Στην προστιμολαγνεία της Κυβέρνησης, ως κομμάτι του ιδιωτικού χρέους, καθώς και στις σχετικές τεκμηριωμένες προτάσεις του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, εστίασε ο Αντιπρόεδρος της Βουλής και Βουλευτής Κοζάνης Πάρις Κουκουλόπουλος, κατά τη δευτερολογία του ως Εισηγητής στην Ολομέλεια, επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών.
Ακολουθούν τα βασικά σημεία από την τοποθέτηση του Υπεύθυνου ΚΤΕ Οικονομικών:
Μετά από χρόνια ακατανόητης συμπεριφοράς, το Υπουργείο και η ΑΑΔΕ άκουσαν τις διαμαρτυρίες των λογιστών – φοροτεχνικών, αλλά και των κομμάτων της Αντιπολίτευσης που έχουμε δώσει πολλές “μάχες” στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων. Με το άρθρο 37 παύει να τιμωρείται με παράλογο πρόστιμο ένα μέρος δηλώσεων, οι οποίες έχουν οφειλές φόρου κάτω των 100 ευρώ, με πρόστιμο 250 ή 500 ευρώ, ανάλογα την κατηγορία των βιβλίων. Φυσικά το υπερψηφίζουμε.
Το στρεβλό πλαίσιο, όμως, δεν διορθώνεται. Διατηρείται η προστιμολαγνεία που χαρακτηρίζει απ’ άκρου εις άκρον τη φορολογική πολιτική της Κυβέρνησης.
Ενδεικτικό παράδειγμα: Αν μια δήλωση 101 ευρώ υποβληθεί μια μέρα εκπρόθεσμα, τότε θα πληρώσει πρόστιμο 250 ή 500 ευρώ, ανάλογα την κατηγορία βιβλίων. Εάν στην ίδια περίπτωση δεν υποβληθεί καθόλου, τότε -εάν πάει έλεγχος- το πρόστιμο θα είναι 25.25 ευρώ, εφόσον καταβληθεί εντός δέκα ημερών, ή 50.50 ευρώ, μετά το δεκαήμερο. Το Κράτος τιμωρεί τη διόρθωση ενός σφάλματος αυστηρότερα από το ίδιο το σφάλμα. Και αυτό διατηρείται, δεν διορθώνεται με το Νομοσχέδιο.
Πρέπει, επιτέλους, να γίνει αντιληπτό ότι όλα αυτά δεν είναι υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, αντιθέτως γεννούν δυσπιστία και απόσταση της κοινωνίας από τις Φορολογικές Αρχές και το Κράτος εν γένει. Χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση.
Όπως επανειλημμένως έχουμε τονίσει στις Επιτροπές και στην Ολομέλεια, πρέπει επιτέλους να δείτε την πρόταση των λογιστών – φοροτεχνικών: κανένα οριζόντιο πρόστιμο για καθυστερήσεις μέχρι τέσσερις μήνες, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα καταβολής σε μόνιμη ταυτότητα οφειλής που θα χορηγείται σε κάθε ΑΦΜ. Μια ολοκληρωμένη πρόταση που συνοδεύεται από διαφάνεια και δεν επιτρέπει λαθροχειρίες. Απαλλάσσει από αυτό το τεράστιο άγχος τους λογιστές – φοροτεχνικούς, αλλά κυρίως απαλλάσσει την κοινωνία, ιδίως τους ελεύθερους επαγγελματίες, από τεράστια πρόστιμα που ναρκοθετούν την επαγγελματική τους πορεία.
Υπενθυμίζω, επίσης, τις δύο Τροπολογίες που είχαμε καταθέσει στη Βουλή, μάλιστα δύο φορές:
– Mη επιβολή προστίμου σε περίπτωση διαπίστωσης μη διαβίβασης των δεδομένων των συνόψεων εκδοθέντων παραστατικών εσόδων λιανικής, όταν διαπιστώνεται ότι η μη υποβολή οφείλεται σε τεχνικό σφάλμα και εφόσον προκύπτει ότι τα φορολογικά στοιχεία έχουν νομίμως εκδοθεί, έχουν εμπρόθεσμα καταχωρηθεί στα τηρούμενα βιβλία και έχουν αποδοθεί οι φόροι που αναλογούν σε αυτά εφόσον παρήλθε η προθεσμία υποβολής των αντιστοίχων δηλώσεων.
– Διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των μειώσεων, ώστε να εφαρμόζονται και στους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, στις περιπτώσεις αποδοχής πράξης στο πλαίσιο φορολογικού ελέγχου. Με απλά, όπου ισχύει μείωση του προστίμου, να μειώνονται και οι τόκοι υπερημερίας, οι οποίοι παραμένουν πολλές φορές σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Επιμένουμε σε όλα αυτά, επαναφέροντας και το θέμα με τα παράλογα πρόστιμα των άρθρων 54 έως και 58 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, για έναν μείζονα λόγο. Διότι όλα αυτά είναι κομμάτι του ιδιωτικού χρέους.
Όταν συνολικά 4.000.000 ΑΦΜ είναι εγκλωβισμένα στο ιδιωτικό χρέος (εφορία, ΕΦΚΑ, τράπεζες), δεν προκαλούν έκπληξη οι αρνητικές τοποθετήσεις των πολιτών, όταν στις δημοσκοπήσεις ερωτώνται για διάφορα δημόσια ζητήματα που αφορούν τη σταθερότητα ή άυλα αγαθά. Αυτά τα ποιοτικά στοιχεία έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον στις μετρήσεις, καθώς καταδεικνύουν την απόσταση των πολιτών από το πολιτικό σύστημα, με βασική αφετηρία το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους, το οποίο η Κυβέρνηση αρνείται μέχρι τώρα να αντιμετωπίσει.
Επιμένετε στις 72 δόσεις. Γιατί δεν κάνετε αποδεκτή την πρότασή μας για 120 δόσεις, όπου στο τέλος (όχι στην αρχή), στην περίπτωση που ο φορολογούμενος είναι συνεπής, γίνονται σημαντικές απαλοιφές / διαγραφές μέρους των προστίμων και των οφειλών; Εμείς δεν μιλάμε για σεισάχθεια, άλλοι μίλησαν κάποτε για σεισάχθεια. Σας καλούμε να δεχθείτε την τεκμηριωμένη πρότασή μας, καθώς σας υπενθυμίζω ότι το μεγαλύτερο μέρος των 120 δόσεων κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος μέσα στην πανδημία. Γιατί τέτοια εμμονή στην άρνηση επαναφοράς τους;
Προχωρώ σε ένα άλλο κομμάτι του ιδιωτικού χρέους, τα χρέη στις τράπεζες. Δείχνετε να μην έχετε αντιληφθεί ότι αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης κατοικίας, που είχε βρεθεί στον “κυκλώνα” τις κρίσης, έχει πια απολεσθεί, έχει εκπλειστηριαστεί. Κάποιοι βέβαια παλεύουν ακόμα, έχουν καταφέρει να την κρατήσουν με “νύχια” και με “δόντια” και είμαστε μαζί τους. Το μεγάλο πρόβλημα, λοιπόν, σήμερα με τα δάνεια είναι αυτό που μας έθεσε και η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών στην πρόσφατη συνάντησή μας: 1.000.200 λογαριασμοί (κάθε σπίτι ουσιαστικά) έχουν θέμα που έχει πια περάσει “σε άλλη πίστα”.
Αλίμονο στους εγγυητές και στους κληρονόμους. Όπου υπάρχει εγγυητής / κληρονόμος με διαθέσιμα περιουσιακά στοιχεία σε ρευστό ή σε ακίνητα, τα οποία υπερβαίνουν κατά τι τη διογκωμένη οφειλή που εμφανίζει το fund, τον έχουν “τελειωμένο”. Δεν είναι δυνατόν να αφήνετε έτσι την κατάσταση ανεξέλεγκτη με την πρόφαση ότι είναι ιδιωτική υπόθεση. Είναι δημόσια υπόθεση και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, όπως προτείνουμε».
