Πριν από δώδεκα χρόνια, όταν η εισαγγελέας Βάσω Παπανδρέου ερευνούσε την υπόθεση των υποβρυχίων που…έγερναν, ο Βενιζέλος και το ΠαΣοΚ εκτόξευαν καταγγελίες εις βάρος της και ζητούσε από τον Άρειο Πάγο πειθαρχική έρευνα εναντίον της. Τότε την κατήγγειλαν, σήμερα την επικαλούνται. Σήμερα, ο Βενιζέλος λέει άλλα, με αφορμή την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και την ίδια εισαγγελέα, με ολοφάνερη ιδιοτέλεια. Βλέπετε, η μνήμη στην πολιτική συχνά κρατά όσο βολεύει. Πίστευε, ότι θα είναι ο ίδιος πρόεδρος της Δημοκρατίας κι αφού δεν έγινε μάχεται πια τον Μητσοτάκη…
Θυμήθηκα αυτή την ιστορία των υποβρυχίων, με αφορμή τις συνεχείς διαρροές ονομάτων στελεχών της ΝΔ για τις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και το κούνημα του δακτύλου της Ευρωπαίας εισαγγελέως Κοβέσι, στο φόρουμ των Δελφών. Ένα κούνημα δακτύλου με έντονο πολιτικό άρωμα. Η οποία, μας είπε ότι το θέμα είναι συνώνυμο της διαφθοράς.
Σοβαρά τώρα; Την ώρα που οι παράνομες επιδοτήσεις αφορούν πολλές χώρες που ερευνώνται, μεταξύ των 27, όπως η ίδια παραδέχτηκε, πώς έρχεται στην Ελλάδα και κουνάει το δάκτυλο; Γιατί μόνο εδώ δημόσια επίπληξη; Σε ποια άλλη χώρα πήγε κι έκανε το ίδιο; Σε ποια άλλη χώρα στέλνονται αποσπασματικά οι δικογραφίες και δημιουργούν πολιτική αναταραχή; Ποιος ωφελείται από το timing; Σε ποια άλλη χώρα από όσες ερευνώνται, η ευρωπαϊκή εισαγγελία δεν φρόντισε να ολοκληρώσει τις διαδικασίες, προκειμένου να μην εκτίθεται; Κι εν πάση περιπτώσει, πώς στο καλό μια δικαστικός, αποφαίνεται με βαρύτατες εκφράσεις για μια έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη; Από πότε οι δικαστικοί λειτουργοί δικάζουν στα μικρόφωνα; Αρμόζει τέτοια συμπεριφορά σε μια δικαστικό και δη σε τόσο υψηλό επίπεδο; Ή δεν γνωρίζει ποιος προτείνει τους Έλληνες εισαγγελείς της υπηρεσίας της και απαιτεί να τους διορίζει η ίδια;
Για όλα αυτά, η αντιπολίτευση της έστρωσε κόκκινο χαλί. Πανηγύρισε πριν δει το έργο. Περίμενε ότι θα ρίξει τον Μητσοτάκη! Μα η ιδιοτέλεια είναι ολοφάνερη.
Η ουσία είναι ότι η Κοβέσι ήρθε στην Ελλάδα και μίλησε ως πολιτικός. Και αυτό είναι το βαρύτερο θεσμικό ολίσθημα. Η ίδια δεν είναι πολιτικό πρόσωπο, είναι υπηρέτης της Δικαιοσύνης, άρα δεν βγάζει λόγους, δεν λαϊκίζει, δεν αντιπαρατίθεται με υπουργούς, δεν απαιτεί ποιοι θα είναι οι βοηθοί της και κυρίως δεν μπορεί να μιλά για υποθέσεις που βρίσκονται σε έρευνα. Ο ρόλος της είναι να ερευνά, όχι να πρωταγωνιστεί. Ούτε μπορεί να αποφαίνεται αν αυτοί που παρέπεμψε είναι αθώοι ή ένοχοι. Πολύ περισσότερο αφού τα ποσοστά ενοχής όσων έχει παραπέμψει συνολικά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, είναι πολύ χαμηλά.
Κάτι ακόμη που πρέπει να συζητάμε: Δεν θα έπρεπε η Λάουρα Κοβέσι να ερευνήσει ποιοι συνεργάτες της διέρρευσαν τα ονόματα εμπλεκομένων στην υπόθεση και τους διαλόγους, πριν αυτά φτάσουν στη Βουλή; Ή οι διαρροές είναι αποδεκτές όταν εξυπηρετούν σκοπιμότητες; Ποιοι ήταν αυτοί; Ήταν δικαστές, ήταν δικαστικοί υπάλληλοι; Ποιοι ήταν;
Κοντολογίς, η παρουσία της Κοβέσι στην Ελλάδα και δη στους Δελφούς δεν ήταν παρουσία μιας δικαστικού, αλλά μιας πολιτικού. Μια δημόσια εμφάνιση περισσότερο πολιτική παρά δικαστική. Όμως η ίδια δεν είναι πολιτικός και κυρίως δεν είναι ανεξέλεγκτη. Ανεξέλεγκτος ήταν ο Τσαουσέσκου στη χώρα του οποίου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Η Κοβέσι σε λίγους μήνες πάει σπίτι της. Η θητεία της λήγει κι οι ευρωπαϊκές χώρες που την αποδέχτηκαν αρχικά, την απέρριψαν τώρα και ήδη βρέθηκε ο αντικαταστάτης της. Η αποχώρηση συχνά μιλά πιο δυνατά από τις δηλώσεις. Κι η ίδια φεύγει χωρίς να έχει ισχυροποιήσει τον θεσμό που ανέλαβε για να μακροημερεύσει. Δεν ξέρω μάλιστα, αν η ίδια έμαθε ότι στη Δημοκρατική Ευρώπη είναι κανόνας η διάκριση των εξουσιών. Άρα είναι θέσφατο η μη πολιτικολογία.
Τελικά, μάλλον είχαν δίκιο οι χώρες της ΕΕ που αρνήθηκαν να τη στηρίξουν εξ αρχής. Κάποιες πρωτεύουσες είχαν διαβάσει νωρίτερα το έργο. Χώρες με απόλυτη προσήλωση στη Δημοκρατία, όπως η Ιρλανδία, η Δανία, η Σουηδία και άλλες…
