«Ούτε η Ελλάδα ούτε η Ελληνοκυπριακή διοίκηση χρειάζονται στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ και η Νότια Κύπρος έχει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποια στρατηγική λογική θα μπορούσε να δικαιολογήσει την αναζήτηση αυτού του είδους της συνεργασίας, είναι κάτι που ούτε αυτοί μπορούν να μου εξηγήσουν». Αυτά ανέφερε ο Χακάν Φιντάν, υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, σε τηλεοπτική του συνέντευξη.
Θα μπορούσαμε να μιλάμε για αστειότητες, μα αυτό θα ήταν μια επιδερμική προσέγγιση. Η ουσία είναι ότι η Τουρκία ενοχλείται από τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας από το 2019 κι ύστερα. Ενοχλείται που η ελληνική κυβέρνηση έτρεξε τους εξοπλισμούς και βρέθηκε παντοδύναμη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ενοχλείται που η Ελλάδα έσπευσε να συνδράμει την Κύπρο και ταυτοχρόνως κινητοποίησε γι’ αυτό χώρες της ΕΕ. Ενοχλείται από τη θερμή σχέση της Ελλάδας με τις ΗΠΑ στον τομέα της ενέργειας και τη δημιουργία του Κάθετου διαδρόμου, που δημιουργεί νέο γεωπολιτικό αποτύπωμα στην περιοχή κα γενικότερα στην Ανατολική Ευρώπη. Ενοχλείται, τέλος, από την αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, είτε με την αγορά οπλικών συστημάτων, είτε κυρίως από το γεγονός ότι με το Ισραήλ θερμό σύμμαχο της Ελλάδας, ΔΕΝ θα μπορεί να κάνει πράξη τα αναθεωρητικά της σχέδια σε Αιγαίο και νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Είναι σαφές λοιπόν, ότι όλοι αυτοί οι φόβοι της Τουρκίας, δείχνουν ότι η χώρα μας βαδίζει στον σωστό δρόμο. Κι ας ανησυχούν οι εγχώριοι… ανησυχούντες…
Είναι και κάτι ακόμη, που επισημαίνουν διπλωματικοί μας κύκλοι.
Το παιγνίδι ίσως είναι πιο μεγάλο από τις ενοχλήσεις και τους φόβους της Τουρκίας. Ο Ερντογάν γνωρίζει και φοβάται ότι δεν μπορεί να αντιδράσει στην «επεκτατική» πολιτική του Ισραήλ, ειδικά όταν αυτό επικαλείται τους τρομοκράτες – πληρεξούσιους του Ιράν. Τους οποίους επανειλημμένως έχει υποθάλψει η Τουρκία.
Ο Τούρκος πρόεδρος συνεπώς γνωρίζει, ότι μόνο ρητορικά μπορεί ν’ αντιδρά απέναντι στο Ισραήλ. Γνωρίζει, επίσης, ότι σε οποιαδήποτε περιφερειακή κρίση με το Ισραήλ, όσο κι αν είναι φίλοι οι Ερτνογάν και Τραμπ, οι ΗΠΑ θα πάρουν το μέρος του Ισραήλ. Και τότε μπορεί το ΝΑΤΟ να γίνει χίλια κομμάτια, όπως ίσως επιθυμεί ο Τραμπ αλλά κι ο άλλος φίλος του Ερντογάν, ο Πούτιν.
Θα πει κάποιος: Πώς θα γίνει κομμάτια το ΝΑΤΟ αν συγκρουστούν Τουρκία κι Ισραήλ; Μα επειδή τότε, η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ, θα ζητούσε την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 για αμοιβαία συνδρομή. Και θα γινόταν…κόλαση…
Είναι κι άλλο. Η Άγκυρα με συνεχή κι ακραία αντιϊσραηλινή ρητορική, επιδιώκει να προσεγγίσει και τη μερίδα εκείνη της κοινής γνώμης και του πολιτικού κατεστημένου των ΗΠΑ, που θεωρεί ότι ο Νετανιάχου είναι αυτός που παρέσυρε τον Τραμπ στον πόλεμο με το Ιράν. Η Τουρκία επίσης, έχει ευρύτερη στόχευση, ενοχοποιώντας και την τριμερή Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, επιχειρώντας να υπονομεύσει και τη στρατηγική σχέση των ΗΠΑ με την Ελλάδα και την Κύπρο.
Εξ ου και λέμε, ότι οι δηλώσεις Φιντάν δεν πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται επιδερμικά. Πολύ περισσότερο που όλα στο Ιράν είναι ρευστά, όπως κι η πιθανή νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στη Μέση Ανατολή, με Τουρκία και Ισραήλ να είναι στα μαχαίρια…
