![χαρτ 234](https://emvolos.gr/petros/wp-content/uploads/2018/05/χαρτ-234.jpg)
Την χρονική στιγμή που η χώρα μας είναι βυθισμένη στην εσωτερική της μιζέρια και στα δυσεπίλυτα εξωτερικά της προβλήματα, η Τουρκία ασχολείται με την πολιτική, πολιτιστική, οικονομική και στρατιωτική της επέκταση στην Μέση Ανατολή, Αφρική και Κεντρική Ασία.
![Λάζαρος Σκυλάκης](https://emvolos.gr/petros/wp-content/uploads/2018/04/Λάζαρος-Σκυλάκης.jpg)
Ο «παρανοϊκός» Ερντογάν και η κυβέρνησή του έχουν, εδώ και χρόνια, βάλει σε εφαρμογή ένα εξαιρετικά φιλόδοξο σχέδιο δημιουργίας μιας «νέας αυτοκρατορίας». Σκοπός τους είναι η εκπλήρωση του ονείρου της αναβίωσης της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Δεν γνωρίζουμε εάν ποτέ υλοποιηθούν τα μεγαλεπήβολα σχέδια της Άγκυρας. Εκείνο όμως που διαπιστώνουμε είναι ότι με γοργά βήματα η γειτονική μας χώρα μετασχηματίζεται σε μια περιφερειακή δύναμη, που δυστυχώς για εμάς, θα διαδραματίσει σημαίνοντα ρόλο στην περιοχή μας και όχι μόνο. Η Τουρκία επιδιώκει την αναβάθμισή της σε χώρα ρυθμιστή, με σημαίνοντα λόγο στις διεθνείς εξελίξεις και ευρισκόμενη ένα σκαλοπάτι πιο κάτω από τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο). Ο χρόνος θα δείξει εάν επιτύχει ή αποτύχει.
Στο πλαίσιο αυτό η Άγκυρα έχει αναπτύξει στενότατες σχέσεις με το Σουδάν, χώρα μουσουλμανική και με σημαντική γεωγραφική θέση στην Ερυθρά Θάλασσα. Στα τέλη του 2017, κατά την επίσημη επίσκεψη του Ερντογάν στο Χαρτούμ, υπογράφηκαν 13 συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών αξίας περίπου 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το σημαντικότερο στοιχείο των συμφωνιών ήταν η παραχώρηση στην Τουρκία της νήσου Σουακίν (Suakin) για 99 χρόνια. Το νησί βρίσκεται σε στρατηγική θέση στην Ερυθρά Θάλασσα και όποιος το κατέχει μπορεί να ελέγξει με ευχέρεια τη ναυτική οδό μεταξύ του Κόλπου του Άντεν, της Ερυθράς Θάλασσας και της διώρυγας του Σουέζ, καθώς και όλους τους άξονες συγκοινωνιών μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και Ανατολικής Αφρικής (ναυτικές και αεροπορικές).
Το λιμάνι και το νησί ανήκε στο παρελθόν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και αποτελούσε το κύριο ναυτικό και εμπορικό κόμβο της αυτοκρατορίας στην περιοχή. Το ίδιο επιδιώκει να αναβιώσει η Άγκυρα στην παρούσα συγκυρία. Επίσημα η Τουρκία διατείνεται ότι σκοπός της είναι η ανακατασκευή και αναβάθμιση του νησιού, ώστε «να ξαναζήσει τις παλαιές στιγμές δόξης». Ισχυρίζονται ότι θα δημιουργήσουν ένα μουσουλμανικό τουριστικό θέρετρο και ένα σταθμό των πιστών προς την Μέκκα. Κανείς όμως δεν είναι τόσο αφελής ώστε να υιοθετήσει τους τουρκικούς ισχυρισμούς.
Με την δημιουργία μιας βάσης στο Σουακίν η άσπονδη φίλη μας σχηματίζει ένα τρίγωνο στρατιωτικών βάσεων σε Ερυθρά Θάλασσα, Ινδικά Ωκεανό και τον Περσικό Κόλπο. Οι τρεις βάσεις της Τουρκίας σε Σουδάν, Σομαλία και Κατάρ σχηματίζουν ένα «περίπου» ισοσκελές τρίγωνο με το οποίο προσπαθεί να ελέγξει την Μέση Ανατολή και Ανατολική Αφρική. Οι σχέσεις Τουρκίας και Σομαλίας είναι στενότατες και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αναλάβει την εκπαίδευση του σομαλικού στρατού. Στο Μογκαντίσου έχει αναπτυχθεί τουρκική στρατιωτική βάση. Για τις σχέσεις Τουρκίας και Κατάρ, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, ότι οι δεσμοί των δύο χωρών είναι περισσότερο και από αδελφικοί.
Όμως η στρατηγική συμμαχία Τουρκίας, Σουδάν, Σομαλίας και Κατάρ, η οποία συνεπικουρείται ευκαιριακά και από το Ιράν, έχει και το ισχυρό αντίδοτό της. Η επέκταση της Τουρκίας στην περιοχή έχει συσπειρώσει τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ιορδανία. Τις τελευταίες χώρες υποστηρίζει και το Ισραήλ, οι σχέσεις του οποίου βρίσκονται σε δοκιμασία με την Άγκυρα από το 2010 (Υπόθεση Mavi Marmara). Συνεκτιμώντας την δυναμική των δύο εκκολαπτόμενων συνασπισμών εύκολα συμπεραίνει κανείς ότι ο δεύτερος είναι σαφώς ισχυρότερος του πρώτου.
Η Τουρκία δεν επεκτείνεται μόνο στο Σουδάν και στην Σομαλία, αλλά σχεδόν σε όλη την Αφρική, σε πολλές χώρες της οποίας δραστηριοποιείται ένας μεγάλος αριθμός τουρκικών εταιρειών και επιχειρήσεων. Όπως υποστηρίζει, επιδίωξή της είναι να επηρεάσει ευμενώς τη σκέψη και την αντίληψη των Αφρικανών για την Τουρκία. Επαναλαμβάνει προς κάθε κατεύθυνση ότι «δεν επιθυμεί τον έλεγχο των κρατών της Μαύρης Ηπείρου», αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Κατά το συνήθειό της, η Άγκυρα εμφανίζεται ως λύκος ενδεδυμένος την προβιά του προβάτου.
Σε όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και Βορειοανατολικής Αφρικής λαμβάνουν χώρα συνεχείς και σοβαρότατες εξελίξεις, που κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξουν. Ας ελπίσουμε ευμενώς για τα συμφέροντα της πατρίδος μας.