Από το ερώτημα, «πώς μετατρέπεται μια περίοδος έντασης σε αφετηρία θεσμικών λύσεων και ουσιαστικού διαλόγου με αποτέλεσμα;», ξεκινά η ανάρτηση του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ Θανάση Κοντογεώργη για το τέλος των αγροτικών κινητοποιήσεων.
Και απαντά ως εξής: «Σε υπαρκτά ζητήματα του πρωτογενούς τομέα: το κόστος παραγωγής, η ενέργεια, η ανασφάλεια που εντείνει η κλιματική κρίση, ήρθαν να προστεθούν φέτος η αναγκαία μεταρρύθμιση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η ευλογιά και χαμηλές τιμές σε κάποια προϊόντα. Η κυβέρνηση δεν αγνόησε τίποτε από όλα αυτά, παρά τις ακρότητες και τους μαξιμαλισμούς από ορισμένα μπλόκα.
Όμως, η απάντηση δεν μπορούσε να είναι ούτε η σύγκρουση ούτε οι εύκολες υποσχέσεις που υπονομεύουν τη σταθερότητα. Ειδικά όταν η κυβέρνηση έχει χτίσει μία ισχυρή σχέση εμπιστοσύνης με τον αγροτικό κόσμο ύστερα από 6 χρόνια πραγματικής ενίσχυσής του. Επιλέξαμε τον διάλογο και δώσαμε λύσεις. Όχι προσχηματικά, αλλά με σαφείς κανόνες, με αντιπροσωπευτικότητα, με χρόνο και με επίγνωση των ορίων. Και αυτός ο διάλογος απέδωσε», σημειώνει ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και συνεχίζει:
«Το αποτέλεσμα αυτό αποτυπώθηκε σε ένα σύνολο παρεμβάσεων που κάλυψαν διαφορετικές πτυχές της αγροτικής δραστηριότητας. Από το αγροτικό ρεύμα και το πετρέλαιο, έως τις αποζημιώσεις μέσω ΕΛΓΑ και την ενίσχυση των κτηνοτρόφων. Από την αναδιανομή πόρων που εξοικονομήθηκαν μέσω του νέου διαφανούς συστήματος επιδοτήσεων και την ενίσχυση επενδύσεων στον πρωτογενή τομέα, έως την ανάπτυξη του Εθνικού Συστήματος Αγροτικής Ιχνηλασιμότητας και Αυθεντικότητας για την αντιμετώπιση των ελληνοποιήσεων. Παρεμβάσεις διαφορετικής φύσης, που όμως είχαν κοινό παρονομαστή: απαντάνε σε πραγματικές ανάγκες, χωρίς να διαρρήξουν τη δημοσιονομική ισορροπία αλλά και τις υποχρεώσεις μας ως κράτους-μέλους της ΕΕ».
Σύμφωνα με τον Θ. Κοντογεώργη, «εξίσου σημαντικό, όμως, ήταν και το τι δεν κάναμε. Δεν υποσχεθήκαμε όσα δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Δεν παρακάμψαμε το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν μεταφέραμε το κόστος στο μέλλον και σε άλλους. Η δημοσιονομική υπευθυνότητα δεν είναι τεχνικός περιορισμός, είναι κοινωνικό κεκτημένο! Και όταν χάνεται πρώτοι το πληρώνουν οι ίδιοι οι παραγωγοί και η κοινωνία.
Η υπόθεση αυτή υπενθύμισε σε όσους μπορεί να το ξεχνάνε κάτι θεμελιώδες. Ο πρωτογενής τομέας δεν είναι απλώς ένας οικονομικός κλάδος. Είναι ζήτημα ανθεκτικότητας της χώρας. Σε ένα περιβάλλον κλιματικής κρίσης και ακραίων καιρικών φαινομένων, γεωπολιτικών αβεβαιοτήτων και τεχνολογικών μεταβολών, η δυνατότητα μιας χώρας να στηρίζεται περισσότερο στη δική της παραγωγή αποκτά στρατηγική σημασία. Αυτό σημαίνει στήριξη με κανόνες, επένδυση στη γνώση, στις υποδομές και στη μετάβαση σε πιο ανθεκτικά και βιώσιμα μοντέλα παραγωγής.
Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, που εγκρίθηκε από τη Βουλή, για τη σύσταση Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής με αντικείμενο τον πρωτογενή τομέα. Όχι ως μια τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία, αλλά ως συνειδητή επιλογή να αντιμετωπιστεί η αγροτική παραγωγή ως εθνικό ζήτημα, με ορίζοντα δεκαετίας και με συμμετοχή όλων όσοι έχουν λόγο και γνώση.
Η πρόβλεψη για ακροάσεις φορέων και περιφερειακές διαβουλεύσεις σε όλη τη χώρα επιβεβαιώνει κάτι που πιστεύω βαθιά και προσπαθούμε συνολικά να κάνουμε πράξη: οι βιώσιμες λύσεις δεν παράγονται ερήμην των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στον πρωτογενή τομέα. Παράγονται όταν το κράτος ακούει, συνθέτει και χαράσσει στρατηγική με διάρκεια, πέρα από τους κυβερνητικούς κύκλους. Αλλά και όταν οι κομματικές σκοπιμότητες συνδικαλιστών δεν προσπαθούν να “καπελώσουν” έναν αγώνα, μια διεκδίκηση, μια κοινωνική ομάδα. ‘Αλλωστε, τον ίδιο δρόμο έχουμε επιλέξει και στην στρατηγική μας για την ανάπτυξη της περιφέρειας, όπου ο πρωτογενής τομέας και οι άνθρωποί του έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο».
‘Αλλωστε, προσθέτει, «αυτές τις 50 μέρες, ο διάλογος δεν αντιμετωπίστηκε ως συγκυριακό εργαλείο εκτόνωσης, αλλά ως σταθερή μέθοδος άσκησης πολιτικής. Από τη διαχείριση της έντασης περάσαμε στη θεσμική της ενσωμάτωση. Από την αντιμετώπιση του επείγοντος, στη συγκρότηση μιας στρατηγικής με βάθος χρόνου. Έτσι, η συζήτηση για τον πρωτογενή τομέα δεν κλείνει με την -και τυπικά- λήξη των κινητοποιήσεων σήμερα. Αντιθέτως, αποκτά διάρκεια, συνέχεια και εθνικό χαρακτήρα».
Εν κατακλείδι, «η ήπια ισχύς δεν είναι αδυναμία. Είναι επιλογή σταθερότητας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια οργανωμένη πολιτεία διαχειρίζεται τις εντάσεις χωρίς να διαρρηγνύει τους δεσμούς εμπιστοσύνης. Σε μια περίοδο που ο αμοιβαίος σεβασμός και η κατανόηση φέρνει ενότητα και συνοχή, ακόμα και αν υπάρχει διαφωνία. Και σε μια χώρα που θέλει να προχωρά μπροστά σε μια εποχή που όλα αλλάζουν, αυτή η ισορροπία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση», κλείνει η ανάρτηση του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
