Η αγκαλιά δεν είναι μια απλή κίνηση. Είναι ένας μικρός κόσμος όπου για λίγα δευτερόλεπτα χωρούν όλα: η αγάπη, η παρηγοριά, η κατανόηση, η αποδοχή. Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα — το σώμα μιλάει μόνο του. Λέει “είμαι εδώ”, “σε βλέπω”, “μην φοβάσαι”.

Αγκαλιάζουμε το παιδί μας για να του πούμε “είσαι ασφαλές”. Αγκαλιάζουμε τον φίλο μας για να του δείξουμε “σε νιώθω”. Αγκαλιάζουμε τον σύντροφό μας για να θυμηθούμε “είμαστε μαζί”. Και καμιά φορά, αγκαλιάζουμε τον εαυτό μας — σιωπηλά — γιατί κανείς άλλος δεν ξέρει πόσο πολύ το έχουμε ανάγκη.

Η αγκαλιά είναι η πιο απλή μορφή αγάπης, κι όμως τόσο παραμελημένη. Την ξεχνάμε μέσα στις βιασύνες, στα κινητά, στις υποχρεώσεις. Κι όμως, μια αληθινή αγκαλιά μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη μέρα κάποιου. Να τον φέρει πίσω από το άγχος, πίσω στο σώμα του. Να του θυμίσει ότι δεν είναι μόνος.

Δεν έχει ηλικία η αγκαλιά. Τη χρειάζεται το βρέφος για να ζήσει, το παιδί για να μεγαλώσει, ο έφηβος για να μαλακώσει την εσωτερική του σύγκρουση, ο ενήλικος για να νιώσει ξανά άνθρωπος. Ακόμα κι εκείνος που λέει “δεν θέλω αγκαλιές”, κάπου μέσα του τις ζητά. Γιατί βαθιά μέσα μας, όλοι πεινάμε για σύνδεση.

Η αγκαλιά δεν κάνει διακρίσεις. Χωρά σε χαρές και σε λύπες, σε καλωσορίσματα και σε αποχαιρετισμούς. Αγκαλιάζεις για να γιορτάσεις, αγκαλιάζεις για να παρηγορήσεις. Στην αγκαλιά συναντιούνται όλα τα αντίθετα — ζωή και θάνατος, αρχή και τέλος.

Και υπάρχει κι αυτό το “κάτι” που η επιστήμη τώρα επιβεβαιώνει: η αγκαλιά θεραπεύει. Κυριολεκτικά. Ρίχνει την ένταση, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, απελευθερώνει οξυτοκίνη — την ορμόνη της σύνδεσης. Μα πέρα από τη βιολογία, η ουσία της είναι άλλη: όταν αγκαλιάζεις, λες στον άλλον “είσαι σημαντικός για μένα”.

Η αγκαλιά είναι ένας μικρός τρόπος να λες “σ’ αγαπώ” χωρίς λόγια. Και σε έναν κόσμο που κουράστηκε να μιλά, αλλά διψά να νιώσει, ίσως αυτό να είναι ό,τι πιο αληθινό μπορούμε να προσφέρουμε.

Μην περιμένεις αφορμή. Μην περιμένεις να είναι “η κατάλληλη στιγμή”. Η αγκαλιά είναι πάντα η κατάλληλη στιγμή. Γιατί η ζωή — και οι άνθρωποι που αγαπάς — δεν είναι δεδομένοι.

Αγκαλιάστε!!!

Γιάννης Ξηντάρας

⚈ Ψυχολόγος – Συντονιστής Ομάδων Ψυχοθεραπείας.

⚈ Πτυχιούχος Ψυχολογίας Παν/μίου Αθηνών και τ. Συνεργάτης Ψυχολόγος στο Νοσοκ. Παίδων «Αγ.Σοφία» & στο Ευγενίδειο Θεραπευτήριο.

⚈ Μέλος Ελληνικής & Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας και Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων.

⚈ 20ετής+ εμπειρία στην Ψυχοθεραπεία και στο Mentoring μέσα από τη δημιουργία Σεμιναρίων που σχετίζονται με την Ψυχολογία, τη Συμβουλευτική και την Αυτογνωσία.

Κάθε διαδικασία στην αλυσίδα εφοδιασμού κρέατος στις ΗΠΑ συνδέεται με εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, όπως διαπιστώνει έρευνα των Πανεπιστημίων του Μίσιγκαν και της Μινεσότα, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Climate Change».

Η έρευνα εξετάζει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εφοδιαστικής αλυσίδας που σχετίζεται με την κατανάλωση μοσχαρίσιου και χοιρινού κρέατος και κοτόπουλου στις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εντόπισαν ότι περισσότεροι από 11 εκατομμύρια τόνοι κρέατος καταναλώνονται σε 3.531 πόλεις στις ΗΠΑ κάθε χρόνο. Αυτό ισοδυναμεί με την εκπομπή 329 εκατομμυρίων τόνων διοξειδίου του άνθρακα, αριθμός παρόμοιος με τις εκπομπές που προκύπτουν από την ηλεκτροδότηση ενός σπιτιού.

Η έρευνα διαπιστώνει, επίσης, σημαντικές γεωγραφικές διαφοροποιήσεις στις εκπομπές ανάλογα με την τοποθεσία. Στην πραγματικότητα, η συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης κρέατος ανά κάτοικο και του περιβαλλοντικού αποτυπώματος είναι χαμηλή, καθώς εντοπίστηκε ότι κάθε στάση και προϊόν κατά μήκος αυτής της εφοδιαστικής αλυσίδας έχει τις δικές του διαδικασίες και αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα.

Ενδεικτικά, το βοδινό που καταναλώνεται στο Λος ‘Αντζελες, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ, επεξεργάζεται σε εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε δέκα κομητείες. Αυτές οι εγκαταστάσεις όμως λαμβάνουν ζώα από 469 κομητείες, τα οποία τρέφονται με ζωοτροφές που προέρχονται από 828 διαφορετικές κομητείες. Προκύπτει λοιπόν ότι κάθε στάδιο αυτής της μακράς αλυσίδας συνεπάγεται εκπομπές, από τη χρήση λιπασμάτων στις καλλιέργειες ζωοτροφών έως τη διαχείριση των αποβλήτων στα αγροκτήματα και τις μεταφορές σε μεγάλες αποστάσεις.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μέτρα, όπως η μείωση της σπατάλης τροφίμων και οι διατροφικές αλλαγές, θα μπορούσαν να μειώσουν στο μισό τις εκπομπές. Στη μελέτη συμμετείχε και ο Έλληνας λέκτορας και ερευνητής Γεωχωρικών Δεδομένων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, Δημήτριος Γουναρίδης.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41558-025-02450-7

Σ.Σ. Επισυνάπτεται χάρτης με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που συνδέονται με την κατανάλωση κρέατος ανά κάτοικο στις ΗΠΑ. CREDIT: B. P. GOLDSTEIN ET AL. NAT. CLIM. CHANGE 2025 (DOI: 10.1038/S41558-025-02450-7). USED UNDER A CC BY LICENSE.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Μ.Κουζινοπούλου

Από την 1η Ιανουαρίου 2027 θα λειτουργήσουν οι υπηρεσίες του Εφετείου Θεσσαλονίκης στις νέες κτιριακές εγκαταστάσεις εντός του λιμένα της πόλης, ενώ η ανακαίνιση του υπάρχοντος Δικαστικού Μεγάρου θα προχωρήσει ως ξεχωριστό δημόσιο έργο με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το Ταμείο Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑΧΔΙΚ).

Τα παραπάνω γνωστοποίησε, από τη Θεσσαλονίκη, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος συμμετείχε σε σύσκεψη ενόψει της παραπάνω μετεγκατάστασης και της λειτουργίας των δικαστικών υπηρεσιών της πόλης σε δύο χωροταξικά διακριτά συγκροτήματα- από τη μία το υφιστάμενο Δικαστικό Μέγαρο κι από την άλλη οι νέες εγκαταστάσεις σε χώρους του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).

Στη σύσκεψη, στην οποία συμμετείχαν και ο υφυπουργός Υποδομών Νίκος Ταχιάος, παράγοντες της Δικαιοσύνης, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του ΟΛΘ και της Τροχαίας, αποφασίστηκε η εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης καθώς η λειτουργία του νέου Εφετείου δημιουργεί αυξημένες ανάγκες σε νέες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις: στάθμευση, ασφαλή πεζή πρόσβαση και διάσχιση των οδικών αρτηριών που μεσολαβούν μεταξύ των δύο κτιριακών συγκροτημάτων για την απρόσκοπτη και ασφαλή μετακίνηση από περίπου 2.500  ανθρώπους/ημερησίως. Τονίστηκε δε, η ανάγκη πρόβλεψης νέων υποδομών για την καλύτερη «επικοινωνία» των δύο δικαστικών κτιρίων, όπως για παράδειγμα μέσω κατασκευής πεζογέφυρας, νέων διαβάσεων με επαρκή φωτισμό κ.ά.

Σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης, η κυκλοφοριακή μελέτη θα ανατεθεί στο Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας και Δικτύων Μεταφορών (Ι.ΜΕΤ.) του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ). Η μελέτη αυτή  «πρέπει να είναι έτοιμη με τις υποδομές της στο τέλος Νοεμβρίου του 2026 που θα παραδοθεί το νέο κτίριο στο λιμάνι για να λειτουργήσει το Εφετείο», επισήμανε ο κ. Φλωρίδης.

Ο ίδιος, σε δηλώσεις του μετά το πέρας της σύσκεψης, τόνισε ότι η ΣΔΙΤ για την κατασκευή των νέων Δικαστικών Μεγάρων Σερρών, Κιλκίς και Έδεσσας, «προχωράει όπως είναι τώρα, με αναβάθμιση των κτιριακών δεδομένων, μετά την ενοποίηση των Ειρηνοδικείων με τα Πρωτοδικεία. Ο νέος δικαστικός χάρτης οδηγεί σε αναμόρφωση του κτιριακού προγράμματος», σημείωσε ο κ. Φλωρίδης.

Με κονδύλια από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το ΤΑΧΔΙΚ η ανακαίνιση του υπάρχοντος Δικαστικού Μεγάρου

Αναφερόμενος στο ζήτημα της ανακαίνισης του υπάρχοντος Δικαστικού Μεγάρου της Θεσσαλονίκης που θα στεγάζει πλέον το Πρωτοδικείο ανακοίνωσε ότι το έργο θα προχωρήσει ως ξεχωριστό δημόσιο έργο με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το ΤΑΧΔΙΚ. «’Αρα θα πάμε σε μια εκτεταμένη αναβάθμιση,  και ενεργειακή και των εσωτερικών υποδομών».

Από την πλευρά του, ο κ. Ταχιάος επισήμανε ότι η ανακαίνιση του Δικαστικού Μεγάρου της Θεσσαλονίκης είναι ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα. «Χρειάζεται να γίνει αρχικά μια μεταστέγαση υπηρεσιών στο λιμάνι και να γίνουν κάποιες εργασίες στο Δικαστικό Μέγαρο της πόλης οι οποίες είναι πολύ σημαντικές. Κάναμε μια συζήτηση με τον κ. Φλωρίδη για το πως θα προγραμματιστούν όλα αυτά […] και νομίζω ότι πολύ σύντομα θα γίνουν οι σχετικές ανακοινώσεις», πρόσθεσε ο υφυπουργός Υποδομών.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η πρόεδρος της Επιτροπής Διοίκησης, Διαχείρισης και Λειτουργίας του Δικαστικού Μεγάρου- πρόεδρος Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης Σοφία Μαντζακίδου, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, ο αντιπεριφερειάρχης Πάρις Μπίλλιας, η διευθύντρια Τροχαίας Θεσσαλονίκης Παρασκευή Παπαγεωργοπούλου, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Λεωνίδας Νικολόπουλος, ο πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Πέτρος Αλικάκος και ο πρόεδρος τους Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Δημήτρης Φινοκαλιώτης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Ναυαγός που παριστάνει τον θαλασσοπόρο». Μια φράση του Νίκου Κωνσταντόπουλου για τον Αλέξη Τσίπρα, που έμεινε να αιωρείται σαν αρμύρα στις ακτές της Αριστεράς. Εγωισμός, ψευδαίσθηση, εξουσιομανία — όλα συμπυκνωμένα σε έξι λέξεις.
Μόνο που κάθε ναυάγιο αφήνει πίσω του συντρίμμια, κι απ’ αυτά σχεδόν πάντα ξεπροβάλλει ένας νέος «καπετάνιος». Κάπως έτσι, στα απόνερα του ΣΥΡΙΖΑ, αναδύθηκε ο Στέφανος Κασσελάκης: χαμογελαστός, γυαλιστερός, με τη βεβαιότητα του ανθρώπου που νόμιζε πως η πολιτική είναι απλώς άλλη μια σκηνή για φωτογράφιση.

Η θάλασσα όμως δεν χαρίζεται. Από τα χλιαρά νερά της Καραϊβικής, βρέθηκε να πλέει στα βαθιά της Μεσογείου, με πλήρωμα αποδεκατισμένο και κοινό κουρασμένο. Το καράβι που έστησε με φώτα, lifestyle και συνθήματα, έτριξε με το πρώτο κύμα.
Αντί να αλλάξει ρότα, το μετέτρεψε σε δελφινάριο. Οι δελφίνες φορούσαν κοστούμια, φτερά και πούπουλα, οι θεατές γελούσαν, κι ο ίδιος έδινε εντολές από την ξαπλώστρα του.

Ώσπου ήρθε προχθές το επεισόδιο της «πρωτοκαπετάνισσας» Θεοδώρας — Τζάκρη το επίθετο. Μια συνομιλία στο διαδίκτυο, που θύμιζε περισσότερο ριάλιτι παρά πολιτική συζήτηση. Εκείνη προσπαθούσε να του θυμίσει ότι υπάρχει κόμμα, εκείνος αποκρινόταν με τη φράση που έμελλε να γίνει σύμβολο: «δεν είμαι σε mood τώρα».
Και πράγματι — δεν ήταν. Ούτε για πολιτική, ούτε για κρίση, ούτε για πραγματικότητα. Η συνομιλία βγήκε δημόσια, είτε από λάθος είτε από πείσμα. Εκείνη μίλησε για «διαρροή», εκείνος απάντησε με μια φωτογραφία ευτυχίας, δίπλα στον σύζυγο και τον σκύλο. «Όλα καλά στο Κίνημα», διαβεβαίωσε, σαν να μιλούσε για οικογενειακές διακοπές κι όχι για πολιτική παράταξη. Το mood αποκαταστάθηκε — μόνο που το καράβι συνεχίσει να βάζει νερά και να βουλιάζει.

Το διαδίκτυο ξεσάλωσε. Παλιοί και νέοι σύντροφοι, ειρωνείες, σχόλια, σπόντες. Ο Αντώναρος, ο Χατζησάββας, όλοι στη γραμμή. Κανείς δεν έσπευσε να σώσει το πλοίο — απλώς παρακολουθούσαν τη φάρσα.
Κι ενώ οι διάλογοι των social θύμιζαν σαπουνόπερα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έριχνε τη δική του βόμβα στην αυλή της Αριστεράς και του Τσίπρα: το πρόγραμμα του 2023 ήταν ακοστολόγητο!!!

Μια αποκάλυψη που δεν αιφνιδίασε κανέναν, μα επιβεβαίωσε όσα όλοι ξέραμε από τότε. Και, όπως πάντα, όταν ναυπηγείς καράβι στο πόδι, αυτό γίνεται καρυδότσουφλο στο κύμα και το παίρνει ο διάβολος.

Στο βάθος, ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να ξαναβρεί την «Ιθάκη» του. Μόνο που ο δρόμος του περνά μέσα από τα συντρίμμια του ίδιου του κόμματός του. Το άλλοτε υπάκουο και πειθήνιο πλήρωμα, τώρα αναζητά σωσίβιο, οι φωνές πληθαίνουν, οι ευθύνες αλλάζουν χέρια. Η δε πυξίδα δείχνει προς το τίποτα.

Οι πρώτοι του ύφαλοι θα είναι οι πρώην σύντροφοί του, που θα στοχοποιούνται μέσω της «Ιθάκης». Κι αναγκαστικά θα μιλήσουν για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους. Ο Ευκλείδης, απλώς έκανε την αρχή.

Η πολιτική, έτσι όπως την ονειρεύτηκαν οι ναυαγοί της Αριστεράς, έχει γίνει πια ένα moodboard από χαμόγελα, hashtags και ωραίες δηλώσεις. Μα η θάλασσα δεν συγχωρεί όσους δεν την σέβονται.

Ας μη ξεχνάμε, ότι τα κύματα δεν κάνουν like — κι όσοι κρατούν selfie stick αντί για τιμόνι, καταλήγουν στο βυθό με υπερβολικό φωτισμό και χωρίς θεατές.
Κι αν η πολιτική έγινε mood, τότε το ναυάγιο είναι απλώς content. Μόνο που εδώ δεν υπάρχουν followers, μόνο ναύτες που πνίγονται βλαστημώντας…