Τα μάθατε φαντάζομαι. Πέντε βουλευτές της ΝΔ, οι Αθανάσιος Ζεμπίλης (Ευβοίας), Ανδρέας Κατσανιώτης ( Αχαΐας), Ξενοφών Μπαραλιάκος ( Πιερίας), Γιάννης Οικονόμου ( Φθιώτιδας) και Ιωάννης Παππάς (Δωδεκανήσου), σχετικά άγνωστοι -πλην Οικονόμου- θέλησαν να κάνουν θόρυβο για να γίνουν γνωστοί και να τους μάθει η Ελλάδα.
Όλοι τους, έχοντες σχέσεις με τους πρώην πρωθυπουργούς που αντιμάχονται την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πήγαν λοιπόν, στην εφημερίδα του ολιγάρχη που αντιπολιτεύεται σφόδρα τη ΝΔ και την κυβέρνηση και δημοσίευσαν ένα άρθρο με το οποίο ουσιαστικά επιτέθηκαν στον πρωθυπουργό κι αμφισβήτησαν τον τρόπο που κυβερνά τη χώρα εδώ κι επτά χρόνια. Δηλαδή, οι βουλευτές αυτοί, ξύπνησαν ένα πρωί μετά από επτά χρόνια, σε περίοδο που η κυβέρνηση βάλλεται πανταχόθεν ακόμη και με ελεεινά ψέματα κι ανακάλυψαν ότι για όλα τα δεινά της Ελλάδας ευθύνεται το επιτελικό κράτος. Κάτι, που ένας εξ αυτών -ο Οικονόμου- δεν είχε ανακαλύψει όσο ήταν υπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος!!! Το ανακάλυψε μόλις βρέθηκε εκτός…
Μιλάμε για βαρύτατο ατόπημα. Μιλάμε για κτύπημα των πέντε κάτω από τη μέση του Μητσοτάκη, της κυβέρνησης, της ΝΔ και της παράταξής τους. Μιλάμε για αμφισβήτηση του Μητσοτάκη! Δεν είναι καν μια καλοπροαίρετη ή έστω αφελής κίνησή τους. Ήταν εν γνώσει τους πυροβολισμοί, στο μαλακό υπογάστριο χιλιάδων/εκατομμυρίων ανθρώπων του κόμματός τους και δη σε περίοδο πίεσης της κυβέρνησης. Ήταν μεθοδευμένη και στοχευμένη κίνηση, που δεν έγινε σε κάποιο όργανο, π.χ. στην κοινοβουλευτική ομάδα,έγινε μέσω των «Νέων». Έτσι έχουν τα πράγματα.
Από την άλλη πλευρά, είναι σαφές εκ του αποτελέσματος ότι το Επιτελικό κράτος αποτελεί μοναδική διέξοδο απέναντι στη γραφειοκρατία, τη λαίλαπα του βαθέως κράτους και την αδυναμία ευελιξίας απέναντι στην αναγκαιότητα γρήγορων παρεμβάσεων. Είδαμε τα θετικά αποτελέσματά του στον υβριδικό πόλεμο στον Έβρο, στην πανδημία, στις συμφωνίες ΑΟΖ με Αίγυπτο και Ιταλία, στα θαλάσσια πάρκα, στη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων και πρωτίστως στην δημιουργία και λειτουργία του «gov», που δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς το επιτελικό κράτος. Όλα, λειτούργησαν υπέρ του πολίτη. Όλα!
Υπάρχουν αδυναμίες; Υπάρχουν! Όπως, ότι δύσκολα το επιτελικό κράτος μπορεί να αντιλαμβάνεται παρενέργειες. Δεν τις αντιλήφθηκε, επί παραδείγματι, στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Όμως, το ισοζύγιο θετικών κι αρνητικών, είναι βέβαιο ότι γέρνει στα θετικά.
Ας μη ξεχνάμε και κάτι ακόμη, ιδιαιτέρως σημαντικό: Ο πρώτος που εφάρμοσε -άτυπα- το επιτελικό κράτος, ήταν ο Σημίτης με το περίφημο…μπλοκάκι που σημείωνε τα πάντα και τον έλεγαν… λογιστή. Εκεί σημείωνε τα πάντα από τις συναντήσεις του με τους υπουργούς του και τελικά έτσι έγιναν όλα τα μεγάλα έργα. Από το Μετρό και το «Ελ. Βενιζέλος», μέχρι τη γέφυρα στο Ρίο κι ότι άλλο συνέβη από τα χρόνια του Χαρίλαου Τρικούπη. Απλά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέλιξε το μπλοκάκι του Σημίτη, το νομιμοποίησε και του προσέδωσε όλη τη νομική κάλυψη που απαιτείται.
Μα τα φέουδα, οι ίντριγκες, ο «πόλεμος» που μαίνεται στα πολιτικά παρασκήνια, η ρουσφετολογία που είναι χόμπι κυρίως των βουλευτών της επαρχίας, βρίσκουν τρόπους να δώσουν πισώπλατες μαχαιριές στον πρωθυπουργό και την παράταξή τους. Όπως η οικονομική ολιγαρχία επιθυμεί για τα δικά της συμφέροντα. Δεν θέλουν τον κάθετο άξονα, δεν θέλουν την μετεξέλιξη κι ανάδειξη της ΔΕΗ σε κορυφαίο παίκτη ενέργειας στη Νότιο Ευρώπη, δεν θέλουν τις συμφωνίες με η Γαλλία και πολλά άλλα. Θέλουν ένα μόνο: Να πέσει ο Μητσοτάκης.
Οι δε πέντε βουλευτές, επέλεξαν αυτή την περίοδο για να κάνουν τα δικά τους παιγνίδια… Σοβαρό ατόπημα.
Πώς το έλεγε ο πρωταγωνιστής στην κλασσική ελληνική ταινία; «Μαύρο, στο Μαυρογιαλούρο»…
