Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ 100,3 και τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε
Για τα αιτήματα που έθεσαν οι αγρότες στη χθεσινή συνάντηση με τον Πρωθυπουργό
Είναι όλα αυτά τα αιτήματα που έχουν γίνει γνωστά εδώ αρκετές εβδομάδες. Έχουμε τοποθετηθεί από την πρώτη στιγμή επί των αιτημάτων. Υπάρχει μια κατηγορία αιτημάτων που ικανοποιούνται ή έχουν ήδη ικανοποιηθεί. Εν πάσει περιπτώσει τα ικανοποιούμε στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Για παράδειγμα, επιδοτήσεις. Οι επιδοτήσεις δόθηκαν στην ώρα τους και ήταν περισσότερες ακόμη και από πέρυσι. Δόθηκαν μέσα στη χρονιά αλλά με μια καθυστέρηση – για την οποία είχαν δίκιο που φώναζαν- περίπου 1-1,5 μήνα αλλά όπως είχαμε υποσχεθεί δόθηκαν μέσα στο 2025.
Για το αν μπορεί το αγροτικό ρεύμα να πάει στα 7 λεπτά
Ήταν το αίτημα για το φθηνότερο θέμα. Για να μη «χαθούμε» στη λεπτομέρεια των μέτρων και κάνουμε μια τεχνική συζήτηση θα σας πω ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η Κυβέρνηση που έχει δώσει συγκριτικά με οποιαδήποτε άλλη, τα περισσότερα με βάση και τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας στον πρωτογενή τομέα. Και όχι μόνο τώρα που βγήκαν στους δρόμους αλλά και όλα τα προηγούμενα χρόνια. Με το πολύ μεγάλο «αγκάθι»- «πληγή» -και με δική μας πολύ μεγάλη ευθύνη- του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου εκεί αργήσαμε να βάλουμε μια σειρά σε μια κατάσταση που είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν παραβατικοί αγρότες, παράνομοι αγρότες ή τέλος πάντων όχι υγιώς λειτουργούντες αγρότες είτε παραπάνω από όσα έπρεπε να πάρουν είτε ενώ δεν έπρεπε να πάρουν πήραν.
Αυτή είναι η συζήτηση, η οποία διαπερνά σχεδόν οριζόντια κάθε τέτοια συζήτηση της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Έρχεται η Κυβέρνηση και λέει «εγώ εξασφαλίζω το φθηνότερο και ένα από τα φθηνότερα καθ’ όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησής μας, ρεύμα για τον πρωτογενή τομέα, που είναι τα 8,5 λεπτά». Γιατί; Γιατί αυτό μπορούσε να υποστηρίξει ο μεγάλος πάροχος, η ΔΕΗ, γιατί αυτό μπορούσε να είναι βιώσιμο και γιατί αυτό ήταν το καλύτερο δυνατό που μπορούσε να εξασφαλίσει η Κυβέρνηση. Έρχεται το ΠΑΣΟΚ, το Β, το Γ κόμμα της Αντιπολίτευσης και λέει 7 λεπτά. Να έρθει και το Δ και να πει 5 λεπτά. Όπως αντιλαμβάνεστε αυτή η συζήτηση δεν έχει τέλος. Και μέσα από τέτοιες πολλές συζητήσεις, οι οποίες μετατράπηκαν στο παρελθόν και σε πολιτικές, από τη δεκαετία του ’80 και μετά η Ελλάδα χρεοκόπησε. Γιατί ναι, μπορεί να μην έχει άμεσο δημοσιονομικό κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό το να πάει το ρεύμα στα 7 λεπτά όμως, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν θα είναι βιώσιμη η ΔΕΗ, η ΔΕΗ αν ακολουθήσει τέτοιες πολιτικές…
Επειδή η κοινωνική πολιτική και κάθε πολιτική γίνεται με τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων, δεν φυτρώνουν από κάπου, αυτή τη στιγμή το καλύτερο που μπορούσαμε να κάνουμε, το κάναμε. Έχουμε ένα από τα φθηνότερα, το φθηνότερο στη συγκεκριμένη συγκυρία, αγροτικό ρεύμα στην Ευρώπη. Και επειδή δεν είναι μόνο τα αιτήματα των τελευταίων εβδομάδων, είμαστε η Κυβέρνηση που έχει μειώσει πολύ σημαντικούς ΦΠΑ για τους αγρότες, λιπάσματα, ζωοτροφές, αγροτικά μηχανήματα…
Σχετικά με τη στήριξη της βιομηχανίας και άλλων επιχειρήσεων για το ενεργειακό κόστος
Αντιλαμβανόμενος απόλυτα ότι ειδικά οι κτηνοτρόφοι, ειδικά κάποιες κατηγορίες ανθρώπων του πρωτογενούς τομέα έχουν πολύ μεγάλη πίεση και για αυτό και πρέπει να ανταποκριθούμε σε όσο το δυνατόν περισσότερα αιτήματά τους, θεωρώ ότι η πιο σωστή συζήτηση είναι αυτή που κάνετε τώρα. Να πάρουν το καλύτερο δυνατό ρεύμα, το φθηνότερο δυνατό ρεύμα οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι; Να πάρουν. Και το πήραν. Όμως σε αυτή τη χώρα είναι και οι υπόλοιποι. Οι οποίοι αν δεχτούμε ότι οι αγρότες είναι 400.000-500.000, οι υπόλοιποι είναι 9,5 εκατομμύρια. Και μάλιστα πολλοί εξ’ αυτών έχουν και επιχειρήσεις, έχουν φούρνους, έχουν εστιατόρια, έχουν βιομηχανίες, βιοτεχνίες.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο εγώ -εδώ και πάρα πολλές φορές μπορεί να γίνομαι και δυσάρεστος σε κάποιους αγρότες που είναι στα μπλόκα γιατί οι περισσότεροι αγρότες δεν είναι στα μπλόκα- λέω ότι επιτέλους πρέπει να καταλάβουμε ότι επειδή έχουμε μια τάση μονοθεματικών συζητήσεων σε αυτή τη χώρα, δεν μπορεί να περιστρέφεται η συζήτηση μόνο γύρω από τους αγρότες. Όμως έχει εξασφαλίσει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη συγκριτικά με άλλες χώρες σε μια περίοδο έντονων πιέσεων πληθωριστικών και στο ρεύμα, το φθηνότερο δυνατό ρεύμα; Βεβαίως και έχει.
Αυτό δεν το λέω εγώ. Το λένε οι επίσημοι πίνακες, τους παρουσίασα και χθες, έκανα μια ανάλυση στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Η Ελλάδα έχει μια από τις φθηνότερες τιμές ρεύματος λιανικής στην Ευρώπη, σταθερά στις 10 φθηνότερες χώρες και αν βάλει κανείς μέσα και την επίδραση του πληθωρισμού και διαθέσιμου εισοδήματος είναι κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η Ελλάδα, να θυμίσω- γιατί ξεχνάμε εύκολα γιατί συμβαίνει η μία κρίση μετά την άλλη- είναι η πρώτη χώρα σε στήριξη σύμφωνα με τα χρήματα που δόθηκαν σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις για την αντιμετώπιση των πιέσεων λόγω του ακριβού ρεύματος.
Η βιομηχανία και οι άλλοι κλάδοι που ζητούν φθηνό ρεύμα
Η βιομηχανία, ειδικά οι επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργείας έχουν υποβάλει κάποια περαιτέρω αιτήματα και μπορεί εκείνοι να μην έχουν τρακτέρ να βγουν στους δρόμους, αλλά πιστέψτε με, ακριβώς με την ίδια σοβαρότητα επεξεργάζεται το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τα αιτήματα αυτά, ούτως ώστε να βρει τις καλύτερες δυνατές λύσεις.
Για τις πολιτικές που δίνουν μεγαλύτερη ώθηση στον πρωτογενή τομέα
Ο Πρωθυπουργός είπε πάρα πολλά, τα οποία ξεφεύγουν της στενής συζήτησης ικανοποίησης αιτημάτων. Και πέραν αυτού, το οποίο μάλιστα και μπορεί να το λέει η κυβέρνηση αυτή και αυτός ο Πρωθυπουργός, γιατί είμαστε μία από τις πρώτες χώρες σε ρυθμούς αύξησης ανανεώσιμων πηγών και εναλλακτικών πηγών ενέργειας, μάλιστα το Υπουργείο μου έδωσε ένα πολύ ενδιαφέρον σημείωμα στην προηγούμενη ενημέρωση πολιτικών συντακτών που δείχνει την πρόοδο της χώρας, η συζήτηση θα έπρεπε και επεδίωξε ο Πρωθυπουργός να μην μένει μόνο και στα στενά αιτήματα και σε μια άλλη πτυχή.
Αυτό οποίο, για να κάνω μια περίληψη, προσπαθούσε να πει ο Πρωθυπουργός και το λέω και εγώ τώρα, είναι ότι πέραν των στενών αιτημάτων για τον πρωτογενή τομέα, υπάρχουν πολιτικές οι οποίες εφαρμόζονται, που δίνουν μεγαλύτερη ώθηση στον πρωτογενή τομέα. Μία είναι αυτή η οποία μου είπατε ως πτυχή, μία άλλη είναι για παράδειγμα το αφορολόγητο στους νέους. Το αφορολόγητο του στους νέους δεν έχει αναδειχθεί. Πόσες φορές μας έχουν πει: Μα τι κάνετε για τους νέους αγρότες;
Για τις μειώσεις φόρων και την ανάπτυξη
Δεν είναι όλοι οι νέοι μία κατηγορία και μια περίπτωση. Γιατί ξέρετε, με τα πολλά καλά που έχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την πιο γρήγορη δικτύωση, διάχυση μηνύματος, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, όπως είπε και χθες το απόγευμα σε μια συζήτηση που είχε με τον κύριο Κανέλλη ο Πρωθυπουργός, έχουν κάνει και πολλά κακά. Ένα από τα πάρα πολλά είναι ότι μία μπούρδα, θα το πω όπως ακριβώς το σκέφτομαι, γίνεται δεδομένη πληροφορία. Μία πληροφορία από τις πολλές για παράδειγμα είναι ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτα για τους νέους και ειδικά για τους νέους αγρότες. Και είναι η κυβέρνηση που έχει μηδενίσει το φόρο για όλους τους νέους, συμπεριλαμβανομένων και των αγροτών μέχρι 25 ετών και μέχρι 30 ετών τον έχει πάει από 29% στο 9%.
Είναι η κυβέρνηση η οποία ήταν η πρώτη, γιατί λένε «ναι, αλλά δεν έχει κάνει και κάτι για να τονώσει την παραγωγή». Είναι η πρώτη κυβέρνηση που έχει ενισχύσει τα συνεργατικά σχήματα, τους συνεταιρισμούς... Κύριε Πορτοσάλτε, με συγχωρείτε, αλλά περισσότερο από αναπτυξιακή πολιτική ―επειδή απευθύνομαι σε αυτό το ακροατήριο, σε ανθρώπους οι οποίοι ξυπνάνε το πρωί να πάνε στη δουλειά τους και δουλεύουν από πολύ νωρίς― πιο αναπτυξιακή πολιτική από τις μειώσεις των φόρων, για να μπορεί και ο αγρότης και ο δικηγόρος και ο μηχανικός και ο κάθε ελεύθερος επαγγελματίας, που έχει την όρεξη και τη δυνατότητα να παράξει, να παράξει παραπάνω και το κράτος να του παίρνει λιγότερα, δεν υπάρχει. Αυτή είναι η πολιτική που εφαρμόζουμε.
Για το πως θα πάρουν περισσότερα όσοι τα δικαιούνται
Άλλο ένα μεγάλο θύμα αυτής της «μανίας» της αντιπολιτευτικής που υπάρχει στη χώρα, από όλα τα κόμματα δυστυχώς, που το μόνο τους αφήγημα είναι να πέσει ο Μητσοτάκης, ένα ακόμα θύμα όλης αυτής της συζήτησης ήταν η πολύ σοβαρή περίπτωση, που παραμένει σοβαρή και πληγή, του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ακόμα και για την περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ -με πολύ σοβαρές ποινικές προεκτάσεις- δεν καταφέραμε, ενώ προσπαθήσαμε, θεωρώ, με τις παραδοχές μας και των δικών μας λαθών, να την κάνουμε τη συζήτηση στη διάσταση που πρέπει.
Μετέτρεψαν μία πολύ σοβαρή κουβέντα για ποιο λόγο για ολόκληρες δεκαετίες κάποιοι που δεν έπρεπε να πάρουν λεφτά, έπαιρναν λεφτά σε βάρος αυτών που έπρεπε να πάρουν παραπάνω, ποια ήταν τα κριτήρια, ποιες ήταν οι πολιτικές και προσπάθησαν να το μετατρέψουν σε ένα ακόμα σκάνδαλο, όπως τα παλιά σκάνδαλα υπουργών συγκεκριμένου κόμματος… Επειδή, όμως, δεν πρέπει να ξεχαστεί η ουσία, η ουσία είναι ότι πλέον ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει περάσει στην ΑΑΔΕ, γιατί τα προβλήματα τα μεγάλα και τα δικά σου λάθη πρέπει να τα μετατρέπεις σε πολιτικές και να τα λύνεις. Και από εδώ και στο εξής, συμπεριλαμβανομένης της τρέχουσας χρονιάς, αυτοί οι οποίοι αξίζουν να πάρουν παραπάνω είτε σε πρώτη φάση είτε σε δεύτερη φάση παίρνουν παραπάνω.
Για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα και την διακομματική επιτροπή που πρότεινε ο Πρωθυπουργός
Η αναγκαιότητα αυτής της επιτροπής, που θα συμφωνήσω μαζί σας, πολλά πράγματα θα μπορούσαν να έχουν γίνει νωρίτερα, αλλά και πάρα πολλά άλλα πράγματα στη χώρα αυτά τα 6,5 χρόνια γίναν νωρίτερα από ό,τι περιμέναμε. Γι’ αυτό και στο τέλος της ημέρας κάθε εκλογική διαδικασία είναι μια ζυγαριά των θετικών και των αρνητικών. Θεωρώ ότι τα θετικά είναι πολλά παραπάνω. Εν προκειμένω, το νόημα αυτής της διακομματικής επιτροπής είναι ακριβώς αυτό. Να φύγουμε από τα στενά δημοσιονομικά και τα στενά αιτήματα και ικανοποίησης αιτημάτων και να πάμε λίγο παρακάτω. Δηλαδή, πώς θα έχει μέλλον ο πρωτογενής τομέας που είναι η καρδιά και η ψυχή της οικονομίας μας.
Για το παρόν και το μέλλον των παραγωγών
Το πιο βασικό είναι οι παραγωγές… Η Κυβέρνηση για αυτόν ακριβώς το λόγο, αυτό που μου λέτε η Κυβέρνηση το έχει εξαγγείλει, σε αυτή την επιτροπή θα παρουσιάσει τις πολλές πολιτικές που δεν έχουν αναδειχθεί. Αυτό που είπατε, ας πούμε, για τα συνεργατικά σχήματα είναι πολιτική της Κυβέρνησης από την πρώτη τετραετία. Η Κυβέρνηση θα ανοίξει τη συζήτηση για το ποιες παραγωγές έχουν παρόν και μέλλον. Και το κυριότερο: Θα περιμένουμε να ακούσουμε προτάσεις. Γιατί είναι καθαρά δική μας ευθύνη ποιους φόρους και πώς θα τους μειώσουμε βάσει των εσόδων. Καθαρά δική μας ευθύνη πώς θα βρούμε το φθηνότερο δυνατό ρεύμα και όλες οι τρέχουσες πολιτικές. Αλλά το παρόν και το μέλλον της ψυχής, της καρδιάς της οικονομίας μας, που είναι ο πρωτογενής τομέας, είναι μια συνολική συζήτηση από την οποία θεωρώ ότι δεν πρέπει να απέχει κανένας.
Για το ποιοι θα απαρτίζουν την Επιτροπή για τον αγροτικό τομέα
Δεν έχω την ευθύνη συντονισμού, αλλά το θεωρώ αυτονόητο και δεν έχω καμία… Επειδή οι επιτροπές, ειδικά στην πολιτική, έχουν μια αρνητική φόρτιση -οι τριμελείς επιτροπές, με πέντε άτομα κλπ.- θεωρώ ότι το μόνο που έχουμε, είναι να κερδίσουμε από το να καλούμε στις επιτροπές ανθρώπους που έχουν να εισφέρουν κάτι εκτός πολιτικής.
Για το αν ανοίξουν όλοι οι δρόμοι και ο στόχος της Κυβέρνησης
Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί. Επειδή ξέρετε και τις απόψεις μου και, μάλιστα, εγώ δεν έχω κρύψει αυτές τις μέρες ότι θεωρώ ότι δείξαμε πολύ παραπάνω, πολύ παραπάνω, για αυτό και «χαρίσαμε» πολλές εκπομπές στον κ. Βουλαρίνο -με το δίκιο του ο άνθρωπος- πολύ παραπάνω ανοχή σε μία φασίζουσα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, συμπεριφορά, η οποία συνιστά παράνομη πράξη, για δύο λόγους την δείξαμε την ανοχή αυτή ως Πολιτεία. Πρώτος λόγος είναι γιατί καμία Κυβέρνηση, καμία Πολιτεία, καμία Αστυνομία πουθενά στον κόσμο δεν έχει καταφέρει να ρυμουλκήσει τρακτέρ. Αυτό είναι μια πραγματικότητα.
Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί το σχέδιο και η στρατηγική, ήταν η εκτόνωση της κατάστασης, αλλά θύματα αυτού του ενάμιση μήνα, τα μεγαλύτερα θύματα, ήταν αυτοί οι οποίοι δεν ήταν στα μπλόκα, οι πολίτες οι οποίοι ήθελαν να μετακινηθούν και δεν έφταιγαν ούτε φταίνε σε τίποτα. Και είναι φορολογούμενοι που με τους φόρους τους πληρώνουν για να κυκλοφορούν σε ελεύθερους δρόμους. Η πραγματικότητα, λοιπόν, είναι ότι σκοπίμως επεδείχθη αυτή η ανοχή για να εκτονωθεί η κατάσταση. Φάνηκε ότι, τελικά, ό,τι είπαμε το εννοούσαμε. Δηλαδή και σχέδιο είχαμε και μέτρα εφαρμόσαμε και πράγματα τα οποία δεν έγιναν για ολόκληρες δεκαετίες κάναμε.
Πιστεύω, όμως, ειδικά τώρα, είμαστε όχι στο «και πέντε», είμαστε στο «και δεκαπέντε», είναι ανεπίτρεπτο κάποιο νέο κλείσιμο δρόμων. Αυτό το αντιλαμβάνεται απολύτως και η Ελληνική Αστυνομία. Πιστεύω -σήμερα επίκεινται οι αποφάσεις των αγροτών- ότι δεν θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Εάν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, είναι ξεκάθαρη η εντολή που έχει ήδη δοθεί να μην επιτρέψουν οι Αρχές ξανά να κλείσουν οι δρόμοι. Το ξαναλέω: Οφείλουμε ένα συγγνώμη. Δεν υπάρχει δικαιολογία για τον κόσμο ο οποίος ταλαιπωρήθηκε. Υπήρξε μια αναγκαιότητα, μια στάθμιση η οποία έγινε για να εκτονωθεί η κατάσταση. Για να μην έχουμε περαιτέρω κλιμάκωση γιατί, όπως πολύ σωστά είπατε, πολλοί στα μπλόκα επένδυαν στην προβοκάτσια. Επένδυαν στο να κλιμακώσουν ακόμα παραπάνω και να δημιουργηθεί ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα…
Η Κυβέρνηση με ψυχραιμία αντιμετώπισε την κατάσταση. Δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία να ξανακλείσουν δρόμοι. Οι δρόμοι πρέπει να παραμένουν ανοιχτοί και να απομακρυνθούν τα τρακτέρ.
Πολύ σωστά είπατε, λοιπόν, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, οι δρόμοι είναι ανοιχτοί από τη μία, αλλά παραμένουν κατειλημμένοι σε ένα μέρος τους. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο, γιατί μιλάμε για την Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης και από εδώ και στο εξής, απλά υπάρχουν νόμοι οι οποίοι θα εφαρμοστούν.
Εδώ και ένα μήνα μας «βομβάρδιζαν» με την εξής ερώτηση πολλοί συνάδελφοί σας: «Μα το τόσο τοις εκατό της κοινωνίας είναι υπέρ των αγροτών». Μα κανείς δεν είναι κατά του να πάρει ένας συμπολίτης μας παραπάνω, εφόσον γίνεται να πάρει. Τώρα που βγήκε η δημοσκόπηση που λέει ότι η πλειονότητα των πολιτών είναι κατά των μπλόκων, δεν βλέπω να δεχόμαστε -δεν αναφέρομαι σε εσάς- γιατί το λέω αυτό, αν έλεγε κανείς πριν από 10-20-30 χρόνια ότι δεν θα υπάρχει πανεπιστήμιο υπό κατάληψη, θα τον έβγαζαν σε αυτή την χώρα τρελό ενώ είναι αυτονόητο. Η κοινωνία έχει αλλάξει. Ο κόσμος θέλει πάρα πολύ απλά την ησυχία του, να επιβάλλει το Κράτος τον νόμο, όπως το έχει κάνει σε πολλές άλλες περιπτώσεις αυτή η Κυβέρνηση, στα πανεπιστήμια, στα γήπεδα. Αυτό πρέπει να κάνει και στους δρόμους και να μην φοβόμαστε το γεγονός ότι κάποιοι, οι οποίοι μπορεί να είναι στους δρόμους, θα αντιδράσουν.
Έχει μετατοπιστεί η κοινωνία. Η κοινωνία θέλει απλά εφαρμογή του νόμου και πολιτικές με αποτέλεσμα. Τίποτε άλλο.
Αν δεν φύγουν, οφείλει η Πολιτεία, η Αστυνομία, η Δικαιοσύνη -ο καθένας με τον ρόλο του και τη διάκριση των εξουσιών που έχουμε- να επιβάλλει αυτά τα οποία προβλέπει ο νόμος. Ποινικά, διοικητικά, όλα, τα πάντα. Αν εσείς τώρα τρελαθείτε και βγείτε στην Εθνική οδό και πάτε στη ΛΕΑ κατευθείαν και μάλιστα με το νέο ΚΟΚ και με τις κάμερες που αρχίζουν να λειτουργούν και όλα όσα βλέπουμε να γίνονται, επιτέλους, και στους δρόμους και την Τροχαία, και αυτό ποτέ δεν είχε γίνει όλα τα χρόνια ενώ ήταν αυτονόητο, το κάνουμε κι εμείς. Και υπάρχει, πλέον, μία τάξη. Σας το λέω εγώ τώρα. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να ξανακλείσουν δρόμοι. Ο νόμος υπάρχει.
Σας είπα, το ακριβές είναι ότι οι δρόμοι έχουν ανοίξει, αλλά παραμένει ένα μέρος τους κατειλημμένο, το οποίο δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Πρέπει να φύγουν τα τρακτέρ από τους δρόμους.
Για την εξωτερική και την αμυντική πολιτική
Γι’ αυτό ακριβώς και δεν μπορεί να κάνει κανείς εξωτερική πολιτική με απλουστεύσεις και, πολύ περισσότερο, με ιδεοληψίες. Εγώ αυτό το οποίο θα σας πω, αντιστρέφοντας αυτό το οποίο μου λέτε, είναι ότι η πολιτική, η εξωτερική και αμυντική πολιτική Μητσοτάκη, η οποία δεν ξεκίνησε τώρα, έχει ξεκινήσει από το 2019, μιας πρωτοφανούς θωράκισης, συμφωνιών που υπεγράφησαν και δεν είχαν υπογραφεί για ολόκληρες δεκαετίες, με την Ιταλία, με την Αίγυπτο, θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός. Όλα όσα έχει καταφέρει και έχει κάνει η Ελλάδα, και σε διπλωματικό επίπεδο, όχι μόνο με προφανείς συνομιλητές αλλά με χώρες, ας πούμε, όπως η Ινδία, δικαιώνονται κάποια χρόνια μετά. Και, ξέρετε, αν κάτσει κανείς και δει τι λέγαμε το 2019, τα πρώτα χρόνια, το 2023, πριν τις εκλογές, μετά τις εκλογές, τι έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια, καταλαβαίνει κανείς γιατί εκεί έπρεπε να είναι όλοι στην ίδια σελίδα.
Η Ελλάδα τι έχει καταφέρει; Στην πιο δύσκολη παγκόσμια συγκυρία, επαναλαμβανόμενη, που είναι πλέον μια νέα κανονικότητα, δυστυχώς, πολέμων, κρίσεων, πρωτοφανών εντάσεων — όλα αυτά μαζί έχουμε να τα συναντήσουμε από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο — με φοβερές επιπτώσεις και στην οικονομία, η Ελλάδα να είναι ισχυρότερη από ποτέ. Να μου πείτε: Το λέω εγώ που είμαι κυβερνητικός εκπρόσωπος. Όχι, δεν το λέω εγώ. Η Ελλάδα αυτή την περίοδο που μιλάμε, αμυντικά έχει προχωρήσει προγράμματα τα οποία υλοποιούνται, που δεν τα είχε αθροιστικά όλα τα προηγούμενα χρόνια της ιστορίας της, της νεότερης ιστορίας της. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, σε επίπεδο Ευρώπης, προεδρεύει του Eurogroup.
Χθες ο Κυριάκος Πιερρακάκης προήδρευσε για πρώτη φορά του Eurogroup. Να θυμίσω ότι η ίδια χώρα, δέκα χρόνια πριν, εκδιώχθηκε από το Eurogroup και είχε έναν ανεκδιήγητο υπουργό, που έκανε τις δηλώσεις τις προηγούμενες ημέρες — μην πάμε σε αυτόν. Και έχει καταφέρει, προσέξτε: έχει μεγαλώσει στο Ιόνιο στα 12 ναυτικά μίλια. Έχει υπογράψει πολύ κρίσιμες συμφωνίες ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο. Έχει κατοχυρώσει τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας μας με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό. Και η παρουσία των κολοσσών των ενεργειακών έχει μια μεγάλη αξία.
Ξέρετε γιατί κάποια πράγματα τα θεωρούμε αυτονόητα, αλλά σκεφτείτε: η Ελλάδα του 2015, ο παρίας, το μαύρο πρόβατο, με τη μόνη εθνική «επιτυχία» τη διαπραγμάτευση. Η Ελλάδα, όχι 30 και 40, 10 χρόνια πριν, είχε ως εξωτερική πολιτική της «γραβάτας», με την περιβόητη συμφωνία αυτή, τέλος πάντων, και συνομιλητή τον Μαδούρο.
Αυτοί ήταν οι συνομιλητές μας και κάτι άλλοι περιφερειακοί, εντός εισαγωγικών, παράγοντες. Γι’ αυτό και απαντώ σε αυτό που μου λέτε, χωρίς περιστροφές, έχοντας πει, όμως, ως χώρα, όλα όσα πρέπει να πούμε και για την Παλαιστίνη και για τον παλαιστινιακό λαό, μια ισορροπημένη στάση. Ευτυχώς που έχουμε μια εξωτερική πολιτική που υπαγορεύεται από το εθνικό συμφέρον και όχι από τις ιδεοληψίες της «αριστεράς» και της «προόδου», με πάρα πολλά εισαγωγικά και γέλια.
Το διεθνές δίκαιο, έχει δώσει «εξετάσεις» η χώρα μας, με όλες τις κυβερνήσεις και ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και είμαστε, νομίζω, η χώρα που το σέβεται περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, ειδικά εδώ στην περιοχή. Η Ελλάδα, λοιπόν, το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας τα βάζει πριν και πάνω από όλα σε κάθε συζήτηση.
Για την Γροιλανδία
Η θέση της Ελλάδος είναι ότι είναι ευρωπαϊκό έδαφος — δεν το συζητάμε αυτό. Τα είπε χθες και ο Πρωθυπουργός ξανά: ότι δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει το διεθνές δίκαιο. Αντιλαμβανόμαστε τις ανησυχίες της Αμερικής, γι’ αυτό και μπορεί να δει άλλες λύσεις, όπως παραπάνω ραντάρ, παραπάνω βάσεις, όλα όσα τέλος πάντων, μπορεί να δει, αλλά η εδαφική ακεραιότητα μιας χώρας, το διεθνές δίκαιο, σε καμία περίπτωση όλα αυτά δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Συντασσόμαστε πλήρως με την ευρωπαϊκή θέση, χωρίς, προφανώς, τον οποιονδήποτε αστερίσκο.
Για τα Ελληνοτουρκικά και συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν
Επίκειται συνάντηση, οριστικοποίηση ημερομηνίας συνάντησης μεταξύ των δύο ηγετών, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εμείς επιδιώκουμε το διάλογο, πιστεύουμε στο διάλογο και έχω πει πάρα πολλές φορές ότι στο διάλογο διεκδικείς και σε καμία περίπτωση δεν υποχωρείς. Δεν υποχωρείς από τις πάγιες εθνικές θέσεις, δεν βάζεις στο τραπέζι, σε καμία περίπτωση, ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, κόκκινων γραμμών. Και εν πάση περιπτώσει, αυτό το οποίο θα σας πω εγώ κύριε Πορτοσάλτε, επειδή είναι μία τάση των τελευταίων ετών, όλη αυτή η οποία προσπαθεί να πουλήσει «τζάμπα πατριωτισμό» και το αφήγημα μιας ενδοτικής κυβέρνησης, θεωρώ ότι είναι η πιο αποτυχημένη πολιτικά – δημοσιογραφικά απόπειρα των τελευταίων ετών, ας μου πει κάποιος, σε τι έχει χάσει έστω και κατ΄ ελάχιστον η χώρα μας τα τελευταία χρόνια και αντιθέτως μπορώ να σας πω πάρα πολλά που έχει κερδίσει. Ακόμα και από το διάλογο με την Τουρκία.
Ναι, είναι πολύ σημαντική η συνεργασία στο μεταναστευτικό. Ναι, το γεγονός ότι παρά την πίεση κάποιων ημερών στην Κρήτη, το γεγονός ότι η χώρα μας μέσα σε μια εξαετία έχει μειώσει κατά 80% τις μεταναστευτικές ροές δεν είναι και λίγο πράγμα. Αν σκεφτεί κανείς και τι συνέβη το 2020 στον Έβρο και την επιτυχία που είχαμε ως χώρα.
Αντί για παράνομους μετανάστες να υποδεχόμαστε νόμιμους τουρίστες από την Τουρκία. Δεν είναι λίγο πράγμα να έχουμε κατακόρυφη πτώση μέχρι και εκμηδενισμό των εναέριων παραβιάσεων. Ξέρετε, οι άνθρωποι που καλούνται να τα χειριστούν αυτά στις ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν την καθημερινότητα που έχουμε εμείς. Έχουν μια πολύ δύσκολη και απαιτητική καθημερινότητα.
Άρα όλη αυτή η πολιτική που εφαρμόζουμε, που ναι, στοχεύουμε στο διάλογο, πιστεύουμε στο διάλογο, λέμε ξεκάθαρα ότι έχουμε μόνο μία διαφορά με την Τουρκία, τον καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, η οποία πρέπει να λυθεί υπό το πρίσμα του Διεθνούς Δικαίου και καμία άλλη, δεν συζητάμε τίποτα άλλο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλα ζητήματα.
Για εκλογές και αυτοδυναμία
Θα σας θυμίσω ότι το 2023 μπήκαμε στην κούρσα των εκλογών με ακριβώς την ίδια συζήτηση. Εγώ δεν λέω ότι θα επαναληφθεί αυτό που έγινε το 2023, ότι θα γίνει και το 2027. Αλλά, προσέξτε. Είμαι ο τελευταίος και το κόμμα που ανήκω, το τελευταίο που θα αμφισβητήσει τους δημοσκόπους. Θεωρώ ότι κάνουν μια εξαιρετική δουλειά με τα δεδομένα που έχουν και τα εργαλεία που διαθέτουν. Αλλά, θα σας πω κύριε Πορτοσάλτε, ότι πριν από μια βδομάδα, πιθανά μονοπρόσωπα κόμματα, όπως ας πούμε της κυρίας Καρυστιανού, έπαιρναν ένα ποσοστό, συγκεκριμένο. Ήρθε μια βδομάδα μετά η κυρία Καρυστιανού έκανε διάφορες αντικρουόμενες, περίεργες και απαράδεκτες, συμπεριλαμβανομένης και της χθεσινής, δηλώσεις.
Την επόμενη βδομάδα μπορεί να πει κάτι άλλο ή ένας άλλος από αυτά τα πιθανά κόμματα. Γιατί το λέω αυτό; Αυτή τη στιγμή χρειάζεται ψυχραιμία και να μετρήσουμε τις δυνάμεις των υπαρκτών κομμάτων με βάση αυτά που λένε, αυτά που κάνουν και τα παραδοτέα που θα έχουν μέχρι τις εκλογές. Και ευτυχώς έχουμε προνοήσει να νομοθετήσουμε και την κοστολόγηση των προγραμμάτων. Αν τα βάλει κανείς όλα αυτά μέσα σε ένα σύνολο, θα φτιάξει το περιβάλλον που θα πάμε στις εκλογές. Στις εκλογές δεν θα πάμε ούτε με υποθέσεις, ούτε με φημολογούμενα ή κόμματα τα οποία είναι να έρθουν. Θα πάμε με συγκεκριμένα κόμματα, τα οποία θα έχουν όνομα, πρόσωπα, όχι μόνο τον αρχηγό, πρόγραμμα, θέσεις και κοστολόγηση.
Εκεί λοιπόν πιστεύω, και προσέξτε, εγώ το πιστεύω, είναι μία άποψη δικιά μου, του κόμματος που ανήκω και της κυβέρνησης, μένει να αποδειχθεί ότι ισχύει ή ότι δεν ισχύει. Οι πολίτες θα μας κρίνουν. Ότι αυτή τη στιγμή είμαστε οι μόνοι οι οποίοι, με τα λάθη που πρέπει να διορθώσουμε και διορθώνουμε, έχουμε ξεκάθαρη πρόταση για τη χώρα, έχουμε ένα έργο το οποίο έχουμε μέχρι σήμερα, που θεωρώ ότι είναι μετρήσιμο και το κυριότερο απαντάμε σε ένα πολύ ξεκάθαρο αίτημα των πολιτών σε ένα ικανοποιητικό ποσοστό. Εγώ δεν λέω 100% γιατί ο κόσμος ακόμα έχει ανάγκες. Πώς θα μεγαλώσουμε τη χώρα όχι μόνο γεωστρατηγικά όπως είπα πριν και οικονομικά. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κύριε Πορτοσάλτε είναι η μόνη κυβέρνηση που έχει μια πολιτική που μεγαλώνει την πίτα. Μειώνοντας φόρους αυξάνει τα έσοδα και δημιουργεί τις συνθήκες για να συζητάμε με μέτρα για το ρεύμα, για τους αγρότες, για τους ιδιοκτήτες φούρνου, για οποιονδήποτε.
Για το διακύβευμα των επόμενων εκλογών και τη συμμετοχή της κ. Καρυστιανού
Να το απαντήσω σημείο-σημείο. Καταρχάς ευτυχώς για τη Δημοκρατία μας υπάρχει διάκριση εξουσιών και το τι είναι κάθε τι, το αποφασίζει η Δικαιοσύνη. Τα Τέμπη ένα πολύ σοβαρό, με πολύ σοβαρές πιθανές ποινικές ευθύνες, γιατί δεν έχει ακόμα αποφανθεί η Δικαιοσύνη, είμαστε στη φάση της έναρξης της κύριας διαδικασίας, είναι η πρώτη εθνική τραγωδία η οποία έχει τόσους πολλούς κατηγορούμενους. 33 εκ των 36 κατηγορουμένων πάνε για κακούργημα, δεν μπορεί να υπάρξει κάτι μεγαλύτερο.
Και είναι η πρώτη φορά που θυμάμαι εγώ να έχουμε δύο διατελέσαντες Υπουργούς και Υφυπουργούς, έναν Υπουργό και έναν Υφυπουργό, στο Δικαστικό Συμβούλιο, δηλαδή για να πάνε να κριθούν εν συνόλω, για οποιοδήποτε αδίκημα, γιατί μπορεί να κρίνει το οτιδήποτε και να το επιστρέψει στη Βουλή το Δικαστικό Συμβούλιο, από ανώτατους δικαστές, για αυτό το συγκεκριμένο δυστύχημα. Τον κ. Καραμανλή και τον κ. Τριαντόπουλο. Ένα λοιπόν, να τα κλείνουμε ένα-ένα. Εγώ δεν θυμάμαι καμία άλλη τραγωδία, κανένα άλλο μεγάλο συμβάν στη χώρα που να έχει αυτή τη στιγμή ανοιχτή μια τόσο σοβαρή δικαστική διερεύνηση. Να τα πάμε ένα-ένα.
Για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία
Καταρχάς να πούμε συλλυπητήρια στις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν και να ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στους ανθρώπους… ταχεία ανάρρωση, που είναι τραυματίες και παλεύουν για να κρατηθούν στη ζωή στα νοσοκομεία της περιοχής. Εγώ θα σας πω ότι δεν πρόκειται να γίνουμε σαν τους άλλους και να πάμε να εκμεταλλευτούμε εμείς κάτι άλλο για να κάνουμε συμψηφισμούς, συγκρίσεις. Κάθε δυστύχημα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και δουλειά των ειδικών είναι να ερευνούν και εν προκειμένω στη χώρα μας πλέον, της Δικαιοσύνης, γιατί έχει προχωρήσει η διερεύνηση, τα αίτια και τους πιθανούς φταίχτες. Και στο τέλος της ημέρας να αποδίδουν ευθύνες. Βέβαια μας πήρε κανένα τριάρι χρόνια για να κάνουμε τη συζήτηση έστω σε αυτό το επίπεδο.
Σας θυμίζω ότι ένα χρόνο πριν κύριε Πορτοσάλτε, ακριβώς ένα χρόνο πριν, ξεκίνησε η μεγαλύτερη απόπειρα χειραγώγησης της κοινής γνώμης πάνω στο πιο τραγικό της δυστύχημα, η περιβόητη «ξυλολιάδα», όπου πάνω σε κάτι απολύτως τραγικό, πάνω σε ένα δυστύχημα που υπάρχει τεράστια ανάγκη να χυθεί άπλετο φως, αντιπολίτευση, σύσσωμη δυστυχώς η αντιπολίτευση στη χώρα μας, συμπεριλαμβανομένης και της αξιωματικής, με μεγαλύτερο ή μικρότερο ρόλο κάθε φορά και ένα σημαντικό κομμάτι των μέσω μαζικής ενημέρωσης, παίζοντας με το συναίσθημα και τον πόνο των ανθρώπων, ουσιαστικά έστησε ένα πολύ μεγάλο παιχνίδι παραπλάνησης.
Ένα χρόνο μετά, ένα χρόνο μετά, επειδή μου είπατε και για την κυρία Καρυστιανού, μία εκ των πρωταγωνιστών, γιατί διαχωρίζω τη μάνα που διεκδικεί δικαιοσύνη για το παιδί της, μία διεκδίκηση ιερή, με την όποια πολιτική την οποία η ίδια έχει πει, έρχεται και λέει ότι στο όνομα αυτού του συλλογικού τραύματος θα κάνει μια πολιτική κίνηση. Και επαναλαμβάνω αυτό που είπα και χθες, γιατί διάβασα και μία αρθρογραφία που λέει «μα ρε παιδί μου τι λες; Ο καθένας δεν μπαίνει στην πολιτική από προσωπικά βιώματα; Από μία τραγωδία που μπορεί να έχει ζήσει;».
Είναι άλλο πράγμα να μετατρέπεις το προσωπικό σου τραύμα, αυτό το οποίο εσύ έχεις ζήσει, το βίωμά σου, το ερέθισμά σου, σε δράση, το οποίο είναι προφανώς η απόφαση του καθενός, απολύτως θεμιτό και είναι άλλο πράγμα το συλλογικό τραύμα, που είναι στο συλλογικό υποσυνείδητο και άλλων ανθρώπων -εμείς δεν είμαστε σε αυτούς που «πόνεσαν», εμείς είμαστε η κοινωνία, η οποία βίωσε μία τραγωδία και θέλει, όλοι θέλουν Δικαιοσύνη, πολύ περισσότερο οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν πονέσει, είναι αυτοί που το έχουν βιώσει- σε μία πολιτική προσωπική σου ανέλιξη. Από εκεί και πέρα, όμως, η πολιτική δεν είναι μονοθεματική, η πολιτική θέλει απαντήσεις σε όλα. Εφόσον, λοιπόν, η κυρία Καρυστιανού έχει επιλέξει να πολιτευτεί, την περιμένουμε να διατυπώσει το πρόγραμμά της. Με βάση τις μέχρι τώρα θέσεις που έχει διατυπώσει, θεωρώ ότι πολλές από αυτές είναι βαθύτατα προβληματικές.
Είναι αδιανόητο να συζητάμε το 2026 για το τι θα κάνει μια γυναίκα με το σώμα της. Αυτά η χώρα μας τα έχει λύσει πολλές δεκαετίες πριν. Δεν θα ξανανοίξουμε, λοιπόν, αυτό το κεφάλαιο, δεν υπάρχει περίπτωση να το ξανανοίξουμε, είναι μια απαράδεκτη δήλωση. Και δεν σας το κρύβω, δεν μπορώ να μην το πω, με συγχωρείτε, εάν είχε τολμήσει μία βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο ομιλών, ο οποιοσδήποτε από εμάς, να πει το 1/3, το 1/10 αυτού που είπε η κυρία Καρυστιανού, δεν θέλω να ξέρω, διάφορες παρουσιάστριες, πανελίστριες, όλοι αυτοί οι οποίοι κάνουν πορείες, τώρα που μιλάμε, θα είχαμε ήδη καμιά δεκαπενταριά – είκοσι αφίσες για νυχτερινή πορεία και συναυλία το Σάββατο. Απλά αναδεικνύω την υποκρισία.
Για τις αντιδράσεις στις δηλώσεις της κ. Καρυστιανού
Δεν είναι η αριστερά. Για να μην λέμε μόνο για την αριστερά. Το συγκεκριμένο φαινόμενο είναι το φαινόμενο της αντιπολίτευσης χωρίς θέσεις, χωρίς προτάσεις, χωρίς πρόγραμμα, ακόμα και να είναι, προφανώς, κάτι διαφορετικό από εμάς, χωρίς έντονη κριτική για την Κυβέρνηση, με μόνο μία σημαία: Να πέσει ο Μητσοτάκης. Όταν, λοιπόν, μάλιστα με ακραίες εκφάνσεις ρητορικής πολλές φορές, όταν το μόνο πράγμα το οποίο σε νοιάζει είναι «πώς να ρίξω τον Μητσοτάκη; Α με ποιον θα τον ρίξω; Με έναν «αλεξιπτωτιστή» ομογενή; Ο οποίος ήρθε στην ελληνική πολιτική από το πουθενά και καλά έκανε ο άνθρωπος και ήρθε και δικαίωμά του είναι. Ο κ. Κασσελάκης. Εγώ δεν τον κατηγορώ τον άνθρωπο. Βρήκαν τον κ. Κασσελάκη;
Σας θυμίζω ότι, εκεί πέριξ των ευρωεκλογών πόσο περιζήτητος ήταν ο κ. Κασσελάκης για συνεντεύξεις, για τραπέζια, για συναντήσεις, στα μεγάλα σαλόνια, πόσοι έγκυροι αναλυτές έλεγαν -υποτίθεται, γιατί η εγκυρότητα κρίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας- έλεγαν μην βιάζεστε, είναι κάτι διαφορετικό… Το «φαινόμενο Κασσελάκη», λοιπόν, κατέληξε εκεί που κατέληξε, για να είμαστε και δίκαιοι, βέβαια, με την πολύ αντιδημοκρατική συμπεριφορά του κόμματός του. Γι’ αυτό και το κόμμα του, το πρώην κόμμα του βρέθηκε κι αυτό εκεί που βρίσκεται. Κάποια στιγμή το καλοκαίρι, οι ίδιοι, πάνω-κάτω, προσπάθησαν να «ξεπλύνουν» πολιτικά τον πρώην πρωθυπουργό, τον κ. Τσίπρα, κάνοντας το μαύρο-άσπρο. Και αφού είδαν, ότι μπορεί να μην τους βγαίνει αυτό, πάνε τώρα, μονοί-διπλοί, χωρίς να ξέρουν τις θέσεις, χωρίς να πού τοποθετείται μία γυναίκα, η οποία έχει κάθε δικαίωμα και εκείνη να τοποθετηθεί, πέφτουν πάνω της και προσπαθούν να γράψουν αντίστοιχα, διάφορα άρθρα και αναλύσεις.
Όλα αυτά θεμιτά, αλλά εγώ θα πω μια φιλική συμβουλή –μπορεί να κάνω και λάθος, θα το δείξει η Ιστορία-: Η πολιτική γίνεται από πολιτικές, από προγράμματα που εφαρμόζονται, από θέσεις και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι 10 χρόνια πρώτος… Δεν μιλάω στην κυρία Καρυστιανού, μιλάω σε αυτούς που έγιναν υποστηρικτές ενός προσώπου πριν ακούσουν τι λέει. Και τώρα είναι εκτεθειμένοι. Γιατί όταν βγαίνεις… άλλο να στηρίζεις τη μάνα που ζητάει Δικαιοσύνη για το παιδί της και άλλο να στηρίζεις τη μέλλουσα πολιτικό, όπως η ίδια έχει προαναγγείλει, χωρίς να έχεις ακούσει τι λέει. Άλλο να λες «στηρίζω τη μάνα, αλλά να ακούσω τι θα πει» και άλλο να λες «τη στηρίζω χωρίς να ακούσω τι θα πει».
Και κάτι τελευταίο: Είναι 10 χρόνια πρώτος στις δημοσκοπήσεις και στις εκλογές ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όχι γιατί είναι αλάνθαστος, προφανώς και λάθη έχουν γίνει και πρέπει να διορθωθούν, πρώτον γιατί έχει κάνει πολλά και σημαντικά για τον τόπο και δεύτερον και κυριότερο γιατί από την πρώτη στιγμή που εξελέγη Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας δημιούργησε θέσεις, προτάσεις και πρόγραμμα. Μίλησε εκείνος για το κόμμα του και για το πού θέλει να πάει τη χώρα και όχι για τους άλλους.
Οι άλλοι μιλάνε μόνο για το πώς θα πέσει ο Μητσοτάκης… Είναι ο Πρωθυπουργός των μη κρατικών πανεπιστημίων. Είναι ο Πρωθυπουργός που έχει καθαρίσει την κατάσταση στα πανεπιστήμια, στα γήπεδα. Είναι ο Πρωθυπουργός που επί των ημερών του έχουν εξαρθρωθεί οι περισσότερες εγκληματικές οργανώσεις. Που έχει μειώσει ως φιλελεύθερος πολιτικός περισσότερους φόρους. (μπορεί να κάνει κι άλλα περισσότερα) Μα αυτό είναι και το στοίχημα που καλούμαστε να κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές.
Για τη στάση των ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για τις αμβλώσεις
Είναι το ψέμα, το οποίο διακινήθηκε χθες, για ένα «ξαναζεσταμένο φαγητό» του 2021. Δεν ισχύει. Δεν έχουν ψηφίσει κατά των αμβλώσεων ποτέ οι Έλληνες ευρωβουλευτές. Καταρχάς, δεν είναι αντικείμενο ψηφοφορίας του Ευρωκοινοβουλίου το συγκεκριμένο θέμα, αλλά των εθνικών Κοινοβουλίων. Δεν ετέθη ποτέ τέτοια ψηφοφορία με αυτό το αντικείμενο, άρα και ποτέ δεν ψήφισαν οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κάτι τέτοιο. Είναι ψέμα. Έχουμε, μάλιστα, και τη σχετική ανακοίνωση από το 2021, τόσο της Νέας Δημοκρατίας όσο και της κυρίας Βόζενμπεργκ.
