Διάβασα με πολύ μεγάλη προσοχή τη νέα έρευνα της έγκυρης ΟΡΙΝΙΟΝ για την Αττική, τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Όπου αναδείχθηκε για μια ακόμη φορά η ανθεκτικότητα της ΝΔ, η συντριπτική υπεροχή του Μητσοτάκη έναντι όλων των αντιπάλων του, αλλά και η σημαντική δυσκολία της αντιπολίτευσης να μετατρέψει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε πλειοψηφικό πολιτικό ρεύμα.
Στην Αττική, ψηφίζει περίπου το 36% του εκλογικού σώματος, ενώ εκλέγονται συνολικά 89 βουλευτές, ενώ αποτυπώνονται όλες οι τάσεις του εκλογικού σώματος και πολιτικές εκφάνσεις που δεν βρίσκει κάποιος εκτός Λεκανοπεδίου.
Ας δούμε λοιπόν, βασικά συμπεράσματα αυτής της έρευνας:
-
Η ΝΔ διατηρεί ισχυρή θέση παρά τη δυσαρέσκεια.
Με 31,5% στην εκτίμηση ψήφου, έναντι 30,3% πανελλαδικά, το κυβερνών κόμμα εμφανίζει στην Αττική μια ελαφρώς καλύτερη επίδοση από τον εθνικό μέσο όρο. Το στοιχείο αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα όταν συνδυάζεται με την αρνητική αξιολόγηση της κυβερνητικής πολιτικής, αφού το 70% δηλώνει λίγο ή καθόλου ικανοποιημένο από την κυβέρνηση, ενώ το 62,3% επιθυμεί πολιτική αλλαγή. Παρά ταύτα, η Νέα Δημοκρατία προηγείται με διαφορά 14,6 μονάδων από το δεύτερο κόμμα.
Η αντίφαση είναι εμφανής: η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση δεν συνεπάγεται αυτομάτως και αποδοχή μιας άλλης πολιτικής πρότασης. Η κυβερνητική φθορά υπάρχει, αλλά δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε αντίστοιχης έκτασης εκλογική ανατροπή.
-
Η ΕΛ.Α.Σ. βασικός παράγων του πολιτικού σκηνικού
Η καταγραφή της στο 16,9% στην Αττική, έναντι 15,9% πανελλαδικά, την τοποθετεί στη δεύτερη θέση. Παράλληλα, το 36,9% των ερωτώμενων εκτιμά ότι θα καταλάβει τη δεύτερη θέση στις επόμενες εκλογές.
Πέρα από το ποσοστό, ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαμόρφωση προσδοκιών γύρω από την εκλογική της πορεία. Όταν ένα κόμμα αρχίζει να αντιμετωπίζεται ως σταθερός διεκδικητής μιας υψηλής θέσης, αποκτά πρόσθετη παρουσία στη δημόσια συζήτηση και επηρεάζει τους συσχετισμούς μεταξύ των αντιπολιτευτικών δυνάμεων.
Βεβαίως, η εκτίμηση για την εκλογική κατάταξη καταδεικνύει ότι η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο των προσδοκιών των πολιτών.
-
Κρίση εκπροσώπησης στην Κεντροαριστερά
Το ΠΑΣΟΚ καταγράφει 10,2% στην Αττική, επίδοση χαμηλότερη από το 12,3% της πανελλαδικής μέτρησης. Το αποτέλεσμα αναδεικνύει τη δυσκολία του να διεκδικήσει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τον ρόλο του βασικού αντίπαλου πόλου απέναντι στη ΝΔ. Την ίδια στιγμή, το ΚΚΕ εμφανίζεται στο 7,9%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο 2%. Η σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις υπογραμμίζει το μέγεθος των αλλαγών, ιδιαίτερα για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στις βουλευτικές εκλογές του 2023 είχε συγκεντρώσει 18,4% στην Αττική.
Το πρόβλημα, επομένως, δεν περιορίζεται στην εκλογική επίδοση ενός κόμματος. Αφορά συνολικά την αδυναμία συγκρότησης μιας ευρύτερα πειστικής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Ενώ το ΠαΣοΚ έχει εξακολουθητικά χαμηλές επιδόσεις στο Λεκανοπέδιο.
-
Η καθημερινότητα αχίλλειος πτέρνα της κυβέρνησης
Η ακρίβεια και το κόστος ζωής κυριαρχούν στις ανησυχίες του 66,6% των ερωτηθέντων. Ακολουθούν τα χαμηλά εισοδήματα με 19,2%, η στέγαση και τα ενοίκια με 18,9% και το κυκλοφοριακό με 17,5%.
Πρόκειται, δηλαδή, για προβλήματα που χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα την καθημερινότητα στο Λεκανοπέδιο κι επηρεάζουν άμεσα την αξιολόγηση της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας. Το γεγονός ότι το 74,8% θεωρεί ανεπαρκή τα μέτρα για την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση ενισχύει την εικόνα αυτής της πίεσης. Όμως, το κρίσιμο ερώτημα, είναι ποια πολιτική δύναμη θα κατορθώσει να μετατρέψει τις κοινωνικές απαιτήσεις σε συγκεκριμένες, αξιόπιστες και εφαρμόσιμες προτάσεις.
-
Μητσοτάκης ισχυρότερος όλων
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 38,5% στην καταλληλότητα για την εξωτερική πολιτική και την άμυνα και 32,3% για την οικονομία και την ανάπτυξη. Αντίθετα, στην αντιμετώπιση της ακρίβειας η επίδοσή του περιορίζεται στο 23,4%, ενώ το 30,9% απαντά «κανένας».
Η διαφοροποίηση είναι πολιτικά ουσιαστική. Υποδηλώνει ότι η εικόνα κυβερνητικής επάρκειας δεν είναι ενιαία: εμφανίζεται ισχυρότερη σε ζητήματα διεθνούς παρουσίας και ασφάλειας, αλλά ασθενέστερη εκεί όπου οι πολίτες αξιολογούν άμεσα το βιοτικό τους επίπεδο.
Ταυτοχρόνως, το 38,1% δεν αναγνωρίζει κανέναν από τους διαθέσιμους πολιτικούς ως ικανότερο να αντιμετωπίσει τον πρωθυπουργό. Το εύρημα αυτό αποτυπώνει το κενό πολιτικής εμπιστοσύνης που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η αντιπολίτευση.
Συμπερασματικά, η Αττική καταγράφει …ΝΔ. Η ΕΛ.Α.Σ. ενισχύει τη θέση της, ενώ το ΠΑΣΟΚ και οι υπόλοιπες αντιπολιτευτικές δυνάμεις καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους.
Η κοινωνική δυσαρέσκεια αποτελεί αναμφίβολα σημαντικό πολιτικό δεδομένο. Δεν αρκεί, όμως, για να διαμορφώσει από μόνη της μια νέα κυβερνητική πλειοψηφία. Η επόμενη εκλογική μάχη θα κριθεί από την ικανότητα των πολιτικών δυνάμεων να προσπεράσουν τον Μητσοτάκη, με πειστικό σχέδιο που δεν φαίνεται να έχουν. Όπως και νάναι πάντως, η Αττική θ’ αποτελέσει έναν από τους καθοριστικότερους παράγοντες των εξελίξεων.
