Η Μαλβίνα Κάραλη έχει την τιμητική της σήμερα, στα πλαίσια των κυριακάτικων αναφορών του Emvolos.gr, σε σημαντικούς δημοσιογράφους που έγιναν συνώνυμα της επιτυχίας και ταυτίστηκαν με μεγάλα τηλεοπτικά κοινά ή πολυάριθμους αναγνώστες εφημερίδων, περιοδικών και βιβλίων.

Η Μαλβίνα έχει φύγει από το 2002 κι ακόμη είναι εδώ, δίπλα μου, δίπλα μας, με την ίδια λάμψη που είχε πάντα το άστρο της. Θείο πλάσμα, διαβολικό πλάσμα, τρυφερό πλάσμα, αγαπησιάρικο μα και ηφαίστειο!

Έξυπνη, οξυδερκής, εύστροφη. Αγάπησε στο μέγιστο βαθμό, που έλεγε κι ο Αντώνης Βαρδής. Κι αγαπήθηκε σαν τον ήλιο του Μάη, που τραγουδούσε ο Καλογιάννης…

Μαύρο κοντό μαλλί, γαλανά μάτια που σημαδεύουν στο δόξα πατρί την ψυχή. Και πάντα κόκκινο κραγιόν.

Χορτασμένη απ’ όλα. Χρήματα, έρωτα, αγάπη, καταξίωση, μπινελίκια…Γέλια, πίκρες… «Εγώ τον έρωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή», έλεγε. Και συμπλήρωνε: «Όταν ζηλεύω γίνομαι έξυπνη. Και όταν γίνομαι έξυπνη, τα καταστρέφω όλα»…

Ενίοτε, στους διαδρόμους του «Seven X» που συνυπήρχαμε όταν παρουσίαζε την εκπομπή «Mea Culpa», την πείραζα. Κυρίως για τον μεγάλο της έρωτα, τον Διονύση Χαριτόπουλο: «πάλι τον παλιόγαυρο σκέφτεσαι;»… Τα διαπεραστικά της μάτια με κάρφωναν: «Δεν τσιμπάω αγόρι μου, δεν μασάω… τριάντα χιλιάδες γαύροι νάναι στο Φάληρο, άδειο θα είναι…Πάει ο έρωτας και γεμίζει, είναι να μη τον σκέφτομαι;»…

Η Μαλβίνα Κάραλη δεν υπήρξε απλώς μια δημοσιογράφος ή μια τηλεοπτική παρουσία. Υπήρξε μια σπάνια προσωπικότητα, από εκείνες που δεν χωρούν εύκολα σε χαρακτηρισμούς και τίτλους.

Η μεγαλύτερη δύναμή της δεν ήταν η πένα της ούτε η τηλεοπτική της ευφυΐα, ήταν ο τρόπος που στεκόταν απέναντι στη ζωή. Δεν προσπαθούσε να γίνει αρεστή. Προσπαθούσε να είναι αληθινή. Και αυτή η αλήθεια, όσο αιχμηρή κι αν ήταν, είχε πάντα μέσα της μια βαθιά ανθρωπιά.

Η αμεσότητά της ήταν σχεδόν αποστομωτική. Δεν έκρυβε τις σκέψεις της πίσω από ευγένειες, συμβάσεις ή κοινωνικά φίλτρα. Μιλούσε όπως ένιωθε, με την ίδια φυσικότητα που άλλοι αναπνέουν. Αυτή η ειλικρίνεια δεν είχε τίποτα το επιτηδευμένο, δεν ήταν πρόκληση για την πρόκληση. Ήταν στάση ζωής. Πίστευε ότι η υποκρισία είναι πολύ μεγαλύτερη προσβολή από μια σκληρή αλήθεια.

Το χιούμορ της ήταν μοναδικό. Κοφτερό σαν ξυράφι, αλλά ποτέ άδειο. Δεν βασιζόταν σε εύκολα αστεία ή σε εξυπνακισμούς. Ήταν χιούμορ που γεννιόταν από την παρατήρηση της ανθρώπινης φύσης. Μπορούσε μέσα σε μία μόνο πρόταση να σατιρίσει μια ολόκληρη κοινωνική νοοτροπία. Ένα λογοπαίγνιο, μια ειρωνεία, μια φαινομενικά ανάλαφρη ατάκα έκρυβαν συχνά βαθιά κοινωνική κριτική. Το γέλιο που προκαλούσε δεν ήταν επιφανειακό, σε έκανε να γελάς και ταυτόχρονα να νιώθεις λίγο άβολα, γιατί αναγνώριζες μέσα του τον εαυτό σου.

Το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα της υπήρξε ίσως το πιο αναγνωρίσιμο γνώρισμά της. Δεν διαπραγματευόταν εύκολα τις απόψεις της για χάρη της αποδοχής. Δεν προσαρμοζόταν στις επιταγές της εποχής ούτε στις απαιτήσεις της δημοφιλίας. Προτιμούσε να χάνει ευκαιρίες, παρά να προδώσει αυτό που πίστευε. Αυτό δεν την έκανε αλάνθαστη, την έκανε όμως αυθεντική. Είχε, μάλιστα, το θάρρος ν’ αναλαμβάνει το κόστος των λόγων της, κάτι σπάνιο στον δημόσιο λόγο, που συχνά επιλέγεται η ασφάλεια της ουδετερότητας.

Ήταν βαθιά ελεύθερο πνεύμα. Η ελευθερία για εκείνη δεν ήταν σύνθημα αλλά καθημερινή πράξη. Δεν δεχόταν να της υποδεικνύουν τι να πει, πώς να γράψει ή τι να σκεφτεί. Δεν ανεχόταν τις ιδεολογικές στολές, ούτε τους δογματισμούς. Αντιμετώπιζε κάθε θέμα με προσωπικό βλέμμα, ακόμη κι όταν αυτό την έφερνε απέναντι στο ρεύμα.

Πολλές φορές πάλευε με τις εμμονές της . Το έλεγε η ίδια: «Έχω έμμονες ιδέες. Αβλαβή τσιμπούρια στη σκέψη μου»…

Διέθετε σπάνια παρατηρητικότητα. Έβλεπε τις λεπτομέρειες που οι περισσότεροι προσπερνούσαν. Ένα βλέμμα, μια σιωπή, μια καθημερινή συνήθεια μπορούσαν να γίνουν αφορμή για μια ολόκληρη αφήγηση. Είχε την ικανότητα να ανακαλύπτει το εξαιρετικό μέσα στο απολύτως συνηθισμένο και να μετατρέπει μια ασήμαντη στιγμή σε λογοτεχνική εικόνα.

Η γλώσσα της ήταν … ζωντανός οργανισμός. Λες κι η παροιμία «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει» …ειπώθηκε και διαδόθηκε για εκείνη… Δεν εγκλωβιζόταν σε κανόνες καθωσπρεπισμού, ούτε επιδίωκε έναν ψυχρό λογοτεχνικό καθωσπρεπισμό. Έγραφε όπως μιλούσε και μιλούσε όπως σκεφτόταν. Οι λέξεις της είχαν ρυθμό, μουσικότητα και μια σχεδόν θεατρική οικονομία. Μπορούσε να γίνει ποιητική χωρίς να χάνει την απλότητά της και καυστική χωρίς να γίνεται χυδαία

Πίσω από την ειρωνεία της υπήρχε μια βαθιά ευαισθησία.

Ξέρετε κάτι; Οι περισσότεροι θυμόμαστε  την αιχμηρή γλώσσα της. Ξεχνάμε έτσι, ότι το δηλητήριό της στρεφόταν κυρίως απέναντι στην ανοησία, την αλαζονεία και την υποκρισία, όχι απέναντι στην ανθρώπινη αδυναμία. Για τους αδύναμους, τους ερωτευμένους, τους πληγωμένους και τους μοναχικούς είχε πάντα μια απροσδόκητη τρυφερότητα. Γνώριζε καλά, ότι η ζωή είναι πολύ πιο εύθραυστη απ’ όσο δείχνει.

Ήταν βαθιά αντισυμβατική. Δεν το έκανε από οιαδήποτε ανάγκη να ξεχωρίσει, αλλά γιατί δεν μπορούσε να υπάρξει διαφορετικά. Δεν τη γοήτευε η εικόνα της επιτυχίας. Τη γοήτευε η αλήθεια της προσωπικής έκφρασης. Προτιμούσε έναν αυθεντικό άνθρωπο με «ουλές» κι ατέλειες από έναν τέλειο άνθρωπο χωρίς ψυχή, όπως εκείνη την εννοούσε. Δεν ήταν τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός Σημίτης υπέφερε τα πάνδεινα από τον λόγο της.

Είχε, επίσης, το χάρισμα της αυτοειρωνείας. Δεν τοποθετούσε ποτέ τον εαυτό της σε βάθρο. Γελούσε με τις εμμονές της, με τις αδυναμίες της, με τις αποτυχίες της. Κορόιδευε τον εαυτό της. Κι αυτή η ικανότητα που είχε, ήταν και το πέπλο που την προστάτευε από τη σοβαροφάνεια. Όταν έβλεπε σοβαροφανή άνθρωπο, έπαιρναν μπροστά οι μηχανές της σάτιράς της.

Η σχέση της με τον έρωτα και τη ζωή χαρακτηριζόταν από πάθος. Δεν αντιμετώπιζε τίποτε χλιαρά. Αγαπούσε ολοκληρωτικά, θύμωνε ολοκληρωτικά, έβριζε ολοκληρωτικά, δημιουργούσε ολοκληρωτικά. «Ή είμαι ερωτευμένη και δυστυχώ με τρόπο αστείο, ή είμαι λογική και πλήττω θανάσιμα», έλεγε.

Αυτή η ένταση έκανε τον λόγο της να πάλλεται από ζωή. Δεν έγραφε σαν παρατηρητής, έγραφε σαν άνθρωπος που βρισκόταν μέσα στη φωτιά των εμπειριών του.

Το θάρρος της ήταν ίσως η μεγαλύτερη αρετή της. Όχι μόνο το θάρρος να αντιπαρατεθεί με πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά και το πιο δύσκολο, αυτό που χρειαζόταν όταν κοιτούσε κατάματα τον εαυτό της. Δεν δίσταζε να παραδεχτεί τις αντιφάσεις της, να αναθεωρήσει, να εκτεθεί. Αυτή η εσωτερική εντιμότητα είναι που κάνει τον λόγο της να αντέχει στον χρόνο.

Τόσα χρόνια μετά τη φυγή της, εξακολουθώ και πιστεύω βαθιά, ότι είναι ο πιο ευφυής άνθρωπος που γνώρισα. Καρατσεκαρισμένο, που έλεγε κι η ίδια…. Κι απέδειξε ότι η ευφυΐα δεν χρειάζεται να είναι ψυχρή, ότι η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία και ότι η αλήθεια μπορεί να ειπωθεί με χαμόγελο, με σαρκασμό ή με μια φράση που μοιάζει ανάλαφρη, αλλά μένει για χρόνια στη μνήμη.

Δεν άφησε πίσω της απλώς κείμενα και τηλεοπτικές στιγμές. Άφησε έναν τρόπο να κοιτάζει κανείς τον κόσμο: χωρίς φόβο, χωρίς υποκρισία, με αστείρευτη περιέργεια, με ανελέητη ειλικρίνεια και, πάνω απ’ όλα, με βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο, ακόμη κι όταν εκείνος έκανε ό,τι μπορούσε για να μην την αξίζει.

Ναι, η Μαλβίνα ήταν μια ψυχή στην οποία δεν χωρούσαν φίλτρα. Ασυμβίβαστη εξ επιλογής. Αυθεντική ως επανάσταση. Μια αλήθεια που δεν φορούσε μετάξι! Λατρεία!

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 2/8/2026

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «ΤΑ 3+2 ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΣΤΗ ΔΕΘ Στο τραπέζι η 13η εθνική σύνταξη – Σε νέα εποχή η Σχολή Ευελπίδων»

ΤΟ ΘΕΜΑ: «Οι τρεις λόγοι στο μυαλό του Μητσοτάκη Γιατί πάει τις κάλπες για Μάιο – ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΜΑ ΠΑΣΟΚ – ΤΣΙΠΡΑ – Πόσο κοστίζει μια εβδομάδα σε βίλες-παραδείσους»

REAL NEWS: «Ο Οζέλ απειλεί τον Ερντογάν – ΠΟΙΑ ΠΡΟΪΌΝΤΑ ΘΑ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΦΘΗΝΟΤΕΡΑ ΣΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ Η λίστα με τις μειώσεις στο ράφι – Πύρινος εφιάλτης με δεκάδες μέτωπα  – ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΟ «Άκρως επιθετικό το χτύπημα»»

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: «ΑΙΦΘΝΙΔΙΑΣΜΟ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ – ΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ Γιατί χάνεται η μάχη με τις φλόγες»

ΕΣΤΙΑ: «Δείπνο Γεραπετρίτη – Διαμαντοπούλου για συγκυβέρνηση παραγραφής!!»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΟΣ Σαρώνουν τον δικό μας βυθό – ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ Ο Έλληνας που έστησε το θαλάσσιο σκηνικό της «Οδύσσειας» – «ODYSSEY EFFECT» ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Η ταινία τονώνει το brand της Ελλάδας»

DOCUMENTO: «ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΟΥΛΕΥΜΑ – ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΦΕΤΩΝ Στο σκαμνί παρά τη (συγ)κάλυψη χάριν του Θεοδωρικάκου»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «ΒΟΥΛΙΑΞΕ ΤΟ «ΨΗΦΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ» ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΟΡΓΗΣ – Κίνδυνος – θάνατος οι σκαλωσιές ΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΡΕΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ;»

ΜΠΑΜ ΣΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: «ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΗ» ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ» – Τραμπουκισμοί Κωνσταντοπούλου στο ΑΤ Συντάγματος!»

KΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ KONTRA: «Μετά την Ισπανία, φόβοι για μεγάλο κύμα προσφυγικών ροών και στην Ελλάδα Τρομάζει την Ευρώπη η απόβαση δεκάδων χιλιάδων απελπισμένων μεταναστών – ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ Από τα Εξαμίλια στη «Βιολάντα» Όταν η εργασία μεταρέπεται σε παγίδα θανάτου – ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΝΔ»

Ο ΛΟΓΟΣ: «ΤΟ 60% ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ – ΤΑ ΟΡΟΣΗΜΑ Το πρώτο ταμείο – Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ Πρώτη προτεραιότητα η στηριξη της οικογένειας – Δεν ιδιωτικοποιείται το νερό – Υποτονική η πορεία του πρώτου μήνα των θερινών εκπτώσεων»

Η ΑΥΓΗ: «Θα αλλάξουμε τον εκλογικό χάρτη – Και το νερό στην αγκαλιά της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΟΙ ΔΥΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ – Αδιανόητες δηλώσεις περί υποταγής των Ελλήνων στους Τούρκους ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΡΑΓΙΑΣ Ο Κ. ΤΑΣΟΥΛΑΣ»

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «Σε ποιες νέες δράσεις πάνε τα κοινοτικά κονδύλια Σχέδιο «fast track» για τα 10 δισ. του ΤΑΑ – Σε… μόνιμη λειτουργία το «112» Λερναία Ύδρα τα πύρινα μέτωπα, σε ύψιστη επιφυλακή η χώρα»

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

338 π.X ο Φίλιππος της Μακεδονίας συντρίβει τους Αθηναίους και τους Θηβαίους στη Μάχη της Χαιρώνειας.

το 1375 εγκαινιάζει η πρώτη πίστα roller skating στο Λονδίνο.

το 1798 τελειώνει η Μάχη του Νείλου μεταξύ του γαλλικού και του βρετανικού Ναυτικού.

το 1870 ανοίγει ο πρώτος σταθμός μετρό στο Λονδίνο.

το 1932 η Στέλλα Γούλς κερδίζει τα 100μ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες. 48 χρόνια αργότερα, στις 4/12/1980, θα διαπιστωθεί ότι ήταν άνδρας.

το 1934 ο Αδόλφος Χίτλερ γίνεται Φίρερ της Γερμανίας.

το 1939 ο Αϊνστάιν γράφει στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρούσβελτ ότι η ατομική βόμβα είναι πραγματοποιήσιμη.

το 1950 η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ αναθέτει στον Ε.Ε. Ντιπόν ντε Νεμούρ την κατασκευή της υδρογονοβόμβας.

το 1953 πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του μεγάλου εργοστασίου ηλεκτρισμού στο Αλιβέρι.

το 1955 εφευρίσκεται το βέλκρο, το γνωστό μας φερμουάρ χριτς-χρατς.

το 1961 οι Μπιτλς δίνουν την πρώτη συναυλία τους ως συγκρότημα στο Κάβερν Κλάμπ του Λίβερπουλ.

το 1963 οι ΗΠΑ δηλώνουν στον ΟΗΕ ότι θα σταματήσουν τις πωλήσεις όπλων στη Νότια Αφρική.

το 1980 το χειρότερο λουτρό αίματος των μεταπολεμικών χρόνων στην Ευρώπη λαμβάνει χώρα στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της ιταλικής πόλης Μπολόνια, όταν ακροδεξιά οργάνωση τοποθετεί εκρηκτικό μηχανισμό. Τραγικός απολογισμός με 83 νεκρούς και 200 τραυματίες.

το 1985 στις ΗΠΑ, 133 νεκροί είναι ο απολογισμός από τη συντριβή αεροσκάφους της αεροπορικής εταιρίας “Ντέλτα” σε διάδρομο προσγείωσης στο αεροδρόμιο του Ντάλας.

το 1990 στη Βουλγαρία, με ψήφους 284 σε σύνολο 389 παρόντων βουλευτών, ο Ζέλιου Ζέλεφ γίνεται ο πρώτος μη κομμουνιστής πρόεδρος της χώρας.

το 1990 το Ιράκ εισβάλει και καταλαμβάνει το Κουβέιτ.

το 1991 στη Βουλγαρία, εργάτες προκαλούν διαρροές ραδιενέργειας στον πυρηνικό σταθμό του Κοζλοντούι, σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων του σταθμού.

το 1992 ο Ρώσος Βιτάλι Σέρμπο κερδίζει χρυσά μετάλλια στον ίππο, τους κρίκους, στους ασύμμετρους ζυγούς και στο άλμα συγκεντρώνοντας συνολικά έξι χρυσά, τα περισσότερα που έχει πάρει αθλητής της γυμναστικής σε μια Ολυμπιάδα.

το 1993 η Βρετανία επικυρώνει τη συνθήκη του Μαάστριχτ.

το 1993 τρεις Ινδοί κάνουν το γύρο του κόσμου οδικώς με το αυτοκίνητό τους σε 39 μέρες, 7 ώρες και 55 λεπτά και καταχωρήθηκαν στο βιβλίο Γκίνες.

το 1994 στις ΗΠΑ, με νομοσχέδιο που εγκρίθηκε δια βοής, η Βουλή καλεί τον πρόεδρο Κλίντον να διεξάγει έρευνα σε συνεργασία με διεθνείς οργανώσεις για την τύχη των 1.619 αγνοουμένων της Κύπρου, ανάμεσα στους οποίους και πέντε Αμερικανοί πολίτες.

το 1995 ψηφίζεται στη Βουλή το νομοσχέδιο για την εξυγίανση της Τράπεζας Κρήτης.

το 1997 Δεκαοκτώ άτομα σκοτώνονται από χιονοστιβάδα του Θρέντμπο στην Αυστραλία.

το 1997 ο μετριοπαθής μουσουλμάνος κληρικός Μοχάμαντ Χαταμί αναλαμβάνει την προεδρία του Ιράν, υποσχόμενος ειρήνη στον κόσμο.

το 1998 ολοκληρώνεται το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης Νέων & Νεανίδων στην Αμβέρσα του Βελγίου. Η Άρτεμις Δάφνη κατακτά δύο χάλκινα μετάλλια (στα 200μ ύπτιο με 2:19.41 και στα 400μ μικτή με πανελλήνιο ρεκόρ 4:53.69) και η Κατερίνα Μπλιάμου ένα χάλκινο (στα 200μ ύπτιο με πανελλήνιο ρεκόρ 2:17.50) ενώ κατατάσσεται τέταρτη στα 100μ πεταλούδα με 1:02.44 καταρρίπτοντας το “στοιχειωμένο” ρεκόρ της Έλλης Ρουσσάκη με 1:02.86 από το 1987.

το 2002 ένα κιβώτιο με δεκαεπτά 45άρια πιστόλια, τρία τουφέκια G-3 και τρία οπλοπολυβόλα ΧΑ-ΚΑ 11, “κάνουν φτερά” από στρατιωτική μονάδα στην Κω, με τη μέθοδο του ριφιφί. Αν και οι αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, ο υφυπουργός Τύπου Τηλέμαχος Χυτήρης επισημαίνει ότι δεν συνδέονται με την τρομοκρατία

Γεννήσεις

Το 1754 γεννήθηκε  ο Γάλλος αρχιτέκτονας και μηχανικός Πιερ Σαρλς Λ’ Ενφάντ ο οποίος σχεδίασε την πόλη της Ουάσινγκτον των ΗΠΑ.

Το 1814 η Ευανθία Καΐρη, αδελφή του Θεόφιλου Καϊρη, λόγια των επαναστατικών χρόνων.

Το 1932 ο Ιρλανδός ηθοποιός Πίτερ Ο’ Τουλ.

Το 1938 ο συνθέτης Δήμος Μούτσης.

Το 1939 ο Αμερικανός σκηνοθέτης Γουές Κρέιβεν γνωστός από τις ταινίες του “Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες”.

Το 1942 η Χιλιανή συγγραφέας Ιζαμπέλ Αλιέντε.

Θάνατοι

Το 1921 πέθανε ο διάσημος τενόρος Ενρίκο Καρούζο.

Το 1922 ο Γκράχαμ Μπελ που εφηύρε το τηλέφωνο.

Το 1936 ο Γάλλος Λουί Μπλεριό, ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε πάνω από το κανάλι της Μάγχης.

Το 1976 ο σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ που έβαλε τις βάσεις για τα “φιλμ νουάρ”.

Το 1978 ο Μεξικανός Κάρλος Σαβέζ, συνθέτης και διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Μεξικού.

«Ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο εισήλθε στον έκτο μήνα και επιβεβαιώνει ότι μια παρατεταμένη γεωπολιτική κρίση δεν περιορίζεται στα πεδία των συγκρούσεων.

Μεταφέρεται γρήγορα στις αγορές ενέργειας, στις θαλάσσιες μεταφορές, στον πληθωρισμό, στην κατανάλωση και τελικά στον ρυθμό ανάπτυξης. Για την ΕΕ και την Ελλάδα, το εξάμηνο αυτό μπορεί να αποτιμηθεί ως μια νέα ενεργειακή και εμπορική διαταραχή, μικρότερη από την κρίση του 2022, αλλά αρκετά σοβαρή ώστε να ανατρέψει τις αρχικές οικονομικές προβλέψεις για το 2026. Η πρώτη και αμεσότερη επίπτωση ήταν η άνοδος του ενεργειακού κόστους. Η διακοπή ή ο δραστικός περιορισμός των διελεύσεων από τα Στενά του Ορμούζ οδήγησε σε άνοδο των τιμών του αργού πετρελαίου, των καυσίμων και του φυσικού αερίου. Τον Ιούλιο, οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου παρέμεναν περίπου 30% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από την έναρξη του πολέμου, παρότι είχαν υποχωρήσει από τις ακραίες τιμές των πρώτων εβδομάδων.

Για την ΕΕ, η κεντρική εκτίμηση του πρόσθετου ενεργειακού λογαριασμού με τη συμπλήρωση του πενταμήνου ανέρχεται περίπου στα 85 δισ. ευρώ. Πρόκειται για χρήματα που μεταφέρονται εκτός της ευρωπαϊκής οικονομίας για την αγορά ουσιαστικά των ίδιων ή και μικρότερων ποσοτήτων ενέργειας σε υψηλότερες τιμές. Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης έχει αλλάξει μορφή μετά το 2022, αλλά δεν έχει εξαλειφθεί. Η μεγαλύτερη προσφυγή στο LNG μείωσε την εξάρτηση από τους ρωσικούς αγωγούς, αύξησε όμως την έκθεση της Ευρώπης στις παγκόσμιες ναυτιλιακές διαδρομές και στις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών. Η δεύτερη επίπτωση αφορά την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεώρησε προς τα κάτω την πρόβλεψη ανάπτυξης της ΕΕ για το 2026, στο 1,1%, ενώ η νέα ενεργειακή διαταραχή θεωρείται βασικός παράγοντας της επιβράδυνσης. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι ο πόλεμος μπορεί να αφαιρέσει συνολικά περίπου 0,5% από το ΑΕΠ της Ευρωζώνης μέσα σε δύο χρόνια, με πολύ μεγαλύτερη απώλεια σε δυσμενέστερο σενάριο. Με βάση αυτές τις αναθεωρήσεις, η απώλεια πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας στην ΕΕ το πεντάμηνο προσεγγίζει τα 30 δισ. ευρώ.

Η ζημία προκύπτει από την υποχώρηση της κατανάλωσης, την αναβολή επενδύσεων, το αυξημένο κόστος παραγωγής και τη μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Παράλληλα, ο πληθωρισμός επέστρεψε ως βασική απειλή. Η ΕΚΤ προβλέπει ότι ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη θα κορυφωθεί περίπου στο 3,4% κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2026, κυρίως λόγω της άμεσης μετακύλισης των υψηλότερων τιμών πετρελαίου στα καύσιμα και στα διυλισμένα προϊόντα. Οι επιχειρήσεις δηλώνουν ήδη αυξημένες προσδοκίες για το κόστος των εισροών και τις τιμές πώλησης. Η πληθωριστική επιβάρυνση για την ευρωπαϊκή οικονομία εκτιμάται περίπου στα 25 δισ. ευρώ, μέσω της απώλειας αγοραστικής δύναμης και της αύξησης του λειτουργικού κόστους. Επιπλέον, τα ακριβότερα ναύλα, τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, οι καθυστερήσεις και η ανάγκη διατήρησης υψηλότερων αποθεμάτων προσθέτουν περίπου 15 δισ. ευρώ στο κόστος των μεταφορών και των εφοδιαστικών αλυσίδων. Άλλα 15 δισ. ευρώ αποδίδονται κατά προσέγγιση στο δημοσιονομικό και ευρύτερο επιχειρηματικό κόστος. Μόνο τα μέτρα ενεργειακής στήριξης που είχαν ανακοινώσει τα κράτη-μέλη έως τον Μάιο έφθαναν τα 14,5 δισ. ευρώ. Συνολικά, η ακαθάριστη οικονομική επιβάρυνση για την ΕΕ με τη συμπλήρωση του πενταμήνου εκτιμάται κεντρικά γύρω στα 125 δισ. ευρώ και στο εξάμηνο υπολογίζεται πως θα φτάσει τα 145 δις ευρώ. Το ποσό δεν αποτελεί άμεση απώλεια ΑΕΠ, καθώς περιλαμβάνει πρόσθετες δαπάνες, απώλεια εισοδήματος και μακροοικονομικές επιπτώσεις. Αποτελεί, ωστόσο, μια αξιόπιστη τάξη μεγέθους του συνολικού κόστους του εξαμήνου από τέλος Φεβρουαρίου έως τέλος Αυγούστου.

Για την Ελλάδα, η κεντρική εκτίμηση για το πεντάμηνο ανέρχεται περίπου στα 2,5 δισ. ευρώ και εκτιμάται πως στο εξάμηνο θα κυμανθεί στα 3 δισ. ευρώ. Από αυτά, περίπου 1,5 δισ. ευρώ αφορούν τον πρόσθετο ενεργειακό λογαριασμό, 600 εκατ. ευρώ την απώλεια οικονομικής δραστηριότητας, 400 εκατ. ευρώ το κόστος μεταφορών και εφοδιασμού και 500 εκατ. ευρώ τη δημοσιονομική επιβάρυνση. Η πληθωριστική πίεση υπολογίζεται κοντά στο 1 δις ευρώ, αλλά δεν προστίθεται αυτοτελώς στο συνολικό ποσό, επειδή μέρος της έχει ήδη ενσωματωθεί στο ενεργειακό και επιχειρηματικό κόστος. Η ελληνική οικονομία συνέχισε να αναπτύσσεται, με το ΑΕΠ να αυξάνεται κατά 2% στο πρώτο τρίμηνο του 2026. Ωστόσο, ο πληθωρισμός έφθασε στα επίπεδα του 4% τον Ιούνιο και Ιούλιο, περιορίζοντας το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και αυξάνοντας την πίεση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η ναυτιλία αποτελεί ειδική περίπτωση. Η ακτοπλοΐα μας σίγουρα πλήττεται από τις τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων. Ορισμένες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες μπορεί να επωφελήθηκαν από υψηλότερους ναύλους, αλλά ταυτόχρονα, αυξήθηκαν δραματικά οι επιχειρησιακοί κίνδυνοι, τα ασφάλιστρα, το κόστος καυσίμων και η διάρκεια των ταξιδιών.

Τα ναυτιλιακά έσοδα δεν αντισταθμίζουν αυτομάτως την επιβάρυνση που υφίστανται η βιομηχανία, το εμπόριο, οι μεταφορές, ο τουρισμός και τα ελληνικά νοικοκυριά. Με αφετηρία την 28η Φεβρουαρίου 2026, όταν ξεκίνησαν οι ευρείας κλίμακας στρατιωτικές επιθέσεις, ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο εισήλθε πλέον στον 6ο μήνα. Παρά τις κατά διαστήματα εκεχειρίες και τις διπλωματικές πρωτοβουλίες, η σύγκρουση παραμένει ενεργή και μάλιστα με νέα κλιμάκωση. Τα στάδια του πολέμου μέχρι σήμερα έχουν 6 φάσεις. Η 1η φάση από τέλος Φεβρουαρίου μέχρι 16 Μαρτίου με στρατιωτική κλιμάκωση, σοβαρές διαταραχές στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και άνοδο ασφαλίστρων κινδύνου και ναύλων. Η 2η φάση μέσα Μαρτίου με 15 Απριλίου με την έντονη ενεργειακή και ναυτιλιακή κρίση, με εκτροπή δρομολογίων, μειωμένες ροές και διακοπές σε εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η 3η φάση με προσωρινή αποκλιμάκωση και κατάπαυση πυρός στις 16 Απριλίου και κατά τη διάρκεια όλου του Μαίου. Η 4η φάση του Ιουνίου μέχρι τα μέσα Ιουλίου με παρατεταμένη αβεβαιότητα. Η 5η φάση από τις 16 Ιουλίου με επανεμφάνιση επιθέσεων, στρατιωτική κλιμάκωση και υψηλό γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η 6η φάση σηματοδοτεί την είσοδο στην υψηλή αβεβαιότητα και τις επιπτώσεις στην οικονομία. Η ανασκόπηση του εξαμήνου δείχνει ότι ο πόλεμος έχει ήδη μετατραπεί από στρατιωτική σύγκρουση σε οικονομικό παράγοντα. Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, η απάντηση δεν μπορεί να περιοριστεί σε προσωρινές επιδοτήσεις. Απαιτούνται ενεργειακή διαφοροποίηση, επενδύσεις σε λιμένες και logistics, ενίσχυση της ρευστότητας των ΜμΕ και ταχύτερη μετάβαση σε λιγότερο εισαγωγικό και περισσότερο ανθεκτικό παραγωγικό μοντέλο. Η αβεβαιότητα έχει πλέον συγκεκριμένο οικονομικό κόστος και η ανθεκτικότητα μετατρέπεται σε βασικό όρο ανταγωνιστικότητας».

του Βασίλη Κορκίδη*

Ο Βασίλης Κορκίδης είναι πρόερδος ΕΒΕΠ

ΑΠΕ-ΜΠΕ