Το νέο κτίριο του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», μια υπερσύγχρονη ερευνητική υποδομή που φιλοξενεί έρευνα αιχμής στην τεχνητή νοημοσύνη, στα δίκτυα επόμενης γενιάς και στην κυβερνοασφάλεια, εγκαινιάζεται σήμερα από τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.
Στην εκδήλωση των εγκαινίων θα μιλήσουν ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταύρος Καλαφάτης, ο γενικός γραμματέας Έρευνας και Καινοτομίας, Δημήτρης Τερζής, ο διευθυντής και πρόεδρος του ΔΣ του «Δημόκριτου», Βαγγέλης Καρκαλέτσης, και ο αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του «Δημόκριτου», Γιώργος Παλιούρας.
Εκτός από ερευνητικές δράσεις, το νέο κτίριο στεγάζει το data center του «Δημόκριτου», που θα εξυπηρετεί όλα τα ινστιτούτα του «Δημόκριτου», αλλά και τις εταιρείες που έχουν ενταχθεί στο τεχνολογικό πάρκο «Λεύκιππος». Στο data center θα φιλοξενηθεί, επίσης, κόμβος του Εθνικού Δικτύου Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ), που θα το διασυνδέει με ταχύτητα και ασφάλεια με τον υπερυπολογιστή ΔΑΙΔΑΛΟΣ, διευκολύνοντας τη μεταφορά δεδομένων προς επεξεργασία για ερευνητικές και άλλες εφαρμογές.
Στο νέο κτίριο του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών στεγάζονται και τα γραφεία της εταιρείας «Pharos A.E.», που είναι το ελληνικό εργοστάσιο τεχνητής νοημοσύνης, αποτελεί τον εμπορικό κλάδο του έργου PHAROS και αναλαμβάνει την αλληλεπίδραση και την εξυπηρέτηση των χρηστών.
Σημειώνεται τέλος ότι το νέο κτίριο δεν φιλοξενεί μόνο πολύπλευρες δραστηριότητες, αλλά αποτελεί και το ίδιο ένα πεδίο μελέτης. Είναι ένα έξυπνο κτίριο που έχει σχεδιαστεί για να αποτελέσει ένα ζωντανό πεδίο δοκιμών για τεχνολογίες ευφυών κτιρίων.
Η κατασκευή του κτιρίου του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κτιριακό πρόγραμμα για τον «Δημόκριτο», το οποίο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
«Εγώ έκανα τις δουλειές του σπιτιού όλη την εβδομάδα. Εσύ τι έκανες;»
«Ναι, αλλά εγώ πήγα τα παιδιά στις δραστηριότητές τους και έκανα και τα ψώνια.»
«Και ποιος κανόνισε όλα τα υπόλοιπα;»
Γράφει ο Ψυχολόγος – Γιάννης Ξηντάρας
Η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί για αρκετή ώρα, με τον καθένα να προσθέτει στον κατάλογο όσα έχει κάνει, όσα έχει αναλάβει και όσα πιστεύει ότι ο άλλος έχει παραλείψει.
Στο τέλος, το αρχικό ζήτημα μπορεί να έχει σχεδόν ξεχαστεί. Εκείνο που μένει είναι η αίσθηση ότι ο καθένας προσπαθεί να αποδείξει πως έχει προσφέρει περισσότερα.
Αυτή η μικρή καθημερινή σκηνή είναι γνώριμη σε πολλά ζευγάρια. Άλλοτε αφορά τις δουλειές του σπιτιού, άλλοτε τα παιδιά, τα οικονομικά, τον ελεύθερο χρόνο ή ακόμη και τις συναισθηματικές πρωτοβουλίες μέσα στη σχέση.
«Εγώ είμαι πάντα αυτός που προτείνει να βγούμε.»
«Εγώ σε παίρνω πρώτος τηλέφωνο.»
«Εγώ υποχωρώ κάθε φορά που διαφωνούμε.»
Κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, μπορεί να αρχίσουμε να κρατάμε έναν άτυπο λογαριασμό. Στη μία πλευρά βρίσκονται όσα προσφέρουμε εμείς και στην άλλη όσα θεωρούμε ότι προσφέρει ο σύντροφός μας.
Και φυσικά, θέλουμε ο λογαριασμός να βγαίνει δίκαιος.
Αυτό από μόνο του δεν είναι παράλογο. Η αμοιβαιότητα αποτελεί σημαντικό στοιχείο μιας συντροφικής σχέσης. Είναι φυσικό να θέλουμε να αισθανόμαστε ότι ο άλλος αναγνωρίζει την προσπάθειά μας, ενδιαφέρεται για τις ανάγκες μας και συμμετέχει στις κοινές ευθύνες.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ανάγκη για δικαιοσύνη μετατρέπεται σε μια διαρκή διαδικασία καταμέτρησης.
Τότε ακόμη και μια πράξη φροντίδας μπορεί να χάσει κάτι από τον αυθορμητισμό της. Κάνουμε κάτι για τον σύντροφό μας, αλλά ταυτόχρονα παρακολουθούμε αν το εκτίμησε αρκετά, αν θα κάνει κάτι αντίστοιχο για εμάς ή αν για άλλη μια φορά βρεθήκαμε στη θέση εκείνου που προσφέρει περισσότερο.
Μερικές φορές αυτή η στάση συνδέεται με μια βαθύτερη αίσθηση αδικίας.
Ένας άνθρωπος που αισθάνεται ότι οι ανάγκες του παραμερίζονται συστηματικά μπορεί να αρχίσει να προσέχει πολύ περισσότερο κάθε μικρή ανισορροπία. Θυμάται ποιος ανέλαβε τι, ποιος έκανε πίσω στην τελευταία διαφωνία, ποιος θυσίασε τον προσωπικό του χρόνο.
Δεν είναι απαραίτητα μικροπρέπεια. Μπορεί να είναι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί να δώσει μορφή σε ένα παράπονο που δεν έχει καταφέρει να εκφράσει διαφορετικά.
Και εδώ χρειάζεται προσοχή.
Είναι εύκολο να πούμε ότι η αγάπη δεν πρέπει να μετριέται. Όμως υπάρχουν σχέσεις στις οποίες η κατανομή των ευθυνών είναι πραγματικά άνιση. Ένας σύντροφος μπορεί να αναλαμβάνει σχεδόν μόνος του τη φροντίδα των παιδιών, την οργάνωση του σπιτιού ή τη διαχείριση της καθημερινότητας, ενώ ο άλλος έχει πολύ περισσότερο προσωπικό χρόνο.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η συζήτηση για το ποιος κάνει τι είναι απαραίτητη.
Η ουσιαστική διαφορά βρίσκεται στον σκοπό της.
Άλλο είναι να προσπαθούμε να καταλάβουμε αν οι ευθύνες μας μοιράζονται δίκαια και να αναζητούμε μια καλύτερη συμφωνία, και άλλο να συγκεντρώνουμε διαρκώς αποδείξεις ότι ο άλλος μάς χρωστάει.
Στην πρώτη περίπτωση προσπαθούμε να λύσουμε ένα κοινό πρόβλημα. Στη δεύτερη, κινδυνεύουμε να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον σαν αντίπαλο σε μια διαπραγμάτευση που δεν τελειώνει ποτέ.
Υπάρχει, βέβαια, και κάτι ακόμη που κάνει αυτή τη λογιστική ιδιαίτερα δύσκολη: οι άνθρωποι δεν αντιλαμβανόμαστε πάντοτε με τον ίδιο τρόπο την προσφορά.
Ο ένας μπορεί να θεωρεί σημαντικό ότι εργάζεται πολλές ώρες για την οικονομική ασφάλεια της οικογένειας. Ο άλλος μπορεί να αισθάνεται ότι σηκώνει σχεδόν ολόκληρο το βάρος της καθημερινής οργάνωσης. Κάποιος μπορεί να προσφέρει κυρίως πρακτική βοήθεια, ενώ ο σύντροφός του να χρειάζεται περισσότερο χρόνο, ενδιαφέρον ή συναισθηματική παρουσία.
Έτσι, δύο άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται ταυτόχρονα ότι προσφέρουν πολλά και ότι δεν παίρνουν αρκετά.
Και οι δύο εμπειρίες μπορεί να είναι ειλικρινείς.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η συζήτηση χρειάζεται να προχωρά πέρα από τους αριθμούς.
Αντί να περιοριζόμαστε στο «εγώ έκανα περισσότερα», έχει αξία να προσπαθούμε να εξηγήσουμε τι ακριβώς μας λείπει.
«Αισθάνομαι ότι έχω αναλάβει πάρα πολλά και κουράζομαι.»
«Θα ήθελα να αναγνωρίζεις περισσότερο την προσπάθειά μου.»
«Μου λείπει να παίρνεις κι εσύ κάποιες πρωτοβουλίες για εμάς.»
Αυτές οι φράσεις ανοίγουν μια διαφορετική συζήτηση. Μιλούν για ανάγκες, συναισθήματα και συγκεκριμένες δυσκολίες, αντί να προσπαθούν να αποδείξουν ποιος έχει δίκιο.
Βέβαια, οι καλές προθέσεις δεν αρκούν από μόνες τους. Αν ένα ζευγάρι διαπιστώνει ότι υπάρχει σταθερή ανισορροπία, χρειάζονται και πρακτικές αλλαγές. Μια πιο δίκαιη κατανομή των υποχρεώσεων, σαφέστερες συμφωνίες και πραγματική συμμετοχή και των δύο.
Η συντροφικότητα δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην κατανόηση του ενός για τις δυσκολίες του άλλου. Χρειάζεται και η καθημερινή εμπειρία ότι δεν είμαστε μόνοι απέναντι στις κοινές μας ευθύνες.
Από την άλλη πλευρά, ακόμη και στις πιο ισορροπημένες σχέσεις θα υπάρξουν περίοδοι που ο ένας θα προσφέρει περισσότερο.
Μια ασθένεια, μια επαγγελματική δυσκολία, μια προσωπική κρίση ή μια περίοδος έντονης κούρασης μπορεί να αλλάξει προσωρινά τις δυνατότητες του καθενός. Η αμοιβαιότητα δεν σημαίνει ότι κάθε ημέρα πρέπει να μοιράζονται όλα ακριβώς στη μέση.
Σημαίνει περισσότερο ότι, κοιτάζοντας τη σχέση μέσα στον χρόνο, μπορούμε και οι δύο να αισθανόμαστε πως ο άλλος ενδιαφέρεται πραγματικά για εμάς και πως οι ανάγκες μας έχουν θέση στην κοινή μας ζωή.
Ίσως λοιπόν αξίζει να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει όταν αρχίζουμε να κρατάμε λογαριασμό μέσα στη σχέση μας.
Τι είναι αυτό που προσπαθούμε να μετρήσουμε; Τον χρόνο, την προσπάθεια, τις υποχωρήσεις; Ή μήπως προσπαθούμε να βεβαιωθούμε ότι ο άλλος βλέπει όσα κάνουμε και ότι η δική μας παρουσία έχει αξία για εκείνον;
Γιατί πίσω από έναν κατάλογο παραπόνων μπορεί να βρίσκεται μια πολύ απλή ανθρώπινη ανάγκη: να αισθανόμαστε ότι η προσφορά μας αναγνωρίζεται και ότι μπορούμε κι εμείς, όταν χρειαστεί, να στηριχθούμε στον άνθρωπό μας.
Και αυτή η ανάγκη αξίζει να ακουστεί, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να προηγείται ένας ολόκληρος απολογισμός.
Περίπου 1 στους 3 εργαζόμενους (33%) στην Ελλάδα δηλώνουν ότι η εργασία τους έρχεται σε σύγκρουση με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη φροντίδα των παιδιών τους ή των εξαρτώμενων ενηλίκων. Το ποσοστό είναι υψηλότερο για τις γυναίκες (35,4%) και για τα άτομα ηλικίας 35- 44 ετών (37,5%).
Το συχνότερα αναφερόμενο πρόβλημα (34,9%) είναι οι πολλές ώρες εργασίας, ενώ δεύτερο σε συχνότητα είναι η απαιτητική ή εξαντλητική θέση εργασίας (27%). Ο χρόνος μετακίνησης και τα απρόβλεπτα ή δύσκολα προγράμματα αναφέρονται από το 12,9% και το 13%, αντίστοιχα, των ατόμων που δηλώνουν δυσκολία συνδυασμού εργασίας και υποχρεώσεων φροντίδας.
Αυτό προκύπτει από την ειδική έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τον συνδυασμό οικογενειακής ζωής και εργασίας. Τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα ρωτήθηκαν για το εάν έχουν τη φροντίδα παιδιών, έως 15 ετών, που ζουν στο ίδιο ή σε διαφορετικό νοικοκυριό. καθώς και το εάν έχουν τη φροντίδα ατόμων που είναι μεγαλύτερα των 15 ετών και είναι ασθενή, ευπαθή ή με κάποια αναπηρία.
Τα άτομα ηλικίας 18- 54 ετών που ερευνήθηκαν, δήλωσαν τον αριθμό των παιδιών που έχουν αναθρέψει συνολικά στη ζωή τους. Κατά μέσο όρο, σε όλον τον πληθυσμό, δηλώθηκε ένα σχεδόν παιδί κατά άτομο. Περισσότερα παιδιά δηλώθηκαν στις ημιαστικές περιοχές (1,26), ενώ το μικρότερο πλήθος στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Αθηνών (0,81). Σημαντική είναι η διαφορά μεταξύ ατόμων Ελληνικής και ξένης ιθαγένειας (1,03 έναντι 1,41).
Σε ό,τι αφορά στο εκπαιδευτικό επίπεδο, παρατηρείται ότι το μεγαλύτερο πλήθος παιδιών δηλώνεται από τα άτομα που έχουν ολοκληρώσει έως Γυμνάσιο, ακολουθούμενο από τα άτομα με πτυχίο Πανεπιστημίου (1,01), ενώ το μικρότερο πλήθος παιδιών δηλώνεται από τα άτομα που έχουν ολοκληρώσει μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (0,93). Σημαντική είναι και η διαφορά μεταξύ απασχολούμενων (1,15) και ανέργων ή ατόμων εκτός εργατικού δυναμικού (0,81 και στις δύο περιπτώσεις). καθώς και μεταξύ των ατόμων που εργάζονται στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα (1,48 έναντι 1,07).
Η πλειονότητα των ατόμων που έχουν αναθρέψει παιδί/-ά και εργάζονται ή είχαν εργαστεί στο παρελθόν δηλώνει ότι δεν έχει λάβει κάποιας μορφής οικογενειακή άδεια (59,9%). Εξετάζοντας τη λήψη οικογενειακής άδειας κατά φύλο, παρατηρείται ότι είναι λιγότερο συχνή στους άνδρες (24%), ενώ αντίθετα οι περισσότερες γυναίκες έχουν λάβει άδεια μητρότητας ή γονική άδεια (ή και τα δύο). Η λήψη οικογενειακής άδειας είναι συχνή στα άτομα ηλικίας 18- 24 ετών (57,3%), στα άτομα με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (59,2%) και στα άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές (58,7%), καθώς και στα άτομα που εργάζονται στον δημόσιο τομέα (80,9%), ενώ είναι ιδιαίτερα σπάνια στα άτομα ξένης ιθαγένειας (14,3%) και στα άτομα που έχουν ολοκληρώσει έως Γυμνάσιο (9,2%).
Σε ό,τι αφορά στη διάρκεια της οικογενειακής άδειας, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές ανάλογα με το φύλο. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανδρών (85,3%) έλαβε άδεια διαρκείας έως και 6 μηνών, ενώ μόλις το 5,2% πήρε άδεια 6 μηνών έως και 1 έτος και 2,8% μεγαλύτερη του ενός έτους. Αντίθετα, το 27,1% των γυναικών έλαβε άδεια 6 μηνών έως 1 έτος και το 30,5% είχε άδεια μεγαλύτερη του ενός έτους.
Σημειώνεται, επίσης, ότι το 29,8% των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνει ότι έχει υποχρεώσεις φροντίδας, με το μεγαλύτερο ποσοστό (25,7%) να έχει τη φροντίδα μόνο παιδιών, το 3,2% μόνο ενηλίκων ενώ μόνο το 0,9% φροντίζει και παιδιά και εξαρτώμενους ενήλικες. Οι υποχρεώσεις φροντίδας είναι συχνότερες στις γυναίκες (31,9% έναντι 27,6% στους άντρες), στα άτομα ηλικίας 35-44 ετών (65,7% έναντι μέσου όρου 29,8%) και στους απασχολούμενους (35,2%).
Τα άτομα που είχαν την υποχρέωση φροντίδας παιδιών κάτω των 15 ετών, ρωτήθηκαν για το εάν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας (για παράδειγμα, παιδικό σταθμό, ολοήμερο σχολείο, μπέιμπι- σίτερ, κ.λπ.) για όλα ή ορισμένα από τα παιδιά. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερευνηθέντων δεν χρησιμοποιεί υπηρεσίες φροντίδας για κανένα από τα παιδιά τους (67,9%). Τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης απαντώνται σε άτομα ηλικίας 35- 44 ετών (36,5%) και στους απασχολούμενους (34,9%). Τα μικρότερα ποσοστά απαντώνται στους ανέργους (17%) και στα άτομα 18- 24 ετών (14,1%) .
Από την άποψη της συχνότητα χρήσης υπηρεσιών φροντίδας κατά τύπο νοικοκυριού, παρατηρείται ότι, όπως είναι αναμενόμενο, τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης υπηρεσιών φροντίδας αφορούν σε νοικοκυριά με παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών, με το μεγαλύτερο να απαντάται στα ζευγάρια με παιδιά (31,7%) και στους μόνους ενήλικες με παιδιά (19,3%) .
Τα άτομα που, αν και έχουν την υποχρέωση φροντίδας παιδιών κάτω των 15 ετών, δεν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας, ρωτήθηκαν για τον κύριο λόγο αυτής της επιλογής. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερευνηθέντων δηλώνει ότι προτιμά να φροντίζει τα παιδιά μόνοι τους ή με τον/την σύντροφό τους (47,6%). Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλό στα άτομα εκτός εργατικού δυναμικού (68%) και στα άτομα ηλικίας 25- 34 ετών (64,1%). Αρκετά συχνά, ως κύριος λόγος για τη μη χρήση υπηρεσιών, αναφέρεται η ύπαρξη βοήθειας από συγγενείς και φίλους, καθώς και το ότι τα παιδιά μπορούν να φροντίζουν μόνα τον εαυτό τους.
Αναφορικά με το 9,6% των ατόμων που δεν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας, δηλώνεται ως κύριος λόγος ένα πρόβλημα σχετικό με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Συγκεκριμένα, σε ποσοστό 5,6% δηλώνεται ως κύριο πρόβλημα το κόστος, για το 3% είναι η διαθεσιμότητα της υπηρεσίας και για 1% κάποιο άλλο πρόβλημα που σχετίζεται με τις υπηρεσίες.
Η αυξανόμενη τάση των Ελλήνων να επισκέπτονται βουνά, δάση, ποτάμια και φαράγγια αποτελεί θετική εξέλιξη για την κινητική αναψυχή και την ποιότητα ζωής. Η πανδημία και η επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης συνέβαλαν στη διάδοση των υπαίθριων εξορμήσεων ως νέας μόδας. Ωστόσο, η επιθυμία συμμετοχής δεν συνοδεύεται πάντοτε από την απαραίτητη γνώση, προετοιμασία και συνείδηση των κινδύνων.
Το σημαντικότερο ζήτημα, σύμφωνα με όσα τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Χάρης Κουθούρης, είναι η ενημέρωση για τη φύση και η πρόληψη των ατυχημάτων. Περιστατικά τραυματισμών, απομάκρυνσης από μονοπάτια και επιχειρήσεων διάσωσης υπενθυμίζουν ότι η συμμετοχή σε υπαίθριες δραστηριότητες εμπεριέχει πραγματικούς κινδύνους. Η αύξηση της συχνότητας και της σοβαρότητα αυτών των συμβάντων απαιτούν συστηματική καταγραφή, διερεύνηση και κυρίως προληπτικές παρεμβάσεις.
Πιο αναλυτικά ο ίδιος σημειώνει: «Το βουνό δεν είναι αστικός πεζόδρομος. Οι καιρικές συνθήκες μεταβάλλονται, οι διαδρομές κρύβουν δυσκολίες και απαιτούν άμεση βοήθεια η οποία δεν είναι δεδομένη. Παρ’ όλα αυτά, μεγάλος αριθμός από συμπολίτες μας επιλέγουν εξορμήσεις μέσω κοινωνικών δικτύων χωρίς επαρκή ενημέρωση για τις πραγματικές συνθήκες, γνώση για τις απαιτήσεις της διαδρομής, τον εξοπλισμό και κυρίως το επίπεδο εκπαίδευσης εκείνων των ατόμων που αναλαμβάνουν τη συνοδεία τους στο φυσικό περιβάλλον.
Η χώρα μας παρουσιάζει σημαντική έλλειψη γνώσης των πολιτών στην υπαίθρια παιδεία (Outdoor Literacy) και υπαίθριας εκπαίδευσης (Outdoor Education) στα Σχολεία. Παρά την πολύχρονη προσφορά των ορειβατικών συλλόγων, η σχετική γνώση δεν έχει διαχυθεί επαρκώς στον γενικό πληθυσμό. Η εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών και βαλκανικών χωρών αναδεικνύει τη σημασία της οργανωμένης υπαίθριας εκπαίδευσης για ασφαλή και υπεύθυνη πρόσβαση στη φύση».
Η ουσιαστική λύση, σύμφωνα με τον ίδιο, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πρέπει να ξεκινήσει από τα σχολεία ολόκληρης της χώρας. Η υπαίθρια εκπαίδευση χρειάζεται να ενταχθεί συστηματικά στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, αναδεικνύοντας τα οφέλη της κίνησης στη φύση για τη σωματική και ψυχική υγεία, την αναγνώριση σχετικών κινδύνων, τη σημασία της πρόληψης και την ανάπτυξη περιβαλλοντικής συνειδητότητας. Η θεωρητική διδασκαλία οφείλει να συνδυάζεται με οργανωμένα βιωματικά προγράμματα Outdoor Education σε πάρκα, δάση και ασφαλή φυσικά πεδία, με τη συνοδεία κατάλληλα εκπαιδευμένων Συνοδών – Εμψυχωτών.
Καθοριστική για την ασφαλή ανάπτυξη των υπαίθριων δραστηριοτήτων, τονίζει ο κ. Κουθούρης, είναι η συμβολή των εκπαιδευτικών φορέων (ΑΕΙ, ΚΕΔΙΒΙΜ, φορέων επαγγελματικής κατάρτισης) στην εκπαίδευση Συνοδών και Εμψυχωτών με τεχνικές (Hard Skills) και διαπροσωπικές δεξιότητες (Soft Skills). Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διαχρονική συμβολή του ΣΕΤΕΥΔΑ – HATTA Outdoors, θεσμικού επαγγελματικού εκπροσώπου του κλάδου από το 2012, στην προώθηση προδιαγραφών ασφάλειας και επαγγελματικής πιστοποίησης.
Η αξιοποίηση κατάλληλα εκπαιδευμένων και πιστοποιημένων Συνοδών/Εμψυχωτών από τις νόμιμα λειτουργούσες επιχειρήσεις πρέπει να αποτελεί βασική προϋπόθεση παροχής οργανωμένων υπαίθριων υπηρεσιών, απέναντι στην ανεξέλεγκτη δραστηριοποίηση ανεπαρκώς καταρτισμένων διοργανωτών. Για να καταλήξει τονίζοντας:
«Η Πολιτεία οφείλει να συνδέσει αυτές τις πρωτοβουλίες με μια εθνική στρατηγική προώθησης υπαίθριας παιδείας και επαγγελματικής επάρκειας με στόχο τη συνέχιση της συμμετοχής των πολιτών σε προγράμματα υπαίθριων δραστηριοτήτων με την απομάκρυνση και την πρόληψη ατυχημάτων στη φύση από οργανωμένες εξορμήσεις. Η πρόσβαση στη φύση πρέπει να παραμείνει ελεύθερη, όχι όμως χωρίς γνώση και υπευθυνότητα. Η πραγματική επιτυχία μιας υπαίθριας εξόρμησης δεν είναι η φωτογραφία στην κορυφή, αλλά η ασφαλής επιστροφή όλων».
*Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον καθηγητή κ. Κουθούρη
Αύξηση σε όλες τις επιμέρους συνιστώσες της παιδικής ευημερίας καταγράφει ο Δείκτης Γενικής Παιδικής Ευημερίας του ΚΕΠΕ για το σχολικό έτος 2025-2026, ο οποίος διαμορφώθηκε στο 95,98%, έναντι 94,52% την προηγούμενη σχολική χρονιά, σύμφωνα με έρευνα σε 3.260 μαθητές σε όλη τη χώρα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας, που τιμάται κάθε χρόνο στις 17 Οκτωβρίου, η Οικονομική Παιδική Ευημερία ανήλθε σε 92,15%, από 90,84% το σχολικό έτος 2024-2025. Παράλληλα, η Μη Οικονομική Παιδική Ευημερία διαμορφώθηκε στο 90,40%, έναντι 87,46% την προηγούμενη σχολική χρονιά. Τα ευρήματα καταδεικνύουν βελτίωση και στις τρεις επιμέρους μετρήσεις, αποτυπώνοντας μια θετική διαχρονική εξέλιξη στην παιδική ευημερία, σύμφωνα με το ΚΕΠΕ.
Ο Δείκτης Γενικής Παιδικής Ευημερίας και Πολυδιάστατης Παιδικής Φτώχειας του ΚΕΠΕ αποσκοπεί στην αποτύπωση των συνθηκών διαβίωσης των παιδιών μέσα από ένα ευρύτερο πλέγμα οικονομικών και μη οικονομικών παραμέτρων. Η προσέγγιση αυτή εξετάζει την παιδική ευημερία πέρα από τα στενά οικονομικά μεγέθη, λαμβάνοντας υπόψη την πολυδιάστατη φύση της παιδικής φτώχειας. Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης της παιδικής ευημερίας μέσω εξειδικευμένων και πολυδιάστατων δεικτών, ώστε να καταγράφονται οι εξελίξεις στις συνθήκες ζωής των παιδιών.
Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας έχουν χαθεί στη γερμανική βιομηχανία από το 2019, σύμφωνα με νέα στοιχεία που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα. Οι γερμανικές βιομηχανικές επιχειρήσεις απασχολούσαν περίπου 496.000 λιγότερους εργαζομένους στο τέλος του 2025, σε σύγκριση με την αρχή του 2019 – μείωση κατά 7,1%, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το οικονομικό ινστιτούτο Ifo.
Η αυτοκινητοβιομηχανία, που θεωρούνταν για χρόνια η ραχοκοκαλιά της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης, έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά, με 123.500 θέσεις εργασίας λιγότερες στους κατασκευαστές αυτοκινήτων και τους προμηθευτές τους, μια μείωση κατά 13%. Η μεταλλουργία κατέγραψε επίσης μείωση των θέσεων εργασίας, με 115.600 λιγότερους εργάτες, ενώ 64.500 θέσεις απασχόλησης έχουν περικοπεί από τον τομέα της μηχανουργίας, σύμφωνα με το Ifo.
Αντιθέτως, περισσότερες από 2,2 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί από το 2019 στον τομέα των υπηρεσιών, κυρίως στις υπηρεσίες υγείας, τις κοινωνικές υπηρεσίες και τη δημόσια διοίκηση, διαπίστωσε το ινστιτούτο. Το Ifo καταμέτρησε 391.000 νέες θέσεις εργασίας στον τομέα της υγείας και άλλες 357.000 επιπλέον θέσεις στις κοινωνικές υπηρεσίες, περιλαμβανομένων των μονάδων φροντίδας ηλικιωμένων, γεγονός που υπογραμμίζει την άνοδο της μέσης ηλικίας του γερμανικού πληθυσμού.
Ο Γιόαχιμ Ράγκνιτς, διευθυντής στο Ifo στη Δρέσδη, δήλωσε πως η εξέλιξη αντανακλά μια «επιταχυνόμενη διαρθρωτική αλλαγή» στη Γερμανία. «Η ειρωνεία είναι ότι συρρικνώνονται τώρα ακριβώς οι τομείς που είχαν στηρίξει μέχρι τώρα την ευημερία μας», δήλωσε. «Οι περισσότερες από τις νέες θέσεις εργασίας δεν δημιουργούνται εκεί όπου η Γερμανία είναι ιδιαίτερα παραγωγική και καινοτόμα. Το γεγονός αυτό μπορεί να επιβραδύνει τη δυναμική της ανάπτυξής μας στο μέλλον».
Στην κριτική της αντιπολίτευσης ότι «ο κίνδυνος ψηφιακού εθισμού των ανηλίκων δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο με περιορισμούς, αλλά και με θετικά μέτρα συμβουλευτικής, εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης», απαντά με ανάρτησή του ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος.
Όπως υπογραμμίζει, οι απαντήσεις βρίσκονται στην παιδεία, στον αθλητισμό και στην ψυχική υγεία, ενώ απαριθμεί μια σειρά μέτρων που έχει λάβει η κυβέρνηση σε κάθε τομέα ξεχωριστά, τα οποία κρίνει σκόπιμο να γνωρίζουν οι γονείς, τα παιδιά αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Παιδεία: Καλλιέργεια Ψηφιακών Δεξιοτήτων στα Σχολεία
Στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων και στις σχολικές δραστηριότητες εντάσσονται θεματικές για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου, την προστασία των προσωπικών δεδομένων, την παραπληροφόρηση και τον διαδικτυακό εκφοβισμό. Ήδη, εφαρμόζονται στοχευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα, όπως το «Διαδίκτυο; Ασφαλώς!» για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το «Πίσω από την οθόνη» για τη δευτεροβάθμια. Παράλληλα, στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία υλοποιήθηκαν όμιλοι όπως το «Think before you click» και το «Δικαιώματα του παιδιού και ψηφιακή πολιτειότητα».
Στο 1ο Πρότυπο Γυμνάσιο Μυτιλήνης λειτουργεί για τρίτη χρονιά Σχολή Γονέων με συναντήσεις και βιωματικά εργαστήρια. Παράλληλα, το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) έχει αναπτύξει επιμόρφωση εκπαιδευτικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση του εκφοβισμού, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτυακού. «Στόχος είναι κάθε παιδί να αναγνωρίζει τους κινδύνους, να αξιολογεί κριτικά όσα βλέπει, να προστατεύει τον εαυτό του και να ζητά βοήθεια. Και ο γονιός και ο εκπαιδευτικός να έχουν τα εργαλεία για να το στηρίξουν» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Αθλητισμός: Συστηματική χρηματοδότηση των ερασιτεχνικών σωματείων
Τον Μάρτιο του 2026, καταβλήθηκαν 26,15 εκατ. ευρώ απευθείας σε 6.452 αθλητικά σωματεία σε όλη τη χώρα, μέσω ενός μόνιμου μηχανισμού χρηματοδότησης που δεν υπήρχε το 2019. Η συνολική χρηματοδότηση για τον ερασιτεχνικό και επαγγελματικό αθλητισμό αυξήθηκε φέτος στα 80 εκατ. ευρώ, από 66 εκατ. ευρώ το 2025. Σύμφωνα με την πλατφόρμα e-Kouros, ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων αθλητών και αθλητριών σε αθλητικά σωματεία είναι 452.961 αυξημένος κατά 4,05% το 2026 συγκριτικά με το προηγούμενο έτος. Επιπλέον, καταγράφεται ότι 1 στα 3 παιδιά στην ηλικία του Γυμνασίου είναι εγγεγραμμένο σε αθλητικό σωματείο.
Η προσπάθεια αυτή υποστηρίζεται από επενδύσεις άνω των 133 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση του ΟΑΚΑ, την ενεργειακή αναβάθμιση αθλητικών κέντρων και τη δημιουργία νέων κολυμβητηρίων (από τα Χανιά έως τη Δυτική Θεσσαλονίκη), καθώς και από προγράμματα όπως το Kids Athletics, τη σχολική σκυταλοδρομία του BeActive και το πρόγραμμα Ολυμπιακής και Παραολυμπιακής Παιδείας «Δημήτριος Βικέλας».
Ψυχική Υγεία: Ενίσχυση της πρόληψης και της πρόσβασης σε βοήθεια
Με την τηλεφωνική γραμμή «1145» προσφέρεται δωρεάν ενημέρωση και υποστήριξη για όλες τις εξαρτήσεις, ενώ με την τηλεφωνική γραμμή «10306» παρέχεται δωρεάν, ανώνυμη ψυχοκοινωνική υποστήριξη, με ειδική υπηρεσία για παιδιά, εφήβους και οικογένειες. Ταυτόχρονα, ο ΕΟΠΑΕ αναπτύσσει, με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Εθνικό Παρατηρητήριο για την Πρόληψη και την Έγκαιρη Παρέμβαση του Ψηφιακού Εθισμού. Μια πρωτοβουλία εθνικής εμβέλειας για τη συστηματική καταγραφή και αντιμετώπιση φαινομένων όπως η εξάρτηση από διαδικτυακά παιχνίδια, η παθολογική χρήση κοινωνικών δικτύων και η εξάρτηση από στοιχηματικές εφαρμογές.
Ήδη, σε όλη την Ελλάδα λειτουργούν 57 δομές και υπηρεσίες του ΕΟΠΑΕ, ανάμεσά τους 23 Πολυδύναμα Κέντρα και εξειδικευμένες υπηρεσίες για εφήβους. Παράλληλα λειτουργούν 75 Κέντρα Πρόληψης, με παρεμβάσεις για την ψυχοκοινωνική υγεία παιδιών και εφήβων. Στον σχεδιασμό του ΕΟΠΑΕ προβλέπονται ακόμη 40 νέες υπηρεσίες και δομές αντιμετώπισης εξαρτήσεων, εκ των οποίων 16 για εφήβους και νεαρούς ενηλίκους, ενώ μέσω του «Ελλάδα 2.0» χρηματοδοτείται ευρύτερο πρόγραμμα δημιουργίας 106 νέων μονάδων ψυχικής υγείας.
«Αρκούν όλα αυτά;» διερωτάται ο κύριος Σκέρτσος, αναγνωρίζοντας ότι «έχουμε ακόμη δουλειά» μπροστά μας για μεγαλύτερη κάλυψη, καλύτερο συντονισμό και μετρήσιμα αποτελέσματα. «Ευθύνη όλων μας» καταλήγει, είναι «να προστατεύουμε τα παιδιά και ταυτόχρονα να διευρύνουμε τις δυνατότητές τους να μαθαίνουν, να δημιουργούν, να αθλούνται και να ζουν καλύτερα».
Ο Έρικ Ντίτερς (Eric Deters) είναι Αμερικανός δικηγόρος και ακτιβιστής, ο οποίος ήρθε πρόσφατα στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Είναι ο άνθρωπος που απειλούσε ότι θα προκαλέσει πολιτικό σεισμό στο περιβάλλον του Τραμπ και βρέθηκε στο επίκεντρο των καταγγελιών που έπληξαν την Κίμπερλι Γκιλφόιλ.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Την κατηγόρησε για πολλά και διάφορα. Μεταξύ άλλων ότι του ζήτησε 100 χιλιάδες δολάρια, για να του εξασφαλίσει πρόσβαση στη διοίκηση Τραμπ. Την κατηγόρησε ακόμη ότι έχει σχέσεις με τους … κομμουνιστές της Κίνας και κάνουν μαζί δουλειές, μα και με τους … «Φρουρούς της επανάστασης»!
Προσέξτε: Ο ίδιος είναι κορυφαίος αντιεμβολιαστής και λάτρης των θεωριών συνωμοσίας… Κι όμως, στις ΗΠΑ τον πίστεψαν (ειδικά αφού έχουν μπροστά τους τις ενδιάμεσες εκλογές και δεν ήθελαν φασαρίες) και… «έφαγαν» την Κιμπερλι.
Ουδείς (;;) επιχείρησε ν’ ανασύρει από τα συρτάρια τη σύλληψή του Ντίτερς (2020), επειδή καταδίωκε μ’ ένα φορτηγό ένα ανήλικο παιδί. Ουδένα απασχόλησε το γεγονός ότι στο Οχάιο και στο Κεντάκυ του έχει αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, επειδή υπέβαλλε σωρηδόν κακόβουλες κι αβάσιμες αγωγές, εδώ κι εκεί… Χώρια που επιτίθεται συστηματικά σε οιονδήποτε εκφράζει ανοχή στα ανθρώπινα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και άλλων ευάλωτων ομάδων. Τέλος, ουδείς κάθισε να σκεφτεί για ποιον λόγο έδωσε τις θεωρίες συνωμοσίας του εναντίον της Γκιλφόιλ στη Wall Street Journal, που εσχάτως βρίσκεται σε «ένταση» με τον Τραμπ.
Ή μήπως όντως τα κοίταξαν όλα αυτά, αλλά οι πιέσεις κάποιων για αποπομπή των Γκιλφόιλ, ήταν τεράστιες;
Προσέξτε κι αυτά: Ο Ντίτερς, έχοντας πληρώσει στο παρελθόν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και σε άλλα μέλη της οικογένειας Τραμπ για να μιλήσουν σε δικές του πολιτικές εκδηλώσεις (όπως το “Freedom Fest”), προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την επιρροή της Γκίλφόιλ για προσωπικές του υποθέσεις.
Το κρίσιμο ερώτημα, βεβαίως, δεν είναι μόνο τι καταλόγιζε ο Ντίτερς στην Γκιλφόιλ, αλλά και τι ακριβώς ζητούσε ο ίδιος από εκείνη. Ας τα δούμε:
Α. Η έκδοση φυγόδικου γιατρού: Απαιτούσε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να πιέσει το Πακιστάν για την έκδοση του Dr. Abubakar Atiq Durrani. Πρόκειται για έναν χειρουργό από το Οχάιο που διέφυγε στο Πακιστάν αφού κατηγορήθηκε για απάτες και άσκοπες επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη εκατοντάδων ασθενών. Ο Ντίτερς εκπροσωπούσε τα θύματα και βρισκόταν σε σφοδρή δικαστική διαμάχη με την ασφαλιστική εταιρεία του γιατρού. Μάλιστα, είχε υποσχεθεί στη Γκιλφόιλ αμοιβή 1 εκατομμυρίου δολαρίων αν κατάφερνε να του κλείσει μια συνέντευξη στην εκπομπή του Τάκερ Κάρλσον για να αναδείξει το θέμα.
Β. Φορολογική παρέμβαση: Ζητούσε μια συνάντηση με τον νέο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικών Εσόδων (IRS) των ΗΠΑ, προκειμένου να διευθετήσει έναν έλεγχο που του γινόταν για φορολογικές εκπτώσεις που είχε δηλώσει το 2020, τις οποίες ο ίδιος θεωρούσε πολιτικά υποκινούμενες.
Γ. Μια… μουσική παράκληση: Στα μηνύματα με την Γκιλφόιλ, εμφανίζεται να της ζητά … να προωθήσει τους στίχους ενός τραγουδιού με τίτλο “Kentucky Outlaw” (που έγραψε ο ίδιος) στον διάσημο Αμερικανό καλλιτέχνη Kid Rock!!
Όλα αυτά τι δείχνουν; Ότι έχουμε να κάνουμε μ’ έναν κατά συρροή ψεκασμένο συνωμοσιολόγο, που όντως είχε επαφές με την πρώην πρέσβειρα. Μα όχι σε σημείο που να προκαλέσει την αντικατάστασή της.
Α, κάτι ακόμη: Η Γκιλφόιλ -είναι αλήθεια- ότι στη χώρα μας δούλευε συστηματικά για τη δημιουργία του κάθετου άξονα ενέργειας. Κάτι που δεν επιθυμούν κάποιοι Έλληνες επιχειρηματίες, τα ονόματα των οποίων κυκλοφορούν στα διπλωματικά και δημοσιογραφικά γραφεία. Έχουν άραγε σχέση με τη μεγέθυνση του ζητήματος Γκιλφόιλ και τελικά την απομάκρυνσή της;
Το βέβαιο είναι ότι ένα σωρό ψεκασμένοι και «ανάπηροι πολιτικά» είχαν κι έχουν συνταχθεί με τον Τραμπ και το περιβάλλον του. Είδαμε άλλωστε το ποιόν των υποστηρικτών του και σ’ εκείνη τη θλιβερή εισβολή τους στο Καπιτώλιο, στις 6 Ιανουαρίου 2021.
Κι η ουσία είναι, το γνωρίζουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, ότι … αν βάλεις ένα γουρούνι σ’ ένα παλάτι, το γουρούνι δεν θα γίνει πρίγκιπας, αλλά το παλάτι θα γίνει στάβλος…
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Φωτογραφικός διαγωνισμός με υπογραφή ΆΔΩΝΗ Γεωργιάδη ΕΔΩΣΕ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ και τη μισθοδοσία των νοσοκομείων! –30.000 € κόστισε η φιέστα Μητσοτάκη με τον «Δαίδαλο»» – Η Γκίλφοϊλ αρνείται να φύγει από την Αθήνα»
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Μπάχαλο αλά γαλλικά ονειρεύεται ο Τσίπρας – Με τα φτερά του «Δαίδαλου» το ελληνικό ΑΙ»
ΤΑ ΝΕΑ: «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ: Θα κάνει συλλήψεις – ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΠΡΟΧΩΡΑ, ΤΟ ΚΑΛΩΔΙΟ ΕΡΧΕΤΑΙ» – ««ΔΑΙΔΑΛΟΣ» ΜΕ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ»
ΜΑΚΕΛΕΙΟ: «ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΟΛΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ – Ο άγνωστος πόλεμος για την ενέργεια στην Ελλάδα»
ESPRESSO: «ΖΩΖΩ σε Γολγοθά δίχως τέλος ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ & ΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΝΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ»
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «ΣΤΟΧΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ… ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΛΕΠΕΝ»
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Το θαλάσσιο πάρκο λαμβάνει σάρκα και οστά – Λουκέτο σε 187 στρατόπεδα» – Άλμα 125% στη χονδρική τιμή για το ρεύμα»
KONTRANEWS: «Η ΟΡΓΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΣΕ ΓΑΛΛΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ – ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»
STARPRESS: «Προκλητικό υπόμνημα κατέθεσε ο γιατρός Ηλίας Θεοδωρόπουλος στον ανακριτή ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Είμαι κανονικός γιατρός, δεν έχω σχέση με την κυρία Γάκα»
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «Η αγωνιστική σκυτάλη περνάει στους εργαζόμενους και τη νεολαία στην Ελλάδα»
ΛΟΓΟΣ: «Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ «Αγώνας δρόμου» για 1 στους 3 εργαζόμενους – Επίδομα 400 ευρώ και αυξήσεις στις αναπηρικές παροχές από το 2027 – «Διαλυμένη» χώρα η Γαλλία»
POLITICAL: «ΣΕ ΘΕΣΗ ΜΑΧΗΣ ο στόλος του «σουλτάνου» – «Ο «Δαίδαλος» θα μας οδηγήσει στις λεωφόρους του μέλλοντος» – Ο Νίκος Δένδιας παρουσιάζει σήμερα το τρίτο μεγάλο κύμα αλλαγών»
KARFITSA: «ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΔΡΑ – Ο «Δαίδαλος» πετάει, ο χειμώνας πιέζει – Ανάπτυξη με άδειες τσέπες»
ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: ««ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ» ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ Ταλαιπωρία για χιλιάδες επιβάτες» – Ξύπνησε ο Πολάκης μέσα του – Ο «Δαίδαλος» ανοίγει νέους δρόμους για την Ελλάδα στην τεχνητή νοημοσύνη»
FINANCE & MARKETSVOICE: «ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΩΣ ΤΟ ΡΑΦΙ Ο Σκλαβενίτης τα παίρνει όλα στα τρόφιμα – «Οι δήμοι χρειάζονται περισσότερους πόρους και αρμοδιότητες»»
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ: «12 νεκροί μετανάστες σε δύο ναυάγια – Αυξάνεται ο αριθμός των φοιτητών στο Ελληνικό Κολέγιο και τη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού – Ρούμπιο: Η Ελλάδα είναι πολύ σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ»
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «Πώς ο «Δαίδαλος» φέρνει το μέλλον στη ζωή μας – Ο Πούτιν βάζει στο τραπέζι Τραμπ και Σι για την Ουκρανία – Απαγόρευση κυκλοφορίας και λουκέτο στο Λούβρο»
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «Έτοιμοπόλεμη η ΕΚΤ λόγω Γαλλίας – ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΜΕΛΕΤΑ Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΧΟΝΤΕΣ «ΛΕΥΚΟ ΦΟΡΟ-ΜΗΤΡΩΟ»»
Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού
Τα μανιτάρια είναι τροφή υψηλής διατροφικής αξίας αφού είναι πλούσια σε βιταμίνη D και όχι μόνο… Φθινόπωρο και μανιτάρια πάνε χέρι χέρι σε ότι αφορά όμως τα άγρια.
Εμείς επιλέγουμε καλλιεργημένα porcini ή λευκά ή ακόμα και άλλες ποικιλίες που μας αρέσουν. Για να ανεβάσουμε τη γεύση τους χρησιμοποιούμε και πούδρα μαύρης τρούφας.
Αν όμως δεν έχουμε τρούφα βάζουμε ένα σφηνάκι ούζο για άρωμα ή ακόμα και 4-5 φυλλαράκια δυόσμου.
Η Βασούλα μας τα έφτιαξε και τα σερβίρισε δίπλα σε μια πλούσια πράσινη σαλάτα.
Κεφτεδάκια μανιταριών
Από τη Βάσω Κατσαρού – Γιαννοπούλου γιατρό και χαρισματική μαγείρισσα
Υλικά για 2 άτομα
Για τα μανιταροκεφτεδάκια
3 φέτες μπαγιάτικο ψωμί μουσκεμένο και καλά στυμμένο
5 μανιτάρια porcini
2 κ.σ. τυρί πεκορίνο, τριμμένο
2 σκελίδες σκόρδου, ψιλοκομμένες
1 κ.σ. χυμό λεμονιού
1/3 κ.γ σόδα μαγειρική
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένα πιπέρια
1 κ.γ. πούδρα μαύρης τρούφας
1 αυγό
4-5 κλαδάκια μαϊντανού, ψιλοκομμένα χωρίς τα κοτσάνια
1 κ.σ. ελαιόλαδο
1/2 φλιτζάνι σιμιγδάλι χονδρό
Για το τηγάνισμα
Αλεύρι & σιμιγδάλι χοντρό σε ίσες ποσότητες για το τηγάνισμα,
Ελαιόλαδο
Τρόπος παρασκευής
Σε ένα μπολ βάζουμε το ψωμί και το μουλιάζουμε με νερό. Το στύβουμε καλά ανάμεσα στα χέρια μας και το αφήνουμε στην άκρη.
Στο μπλέντερ ρίχνουμε τα μανιτάρια και τα χτυπάμε χωρίς να λιώσουν να μείνουν κομματάκια.
Σε ένα μπολ βάζουμε τα μανιτάρια, το αυγό, το ψωμί, το πεκορίνο, το ελαιόλαδο, την πούδρα μαύρης τρούφας, το αλάτι, τα πιπέρια, το ούζο, το σκόρδο, το σιμιγδάλι, το λεμόνι, τη μαγειρική σόδα και ζυμώνουμε καλά.
Σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε να ενωθούν τα υλικά για 1 ώρα στο ψυγείο.
Πλάθουμε κεφτεδάκια και αν τα δούμε πολύ μαλακά προσθέτουμε ακόμη λίγο σιμιγδάλι.
Περνάμε τα κεφτεδάκια από το μείγμα αλευριού και σιμιγδαλιού και τα τηγανίζουμε σε καυτό λάδι.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά σε μέτρια και αφήνουμε να ροδίσουν καλά περίπου 5-7 λεπτά από την κάθε πλευρά.
Σε πιατέλα που έχουμε στρώσει απορροφητικό χαρτί αραδιάζουμε τα μανιταροκεφτεδάκια και σερβίρουμε διακοσμώντας με μαϊντανό ή φύλλα δυόσμου ή καρδιές από μαρούλι.
