Συνέντευξη του Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Στέργιου Καλπάκη, στην εφημερίδα «Η Εφημερίδα των Συντακτών Σαββατοκύριακο» και τον δημοσιογράφο Νίκο Παπαδημητρίου
- Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ άναψε πράσινο φως στη συμπόρευση με τον Αλέξη Τσίπρα. Ποια στοιχεία συνηγόρησαν στην αλλαγή θέσης;
Κύριε Παπαδημητρίου, ήμουν στον αέρα τηλεοπτικής εκπομπής τη στιγμή που έγινε γνωστή η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα. Η αντίδρασή μου ενστικτωδώς ήταν ότι δεν πρέπει να υπάρξει αντιπαράθεση και ότι πρέπει να επιμείνουμε στο μείζον που είναι οι συνθέσεις στον προοδευτικό χώρο. Λίγη ώρα μετά, αυτό ήταν το πνεύμα και της δήλωσης του Σωκράτη Φάμελλου. Άρα δεν υπήρξε κάποια αλλαγή θέσης στην κεντρική γραμμή του κόμματος. Το στοιχείο που πρόσθεσε η απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας είναι η αναγνώριση ότι έχουν δημιουργηθεί νέα δεδομένα τα οποία κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει.
Είναι κρίσιμο για τους πολιτικούς χώρους, σε τέτοια σημεία καμπής, να αποφύγουν τον κίνδυνο του στρουθοκαμηλισμού, διότι αυτή η επιλογή μπορεί να τους οδηγήσει – ακόμα και άθελά τους – στην περιχαράκωση. Και ο χώρος μας έπαιξε και συνεχίζει να παίζει κρίσιμο ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας, διότι πάντα είχε το βλέμμα στραμμένο στη μεγάλη εικόνα, στην κοινωνία και στις σύγχρονες ανάγκες της. Στο πλαίσιο αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ αναγνωρίζει την ανάγκη της πολιτικής αλλαγής, αναγνωρίζει ότι ο προοδευτικός χώρος έχει μπει σε διαδικασία ανασύνθεσης και οφείλει να παίξει δημιουργικό και συνθετικό ρόλο σε αυτή, αναλαμβάνοντας και συμμετέχοντας σε πρωτοβουλίες, ώστε να υπάρξει ένας ισχυρός προοδευτικός πόλος απέναντι στη ΝΔ.
- Ποια μηνύματα εισπράξατε από την κομματική βάση και φθάσατε σε αυτήν την απόφαση και τι απαντάτε στους συντρόφους σας που ανησυχούν για μία ακόμη διάσπαση;
Γνωρίζοντας καλά το κόμμα μας, σας λέω με βεβαιότητα ότι η γραμμή που λέει «Όχι αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα. Παράλληλα ρεύματα με στόχο μια μεγάλη συνάντηση στον προοδευτικό χώρο» είναι που συγκρατεί τις κοινωνικές και οργανωτικές μας δυνάμεις και είναι συντριπτική πλειοψηφία στη βάση του κόμματος. Με Πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε από ένα μικρό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, κόμμα της κυβερνώσας Αριστεράς και κεντρικός πυλώνας της προοδευτικής παράταξης ανατρέποντας τους πολιτικούς συσχετισμούς τεσσάρων δεκαετιών, όπως είχαν διαμορφωθεί μετά τη Μεταπολίτευση.
Αν, συνεπώς, είχαμε γραμμή υψηλών τόνων ή ακόμα χειρότερα υιοθετούσαμε τις φωνές περί διάσπασης, θα είχαμε ισχυρές φυγόκεντρες τάσεις. Αυτό εισπράττω όπου περιοδεύω στη χώρα και στις οργανώσεις μας. Για να το πω αλλιώς, κύριε Παπαδημητρίου, ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ και με τη στενή και με την ευρύτερη έννοια έχει κουραστεί από τις εντάσεις. Συνθέσεις θέλει επιτέλους για να διαμορφωθεί ισχυρή προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
- Γιατί, εκτιμάτε, έφερε η κυβέρνηση την τροπολογία για το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη; Είναι άλλη μια στροφή προς τα δεξιά, είναι απόπειρα αλλαγής ατζέντας ή μήπως απλώς υποτίμησε το πολιτικό κόστος;
Όλα μαζί. Η αλαζονεία του κύριου Μητσοτάκη δεν του επέτρεψε να δει ότι πλέον δεν μπορεί να περνάει ό,τι θέλει χωρίς κόστος και ότι είναι απονομιμοποιημένος στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. Παράλληλα, είναι βέβαιο ότι επιχείρησε – όχι ακριβώς να αλλάξει – αλλά να μετατοπίσει την ατζέντα. Από τους άθλιους χειρισμούς του στο ζήτημα της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι και την ήττα που υπέστη εν τέλει από τον δίκαιο αγώνα του πατέρα, σε μια συζήτηση για το συμβολισμό του χώρου, όπου πραγματοποιούνταν η απεργία πείνας και δίπλα της μαζικές συγκεντρώσεις, με σαφή στόχευση να ερεθίσει συντηρητικά, εθνικιστικά, ακροδεξιά ακροατήρια, με πατριδοκαπηλία και καταστολή.
Εξάλλου, θυμίζω, πως πρώτη ήταν η κυρία Λατινοπούλου που έθεσε το συγκεκριμένο ζήτημα. Το συμπέρασμα είναι ότι ο κύριος Μητσοτάκης, μπροστά στα αδιέξοδά του, επιλέγει τον ολισθηρό κατήφορο του διχασμού, του αυταρχισμού και της τοξικότητας. Εκτιμώ, ωστόσο, ότι η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, που στάθηκε στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι και όλων των συγγενών των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών, απαιτώντας αλήθεια και δικαιοσύνη, θα ακυρώσει στην πράξη αυτή την άθλια τροπολογία.
- Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, σε συνδυασμό με την ευλογιά, ποιο μέλλον επιφυλάσσουν στον αγροτικό κόσμο;
Δυσοίωνο, αν δεν υπάρξει άμεσα πολιτική αλλαγή και δεν έρθει μια προοδευτική κυβέρνηση με σοβαρό σχέδιο για τον πρωτογενή τομέα. Κύριε Παπαδημητρίου, ο πρωτογενής τομέας είναι ένας τομέας της οικονομίας με εξασφαλισμένους κάθε χρόνο ευρωπαϊκούς πόρους. Δεν αντιμετωπίζει ζήτημα έλλειψης πόρων, αλλά ζήτημα χρηστής διαχείρισης τους, διότι αντί τα χρήματα να πηγαίνουν εκεί που πρέπει, στους πραγματικούς αγρότες, πηγαίνουν στους Φραπέδες και σε άλλους γαλάζιους ημετέρους.
Είναι τόσο απλά τα πράγματα. Λόγω του τεράστιου γαλάζιου σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με καθυστερήσεις, μειωμένες καταβολές και απώλεια πόρων. Εδώ προστίθεται και η αδράνεια της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την ευλογιά όπου αν δεν υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο όπως αυτό που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για τους κτηνοτρόφους.
- Πώς μπορούν να αντιδράσουν οι εργαζόμενοι στο 13ωρο;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει την επίθεση στην εργασία με την ψήφιση ενός ακόμη αντεργατικού νόμου που φέρνει τη 13ωρη απασχόληση σε έναν εργοδότη, αντί για μείωση του χρόνου εργασίας, συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις μισθών, ασφάλεια στην εργασία. Ταυτοχρόνως, επιχειρεί δήθεν να δαμάσει την ακρίβεια με μέτρα κοροϊδία όπως η μείωση των τιμών σε κάποιους κωδικούς, αντί να μηδενίσει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα και τα φάρμακα, να μειώσει τον ΕΦΚ στα καύσιμα, να σπάσει τα καρτέλ που αισχροκερδούν και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το κόστος στέγης, ενώ η κατάσταση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας παραμένει τραγική κυρίως λόγω των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό. Για όλα αυτά, ο μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους αλλά και συνολικά για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία είναι η μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις, στους οργανωμένους χώρους και η δημιουργία των προϋποθέσεων για την πολιτική αλλαγή.
