Κεντρική εισήγηση στο 9^ο Τακτικό Συνέδριο της ΕΝΠΕ
 

Την κεντρική εισήγηση στο 9ο Τακτικό Συνέδριο της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας πραγματοποίησε σήμερα ο Πρόεδρος της ΕΝΠΕ, Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας.

Στην έναρξη των εργασιών του διήμερου Συνεδρίου, που πραγματοποιείται στα Ιωάννινα, ο κ. Τζιτζικώστας αναφέρθηκε σε τέσσερις βασικούς άξονες, που θα βάλουν τις ελληνικές Περιφέρειες στη νέα εποχή, που θα οδηγήσουν στον κεντρικό στόχο της Περιφερειακής Διακυβέρνησης, τον οποίο έχουν κατακτήσει οι Περιφέρειες σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη.

“Βρισκόμαστε μόλις δύο μήνες μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές που ανέδειξαν τις νέες περιφερειακές αρχές σε όλη την χώρα, οι οποίες έχουν μπροστά τους πέντε χρόνια να δουλέψουν, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν. Και είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μία κρίσιμη καμπή. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε διαρκώς ότι η αυτοδιοίκηση περνά σε μία διαφορετική φάση σε όλη την Ευρώπη. Αλλάζει. Εκσυγχρονίζεται. Δυναμώνει. Συμμετέχει όλο πιο ενεργά στις κεντρικές αποφάσεις. Οι Περιφέρειες και οι Δήμοι σε όλη την Ευρώπη, δεν αποτελούν απλά έναν συμπληρωματικό διοικητικό βραχίονα, αλλά έναν ενεργό συμμέτοχο στη διαμόρφωση και την άσκηση των πολιτικών. Το ίδιο πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα, γιατί δυστυχώς έχουμε μείνει πίσω. Άλλωστε το είδαμε εμφατικά τα τελευταία χρόνια, των μεγάλων και πολλαπλών κρίσεων, όπου οι 13 Περιφέρειες της χώρας ανέλαβαν ρόλους και ανταποκρίθηκαν με μεγάλη επιτυχία, που εκτείνονται πέρα από την ‘καταστατική’ αποστολή τους, διατηρώντας την κοινωνική συνοχή, στηρίζοντας τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, ολοκληρώνοντας μεγάλα έργα, στηρίζοντας το ΕΣΥ και τις επιχειρήσεις μας, αξιοποιώντας εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους. Με άλλα λόγια καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε με επιτυχία σε αυτόν τον νέο κομβικό ρόλο, τον οποίο αναλαμβάνουν οι Περιφέρειες και οι Δήμοι σε όλη την Ευρώπη, γιατί αυτή είναι η ανάγκη, αυτή είναι η νέα εποχή. Και τη νέα αυτή πανευρωπαϊκή πραγματικότητα δείχνει να την έχει αντιληφθεί η σημερινή Κυβέρνηση. Τόσο η Υπουργός Εσωτερικών Νίκη Κεραμέως, όσο και ο Αναπληρωτής Υπουργός Θοδωρής Λιβάνιος, δουλεύουν εντατικά ώστε η συνεργασία μεταξύ των Περιφερειών και της κεντρικής Πολιτείας να είναι ακόμα πιο ουσιαστική, ακόμα πιο αποτελεσματική. Και για αυτό, θέλω πραγματικά να τους ευχαριστήσω. Για τη σημαντική δουλειά τους, για την εποικοδομητική συνεργασία μας. Ταυτόχρονα όμως γνωρίζουμε καλά ότι μπροστά μας έχουμε μεγάλες προκλήσεις να αντιμετωπίσουμε. Προκλήσεις που κοιτάνε στο 2030, αλλά και προκλήσεις άμεσες, τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσουμε μαζί, από κοινού”, επισήμανε ο κ. Τζιτζικώστας.

Οι τέσσερις βασικοί άξονες που θα οδηγήσουν σε σύγχρονες, ισχυρές Περιφέρειες, έτοιμες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της νέας εποχής, όπως τόνισε ο Πρόεδρος της ΕΝΠΕ, είναι: οι αρμοδιότητες των Περιφερειών, η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, οι πόροι και η χρηματοδότηση των Περιφερειών και η μετάβαση από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση στην Περιφερειακή Διακυβέρνηση.

1.Αρμοδιότητες
Αναφορικά με τον πρώτο άξονα των αρμοδιοτήτων ο κ. Τζιτζικώστας υπογράμμισε ότι “Το πρώτο και πιο σημαντικό ζήτημα, στο οποίο σκοντάφτουμε συνεχώς, είναι οι αρμοδιότητες, που σε κάποιες περιπτώσεις αλληλοκαλύπτονται, με αποτέλεσμα να μην είναι ξεκάθαρες, σε άλλες μεταβιβάζονται με νομοθετικές ρυθμίσεις χωρίς πόρους, χωρίς ανθρώπινο δυναμικό και σε άλλες, είναι τόσο πολύ διασκορπισμένες, που στο τέλος κανείς επί της ουσίας δεν μπορεί να λειτουργήσει. Και το χειρότερο οι πολίτες να μη γνωρίζουν ποιος έχει την ευθύνη. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι χρειαζόμαστε άμεσα ξεκάθαρες και κάθετες αρμοδιότητες που θα συνοδεύονται από τους αντίστοιχους πόρους. Οι ανάγκες που υπάρχουν σε ανθρώπινο δυναμικό είναι τεράστιες και είναι άμεσες. Είναι πλέον δεδομένο ότι, έπειτα από 13 χρόνια, χρειάζονται άμεσα προσλήψεις και αύξηση των εργαζόμενων σε συγκεκριμένες ειδικότητες, ώστε οι Περιφέρειες της χώρας να μπορούν να λειτουργήσουν και να ανταποκριθούν στον πολυδιάστατο ρόλο τους. Η κινητικότητα δεν καλύπτει τις ανάγκες των Περιφερειών, ούτε ποσοτικά, ούτε ποιοτικά. Το αντίθετο, δημιουργεί μείζον ζήτημα αποδυνάμωσής τους από έμπειρο στελεχιακό δυναμικό. Το νομοσχέδιο της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης αποτελεί ένα πρώτο βασικό βήμα. Όπως και το νέο σύστημα αξιολόγησης που θέλει να εφαρμόσει η Κυβέρνηση είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει όμως – και εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος – να συνοδεύεται τόσο από σαφή διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων, όσο και από την απαραίτητη ενίσχυση των Περιφερειών και των Δήμων, σε επίπεδο πόρων και ανθρώπινου δυναμικού έτσι ώστε η αξιολόγηση να είναι ακριβοδίκαιη και αποτελεσματική. Σε όλα αυτά, στο κρίσιμο ζήτημα των αρμοδιοτήτων, πρέπει μαζί να βρούμε λύσεις ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες και πρέπει να τις βρούμε άμεσα. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα”.

2.Κλιματική Κρίση
Ο δεύτερος άξονας, στον οποίο αναφέρθηκε ο κ. Τζιτζικώστας είναι η κλιματική κρίση: “Πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά και ξεκάθαρα. Δυστυχώς, τα καλοκαίρια και οι χειμώνες μας δεν είναι όπως παλιά. Κρύβουν πλέον τεράστιους κινδύνους για το φυσικό μας τοπίο, τα δάση μας, τις πόλεις και τα χωριά μας, τις περιουσίες και κυρίως τις ζωές των συμπολιτών μας. Και βέβαια πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι τα ακραία φαινόμενα θα είναι ολοένα και πιο συχνά, ολοένα και πιο έντονα. Οι 13 Περιφέρειες της χώρας όλα αυτά τα χρόνια υλοποιούν πολλά και σημαντικά αντιπλημμυρικά έργα. Ενώ καλούνται να αποκαταστήσουν, και το πετυχαίνουν, τις επιπτώσεις των καταστροφών αυτών. Αλλά και να συντηρήσουν υποδομές που επί δεκαετίες είχαν μείνει χωρίς συντήρηση, η αρμοδιότητα των οποίων μόνο πρόσφατα τους ανατέθηκε. Παρά την οικονομική στενότητα, παρά τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις σε θέματα περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων. Παρά την ακραία υποστελέχωση. Οι Δήμοι επίσης έχουν την ευθύνη για μικρότερης κλίμακας αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις στους αστικούς ιστούς. Και ταυτόχρονα και η κεντρική Πολιτεία υλοποιεί αντιπλημμυρικά έργα. Αυτό όμως που όλοι πλέον αντιλαμβανόμαστε είναι ότι πρέπει να υπάρξει άμεσα μια ξεκάθαρη διευθέτηση αρμοδιοτήτων και βέβαια πρέπει να βρεθούν οι πόροι για μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα, τους οποίους σήμερα δεν έχουν οι Περιφέρειες, προκειμένου τα έργα αυτά να γίνουν με βάση τις νέες κλιματικές συνθήκες και τα σημερινά δεδομένα. Να είμαστε ξεκάθαροι: Τα χρήματα που έχουν λάβει τα τελευταία χρόνια δεν αρκούν για να γίνουν οι μεγάλες αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις, που χρειάζεται η χώρα. Ο Πρωθυπουργός έθεσε το μεγάλο αυτό ζήτημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Κυβέρνηση και οι Υπουργοί, που μας τιμούν σήμερα με την παρουσία τους, γνωρίζουν καλά το θέμα και το έχουν σε άμεση προτεραιότητα. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα και μεγαλύτερα βήματα, γρήγορα. Πρέπει και η Ευρώπη να κατανοήσει ότι δεν αρκεί μόνο να πιάσουμε τους στόχους μακροπρόθεσμα, αλλά πρέπει τώρα, άμεσα, να θωρακίσουμε τις πόλεις και τα χωριά μας και να προστατέψουμε τους συμπολίτες μας. Και πέρα από τους πόρους που απαιτούνται, πρέπει επιτέλους να μειωθεί η γραφειοκρατία και ο χρόνος έγκρισης των απαραίτητων αδειοδοτήσεων. Πρέπει κάθετα οι Περιφέρειες να έχουν τη δυνατότητα να αδειοδοτούν δια των υπηρεσιών τους τα έργα αρμοδιότητας τους. Αυτό σημαίνει αρμοδιότητα. Η ανάληψη από την αρχή έως το τέλος της ευθύνη υλοποίησης, για να μπορούμε να παρεμβαίνουμε πιο έγκαιρα και αποτελεσματικά, αλλά και για να ασχολούνται τα υπηρεσιακά στελέχη των Περιφερειών με τη δουλειά τους και την προστασία των πολιτών κι όχι να αναλώνονται σε ατέρμονες ανταλλαγές εγγράφων με άλλες δημόσιες υπηρεσίες, ενώ ταυτόχρονα να πρέπει να αντιμετωπίσουν κατηγορίες και ελέγχους για τυχόν καθυστερήσεις”.

3.Πόροι και χρηματοδότηση
Αναφορικά με τους πόρους και τη χρηματοδότηση των Περιφερειών, ο Πρόεδρος της ΕΝΠΕ αναφέρθηκε σε σειρά στρεβλώσεων, οι οποίες πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα: “Ο τρίτος άξονας είναι οι πόροι και η χρηματοδότηση. Στο ΕΣΠΑ 2021 – 2027, η ΕΝΠΕ σε στενή συνεργασία με την Κυβέρνηση κατάφερε να εξασφαλίσει για τις 13 Περιφέρειες της χώρας τους περισσότερους ευρωπαϊκούς πόρους από ποτέ. Και φυσικά, η πραγματική μας επιτυχία θα είναι να καταφέρουμε και στο νέο ΕΣΠΑ να αξιοποιήσουμε όλους τους διαθέσιμους πόρους, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο ευρώ, όπως άλλωστε κάναμε και στις προηγούμενες προγραμματικές περιόδους, εκτοξεύοντας τους ρυθμούς απορρόφησης και υλοποίησης έργων. Γι’ αυτό και εξ’ αρχής αυτό που είπαμε είναι ότι το ΕΣΠΑ έπρεπε να αποτελέσει το πρότυπο συνεργασίας και αποτελεσματικότητας μεταξύ των Περιφερειών και της κεντρικής Πολιτείας και στο Ταμείο Ανάκαμψης. Κάτι που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν έγινε. Αυτό δηλαδή που είδαμε να συμβαίνει στην Ευρώπη με τις Περιφέρειες να συμμετέχουν και στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση των έργων, που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Τώρα όμως αυτό που έχει σημασία είναι τα έργα να τρέξουν και να ολοκληρωθούν εντός των αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων. Και εδώ, θα μου επιτρέψετε να τονίσω, ότι πρέπει άμεσα να δοθεί παράταση των χρόνων υλοποίησης και να μην απενταχθεί κανένα έργο του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα έργα πρέπει να τα κάνουμε και θα τα κάνουμε. Αλλά για να το πετύχουμε απαιτείται η αδιάλειπτη χρηματοδότηση, προκειμένου τα έργα να εξελίσσονται ομαλά, χωρίς διακοπές. Και το αναφέρω αυτό γιατί είναι η δεύτερη χρονιά που στο πιο κρίσιμο δίμηνο του έτους αντί να αυξάνονται οι ροές χρηματοδότησης προς τις Περιφέρειες, δια του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης, δυστυχώς μειώνονται. Κι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο, επειδή αντανακλά σε όλα τα μικρά και μεγάλα έργα σε όλη την Ελλάδα. Είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα που θα το συζητήσουμε και στην αυριανή θεματική ενότητα με τους αρμόδιους Υπουργούς, γιατί είναι ένα θέμα που πρέπει να λυθεί άμεσα, ώστε να ομαλοποιηθεί η κατάσταση και στις 13 Περιφέρειες της χώρας”.

4.Περιφερειακή Διακυβέρνηση
Ο τέταρτος άξονας είναι η μετάβαση από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση στην Περιφερειακή Διακυβέρνηση. Όπως τόνισε ο Πρόεδρος της ΕΝΠΕ: “Τέταρτος άξονας είναι οι σύγχρονες, ισχυρές Περιφέρειες στη νέα εποχή. Όλα όσα προανέφερα και τα οποία πρέπει να επιτευχθούν, αποτελούν τις βασικές προϋποθέσεις για έναν σύγχρονο τρόπο λειτουργίας, όπως συμβαίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Με έχετε ακούσει πολύ συχνά να μιλώ για το όραμα μας, τη μετάβαση από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση στην Περιφερειακή Διακυβέρνηση. Πιστεύω ότι πλέον έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να κάνουμε στην Ελλάδα το επόμενο μεγάλο βήμα, να μπούμε στη σύγχρονη εποχή. Με απευθείας έσοδα στις Περιφέρειες. Με οικονομική ανεξαρτησία και πλήρη θεσμική θωράκιση. Με ενίσχυση του πολιτικού ρόλου των Περιφερειών. Με αρμοδιότητες οριζόντιες και κάθετες που θα διατρέχουν τομείς όπως η Υγεία, η Παιδεία, οι Μεταφορές. Μην ξεχνάτε ότι οι Περιφέρειες είναι ο θεσμός που βρίσκεται πιο κοντά στις τοπικές κοινωνίες, που λογοδοτεί απευθείας στους πολίτες, που ξέρει καλύτερα τις ανάγκες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής, που απέδειξε στις κρίσεις ότι είναι πυλώνας σταθερότητας και αποτελεσματικότητας. Τώρα είναι η ώρα, που μπροστά μας έχουμε τις μεγάλες προκλήσεις. Και μπορώ σήμερα να σας διαβεβαιώσω ότι οι 13 Περιφέρειες της χώρας είναι έτοιμες να αναλάβουν αυτόν τον κομβικό ρόλο. Μπορούν να στηρίξουν και να ενισχύσουν την εθνική προσπάθεια για περισσότερη ανάπτυξη, για πιο δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, για εξωστρέφεια και ανταγωνιστικότητα, για την Ελλάδα της επόμενης ημέρας. Με σύγχρονες, ισχυρές Περιφέρειες και με συνεργασία θα ξεκλειδώσουμε την κοινή μας επιτυχία, που θα είναι επιτυχία της πατρίδας, θα είναι επιτυχία της Ελλάδας. Για το λόγο αυτό, από αυτό το βήμα, ζητώ και επίσημα τη συμμετοχή των Περιφερειών και των Δήμων στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, που θα αρχίσει του χρόνου. Γιατί πιστεύω ότι είναι χρυσή ευκαιρία να εμπεδωθεί αυτή η νέα μορφή συνεργατικότητας μεταξύ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της κεντρικής Πολιτείας”.

Ο κ. Τζιτζικώστας ευχαρίστησε τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρο Καχριμάνη για την άψογη φιλοξενία των εργασιών του 9ου Τακτικού Συνεδρίου της ΕΝΠΕ και τον συνεχάρη για τα άλματα προόδου που έχει σημειώσει όλα τα τελευταία χρόνια η Ήπειρος, χάρις στη σχέση εμπιστοσύνης που έχτισε με τους πολίτες της Ηπείρου.

Έστειλε μάλιστα και μήνυμα εν όψει της ανάληψης των καθηκόντων των νέων διοικήσεων των Περιφερειών για την επόμενη πενταετία: “Επειδή είναι η τελευταία φορά που η ΕΝΠΕ συνεδριάζει με τη συγκεκριμένη σύνθεση, θέλω πραγματικά μέσα από την καρδιά μου, να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους τους Περιφερειάρχες, σε όλους τους Αντιπεριφερειάρχες και τους Περιφερειακούς Συμβούλους, για τη στενή και ιδιαίτερα εποικοδομητική συνεργασία μας, για τα σταθερά βήματα μπροστά που κάναμε μαζί, όλο το προηγούμενο διάστημα. Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι αποφασισμένος, πάντα με συνεργασία, μεθοδικότητα και συνέπεια, μαζί με όλους τους Περιφερειάρχες της χώρας, να συνεχίσουμε τα βήματα μπροστά. Μεγάλα, γρήγορα αλλά πάντα σταθερά βήματα μπροστά”.

«Όροι δόμησης, κατασκευής, επιτρεπόμενες χρήσεις γης για κέντρα δεδομένων, χωροταξικές και πολεοδομικές ρυθμίσεις, αξιοποίηση πόρων Πράσινου Ταμείου και λοιπές περιβαλλοντικές και ενεργειακές διατάξεις»

Κύριοι του Υπουργείου, κυρίες και κύριοι, ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει δώδεκα κεφάλαια, τα οποία χρήζουν ιδιαίτερης θα λέγαμε προσοχής, είναι πολλά αυτά κομμάτια, όπως και οι απορίες που γεννώνται, γι’ αυτό είμαστε σε μια μεγάλη επιφύλαξη σε πάρα πολλά ζητήματα, που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον, άρα έχουν να κάνουν με το μέλλον αυτού του τόπου.

Όσον αφορά στα Κέντρα Δεδομένων, σύμφωνα και με το άρθρο 2, το οποίο είναι ένα προσδιοριστικό άρθρο, γεννάται η απορία για το κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας αυτών των κέντρων, τι ακριβώς εξυπηρετούν, ποια θα είναι η επιβάρυνση του φυσικού οικοσυστήματος από τη λειτουργία αυτών, η οποία  θα είναι τεράστια βέβαια.

Είναι ένα μεγάλο θέμα, για να δούμε, βεβαίως, ποιοι είναι αυτοί που έχουν αυτά τα συμφέροντα και για τα αιολικά πάρκα που με το παρόν νομοσχέδιο ενισχύονται. Αυτό το περιβαλλοντολογικό αποτύπωμα πολλές φορές μπορεί να είναι και μεγαλύτερο από τα οφέλη.

 Έτσι, λοιπόν, έχουμε εδώ τις δικές μας ενστάσεις σε ό,τι αφορά τα Κέντρα Δεδομένων και τι ακριβώς εξυπηρετούν. Για να το επαναλάβουμε, δεν κρίνουμε ότι είναι αναγκαία η ύπαρξη τόσων Κέντρων Δεδομένων στη χώρα μας από περιβαλλοντολογικής, τουλάχιστον, άποψης και μόνο ζημιά μπορούν να κάνουν αυτά.

 Γίνεται μια αναφορά στην ενίσχυση της αγοράς των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Είναι ένα μεγάλο θέμα σε ό,τι αφορά τα συμφέροντα πίσω από τα αιολικά πάρκα, είναι μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και ό,τι αυτό συνεπάγεται τα οποία – επαναλαμβάνω -ενισχύονται με το παρόν νομοσχέδιο.

Το περιβαλλοντολογικό αποτύπωμα όλων αυτών που ρυθμίζεται στο παρόν νομοσχέδιο θα είναι πολύ μεγαλύτερο – για να το επαναλάβω – και αυτό μας βάζει σε πάρα πολλές σκέψεις, σε πάρα πολλούς ενδοιασμούς για τα μεγάλα επιχειρηματικά τραστ και ό,τι αυτό συνεπάγεται σε βάρος – αν θέλετε- του περιβάλλοντος.

 Τώρα να πάμε στο άρθρο 4 που δεν διευκρινίζεται επίσης ποια θα είναι η κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας από τη λειτουργία τους και αν υπάρχει κάποιο σχέδιο βιωσιμότητας και δεν διευκρινίζεται και το παράβολο που απαιτείται, ώστε εξ αρχής να υπάρχει μέσα στον προϋπολογισμό. Θα πρέπει να αποσαφηνιστούν οι κτιριοδομικές απαιτήσεις των Κέντρων Δεδομένων και εν γένει αυτά τα Κέντρα Δεδομένων, ώστε να είναι επαρκώς ορισμένες και αναγνωρίσιμες. Μπαίνουν αυτά τα ερωτήματα.

Στο άρθρο 6, δεν προσδιορίζονται τα μέτρα ασφαλείας που θα ακολουθηθούν σε περίπτωση πλημμύρας ή σεισμού στα Κέντρα Δεδομένων, χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο παράδειγμα στις πλημμύρες στη Θεσσαλία και θεωρούμε ότι θα υπάρξουν πολλές δικαστικές διαμάχες, ποικίλα τα προβλήματα νομικής φύσεως, που ένας χώρος χρησιμοποιείται κατά 50%ως Κέντρο Δεδομένων και κατά  50% ως χώρος κύριας χρήσης και μάλιστα αυτά καθορίζονται με αποφάσεις Υπουργών.

 Στο άρθρο 7, δεν προσδιορίζεται ο τρόπος εφαρμογής των εν λόγω κατασκευών που επιτρέπονται πάνω από το επιτρεπόμενο ύψος Κέντρων Δεδομένων. Υπάρχουν, βέβαια, οι ΚΥΑ, αλλά θα καθορίζονται και αυτές είτε πρόκειται για Κέντρα Δεδομένων είτε εντός είτε εκτός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου. Αυτό, εδώ, λοιπόν, δεν διευκρινίζεται.

 Στο άρθρο 8, υπάρχει διάταξη που κινείται ναι μεν προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς στο παρελθόν πολλές επιχειρήσεις αναγκάστηκαν βάσει νόμου να δημιουργήσουν θέσεις στάθμευσης – αυτό το άρθρο, βέβαια, αφορά την υποχρέωση δημιουργίας θέσεων στάθμευσης στα Κέντρα Δεδομένων – αλλά δεν διευκρινίζεται ποιος θα καλύψει το κόστος,  την κατάργηση των υφιστάμενων θέσεων στάθμευσης και την εκ νέου αξιοποίηση των παραγωγικών χρήσεων του κτιρίου και των οικοπέδων των Κέντρων Δεδομένων και των Κέντρων Αποθήκευσης της διανομής.Το κράτος ή τα εν λόγω Κέντρα θα καλύψουν, λοιπόν, το κόστος;

 Θα πρέπει να διευκρινιστεί, καθώς αυτή η πολυνομία και η πολυνομοθεσία μόνο προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν και δεν υπάρχουν αυτές οι διευκρινίσεις που θα πρέπει να γνωρίζουμε ακριβώς το τι γίνεται με το κόστος.

Στο άρθρο 11 – είναι πολλά, βεβαίως, τα άρθρα και τα κεφάλαια, όσο μπορούμε πιο περιεκτικά θα τα αναφέρουμε- υπάρχει ο κίνδυνος σε ό.τι αφορά τη διαχείριση και αξιοποίηση λιμένων, καθώς είναι τροποποίηση της παραγράφου 9 του άρθρου, αλλά εκεί υπάρχει ο κίνδυνος αλλαγής των εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων και ρυμοτομικών σχεδίων με Προεδρικό Διάταγμα, περιοχών, όπως είναι η Ραφήνα, το Λαύριο, η Καβάλα  και η Πάτρα, όπου σίγουρα τα υπάρχοντα σχέδια θα έρχονται σε σύγκρουση με τα προτεινόμενα του αναπτυξιακού προγράμματος και της μελέτης διαχείρισης λιμένων. Συνεπώς, εδώ τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των κατοίκων που θα διαθέτουν ακίνητη περιουσία σε περιοχές κοντά σε λιμένες θα μπορούν να επηρεαστούν χωρίς να ερωτηθούν και πρωτίστως χωρίς να συμπεριληφθούν υπ΄ όψιν στο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά και στη μελέτη διαχείρισης του λιμένα.

Σε ό,τι αφορά – αφήνουμε λίγο το άρθρο 12 – στο άρθρο 13 που μιλάμε για την απόσταση χωροθέτησης για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών σε όρια λατομικών περιοχών, γιατί αυτό το θέμα είναι πάρα πολύ μείζονος σημασίας και το έχουμε δει και σε περιοχές αρκετές, οι περιοχές περιμετρικά των λατομικών περιοχών μπορούν να αξιοποιούνται για την εγκατάσταση έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, καθώς βρίσκονται, ως επί το πλείστον, σε απόσταση από οικιστικές περιοχές, ενώ πρόκειται και για μη καλλιεργήσιμες εκτάσεις περιβάλλοντος στη σωστή αξιοποίηση των εύφορων εκτάσεων στην καλλιέργεια.

Επομένως, τώρα η παρούσα τροποποίηση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς οι χώροι περιμετρικά των λατομικών περιοχών παραμένουν ανεκμετάλλευτοι, αλλά υπάρχουν και δύο ζητήματα.

 Πρώτον, σε ό,τι αφορά τις προτεινόμενες αποστάσεις, ίσως σχετίζεται με τις περιπτώσεις συντήρησης αυτών των φωτοβολταϊκών σταθμών και την πιθανότητα να κωλύεται η δραστηριότητα των λατομικών δραστηριοτήτων.

               Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα, αρκεί να μην έχει κηρυχθεί αναδασωτέα η περιοχή ή αποτελεί πρώην περιοχή Natura ή έχει προσφάτως καταστραφεί από πυρκαγιά. Εδώ θέλει μεγάλη προσοχή είναι δύο «καυτά» ζητήματα το αντιλαμβάνεστε.

Σε ό,τι αφορά την απόσταση για την εγκατάσταση συστήματος συσσωρευτών είναι το άρθρο 14, συγκεκριμένα σε περιοχές που έχουν εκδοθεί προεδρικά διατάγματα για τον καθορισμό ζώνης οικιστικού ελέγχου, προεδρικά διατάγματα προστασίας ή γενικά πολεοδομικά σχέδια, η απόσταση που πρέπει να τηρείται ανάμεσα στη γραμμή του αιγιαλού και στη γραμμή δόμησης κτηρίων και εγκαταστάσεων σε γήπεδο όπου εκεί πρόκειται να κατασκευαστεί κτίριο ή εγκατάσταση του συστήματος ορίζεται στα 30 μέτρα. Δεδομένου, όμως, ότι πρόκειται για απόσταση από γραμμή αιγιαλού μέχρι και την γραμμή δόμησης εγκαταστάσεων με τέτοιου είδους εξοπλισμό, θεωρούμε ότι τα 30 μέτρα μπορεί να είναι και ελάχιστα. Μήπως επηρεάζεται από αυτό το οικοσύστημα. Έχουμε, δηλαδή, τις δικές μας απορίες, πλησίον του αιγιαλού μήπως καταστρέφεται αισθητικά μια περιοχή και υποβαθμίζεται; Μήπως πρέπει αυτό να είναι τουλάχιστον 100 μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού και να μην έχουμε αυτό το πρόβλημα; Είναι δικές μας απορίες, ενστάσεις αλλά εύλογες καθώς το οικοσύστημα επηρεάζεται, ξέρετε, και πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι και προσεκτικοί οπότε τα 30 μέτρα δεν μας λένε και κάτι.

Στο άρθρο 15, δεν διευκρινίζεται με ποιο τρόπο θα τεκμηριώνεται ότι η απαιτούμενη παρέκκλιση καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες των εγκαταστάσεων. Θα τεκμηριώνεται όπως ισχύει και σήμερα στην εκτός σχεδίου; Επίσης, δεν αναφέρει αν αφορά υφιστάμενα ή και νέα κτίρια. Πρέπει να υπάρξουν, δηλαδή, διευκρινιστικές διατάξεις για τον τρόπο υπολογισμού της αντισταθμιστικής εισφοράς.

Σε ό,τι αφορά το άρθρο 16, επειδή όπως είπαμε δεν έχουμε δυνατότητα να αναλύσουμε πάρα πολύ απλά φέρνουμε τα πιο σημαντικά για μας, σε ακίνητα που βρίσκονται εντός περιοχών που χαρακτηρίζονται από το εγκεκριμένο γενικό πολεοδομικό σχέδιο ως βιομηχανικά ΒΙΠΑ η βιοτεχνικά ΒΙΟΠΑ- αυτά τα περιβόητα βιοτεχνικά πάρκα που κωλυσιεργούν εδώ και χρόνια, είναι βεβαίως, εγκαταλελειμμένα πολλά από αυτά το έχουν και στη δική μου εκλογική περιφέρεια στις Σέρρες που δεν πήρε σάρκα και οστά. Είναι πάρκα προς εξυγίανση εισφοράς σε γη υπολογίζεται, σύμφωνα με την παράγραφο 4 τώρα, αλλά η προσθήκη με τον τρόπο υπολογισμού της εισφοράς σε γη σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από εγκεκριμένο γενικό πολεοδομικό σχέδιο ως βιομηχανικό- βιοτεχνικό πάρκο προς εξυγίανση, έρχεται σε αντίθεση τουλάχιστον αυτό φέρεται με όσα προβλέπονται στο άρθρο 13 και 20 του ν.4982/2022 που αφορά την εισφορά σε γη και χρήμα καθώς και το επιχειρηματικό πάρκο εξυγίανσης. Έχουμε, δηλαδή, εκεί θα λέγαμε να το χαρακτηρίσουμε δεν συνάδει αυτό ή είναι σε αντίθεση όπως έχουμε δει τουλάχιστον και αυτό το νομοσχέδιο με τα συγκεκριμένα.

Στο άρθρο 11, θεωρούμε ότι όπως προτείνεται η διάταξη ξεκάθαρα φαίνεται ότι η πρόθεση της κυβέρνησης να παρακάμψει οτιδήποτε ρυμοτομικό και πολεοδομικό κανόνα υπάρχει προκειμένου για να αξιοποιήσει στο έπακρο τους λιμένες αλλά αδιαφορεί για τις κατοικίες, αυτό που λέγαμε πριν, αλλά και για την ακίνητη περιουσία που διαθέτουν οι πολίτες πέριξ των ορίων των λιμένων. Βέβαια, θα έχουμε ευκαιρία να αναφερθούμε ίσως και πιο αναλυτικά.

 Να πάμε επί τροχάδην, από τα άρθρα 28 ως και 37. Η πολεοδομική νομοθεσία μαστίζεται από μια πολυνομία, είναι ένα σύνθετο νομικό καθεστώς για εμάς σε ό, τι αφορά τη σύσταση συμβουλίων αποτελούμενων από διορισμένους γενικούς γραμματείς, διευθυντές υπηρεσιών, δεν κρίνεται ένα μέτρο δηλαδή σοβαρό για την εποπτεία και την εύρυθμη λειτουργία των πολεοδομικών θεμάτων. Για εμάς, ο ρόλος των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι εξαιρετικά σημαντικός σε αυτή τη διάπλαση της πολεοδομικής πολιτικής παρόλα ότι υποβαθμίζεται ένα σημαντικό θέμα όπως είναι η στάθμευση αγγίζετε τελείως επιφανειακά και επιδερμικά, οι καθυστερήσεις στη λειτουργία των επιτροπών δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Αυτές οι διατάξεις, δηλαδή, αφορούν ποικίλα θέματα που αντιμετωπίστηκαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται με μια προχειρότητα όπως είναι η υποστελέχωση των δασικών υπηρεσιών, η λήξη των συμβάσεων των προσληφθέντος προσωπικού για σημαντικά έργα υποδομών τα οποία δεν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως και επαναλαμβάνω είναι από τα άρθρα 28 μέχρι και 37.

Κοιτάξτε, τώρα, σε ό,τι αφορά το άρθρο 39 που αφορά τους δασεργάτες. Φυσικά και πρέπει να πληρωθούν οι άνθρωποι, να πάρουν τα μεροκάματα τους, δεν το συζητάμε αυτό, είναι ένα θετικό γεγονός ότι ρυθμίζονται τα θέματα πληρωμής των δασεργατών από πιστώσεις του Πράσινου Ταμείου αλλά και λόγω ότι αυτό όπως παρουσιάζεται ως φιλολαϊκό μέτρο, πρέπει να είμαστε κοντά στα μεροκάματα των δασεργατών οι άνθρωποι πρέπει να πάρουν τα προς το ζην αλλά θα περιμέναμε, βέβαια, να βλέπαμε και κάποιες ανάλογες διατάξεις που να προβλέπουν χρηματοδότηση και ουσιαστικά ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό κάτι το οποίο δεν το βλέπουμε στο άρθρο, επαναλαμβάνω, 39.

Σε ότι αφορά το άρθρο 42, προτείνεται η εκχώρηση και υλοποίηση δράσεων και έργων αρμοδιότητας στο ΤΑΙΠΕΔ ή σε άλλον φορέα της γενικής κυβέρνησης, αλλά εδώ αφορά μια ιδιωτικοποίηση. Δηλαδή, ακόμη ένα βήμα σε ένα ξεπούλημα του δημοσίου στο βωμό των ιδιωτικών συμφερόντων. Δεν γίνεται αυτό, το δημόσιο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να πάει σε ιδιωτικά συμφέροντα. Ουαί και αλίμονο μας αν δεν το προστατέψουμε. Γι’ αυτό λέμε ότι είναι κάποια νομοσχέδια τα οποία καθορίζουν το μέλλον και για τις επόμενες γενεές και θέλουμε να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί.

 Αν δούμε τώρα και για τα απόβλητα, αυτό που αξίζει να τονιστεί είναι ότι η πρόθεση του νομοθέτη να επιβάλλει επιπλέον μέτρα για την αντιμετώπιση της ρύπανσης και τη διαχείριση των αποβλήτων προβλέπει να τα αντιμετωπίζει ο γενικός γραμματέας συντονισμού διαχείρισης αποβλήτων ύστερα από εισήγηση στον υπουργό για έγκριση. Η πρόθεση του νομοθέτη δηλαδή ναι μεν είναι θετική, η έγκριση από τον υπουργό για υλοποίηση της δράσης και των απαραίτητων κυρώσεων είναι πιθανό να μη λειτουργήσει όμως σωστά και δίκαια για όλους. Ο υπουργός θα μπορεί να πραγματοποιήσει κάποιες εξαιρέσεις, μην κρυβόμαστε επ’ αυτού, όταν είναι γνωστό πως το περισσότερο όγκο αποβλήτων τον παράγουν οι βιομηχανίες και μπορεί να γίνει κάποια συμφωνία. Μη γελιόμαστε, με τους βιομήχανους μπορεί να γίνει αυτό. Επομένως, το δίκαιο θα ήταν να αποφασίζει ένας ανεξάρτητος φορέας και να πράττει τα απαραίτητα για την αντιμετώπιση της ρύπανσης. Αυτό προστατεύει αν θέλετε και πιέσεις που μπορεί να δεχθεί από κάποιους βιομηχάνους. Είναι γνωστά όλα αυτά. Να μη δεχθεί και πιέσεις ο Υπουργός, ενώ αν υπήρχε μια ανεξάρτητη αρχή θα υπήρχε μια μεγαλύτερη διαφάνεια, αξιοκρατικά κριτήρια για να αποσαφηνιστεί αυτό και να μην πέφτουν μέσα υποψίες.

Σε ό τι αφορά το άρθρο 53, για τις εργασίες κλαδεμάτων, ο νομοθέτης διαλαμβάνεται ότι η ρύθμιση του παρόντος εισάγεται προκειμένου να αντιμετωπίζονται προβλήματα στις υποδομές του εναέριου εθνικού δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Έχουμε πτώση αγωγών, καλωδίων, σε ακραίες περιπτώσεις πέφτουν και οι στύλοι που δύναται να προκληθούν από ακραία καιρικά φαινόμενα. Πρέπει να είναι αδιάλειπτη η λειτουργία του ελληνικού δικτύου, βεβαίως ηλεκτρικής ενέργειας. Ευλογημένη μεν αρχικά η πρόβλεψη, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος καταχρηστικής αξιοποίησης της διάταξης με ενδεχόμενους κινδύνους για το φυσικό περιβάλλον. Θέλει προσοχή. Είναι κάπως θολό αυτό, προβλέπεται δηλαδή χορήγηση γνώμης από τους αρμόδιους ΟΤΑ. Θα έπρεπε να προβλέπεται ότι δικαιούνται να αρνηθούν τη χορήγηση της με ειδική αιτιολογία, προτείνοντας λιγότερο επιβλαβή για το περιβάλλον. Δηλαδή, για παράδειγμα, να απαγορεύεται η υλοτομία και να επιτρέπεται μόνο η ελάχιστη αναγκαία κλάδευση. Διότι, κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Αυτό θέλουμε να πούμε, όπως λέει και ο λαός στην καθομιλουμένη και θέλει ιδιαίτερη προσοχή.

  Σε ότι αφορά την παράταση προθεσμιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στις περιοχές που επλήγησαν από τη κακοκαιρία Danielκαι την κακοκαιρία Elias πρόκειται για μια διακριτική μεταχείριση την ώρα που οι πληγείσες αυτές περιοχές και δη οιαπασχολούμενοι στον πρωτογενή τομέα στις επίμαχες περιοχές, δεν έχουν δει τίποτα προς διευκόλυνσή τους πέρα από κάποια απλά επιφανειακά θα λέγαμε για μια μικρή παράταση προθεσμιών αναγκαστικής εκτέλεσης. Αυτό σε ότι αφορά για την παράταση που δίνετε. Ενώ πρέπει να υπάρχει ένα πιο ουσιαστικό ενδιαφέρον για να επανέλθει ο πρωτογενής τομέας άμεσα στις πληγείσες περιοχές, που κυριολεκτικά ταΐζει σε σημαντικό ποσοστό τους Έλληνες. Εμείς νοιαζόμαστε για τις επενδύσεις στις ΑΠΕ.

 Θα ολοκληρώσω εδώ, απλά να επισημάνω για να δώσουμε το μέγεθος, μια και είστε κύριε Πρόεδρε Θεσσαλός και επειδή και εγώ είμαι από αγροτική περιοχή, για να δούμε αυτό το τάισμα που λέμε στη Θεσσαλία, και το ξέρει φαντάζομαι και ο Υπουργός. Έχουμε 1.000.000 στρέμματα μόνο το βαμβάκι. Δηλαδή, αντιλαμβάνεστε τι ζημιά έχει γίνει. Ακόμα, 1.300.000 στρέμματα είναι τα σιτηρά, τα οποία όμως πρέπει να οργωθούναυτόν το μήνα και δεν ξέρουμε εδαφολογικά πως είναι και κάπου 600.000 με 700.000 είναι τα μήλα που οι άνθρωποι θα τρέχουν και δε θα φτάνουν και στην περιοχή του Πήλιου, γιατί είναι ο μεγαλύτερος όγκος παραγωγής σε ότι αφορά τη Θεσσαλία, την καρδιά της Ελλάδος. Κάτι ουσιαστικό πρέπει να γίνει, για να μην είναι επιδερμικά.

 Μιλούσαμε προηγουμένως για τη γεωθερμία. Το να βγάλεις ζεστό νερό σήμερα και να κάνεις ένα θερμοκήπιο, θα το πούμε για μια ακόμη φορά, πρέπει να πάρεις άδεια από το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών. Από πότε το ζεστό νερό είναι μετάλλευμα; Αυτά πρέπει να τα λύσουμε, γιατί τη γεωθερμία μπορεί να την εκμεταλλευτεί ο πρωτογενής τομέας σε επιτραπέζια προϊόντα υπό τη μορφή θερμοκηπίων, αλλά κωλυσιεργούμε σε κάποια παλιά διατάγματα και νομοθετήματα ακόμη της δεκαετίας του ‘50 και δεν τα έχουμε αλλάξει για να κάνουμε βήματα μπροστά και να υπάρχει ένας στρατηγικός σχεδιασμός. Δεν μπορεί να μας ενδιαφέρουν μόνο οι ΑΠΕ ή μόνο τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά, τα οποία και αυτά έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον.

              Το να βάζουμε στις ταράτσες συνέχεια φωτοβολταϊκά και να κάνουμε μια επέκταση. Εγώ, να σας θυμίσω τις καταγγελίες που γίνονταν για τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, για καρκίνους κτλ. Εδώ έγιναν αγωγές μέσα σε κατοικημένες περιοχές. Τώρα, θα μου πείτε, συγκρίνουμε τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας με τα φωτοβολταϊκά; Μα δεν ξέρουμε ακόμη τις επιπτώσεις και από την υπερθέρμανση. Μας πιάνει δηλαδή μια πρεμούρα να γεμίσουμε τη χώρα με όλα αυτά και να χαλάσουμε και ένα σωστό φυσικό αρχιτεκτονικό αποτύπωμα. Γι’ αυτό έχουμε επιφυλάξεις. Σε αυτό έχουμε υποψίες, ερωτήματα για τις σχέσεις αν θέλετε με κάποιες βιομηχανικές μονάδες, για την ιδιωτικοποίηση πολλών παραγόντων. Οπότε, έχουμε ενδοιασμούς κύριε Πρόεδρε και τις επιφυλάξεις μας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Ομιλία Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στην προ ημερησίας συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας και την αναζωογόνηση του εθνικού δρυμού της Δαδιάς

Κύριε Πρόεδρε,

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Σήμερα συζητάμε ένα μείζον θέμα που αφορά στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και τις καταστροφικές επιπτώσεις στη Θεσσαλία, στον Έβρο, στη Ρόδο. Σε πολλά σημεία της χώρας η κατάσταση είναι τραγική.

Τι ήρθε, λοιπόν, σήμερα να μας πει ο Πρωθυπουργός ως δικαιολογία; «Τα προβλήματα δεν έχουν ούτε χρώμα ούτε κόμμα». Οι ευθύνες για τη μη λύση των προβλημάτων, όμως, έχουν και κόμμα και χρώμα και ονοματεπώνυμο, κ. Μητσοτάκη. Διότι δεν είστε νέος Πρωθυπουργός. Είστε Πρωθυπουργός, όσα χρόνια ήταν και ο κ. Τσίπρας. Άρα, πρέπει πια να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα που δεν λύσατε ή τα προβλήματα που έχετε δημιουργήσει.

Εμείς παρουσιάσαμε τον Αύγουστο τις προτάσεις μας για μια σύγχρονη πολιτική προστασία στα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου στη ΔΕΘ δημοσιοποιήσαμε το πρώτο σχέδιο – διότι δεν είχαμε όλα τα στοιχεία – για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας. Στις 2 Νοεμβρίου – γιατί είπατε ότι ήρθατε εδώ με δική σας πρωτοβουλία – η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε επίκαιρη επερώτηση στους αρμόδιους υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας για την τραγική κατάσταση στη Θεσσαλία.

Περιμένω κι εσάς να έρθετε να μου απαντήσετε στην ερώτηση για το κόστος της κατοικίας στην Ελλάδα. Γιατί στην προηγούμενη συνεδρίαση μας είπατε ότι δεν σας έχουμε καταθέσει πολλές ερωτήσεις, αλλά και τη μία που σας κατέθεσα ούτε σε αυτή ήρθατε να απαντήσετε. Ελάτε, λοιπόν, την άλλη εβδομάδα να συζητήσουμε αυτό το μείζον ζήτημα που αφορά την ελληνική κοινωνία.

Όμως η κυβέρνηση στο θέμα της κλιματικής κρίσης και των καταστροφών επέλεξε την απαξίωση και λυπάμαι, γιατί τέτοιου μεγέθους ζητήματα επιβάλουν συνεννόηση, συναίνεση και εθνικές λύσεις.

Γιατί η θωράκιση της χώρας μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα δεν εξαντλείται στα όρια ενός εκλογικού κύκλου. Δεν αφορούν μόνο μια κυβέρνηση. Αφορούν πολλές και διαδοχικές κυβερνήσεις. Δεν είναι από το 2016, κ. Φάμελλε, το φαινόμενο. Ο νόμος είναι από το 2016. Το φαινόμενο ξεκινά πολλά χρόνια πριν, όταν εμείς κρούαμε το καμπανάκι του κινδύνου για να ανοίξει δημόσιος διάλογος για την κλιματική κρίση. Από το 2006 και μετά βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μας λέγατε για «πράσσειν  άλογα», αυτά τα ψεκασμένα σενάρια του Τραμπ.

Όπως και η ανάταξη της παραγωγικής βάσης της χώρας, η αναζωογόνηση του κοσμήματος της Δαδιάς κι αυτά επιτάσσουν συνεννόηση, συνδιαμόρφωση και συναίνεση.

Για εμάς το κοινοβούλιο δεν είναι μόνο χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης, πρωτίστως είναι ένας χώρος δημιουργίας, δημιουργικής συζήτησης και σύνθεσης. Με μια όμως προϋπόθεση: να υπάρχει διάθεση.

Ό,τι και να πούμε, η αλαζονική απάντηση του κ. Μητσοτάκη και των υπουργών, είναι ότι «δεν έχετε προτάσεις, δεν έχετε θέσεις».

Ό,τι και να πούμε, αυτό είναι το μότο. Ξέρουμε ότι έχετε τους μιντιακούς μηχανισμούς για να αποκρύπτετε προτάσεις, αλλά εδώ είμαστε ισότιμοι. Και σήμερα θα σας θέσουμε πολλά ζητήματα για να δούμε, αν έχετε διάθεση να κινηθείτε προς τη συναίνεση.

Εμείς ποτέ δεν αρνηθήκαμε την κλιματική κρίση. Άλλωστε, όπως είπα, προ εικοσαετίας θέσαμε το ζήτημα.

Όμως η κλιματική κρίση δεν μπορεί να είναι ένα συνεχιζόμενο άλλοθι. Ξέρω πολύ καλά, από πρώτο χέρι, ότι ισχυρά οικονομικά λόμπι των ορυκτών καυσίμων, συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις – και στην Ευρώπη και σε όλο τον δυτικό κόσμο – δεν θέλουν αυτή η συζήτηση να γίνει με πραγματικούς όρους.

Αλλά, εμείς είμαστε στη λεκάνη της Μεσογείου και αν δεν κάνουμε κάτι άμεσα – ήδη έχουμε καθυστερήσει πάρα πολύ – οι επιπτώσεις θα πολλαπλασιάζονται. Άρα, κάθε χρόνο τα ίδια θα κουβεντιάζουμε.

Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι η λέξη-κλειδί είναι η λέξη «ανθεκτικότητα». Ανθεκτικότητα στις υποδομές, ανθεκτικότητα στη στρατηγική, ενημέρωση στην κοινωνία για το πως πρέπει να οικοδομήσουμε την ανθεκτικότητα. Το ότι έχετε κάνει τα ελάχιστα, δεν χρειάζεται να τα περιγράψω με γλαφυρό τρόπο, τα βίωσε στο πετσί του ο ελληνικός λαός.

Μόνο δικαιολογίες που υπονομεύουν τη συζήτηση και συνωμοσιολογίες. Τα ακούσαμε πέρυσι: Πράκτορες, πρόσφυγες, μετανάστες. Τι καταφέρνετε με αυτό, πέρα από μια βραχυπρόθεσμη επικοινωνιακή διαχείριση; Καταφέρνετε κάτι πολύ βαθύτερο: Την υπονόμευση του ρεαλισμού, του ορθολογισμού. Για να κατανοήσει η κοινωνία το μέγεθος του ζητήματος κι έτσι να μπορούμε να κάνουμε τις αναγκαίες παρεμβάσεις ως κράτος.

Χρησιμοποιείτε αλά καρτ τα επιστημονικά ινστιτούτα.Στην προσπάθεια σας μάλιστα να μας πείσετε ότι δεν κάηκαν εκατομμύρια στρέμματα φέτος το καλοκαίρι, βαφτίσατε αναξιόπιστο το Αστεροσκοπείο Αθηνών και τα δεδομένα του δορυφορικού συστήματος «Κοπέρνικος». Όταν όμως τα ίδια επιστημονικά ινστιτούτα δημοσιοποιούσαν δεδομένα, που έδειχναν τη ραγδαιότητα των φυσικών φαινομένων, όπως στην περίπτωση του Daniel, τότε – μια χαρά για εσάς – ήταν αξιόπιστα. Κι εκεί α λα καρτ προσέγγιση απέναντι στην επιστημονική κοινότητα.

Για εσάς πολιτική προστασία σημαίνει μόνο εναέρια μέσα πυρόσβεσης. Απαρχαιωμένη αντίληψη. Σημαντικά μεν, αλλά δεν φτάνουν. Η υπεροπλία της χώρας σε εξοπλισμό και μέσα καταστολής των πυρκαγιών, είναι αναντίστοιχη με τα αποτελέσματα, που ζήσαμε όλοι πέρυσι το καλοκαίρι. Μετά τις πυρκαγιές του 2021 η κυβέρνηση –κατά τα δικά σας λεγόμενα- «έλαβε το μήνυμα» και προχώρησε στην ίδρυση ξεχωριστού υπουργείου κλιματικής κρίσης.

Δύο χρόνια μετά καθ’ ομολογίαν του υπουργού που κάθεται δίπλα σας, είναι ένα κέλυφος αδειανό, που δεν έχει καταφέρει να αξιοποιήσει τη μεγάλη προίκα του, το πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Έχετε προαναγγείλει την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για την πολιτική προστασία, όταν ο νόμος που η κυβέρνησή σας ψήφισε πριν από τρία χρόνια παραμένει ανεφάρμοστος. Αλλαγή δηλαδή στην αλλαγή;

Αυτό δεν υπογραμμίζει την προχειρότητά, που σχεδίασε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;

Για εμάς είναι μια ακόμη απόδειξη της ψευδεπίγραφης ατζέντας μεταρρυθμίσεων, που έχετε.  Δεν κάνετε μεταρρυθμίσεις, αρκείστε σε απλές διαρρυθμίσεις και αλλαγές βιτρίνας. Σκοπός σας δεν είναι να παρέμβετε μεταρρυθμιστικά στις παθογένειες του κράτους, -τις χρόνιες παθογένειες που όλοι παραδεχόμαστε-, αλλά στόχος σας είναι να μην αλλάξει τίποτα και όλα να μένουν συνεχώς τα ίδια για να διατηρούνται μικρο-εξουσίες, θυμίζοντας τον «Γατόπαρδο».

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Σε μια εποχή συνεχών κρίσεων, η ανθεκτικότητα της κοινωνίας είναι ένα βασικό εθνικό ζητούμενο.  Για εσάς όμως, αυτή η λέξη «ανθεκτικότητα» – που για εμάς έχει πολύ μεγάλη σημασία – είναι μια λέξη που κακοποιείται καθημερινά.

Όταν μετά τις φωτιές του καλοκαιριού σας καλούσαμε να ενισχύσετε την πρόληψη, τι μας απαντούσατε;

Ότι θέλουμε να τραβήξουμε πόρους από την δασοπυρόσβεση κι έτσι να την αποδυναμώσουμε. Βέβαια όλοι οι ειδικοί, παγκοσμίως, συνηγορούν ότι οι φωτιές σβήνουν τον χειμώνα, μέσω της ενδυνάμωσης της πρόληψης.

Και επαναφέρω το ερώτημα: Γιατί να μένουν άνεργοι τον χειμώνα οι εποχικοί πυροσβέστες και δεν αξιοποιείτε την εμπειρία τους στο θέμα της πρόληψης μαζί με τα δασαρχεία;

Ως προς τις πλημμύρες, η αβελτηρία και η καθυστέρηση της κυβέρνησης σας να προετοιμάσει τους χάρτες επικινδυνότητας και αντιμετώπισης πλημμυρικών φαινομένων, οδήγησε τη χώρα να είναι ένα βήμα πριν την παραπομπή της στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.

Όταν όμως δεν έχετε καν εντοπίσει τους κινδύνους, πως θα εκπονήσετε ένα συνεκτικό σχέδιο αναβάθμισης και θωράκισης των υποδομών;

Σας το λέει αυτό μόνο η αντιπολίτευση; Σας το λέει και η Ολλανδική εταιρεία, που προσλάβατε, ότι το μέγεθος της κακοκαιρίας από μόνο του δεν θα δημιουργούσε τέτοια καταστροφή. Θα το καταθέσουμε. Κύριε Μητσοτάκη, δεν σας διέκοψε κανείς. Ακούσαμε προσεκτικά ό,τι είχατε να πείτε. Έχετε δευτερολογία, όπως και εγώ. Οπότε θα κάνουμε έναν γόνιμο διάλογο. Χαίρομαι πάρα πολύ, γιατί όσα λέμε σας ενοχλούν γιατί είναι πραγματικότητα. Αν δεν ήταν πραγματικότητα, δεν θα σας ενοχλούσε τίποτα.

Ας σημειώσουμε ότι είμαστε η μοναδική χώρα της Ένωσης, που δεν έχει ακόμα επικαιροποιήσει τους χάρτες, όπως θα έπρεπε. Αλλά αν χρειαστεί να καλύψετε τις ευθύνες σας, θα μας πείτε ότι και για αυτό φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση όπως για τα Τέμπη, σύμφωνα με το αιτιολογικό της εξεταστικής επιτροπής, που ψηφίσατε μαζί με το ΚΚΕ.

Και δεν είναι βέβαια επαρκής η δικαιολογία ότι θα το κάνετε τώρα. Κυβερνάτε πέντε χρόνια. Θέλατε 13 στις 13 περιφέρειες, για να έχετε αγαστή συνεργασία με τους περιφερειάρχες που θα έχετε το ίδιο πολιτικό δόγμα. Τα είδαμε τα αποτελέσματα. Και στον Έβρο και στη Θεσσαλία.

Οι Έλληνες πολίτες γιατί να σας εμπιστευτούν ότι τώρα θα τα κάνετε καλύτερα; Όταν επί πέντε χρόνια άλλοθι βρίσκετε μόνο στις αστοχίες της προηγούμενης κυβέρνησης;

Η συνθήκη «ανεχτείτε την καταστροφή, γιατί υπάρχουν και χειρότερα» τελείωσε. Δεν υπάρχει πια ο φόβος των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Υπάρχει ισχυρή προοδευτική εναλλακτική απέναντι στη συντηρητική παράταξη. Βγάλτε, λοιπόν, τις παρωπίδες σας και σταματήστε να κραδαίνετε το 41% γιατί έτσι προσβάλλετε και την εμπιστοσύνη των πολιτών, που σας ψήφισαν στις τελευταίες εθνικές εκλογές.

Αγαπητοί συνάδελφοι

Στη Θεσσαλία χάθηκαν κάτω από το νερό πάνω από ένα εκατομμύριο στρέμματα, 25.000 ζώα πνίγηκαν  ενώ οι ζημιές σε υποδομές όπως δρόμοι και γέφυρες είναι τεράστιες.

Η ανασυγκρότηση της συνεπώς δεν εξαντλείται απλά σε μια εταιρεία διαχείρισης υδάτων. Πρέπει να υπάρχει εταιρεία διαχείρισης υδάτων αλλά για αυτόν τον λόγο και όχι υπεύθυνη για την παραγωγική ανασυγκρότηση όλης της Θεσσαλίας.

Εδώ απαιτείται ένα ολιστικό σχέδιο, που θα περιλαμβάνει την αναγέννηση του παραγωγικού μοντέλου, τις ανθεκτικές υποδομές, την αναζωογόνηση της οικονομικής δραστηριότητας και της απασχόλησης.

Από τη ΔΕΘ πρότεινα τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου φορέα, που θα δουλέψει στα πρότυπα των Ολυμπιακών Αγώνων, ένα σύστημα Ομάδων  Διοίκησης Έργου.

Μια task force στα ευρωπαϊκά πρότυπα, που θα διασφαλίσει τη διαφάνεια και την ταχύτητα. Θα αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τους αρμόδιους υπουργούς και τον περιφερειάρχη και θα συνεπικουρείται από μια ομάδα τεχνοκρατών και ειδικών. Θα συνεδριάζει συχνά ανάλογα με τις ανάγκες για να επιλύει καίρια προβλήματα.

Ετσι, θα μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για επιτελικό κράτος που θα διασφαλίζει την υλοποίηση των έργων και την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων. Και όχι για ένα επιτελικό κράτος, το οποίο μιλάει για έργα με προτεραιότητα τον πελατειασμό και την επικοινωνιακή διαχείριση. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό στη Θεσσαλία, στον Έβρο, στη Ρόδο, στην Εύβοια όπου επλήγησαν χιλιάδες άνθρωποι του μόχθου, ό,τι έκανε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στην Ηλεία. Ακόμα και σήμερα, εκεί, υλοποιούνται ή δημοπρατούνται έργα του πρώην «Ταμείου Μολυβιάτη».

Οι αμιγώς εξαρτώμενοι από την γεωργία και την κτηνοτροφία κάτοικοι ακόμη δεν έχουν  ορθοποδήσει οικονομικά. Το πολύτιμο αυτό ανθρώπινο κεφάλαιο, σε επίπεδο γνώσης της υπαίθρου, στην πιο παραγωγική του ηλικία, πλήττεται και δοκιμάζονται η τοπική οικονομία και η κοινωνική συνοχή. Ακόμα και μετά τις φωτιές του 2021 στην Ηλεία, πέρα από την εκπόνηση μελέτης από τη ΔιαΝέοσις, δεν έχει προχωρήσει τίποτα από τα παραπάνω.

Βεβαίως, στηρίζουμε ένα μέρος της επιδοματικής πολιτικής, αλλά δεν μπορεί να είναι μια μακροπρόθεσμη λύση σε αυτές τις περιπτώσεις. Πρέπει να εγγυηθούμε στους κατοίκους αυτών των περιοχών ότι θα μείνουν στον τόπο τους, θα εργάζονται και θα ορθοποδήσουν. Ότι θα αποκτήσουν και πάλι  οι περιοχές τους συγκριτικό πλεονέκτημα. Όμως, αντί ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, οι αγρότες και κτηνοτρόφοι της Θεσσαλίας έχουν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμα ζήτημα που προέκυψε από την άδικη κατανομή των επιδοτήσεων της ΚΑΠ.

Φέτος τα ποσά που διατέθηκαν ήταν πολύ μικρότερα από αυτά που περίμεναν. Με αποτέλεσμα οι παραγωγοί, που είχαν προγραμματίσει να αξιοποιήσουν τα χρήματα αυτά για τη νέα καλλιεργητική περίοδο, να βρίσκονται σε πολύ δυσχερή θέση.

Συγκεκριμένα, το συνολικό εγκεκριμένο κονδύλι της βασικής ενίσχυσης για το 2023 ανέρχεται σε 829 εκατομμύρια ευρώ, μειωμένο κατά 239 εκατομμύρια ευρώ έναντι του 1 δισεκατομμυρίου 68 εκατομμυρίων ευρώ το 2022. Και ενώ η χώρα δύναται να πληρώσει ως προκαταβολή το 70% της βασικής ενίσχυσης, δηλαδή 580 εκατομμύρια ευρώ, στους δικαιούχους πιστώθηκαν  488 εκατομμύρια.

Χρήματα αναγκαία για τους αγρότες προκειμένου να καλύψουν το αυξημένο κόστος παραγωγής στις καλλιέργειες τους, να αγοράσουν εφόδια για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές περιπτώσεις τα χρήματα που δόθηκαν, δεν επαρκούν να καλύψουν ούτε τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Την ίδια στιγμή, παρακολουθούν άναυδοι τις αντιπαραθέσεις του αρμόδιου Υπουργού και της διοίκησης του ΟΠΕΚΕΠΕ, που διόρισαν οι δικοί σας Υπουργοί.

Το ΠΑΣΟΚ  βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των αγροτών και των κτηνοτρόφων και θα συνεχίσουμε τον αγώνα και εδώ στη Βουλή και στην κοινωνία, ώστε να υπάρξει άμεση ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα.

Όπως σημειώσαμε και στην επίκαιρη επερώτηση που καταθέσαμε, η πολυήμερη παρουσία των νεκρών ζώων και η διαρροή ζωοτροφών και λιπασμάτων, μόλυναν τον υδροφόρο ορίζοντα. Παράλληλα, λόγω των έντονων πλημμυρικών φαινομένων και των δύο θεομηνιών, η κατάκλιση των εδαφών στις πληγείσες περιοχές, επηρέασε την υγεία των εδαφικών οικοσυστημάτων με την προσθήκη ιζήματος, αλλάζοντας τις φυσικές τους ιδιότητες και υποβαθμίζοντας τη δομή τους.

Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο, όπως προτείνει και η Greenpeace, να υπάρξουν αναλύσεις στο έδαφος και το νερό για κάθε παραγωγό, και να μην περιοριστείτε σε δειγματοληπτικούς ελέγχους καθώς κάθε έκταση είναι ειδική περίπτωση που μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια υγεία.

Η αναγέννηση του παραγωγικού μοντέλου στις πληγείσες περιοχές πρέπει να γίνει με όρους ανθεκτικότητας των αγροτικών συστημάτων  και προστασίας της βιοποικιλότητας.

Τέλος, χρειάζεται ένας γενικότερος σχεδιασμός διαχείρισης των υδάτων στη Θεσσαλία. Και χρειάζεται μια προσέγγιση πολυεπίπεδη στο θέμα. Οι χρόνιες στρεβλώσεις δεν αίρονται δια μαγείας. Όταν το ίδιο δίκτυο χρησιμεύει για άρδευση και αποστράγγιση ταυτόχρονα, όταν ο έλεγχος και η διαχείριση είναι διάσπαρτη σε πενήντα υπηρεσίες, που αδυνατούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, γίνεται κατανοητό ότι ένα ενιαίο σχέδιο είναι επιβεβλημένο. Ο υπόγειος υδροφορέας της Θεσσαλίας έχει έλλειμμα 250 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού κάθε χρόνο. Η λίμνη Κάρλα καλύπτει αυτήν τη στιγμή 200 χιλιάδες στρέμματα γης. Τι σχεδιασμό έχετε; Τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους; Πρέπει επιτέλους να δώσετε σαφείς απαντήσεις σε αυτές τις προκλήσεις.

Είναι κρίσιμο να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα και την επιστροφή στην παραγωγή και στις αγορές των μεταποιητικών επιχειρήσεων της Θεσσαλίας.Με χαμηλότοκο μακροπρόθεσμο δανεισμό. Με κίνητρα για τη μετεγκατάσταση τους στις Βιομηχανικές Περιοχές. Για παράδειγμα στη ΒΙΠΕ της Λάρισας οι ζημιές από τις πλημμύρες ήταν πολύ περιορισμένες.

Δεν πρέπει να ξεχάσουμε και τους εργαζόμενους, που βρίσκονται σε καθεστώς αναστολής εργασίας. Οφείλει το κράτος να μην καθυστερεί την αποζημίωσή τους.

Τα δεκάδες τυροκομεία στον κάμπο είτε έκλεισαν είτε υπολειτουργούν. Θα πρέπει να υπάρξει ένας συνολικός σχεδιασμός, που θα περιλαμβάνει προβλέψεις τόσο για την επιστροφή στην κτηνοτροφία όσων έχασαν τα κοπάδια τους αλλά και την εξασφάλιση της θέσης τους στην αγορά, όταν θα ξεκινήσει και πάλι η μαζική παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων.

Αγαπητοί συνάδελφοι

Στις αρχές Δεκεμβρίου  θα οργανώσουμε στον Έβρο συζήτηση με την τοπική κοινωνία και τους επιστήμονες. Όχι μόνο για την αναζωογόνηση του σπάνιου οικοσυστήματος της Δαδιάς και των καμένων εκτάσεων σε Ροδόπη και Έβρο, αλλά και για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και αποτελεσματικού μοντέλου διοίκησης και διαχείρισης των δασικών πυρκαγιών. Έχουμε χρέος να μιλήσουμε και εδώ για την ανθεκτικότητα.

Ο πρωθυπουργός στην προηγούμενη συζήτησή μας, εδώ, στην εθνική αντιπροσωπεία είχε βαφτίσει ως ρηξικέλευθη πρωτοβουλία του, αυτό που αποτελεί συνταγματική υποχρέωση: Την κήρυξη αναδασωτέων των καμένων εκτάσεων.

Φαίνεται ότι για τους δήθεν εκσυγχρονιστές της Νέας Δημοκρατίας, η τήρηση των νόμων και του συντάγματος είναι είδηση. Έχουμε ακούσει για το «Δαδιά pass», αλλά τίποτα για το έργο του κ. Αμυρά που ορίστηκε υπεύθυνος του project της αποκατάστασης των καμένων εκτάσεων. Θα πρέπει να γίνει αποτύπωση των καμένων εκτάσεων με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα και να εντοπιστούν τα ευάλωτα σημεία εντός της περιμέτρου τους.

Θέσεις που έχουν καεί στο κοντινό παρελθόν, θέσεις με έντονη κλίση στις οποίες η σφοδρότητα καύσης ήταν μεγάλη και ενδεχομένως δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για επιφανειακή απορροή και διάβρωση του εδάφους .

Επιπλέον, πρέπει να υπάρξει χαρτογράφηση της παρουσίας της ορνιθοπανίδας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ειδικός σχεδιασμός τόσο για την υποβοήθηση της φυσικής αναγέννησης και την επαναφορά των ειδών, όσο και για την ανάσχεση της επιφανειακής απορροής του νερού και την πρόκληση πλημμυρών.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την περασμένη χρονιά είχαμε το εξής παράδοξο: Είχαμε τα περισσότερα εναέρια μέσα από κάθε άλλη φορά, τις λιγότερες εστίες από τον ετήσιο μέσο όρο μας, αλλά και τις περισσότερες καμένες εκτάσεις από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο σε απόλυτο αριθμό όσο και ως ποσοστό της έκτασης της χώρας.Είναι προφανές ότι κάτι δεν κάνετε καλά. Κάτι δεν πάει καλά σε αυτήν τη χώρα, που δίνει δισεκατομμύρια για να έχει τις καλύτερες δυνατότητες πυρόσβεσης, έχει τις λιγότερες εστίες αλλά τη μεγαλύτερη καταστροφή. Πώς το αιτιολογείτε αυτό, κ. Μητσοτάκη; Δεν άκουσα μία λέξη, που να αιτιολογεί αυτό το φαινόμενο.

Χρειάζεται ένα διαφορετικό σύστημα πολιτικής προστασίας.Ο συνδυασμός των ψηφιακών εργαλείων με τους στόχους και τις πολιτικές της πράσινης μετάβασης είναι η απάντηση σε όλους τους κινδύνους του μέλλοντος μας, ώστε να μην εξελιχθούν σε φυσικές καταστροφές. Η στρατηγική και ο τρόπος παρακολούθησης, αντιμετώπισης, αλλά και αποκατάστασης οφείλουν να επαναπροσδιοριστούν άμεσα και ριζικά και να υιοθετηθούν λύσεις αποδοτικές, κινητοποιώντας όλους τους απαραίτητους πόρους  ανθρώπινους και μη.

Τι λείπει, άραγε, από αυτή την εξίσωση μεταξύ διαθέσιμων δεδομένων, επιστημονικής γνώσης και λήψης αποφάσεων;

Υπάρχει  κάτι, που με βάση τη διεθνή εμπειρία αλλά και την υφιστάμενη εγχώρια τεχνογνωσία, θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο αποδοτική διαχείριση φυσικών καταστροφών.

Ο λόγος για τη δημιουργία ενός εθνικά ενοποιημένου υποστηρικτικού συστήματος λήψης αποφάσεων, το οποίο θα αξιοποιεί τη διαθέσιμη πληροφορία σχετικά με τους κινδύνους,  τα διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία και επιστημονικά μοντέλα, και θα μπορεί να μετασχηματίζει όλη αυτή τη γνώση σε κάτι επιχειρησιακά χρήσιμο και κρίσιμο. Το πώς μπορεί ένα τέτοιο εργαλείο να διαμορφωθεί, έχει προφανώς πολλαπλές προσεγγίσεις και  μεθοδολογίες. Όσοι ασχολούνται με ζητήματα πολιτικής προστασίας και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή έχουν αρκετά ξεκάθαρη εικόνα, τόσο για τα είδη των δεδομένων, που δυστυχώς λείπουν  από τη χώρα μας ενώ είναι σημαντικό να υπάρχουν, αλλά και για τον τρόπο αξιοποίησής τους, έτσι ώστε η λήψη αποφάσεων να μπορεί να είναι αποδοτική, να μπορεί να μετασχηματιστεί σε ένα ουσιαστικό επιχειρησιακό εργαλείο.  Αισθητήρες, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, μοντέλα εκτίμησης κινδύνου, χωρικά δεδομένα, αποθετήρια έργων και  πολλά άλλα κάτω από ένα ενοποιημένο σύστημα, που θα βοηθά σε άμεσο χρόνο αυτούς που επιχειρούν. Ειδικά προφίλ κινδύνου, επομένως και διαφορετική χάραξη στρατηγικής ανά περιοχή, με προσδιορισμό διακριτών και ξεκάθαρων ρόλων για τους εμπλεκόμενους. Φανταστείτε, λοιπόν, πόσο πιο εύκολα, έγκαιρα και έγκυρα όλο αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει. Σε μια οθόνη οπτικοποιημένη και διαθέσιμη ταυτόχρονα προς όλους. Δεν είναι επιστημονική φαντασία, τα εργαλεία υπάρχουν, όπως και η τεχνογνωσία για να υλοποιηθούν όλα αυτά. Όπως συμβαίνει και στο Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας στις Βρυξέλλες, όπως και σε πολλές άλλες χώρες.

 Έχουμε χρέος μέσα από αυτή τη νέα οπτική να εκπαιδευτούν οι πολίτες, οι μαθητές στα σχολεία στα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής.

Να συγκροτηθούν άμεσα επιτροπές αξιολόγησης κινδύνου στα πρότυπα του ΟΑΣΠ, και να ληφθούν πολλά συμπληρωματικά μέτρα. Όλα αυτά μπορούν και είναι εφικτό να γίνουν. Πρέπει, όμως, αυτή τη φορά να μην το αναβάλουμε.

Είμαι σίγουρος ότι, εάν φέτος τον χειμώνα δεν κάνουμε περισσότερα από αυτά που κάναμε πέρυσι, το καλοκαίρι θα συζητάμε ακριβώς τα ίδια. Και θα έρχεστε στη Βουλή, κ. Μητσοτάκη, να λέτε πάλι ότι τα προβλήματα δεν έχουν χρώμα, κόμμα, άρωμα. Και θα σας απαντάμε ότι έχουν και όνομα -το όνομά σας- και χρώμα και κόμμα -το κόμμα σας-. Και πάλι μια απ’ τα ίδια στην πλάτη του ελληνικού λαού. Είμαστε εδώ για να συζητήσουμε, να συναινέσουμε, για να αντιμετωπιστεί το τεράστιο ζήτημα των κορυφαίων επιπτώσεων από την κλιματική κρίση, αλλά να συζητήσουμε με διάθεση συναίνεσης. Και όχι με διάθεση αλαζονείας και περιφρόνησης για ό,τι πει κάθε φορά η αντιπολίτευση.

Σας ευχαριστώ