Την ερχόμενη Πέμπτη επισκέπτεται την Αθήνα ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν μέσα σε μια πρωτοφανή δεκάμηνη ηρεμία στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο. Θα είναι η τρίτη συνάντησή του με τον Κυρ. Μητσοτάκη από τον Ιούλιο. Παρότι απέχουμε από μια συμφωνία, η εξομάλυνση των διμερών σχέσεων μέσω της θετικής ατζέντας, των ΜΟΕ και του μεταναστευτικού είναι χωρίς αμφιβολία μια θετική εξέλιξη.
Η ελληνική πλευρά μελετά δύο συν ένα σενάρια σε ό,τι αφορά το την πολιτική και επικοινωνιακή παρουσία που θα έχει ο Ταγίπ Ερντογάν στη συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Το καλό σενάριο, όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, είναι η Τουρκία, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής πλην όμως τακτικής της αναδίπλωσης (εν πολλοίς εξαιτίας της κατάστασης της οικονομίας αλλά και των εξαρτήσεων της από το δυτικό σύστημα ασφαλείας), να συνεχίσει να παραμένει δεσμευμένη στη πορεία της αποκλιμάκωσης χωρίς εντάσεις στο πεδίο, για μια σταδιακή εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Το κακό σενάριο θα είναι να επιλέξει ο Ταγίπ Ερντογάν να τερματίσει νωρίτερα την περίοδο της ηρεμίας. Αυτό δεν είναι το κυρίαρχο σενάριο. Οι περισσότεροι αναλυτές-διεθνολόγοι εκτιμούν ότι ο Τούρκος πρόεδρος θα αποφύγει να κάνει δημόσια, αναφορά για την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, παρά το γεγονός ότι το επανάφερε στον δημόσιο διάλογο ο αρχηγός του πολεμικού ναυτικού της Τουρκίας, αλλά και μέρος του φιλοκυβερνητικού Τύπου της Τουρκίας.
Επιπλέον, τουλάχιστον προς το παρόν, διαχωρίζει τα ελληνοτουρκικά από άλλα ζητήματα, όπως ο πόλεμος Ισραήλ – Χαμάς. Προφανώς, όμως, τα ελληνοτουρκικά δεν εξελίσσονται στο κενό και θα εξακολουθήσουν να επηρεάζονται από τη μεγάλη εικόνα των σχέσεων Δύσης – Τουρκίας και της προσπάθειας της πρώτης να διατηρήσει υπό σχετικό έλεγχο έναν αναξιόπιστο εταίρο.
Ένα τρίτο σενάριο αντιμετωπίζει τον Ταγίπ Ερντογάν προτιθέμενο να κρατήσει την ίδια στάση, όπως στο Βερολίνο, να επιτεθεί εκ νέου στο Ισραήλ και στις δυτικές χώρες κάνοντας λόγο για σφαγή των Παλαιστινίων.
Πέρα από όλα αυτά ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι συμφωνίες που θα συνάψουν οι δύο πλευρές σε επίπεδο «χαμηλής» πολιτικής, συμφωνίες όμως που και αυτές έχουν τη σημασία τους, καθώς δημιουργούν κλίμα στις μεταξύ των δύο χωρών σχέσεις.
Το πτυχίο Αρχιτεκτονικής στην Ελπίδα Χούπα και στην Εριέττα Μόλχου, οι οποίες έχασαν τη ζωή τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, παρέδωσε στις οικογένειές τους το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, σε μία συμβολική πρωτοβουλία για να τιμήσει τη μνήμη τους.
Στην τελετή ορκωμοσίας που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, σε κλίμα ιδιαίτερης συγκινησιακής φόρτισης, το πτυχίο της 28χρονης Ελπίδας Χούπα, παρέλαβαν τα αδέλφια της Κωνσταντίνος και Σεραφείμ. Ο πατέρας της Χρήστος Χούπας, που με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχε κοινοποιήσει την πρόσκληση στην τελετή ορκωμοσίας, είχε εξηγήσει πως ο ίδιος και η μητέρα της φοιτήτριας δεν είχαν τη δύναμη να παρευρεθούν, λέγοντας πως «ενώ όλοι θα είναι μέσα στην τρελή χαρά για τις επιδόσεις του παιδιού τους και θα του εύχονται καλή σταδιοδρομία στη ζωή του, εγώ θα στέκομαι σαν σκιάχτρο με ένα άψυχο χαρτί στα χέρια χωρίς παιδί να ευχηθώ».
Παραλαμβάνοντας το πτυχίο της Εριέττας Μόλχου η μητέρας της είπε πως «σήμερα είναι ημέρα γιορτής για όλα τα παιδιά για τις προσπάθειές τους και μαζί με τα παιδιά γιορτάζουν και τα δικά μας παιδιά μέσα από εμάς» και «εγώ είμαι πολύ υπερήφανη για την Εριέττα μου».
Στην τελετή ορκωμοσίας παρέστη και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας.
“Νέα Αριστερά” θα είναι το όνομα της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας που σχημάτισαν οι αποχωρήσαντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Το όνομα ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο της ΚΟ, Αλέξη Χαρίτση σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Σεράφειο.
Aλ. Χαρίτσης: «Προχωράμε μπροστά με τη Νέα Αριστερά»
Τη συγκίνησή του για την ανταπόκριση του κόσμου σ’αυτό «το πρώτο βήμα» της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας των «11» βουλευτών που αποχώρησαν από το ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, εξέφρασε ο πρόεδρος της ΚΟ, Αλέξης Χαρίτσης, ανακοινώνοντας το όνομά της, «Νέα Αριστερά» σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Σεράφειο.
«Αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε μπροστά σε κάτι καινούριο και ελπιδοφόρο. Και αυτό μας γεμίζει χαρά, αλλά και μεγάλη ευθύνη: να σταθούμε αντάξιοι της προσδοκίας χιλιάδων πολιτών που ήδη αγκαλιάζουν το εγχείρημά μας για μια αριστερά της εποχής μας», είπε ξεκινώντας την ομιλία του, ενώ τόνισε πως «δεν ξεκινάει κανείς από το μηδέν», αφού καθένας από τα μέλη της νέας ΚΟ «δοκιμάστηκε» στο «μεγάλο σταθμό της ιστορίας: την αριστερά στην κυβέρνηση της χώρας».
Εξέφρασε μάλιστα την «περηφάνια» τους για τα όσα πέτυχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, από την έξοδο από τα μνημόνια «με την κοινωνία όρθια και τα δημόσια οικονομικά σε τάξη», μέχρι τη Συμφωνία των Πρεσπών, δηλώνοντας ωστόσο και ότι στέκονται «αυτοκριτικά» απέναντι σε αυτά που υποτιμήσαν, σε αυτά που δεν πετύχαν.
«Θέλουμε κάτι νέο. Μια νέα, σύγχρονη, ευρωπαϊκή αριστερά. Μια αριστερά αξιόπιστη, μαχητική, οραματική. Μια αριστερά ευρύχωρη και ανοιχτόμυαλη που μιλά με ειλικρίνεια και σαφήνεια», υπογράμμισε.
Συνεχίζοντας, ο Αλ. Χαρίτσης παραδέχτηκε πως «ο προοδευτικός χώρος συνολικά, βιώνει μια στρατηγική κρίση», η οποία εκφράστηκε «μέσα από τη διαλυτική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ», τονίζοντας την ανάγκη να προτάξουν «ένα συνολικό, φιλόδοξο, σχέδιο που θα απαντά στα μεγάλα ερωτήματα της εποχής μας: την κλιματική κρίση, τις κοινωνικές ανισότητες, την ποιότητα της δημοκρατίας στον 21ο αιώνα».
Αναφερόμενος στη νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, είπε πως « η βαρύτατη ήττα των εκλογών του 2023 δεν οδήγησε σε μια ουσιαστική και σε βάθος ιδεολογική και πολιτική συζήτηση », « αλλά στην επικράτηση ενός νέου προέδρου και μιας νέας ηγετικής ομάδας που επενδύει στην κατασκευή εσωτερικών εχθρών, στην παραγωγή ενός αδιέξοδου σκανδαλολογικού λαϊκισμού, στην υποκατάσταση της πολιτικής από αποσπασματικά συνθήματα με αντιφατικές και συχνά εξαιρετικά συντηρητικές θέσεις ».
Εξάλλου, σχολίασε πως « η ιστορική απαξίωση » από την οποία κινδυνεύει η Αριστερά, οδηγεί σε μια « πρωτοφανή κατάσταση » ότι « η Δεξιά έχει επιτύχει, για πρώτη φορά στην Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, να επιβάλλει την ατζέντα της, προωθώντας ένα μοντέλο πολιτικής που στηρίζεται στην αλαζονεία και στον ιδεολογικό εκφοβισμό ».
Ο Αλ. Χαρίτσης ανακοίνωσε επίσης πως η « Νέα Αριστερά » θα δώσει τη « μεγάλη μάχη » των ευρωεκλογών τον ερχόμενο Ιούνιο, στοχεύοντας σε μία σύγκρουση με τη « Νέα Δεξιά » και με « προοδευτικές ιδέες » θα μεταφράζονται σε « πράξεις ». « Για ισχυρό κοινωνικό κράτος, για ασφάλεια σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, για τη δυνατότητα η χώρα μας να αντιμετωπίσει με αυτοπεποίθηση τη δημογραφική πρόκληση, την ερήμωση της υπαίθρου, τις προκλήσεις μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας », ανέφερε, θέτοντας στο επίκεντρο της πολιτικής τους πρότασης και την κλιματική κρίση.
« Το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης μας οδηγεί στην καταστροφή. Σε καμένες εκτάσεις, σε πλημμυρισμένες περιοχές, στην υπερθέρμανση του πλανήτη, στην καταστροφή των καλλιεργειών. Αλλά και στην αύξηση των ανισοτήτων. Και είναι δική μας ευθύνη να βάλουμε μπροστά τον μεγάλο στόχο της κλιματικής δικαιοσύνης », είπε χαρακτηριστικά ο Αλ. Χαρίτσης, ξεκαθαρίζοντας, ωστόσο, ότι στόχος του νέου αυτού εγχειρήματος θα είναι μια « αριστερά στην κυβέρνηση ». « Δεν είμαστε δύναμη διαμαρτυρίας. Είμαστε δύναμη κοινωνικής διεκδίκησης. Αλλά είμαστε και δύναμη πολιτικής αλλαγής », υπογράμμισε ενώ παράλληλα έκανε λόγο για « ένα νέο υπόδειγμα πολιτικής, μακριά από αρχηγισμούς, ηγεμονισμούς, απόλυτες και μοναδικές αλήθειες ».
Σήμερα δεν ανακοινώνουμε ένα νέο πολιτικό κόμμα . «Σήμερα ξεκινάμε, με επίκεντρο την νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα, να διαμορφώνουμε ένα νέο εγχείρημα συλλογικής συμμετοχής και επιστροφής της πολιτικής στη ζωή των αριστερών και προοδευτικών πολιτών », συμπλήρωσε και εξέφρασε την ικανοποίησή του που « σήμερα κάτι νέο γεννιέται, μέσα από τη συνάντηση των πιο δυναμικών, ανήσυχων και δημιουργικών δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας ». « Προχωράμε λοιπόν μπροστά με τη Νέα Αριστερά », κατέληξε ο Αλ. Χαρίτσης.
Στην αρχή της εκδήλωσης απηύθυναν σύντομους χαιρετισμούς η Έφη Αχτσιόγλου, ο Νάσος Ηλιόπουλος και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Η Ε. Αχτσιόγλου υπογράμμισε πως στόχος της νέας ομάδας είναι να δημιουργήσει ένα « προοδευτικό πλειοψηφικό ρεύμα στην ελληνική κοινωνία που θα καταφέρει να αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς », ενώ ο Ν. Ηλιόπουλος είπε πως η « φιλοδοξία » του νέου εγχειρήματος είναι να δώσει « μαχητικές απαντήσεις στην κυβέρνηση της ΝΔ » και « να μιλήσει με όρους ευθύνης για τις θετικές αλλαγές που σήμερα χρειάζεται η κοινωνία ».
« Είμαστε εδώ για να παράγουμε πολιτική. Δεν επιδιώκουμε καν να είμαστε στρατηγοί. Καλούμε τον κόσμο να συμμετέχει, να οργανωθεί, να πάρει πρωτοβουλίες », τόνισε ο Ε. Τσακαλώτος.
Από την Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου έως την Τετάρτη 3 Ιανουαρίου θα εφαρμοστεί και εφέτος το «Καλάθι των Χριστουγέννων» το οποίο θα περιλαμβάνει έξι διαφορετικές κατηγορίες τροφίμων για το εορταστικό τραπέζι.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει «ορθή επανάληψη» ανακοίνωσης του υπουργείου Ανάπτυξης, στο «Καλάθι των Χριστουγέννων» θα περιέχονται τα εξής προϊόντα:
-Αρνί
-Κατσίκι
-Γαλοπούλα
-Τσουρέκι
-Βασιλόπιτα
-Σοκολάτα.
Αυτό αποφασίστηκε στη συνάντηση που είχε σήμερα ο υπουργός Ανάπτυξης, Κώστας Σκρέκας και ο γενικός γραμματέας Εμπορίου, Σωτήρης Αναγνωστόπουλος, με τον πρόεδρο της Ένωσης Σούπερ Μάρκετ Ελλάδος (ΕΣΕ), Αριστοτέλη Παντελιάδη, τον γενικό γραμματέα, Κώστα Μαυροειδή και τον γενικό διευθυντή, Απόστολο Πεταλά.
Ο υπουργός δήλωσε μετά το τέλος της συνάντησης: «Για ακόμα μια φορά είχαμε μια πολύ ουσιαστική συνάντηση με την Ένωση Σούπερ Μάρκετ και από κοινού αποφασίσαμε ποια προϊόντα θα ενταχθούν στο φετινό “Καλάθι των Χριστουγέννων”, το οποίο θα ξεκινήσει στις 13 Δεκεμβρίου και θα διαρκέσει ως τις 3 Ιανουαρίου. Θα περιλαμβάνονται βασικές κατηγορίες τροφίμων για κάθε νοικοκυριό. Αυτές τις άγιες ημέρες, θέλουμε κάθε σπιτικό να καταφέρει να εξασφαλίσει τα απαραίτητα προϊόντα για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι του σε χαμηλές τιμές και αισθανόμαστε μεγάλη ικανοποίηση που καταφέρνουμε και το υλοποιούμε».
Η Ελλάδα θα διεκδικήσει πόρους από τον υφιστάμενο και τον επόμενο Μηχανισμό “Συνδέοντας την Ευρώπη” για την ενδυνάμωση του σιδηροδρομικού δικτύου της δήλωσε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σταϊκούρας, ο οποίος και συμμετέχει στις εργασίες του Συμβουλίου Υπουργών Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που πραγματοποιείται στις Βρυξέλλες, υπό την Ισπανική Προεδρία.
Πιο συγκεκριμένα ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρ. Σταϊκούρας δήλωσε :
«H ολοκλήρωση του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών είναι θεμελιώδους σημασίας για την επίτευξη μίας πραγματικά ενοποιημένης και αποτελεσματικής αγοράς.Η πανδημία, η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία και οι φυσικές καταστροφές κατέδειξαν τη σπουδαιότητας της συνδεσιμότητας στις μεταφορές και της ανθεκτικότητας στις υποδομές.Κυρίως, στο σιδηροδρομικό δίκτυο, που παραμένει κατακερματισμένο, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Σε αυτή την κατεύθυνση, η Ελλάδα, το προσεχές διάστημα, θα διεκδικήσει πόρους από τον υφιστάμενο και τον επόμενο Μηχανισμό «Συνδέοντας την Ευρώπη» (Connecting Europe Facility), για να ανατάξει και ενδυναμώσει το σιδηροδρομικό της δίκτυο, να ενισχύσει τις διασυνοριακές μεταφορές και να συνδέσει τον σιδηρόδρομό της με λιμάνια της χώρας. Εργαζόμαστε, μεθοδικά και συγκροτημένα για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους».
Με άρθρο του στην διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα,’ ο δημοσιογράφος Χρήστος Μπόκας[1] αναφέρεται επισταμένως στην απόφαση της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, να εισαγάγουν από τις ευρωεκλογές του 2024, στην εν Ελλάδι εκλογική-πολιτική κουλτούρα, την επιστολική ψήφο.
Γράφει ο Δρ. Σίμος Ανδρονίδης
Αρχικά, μπορούμε να επισημάνουμε πως επρόκειτο περί μίας σημαντικής εκλογικής μεταρρύθμισης, ακριβώς διότι πληροί κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Πρώτον, δεν είχε εφαρμοστεί στο παρελθόν, πρόσφατο και μη.[2] Δεύτερον, ωθεί τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα να λάβουν θέση εξ αρχής. Τρίτον, φέρει εγγύτερα (στενότερη αλληλεπίδραση) τους Έλληνες του εσωτερικού με τους Έλληνες του εξωτερικού, με τους δεύτερους να μπορούν να κινητοποιηθούν υπέρ της μεταρρύθμισης, σε περίπτωση όπου κάτι τέτοιο καταστεί απαραίτητο.
Και τι εννοούμε λέγοντας κάτι τέτοιο; Εννοούμε, θεωρητικώ τω τρόπω, πως επειδή η καθιέρωση της επιστολικής ψήφου αφορά την πλειοψηφία των Ελλήνων που διαμένουν επί μακρόν σε χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, αυτοί μπορούν να κινητοποιηθούν πιο εύκολα προς υπεράσπιση της, εν αντιθέσει με ότι συνέβη μετά την θέσπιση του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων του εξαιρετικού, η οποία συμπεριελάμβανε αρκετές εξαιρέσεις.
Η μεταρρύθμιση αυτή έχει όλες τις προϋποθέσεις να εφαρμοστεί ως ‘έχει’ (και να καταστεί επιτυχημένη) δηλαδή δίχως εξαιρέσεις, αλλαγές και ‘ενοχλητικές’ τροποποιήσεις της τελευταίας στιγμής, κάτι που οφείλεται στο γεγονός πως η κυβέρνηση πέτυχε να αιφνιδιάσει απόλυτα τους άτυπους και μη, ‘αρνησίκυρους παίκτες’, για να παραφράσουμε ελαφριά τους Featherstone & Παπαδημητρίου.[3]
Και κυρίως, εκείνα τα πολιτικά κόμματα που συνήθως αντιδρούν αυτόματα σε περίπτωση όπου ανακινείται οποιοδήποτε σχετικό με το δικαίωμα ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, ζήτημα.
Και αυτή την φορά, οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και οι αρμόδιοι υπουργοί οφείλουν να προσεγγίσουν την εκλογική μεταρρύθμιση του 2019-2020 ‘διδακτικά,’ ακυρώνοντας εν τη γενέσει του τις όποιες προσπάθειες ακύρωσης ή τροποποίησης των πιο σημαντικών στοιχείων της μεταρρύθμισης (επιστολική ψήφος), επιχειρήσει να επιβάλλει ένας σημαντικός ‘veto player’, όπως είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος.
Το οποίο, το 2019-2020, πέτυχε να ‘απονευρώσει’ ή αλλιώς, να ‘αποφορτίσει’ σε σημαντικό βαθμό την τότε προωθούμενη μεταρρύθμιση (η οποία βέβαια δεν απώλεσε την σημαντικότητα της), με την κυβέρνηση να ‘πέφτει στην παγίδα’ της με κάθε τρόπο επίτευξης της πολιτικής συναίνεσης.
Εάν επιμείνουμε, θεωρητικώ τω τρόπω, στα της συναίνεσης, θα ισχυρισθούμε πως αρκετές φορές, και ιδίως όταν έχουμε να κάνουμε με τον σχεδιασμό, την προώθηση και την εφαρμογή (τρία στάδια[4]) μίας μεταρρύθμισης, η επιδίωξη της δεν ωφελεί, καθότι και μπορεί να αποπροσανατολίσει και να κάνει τους μεταρρυθμιστές να χάσουν από το οπτικό τους πεδίο τον στόχο, και μπορεί, στο όνομα της αναζήτησης και της εύρεσης μίας κοινής συνισταμένης, να απωλέσει πλήρως το αρχικό της περιεχόμενο και από μεταρρύθμιση να εκπέσει στο βάθρο ενός απλού σχεδίου νόμου.
Το παράδειγμα της απάλειψης του θρησκεύματος από τις ταυτότητες στις αρχές του 21ου αιώνα, επί κυβερνήσεως Κώστα Σημίτη, λειτουργεί και εδώ διδακτικά: Σε κανένα στάδιο της τότε μεταρρύθμισης και παρά τις έντονες έως σφοδρές αντιδράσεις της Εκκλησίας, η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη δεν έσπευσε να αναζητήσει συναινέσεις, βαδίζοντας από την αρχή έως το τέλος στην κατεύθυνση που η ίδια είχε ‘χαράξει’. Και αυτό δεν λέγεται δογματισμός, αλλά, αντιθέτως, μεταρρυθμιστικός ζήλος.
Η ειδοποιός διαφορά συγκριτικά με το 2019-2020, έγκειται στο ότι αυτή την φορά το ΚΚΕ μπορεί να συνάψει άτυπες πολιτικές και κοινοβουλευτικές συμμαχίες με άλλους κοινοβουλευτικούς ‘αρνησίκυρους δρώντες’ που αντιτίθενται στην προώθηση και στην εφαρμογή της επιστολικής ψήφου εν συνόλω (ας το κρατήσουμε αυτό), με ζητούμενο την τροποποίηση των βασικών χαρακτηριστικών της.
Το 2019-2020, το ΚΚΕ,[5] εκκίνησε κατά μόνας μία τέτοια πολιτική-κοινοβουλευτική ‘εκστρατεία’ επιτυγχάνοντας όχι το ‘απόλυτο’ (πλήρης απόσυρση της μεταρρύθμισης και μη ανακίνηση της για ένα χρονικό διάστημα πενταετίας), αλλά, αντιθέτως, το εφικτό (πραγματοποίηση αλλαγών), νοηματοδοτώντας ή ορθότερα, καθιστώντας βασική ‘πολιτική κονίστρα’ για την επίτευξη του σκοπού του, το Κοινοβούλιο.[6]
Και τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Σημαίνει πως η ηγεσία του κόμματος δεν επενδύει συμβολικούς-στρατηγικούς πόρους προς την κατεύθυνση πραγματοποίησης κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας (εξω-θεσμική δράση), είτε στην Ελλάδα είτε σε χώρες του εξωτερικού, όπου υπάρχουν ευδιάκριτοι κομμουνιστικοί ‘πυρήνες’.
Σημαίνει πως η κομμουνιστική ηγεσία δεν προτίθεται να ζητήσει συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του κόμματος με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη προκειμένου να ανταλλάξουν απόψεις για αυτό το θέμα. Προκειμένου να επιχειρήσει να μεταπείσει ο Δημήτρης Κουτσούμπας τον πρωθυπουργό.
Ακόμη και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα ήσαν εκ των προτέρων πολύ δύσκολο να μεταπειστεί ένας φιλελεύθερος πολιτικός όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σημαίνει πως η κομμουνιστική ηγεσία δεν πρόκειται να ζητήσει την σύγκληση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, επικαλούμενο λόγους ‘εθνικού συμφέροντος’ (‘παραχάραξη της λαϊκής βούλησης’). Μπορεί να αποτελέσει η εισαγωγή της επιστολική ψήφου «προσδιοριστικό παράγοντα»[7] για την διαμόρφωση εκλογικής συμπεριφοράς, σύμφωνα με τον Γιώργο Παστιάδη;
Πρέπει να αναμένουμε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του 2024 ώστε να δούμε εάν όντως η επιστολική ψήφος λειτούργησε ως ‘προσδιοριστικός παράγοντας’ για την διαμόρφωση εκλογικής συμπεριφοράς Ελλήνων του εξωτερικού.
Τα εκλογικά δεδομένα από τις διπλές βουλευτικές εκλογές του 2023,[8] αποδεικνύουν πως η καθιέρωση του δικαιώματος ψήφου με προϋποθέσεις, αποτέλεσε παράγοντα διαμόρφωσης εκλογικής συμπεριφοράς, με την Νέα Δημοκρατία, σε αρκετά εκλογικά τμήματα να υπερβαίνει το 41%. Η επιστολική ψήφος έχει την δυνατότητα να συντελέσει στην μείωση της παρατηρούμενης αποχής, όπως ορθά υποστηρίζουν τόσο ο πρωθυπουργός όσο και κυβερνητικά στελέχη. Με δύο βασικές προϋποθέσεις.
Να υποστηριχθεί με τρόπο ώστε να διαφανούν πλήρως και δίχως ‘γκρίζες ζώνες’ τα πολλά πλεονεκτήματα της. Να προβληθεί με τρόπο ώστε να φανεί πως ένα ουσιώδες δημοκρατικό χαρακτηριστικό όπως είναι η άσκηση του δικαιώματος ψήφου, υπεισέρχεται, και όχι ‘λαθραία και βίαια,’ μέσα στον ιδιωτικό χώρο του πολίτη, διαπαιδαγωγώντας τον κατάλληλα.
Η συνεργασία, στο υπουργείο Εσωτερικών, μίας μεταρρυθμίστριας πολιτικού όπως είναι η Νίκη Κεραμέως,[9] με τον καινοτόμο, μεταρρυθμιστή και βαθύ γνώστη της εκλογικής νομοθεσίας όπως είναι ο Θοδωρής Λιβάνιος, πέραν του ότι δημιουργεί ένα ισχυρό μεταρρυθμιστικό δίδυμο καθ’ όλα απαραίτητο για μία κυβέρνηση που ήδη διανύει την δεύτερη θητεία της, επιφέρει ήδη αποτελέσματα και προοινωνίζεται μία ανάλογη συνέχεια. Με την παραγωγή μεταρρυθμιστικού έργου αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά φαινόμενα μεταρρυθμιστικής κόπωσης.
[2] Θα ήσαν πιο ακριβές θεωρητικά να τονίσουμε πως καμία κυβέρνηση εν καιρώ Μεταπολίτευσης δεν καταπιάστηκε με το συγκεκριμένο ζήτημα, ούτε το έφερε προς δημόσια διαβούλευση. Εμβαθύνοντας ακόμη περισσότερο την ανάλυση μας, θα πούμε πως ουσιαστικά, με αυτή την πρωτοβουλία ή αλλιώς, με αυτή την σημαντική μεταρρύθμιση, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κλείνει ουσιαστικά τον μεταρρυθμιστικό ‘κύκλο’ που αφορά την εκλογική διαδικασία αυτή καθαυτή και την συμμετοχή των πολιτών. Ο συγκεκριμένος μεταρρυθμιστικός ‘κύκλος’ άνοιξε από τις απαρχές ακόμη της περιόδου διακυβέρνησης 2019-2023, με την καθιέρωση του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων που διαμένουν στο εξωτερικό (με αυστηρές βέβαια προϋποθέσεις), και φαίνεται πως κλείνει με την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου, στο εγκάρσιο σημείο όπου μία τέτοια εξέλιξη εναρμονίζει πλέον πλήρως την Ελλάδα με ό,τι ισχύει ως προς την ψήφο και την άσκηση του δικαιώματος της ψήφου, με Ευρωπαϊκές-Δυτικές χώρες. Ο καθηγητής Θάνος Λίποβατς, σε άρθρο του στο επιστημονικό περιοδικό ‘Επιστήμη και Κοινωνία’, έχει μιλήσει για την πραγματοποίηση ενός «αναγκαίου προγραμματισμού σε βάθος χρόνου», θίγοντας με αυτόν τον τρόπο μία από τις πιο χαρακτηριστικές Μεταπολιτευτικές ‘παθογένειες’ του εγχώριου κομματικού-πολιτικού συστήματος και Μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων: Ήτοι, την εστίαση στο εφήμερο και την προτίμηση σε πρόχειρες και αποσπασματικές λύσεις. Στην περίπτωση της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος από όσο δυνατόν περισσότερους Έλληνες, η κυβέρνηση έδρασε με τέτοιους όρους. Δηλαδή, με όρους «προγραμματισμού σε βάθος χρόνου». Για το άνοιγμα και το κλείσιμο του συγκεκριμένου μεταρρυθμιστικού ‘κύκλου’ κινητοποιήθηκαν και μάλιστα με θέρμη, αρκετοί υπουργοί και προσωπικά ο πρωθυπουργός, τέθηκαν συγκεκριμένα ορόσημα ώστε να ‘δοκιμαστούν’ η μεταρρύθμιση και η αλλαγή (βουλευτικές εκλογές 2023 και τώρα ευρωεκλογές 2024), με τις επιζήμιες αντιφάσεις και υποχωρήσεις, να εκλείπουν σε σημαντικό βαθμό. Βλέπε σχετικά, Λίποβατς, Θάνος., ‘Η ανασφαλής ελληνική ταυτότητα και η αποτυχία των νεωτερικών αξιών,’ Περιοδικό Επιστήμη και Κοινωνία. Επιθεώρηση Πολιτικής και Ηθικής Θεωρίας, Τόμος 31, 2014, Διαθέσιμο στο: Προβολή του Η ανασϕαλής Ελληνική ταυτότητα και η αποτυχία των νεωτερικών αξιών (ekt.gr)
[3] Βλέπε σχετικά, Featherstone, K., & Παπαδημητρίου, Δ., ‘Τα όρια του εξευρωπαϊσμού. Δημόσια πολιτική και μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα,’ Εκδόσεις των Οκτώ, Αθήνα, 2010. Λόγω του γεγονότος πως η εκλογική-πολιτική μεταρρύθμιση δεν εμπίπτει στο πεδίο των ενδιαφερόντων και των αρμοδιοτήτων τους, ‘αρνησίκυροι παίκτες’ όπως είναι συνδικαλιστικές οργανώσεις, δεν μπορούν να κινηθούν εύκολα με μείζον στόχους είτε την αναβολής της εφαρμογής της, είτε την ολοκληρωτική της ακύρωση. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει το προηγούμενο του 2019-2020, όταν η τότε καθιέρωση του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, δεν συνάντησε τις αντιδράσεις και δη τις έντονες και μαζικές αντιδράσεις συνδικαλιστικών οργανώσεων. Άρα, από την στιγμή όπου δεν έχουν την δυνατότητα ή την ‘ευκαιρία’ να ‘προστατεύσουν προνόμια’, σύμφωνα με την διατύπωση των Featherstone & Παπαδημητρίου, δεν μπορούν να επενδύσουν στον «αρνητισμό» συλλογικά, κατά τους Ηλία Κατσούλη & Τάσο Γιαννίτση, με αποτέλεσμα την αδρανοποίηση τους. Βλέπε και, Γιαννίτσης, Τάσος., ‘Η Ελλάδα στην κρίση,’ Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα, 2013. Επίσης, Κατσούλης, Ηλίας., ‘Προλεγόμενα. Εμείς και οι ‘Άλλοι,’ Περιοδικό Επιστήμη και Κοινωνία…ό.π., σελ. 15. Διαθέσιμο στο: Προβολή του Προλεγόμενα: Εμείς και οι ‘Άλλοι’ (ekt.gr)
[4] Σημαντικοί ‘αρνησίκυροι παίκτες’ που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν «πολιτικές κονίστρες» (political arenas), σύμφωνα με τον Ηλία Κατσούλη, για να αποτρέψουν την ψήφιση του νομοσχεδίου περί επιστημολογικής ψήφου (στην κοινοβουλευτική ‘ιδιόλεκτο’ η μεταρρύθμιση αποκαλείται ‘νομοσχέδιο’ ή ‘σχέδιο νόμου’), είναι οι ενώσεις πανεπιστημιακών και ειδικότερα, οι σύλλογοι διδασκόντων στα τμήματα Πολιτικής Επιστήμης. Όμως, όπως διεφάνη ήδη από το 2019, ουδεμία πρόθεση δεν έχουν να θέσουν εμπόδια στην πραγματοποίηση τέτοιου τύπου μεταρρυθμίσεων. Βλέπε και, Κατσούλης, Ηλίας., ‘Προλεγόμενα. Εμείς και οι ‘Άλλοι,’ Περιοδικό Επιστήμη και Κοινωνία…ό.π., σελ. 18.
[5] Χρήζει θεωρητικής επισήμανσης το γεγονός πως η ηγεσία του ΚΚΕ δεν είναι διατεθειμένη να ‘θυσιάσει’, στο βωμό του εκλογικού οφέλους, του όποιου εκλογικού οφέλους, την ιδεολογία του και επίσης, τις βασικές πολιτικοϊδεολογικές του θέσεις περί άσκησης του δικαιώματος ψήφου από τους Έλληνες του εξωτερικού. Με λαϊκιστικές αναφορές, το ΚΚΕ προτιμά να μετασχηματίζεται και να λειτουργεί αποκλειστικά ως ‘κόμμα εσωτερικού’ (ας θυμηθούμε την βαθιά πολιτική και διόλου τυπολογική διάκριση μεταξύ ‘ΚΚΕ Εσωτερικού’ και ‘ΚΚΕ εξωτερικού’), θεωρώντας, απλοϊκά και προδήλως εσφαλμένα, πως η θέσπιση του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, ‘αλλοιώνει’ την εκλογική διαδικασία per se, διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για την πραγματοποίηση ‘νοθείας’, καθιστά κεντρικούς εκλογικούς ‘παίκτες’ άτομα που απουσιάζουν επί μακρόν από την Ελλάδα (το ‘εθνικό κέντρο’) και δεν έχουν καλή εικόνα πλέον των εδώ προτεραιοτήτων και ιδιαιτεροτήτων. Υπήρξαν έστω υπόνοιες για ‘νοθεία’ στις πρόσφατες, διπλές βουλευτικές εκλογές; Φυσικά και Όχι, είναι η απάντηση μας. Έχουν παρατηρηθεί περιστατικά ‘νοθείας’ και αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος σε όσες χώρες έχουν καθιερώσει εδώ και πολλά χρόνια την επιστολική καθώς και την άμεση (μετάβαση σε ένα εκ των προτέρων καθορισμένο εκλογικό κέντρο) ψήφο των πολιτών τους που διαμένουν στο εξωτερικό; Και πάλι Όχι, είναι η απάντηση μας. Τώρα, εκλογικά οφέλη για το ΚΚΕ στις διπλές βουλευτικές εκλογές του Μαϊου-Ιουνίου 2023, υπήρξαν: Το ΚΚΕ προτιμήθηκε από αρκετούς Έλληνες που διαμένουν στο εξωτερικό, υποσκελίζοντας σε αρκετές χώρες, κόμματα όπως ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα-Κίνημα Αλλαγής. Το γεγονός αυτό πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψιν από τους σχεδιαστές πολιτικές και από όλους όσοι θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην προώθηση της μεταρρύθμισης.
[6] Το ΚΚΕ διαθέτει πολλούς μεμονωμένους ‘veto players,’ οι οποίοι, εντός Κοινοβουλίου, έχουν την δυνατότητα, να παρακάμψουν τελείως, ωσάν να μην ‘υπάρχουν,’ τους αρμόδιους υπουργούς, επιχειρώντας, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί μία συζήτηση περί μίας μεταρρύθμισης (νομοσχεδίου), να αποδομήσουν το περιεχόμενο της.
[9] Η υπουργός Εσωτερικών Νίκη Κεραμέως είναι αυτή που καλείται να υπερασπιστεί σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, την μεταρρύθμιση, ‘ακυρώνοντας’, δια της άρθρωσης ενός στιβαρού, επιστημονικού-τεχνοκρατικού λόγου, την ροπή προς την ‘καταστροφολογία,’ τα συνθήματα και τις ατάκες των ‘αρνησίκυρων παικτών΄. Την κρίσιμη στιγμή, η συνδρομή του πρωθυπουργού κρίνεται απολύτως απαραίτητη. Ο δημοσιογράφος των ‘Νέων’ Ηλίας Κανέλλης, κάνει λόγο και ορθά, ουσιαστικά για μία «εκλογική καινοτομία», στηλιτεύοντας την στάση του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Η δυσθυμία του Νίκου Ανδρουλάκη απέναντι στην επιστολική ψήφο, συνιστά ισχυρό δείγμα της δυσκολίας του ΠΑΣΟΚ να υπερβεί τον χαρακτήρα του κόμματος ‘που παλεύει για την επιβίωση’ του που έχει φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του και να λειτουργήσει ως ένα μεταρρυθμιστικό κόμμα εξουσίας. Προς ώρας, ο Νίκος Ανδρουλάκης αρκείται να υπενθυμίζει διαρκώς πως ‘έχει προτάσεις,’ παραγνωρίζοντας πως το προφίλ κόμματος εξουσίας συγκροτείται και μέσω της θετικής υποδοχής και υποστήριξης κυβερνητικών, μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών. Βλέπε σχετικά, Κανέλλης, Ηλίας, ‘Η Μεταπολίτευση του Βασίλη Βασιλικού,’ Εφημερίδα ‘Τα Νέα,’ 01/12/2023, σελ. 33. Η αναφορά του Νίκου Ανδρουλάκη στην ύπαρξη εγγυήσεων (δικλείδων ασφαλείας) ουσιαστικά ‘παραβιάζει ανοιχτές θύρες’. Είναι περίπου αυταπόδεικτο πως θα τεθούν δικλείδες ασφαλείας όσον αφορά την εφαρμογή της επιστολικής ψήφου.
«Κατατίθεται ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, για τον περιορισμό τής φοροδιαφυγής», ανέφερε ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής, κατά τη διαδικασία της ακρόασης φορέων στην επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, επί του νομοσχεδίου για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής.
Ο διοικητής της ΑΑΔΕ στάθηκε ιδιαίτερα στις διατάξεις για τον περιορισμό του λαθρεμπορίου, λέγοντας ότι συμπληρώνεται ένα νομοθετικό πλαίσιο ετών, με μια πολύ σημαντική πρόβλεψη δέουσας επιμέλειας από τις εταιρείες εμπορίας καυσίμων. «Έλειπε από το νομικό μας σύστημα, το έχουμε στα καπνικά δεν το είχαμε στον χώρο των ενεργειακών προϊόντων. Είναι πολύ σημαντικό να αναλάβει και η αγορά τις δικές τις ευθύνες, ελέγχου και εποπτείας, να ξέρουν με ποιους συναλλάσσονται. Να μην συναλλάσσονται με εκείνους που γνωρίζουν ότι λαθρεμπορεύουν τα καύσιμα ή νοθεύουν τα καύσιμα ή παραποιούν τους μηχανισμούς τους. Μια σύγχρονη διοίκηση πρέπει να έχει έμπιστους συνεργάτες οι οποίοι λειτουργούν με κανόνες διαφάνειας και δέουσας επιμέλειας», είπε ο κ. Πιτσιλής αναφερόμενος στις διατάξεις για την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων. Χαρακτήρισε σημαντική τη συνολική αυστηροποίηση των κυρώσεων για τις επιχειρήσεις που θα εντοπιστούν να λαθρεμπορεύουν καύσιμα ή να νοθεύουν καύσιμα ή να πειράζουν τις αντλίες. Ανέφερε επίσης ότι υπάρχει στο νομοσχέδιο ένα πλαίσιο σημαντικό για τη διεύρυνση των έμμεσων τεχνικών ελέγχου σε περιπτώσεις όπου μέχρι σήμερα δεν ήταν δυνατό να διεξαχθούν. «Οι έμμεσες τεχνικές μπορούν να αποκαλύψουν πραγματική φορολογητέα ύλη. Υπάρχουν διατάξεις που αφορούν την υποχρεωτικότητα των ηλεκτρονικών βιβλίων, το myDATA -όχι έσοδα λιγότερα από αυτά που βλέπουμε στο myDATA, όχι έξοδα περισσότερα από αυτά που βλέπουμε στο myDATA- και βεβαίως όλες οι επιχειρήσεις πλέον με κυρώσεις για το αν διαβιβάζουν ή όχι τα παραστατικά τους, με το νόημα ότι οι επιχειρήσεις που δεν διαβιβάζουν τα παραστατικά τους ταλαιπωρούν τις άλλες επιχειρήσεις με τις οποίες συναλλάσσονται», είπε ο διοικητής της ΑΔΑΕ.
Από τον διοικητή της ΑΑΔΕ ζητήθηκαν απολογιστικά στοιχεία για τους ελέγχους και τον ελεγκτικό μηχανισμό, υπό την έννοια, αν ο μηχανισμός της ανεξάρτητης Αρχής είναι επαρκής, στην περίπτωση που χιλιάδες επαγγελματίες προσφύγουν και αμφισβητήσουν το τεκμαιρόμενο εισόδημα. Όπως ανέφερε, η ΑΔΑΕ πέρυσι έκανε 25.000 τακτικούς ελέγχους, έγιναν σχεδόν 93.000 επιτόπιοι έλεγχοι, οι ελεγκτές ανέρχονται περίπου σε 1.250 . Σε σχέση με τη διαδικασία ελέγχου, όταν ένας επαγγελματίας αμφισβητήσει το τεκμαιρόμενο εισόδημα, ο κ. Πιτσιλής είπε ότι αντίστοιχο πλαίσιο εφαρμόζεται ήδη για το τεκμήριο διαβίωσης. «Σύμφωνα με τον Κώδικα, πρώτα βεβαιώνουμε και μετά εφόσον ο φορολογούμενος προσκομίσει αυτά που πρέπει, προχωράμε στην ανατροπή ή την τροποποίηση της βεβαίωσης», είπε. Επισήμανε ότι έχουν δημιουργηθεί έξι ελεγκτικά κέντρα και προσέθεσε ότι με την ψηφιοποίηση αποσύρονται τα στελέχη της ΑΔΑΕ από έγχαρτες διαδικασίες ώστε να αξιοποιηθούν ως ελεγκτές, πέραν των προσλήψεων που θα γίνουν.
Αναφερόμενος στη σχέση κύριων φόρων και προστίμων, ο διοικητής της ΑΔΑΕ είπε ότι για το 2022, βεβαιώθηκε 1,56 δισ. ευρώ και από αυτά περίπου 1 δισ. ήταν κύριοι φόροι ενώ τα υπόλοιπα ήταν πρόστιμα και προσαυξήσεις.
Σε σχέση με τα myDATA, o κ. Πιτσιλής είπε ότι έχουν ξεκινήσει από τον Οκτώβριο του 2020 και 1.325.000 επιχειρήσεις έχουν διαβιβάσει και διαβιβάζουν παραστατικά ενώ οι καταγεγραμμένες συναλλαγές ξεπέρασαν τα 2 τρισεκατομμύρια. Πάνω από το 70% των επιχειρήσεων στα έσοδα δήλωσαν ό,τι τους πρότεινε η ΑΔΑΕ στο myDATA. «Είναι απλό αυτό που ζητάμε. Όλες οι επιχειρήσεις να διαβιβάζουν τα παραστατικά που εκδίδουν. Αν δεν το κάνουν δεν βοηθούν την προσυμπλήρωση των δικών τους δηλώσεων και δημιουργούν τεράστιο πρόβλημα στις επιχειρήσεις με τις οποίες συναλλάσσονται, γιατί κάθε έσοδο μιας επιχείρησης είναι ταυτόχρονα έξοδο της άλλης», είπε ο κ. Πιτσιλής.
Τέλος, σε σχέση με το σύστημα εισροών-εκροών, ο διοικητής της ΑΔΑΕ είπε ότι μέσα στον Ιανουάριο η ΑΔΑΕ θα καταλήξει τι πρέπει να αλλάξει, ποιες αναβαθμίσεις πρέπει να προχωρήσουν σε επίπεδο μηχανημάτων και λογισμικού για τα πρατήρια, αυτά θα περιληφθούν σε Κοινή Υπουργική Απόφαση και μέσα στο 2024 η αγορά να προχωρήσει τις αναβαθμίσεις που πρέπει.
Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ξεκινήσει και το “Καλάθι των παιχνιδιών”, προκειμένου κάθε οικογένεια να μπορεί να αγοράσει σε προσιτές τιμές ένα παιχνίδι, όπως γνωστοποίησε ο υπουργός Ανάπτυξης, Κώστας Σκρέκας, από το βήμα της Βουλής, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου.
Ο υπουργός τόνισε ότι τα προϊόντα που έχουν ενταχθεί στην πρωτοβουλία «Μόνιμη Μείωση Τιμής» έφτασαν τα 1.277 ενώ ανέφερε ότι δόθηκε εξάμηνη παράταση για το «Καλάθι του νοικοκυριού», ενώ υπενθύμισε ότι από 13 Δεκεμβρίου ξεκινάει και το «Καλάθι των Χριστουγέννων» με βασικά προϊόντα για κάθε γιορτινό τραπέζι.
«Η προσπάθειά μας να μειωθούν σε σταθερή βάση οι τιμές των καταναλωτικών προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετ είναι σαφές ότι έχει αποτέλεσμα», είπε ο υπουργός.
Το έχουμε δει από τη στιγμή που εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ, το 2016. Ο Μητσοτάκης είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μπροστά από κάθε επίδοξο διεκδικητή του πρωθυπουργικού θώκου. Ο Τσίπρας που ήταν σχετικά κοντά του σε εκλογικές επιδόσεις, καταποντίστηκε, οι άλλοι ιδρώνουν για να δουν τη σκιά του. Όλοι μαζί δε, γυρίζουν γύρω από την ουρά τους και ασχολούνται με τα μικρά, τα ελάσσονα, τα ασήμαντα.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Μητσοτάκης αλλάζει την Ελλάδα κι οι άλλοι κολυμπάνε στην πολιτική ανυπαρξία τους. Ευτυχώς, δηλαδή. Για την Ελλάδα.
Προσέξτε: Ο Μητσοτάκης το τελευταίο διάστημα μεταρρυθμίζει τον τόπο. Να δούμε πώς και τι.
Α. Φορολογικό. Γκρινιάζουν κάποιοι εκ των ελευθέρων επαγγελματιών που είναι τσακωμένοι με τους φόρους, επειδή τώρα θα πληρώνουν, αλλά σε όλες τις δημοσκοπήσεις η κοινωνία και με συντριπτικό ποσοστό, στηρίζει Μητσοτάκη/ Χατζηδάκη.
Β. Επιστολική ψήφος. Είναι μια τεράστια μεταρρύθμιση που διευρύνει τη δημοκρατία και μακάρι να εφαρμοστεί και στις βουλευτικές εκλογές. Άλλωστε την έχουν υιοθετήσει 130 χώρες σ’ ολόκληρο τον κόσμο.
Γ. Ιδιωτικά ΑΕΙ. Η ιδεοληψία της Αριστεράς, δεν μπορεί πια να κλείσει τον δρόμο τους. Τα οφέλη για τη χώρα τεράστια και πρωτίστως και για τα δημόσια ΑΕΙ. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται εθελοτυφλεί.
Δ. Τομές στη Δικαιοσύνη. Εξαιρετική μεταρρύθμιση που αλλάζει τα δεδομένα στις ποινές – χάδια και τους μόνους που δυσαρεστεί είναι οι τρόφιμοι των φυλακών … ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ…
Ε. Σοβαρότατες και κυρίως ουσιαστικές παρεμβάσεις/μεταρρυθμίσεις, αναφορικά με τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, που ήδη έχουν αρχίσει και ριζώνουν στις συνειδήσεις όλων και κυρίως αυτών των ατόμων. Παρεμβάσεις που αλλάζουν τη ζωή τους προς το καλύτερο.
Ταυτοχρόνως, ο Μητσοτάκης άλλαξε το κλίμα και τα δεδομένα με τα γλυπτά και δημιούργησε τεράστιο ρεύμα υπέρ της επιστροφής τους σε όλη την υφήλιο, ακόμη κι εντός της Μεγάλης Βρετανίας.
Την ίδια ώρα, ο ένας μετά τον άλλο οι μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης δίνουν εύσημα για την οικονομία, όπως προχθές η Fitch, που τάχθηκε υπέρ της επενδυτικής βαθμίδας. Ταυτοχρόνως, ψηφιοποιεί τα συμβόλαια στα ακίνητα, ακόμη κι αν απέναντί του αντιδρούν συντεχνίες. Ενώ έχει δεσμευθεί ότι μέσα στην τετραετία θα προχωρήσει και στις ρυθμίσεις για τους ομοφύλους, ακόμη κι αν αντιδρά η υπερσυντηρητική Δεξιά πτέρυγα του κόμματός του.
Συνεπώς, καθημερινά επαληθεύεται η υπεροχή του Μητσοτάκη που φάνηκε στις εκλογές αλλά και καθημερινά στις δημοσκοπήσεις. Είναι πολλά βήματα μπροστά από τους αντιπάλους του, κυρίως επειδή γνωρίζει τι του γίνεται κι επειδή ζει στη νέα αποχή, στον σύγχρονο κόσμο.
Προσέξτε: Ο Μητσοτάκης λαμβάνει 41% αποδοχή ως καταλληλότερος πρωθυπουργός, όταν οι αντίπαλοί του «πνίγονται» σε χαμηλά μονοψήφια. Όπως ο Κασσελάκης κι ο Ανδρουλάκης, που θεωρούνται καταλληλότεροι πρωθυπουργοί από το 5%, στις δημοσκοπήσεις. Δηλαδή τους αποδέχονται ως… πρωθυπουργούς ΜΟΝΟ οι μισοί από εκείνους που ψηφίζουν τα κόμματά τους.
Προσέξτε κι αυτό: Ο Μητσοτάκης «παίζει» μπάλα μόνος του στα Δεξιά του πολιτικού φάσματος αλλά και στο Κέντρο. Δηλαδή αποτελεί κεντρικό πόλο προτίμησης, τόσο στον κανονικό συντηρητικό κόσμο (τον απορρίπτουν οι θρησκόληπτοι κι οι αγοραστές των επιστολών Του Χριστού) αλλά και στον κόσμο που ανήκει στο μεταρρυθμιστικό Κέντρο.
Ελάχιστοι πολιτικοί το έχουν καταφέρει αυτό κι ουδείς από το κόμμα του…
