Όταν ο Βίκτωρ Φρανκλ (Victor Frankl) βγήκε από το στρατόπεδο συγκέντρωσης μετά από τρία χρόνια παραμονής σε τέσσερις χώρους κράτησης από τους ναζί, είχε χάσει τον πατέρα του, τη μητέρα του, τον αδελφό του και τη σύζυγό του.
Ο ίδιος όμως επιβίωσε και είχε πολύ σπουδαία πράγματα να πει. Άρχισε να καταγράφει όσα είχε παρατηρήσει στον εαυτό του και στους συγκρατούμενούς του και προσπάθησε να εντοπίσει κοινά χαρακτηριστικά σε όσους επέζησαν. Αυτό που διαπίστωσε ήταν ότι όσοι κατάφεραν να επιβιώσουν, δεν ήταν εκείνοι που διέθεταν σωματική δύναμη, ρώμη και υγεία αλλά εκείνοι που είχαν έναν σκοπό στη ζωή και με βάση αυτόν, οραματίζονταν το μέλλον τους. Το προσωπικό βίωμα του Φρανκλ που αφορά τη θέληση κάθε ανθρώπου να βρει ένα νόημα, ακόμη και στον πόνο και τις δυσκολίες, επηρέασε εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη και έκανε ακόμη πιο γνωστό το όνομα του Αυστριακού ψυχιάτρου και ψυχοθεραπευτή.
Με την περίπτωση αυτή ο ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Ιάκωβος Μαρτίδης εξηγεί στο ΑΠΕ–ΜΠΕ ότι η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από το τι φέρνει στους ανθρώπους η ζωή αλλά κυρίως από το πώς το διαχειρίζονται οι ίδιοι. Θεωρεί, μάλιστα, ότι η ελπίδα και η προοπτική επηρεάζουν καθοριστικά την ερμηνεία των ανθρώπων για όσα συμβαίνουν γύρω τους και δηλώνει ότι «η ευτυχία είναι θέμα παιδείας».
Νόημα στον πόνο
«Αν η ζωή έχει νόημα στη χαρά, τότε έχει νόημα και στον πόνο. Αρκεί λοιπόν ο καθένας να νοηματοδοτήσει τον πόνο του γιατί ένας ανόητος πόνος δεν αντέχεται» αναφέρει ο κ. Μαρτίδης. Παραθέτει, παράλληλα, το παράδειγμα της γυναίκας που γεννάει αλλά ο πόνος της αποκτάει στοιχεία χαράς καθώς έρχεται στη ζωή το παιδί της, την περίπτωση της γυμναστικής όπου ο ασκούμενος κουράζεται και κοπιάζει αλλά χαίρεται γιατί ο πόνος του έχει νόημα, ακόμη και τη νηστεία που μπορεί να προκαλεί την αίσθηση της έλλειψης αλλά παρέχει χαρά και πολλά οφέλη για την υγεία.
«Δεν υπάρχει κάτι που γίνεται στον κόσμο χωρίς λόγο, χωρίς νόημα, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι. Από την άλλη πλευρά, ο άνθρωπος έχει ανάγκη από την ελπίδα» σχολιάζει και υπογραμμίζει ότι η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη, στατική κατάσταση, αλλά μια στάση ζωής, μια εσωτερική ματιά, μια υποκειμενική εκτίμηση, μια δυναμική κατάσταση που χτίζεται και καλλιεργείται καθημερινά.
Με αυτή τη σκέψη οι γονείς μπορούν να καλλιεργούν στα παιδιά τους μια ερμηνευτική ματιά και μια βιωματική αίσθηση της ζωής, ώστε εκείνα να μάθουν να ερμηνεύουν όσα συμβαίνουν δίνοντάς τους προοπτική. «Αλλάζοντας την ερμηνευτική ματιά αυτών που μας συμβαίνουν αλλάζει και η σημασία τους για μας» τονίζει.
Το παράδειγμα του γονιού
Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι, σύμφωνα με τον κ. Μαρτίδη, ο ίδιος ο γονιός να είναι το παράδειγμα που το παιδί του θα μιμηθεί. «Θα μπορούσε ένας γονιός να είναι θυμωμένος γι’ αυτά που δεν έχει ή ευγνώμων για όσα έχει. Ο καθένας που έχει παιδιά μπορεί να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, γιατί αυτός θα είναι ο πιο επιδραστικός παράγοντας απέναντι στο παιδί του. Το καθήκον του, άλλωστε, δεν είναι να αναπαράγει τον εαυτό του στο πρόσωπο των παιδιών αλλά να δημιουργήσει μια καλύτερη, βελτιωμένη του εκδοχή» σχολιάζει.
Κοινός ποιοτικός χρόνος – Ενθάρρυνση και επιβράβευση
Στην όλη προσπάθεια, καθοριστικός είναι ο ρόλος των κοινών εμπειριών και του κοινού χρόνου που περνούν τα μέλη μιας οικογένειας. «Κοινός χρόνος δεν σημαίνει ότι γονείς και παιδιά βρίσκονται στον ίδιο χώρο αλλά ότι κάνουν μαζί πράγματα στον ίδιο χώρο» σημειώνει και επισημαίνει ότι μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας καλύπτονται και οι ψυχολογικές ανάγκες των παιδιών, η ανάγκη για αγάπη, αποδοχή, ενθάρρυνση, συσχέτιση, μοίρασμα, προσφορά, παιχνίδι, οριοθέτηση.
«Αγοράζουμε παιχνίδια στα παιδιά μας αλλά δεν παίζουμε μαζί τους. Δίνουμε αξία στα μεγάλα αλλά όχι στα μικρά και στα καθημερινά. Εκτιμούμε πράγματα μόνο όταν τα χάσουμε ενώ μπορούμε να τα εκτιμούμε και κάθε στιγμή, όταν ανοίγουμε τα μάτια μας το πρωί, όταν μπορούμε να ικανοποιούμε τις βασικές μας ανάγκες μόνοι μας, χωρίς βοήθεια. Μπορούμε να λέμε ‘ευχαριστώ’, ‘συγνώμη’, ‘σ αγαπώ’, ‘αξίζεις’, ‘μπράβο’ να προσφέρουμε στους άλλους χωρίς να περιμένουμε να εισπράξουμε κάτι και έτσι θα νιώθουμε εμείς καλά με τον εαυτό μας, ανεξάρτητα από τι το θα κάνουν οι άλλοι. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με την ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, που σύμφωνα με έρευνα του Χάρβαρντ, είναι το μυστικό της ευτυχίας και καθορίζει τη ζωή μας» τονίζει.
Ειδικά για τον ρόλο της ενθάρρυνσης αναφέρει ότι είναι πολύ πιο σημαντικός από τις συμβουλές και τις οδηγίες και σχολιάζει: «μόνο με τις συμβουλές δεν αλλάζουν τα πράγματα. Μπορεί να λέμε ‘να είσαι χαρούμενος’, ‘μην αγχώνεσαι’, ‘φάε’, ‘ντύσου’, ‘πρόσεξε’, ‘μη φοβάσαι’, ‘να πιστεύεις στον εαυτό σου’. Αυτά είναι μόνο λόγια. Όταν, όμως, λέμε περισσότερες θετικές κουβέντες ενθάρρυνσης και δίνουμε ευκαιρίες στα παιδιά να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, τότε αποκτούν φτερά για μεγάλα και ποιοτικά πετάγματα. Έτσι καλλιεργούμε τις φωτεινές και δημιουργικές τους πλευρές και όχι τις δυσλειτουργικές συμπεριφορές. Και δεν είναι εύκολο, είναι δύσκολο, αλλά είναι ένα γοητευτικό στοίχημα ζωής».
Υποστήριξη στα παιδιά για να εκπληρώσουν τα όνειρά τους
Ο κ. Μαρτίδης χαρακτηρίζει ως τη χειρότερη ευχή όλων το να ευχηθεί κάποιος σε έναν γονέα να εκπληρωθούν όλα τα όνειρα που έχει για το παιδί του. «Έχω ακούσει ανθρώπους να λένε ότι ζουν για να κάνουν ευτυχισμένους τους γονείς τους ή ότι άρχισαν να ζουν από τη στιγμή που οι γονείς έφυγαν από τη ζωή» λέει και συνιστά σε όλους να βοηθούν τα παιδιά τους να εκπληρώσουν τα όνειρα που εκείνα έχουν.
Μπορεί να χρειαστεί βοήθεια
Στη διαδικασία καλλιέργειας της ευτυχίας στα παιδιά, ο ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας σημειώνει ότι μπορεί ο καθένας να χρειαστεί βοήθεια, την οποία μπορεί να λάβει είτε από βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες, είτε μέσα από την ψυχοθεραπεία, είτε μέσα από σχέσεις με ανθρώπους που διαθέτουν μια σοφία ζωής. «Πολλές φορές οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα, διλήμματα και αδιέξοδα, δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα με τον εαυτό τους ή με τα παιδιά τους και τότε είναι καλό να ζητούν βοήθεια» συμπληρώνει.
«Υπάρχουν άνθρωποι με αναπηρίες που δηλώνουν ευλογημένοι και ευτυχισμένοι. Σύμφωνα με παραδόσεις που μεταφέρονται στο σήμερα, ο πόνος και η ασθένεια είναι ένα πρόβλημα που ταυτόχρονα προσκομίζει ένα δώρο. Αν το ανακαλύψουμε θα βγούμε κερδισμένοι» σχολιάζει και τονίζει: «για μένα η ευτυχία είναι η ικανότητα να αγαπάς και να αγαπιέσαι και ταυτόχρονα να είσαι ερωτευμένος με κάτι, μια λαχτάρα, ένα πάθος, κάτι που ‘τρέφει’ τον άνθρωπο…».
Τις δυνάμεις τους ενώνουν 15 οργανισμοί κυρίως από μεσογειακές χώρες, μεταξύ αυτών και την Ελλάδα, για τη δημιουργία ενός δικτύου γνώσεων με στόχο την ανθεκτικότητα της γεωργίας και της δασοπονίας στην κλιματική κρίση. Το δίκτυο εντάσσεται στο ευρωπαϊκό έργο ResAlliance που υλοποιείται με τη σύμπραξη οργανισμών από Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Τυνησία, Λίβανο, Φινλανδία και Ινδονησία και αποσκοπεί στο να διευκολύνει τη ροή πληροφοριών και γνώσης και να αυξήσει την ευαισθητοποίηση, την κατανόηση και ικανότητα των αγροτών και των διαχειριστών των δασών ώστε να βελτιώσουν την ανθεκτικότητα του τοπίου στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος στις μεσογειακές χώρες. Το κύριο «εργαλείο» για τον σκοπό αυτό είναι η δημιουργία ενός δικτύου γνώσης και ευαισθητοποιημένων ανθρώπων με το όνομα LandNet.
Στο πρόγραμμα «ResAlliance» που θα διαρκέσει έως τον Νοέμβριο του 2025 συμμετέχει από ελληνικής πλευράς το Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΛΓΟ «Δήμητρα» καθώς και το Ινστιτούτο Ελιάς, Υποτροπικών Φυτών & Αμπέλου.
Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΛΓΟ «Δήμητρα», δρ Γαβριήλ Ξανθόπουλος, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί συναντήσεις με μέλη της αγροτικής κοινότητας σε Μεσσηνία, Τρίπολη και Νεμέα με στόχο να καταγραφούν «καλές πρακτικές» από τον αγροτικό και δασικό κόσμο, ενώ τονίζει ότι «χρειάζεται μια σωστή πολιτική για να επιτευχθεί η ανθεκτικότητα και να μην υπάρχει απώλεια ζωών, υποδομών αλλά και παραγωγής μπροστά στις φυσικές καταστροφές που βιώνουν οι μεσογειακές χώρες».
«Χρειάζεται να υπάρχει μια κοινωνία που μπορεί να σηκώσει το βάρος των καταστροφών. Αυτό σχετίζεται και με το φυσικό αντικείμενο. Να είναι προετοιμασμένος ο χώρος και το όλο σύστημα ώστε να μπορεί να ξανασταθεί στα πόδια του ακόμη και σε περίπτωση καταστροφών. Κι αυτό θέλει οργανώσεις, υποδομές και μακροπρόθεσμους στόχους. Εμείς μπήκαμε στο πρόγραμμα “ResAlliance” γιατί ταιριάζει με τη λογική μας πάνω σε αυτό το σύστημα, δηλαδή ότι χρειαζόμαστε τον αγρότη, τον παραδασόβιο πληθυσμό να είναι σύμμαχος στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και να μην καταστραφεί η σοδειά του από την ξηρασία, το σπίτι του, το χωριό του από την πλημμύρα, η καλλιέργειά του, το δάσος του, οι εκτάσεις του, τα σπίτια ή τα χωριά από τις φωτιές. Χρειαζόμαστε να έχουμε ένα τέτοιο περιβάλλον που να μην υφίσταται μεγάλες και ανεπανόρθωτες ζημιές από καταστροφές όπως ξηρασία και δασικές πυρκαγιές. Μέσα σε αυτό το πρόγραμμα προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε ποιες πρακτικές υπάρχουν ή υπήρχαν, εφαρμόζονται ή εφαρμόστηκαν στην πράξη και μπορούν να βοηθήσουν στο να αποφύγουμε αυτές τις καταστροφές», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ξανθόπουλος, ενώ προσθέτει ότι ταυτόχρονα μέσω της συνεργασίας που θα αναπτυχθεί με τις υπόλοιπες χώρες θα εξετάζουν αν οι «καλές πρακτικές» που εφαρμόζονται αλλού μπορούν να ενσωματωθούν και στη χώρα μας.
Το έργο ResAlliance (πλήρης τίτλος «Συμμαχία γνώσης για την ανθεκτικότητα του τοπίου για τη γεωργία και τη δασοπονία στη λεκάνη της Μεσογείου») επιδιώκει να αποτελέσει έναν κόμβο πληροφοριών και γνώσης της αγροτικής και δασικής κοινότητας ώστε να βελτιωθεί η ανθεκτικότητα του τοπίου μέσω καλών πρακτικών. Κεντρικοί άξονές του είναι η δημιουργία του μεσογειακού δικτύου ανταλλαγής και διάδοσης γνώσης και καλών πρακτικών «LandNet» αλλά και η σύσταση τοπικών εργαστηρίων ανταλλαγής γνώσεων που θα ονομάζονται LandLabs. Τα εργαστήρια αυτά θα απαρτίζονται από ομάδες παραγωγών, επιστημόνων, φορέων λήψης αποφάσεων και άλλων ενδιαφερόμενων, που βρίσκονται σε πέντε μεσογειακές περιοχές και συγκεκριμένα σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Κύπρο. Στην Ελλάδα το LandLab έχει δημιουργηθεί στην Πελοπόννησο.
Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ξανθόπουλος, το LandNet θα βασίζεται σε 4 πυλώνες και θα μπορούν να συμμετάσχουν γεωργοί, δασολόγοι, δασοπόνοι, ερευνητές, εμπειρογνώμονες, ιδιωτικές επιχειρήσεις του τομέα της αγροδιατροφής ή περιβαλλοντικών δράσεων, οργανισμοί που ενδιαφέρονται για καινοτόμες λύσεις ανθεκτικότητας τοπίου, καθώς και συνεταιριστικές ομάδες και δημόσιες υπηρεσίες, που ασχολούνται με τη διαχείριση αγροτικής και δασικής γης στην περιοχή της Μεσογείου.
Ειδικότερα, το Landnet διαρθρώνεται σε τέσσερις θεματικούς τομείς οι οποίοι είναι η διακυβέρνηση, οι πρακτικές διαχείρισης, η χρήση της τεχνολογίας και οι δυνατότητες χρηματοδότησης, και στις δραστηριότητές του περιλαμβάνονται επίσης η εκπόνηση ενημερωτικών και ερευνητικών δελτίων (fact sheets) που θα αξιοποιούν την επιστημονική βιβλιογραφία.
Παράλληλα, θα εντοπίζονται οι ορθές πρακτικές και καινοτόμες λύσεις, και όλα μαζί θα καταχωρούνται σε έναν κοινό διαδικτυακό τόπο, το «EU FarmBook».
Επιπλέον, στις δράσεις του δικτύου περιλαμβάνονται και συναντήσεις ενημέρωσης και κατάρτισης γεωργών, δασοπόνων και άλλων ενδιαφερόμενων, αλλά και διεξαγωγή συζητήσεων κοινωνικών προβλημάτων, διακυβέρνησης ή/ και παραγωγής, που επηρεάζουν τη δυνατότητα δημιουργίας ανθεκτικών αγροδασικών τοπίων. Επίσης, θα λειτουργήσουν εκθέσεις και επιδείξεις, θα διαμοιραστεί έντυπο ενημερωτικό υλικό και θα γίνουν επισκέψεις σε δημόσιες εκτάσεις ή αγροκτήματα, που ξεχωρίζουν για τη σωστή διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος με ταυτόχρονη λειτουργική και οικονομική χρήση του.
Όπως επισημαίνει ο κ. Ξανθόπουλος, το δίκτυο «LandNet» αποτελεί το βασικό εργαλείο του προγράμματος για τη μεταφορά της γνώσης το οποίο θα τροφοδοτείται από τα τοπικά εργαστήρια που έχουν αναπτυχθεί, ενώ προσθέτει ότι στόχος είναι μέχρι το τέλος του προγράμματος να έχουν εγγραφεί 2.000 μέλη.
Όπως τονίζει ο κ. Ξανθόπουλος, σε εργασία που εκπονήθηκε στο πλαίσιο του έργου «ResAlliance – Ανθεκτικότητα του τοπίου, Συμμαχία γνώσης για τη γεωργία και τη δασοκομία στη λεκάνη της Μεσογείου» καθίσταται σαφής ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η αγροδασοπονία στη διαχείριση του προβλήματος των πυρκαγιών τοπίου. «Εφόσον υποστηριχθεί κατάλληλα και ενσωματωθεί στον αντιπυρικό σχεδιασμό, μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα, ώστε ο αγροτικός πληθυσμός και ιδιαίτερα ο παραδασόβιος να βελτιώσει το επίπεδο ευημερίας του, τόσο ως προς το οικονομικό σκέλος όσο και ως προς το σκέλος της ασφάλειας. Ταυτόχρονα, μπορεί να μειωθεί η ανάγκη για εκτεταμένα προγράμματα μείωσης της καύσιμης ύλης επιτυγχάνοντας σημαντική εξοικονόμηση πόρων με παράλληλη μείωση του οικολογικού αποτυπώματος αυτών των προγραμμάτων. Έτσι, χωρίς σημαντικό κόστος η χώρα θα δει σημαντική βελτίωση στη συνολική διαχείριση των πυρκαγιών τοπίου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ξανθόπουλος.
«Η επιστροφή του πληθυσμού στην ύπαιθρο αποτελεί λογικό στόχο που θα βοηθούσε στην επαναδημιουργία ανθεκτικών στην πυρκαγιά και την αλλαγή του κλίματος τοπία, αλλά γενικότερα είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Πιο ρεαλιστικό όμως στόχο μπορεί να αποτελέσει η παραμονή του πληθυσμού εκεί και η, στο μέτρο του δυνατού, προσέλκυση νεότερων κατοίκων, κάτι που απαιτεί οικονομική βιωσιμότητα και εξασφάλιση κάποιων ελάχιστων προϋποθέσεων. Οι τοπικές συνθήκες (κλίμα, τύποι εδαφών, μέγεθος κλήρων, συνθήκες παραγωγής και διακίνησης προϊόντων, κ.ά.) σε συνδυασμό με την ύπαρξη σύγχρονων γνώσεων και δυνατοτήτων οργάνωσης της παραγωγής και διάθεσης προϊόντων παίζουν σημαντικό ρόλο για την επίτευξη αυτής της βιωσιμότητας. Μια από τις πολλά υποσχόμενες επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση είναι η αγροδασοπονία», καταλήγει ο κ. Ξανθόπουλος.
Σε μεγάλη πρόκληση αναδεικνύεται η εύρεση στελεχών στον τομέα των υπηρεσιών επικοινωνίας στην χώρα μας. Ενδεικτικά είναι τα αποτελέσματα έρευνας του Ομίλου Manpower Group για το 2024 που είδαν το φως της δημοσιότητας σύμφωνα με τα οποία το 89% των εργοδοτών στην Ελλάδα δηλώνουν ότι δεν βρίσκουν ταλέντα για τον κλάδο των Υπηρεσιών. Ένα κλάδος που βρίσκεται στην κορυφή μεταξύ όλων των κλάδων στην ανεύρεση ταλέντων στη έρευνα διεξήχθη σε 40.077 εργοδότες σε 41 χώρες, συμπεριλαμβανομένων 525 Ελλήνων εργοδοτών.
Ο τομέας της επικοινωνίας στην ευρύτερη έννοιά του- συμπεριλαμβάνει και τις δημόσιες σχέσεις, τη δημοσιότητα, το lobbying και τα τελευταία χρόνια την χρήση των social media- αποτελεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο επαγγελματικό κλάδο που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας στο τομέα του επιχειρείν. Καθώς και σε μεγάλο αριθμό άλλων τομέων, όπως στον πολιτισμό,σε κρατικούς φορείς, ακόμη και στις διεθνείς σχέσεις μιας χώρας.
Τα μυστικά της επιτυχίας στον κλάδο της επικοινωνίας
Τι σημαίνει όμως με απλά λόγια επικοινωνία; Ποιες είναι οι αρμοδιότητες ενός στελέχους επικοινωνίας και ποια είναι τελικά το μυστικό της επιτυχίας; Mε αφορμή την δημοσιοποίηση των συμπερασμάτων της μεγάλης ετήσιας έρευνας της Manpower και την διαπίστωση δυσκολίας εύρεσης ταλέντων στο τομέα υπηρεσιών στην χώρα μας, ανατρέχουμε σε τοποθετήσεις που είχε κάνει ο Μίλτος Λιδωρίκης στη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας ως διευθύνων σύμβουλος Οργανισμών, μέλος Δ.Σ. επιχειρήσεων, διευθυντικό τραπεζικό στέλεχος με μακρόχρονη εμπειρία στο τομέα της επικοινωνίας.
Είχε χαρακτηριστικά αναφέρει: Σε κάθε επάγγελμα η συνταγή της επιτυχία είναι ίδια: γνώσεις, ήθος, εργατικότητα, μεθοδικότητα, παρακολούθηση των εξελίξεων του επαγγέλματος. Πέρα από την αξιοπιστία, υπάρχουν και κάποια χαρίσματα που πρέπει να συνοδεύουν τους ανθρώπους της επικοινωνίας, όπως ευχέρεια συνεργασίας, ταλέντο στον προφορικό και γραπτό λόγο και πάνω απ’ όλα δυνατότητα να «ζεις» το επάγγελμα της επικοινωνίας καθώς είναι ενα επάγγελμα που δεν έχει ωράριο, αφού λειτουργεί όλο το 24ωρο. Αν η επικοινωνία δεν έχει το στοιχείο της αξιοπιστίας είναι πολύ βλαβερή. Δεν χρειάζεται ψεύδη, υπερβολές, επίθετα.
H σημασία του ταλέντου
Εκτός όμως από τις σπουδές στον τομέα της επικοινωνίας, το ταλέντο είναι τελικά που ξεχωρίζει ένα στέλεχος. Ταλέντο που όπως προαναφέρθηκε, η έρευνα της Manpower διαπιστώνει ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Ελλήνων εργοδοτών, είναι μια μεγάλη πρόκληση. Είχε αναφέρει ο Μ. Λιδωρίκης για τη σημασία του ταλέντου: Δεν μπορεί κανείς να λειτουργήσει ως σύμβουλος επικοινωνίας μόνο γιατί πήγε σε ένα πανεπιστήμιο. Χρειάζεται ταλέντο. Πρόκειται δηλαδή για ένα επάγγελμα που απαιτεί διττά προσόντα: σπουδές και ταλέντο. Φυσικά και άριστη γνώση ξένων γλωσσών, αφού οι άνθρωποι της επικοινωνίας συμμετέχουν ενεργά σε αυτό που ήδη αναφέρεται ως παγκόσμια κοινωνία της πληροφορίας και πληροφορικής και έτσι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ταχύτατης και σωστής αντίδρασης προς τα ΜΜΕ μέσω του ευρύτατου πλέγματος της σύγχρονης τεχνολογίας. Η γενική πολυεπίπεδη μόρφωση και η συστηματική παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων είναι απαραίτητες ιδιότητες των ανθρώπων της επικοινωνίας. Ο τομέας της επικοινωνίας πρέπει να λειτουργεί στο ανώτατο επίπεδο της ιεραρχίας, με τα στελέχη του να αναφέρονται κατευθείαν στην ηγεσία της επιχειρήσεων ή των οργανισμών που εργάζονται. Την ίδια στιγμή τα στελέχη της επικοινωνίας έχουν και την ευθύνη να παρέχουν στις διοικήσεις την αναγκαία πληροφόρηση, τόσο για θέματα που αφορούν την ίδια την επιχείρηση τους, όσο και για τον ανταγωνισμό και τις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις, χωρίς να ωραιοποιούν τα πράγματα και να αποφεύγουν την επισήμανση των λαθών.
Μια νέα πρόκληση – Από την δυσκολία πρόσβασης σε πηγές πληροφόρησης στην εκρηκτική προσφορά ενημέρωσης
Σύμφωνα με συγκλίνουσες εκτιμήσεις, ακόμη και δύο δεκαετίες πριν το κύριο πρόβλημα στον τομέα της επικοινωνίας εστιαζόταν στη μεγάλη πρόκληση της πληροφόρησης και στη δυσχέρεια διοχέτευσης των πληροφοριών προς τα έξω.
Σήμερα, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί του κλάδου, το πρόβλημα είναι ακριβώς το αντίθετο, καθώς υπάρχει εκρηκτική συσσώρευση πληροφοριών από τα μέσα ενημέρωσης αλλά κυρίως από το διαδίκτυο, τα social media καθώς και τα εξειδικευμένα ηλεκτρονικά μέσα. Απαιτείται λοιπόν η προσεκτική αξιολόγησή τους και η ένταξή τους στον κύκλο ενδιαφερόντων των υπευθύνων της επικοινωνίας. «Η διάκριση μεταξύ του ουσιώδους και του επουσιώδους πρέπει ν’ αποτελεί «πυξίδα» εργασίας στους ανθρώπους της επικοινωνίας, έτσι ώστε να λειτουργεί πάντα η αμφίπλευρη ενημέρωση που επιδιώκουν. Και προς Θεού, όχι υπερβολές, ασάφειες και ασφαλώς όχι ψεύδη» είχε αναφέρει ο Λιδωρίκης.
Η Τουρκία δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία ενός κράτους “τρομοκρατών” στα νότια σύνορά της και είναι βασική προτεραιότητά της να εξοντώσει μία δια παντός την απειλή της “τρομοκρατίας” από όπου κι αν αυτή προέρχεται, αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση που εξεδόθη μετά το έκτακτο κυβερνητικό συμβούλιο ασφαλείας που συνεκάλεσε ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο γραφείο του στα ανάκτορα του Ντολμάμπαχτσε, στην Κωνστνατινούπολη.
Αργά χθες βράδυ είχε ανακοινωθεί ο θάνατος εννέα Τούρκων στρατιωτών σε συγκρούσεις του στρατού με μέλη του παράνομου στην Τουρκία Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ) στο βόρειο Ιράκ και ο τραυματισμός άλλων δύο.
Στην ανακοίνωση η Τουρκία κατηγορεί το ΡΚΚ ότι λειτουργεί «ως εργολάβος» για λογαριασμό ξένων δυνάμεων. «Οι πρόσφατες τρομοκρατικές ενέργειες κατά των στρατευμάτων μας που επιχειρούν εκτός των συνόρων μας αποτελούν ένα ύπουλο μέρος των σεναρίων για την αναβίωση της οργάνωσης» σημειώνεται στην ανακοίνωση και προστίθεται:
«Στο πλαίσιο του δικαιώματός μας στην αυτοάμυνα και των διμερών συμφωνιών, η κύρια προτεραιότητά μας είναι να εξαλείψουμε οριστικά όπου υπάρχει τρομοκρατική απειλή, στρατόπεδο, καταφύγιο, σχηματισμός, ανεξάρτητα από το ποιος κρύβεται από πίσω. Οι αχρείοι αποσχιστές που αναλαμβάνουν την υπεργολαβία των εχθρών της Τουρκίας θα πληρωσουν για κάθε σταγόνα αίματος που έχυσαν. Είμαστε αποφασισμένοι να δυσαρεστήσουμε τόσο αυτούς που λειτουργούν ως υποχείρια στις παγίδες που στήνονται για να εμποδίσουν τον στόχο του “Αιώνα της Τουρκίας”, όσο και αυτούς που κρατούν τα νήματά τους».
Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης ότι συνεχίζονται οι επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στην περιοχή και ότι σε αυτές σκοτώθηκαν 45 αντάρτες, εκ των οποίων οι 36 στο βόρειο Ιράκ και οι 9 στη βόρεια Συρία.
Στη συνεδρίαση συμμετείχαν οι υπουργοί ‘Αμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, Εσωτερικών Αλί Γερλίκαγια, Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, Μετίν Γκιουράκ, ο αρχηγός της υπηρεσίας πληροφοριών «ΜΙΤ», Ιμπραχίμ Καλίν, και ο διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου Ερντογάν, Ακίφ Τσαγατάι Κιλίτς.
Οι συγκρούσεις μεταξύ του τουρκικού στρατού και του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα. Στις 22 και 23 Δεκεμβρίου το τουρκικό υπουργείο ‘Αμυνας είχε ανακοινώσει τον θάνατο 12 στρατιωτών και 20 μελών του ΡΚΚ, ενώ καθημερινά οι τουρκικές αρχές ανακοινώνουν στοχευμένες επιθέσεις του στρατού και της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ κατά Κούρδων ανταρτών σε βόρειο Ιράκ και βόρεια Συρία.
Σε άρθρο του δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη που δημοσιεύεται στην διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα,’[1] διαβάζουμε πως ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης θα πραγματοποιήσει περιοδεία σε Αραβικές-Μουσουλμανικές χώρες, με στόχο να συζητήσει με τους ομολόγους τους τις εξελίξεις που προκύπτουν από την συνεχιζόμενη ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της τρομοκρατικής οργάνωσης της ‘Χαμάς’. Ήδη, η περιοδεία του έχει ξεκινήσει, με πρώτο σταθμό την Σαουδική Αραβία.
Γράφει ο Δρ. Σίμος Ανδρονίδης
Σε αυτό το πλαίσιο, δύναται να αναφέρουμε πως ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών έχει επηρεαστεί από τις αντίστοιχες περιοδείες που έχουν πραγματοποιήσει σε χώρες της Μέσης Ανατολής, μηδέ του Ισραήλ εξαιρουμένου του, υπουργοί Εξωτερικών Δυτικών-Δημοκρατικών χωρών, με τελευταία μεγάλη περιοδεία να είναι αυτή που εν προκειμένω πραγματοποίησε ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Άντονι Μπλίνκεν, εκκινώντας από την Ιορδανία.
Υπό αυτό το πρίσμα, ο Γιώργος Γεραπετρίτης, η σύντομη περιοδεία του οποίου θα προκαλέσει μικρότερο περιφερειακό και διπλωματικό αντίκτυπο συγκριτικά με την πρόσφατη περιοδεία του Άντονι Μπλίνκεν, δεν θα κομίσει στους Άραβες ομολόγους του ( ο υπουργός Εξωτερικών θα επισκεφθεί αρχικά την Σαουδική Αραβία και την Ιορδανία, ενώ εκκρεμεί επίσκεψη του στην Αίγυπτο), σχέδιο επίλυσης του Παλαιστινιακού ζητήματος επί τη βάσει της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους.
Άλλωστε, διαχρονικά η Ελλάδα (έχουμε κατά νου την περίοδο της ύστερης Μεταπολίτευσης)[2] δεν διακρίθηκε για την ενεργό εμπλοκή της στις διπλωματικές προσπάθειες επίλυσης του Παλαιστινιακού, σπεύδοντας να καταθέσει κάποια συνεκτική ειρηνευτική πρόταση.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η σύντομη περιοδεία του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη θα μπορούσε να εμπλουτιστεί περαιτέρω, συμπεριλαμβάνοντας και το Κατάρ. Με κεντρικό διακύβευμα το να ανοίξει εκ νέου και αυτή την φορά η ελληνική πλευρά[3] το ζήτημα της απελευθέρωσης των ομήρων που εξακολουθούν να κρατούν η ‘Χαμάς’ και η ‘Ισλαμική Τζιχάντ’ στη Λωρίδα της Γάζας. Διευρύνοντας όσο χρειάζεται την ανάλυση μας ώστε να συμπεριλάβουμε εντός αυτής και την Τουρκία, θα υπογραμμίσουμε το εξής.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία πρόθεση να κάνει χρήση των λεγόμενων «αρνητικών ηθοτικών επιχειρημάτων»[4] κατά τον Ασπριάδη, ή αλλιώς, των «επιχειρημάτων προσωπικών επιθέσεων»[5] εναντίον του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λόγω της στάσης που τηρεί όλο αυτό το διάστημα που διαρκεί ο πόλεμος του Ισραήλ με την ‘Χαμάς’.
Λόγω των αντι-Εβραϊκών δηλώσεων του. Η δυναμική που έχει αποκτήσει η διαδικασία της διπλωματικής προσέγγισης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι τέτοια, που αρκεί για να αποτρέψει αξιωματούχους της ελληνικής πλευράς (βέβαια, οι αντι-Εβραϊκές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής και δη σκληρής κριτικής από τους ηγέτες των βασικών κομμάτων της αντιπολίτευσης/Κάτι που είναι εσφαλμένο, κατά την γνώμη μας), από το να αντιδράσουν στο αντι-Εβραϊκό γλωσσικό-λεκτικό ‘κρεσέντο’ του Τούρκου προέδρου.
Η ελληνική πλευρά όμως, παρά την διπλωματική προσέγγιση και την αναθέρμανση των διμερών σχέσεων, δεν έφθασε έως του σημείου να ζητήσει την ανάληψη κοινών διπλωματικών πρωτοβουλιών με την Τουρκία, ακριβώς διότι έχει επίγνωση του ότι το Ισραήλ θα αντιδρούσε σε μία τέτοια εξέλιξη.
Επιστρέφοντας στα της περιοδείας και θίγοντας το ζήτημα των σχέσεων της Ελλάδας με χώρες του περιώνυμου ‘Αραβικού κόσμου’ (είναι λανθασμένη η πρόσληψη των Αραβικών χωρών της Βόρειας Αφρικής με στενούς γεωγραφικούς όρους: Δηλαδή, ως ‘Βορειοαφρικανικών και μόνο,’ χωρών), θα ισχυρισθούμε πως η εμβάθυνση των διμερών σχέσεων με την Αίγυπτο δεν έχει ‘συμπαρασύρει’ και τις αντίστοιχες σχέσεις της Ελλάδας με χώρες όπως η Ιορδανία.
Που είναι λιγότερο ανεπτυγμένες από τις αντίστοιχες με την Αίγυπτο και με πιο απομακρυσμένες γεωγραφικά χώρες, όπως είναι η Σαουδική Αραβία. Η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη σε αυτή την χώρα της Μέσης Ανατολής, η οποία βλέπει την γεω-πολιτική-περιφερειακή της θέση να αναβαθμίζεται λόγω των εξελίξεων, μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για την περαιτέρω ανάπτυξη τους.
[1] Βλέπε σχετικά, Μελέτης, Νίκος., ‘Γιώργος Γεραπετρίτης: Μήνυμα για αποκλιμάκωση και αποφυγή διάχυσης της κρίσης στην περιοδεία στη Μέση Ανατολή,’ Διαδικτυακή έκδοση εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα,’ 10/01/2024, Γιώργος Γεραπετρίτης: Μήνυμα για αποκλιμάκωση και αποφυγή διάχυσης της κρίσης στην περιοδεία στη Μέση Ανατολή (protothema.gr) Θεωρητικώ τω τρόπω, θα επισημάνουμε πως ο πόλεμος στην Λωρίδα της Γάζας, που ήσαν απόρροια της βάρβαρης τρομοκρατικής επίθεσης της Ισλαμιστικής-Τζιχαντιστικής και αντι-Εβραϊκής οργάνωσης της ‘Χαμάς’ επί Ισραηλινού εδάφους, προέκυψε λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του υπουργού Εξωτερικών από τον Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίο έτσι κλήθηκε να διαχειρισθεί την πρώτη μεγάλη κρίση (της θητείας του) που εκδηλώθηκε στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου; Ένα πολύ ενδιαφέρον θεωρητικά, ερώτημα, είναι το ακόλουθο: Μπορούμε να αποδώσουμε την ελαφριά αλλαγή στάση της κυβέρνησης ως προς την σύγκρουση του Ισραήλ με την ‘Χαμάς’ στον ‘ασταθή’ χαρακτήρα του υπουργού Εξωτερικών; Σαφώς και Όχι, είναι η απάντηση μας, καθότι ο Γιώργος Γεραπετρίτης δεν είναι ‘ασταθής’ χαρακτήρας. Όμως, θα ήσαν παράλειψη το να μην τονίσουμε πως από την αρχική και αναφανδόν υποστήριξη στο δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα και στην υπεράσπιση της εδαφικής του επικράτειας, η ελληνική κυβέρνηση έχει μεταβεί στο στάδιο της υποστήριξης του Ισραήλ μεν, αλλά με ήπιους κριτικούς τόνους δε, σχετικούς τόσο με την διάρκεια του πολέμου (θα αναφερθούμε σε αυτό το σημείο), όσο και με την ανθρωπιστική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη Λωρίδα της Γάζας εδώ και πάνω από τρεις μήνες. Η αλλαγή στάσης που δεν επηρεάζει επί τα χείρω τις στενές διμερείς σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας, διαφαίνεται εναργέστερα εάν εστιάσουμε στις ψηφοφορίες που έχουν λάβει χώρα σε επίπεδο Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ενώ στην πρώτη ψηφοφορία επί σχεδίου ψηφίσματος που προέβλεπε κατάπαυση του πυρός η Ελλάδα απείχε (η πλέον ορθή επιλογή θα ήσαν η καταψήφιση του), σε μεταγενέστερη ψηφοφορία η Ελληνική πλευρά τάχθηκε υπέρ του ψηφίσματος που προέβλεπε εκεχειρία συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας, συντασσόμενη έτσι με πολλές χώρες που υιοθέτησαν παρόμοια στάση. Οφείλεται όμως μία τέτοια εξέλιξη σε μία επιχειρούμενη διαδικασία εμβάθυνσης των σχέσεων της Ελλάδας με Αραβικές-Μουσουλμανικές χώρες; Δεν θα διστάσουμε να απαντήσουμε λέγοντας πως Όχι. Εδώ θα διατυπώσουμε δύο υποθέσεις εργασίας: Πρώτον, η εξέλιξη αυτή οφείλεται στην πρόθεση της ελληνικής διπλωματίας και προσωπικά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να ευθυγραμμίσει την στάση της ελληνικής κυβέρνησης με την αντίστοιχη στάση πολλών Δυτικών χωρών (κομβικό σημείο τομής που συνέβαλλε σε αυτή την αλλαγή, ήσαν η επιτυχημένη κατάπαυσης του πυρός διάρκειας δέκα ημερών, τον περασμένο Νοέμβριο, που οδήγησε στην απελευθέρωση πολλών Ισραηλινών ομήρων που κρατούνταν από τρομοκράτες της ‘Χαμάς’ και της ‘Ισλαμικής Τζιχάντ’). Και, δεύτερον, η αλλαγή αυτή οφείλεται στους βαθύτερους φόβους της ελληνικής κυβέρνησης πως μία παρατεταμένη σύγκρουση των Ισραηλινών ‘αμυντικών δυνάμεων’ με την τρομοκρατική ‘Χαμάς’ μπορεί να καλλιεργήσει το έδαφος ή αλλιώς, να οδηγήσει στη διάχυση της συγκρουσιακής δυναμικής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, με ό,τι συνεπάγεται κάτι τέτοιο και για την απρόσκοπτη άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής καθώς και για την δυνατότητα επίδειξης διπλωματικής ευελιξίας.
[2] Την δεκαετία του 1980, πολλοί Έλληνες πολίτες, λόγω και της ακραιφνούς φιλο-Παλαιστινιακής, φιλο-Αραβικής στάσης των εθνικολαϊκιστών κυβερνήσεων του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος επί Ανδρέα Παπανδρέου, δεν ήσαν κατάλληλα ενημερωμένη για όλες τις παραμέτρους που ορίζουν ένα σύνθετο ιστορικά ζήτημα. Αυτό το ‘κενό’ πληροφόρησης άρχισε να καλύπτεται εν καιρώ ύστερης Μεταπολίτευσης, από τις αρχές περίπου της δεκαετίας του 1990 και έπειτα, με την πολύ σημαντική και θετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (αναγνώριση του Ισραήλ) να θέτει τις βάσεις για την εκκίνηση μίας ‘εκστρατείας’ πληροφόρησης, στο εγκάρσιο σημείο όπου Έλληνες πολίτες, ψηφοφόροι διαφόρων κομμάτων για πρώτη φορά ήρθαν (ας μην ξεχνάμε πως η δεκαετία του 1990 ήσαν περίοδο διπλωματικών διεργασιών γύρω από το Παλαιστινιακό ζήτημα), σε επαφή ή αλλιώς, αλληλεπίδρασαν και με τις Ισραηλινές θέσεις και αντιλήψεις. Η ενημερωτική μονομέρεια που ήσαν το αποτέλεσμα της φιλο-Παλαιστινιακής Πασοκικής (και ευρύτερα, Αριστερής) στάσης και ρητορικής αμβλύνθηκε σε πολύ σημαντικό βαθμό, δίχως αυτό αν σημαίνει πως εξέλιπαν πλήρως οι στρεβλώσεις. Και τι εννοούμε κάτι τέτοιο; Εννοούμε πως αρκετοί Έλληνες, ιδίως άτομα νεότερων ηλικιών, άρχισαν να συγχέουν ή να ταυτίζουν το Κυπριακό με το Παλαιστινιακό ζήτημα, θεωρώντας πως δεν έχουν ‘καμία διαφορά,’ παραβλέποντας το διαφορετικό ιστορικό υπόβαθρο και τις διαφορετικές παραμέτρους που συνθέτουν την κάθε περίπτωση. Έκτοτε, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, δεν απουσιάζουν από το προσκήνιο όλοι όσοι (και ιδίως αυτοί που δεν συνδέονται στενά, σε πολιτικοϊδεολογικό επίπεδο, με κάποιο πολιτικό κόμμα), διαμορφώνουν τις αντιλήψεις τους για αυτό το ζήτημα, αναλόγως του πως μπορεί να εξελιχθεί μία ένοπλη σύγκρουση του Ισραήλ με την ‘Χαμάς’. Εν είδει υποθέσεως εργασίας, θα υποστηρίξουμε πως η διπλωματική προσέγγιση Ελλάδας-Ισραήλ που επιταχύνθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 και δεν διακόπηκε παρά την εκδήλωση της βαθιάς κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής κρίσης, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην άμβλυνση των αντι-Εβραϊκών στάσεων και αφηγήσεων (και του φιλο-Παλαιστινιασμού), μίας διόλου ευκαταφρόνητης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως εξέλιπε εντελώς και δεν εμφανίζεται στη δημόσια σφαίρα από καιρού εις καιρόν, και ειδικά σε συγκυρίες όπως αυτή που διανύουμε τώρα.
[3] Η ελληνική κυβέρνηση δεν έσπευσε να αξιοποιήσει τις συμβολικές κινητοποιήσεις που πραγματοποίησαν πριν από λίγο καιρό στην Ελλάδα, συγγενείς των απαχθέντων Ισραηλινών, οι οποίοι επισκέφθηκαν και την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Εάν το έπραττε, θα μπορούσε να διαμορφώσει μία στρατηγική που θα απέβλεπε στην επιστροφή όλων των ομήρων πίσω στο Ισραήλ, ζητώντας, προκειμένου να ενισχύσει τις πιθανότητες ευόδωσης αυτού του στόχου, την συνεργασία Αραβικών-Μουσουλμανικών χωρών και πρωτίστως του Κατάρ. Εν είδει υποθέσεως εργασίας, θα υποστηρίξουμε πως η προϊούσα στενή στρατηγική συμμαχία Τουρκίας και Κατάρ έχει επηρεάσει συναισθηματικά όλους όσοι εμπλέκονται στη διαμόρφωση των κεντρικών κατευθύνσεων της εξωτερικής πολιτικής, με αποτέλεσμα την επίδειξη μίας ελαφριάς ‘καχυποψίας’ απέναντι στο Κατάρ, ακόμη και σήμερα. Στην υποσημείωση νούμερο ‘1,’ έγινε λόγος για την διάρκεια του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και ‘Χαμάς’. Ισραηλινοί αξιωματούχοι (ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ), έχουν κάνει λόγο για την διεξαγωγή ενός παρατεταμένου (εκ των θεωρητικών που μίλησαν για το σημερινό «απεριόριστο πεδίο μάχης» ήσαν ο Trinquier), πολέμου με την ‘Χαμάς,’ ο οποίος μπορεί να διαρκέσει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Αυτή η αλλαγή του Ισραηλινού δόγματος οφείλεται πρωτίστως στο γεγονός πως η τωρινή σύγκρουση λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα καθαυτό «αστικό περιβάλλον», σύμφωνα με την διατύπωση του Χρήστου Φιλιππίδη, πράγμα που αφενός μεν δυσκολεύει τις κινήσεις του τακτικού Ισραηλινού στρατού που έχει ήδη επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα, και, αφετέρου δε, προσφέρει στους τρομοκράτες της ‘Χαμάς’ την δυνατότητα του να ‘κρύβονται παντού’. Πάνω από την γη και κάτω από αυτή. Σε αυτό το ιδιότυπο ‘πεδίο μάχης’ πρωταρχική αρετή πρέπει να είναι η υπομονή. Και αυτό η Ισραηλινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία το γνωρίζει πολύ καλά. Βλέπε σχετικά, Trinquier, Roger., ‘Modern Warfare: Α French view of counterinsurgency,’ Μετάφραση: Lee, Daniel, Connecticut & London, Praeger Security International, 2006. Και, Φιλιππίδης, Χρήστος., ‘Μικροί πόλεμοι σε μεγάλες πόλεις: μιλιταριστικές προβληματοποιήσεις των ανορθόδοξων (ανθρώπινων) γεωγραφιών,’ Διδακτορική Διατριβή, Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, 2006, Διαθέσιμη στο: Μικροί πόλεμοι σε μεγάλες πόλεις: μιλιταριστικές προβληματοποιήσεις των ανορθόδοξων (ανθρώπινων) γεωγραφιών (didaktorika.gr) Ουσιαστικά, οι περισσότερες συγκρούσεις μεταξύ τακτικού στρατού και Ισλαμιστικών-Τρομοκρατικών, μη-ένοπλων δρώντων, έχουν εκδηλωθεί εντός ‘αστικού περιβάλλοντος,’ με τελευταίο παράδειγμα την αντιμετώπιση του ‘Ισλαμικού Κράτους’ στη Συρία και στο Ιράκ, εκεί όπου βέβαια επήλθε και μία μικρή διαφοροποίηση, καθότι μάχες διεξήχθησαν και σε ανοιχτούς μη-αστικούς χώρους. Ο θρησκευτικός φανατισμός και ο υπέρμετρος ζήλος της ηγεσίας του ‘Ισλαμικού Κράτους’ αποτέλεσαν παράγοντες που ‘απέκρυψαν’ από αυτή την ηγεσία την πολύ ισχυρή δύναμη πυρός που διέθεταν οι δυνάμεις του πολιτικου-στρατιωτικού συνασπισμού που συγκροτήθηκε για την αντιμετώπιση της οργάνωσης. Αποτέλεσμα αυτού, ήσαν η επιλογή να πολεμούν τα μέλη του ‘Ισλαμικού Κράτους’ ‘άτακτα’ και ‘άναρχα’, σε ανοιχτούς χώρους, γινόμενοι εύκολος στόχος.
[4] Βλέπε σχετικά, Ασπριάδης, Νεόφυτος., ‘Ο επικοινωνιακός πόλεμος και η πολιτική επικοινωνία ως στοιχείο της διεθνούς πολιτικής: μια συγκριτική ανάλυση στις σύγχρονες διεθνείς συγκρούσεις,’ Διδακτορική Διατριβή, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, 2020, σελ. 266, Διαθέσιμη στο: Ασπριάδης Νεόφυτος (2020 Πανεπιστήμιο Πειραιώς) Ο επικοινωνιακός πόλεμος και η πολιτική επικοινωνία ως στοιχείο της διεθνούς πολιτικής: μια συγκριτική ανάλυση στις σύγχρονες διεθνείς συγκρούσεις (ekt.gr) Βέβαια, οφείλουμε να σημειώσουμε πως το ξέσπασμα μίας δεύτερης ένοπλης σύγκρουσης μετά από αυτή μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, εκεί όπου είχαμε αρχικά την βάρβαρη Ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, δεν έχει συντελέσει σε έναν ριζικό επαναπροσδιορισμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Και τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Σημαίνει πως η κυβέρνηση ούτε επεδίωξε και επιδιώκει να αλλάξει στάση στον Ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, αίροντας την διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη που προσφέρει στην Ουκρανία, ούτε και τάσσεται εξ ολοκλήρου κατά του Ισραήλ (και πως θα μπορούσε άλλωστε; ), παρά την άσκηση ήπιας κριτικής. Δεν θα διστάσουμε να το επαναλάβουμε: Ο πόλεμος που διεξαγάγει το Ισραήλ είναι ‘δίκαιος’.
[5] Βλέπε σχετικά, Ασπριάδης, Νεόφυτος., ‘Ο επικοινωνιακός πόλεμος και η πολιτική επικοινωνία ως στοιχείο της διεθνούς πολιτικής: μια συγκριτική ανάλυση στις σύγχρονες διεθνείς συγκρούσεις…ό.π. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει στον «επικοινωνιακό-πληροφοριακό πόλεμο» που έχει εκδηλωθεί.
Συνολικά 79.496.605 ευρώ θα καταβληθούν σε 91.159 δικαιούχους, από τις 15 έως τις 19 Ιανουαρίου 2024, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e-ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ).
Ειδικότερα, όπως αναφέρει το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σε ανακοίνωσή του:
Από τον e-ΕΦΚΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές, στο πλαίσιο των τακτικών πληρωμών του φορέα:
– από τις 15 έως τις 19 Ιανουαρίου 2024, θα καταβληθούν 15.600.000 ευρώ σε 730 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ,
– στις 15 Ιανουαρίου 2024, θα καταβληθούν 133.130 ευρώ σε 120 δικαιούχους για παροχές του τ. ΟΑΕΕ και
– στις 19 Ιανουαρίου 2024, θα καταβληθούν 14.263.475 ευρώ σε 33.109 δικαιούχους επιδομάτων μητρότητας, κυοφορίας, ασθενείας και ατυχήματος, καθώς και για έξοδα κηδείας.
Από τη ΔΥΠΑ θα καταβληθούν:
– 25 εκατ. ευρώ σε 42.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπά επιδόματα,
– 9 εκατ. ευρώ σε 10.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης,
– 2 εκατ. ευρώ σε 3.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα,
– 12 εκατ. ευρώ σε 200 δικαιούχους του προγράμματος «Σπίτι μου» και
– 1,5 εκατ. ευρώ σε 2.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
Προχθές στην Αθήνα έγινε η γνωστή και συστηματική επαναστατική γυμναστική που υποβάλλουν τους πολίτες το ΚΚΕ και διάφορες γραφικές εκφάνσεις της Αριστεράς. Αυτή τη φορά η διαδήλωση ήταν εναντίον των ιδιωτικών πανεπιστημίων, με αλατοπίπερο ολίγη από Παλαιστίνη, ΝΑΤΟ και … ΕΕ. Άλλωστε , Παλαιστίνη, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, πάνε με όλα…
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Οι κνίτες φώναζαν ότι φωνάζουν εδώ και μισό αιώνα. Στόματα άνοιγαν κι έκλειναν και με τη γνωστή άγρια τονικότητα κραύγαζαν τα γνωστά χιλιοειπωμένα συνθήματα, που έχουν απορριφθεί από την κοινωνία και από τη ζωή. Τώρα ετοιμάζουν, λέει, καταλήψεις σε σχολές και σχολεία! Θα τους συμπαρασταθούν, λέει, και πρώην πρυτάνεις. Προφανώς εκείνοι που είναι κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά μόλις συνταξιοδοτήθηκαν …διδάσκουν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια!! Μαζί με τις καταλήψεις, λέει, θα διοργανωθούν και οι απαραίτητες συναυλίες, με τους γνωστούς καλλιτέχνες που χαρακτηρίζουν την ΕΕ… δικτατορία και διαλαλούν ότι επιθυμούν σφόδρα να …γίνει επανάσταση για ν’ ανέβουν στο βουνό!!!
Πόσο αναχρονιστικά όλα αυτά, ε; Το ίδιο αναχρονιστικά με τις αφίσες που κολλάει παντού η Αριστερά και ρυπαίνει τον τόπο. Πόσο ανούσια, βαρετά, ξεπερασμένα; Το ίδιο με το αστείο σύνθημα… «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»…
Ξέρετε κάτι; Συνήθως, το ρετρό είναι νοσταλγικό, με γλυκές προσλαμβάνουσες. Μα στη συγκεκριμένη περίπτωση του ΚΚΕ και της Αριστεράς, φτάνει. Όχι άλλο.
Υπάρχουν χιλιάδες άλλοι τρόποι να εκφράσει κάποιος τις διαφωνίες του. Υπάρχουν εφημερίδες, τηλεοράσεις, ιστοσελίδες. Γιατί πρέπει να γίνεται καθημερινά …επανάσταση στους δρόμους; Γιατί πρέπει και καλά ο τόπος να συντάσσεται με τις απαρχαιωμένες ιδέες του ΚΚΕ και της Αριστεράς και καθημερινά οι πολίτες να νιώθουν ότι «βιάζεται» η ελευθερία τους στους δρόμους; Πόσο οι νεόγεροι της ΚΝΕ θα θεωρούν ιδιοκτησία τους τα κρατικά ιδρύματα και με την κασέτα του 1974 θα πατάνε φρένο στα παιδιά των εργαζομένων που «φτύνουν» αίμα για να τα σπουδάσουν;
Τελικά, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα έρθουν και στην Ελλάδα. Μαζί τους θα βελτιωθούν και τα κρατικά. Είναι νομοτελειακό αυτό. Όπως το τέλος της υποκρισίας του ΚΚΕ και της Αριστεράς… Των ξεπερασμένων και ρετρό….
Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Επικοινωνιολόγος – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού
Η αλήθεια είναι ότι ο χειμώνας θέλει ζεστό φαγάκι και η καλύτερη λύση είναι μια ζεστή σούπα από γίδα με καρότο, σέλινο, πατατούλες καθόλου τυχαίο που είναι η γευστική δημιουργία που βρίσκουμε σε όλα τα Ορεινά Καταφύγια.
Την καλύτερη τη δοκίμασα στα Πριόνια του Ολύμπου με κόκκινο κρασί Ραψάνης και μπουγιουρντί.
Η ταβερνούλα “Πριόνια”
Ο φίλος Δημήτρης Κυρίτσης, διασώστης Ολύμπου που έχει την απίθανη ταβέρνα στα Πριόνια μου έδωσε τη συνταγή.
Γίδα σούπα του Ολύμπου
Από τον Δημήτρη Κυρίτση της ταβέρνας «Πριόνια Ολύμπου»
Υλικά
1500 γρ. μπούτι από γίδα, κομμένο σε μερίδες
8 μέτριες πατάτες, καθαρισμένες ολόκληρες
5 καρότα, σε φέτες
3 κλωνάρια σέλερυ, κομμένα
3 μέτρια ξερά κρεμμύδια, στα τέσσερα
100 ml ελαιόλαδο μοναστηριακό
100 ml ντόπιο κρασί λευκό
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένα πιπέρια
2 φύλλα δάφνης
4 φέτες φρυγανισμένο ψωμάκι
Τρόπος παρασκευής
Σε κατσαρόλα με νερό βράζουμε το κρέας για 10 λεπτά και πετάμε το νερό.
Ξεπλένουμε με κρασί τη γίδα και την βράζουμε σε ζεστό νερό που καλύπτει το κρέας.
Πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και προσθέτουμε τη δάφνη.
Σιγοβράζουμε σε μέτρια φωτιά για 2 ώρες σε σκεπασμένη κατσαρόλα.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Παγετός κατά τόπους ισχυρός, τις πρωινές ώρες στα βορειοδυτικά ηπειρωτικά.
ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Βελτιωμένος καιρός σε αρκετές περιοχές της χώρας. Στη δυτική Ελλάδα και τη νότια νησιωτική χώρα παροδικά αυξημένες νεφώσεις, με τοπικές βροχές στην Κρήτη και τη νύχτα στο βόρειο Ιόνιο. Στην υπόλοιπη χώρα γενικά αίθριος καιρός με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες.
Οι άνεμοι θα πνέουν βόρειοι βορειοδυτικοί 4 με 6 μποφόρ, στρεφόμενοι σε δυτικών διευθύνσεων με την ίδια ένταση.
Η θερμοκρασία θα επανέλθει σε κανονικά για την εποχή επίπεδα κυρίως ως προς τις μέγιστες τιμές της. Θα κυμανθεί στα βόρεια από -5 (μείον πέντε) έως 09 βαθμούς, στα κεντρικά από 00 έως 13, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 04 έως 15 βαθμούς και στη νότια νησιωτική χώρα από 08 έως 16 βαθμούς Κελσίου. Παγετός θα σημειωθεί τις πρωινές ώρες στα βόρεια ηπειρωτικά.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες στα ανατολικά τμήματα. Από αργά το βράδυ στη δυτική Μακεδονία θα αναπτυχθούν νεφώσεις.
Ανεμοι: Μεταβλητοί 2 με 3 στρεφόμενοι βαθμιαία στα ανατολικά τμήματα από δυτικές διευθύνσεις έως 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από -04 (μείον 4) έως 09 βαθμούς Κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία θα είναι 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες.
Ανεμοι: Μεταβλητοί 3 με 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από -02 (μείον 2) έως 09 βαθμούς Κελσίου.
ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΔΥΤΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Καιρός: Λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και τη νύχτα στο βόρειο Ιόνιο θα σημειωθούν τοπικές βροχές.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 μποφόρ και βαθμιαία από δυτικές με την ίδια ένταση.
Θερμοκρασία: Από 03 έως 15 βαθμούς Κελσίου. Στο εσωτερικό της Ηπείρου θα είναι 5 με 6 βαθμούς χαμηλότερη.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΥΒΟΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Καιρός: Σχεδόν αίθριος, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4, στρεφόμενοι γρήγορα σε δυτικών διευθύσεων 4 με 6 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 01 έως 13 βαθμούς Κελσίου.
ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΚΡΗΤΗ
Καιρός: Νεφώσεις με τοπικές βροχές στην Κρήτη.
Ανεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 4 με 6 μποφόρ, στρεφόμενοι σταδιακά σε δυτικούς με την ίδια ένταση.
Θερμοκρασία: Από 08 έως 15 βαθμούς Κελσίου.
ΝΗΣΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ – ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
Καιρός: Στα βόρεια σχεδόν αίθριος, με λίγες τοπικές νεφώσεις που το βράδυ θα αυξηθούν. Στα νότια λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και από το βράδυ θα σημειωθούν τοπικές βροχές.
Ανεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 4 με 6 και πρόσκαιρα το πρωί στα νότια τοπικά έως 7 μποφόρ, στρεφόμενοι σταδιακά στα βόρεια σε νότιους νοτιοδυτικούς 3 με 4 και στα νότια σε δυτικούς βορειοδυτικούς 4 με 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 11 έως 16 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια θα είναι 2 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.
ΘΕΣΣΑΛΙΑ
Καιρός: Γενικά αίθριος, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες.
Ανεμοι: Μεταβλητοί και βαθμιαία δυτικοί 3 με 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 00 (μηδέν) έως 10 βαθμούς Κελσίου.
ΑΤΤΙΚΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες.
Ανεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4 και γρήγορα από δυτικές έως 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 02 έως 11 βαθμούς Κελσίου.
ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 15-01-2024
Στα δυτικά, τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, τις Κυκλάδες και την Κρήτη αυξημένες νεφώσεις με ασθενείς τοπικές βροχές που από το απόγευμα θα ενταθούν. Στις υπόλοιπες περιοχές λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και θα εκδηλωθούν τοπικές βροχές κυρίως στην ανατολική Πελοπόννησο και την ανατολική Στερεά. Σποραδικές καταιγίδες είναι πιθανό να εκδηλωθούν από το απόγευμα κυρίως στα δυτικά και νότια. Ασθενείς χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα δυτικά και βόρεια ηπειρωτικά ορεινά.
Οι άνεμοι θα πνέουν δυτικοί νοτιοδυτικοί 3 με 5 και στα νότια πελάγη τοπικά 6 μποφόρ, βαθμιαία θα στραφούν σε νότιους νοτιοδυτικούς 4 με 6 και στα πελάγη τοπικά 7 μποφόρ.
Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο. Θα κυμανθεί στα κεντρικά και βόρεια ηπειρωτικά από -02 (μείον δύο) έως 13 βαθμούς, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 03 έως 16 και στη νησιωτική χώρα από 08 έως 16 βαθμούς Κελσίου. Παγετός θα σημειωθεί τις πρωινές ώρες στα ηπειρωτικά της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας
