Ομιλία του βουλευτή Σερρών Κωνσταντίνου Μπούμπα για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού «Κύρωση της από 11.12.2023 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Έκτακτα μέτρα απαγόρευσης διάθεσης εισιτηρίων και παρουσίας θεατών σε αγώνες ποδοσφαίρου για επιτακτικούς λόγους προστασίας της δημόσιας τάξης και ασφάλειας» (Α’ 203) – Λήψη μέτρων για την αποτροπή και αντιμετώπιση της βίας στο πλαίσιο αθλητικών συναντήσεων και λοιπές ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού» (ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ)

Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν πάμε να μιλήσουμε για ένα νομοσχέδιο για ένα θέμα πληγωμένο, ένα θέμα το οποίο καίει, διαχρονικό, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, σε ό,τι αφορά την οπαδική βία, θα ήθελα να πω ότι, όπως ξέρετε, η κατάσταση αυτή την ώρα στον αγροτικό τομέα είναι έκρυθμη. Είναι οι καθυστερήσεις των επιδοτήσεων; Είναι η φορολόγηση των επιδοτήσεων; Είναι τα χρήματα που δεν έχουν λάβει από το 2019 αγρότες που μπήκαν σε δειγματοληπτικό έλεγχο; Το νέο κανονιστικό πλαίσιο του ΕΛΓΑ που μιλάει για αύξηση του ασφαλίστρου, που πρέπει να αλλάξει; Είναι το ότι δεν υπάρχει ο φυτοϋγειονομικός έλεγχος σε ό,τι αφορά την ταυτοποίηση των ελληνικών προϊόντων και την απώλεια του όρου «παραγωγού», παρά μόνο πωλητή στις λαϊκές; Είναι η έλλειψη ενός στρατηγικού σχεδιασμού σε ό,τι αφορά τα σχέδια βελτίωσης, τους βοσκοτόπους, σε ό,τι αφορά την ανεξέλεγκτη εισαγωγή, αν θέλετε, και ελληνοποίηση ζώων, και δη πάχυνσης, από το εξωτερικό;

Είναι το πρόβλημα του αγροτικού πετρελαίου, του αγροτικού ρεύματος, που τα τελευταία τρία χρόνια έχει αυξηθεί το ηλεκτρικό ρεύμα κατά 83%, το πετρέλαιο που ξεπερνάει κάθε προηγούμενο, αλλά και κάποιες υποσχέσεις που δόθηκαν στους νέους αγρότες, που νέος αγρότης θεωρείται αυτός που είναι μέχρι ηλικίας 39 ετών; Είναι οι ατασθαλίες, οι αμαρτίες του ΟΠΕΚΕΠΕ, που δαπάνησε περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ για πληροφοριακά συστήματα; Είναι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης το οποίο έδωσε σε ιδιωτική εταιρία 800.000 ευρώ γιατί δεν είχε μέντορες, λέει, για τη νέα ΚΑΠ; Άρα λοιπόν, είναι όλα αυτά μαζί. Και μάλιστα αυτές οι 800.000 ευρώ που δαπανήθηκαν σε ιδιωτική εταιρεία είχαν ως αποτέλεσμα να έχουμε την πολυπλοκότερη ΚΑΠ αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, αφού το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης κάθε εβδομάδα βγάζει διευκρινιστικές εγκυκλίους.

Άρα, λοιπόν, σύμφωνα με όλα αυτά, ο Πρόεδρός μας Κυριάκος Βελόπουλος και όλοι εμείς στην Ελληνική Λύση ζητούμε, σύμφωνα με το άρθρο 146 -να μην κάνω λάθος- του Συντάγματος μία συζήτηση προ ημερήσιας διάταξης στη Βουλή. Ο Κανονισμός της Βουλής, κύριοι, μάς δίνει τη δυνατότητα μία φορά τον χρόνο να προκαλέσουμε μια συζήτηση από όλο το κοινοβουλευτικό τόξο, από όλη τη βεντάλια των κομμάτων, για να γίνουν επιτέλους ουσιαστικές, εμπεριστατωμένες, γόνιμες, εποικοδομητικές και παραγωγικές προτάσεις για τον αγροτικό τομέα. Δεν πάει άλλο! Δεν ενδιαφερόμαστε όπως θα έπρεπε για αγρότες, κτηνοτρόφους και αλιείς.

Φώναζε ο Κυριάκος Βελόπουλος για χάραξη αλιευτικών ζωνών. Το χάσαμε και αυτό, το απωλέσαμε. Άρα, λοιπόν, ζητούμε τη στήριξή σας και τη συγκατάθεσή σας, επειδή το καζάνι βράζει. Αυτή τη στιγμή οι μελισσοκόμοι είναι σε απόγνωση -σας μεταφέρω είδηση- και αν δεν τους δεχθεί ο Υπουργός στα μπλόκα έξω από τη Θεσσαλονίκη ενόψει της «Agrotica» ετοιμάζονται να κατέβουν με τα μελισσοκομικά τους φορτηγά στην Συμπρωτεύουσα, στο κέντρο.

Η κατάσταση είναι έκρυθμη και στην εκλογική μου περιφέρεια, στις Σέρρες, όπου τα τρακτέρ βρίσκονται εδώ και μέρες μέσα στην πόλη των Σερρών. Οι αγρότες δεν θέλουν να έρθουν σε ρήξη με άλλες κοινωνικές ομάδες. Βλέπετε όμως τι γίνεται και στη Γηραιά Ήπειρο, στην Ενωμένη Ευρώπη. Οι Γερμανοί αγρότες αγωνιούν για περικοπές που θα τους γίνουν μετά την τριετία για τα 21 λεπτά στο ντίζελ, πολλώ δε μάλλον οι δικοί μας αγρότες που έχουν πληγεί τα τελευταία χρόνια.

Καλούμε, λοιπόν, ως Ελληνική λύση να γίνει μία εκτός ημερήσιας διάταξης στο Κοινοβούλιο, επιτέλους, να ακουστούν προτάσεις για να μπορέσουν οι αγρότες να ελπίζουν, να μείνουν στην ύπαιθρο που σε λίγο θα είναι εγκαταλελειμμένοι πλήρως στα χωράφια τους.

Αυτό σε ό,τι αφορά τον αγροτικό τομέα γιατί πραγματικά είναι μια πολύ μεγάλη πληγή και εμείς στην Ελληνική Λύση και με βάση το πρόγραμμά μας και αυτό δεν θα έπρεπε να το κάνουμε μόνο εμείς θα πρέπει όλα τα κόμματα να δώσετε σημασία στον πρωτογενή τομέα.

Χαίρομαι πραγματικά σήμερα που είναι εδώ και η Υπουργός Παιδείας διότι αυτό το νομοσχέδιο που αφορά την οπαδική βία αφορά και την αγωγή των νέων. Σε ότι αφορά τα άρθρα, τα συζητήσαμε μέσα στην Επιτροπή και έχουμε τις επιφυλάξεις μας. Να σας τα αναφέρω επί τροχάδην.

Στο άρθρο 2 δεν φαίνεται ξεκάθαρα από τα μέτρα  αυτά να μπορούν να αποδώσουν σε σχέση με τα ειδεχθέστατα εγκλήματα γύρω από την οπαδική βία.     Δεν βλέπουμε κάποια μέτρα τα οποία, μπορούν να αποδώσουν πραγματικά, να μπει δηλαδή το μαχαίρι στο κόκκαλο όπως λέει και ο λαός.

Στο άρθρο 3, η αναμόρφωση του κανονιστικού πλαισίου των ελέγχων για τη διαπίστωση της σύννομης ή μη λειτουργίας των συστημάτων, ως επί το πλείστον οι κάμερες δεν λειτουργούν με εντολή των ίδιων των ποδοσφαιρικών ανωνύμων εταιρειών. Δηλαδή από τη μια θέλουμε να το κάνουμε, από την άλλη όμως οι ίδιες οι ΠΑΕ δεν θέτουν σε λειτουργία τις κάμερες και αυτό το νομοθετικό πλαίσιο δεν ξέρω πόσο μπορεί να τις υποχρεώνει.

Στο άρθρο 4, αν και μειώνονται τα μέλη της ΔΕΑΒ, δεν παύει να αποτελεί φωτογραφική διάταξη και μάλιστα με επιλογή των μελών που θα καθορίζονται πραγματικά με τις ευλογίες του αρμόδιου Υπουργού. Βλέπουμε δηλαδή και πάλι μία Κρεοντική  τάση, να έχουμε μία συγκέντρωση, ένα συγκεντρωτισμό εξουσιών στον εκάστοτε Υπουργό που θα αποφασίζει για τέτοιου είδους ζητήματα. Δεν διευκρινίζεται το κόστος επιβάρυνσης του Κρατικού μας Προϋπολογισμού από τη διαρκή εκπαίδευση αυτού του ειδικού Σώματος Παρατηρητών. Πρέπει να ξέρει ο λαός τι θα πληρώσει από την τσέπη του, από το εισόδημά του, το οποίο φορολογείται.

Στην παράγραφο 3, οι διατάξεις που καταργούνται θεωρούμε ότι είναι βασικής αξίας και σημασίας σε ό τι αφορά την ανάπτυξη πρωτοβουλιών ενημερωτικού και επιμορφωτικού χαρακτήρα, με σκοπό την καλλιέργεια του αθλητικού πνεύματος. Εδώ, θα μας βρει σύμφωνους γιατί πρέπει να καλλιεργήσουμε αυτό που λέγεται αθλητικό πνεύμα.

 Στην παράγραφο 2 του άρθρου 5, δεν κατανοούμε το λόγο σύστασης της εν λόγω Επιτροπής, μιας νέας Επιτροπής όπου αυτό  μπορεί αυτό να ολοκληρωθεί από τη ΔΕΑΒ και το λέμε αυτό, διότι η νέα Επιτροπή θα έχει κάποια έξοδα που θα επιβαρύνουν προφανώς είτε τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού είτε τον Κρατικό Προϋπολογισμό.  Σε ότι έχει να κάνει με χρήματα -να το πούμε απλά στην καθομιλουμένη- πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να ξέρει το ελληνικό έθνος τι πληρώνει, πόσα πληρώνει και πόσο θα φορολογηθεί από αυτό.

Σε ό,τι αφορά βεβαίως την πίεση που θα ασκηθεί πρωτίστως στους διάφορους αθλητικούς συνδέσμους, οι οποίοι σίγουρα λειτουργούν ως ένα γκέτο πολλές φορές βίαιων -θα λέγαμε- και εγκληματικών συμπεριφορών, σίγουρα θα πρέπει να μας απασχολήσει αλλά σε πολλά ζητήματα δεν βλέπουμε αυτό να είναι η πανάκεια επί του ζητήματος.

Στο άρθρο 6, με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου ορίζεται η διαδικασία ενός δειγματοληπτικού ελέγχου των εισιτηρίων ως ένα έκτακτο μέτρο.  Όμως, η δειγματοληψία δεν θα είναι αρκετή όταν απουσιάζουν ή υπολειτουργούν τα λοιπά μέτρα ασφαλείας για τον αποτελεσματικό έλεγχο χιλιάδων οπαδών. Δεν αρκεί δηλαδή μόνο αυτό.

Στο άρθρο 8, η ηλεκτρονική εποπτεία αθλητικών εγκαταστάσεων είναι ένα σημαντικό βήμα για την πρόληψη της οπαδικής βίας. Απομένει να διασφαλιστεί επί του πρακτέου η καλή λειτουργία του συστήματος. Είναι καλό να υπάρχει μια ηλεκτρονική εποπτεία, να δούμε τι γίνεται με τις αθλητικές εγκαταστάσεις, διότι πραγματικά είναι πολλές εγκαταλελειμμένες αλλά και επικίνδυνες. Δεν γίνεται να μιλάς δηλαδή σήμερα για πάταξη της οπαδικής βίας και να μην έχεις τουλάχιστον ηλεκτρονικό ψηφιοποιημένο έλεγχο, σε ό,τι αφορά την καταλληλόλητα των αθλητικών εγκαταστάσεων.

 Στο άρθρο 10, ο νομοθέτης προβλέπει ότι σε περιπτώσεις ρίψης εντός του αγωνιστικού χώρου  ή των αποδυτηρίων ή σε κερκίδα αθλητικής εγκατάστασης πριν από την έναρξη ή και κατά τη διάρκεια, θα έχουμε μία αυστηρή ποινή. Να θυμηθούμε όμως, την τελευταία φορά που έριξαν φωτοβολίδα σε αστυνομικό έξω από το γήπεδο και να αναλογιστούμε αν η παρούσα ρύθμιση είναι  ικανοποιητική και ικανή να αποτρέψει μελλοντικά και άλλα τέτοια πιθανά φαινόμενα, διότι το ξέρετε πολύ καλά δεν είναι μόνο η ρίψη της φωτοβολίδας, είναι και τα επεισόδια τα οποία γίνονται περιμετρικά του γηπέδου και εκεί βεβαίως, δεν βλέπουμε το μέτρο αυτό να ευοδώσει πραγματικά, αν δεν παρθούν τουλάχιστον και άλλα μέτρα ελέγχου και αστυνόμευσης περιμετρικά.

 Στο άρθρο 11 εμπεριέχεται μία εξουσιοδοτική διάταξη, σύμφωνα με την οποία με Κοινή Υπουργική Απόφαση, εξειδικεύονται οι παραβατικές συμπεριφορές και συνεπάγονται την εφαρμογή της παρούσας όπου καθορίζονται τα ειδικότερα ποσοστά απομείωσης της χρηματοδότησης. Η ρύθμιση αυτή, όμως, εναπόκειται  Κρεοντικά και πάλι στην ιδιοσυγκρασία ή μάλλον στην κρίση του εκάστοτε Υπουργού. Θα θέλαμε και άλλους φορείς πραγματικά να συναποφασίζουν για αυτό, δεν μπορεί δηλαδή να υπάρχει μια προσφιλής συνήθεια και πολιτική τακτική της Κυβέρνησης για συγκεντρωτισμό εξουσίας -και όχι μόνο από αυτή αλλά και από τις προηγούμενες. Να είμαστε ακριβοδίκαιοι. Υπάρχει αυτή η τάση συγκεντρωτισμού στο πρόσωπο ενός Υπουργού και δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο –προς Θεού- μπορεί το πρόσωπο να είναι ικανό, να είναι αμερόληπτο, μιλάμε θεσμικά.

 Στο άρθρο 12, η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να περιορίσει τον αριθμό λεσχών υπό τη σκέψη ότι αποτελούν πηγές εκδήλωσης έκνομων συμπεριφορών. Το θέμα είναι, όμως, ότι η ύπαρξη μιας λέσχης φιλάθλων, για παράδειγμα στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη, περιορίζει το δικαίωμα του φιλάθλου της ομάδας που ζει σε μια διαφορετική πόλη, αν και νομίζω ο Υπουργός το είδε αυτό, για να υπάρχουν και τα λεγόμενα παραρτήματα γιατί στο κάτω-κάτω μπορεί αυτό το νομικό πλαίσιο να είναι και αντισυνταγματικό, δηλαδή δεν μπορείς να στερήσεις σε κάποιες άλλες περιοχές να υπάρχουν φίλαθλοι. Μιλάμε για πάντα φιλάθλους, δεν  μιλάμε για οπαδούς.  Αυτό είναι που πρέπει να γαλουχήσουμε και να καλλιεργήσουμε πάνω απ’ όλα, σε οποιοδήποτε νόμο έρχεται, που έχει να κάνει με την οπαδική βία.

 Στο άρθρο 14, στα μέτρα αστυνόμευσης, πριν την προσθήκη της παραγράφου 6, βλέπουμε ότι θα γίνεται επ’ αυτοφώρω σύλληψη από στελέχη της ΕΛΑΣ για αγορά εισιτηρίου στη μαύρη αγορά, πέριξ της αθλητικής εγκατάστασης όπου η τιμή εισιτηρίου ξεπερνά κατά πολύ τη νόμιμη αξία. Εδώ πιστεύουμε ότι η Ελληνική Αστυνομία δεν δύναται να ελέγξει ένα εισιτήριο αν έχει αποκτηθεί νόμιμα ή σύμφωνα με τους κανόνες. Εδώ δηλαδή υπάρχει ένα κενό.

Αν πάμε τώρα σε αυτά τα λεγόμενα πανό που θα υπάρχει μία -αν θέλετε- λογοκρισία,  μία κρίση, αυτό πρέπει λίγο να το δούμε. Αυτό πρέπει λίγο να το δούμε, γιατί δεν μπορούμε να βάλουμε συλλήβδην όλα τα αναρτημένα πανό στα γήπεδα γιατί είναι μια κοινωνική έκφανση ο χώρος του αθλητισμού. Για παράδειγμα, οι ΑΕΚτζίδες  εάν είχαν την Αγιά Σοφιά χωρίς τους μιναρέδες, γιατί να μας πειράζει, είναι αλυτρωτικό; Αν είχαν οι φίλαθλοι του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ένα χάρτη της Βορείου Ηπείρου, αν είχαν οι ΑΡΗανοί τουλάχιστον στο ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ένα πανό που  θα ανέφερε ότι δεν συλλήφθηκαν ακόμη οι δράστες μιας δολοφονίας, αν είχαμε από τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ένα πανό που να λέει, «Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια», αν είχαμε ένα πανό του ΠΑΟΚ για τα θύματα των Τεμπών, να είμαστε και λίγο προσεκτικοί. Δεν μπορεί  δηλαδή να απαγορεύσουμε όλα τα πανό διότι τα μηνύματα έχουν κοινωνικό χαρακτήρα, έχουν να κάνουν με την ιστορία, έχουν να κάνουν με ήθη, έχουν να κάνουν πραγματικά με την ιστορία ενός έθνους και δεν μπορείς συλλήβδην να λες ότι είναι ρατσιστικά, ότι είναι εθνικιστικά κ.λπ.

Οι φίλαθλοι μέσα από τα σωματεία, πολλές φορές, εγείρονται  με κάποια μηνύματα που θέλουν να εκφράσουν προς το κοινό.  Δεν μπορείς εκεί να πεις ότι αυτά τα μηνύματα είναι εθνικιστικά, φοβικά, ξενοφοβικά, ρατσιστικά -αυτά σίγουρα- όμως δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα.

Για το Καυταντζόγλειο, ήμουνα νιός και γέρασα, όπως σας είπε και ο επικεφαλής μας ο Κυριάκος Βελόπουλος. Ένα γήπεδο κόσμημα κατά τα άλλα, το θέλαμε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τότε ήταν όλα καλά. Μετά το εγκαταλείψαμε και τώρα έρχονται 48.000 ευρώ για να δοθούν, για έναν γενικό συντονιστή, για ένα γήπεδο το οποίο ρήμαξε, όλα κι όλα τρία γήπεδα έχουμε στη Θεσσαλονίκη: Τούμπα Βικελίδης και Καυταντζόγλειο. Βγάλε τα δύο που είναι ιδιωτικά, μένει ένα κόσμημα, αλλά εδώ έγιναν τραγελαφικά λάθη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φανταστείτε ότι στο Εθνικό Στάδιο των Σερρών μπήκε ταρτάν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να τα λέμε όλα. Άρα, λοιπόν, αυτό είναι ένα καταπραϋντικό. Αφήσαμε το Καυταντζόγλειο, το οποίο έγινε με τη φορολογία των πολιτών, δεν το συντηρήσαμε και τρέχουμε τελευταία στιγμή τώρα να προλάβουμε αυτά που δεν μπορούμε. Αυτό σε ό,τι αφορά στα άρθρα.

Πάμε και στην  οπαδική βία. Αυτό που είπαμε και στην Επιτροπή είναι ότι αν δούμε την ιστορία των γεγονότων της οπαδικής βίας μέχρι το 1980 δεν γίνονταν επεισόδια. Ξεκίνησαν από την πρώτη δολοφονία του Άρη Δημητριάδη το 1983 στη Θεσσαλονίκη. Αν δείτε τη ναυτική φωτοβολίδα -τα ξέρει ο Υπουργός- το πώς έπεσε το 1986 το Φεβρουάριο στο Αλκαζάρ και σκότωσε τον Χαράλαμπο Μπλιώνα τον Καθηγητή ΣΕΛΕΤΕ, είκοσι εννέα ετών τότε, κάποια στιγμή η ίδια ναυτική φωτοβολίδα έπεσε και τώρα. Άρα, λοιπόν, πολύ φοβόμαστε μην είναι σισύφειος  πραγματικά η προσπάθεια. Θέλει πολλή δουλειά η οπαδική βία.

Εγώ δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και οι καλές προθέσεις, αλλά εμείς, όπως και την προηγούμενη φορά -λέγεται καμιά φορά ότι από κάτι απλό μπορεί να έρθουν απτά αποτελέσματα- κάνουμε και επαναλαμβάνουμε αυτές τις προτάσεις ως Ελληνική Λύση και να τις καταθέσουμε για μία ακόμη φορά στα Πρακτικά.

Εμείς θέλουμε εδώ, κύριε Υπουργέ, να κάνουμε και μια γόνιμη αντιπολίτευση πραγματικά στην ιδεολογική μας πλεύση που αντικατοπτρίζει το κόμμα μας, πέρα από αυτό, για να βοηθηθεί το κυβερνητικό έργο σε ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα, όπως είναι η οπαδική βία. Άλλο παιδεία, άλλο εκπαίδευση. Στην οπαδική βία, αν ψάξουμε το αίτιο και το αιτιατό και το ενδιάμεσο διάστημα που είναι η αιτιώδης συνάφεια, εκεί θα δούμε λοιπόν ότι θέλει και παιδεία να γαλουχηθεί και εκπαίδευση.

Αυτά τα λέω, διαβάζοντας κάποιες πανεπιστημιακές μελέτες που τις είπα και στην επιτροπή από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας το 1986 από την ομάδα του Νέστορα Κουράκη και από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, το οποίο έχει υπηρετήσει ο Υπουργός, από τον Αντώνη Αστρινάκη και τη Λίλυ Στυλιανούδη, που είναι καθηγητές πανεπιστημίου και έκαναν κάποιες προτάσεις σε ό,τι αφορά την πάταξη της οπαδικής βίας.

Επειδή ο όρος χουλιγκανισμός, ξέρετε, δεν είναι επιστημονικός όρος, θα πρέπει τουλάχιστον να τις δούμε αυτές τις πανεπιστημιακές μελέτες -και εγώ τις διάβασα προσεκτικά-, για να δούμε πραγματικά ότι είναι ένα φαινόμενο, το οποίο είναι με την πολυνομία. Δηλαδή έρχεται ο νόμος 1646 του 1986, έρχεται ο νόμος 4725 του 1999 που μιλάει για κάμερες, έρχεται ο νόμος 3057 του 2002, έρχεται ο νόμος 4908 του 2022 και βλέπουμε ότι αυτή η πολυνομία δεν έχει οδηγήσει πουθενά. Άρα, καλό είναι κάποιους πανεπιστημιακούς να τους έχουμε μέντορες, να δούμε μέσα από το επίσταμαι, ως επαΐοντες, τι έχουν εκπονήσει γι’ αυτό το ζήτημα.

Από εκεί και πέρα, γι’ αυτό που λέμε για ψηφιοποίηση των αθλητικών εγκαταστάσεων, στην εκλογική μου περιφέρεια στις Σέρρες το γήπεδο του Πανσερραϊκού κρίθηκε ακατάλληλο. Προσέξτε όμως. Το στέγαστρο, λέει, ήταν επικίνδυνο. Πέρυσι που ο Πανσερραϊκός δεν ήταν στη «Σούπερ Λίγκα» δεν κινδύνευαν ανθρώπινες ψυχές; Δεν πήγαιναν μέσα οι άνθρωποι να παρακολουθήσουν σε μικρότερη κατηγορία αγώνες;

Δηλαδή ότι ο Πανσερραϊκός αγωνιζόταν στη μικρότερη κατηγορία δεν ελλοχεύει ο κίνδυνος για τις ανθρώπινες ψυχές και όταν ερχόμαστε στην εμπορευματοποίηση των πάντων, στις μεγάλες κατηγορίες, μόνο μας ενδιαφέρει που θα πάρουμε το VAR ή πού θα μπουν οι ηλεκτρονικές πινακίδες; Δηλαδή δεν μπαίνουν θεατές σε μικρότερες κατηγορίες; Ακούγεται λίγο οξύμωρο, αλλά αυτή είναι μια πικρή αλήθεια.

Ξέρετε, κακά τα ψέματα, ο αθλητισμός είναι εμπορευματοποιημένος. Δεν μπορούμε να πάμε κόντρα σε μια εμπορευματοποίηση. Ένας αθλητισμός που τζογάρει και αυτήν τη στιγμή εθίζουμε σε τζόγο δυστυχώς πάρα πολύ κόσμο –όχι εμείς, είναι η παγκοσμιοποίηση, είναι το σύστημα, δεν αντιλέγω- για το πόσες φορές ο παίκτης φτερνίστηκε, ξύστηκε, αερίστηκε και τρέχουν τα παιδιά στους bookmakers, στα στοιχήματα. Ξέρετε, το στοίχημα προκαλεί μίσος, όταν χάνεις τα λεφτά σου και θεωρείς υπεύθυνη μια ομάδα. Όλα, λέει, θεραπεύονται εκτός από τον τζόγο. Άρα, το ξεφτιλίσαμε στο θέμα του τζόγου και δη στη νεολαία που επηρεάζεται.

Για να μην μακρηγορήσω, γιατί είμαστε στο προβλεπόμενο εκ του κοινοβουλευτισμού και κανονισμού χρόνο, να επαναλάβω απλά από τις δέκα προτάσεις της Ελληνικής Λύσης, κατ’ αρχάς μιλάμε για θέσπιση οικογενειακού εισιτηρίου υποχρεωτικά πλέον στις ομάδες, δωρεάν για εφήβους έως 15 ετών, ανάλογα με τη χωρητικότητα, τουλάχιστον για το 10% των θέσεων, θέσπιση δωρεάν γυναικείου εισιτηρίου για κορίτσια μέχρι 17 ετών -είναι πάρα πολύ καλό να βάλουμε το γυναικείο φύλο, να εξωραΐσουμε  σε λίγο τα πράγματα απέναντι στη διαχείριση συναισθημάτων στα γήπεδα- και να είναι υποχρεωτικό τουλάχιστον έναντι της χωρητικότητας 10%. Έκπτωση στα γυναικεία εισιτήρια της τάξης του 50% και θέσπιση βέβαια οικογενειακού εισιτηρίου. Κάποια από αυτά φυσικά τα έχετε σκεφτεί. Το θέμα είναι να γίνουν υποχρεωτικά για τις ΠΑΕ.

Ανάρτηση -προσέξτε τώρα, έχει τον ρόλο της- ειδικής μαρμάρινης πλάκας σε εμφανές σημείο περίοπτης θέσης του κάθε γηπέδου, κάτι που έκανε και η ιταλική ομοσπονδία, διότι όταν θα πηγαίνει ο γονιός με τα παιδιά του στο γήπεδο, πρέπει να βλέπει και αυτά τα ονόματα με τα θύματα και να λέει στα παιδιά του, ως παράδειγμα προς αποφυγή, «Ήταν εγκληματικές ενέργειες».

Θα πρέπει στις αναμεταδόσεις των αγώνων να υπάρχουν μηνύματα κατά της βίας. Θα πρέπει στις μπουτίκ των ομάδων ό,τι σουβενίρ πουλάνε να γράφονται επάνω μηνύματα κατά της βίας. Για τους εκφωνητές -σας μιλάω βιωματικά, διότι ήμουν εκφωνητής σε γήπεδα Δράμα, Καβάλα, Σέρρες, πάνω από μια τριακονταετία-, ο εκφωνητής γηπέδων μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, μπορεί να κατευνάσει τα πνεύματα, να έχει πραγματικά ένα χαρακτήρα που πρέπει να έχει και άρα, πρέπει να ελέγχεται.

Να γίνουν ομάδες δράσης μέσω των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, τους οποίους, κύριε Βρούτση, έχετε υπηρετήσει και στον πρώτο και στον δεύτερο βαθμό, κατά τα πρότυπα της πάταξης των ναρκωτικών. Δηλαδή θα πρέπει να γίνουν ομάδες δράσης, όπου οι γονείς θα ενημερώνονται από ειδικούς πώς αντιμετωπίζεται μια παραβατική συμπεριφορά που θα δουν στα παιδιά τους στο σπίτι.

Σχετικά με τους συνδέσμους, καλό θα είναι οι «αρχηγοί» τουλάχιστον των συνδέσμων, κατά τα ιταλικά και ισπανικά πρότυπα, να παρακολουθούν κάποια ειδικά σεμινάρια συμπεριφοράς.

Όλα αυτά θα παίξουν τον ρόλο τους και επιτέλους και στο προσωπικό της σεκιούριτι, το οποίο έπρεπε να κληθεί ήδη στην επιτροπή, όπως ζητήσαμε εμείς ως Ελληνική Λύση.

Εν κατακλείδι, ακούστε να δείτε, υπάρχουν οι ζωντανοί νεκροί ενός θύματος, του οποίου η ψυχή του έφυγε, υπάρχουν και οι ζωντανοί νεκροί όμως και του θύτη, από την οικογένειά του μιλάω. Δεν μπορεί συλλήβδην οι ποινές να είναι ισοπεδωτικές και οριζόντιες για όλους «Όλοι φταίνε, θα πληρώσουν».

Υπάρχει η οικογένεια του θύτη, διότι υπάρχουν από πίσω αδέρφια, γονείς, ανίψια, εγγόνια συλλήβδην τους ισοπεδώνουμε και αυτούς, για ένα μέλος της οικογένειας που μπορεί να είχε παραβατική, έκνομη συμπεριφορά, να μην είχε σωστή διαχείριση συναισθημάτων, να υπέπεσε σε ένα ειδεχθέστατο έγκλημα ή να είναι υπεύθυνος. Δεν μπορεί όμως ο αδερφός, η αδερφή, ανίψι, ο εγγονός να σπιλώνεται και να αμαυρώνεται το όνομά του. Εδώ θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, αν θέλετε, και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης το πώς συλλήβδην όλους αυτούς τους ανθρώπους τους ρίχνουν στον Καιάδα. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σίγουρα στην οικογένεια του θύματος, το οποίο είναι τραγικό -δεν το συζητάμε-, αλλά και στην οικογένεια επίσης του θύτη που κι αυτή πρέπει να προστατευθεί.

Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ θερμά.

Την Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2024 στις 9:30 ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, θα παραχωρήσει συνέντευξη στο Ράδιο Θεσσαλονίκη.

Στις 11:30 θα συναντηθεί με αγρότες στην Κουλούρα Ημαθίας (Διασταύρωση Κουλούρας).

Στις 19:00 ο κ. Ανδρουλάκης θα συνομιλήσει με το δημοτικό συμβούλιο νέων Θεσσαλονίκης (Αίθουσα δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης).

Περιοδεία στην Κεντρική Μακεδονία πραγματοποιούν κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.

Τα στελέχη του Κινήματος θα έχουν, την Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2024, σειρά συναντήσεων με αγρότες και κτηνοτρόφους σε Πέλλα, Χαλκιδική και Ημαθία, για τα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο, μεταξύ των οποίων οι μεγάλες καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ και οι προβλέψεις της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

Ειδικότερα, κλιμάκιο με επικεφαλής τον βουλευτή Αργολίδας, Ανδρέα Πουλά, θα έχει στις 11.00 συνάντηση με το διοικητικό συμβούλιο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πέλλας, στις 12.30 με τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Προφήτη Ηλία και στις 14.00 με κτηνοτρόφους στον Δήμο Αλμωπίας. Στις 16.00 τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής θα βρεθούν στο μπλόκο Αριδαίας και στις 18.00 θα συζητήσουν με αγρότες και εκπροσώπους συνεταιρισμών στο χωριό Άγρας του Δήμου Έδεσσας.

Περιοδεία στα αγροτικά μπλόκα Βέροιας και Αλεξάνδρειας Ημαθίας θα πραγματοποιήσει στις 10.30 κλιμάκιο με επικεφαλής τον Γραμματέα ΝΕ ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Ημαθίας, Σάββα Τσιχλακίδη και το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, Ολυμπία Αποστόλου. Αντίστοιχα, αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Γραμματέα ΝΕ ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Χαλκιδικής, Αργύρη Τσινά, και τους υπεύθυνους Αγροτικού και Οργανωτικού, Δημήτρη Μηκέ και Θεόδωρο Λιολίδη, θα βρεθεί στις 17.00 στο μπλόκο αγροτών στον κόμβο των Νέων Μουδανιών.

Σήμερα, αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής με επικεφαλής τον βουλευτή Κιλκίς, Στέφανο Παραστατίδη, και τον αναπληρωτή Γραμματέα Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης, Μιχάλη Τζελέπη, βρέθηκε στην Πιερία, όπου επισκέφθηκε τους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς «ΣΑΜΨΟΥΣ», «ΔΙΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ» και «ΣΠΕΚΟ ΒΡΟΝΤΟΥΣ», ενώ είχε και συνάντηση στο Δίον με αγρότες της περιοχής.

Στον απόηχο των αγροτικών κινητοποιήσεων στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ολλανδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ξεκινούν οι κινητοποιήσεις της ελληνική αγροτιάς, που παραπαίει κάτω από τα σκληρά χτυπήματα της εφαρμοζόμενης πολιτικής από το σύμπλεγμα Αθηνών-Βρυξελών.

Συζητούνται έντονα και αρχίζουν να υλοποιούνται αγροτικά μπλόκα στο σύνολο της χώρας, με πρωταγωνιστές τους αγρότες του Θεσσαλικού κάμπου που δοκιμάζονται πιο σκληρά απ’ όλους.

Αφορμή που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης ήταν η τεράστια μείωση στις πληρωμές των αγροτικών ευρωπαϊκών ενισχύσεων, της τάξης του 30% με 60%, με ορατή την προοπτική ίδιας τακτικής και το 2024. Η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ αρχίζει μ’ ένα νέο, βίαιο ξεκαθάρισμα του ποιος θα μείνει και ποιος θα φύγει από τον τομέα της γεωργίας. Όσο και αν αυτή είναι η αφορμή, οι νέες αγροτικές κινητοποιήσεις τροφοδοτούνται από τα συσσωρευμένα προβλήματα που αποδεκατίζουν την αγροτική παραγωγή της χώρας, με άμεσα θύματα τους μικρομεσαίους αγρότες, αλλά και τη διατροφική επάρκεια και διατροφική ασφάλεια της χώρας, η οποία έχει ήδη υποσκαφτεί σημαντικά.
Οι πετσοκομμένες ευρωπαϊκές ενισχύσεις, η πολυπλοκότητα της νέας ΚΑΠ, που από το 2023 ενεργοποιήθηκε σχεδόν εν αγνοία του αγροτικού κόσμου -καθόλου τυχαία- η ακρίβεια παντού, με πρώτη την ενέργεια, αλλά και η ανησυχία για τις τιμές των αγροτικών προϊόντων το νέος έτος, αποτελούν ένα εκρηκτικό μείγμα που δοκιμάζει κάθε αγροτικό νοικοκυριό και προφανώς ανατινάζει τα μικρομεσαία.

Και όλα αυτά τη στιγμή που οι Έλληνες αγρότες, σε αναντιστοιχία με τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους, από πλευράς συλλογικής οργάνωσης βρίσκονται στο χειρότερο σημείο. Όλες οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν καταρρεύσει κάτω από το βάρος της προδοσίας τους απέναντι στον αγροτικό κόσμο όλα τα τελευταία 35 και πλέον χρόνια στην ΕΕ. Αλλά και οι συνεταιρισμοί ντρόπιασαν το όνομά τους μιας και, όχι μόνο δεν προάσπισαν τα συμφέροντα των μελών τους, αλλά λειτούργησαν σαν Δούρειος Ίππος για την εφαρμογή των πιο αντιαγροτικών πολιτικών. Ακριβώς αυτό το τεράστιο έλλειμμα δίνει θράσος σε κάθε εκμεταλλευτική δύναμη να κερδοσκοπήσει ασύστολα τόσο πάνω στο αγροτικό νοικοκυριό αλλά και στην πλάτη του καταναλωτή που πληρώνει πολλαπλάσια το βασικό αγαθό ύπαρξης μας: το Τρόφιμο.

Αυτό το έλλειμμα δίνει την άνεση στον υπουργό κ. Αυγενάκη να ειρωνεύεται την αγροτιά της χώρας λέγοντας ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ήδη δώσει στους Έλληνες αγρότες όλα αυτά που διεκδικούν οι Γερμανοί συνάδελφοί τους», άρα πρέπει να χαίρονται για την καλύτερη θέση τους! Ο κομματικότατος υπουργός κατηγορεί τις αγροτικές κινητοποιήσεις σαν κομματικά υποκινούμενες, θέλοντας να αμαυρώσει από πριν την όποια κοινωνική διαμαρτυρία και να φιμώσει κάθε φωνή διαμαρτυρίας.

Σε αυτή τη διατεταγμένη υπηρεσία βρίσκονται το σύνολο των στελεχών της κυβέρνησης και των μηχανισμών της, θέλοντας να περάσουν με τον πιο ανώδυνο τρόπο τη νέα αντιαγροτική μεταρρύθμιση που σαρώνει όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο και ακούει στο όνομα «Πράσινη Συμφωνία». Μια συμφωνία που βρίσκει σύμφωνους δεξιούς, σοσιαλδημοκράτες και πολλούς τάχα αριστερούς ευρωπαίους. Από το Βερολίνο μέχρι το Παρίσι και από τη Βαρσοβία στο Άμστερνταμ, μπορεί οι συνθήκες του αγροτικού κόσμου να είναι διαφορετικές, αλλά η δομή της κρίσης είναι η ίδια. Μια συνολική ευρωπαϊκή αγροτική απο-ανάπτυξη.

Αν λοιπόν μπαίνουν σε δοκιμασία οι αγροτικές παραγωγές μεγάλων οικονομικών δυνάμεων της Ευρώπης, φαντάζεται εύκολα κανείς το μέλλον της ελληνικής πολυεξαρτημένης, στρεβλής, αποδιοργανωμένης και διαρθρωτικά διάτρητης αγροτικής παραγωγής.
Ακριβώς για αυτούς του λόγους η σύσσωμη κινητοποίηση και αντίδραση του αγροτικού κόσμου αποτελεί έναν αγώνα επιβίωσης, που πρέπει να οργανωθεί συστηματικά και μεθοδικά. Το αγροτικό κίνημα, για να έχει την ελάχιστη πιθανότητα επιτυχίας, πρέπει να ξεπεράσει την πολυδιάσπαση και τους «κομματισμούς», που δυστυχώς σπέρνουν και δυνάμεις στο όνομα του κομμουνισμού. Πρέπει να συντονιστεί με άλλους επαγγελματικούς κλάδους που δοκιμάζονται από τις ίδιες και παρόμοιες κυβερνητικές πολιτικές αλλά και με τους καταναλωτές που «αφαιμάζονται» στα ταμεία των σούπερ μάρκετ.

Ο αγώνας ενάντια στις νέες ρυθμίσεις της ΚΑΠ, για μείωση του κόστους παραγωγής, για ουσιαστική κρατική στήριξη, με χρηματοδοτήσεις και φοροελαφρύνσεις που αφειδώς παρέχονται στο μεγάλο κεφάλαιο, αλλά όχι στην αγροτιά, για αλλαγή των κανόνων του ΕΛΓΑ που καθορίζει τις αποζημιώσεις, για έλεγχο των τιμών των αγροτικών προϊόντων στον καταναλωτή, είναι αγώνας επιβίωσης μεγάλου τμήματος του αγροτικού κόσμου και είναι αυτός που θα καθορίσει και το μέλλον της αγροτικής παραγωγής της χώρας.