Ο Α.Σ. Μελίκης την Τρίτη  5  Μαρτίου προχώρησε σε ανακοίνωση τιμών για τα  ακτινίδια εσοδείας 2023.

Οι τιμές κρίθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο ιδιαίτερα ικανοποιητικές.

Ο ΑΣ Μελίκης διακινεί ακτινίδια σε όλη την Ευρώπη, Αίγυπτο, Αμερική, Καναδά και άλλες χώρες εφαρμόζοντας τα πλέον σύγχρονα συστήματα διασφάλισης ποιότητας. Στόχος του συνεταιρισμού, η συνεχής βελτίωση και σταθερή ποιότητα με σεβασμό στον καταναλωτή και τον παραγωγό του.

Η εξόφληση των παραγωγών θα γίνει την Πέμπτη 7 Μαρτίου.

Σε μια από τις μεγαλύτερες έρευνες που έγιναν ποτέ για δίσκους που σχηματίζουν πλανήτες, μια ομάδα αστρονόμων από περισσότερες από δέκα χώρες μελέτησε πάνω από 80 νεαρά αστέρια του Γαλαξία μας, τα οποία μπορεί να έχουν πλανήτες που σχηματίζονται γύρω τους, προκειμένου να ρίξει φως στη συναρπαστική και πολύπλοκη διαδικασία του σχηματισμού των πλανητών.

Μέσα από εντυπωσιακές εικόνες, που τραβήχτηκαν με τη χρήση του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου (VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου (ESO) στη Χιλή, οι ερευνητές μελέτησαν συνολικά 86 αστέρια σε τρεις διαφορετικές αστροπαραγωγικές περιοχές του Γαλαξία μας: τον Ταύρο και τον Χαμαιλέοντα Ι, και οι δύο περίπου 600 έτη φωτός μακριά από τη Γη, και τον Ωρίωνα, ένα νέφος πλούσιο σε αέρια περίπου 1.600 έτη φωτός μακριά από εμάς, που είναι γνωστό ότι είναι τόπος γέννησης αρκετών άστρων με μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο.

Για την παρατήρηση των δίσκων η ομάδα χρησιμοποίησε το εξελιγμένο όργανο SPHERE που είναι τοποθετημένο στο VLT, το οποίο αποδίδει ευκρινείς εικόνες των δίσκων. Έτσι, η ομάδα μπόρεσε να απεικονίσει δίσκους γύρω από αστέρια με μάζα μόλις το μισό της μάζας του Ήλιου, οι οποίοι είναι συνήθως πολύ αχνοί για τα περισσότερα άλλα όργανα που είναι διαθέσιμα σήμερα. Πρόσθετα δεδομένα ελήφθησαν με τη χρήση του οργάνου X-shooter του VLT, το οποίο επέτρεψε στους αστρονόμους να προσδιορίσουν πόσο νέοι και πόσο μαζικοί είναι οι αστέρες. Επιπλέον, η διάταξη ραδιοτηλεσκοπίων ALMA στην έρημο Ατακάμα βοήθησε την ομάδα να κατανοήσει περισσότερα για την ποσότητα σκόνης που περιβάλλει ορισμένα από τα αστέρια.

Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί περισσότεροι από 5.000 πλανήτες σε τροχιά γύρω από άλλα άστρα εκτός του Ήλιου, συχνά σε συστήματα που διαφέρουν σημαντικά από το δικό μας Ηλιακό Σύστημα. Για να καταλάβουν πού και πώς προκύπτει αυτή η ποικιλομορφία, οι αστρονόμοι πρέπει να παρατηρήσουν τους πλούσιους σε σκόνη και αέρια δίσκους που περιβάλλουν νεαρά άστρα, δηλαδή τα ίδια τα λίκνα του σχηματισμού πλανητών.

Οι νέες εικόνες αναδεικνύουν αυτή την εξαιρετική ποικιλομορφία των δίσκων που σχηματίζουν πλανήτες. Η ομάδα μπόρεσε να αντλήσει αρκετές βασικές πληροφορίες από το σύνολο δεδομένων. Για παράδειγμα, στον Ωρίωνα διαπίστωσαν ότι αστέρια σε ομάδες δύο ή περισσότερων είχαν λιγότερες πιθανότητες να έχουν μεγάλους δίσκους σχηματισμού πλανητών.

Τα δεδομένα αυτά θα βοηθήσουν τους ερευνητές στην αποκάλυψη των μυστηρίων του σχηματισμού των πλανητών. Οι τρεις εργασίες της έρευνας δημοσιεύονται στο περιοδικό «Astronomy & Astrophysics».

Σ.Σ. Επισυνάπτεται εικόνα, όπου απεικονίζεται επιλογή δέκα δίσκων γύρω από αστέρια και από τις τρεις περιοχές του Γαλαξία, οι οποίες μελετήθηκαν στην έρευνα. Credit: ESO/C.Ginski, A.Garufi, P.-G. Valegard et al.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πριν από 16 χρόνια, σε ηλικία 23 ετών διαγνώστηκε με αιματολογικό καρκίνο, λέμφωμα Hodgkins, για το οποίο υπεβλήθη σε χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Το 2013 επανεμφανίστηκε ο συγκεκριμένος αιματολογικός καρκίνος, μόνο που αυτή τη φορά πριν προβεί στα προβλεπόμενα  θεραπευτικά πρωτόκολλα για την καταπολέμηση του καρκίνου, προνόησε να καταφύγει σε κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού προκειμένου να προασπίσει και να διατηρήσει την γονιμότητά της.

Το 2021 και μετά την αποθεραπεία της επέστρεψε για τη μεταμόσχευση του κρυοσυντηρημένου φλοιού των ωοθηκών της, στις μη λειτουργικές πλέον ωοθήκες της, ώστε να επαναφέρει τη γονιμότητά της.

Μετά από 1,5 χρόνο επαναλειτουργίας των ωοθηκών της και έχοντας συλλέξει ωάρια που γονιμοποιήθηκαν με το σπέρμα του συζύγου της, πραγματοποίησε εμβρυομεταφορά δύο εμβρύων στο στάδιο της βλαστοκύστης, στις 5 Οκτωβρίου του 2023.

Σήμερα 39 ετών, η Ειρήνη Κόκα, διανύει την 24η εβδομάδα της κύησης. Περιμένει αγοράκι και ελπίζει σύντομα να μεγαλώσει την οικογένειά της, όπως η ίδια ανέφερε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, εμφανώς συγκινημένη, περιγράφοντας τη μάχη που έδωσε και την υποστήριξη που είχε από την οικογένειά της και τους γιατρούς της.

«Κατά τη διάρκεια της μεταμόσχευσης μυελού των οστών που μου έκαναν για τον καρκίνο, την ώρα που έπαθα και ανακοπή, άκουγα τις φωνές της μαμάς μου και απαντούσα αλλά δεν με άκουγαν. Είπα ότι θα μείνω εδώ, θα τα καταφέρω και θα κάνω και εγώ παιδιά… μόνο όταν αρχίζει να με κλωτσάει, τότε είναι που καταλαβαίνω πως δεν ονειρεύομαι αλλά είναι αλήθεια… το ζω…».

Το μήνυμα της κ. Κόκα προς άλλες γυναίκες, που  περνάνε όσο δύσκολα πέρασε η ίδια με τον καρκίνο, είναι «να μην χάνουν την πίστη και την ελπίδα τους. Να μην εγκαταλείπουν τα όνειρά τους. Να εμπιστεύονται τον γιατρό τους και πάνω απ΄ όλα τον Θεό…».

Το εν λόγω περιστατικό βάζει την Ελλάδα στον χάρτη της πρωτοποριακής μεθόδου αυτόλογης μεταμόσχευσης ωοθηκικού ιστού, αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου από τους επιστήμονες.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής και ομότιμος καθηγητής Ιατρικής ΕΚΠΑ, Μιχαήλ Κουτσιλιέρης, είπε ότι «η Ελληνική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής είναι πολύ χαρούμενη όταν διακεκριμένοι επιστήμονες, μέλη της Εταιρείας, προχωρούν σε καινοτόμες εφαρμογές της τεχνολογίας και δίνουν τη χαρά της μητρότητας στις Ελληνίδες». Το κορυφαίο ιατρικό αυτό γεγονός, ως προς το χειρουργικό μέρος, πραγματοποιήθηκε σε ιδιωτική κλινική από εξειδικευμένους γιατρούς και κλινικούς εμβρυολόγους, παρουσία ομάδας εξειδικευμένων ιατρών από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Νορβηγίας (Oslo University Hospital), με επικεφαλής τον καθηγητή και διευθυντή του Τμήματος αναπαραγωγικής Ιατρικής Peter Zoltan Fedorcsak και την Ελληνίδα κλινική εμβρυολόγο, διευθύντρια του Εργαστηρίου Εξωσωματικής Γονιμοποίησης, Μαρία Μπίμπα. Μια ακόμη πρωτοπορία της σπουδαίας αυτής προσπάθειας ήταν ότι μεταδόθηκε σε ζωντανή διαδικτυακή σύνδεση από την αίθουσα του χειρουργείου σε 13 δημόσια νοσοκομεία της χώρας, προκειμένου να παρακολουθήσουν και άλλοι Έλληνες ιατροί την όλη διαδικασία.

Όπως αναφέρθηκε στη συνέντευξη Τύπου της Ελληνικής  Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, η περίπτωση της κ. Κόκα, θα αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, επιστημονικής αναζήτησης και σχολιασμού στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αναπαραγωγικής Ιατρικής με θέμα «Καινοτόμες Προσεγγίσεις», καθώς εκεί θα συζητηθούν οι τεχνικές πτυχές και τα κλινικά πρωτόκολλα αυτού του επιστημονικού εγχειρήματος.

«Με αφορμή αυτό το περιστατικό προσκαλούμε όλους τους συναδέλφους να συμβάλλουν προκειμένου να μπορέσει η Ελλάδα να γίνει κέντρο αναφοράς για την εξασφάλιση των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών που  διαγιγνώσκονται με κάποιας μορφής καρκίνου ή άλλων παθήσεων που πιθανώς να αποτελεί εμπόδιο για την μετέπειτα αναπαραγωγική τους αυτονομία», δήλωσε ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής Κωνσταντίνος Πάντος.

Σύμφωνα με τον κ. Πάντο, με αυτή την μέθοδο έχουν γεννηθεί 210 παιδιά διεθνώς, μετά το πρώτο παιδί στον κόσμο, το 2004. Συνεχάρη την κ. Κόκα «για την τιτάνια προσπάθεια να φτάσει στην δικιά της Ιθάκη. Η ψυχική δύναμη της γυναίκας αυτής αποτελεί ένα φάρο αισιοδοξίας για πολλές άλλες γυναίκες με αντίστοιχα προβλήματα. Να συγχαρώ τον σύζυγό της για την διαρκή και με αφοσίωση  στήριξη που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια στη γυναίκα του. Υποκλίνομαι και στους δύο με σεβασμό…».

Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γεώργιος Πατούλης, τονίζοντας ότι «τέτοιου είδους επιτεύγματα  δημιούργησαν τις συνθήκες να μην έχει να ζηλέψει τίποτα η Ελλάδα, από καμία άλλη χώρα εγνωσμένης αξίας, όσον αφορά την αναπαραγωγική ιατρική. Έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι ο συνδυασμός της ακαδημαϊκής κοινότητας με τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, έχει θριαμβεύσει και χαίρει σεβασμού από τον παγκόσμιο ασθενή-πολίτη. Γι’ αυτό και βλέπουμε μεγάλη αύξηση των ασθενών που έρχονται από όλον τον πλανήτη».

 Χαιρετισμό απηύθυναν διαδικτυακά ο καθηγητής Peter Zoltan Fedorchak και η εμβρυολόγος Μαρία Μπίμπα, η οποία μάλιστα δήλωσε υπερήφανη «για το πρώτο θετικό αποτέλεσμα που είχαμε ως Ελλάδα» και ευχήθηκε στην κ. Κόκα από εδώ και πέρα η ζωή να τις φέρνει μόνο θετικές ειδήσεις.

Ο Νικόλαος Παπαριστείδης, τέως διευθυντής της Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του νοσοκομείου «Έλενα Βενιζέλου», που συμμετείχε στην ζωντανή σύνδεση με τα 13 νοσοκομεία το 2021, επεσήμανε μεταξύ άλλων: «Μετά την επιτυχή εξέλιξη της μεταμόσχευσης αυτής και την  επίτευξη εγκυμοσύνης, ο δημόσιος τομέας με την ιδιωτική πρωτοβουλία θα επιδιώξει συνεργασία, προκειμένου τέτοιου είδους προσπάθειες να καλύπτονται από τους ασφαλιστικούς φορείς. Στο επερχόμενο συνέδριο θα γίνει γνωστό ότι η συνεργασία μας συνεχίζεται και με την καινούργια  διεύθυνση».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι όροι με τους οποίους γίνεται σήμερα ο διάλογος για το δυστύχημα στα Τέμπη και συγκεκριμένα για τις ευθύνες του, όπως και τα πρόσφατα επεισόδια στις σχετικές απεργίες και πορείες διαμαρτυρίας, δείχνουν ότι η κοινωνία μας δυσκολεύεται πολύ να δει ένα σοβαρό θέμα με περισσότερη ψυχραιμία όσο ο χρόνος περνάει. Αντιθέτως, έναν ολόκληρο χρόνο μετά την τραγωδία, η επίκληση στο συναίσθημα είναι ακόμη πιο έντονη.

Ειδικά για τις ευθύνες, είναι παράξενο το γεγονός ότι ενώ πέρυσι φτάσαμε σε σχετικά ασφαλή συμπεράσματα για τα πραγματικά αίτια του δυστυχήματος, φέτος φαίνεται να τα συζητάμε από την αρχή. Φαίνεται, εν προκειμένω, να υπάρχουν δύο ξεκάθαρα πολιτικά «στρατόπεδα», όπου οι μεν λένε ότι για το δυστύχημα φταίει το ανθρώπινο λάθος του σταθμάρχη και οι δε, που ακούγονται πολύ περισσότερο γιατί βγαίνουν στους δρόμους, λένε ότι φταίει η ελληνική κυβέρνηση. Στα έντονα αντικυβερνητικά συναισθήματα των πρόσφατων πορειών διαμαρτυρίας προστίθενται μάλιστα και οι αντιπολιτευτικές δηλώσεις περί «προσπάθειας συγκάλυψης», οι οποίες πολώνουν ακόμα περισσότερο τη συζήτηση.

Το πρόβλημα με όλο αυτό το κλίμα είναι ότι κανένας πουθενά δεν φαίνεται να ασχολείται με τον πραγματικά μεγάλο υπεύθυνο: την αρρωστημένη, ωχαδελφίστικη νοοτροπία που διέπει ολόκληρο το ελληνικό δημόσιο και που έβαλε τους πιο ακατάλληλους ανθρώπους στις πιο ακατάλληλες θέσεις. Όχι ότι περιμέναμε να γίνουν πορείες διαμαρτυρίας εναντίον του δημοσίου, δηλαδή του εαυτού μας, αλλά κάποιος από τους διαμαρτυρόμενους θα πρέπει τουλάχιστον να μας εξηγήσει πώς θα εκμηδενίσουμε τις πιθανότητες να μην ξαναγίνει ένα τέτοιο δυστύχημα πέρα από το να φύγει η κυβέρνηση (η οποία άλλωστε κάποια στιγμή θα φύγει νομοτελειακά).

Βλέπετε, μπορεί στη δημοκρατία συνήθως για όλα να φταίει μία κυβέρνηση, αλλά στην προκειμένη περίπτωση οι πραγματικές ευθύνες είναι μοιρασμένες ανάμεσα στο ανθρώπινο λάθος και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα των τελευταίων δεκαετιών εν γένει. Κάτι που σημαίνει ότι, αν βγάλουμε το ανθρώπινο λάθος από τη μέση, μεγαλύτερη ευθύνη και από τη σημερινή κυβέρνηση έχει η ελληνική κοινωνία. Αλλά αυτό δεν ακούγεται επί του παρόντος από κανέναν, γιατί ως άποψη δεν είναι αρεστή, δεν πουλάει, δεν έχει συναίσθημα. Το μόνο που ακούστηκε, από πέρυσι ακόμα, είναι ότι δεν μπορούμε να τα ρίχνουμε όλα αορίστως στην κοινωνία και το σύστημα γενικώς, γιατί «αν φταίνε όλοι, τελικά δεν φταίει κανένας». Σωστό είναι αυτό, μόνο που είπαμε ήδη ότι φταίει συγκεκριμένα ο σταθμάρχης (ή όποιος άλλος αποφασίσει η δικαιοσύνη ότι έκανε λάθος τότε) και δεν άρεσε καθόλου! Το αποτέλεσμα είναι να κάνουμε κύκλους σήμερα γύρω από την ίδια πολιτική κουβέντα που κάναμε και πέρυσι και ο κόσμος να βρίσκει άλλη μία αφορμή για να κάνει απεργία και να βγαίνει στους δρόμους.

Για να το θέσουμε αλλιώς, αν κάπου υπάρχει συγκάλυψη, αυτή αφορά τις διαδικασίες του βαθέος ελληνικού δημοσίου, για τις οποίες σχεδόν ποτέ δεν γίνεται κανένας λόγος, πουθενά. Δημόσιοι υπάλληλοι κάνουν εγκλήματα, εκούσια ή ακούσια, και δεν μαθαίνουμε ποτέ τι ακριβώς συμβαίνει με τις περιπτώσεις τους, μέχρι που μυστηριωδώς βρίσκονται μία μέρα ξανά στις θέσεις τους ή εξακολουθούν να εισπράττουν τον μισθό τους, ακόμα κι όταν βρίσκονται στην φυλακή. Από την άλλη, κανονική συγκάλυψη σχετικά με τα αίτια του δυστυχήματος στα Τέμπη δεν γίνεται να υπάρξει, καθώς αυτά ήδη τα ξέρουμε, και το γεγονός ότι ο χώρος της τραγωδίας μπαζώθηκε πριν ερευνηθεί διεξοδικά και επιβεβαιώσει την κακή κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου αποτελεί πιθανότατα ένα ακόμα παράδειγμα της απαράδεκτης προχειρότητας του ελληνικού δημοσίου.

Σε κάθε περίπτωση, αν εξαιρέσουμε τους κοντινούς ανθρώπους των θυμάτων, οι οργισμένες αντιδράσεις έναν ολόκληρο χρόνο μετά το δυστύχημα δεν δικαιολογούνται. Γίνονται απεργίες και συλλαλητήρια που φωνάζουν για συγκάλυψη και αδικία χωρίς να έχει ξεκινήσει καλά καλά τη δουλειά της η δικαιοσύνη και που ζητούν από την κυβέρνηση απόδοση ευθυνών για τα αίτια, ενώ αυτό έχει γίνει ήδη από πέρυσι. Προφανώς αυτού του είδους οι αντιδράσεις από διάφορους κοινωνικούς φορείς εξυπηρετούν ένα συγκεκριμένο πολιτικό αφήγημα. Από την άλλη, το αίτημα για καλύτερο δημόσιο βάζει στο κάδρο των ευθυνών τους πάντες, οπότε για κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να δούμε ποτέ ούτε συλλαλητήρια ούτε απεργίες.