Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ 100,3 και τον Άρη Πορτοσάλτε.
Για το ενεργειακό κόστος, τις τιμές των καυσίμων και το ενδεχόμενο νέων μέτρων στήριξης
Καταρχάς να πούμε ότι για τον Σεπτέμβριο παρατάθηκαν όλα τα μέτρα, όσα είχαν ανακοινωθεί και οι πρωτοβουλίες από την πλευρά των διυλιστηρίων και από την πλευρά του κράτους. Ήδη, χθες ρωτήθηκα για τον Οκτώβριο και σε συνέχεια όσων είπε ο Υπουργός Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, απάντησα και εγώ ότι προφανώς βλέποντας πού πάει το πράγμα και έχοντας κρατήσει εφεδρείες για το 2026 θα αξιολογηθούν τα νέα δεδομένα, τα οποία πάνω-κάτω είναι αυτά τα οποία περιγράφετε, μακάρι να είναι καλύτερα μέχρι τέλος του μήνα, αλλά κανείς δεν μας το λέει αυτό, περιμένουμε να δούμε, ας μην κινδυνολογούμε, ούτως ώστε να δοθεί ό,τι παραπάνω μπορεί να δοθεί ως στήριξη εκείνη τη στιγμή με βάση τις δημοσιονομικές αντοχές. Εδώ, θέλω απλά να κάνω δύο επισημάνσεις, πολύ σύντομα, ακριβώς πάνω στο θέμα το οποίο θίγετε, και συμφωνώ ότι είναι το νούμερο ένα θέμα.
Συνηθίζουμε στην Ελλάδα πολλές φορές να πολιτικολογούμε λες και η πολιτική συζήτηση γίνεται εν κενώ. Η πολιτική συζήτηση και για το 2026 και για το 2027- μακάρι όχι για τα επόμενα χρόνια, αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι οι κρίσεις και οι πόλεμοι ήρθαν για να μείνουν ή τέλος πάντων μια ταραχώδης περίοδος φαίνεται ότι παρατείνεται- γίνεται πάνω σε αυτό το περιβάλλον. Όταν λοιπόν έρχεται μια πολιτική δύναμη, οποιαδήποτε- ευτυχώς δεν είναι η Κυβέρνηση που το κάνει αυτό- και μαξιμαλίζει, πλειοδοτεί, τάζει όσα περισσότερα μπορεί, αγνοεί ότι αυτές οι εφεδρείες τις οποίες έχουμε για να μπορούμε, στο μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό, να καλύπτουμε τις αυξήσεις του φυσικού αερίου, του ρεύματος, του ντίζελ, έχουν μια προϋπόθεση.
Για να μπορούμε να τα δώσουμε αυτά πρέπει να μας έχει μείνει και κάτι. Σκεφτείτε λοιπόν εμείς να ακούγαμε… Εγώ αυτή την ιστορία θα μπορούσα να την ξεκινήσω από την πανδημία, που λέγαν «δώστε τα όλα». Το ίδιο είπαν και στην πληθωριστική κρίση μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τα ίδια λένε και τώρα. Τι λένε; «Ψίχουλα, μειώστε το ΦΠΑ», που μια μονάδα ΦΠΑ συνολικά είναι ένα δισεκατομμύριο, θα με επιβεβαιώσει και ο κ. Φιλιππίδης.
Έχει σημασία όμως γιατί όταν η Κυβέρνηση καλείται να απαντήσει και στην Αντιπολίτευση και σε δημοσιογράφους, οι οποίοι δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι τεκμηριωμένοι, υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι παίρνουν τον τίτλο και λαϊκίζουν, οφείλει να απαντήσει πρωτίστως στους πολίτες και να τους εξηγήσει ότι ζούμε σε έναν κόσμο που έχουν αλλάξει όλα. Όλα αυτά τα οποία περιγράφετε δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, είναι ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο φαινόμενο.
Για το αν η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης θα είχε όφελος για τους πολίτες
Η μείωση, σημαντικό, πρώτο, γιατί σημασία έχει πρώτα τι έχεις κάνει και μετά τι θα μπορούσες να κάνεις και τι λένε και οι άλλοι είναι το τρίτο. Η μείωση λόγω των ειδικών παρεμβάσεων που κάναμε, δηλαδή όταν υπήρξε μεγάλη αύξηση, ο τρόπος δηλαδή που μειώθηκε και ειδικά στο ντίζελ, ήταν μεγαλύτερη από τη μείωση που θα είχαν στην τσέπη τους οι πολίτες αν μειώναμε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο μέγιστο επιτρεπόμενο όριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή, το όφελος από τις πρόσκαιρες- δεν ήταν μόνιμες, το είχαμε πει- τις σημειακές παρεμβάσεις που κάναμε για την επιδότηση στην αντλία και όλες αυτές τις ανακοινώσεις που είχαμε τους τελευταίους μήνες, το κέρδος για τους πολίτες, για τους καταναλωτές, ήταν μεγαλύτερο από το να πηγαίναμε να μειώναμε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο μέγιστο επιτρεπόμενο, το οποίο είναι πόσο είναι; Όπως είπε ο κ. Φιλιππίδης, 10 λεπτά.
Ένα. Δύο. Κόστος: Αντιθέτως, το κόστος αν λαμβάναμε αυτό το μέτρο, έστω και προσωρινά, έστω για κάποιους μήνες, θα ήταν πολύ μεγαλύτερο και τα λεφτά αυτά δεν υπάρχουν δημοσιονομικά. Ή και να υπήρχαν τα λεφτά αυτά, δηλαδή να παίρναμε ένα μέτρο το οποίο θα κόστιζε κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ αν παρατεινόταν για κάποιους μήνες, θα το βλέπαμε να στερούσε άλλες δαπάνες, όπως είναι η στήριξη, για παράδειγμα από το τέλος του 2026 των συνταξιούχων. Γιατί όπως είδατε κάποια από τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, όχι το μεγαλύτερο μέρος, όπως η επέκταση του μόνιμου και ετήσιου επιδόματος στους συνταξιούχους θα εφαρμοστούν από το τέλος του 2026. Αυτό έχει ένα δημοσιονομικό κόστος για το 2026. Όσοι λοιπόν λένε ελαφρά τη καρδία «μειώστε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης», ενώ οι παρεμβάσεις μας έχουν μεγαλύτερο όφελος, στην πραγματικότητα δεν λένε «μην δώσετε», παράδειγμα στους συνταξιούχους, ως προς την επέκταση και του ποσού και των δικαιούχων του επιδόματος. Η οικονομία στην Ελλάδα, όπως και σε όλο τον κόσμο, τα μέτρα για την οικονομία, έχουν ένα κόστος. Στην Ελλάδα δυστυχώς συνηθίσαμε για πολλές δεκαετίες να προτείνουμε στο… «γόνατο».
Για το αν η Ευρώπη σχεδιάζει μέτρα για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους
Εισαγωγικά να πω ότι η Ελλάδα στην πραγματικότητα πρωταγωνίστησε και μίλησε πρώτη από οποιαδήποτε άλλη χώρα, για να είμαστε δίκαιοι, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης μαζί με κάποιους ομολόγους του, με πρώτο τον Πολωνό ομόλογό του, όταν υπήρξε η ανάγκη για στήριξη στο ρεύμα. Και στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον τρόπο διασύνδεσης μεταξύ των χωρών και σε πολλά άλλα ζητήματα. Είναι προφανές ότι- δεν είμαι στις κλειστές συσκέψεις των Βρυξελλών, ούτε έχω προνομιακή πληροφόρηση- ότι αυτή τη στιγμή το νούμερο ένα θέμα που συζητείται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι οι επιπτώσεις αυτής της νέας πραγματικότητας στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Άρα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όλα αυτά συζητούνται. Θα συμφωνήσω μαζί σας ότι δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την κατάσταση αυτή με ημίμετρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί όσο καλύτερα και να πηγαίνει, προσέξτε, όχι σε επίπεδο «παραδείσου», όσο καλύτερα και να πηγαίνει η ελληνική οικονομία, όσο και να μπορούμε να έχουμε πλέον έσοδα και να συζητάμε για στήριξη και όχι για αντίθετα μέτρα, όπως συζητάνε σε πολλές άλλες οικονομίες, οι αντοχές κάθε κράτους, αλλά και της Ελλάδας είναι συγκεκριμένες, όπως και οι οροφές δαπανών. Άρα θα συμφωνήσουμε επί της αρχής ότι μια τόσο μεγάλη κρίση, μακάρι να μην είναι όσο μεγάλη περιγράφουν κάποιοι, αλλά σίγουρα είναι μια έκτακτη κατάσταση, δεν μπορεί να διαχειριστεί μόνο σε εθνικό επίπεδο από μια χώρα. (για στήριξη των επιχειρήσεων)
Καλύτερα να περιμένουμε τις όποιες αποφάσεις για να μην δημιουργούμε προσδοκίες.
Σχετικά με την αποφυλάκιση Κασιδιάρη
Εδώ μπορούμε να πούμε τρία πράγματα. Το πρώτο έχει να κάνει με την υπόθεση αυτή καθαυτή, την απόφαση της Δικαιοσύνης και το γεγονός ότι ο εν λόγω καταδικάστηκε σε 13 έτη κάθειρξης, αν δεν κάνω λάθος, συν κάποιους μήνες, για το παρεπόμενο αδίκημα. Καταδικάστηκε σε 13 έτη κάθειρξης γιατί εκκρεμεί η αναίρεσή του στον Άρειο Πάγο πρωτοδίκως και σε δεύτερο βαθμό, γιατί θεωρήθηκε ένοχος για το αδίκημα της διεύθυνσης σε εγκληματική οργάνωση. Το αδίκημα αυτό, για να πούμε και κάποιες λεπτομέρειες, γιατί προλαβαίνω αντιδράσεις γνωστών πολιτικών χώρων, όπως έγινε και στις ανθρωποκτονίες γυναικών ή γυναικοκτονίες σε προηγούμενες περιπτώσεις, δηλαδή τραγικές ειδήσεις, το πλαίσιο ποινής για το αδίκημα διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης μέχρι το 2019 ήταν από 10 μέχρι 20 έτη και ήρθε η «προοδευτική» και «ευαίσθητη» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με Πρόεδρο τον κύριο Τσίπρα, που τώρα είναι πρόεδρος της ΕΛΑΣ, να το πούμε και αυτό έχει σημασία, και το πλαίσιο ποινής, όπως και για όλα τα κακουργήματα, το μάξιμουμ κάθειρξης από τα 20 έτη το πήγε στα 15 έτη και άλλαξε μάλιστα και το αδίκημα αυτό σε κάθειρξη, που σήμαινε δηλαδή ότι από το 10-20 πλαίσιο ποινής, το δικαστήριο είχε το πλαίσιο ποινής 5-15 και έβαλε 13.
Τα 13 δεν τα έβαλε ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε κανένα άλλο κόμμα, οι δικαστές τα έβαλαν. Αλλά, όπως καταλαβαίνετε, ένας δικαστής ο οποίος έχει να επιλέξει μεταξύ ενός πλαισίου 5-15, σκέφτεται διαφορετικά από το να έχει ένα πλαίσιο ποινής 10-20, γιατί η ιστορία πρέπει να υπενθυμίζεται, ειδικά στους νεότερους και σε αυτούς που μας ακούνε. Συν την παρεπόμενη αλλαγή στο θέμα αποστέρησης πολιτικών δικαιωμάτων, την οποία τότε θυμάμαι τη «διαρροή» την έχω μάλιστα, βρήκα ένα δημοσίευμα από το σάιτ «Πρώτο Θέμα» το 2020, που τότε είχαμε διαρροές του ΣΥΡΙΖΑ ότι ήταν «παρωχημένη» η ποινή για αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.
Σχετικά με το άρθρο του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Άλκη Δερβιτσιώτη στα «ΝΕΑ» για το σημείο ενδιαφέροντος, την αρχική ποινή των 13 ετών
Είναι η άποψη που εξέφρασε την περασμένη εβδομάδα και ο κ. Αλιβιζάτος. Εγώ θα σας πω τι προβλέπεται και τι κάναμε εμείς ως κυβερνητική πλειοψηφία και ως Κυβέρνηση. Καταρχάς, είναι δύο διαφορετικές συζητήσεις. Αν ο ίδιος ο Κασιδιάρης και ο κάθε Κασιδιάρης διατηρεί το εκλογικό του δικαίωμα, η απάντηση είναι πως ναι, εφόσον η καταδίκη του δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, γιατί μετά και τις αλλαγές που έγιναν στον Ποινικό Κώδικα, τι έχουμε; Έχουμε το άρθρο του Συντάγματος, το 51 παρ. 3, που επιτρέπει στέρηση του δικαιώματος του εκλέγειν, άρα και του εκλέγεσθαι, μόνο μετά από αμετάκλητη καταδίκη.
Εδώ έχουμε τελεσίδικη καταδίκη γιατί το 2026 είχαμε την εφετειακή καταδίκη, Μάρτιο του 2026. Έχει δηλώσει, όμως, ο ίδιος ότι έχει ασκήσει αναίρεση, άρα δεν έχουμε εδώ πέρα αμετάκλητη καταδίκη. Άρα, η κατάργηση της στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων ως παρεπόμενης ποινής, με τον Ποινικό Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αποκλείει τη στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, μετά, όμως, από την αμετάκλητη καταδίκη του κατηγορούμενου. Άρα, ως προς το αν ο ίδιος από μόνος του, ως φυσικό πρόσωπο, ως πολίτης, ως οντότητα, μπορεί να είναι υποψήφιος βουλευτής, η απάντηση είναι πως ναι, μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η καταδίκη του με βάση το Σύνταγμα.
Ο Ποινικός Κώδικας προέβλεπε μέχρι το 2019 ως παρεπόμενη ποινή τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Αυτό καταργήθηκε. Θεωρήθηκε τότε από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙZA, αυτή ήταν η απάντηση που είχε δώσει αν δείτε και σε απαντήσεις και διαρροές, ότι ήταν «παρωχημένη ποινή». Δεν άλλαξε κάτι. Εμείς επαναφέραμε όλα αυτά τα αδικήματα στη μέγιστη δυνατή ποινή. Εμείς τι κάναμε; Πάμε, λοιπόν, στο τι κάναμε εμείς. Και πάω στο κρίσιμο. Το κρίσιμο δεν είναι αν, λοιπόν, μπορεί να κατέβει από μόνος του, γιατί ακόμα και αν θεωρηθεί ότι κατεβαίνει ως ένας, μόνος του βουλευτής σε όλη την επικράτεια, δηλαδή να διαλέξει μια εκλογική περιφέρεια συγκεκριμένα, θα πρέπει να συγκεντρώσει το 3% επί του συνόλου των ψήφων, που είναι, αν θεωρήσουμε ότι ψηφίζουν πάλι περίπου 5 εκατ. πολίτες, είναι περίπου 150.000 ψήφοι σε μια εκλογική περιφέρεια. Άρα, αυτό είναι κάτι που παρέλκει να το κάνουμε ως συζήτηση. Δικαίωμά του, προφανώς, έτσι; Μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η απόφαση.
Εμείς τι ήρθαμε και κάναμε; Εμείς ήρθαμε και προβήκαμε σε δύο νομοθετικές παρεμβάσεις για το αν μπορεί ένα κόμμα να γίνει δεκτό από τον Άρειο Πάγο -πάντοτε ο Άρειος Πάγος αποφασίζει, εμείς φτιάχνουμε το νομοθετικό πλαίσιο για να μην παρεξηγηθώ- εάν ο αρχηγός του, ο τύποις ή ο -με δεύτερη νομοθετική παρέμβαση ήρθαμε για να καλύψουμε κι αυτό το κενό- εν τοις πράγμασι αρχηγός του, είναι καταδικασμένος για κάποια συγκεκριμένα αδικήματα, μεταξύ και αυτό στο οποίο αναφερόμαστε. Εδώ, λοιπόν, ήρθε η Κυβέρνηση της Ν.Δ. και οι βουλευτές της Ν.Δ. με κάποιους άλλους βουλευτές άλλων κομμάτων, γιατί δεν αρκεί να εισηγηθείς μία νομοθετική διάταξη και άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο και έτσι έκλεισε τον δρόμο, εφόσον αποφασίσει αναλόγως η Δικαιοσύνη, σε κόμματα τα οποία έχουν αρχηγό ή στην πραγματικότητα αρχηγό έναν καταδικασμένο για ειδεχθή αδικήματα – εγκλήματα, όπως η διεύθυνση σε εγκληματική οργάνωση. Αποφάσισε, λοιπόν, έτσι ο Άρειος Πάγος, υπήρξε και η περίπτωση των Σπαρτιατών που εκ των υστέρων είχαμε μια τέτοια απόφαση, άρα εδώ…
Σχετικά με το τι θα γίνει αν θα υπάρξει ξανά περίπτωση κόμματος τύπου Σπαρτιάτες
Εδώ λοιπόν, σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουν επιστήμονες, όπως ο κύριος Αλιβιζάτος και ο κύριος Δερβιτσιώτης, η ποινή που ενδιαφέρει τον Άρειο Πάγο είναι αυτό που λέμε η ονομαστική ποινή. Δηλαδή, για παράδειγμα, τα 13 χρόνια κάθειρξης. Αυτό λοιπόν μένει να αποφασιστεί από τον Άρειο Πάγο, δηλαδή να διαβαστεί έτσι ακριβώς…
(ερώτηση για το αν καλύπτει και την περίπτωση ενός κόμματος Σπαρτιάτες, που άλλος είναι αρχηγός και άλλος είναι ο πραγματικός αρχηγός από πίσω).
Ναι, ναι. Αυτό που λέτε είναι η δεύτερη νομοθετική παρέμβαση που κάναμε, που καλύψαμε πάλι εμείς ως Κυβέρνηση και οι βουλευτές που το ψήφισαν, γιατί εκείνοι ψηφίζουν μια νομοθετική διάταξη, την περίπτωση που υπάρχει ο αχυράνθρωπος, που λέμε. Δηλαδή βγαίνει μπροστά ο «Χ», αλλά από πίσω στην πραγματικότητα είναι ο Κασιδιάρης, είτε ως αφανής, είτε ως ένας υποψήφιος βουλευτής που στην πραγματικότητα είναι ο αρχηγός του κόμματος. Το ξαναλέω: το αν λοιπόν ένα κόμμα, με μπροστινό τον κύριο Κασιδιάρη, επίσημα ή ανεπίσημα, θα γίνει δεκτό για τις βουλευτικές εκλογές, δεν το αποφασίζει η Κυβέρνηση, ούτε κανένα κόμμα, το αποφασίζει η Δικαιοσύνη.
Σχετικά με δημοσιεύματα για ύπαρξη κινητού τηλεφώνου από τον Κασιδιάρη στις φυλακές και ευθύνες της Κυβέρνησης
Κοιτάξτε, αν κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους σε μία φυλακή, θα πρέπει να τιμωρηθούν, να ελεγχθούν και να τιμωρηθούν. Αν, το λέω το «αν», γιατί εντάξει, ζούμε στη χώρα των λαϊκών δικαστηρίων, όπου έχουμε τηλεδικαστήρια, ραδιοδικαστήρια, δικαστήρια στον δρόμο, στην πλατεία, στην οποιαδήποτε τέλος πάντων περίσταση τα τελευταία 10-20 χρόνια. Εγώ δεν μπορώ να το ξέρω αυτό που λέτε. Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, αν κάποιος δεν έκανε καλά τη δουλειά του, αν κάποιος δεν έπρεπε να έχει κινητό, γιατί είναι προφανείς οι κανόνες σε μια φυλακή, ειδικά υψίστης ασφαλείας και κάποιο διάστημα είχε, θα πρέπει αυτός που έπρεπε να το δει αυτό και δεν το είδε ή δεν επέβαλε τις προβλεπόμενες κυρώσεις, ποινές πειθαρχικά στον κρατούμενο, να έχει τις μέγιστες κυρώσεις. Τώρα, το τελευταίο κόμμα και η τελευταία Κυβέρνηση που μπορεί να δεχθεί κριτική για το ότι κλείνει το μάτι στους ακραίους και εδώ μιλάμε για εγκληματικές πράξεις, δεν είναι θέμα ακραίας ιδεολογίας μόνο, προφανώς μιλάμε για ακραία ιδεολογία ιδιαιτέρως απεχθή, αλλά εδώ μιλάμε για εγκληματικές πράξεις.
Οι τελευταίοι που μπορούμε να κατηγορηθούμε είμαστε εμείς. Γιατί θυμίζω ότι επί ημερών συγκυβέρνησης με κορμό τη Νέα Δημοκρατία, της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, συγκεντρώθηκαν όλες οι δικογραφίες, με Υπουργό τον κύριο Δένδια και πήγανε στον Άρειο Πάγο. Στη συνέχεια η Δικαιοσύνη τις αξιολόγησε, εμείς δεν παρεμβαίνουμε. Επί των ημερών Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, του Κυριάκου Μητσοτάκη βρέθηκε, ω του θαύματος, αίθουσα που δεν έβρισκαν οι προκάτοχοί μας για να δικαστεί η Χρυσή Αυγή, ό,τι αποφάσισε η Δικαιοσύνη πρωτοδίκως και σε δεύτερο βαθμό στη συνέχεια, και επί των ημερών δικής μας διακυβέρνησης και με δικές μας νομοθετικές πρωτοβουλίες δημιουργήθηκε ένα θεσμικό πλαίσιο, ούτως ώστε να μπορεί ο Άρειος Πάγος να αποφασίζει να μη συμμετέχουν σε εκλογές, κόμματα που ηγούνται καταδικασμένοι για εγκληματική οργάνωση. Άρα, μαθήματα Δημοκρατίας εμείς ούτε παραδίδουμε, δεν θεωρούμε ότι έχουμε το μονοπώλιο, ούτε δεχόμαστε.
Σχετικά με τη μη αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων από έναν αρχηγό που έχει καταδικαστεί ως αρχηγός εγκληματικής οργάνωσης
Για να καταλάβετε το μέγεθος του πολιτικού εγκλήματος, πολιτικού, το τονίζω, του Ποινικού Κώδικα του 2019 του κυρίου Τσίπρα, που κράτησε ανοιχτή τη Βουλή, πέραν των φωτογραφικών διατάξεων για τις οποίες ακόμα δεν έχει απαντήσει, πέραν των διατάξεων για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, για να καταλάβουμε λίγο, που μείωσε ποινές για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της γυναικοκτονίας, όπως λέει συνεχώς η κυρία Κουφονικολάκου. Δύο μήνες της ζητάω μια απάντηση αν συμφωνεί με το ότι μειώθηκε η ποινή στην ανθρωποκτονία, άρα και τη γυναικοκτονία, γιατί από ισόβια αποκλειστικά έγινε ισόβια ή μέχρι 15 χρόνια και δεν απαντάει η κυρία Κουφονικολάκου, που είχε και θεσμική ιδιότητα το ’19.
Αν της αρέσει δηλαδή, να εκπροσωπεί έναν πολιτικό αρχηγό που έβαλε εναλλακτική ποινή στην ανθρωποκτονία πέραν των ισοβίων και το μέχρι 15 χρόνια και εμείς το επαναφέραμε. Εμείς όλα αυτά τα προκλητικά τα οποία έκανε ο κύριος Τσίπρας τότε, τα επαναφέραμε. Δηλαδή ανθρωποκτονία; Μόνο ισόβια. Τι κάναμε λοιπόν; Πού παρεμβήκαμε ως προς τα πολιτικά δικαιώματα; Πού αλλάξαμε το νομοθετικό πλαίσιο; Δημιουργήσαμε ένα νομοθετικό πλαίσιο, γιατί εκεί υπήρχε το μεγάλο κενό. Γιατί σας είπα ότι το να κατέβει κάποιος μόνος του σε μία εκλογική περιφέρεια πρακτικά δεν του δίνει τη δυνατότητα να εκλεγεί. Πρέπει να πάρει 150.000 σταυρούς, παραδείγματος χάρη, στον Νότιο ή στον Βόρειο Τομέα μόνος του. Δηλαδή να πάρει 50% μόνος του.
Το θέμα είναι τα κόμματα. Το θέμα είναι αν μπορεί ένα κόμμα να έχει πραγματικό ή μπροστινό… ή μπροστινό ή στην πραγματικότητα αρχηγό… Κάναμε λοιπόν δύο νόμους. Εμείς δώσαμε το εργαλείο το νομικό στον Άρειο Πάγο να μπορεί να παίρνει την απόφαση. Μέχρι να βγει αμετάκλητη καταδίκη. Είναι δύο διαφορετικά θέματα. Η αμετάκλητη καταδίκη επηρεάζει τη στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων του ατόμου, για να μην τα μπερδεύουμε, ένα αυτό από το Σύνταγμα, από την ημέρα που κηρύσσεται αμετάκλητη η απόφαση και για όσο χρόνο διαρκεί η απόφαση, ένα αυτό στην άκρη. Και ως προς τα κόμματα που έχουν επί της ουσίας ή και τυπικά ή και όχι τυπικά αρχηγό ο οποίος έχει καταδικαστεί για κάποια αδικήματα, εφόσον αποφασίσει ο Άρειος Πάγος, είναι δικές μας διατάξεις που ψηφίστηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων.
Για τα σενάρια που διακινούνται περί συνεργασίας Μητσοτάκη – Τσίπρα
Εντάξει, δεν υπάρχει καμία τέτοια βάση. Είναι αστείο και να το συζητάμε για πάρα πολλούς λόγους. Ο κυριότερος λόγος είναι γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συμφωνεί κάποιος ή διαφωνεί μαζί του, είναι ο κύριος εκφραστής μιας νέας λογικής για τη χώρα, κόντρα στην κρατούσα λογική της μεταπολίτευσης, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις δικών μας κυβερνήσεων, ότι: «πρώτα βρίσκουμε τα λεφτά και μετά ανακοινώνουμε μέτρα και ταυτόχρονα, ενώ δημιουργούμε δουλειές, μειώνουμε το χρέος της χώρας». Και ο κύριος Τσίπρας είναι ο κυριότερος εκφραστής της νεότερης εποχής, για να μην τον αδικήσω, γιατί αυτό ξεκίνησε από το ’80, της χιλιοειπωμένης και αποτυχημένης συνταγής της πλειοδοσίας. Δηλαδή του «για να γίνουμε αρεστοί, να λαϊκίσουμε και να δώσουμε τα περισσότερα».
Σχετικά με το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ
Το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη, κατά παραδοχή του ίδιου του ΠΑΣΟΚ, αλλά και λόγω και της συμπεριφοράς του, όταν λες ότι «μου αντιγράφει ο Τσίπρας», ενώ τον καταγγέλλεις, «το 80% του προγράμματός μου». Αυτό χωρίς να το καταλαβαίνουν, είναι μια παραδοχή της δικής τους πολιτικής μετατόπισης. Το ΠΑΣΟΚ, μετά την εκλογή του κυρίου Ανδρουλάκη, έχει μετατραπεί σε ένα κόμμα όπως εκείνα τα κόμματα που πριν από 10 χρόνια κατήγγειλαν το ΠΑΣΟΚ, ενώ τότε το ΠΑΣΟΚ ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας, με τις πολλές διαφορές που είχαμε. Άρα, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να γίνει ένα κόμμα παρόμοιο, δεν θα πω ίδιο, κάθε κόμμα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, με παρόμοια λογική, με συμπόρευση αρκετές φορές όπως και στη ρητορική, σας θυμίζω την επέτειο από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, με τα κόμματα του λαϊκισμού.
Δείτε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Βγήκε ο εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ, ο κύριος Τσουκαλάς, μετά από επίμονες ερωτήσεις συναδέλφων σας στην πρωινή εκπομπή, τον κ. Χασαπόπουλο και την κυρία Βούλγαρη και τον ρώταγαν: «πόσο κοστίζει, ρε παιδί μου, το πρόγραμμα; Πόσο κοστίζει; Πόσο κοστίζει;» και στο τέλος είπε «4 δισ. στην τετραετία». Τέσσερα δισ. είναι μόνο τον χρόνο ο 13ος μισθός και η 13η σύνταξη. Ο κύριος Ανδρουλάκης, εκτός από αυτά, που τα ‘πε για τέσσερα χρόνια, άρα είναι επί τέσσερα, δηλαδή 4×4=16 μόνο αυτό, είπε και τον ΦΠΑ να μειωθεί και πολλά άλλα ακόμα.
Σχετικά με τη στάση που θα κρατήσει η Κυβέρνηση απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά
Εγώ νομίζω ότι η επιτυχία ή η αποτυχία μας στις εκλογές, δηλαδή αν θα καταφέρουμε να κερδίσουμε με το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό και να είμαστε αυτοδύναμοι, τέλος πάντων το καλύτερο δυνατό ποσοστό, δεν εξαρτάται από κανένα άλλο κόμμα. Ο κόσμος ψήφισε, κατά πλειοψηφία το 2023, τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη χωρίς να δίνει λευκή επιταγή. Ο κόσμος αυτός υπάρχει και πολύς άλλος κόσμος μπορεί τότε να μην ψήφισε γιατί είχε μεγαλύτερα προβλήματα και θα μας αξιολογήσει σε δύο πεδία. Στο ένα είναι πόσο αποτελεσματικοί, σε τι ποσοστό δηλαδή αυτού που λέγαμε το 2023, τι ποσοστό έγινε πράξη μετά το 2023 και το δεύτερο είναι αυτό το οποίο θα πούμε για το 2027 θα ‘ναι πειστικό, κοστολογημένο και ρεαλιστικό.
Αυτά τα δύο είναι για εμένα τα μόνα κριτήρια που ο κόσμος που απευθυνόμαστε θα τα βάλει κάτω και θα αποφασίσει είτε να μας ξαναψηφίσει, είτε να μας ψηφίσει για πρώτη φορά, είτε όχι. Γι’ αυτό και είμαι αισιόδοξος. Δεν πετάω στα σύννεφα, καταλαβαίνω ότι θα ‘ρθουν εκλογές και ότι θέλουν αγώνα. Είμαι αισιόδοξος γιατί όταν έρθει εκείνη η ώρα, το δικό μας σχέδιο έχει αρχή, μέση και τέλος. Ναι, με παραδοχή λαθών, αλλά οδηγεί κάπου, είναι κοστολογημένο, λες στον κόσμο «εγώ θα δώσω τόσα γιατί τα βρήκα από ‘κει, εγώ μειώνω φόρους, αλλά αυξάνω τα έσοδα», ενώ οι άλλοι…
Σχετικά με το επίδομα ανεργίας και την προσωπική άποψη που εξέφρασε
Κύριε Πορτοσάλτε, από τότε που πήρα το πτυχίο μου έχω υπάρξει πάρα πολλά χρόνια και προφανώς θα υπάρξω ξανά, εργαζόμενος. Δεν έχω ζήσει ποτέ από την πολιτική. Και έχω υπάρξει και είμαι τώρα, λόγω της δικηγορικής εταιρείας στην οποία εγώ είμαι σε αναστολή ως δικηγόρος και εργοδότης. Πολιτεύομαι, λοιπόν, και τώρα τα τελευταία χρόνια που έχω ανακοινωθεί και στο Βόρειο Τομέα, πρωτίστως ακούγοντας τους εργαζόμενους, τους εργοδότες και όταν μιλάμε για εργοδότες δεν μιλάμε μόνο για μεγαλοβιομήχανους -που κι εκείνοι έχουν πολύ μεγάλη σημασία τι λένε γιατί δίνουν δουλειά σε ανθρώπους και θέλουμε καλύτερους μισθούς- και ακούγοντας και τις μικρές επιχειρήσεις. Διαχωρίζω πάντοτε, είμαι ο μακροβιότερος τα τελευταία χρόνια και είναι μεγάλη τιμή για μένα, την έκφραση της κυβερνητικής θέσης, που είναι βασική μου δουλειά μου. Θα σας πω εγώ τι πιστεύω εγώ, στη Δημοκρατία που είμαστε.
Εγώ εκτός από Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, που ‘ναι μεγάλη τιμή για εμένα και υπερασπίζομαι μάλιστα και τις πιο αντιδημοφιλείς πολλές θέσεις, που για μένα όμως είναι και πιο κρίσιμες και στις πιο δύσκολες περιόδους, με ένα πολύ σημαντικό κομμάτι συναδέλφων μου στην Κυβέρνηση και τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Είμαι και υποψήφιος βουλευτής και θέλω, όταν έρθει η ώρα ο κόσμος να με κρίνει -εν προκειμένω στο Βόρειο Τομέα- να ξέρει ποιον άνθρωπο έχει απέναντί του. Αυτή, λοιπόν, η θέση, να το ξεκαθαρίσω, δεν είναι θέση της Κυβέρνησης, δεν είναι στα σχέδια και το γνωρίζω πάρα πολύ καλά. Δεν σχεδιάζεται κάτι τέτοιο. Έχουν γίνει βήματα και πολύ σημαντικά βήματα και με τους ελέγχους και με τις υπερωρίες και βέβαια -αυτό είναι ένα θέμα πολλών Υπουργείων- και με την ενίσχυση της απασχόλησης.
Είμαστε η Κυβέρνηση που έχει δημιουργήσει τις περισσότερες θέσεις εργασίας από οποιαδήποτε άλλη. Γιατί μειώσαμε φόρους, ψηφιοποιήσαμε το κράτος… Εγώ, λοιπόν, εξέφρασα αυτό το οποίο ακούγεται ως λογική σε κάθε επιχείρηση, από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη: Να ανοίξουμε κάποια στιγμή τη συζήτηση, το ξαναλέω, αυτό είπα και τίποτα άλλο, και επιμένω σε αυτό ως προσωπική θέση «να επιδοτείται, από ένα χρονικό διάστημα, η εργασία και όχι η ανεργία». Αυτό είπα και τίποτα άλλο. Είπα, λοιπόν, μια γνώμη ως νέος άνθρωπος σε μία κουβέντα…
Σχετικά για τους εποχικά εργαζόμενους σε κλάδους όπως τον τουρισμό και το επίδομα ανεργίας.
Εγώ, λοιπόν, αυτό το είπα ξεκαθαρίζοντας ότι η Κυβέρνηση δε σχεδιάζει, ούτε θα κάνει κάτι τέτοιο. Το τονίζω πάρα πολλές φορές. Δεν είναι στα σχέδια, δεν υιοθετείται αυτή η πρόταση, να το πω διαφορετικά. Και τι είπανε και βγήκαν και είπαν κάποιοι; Πρώτο που είπαν, τα λέω γρήγορα, «είναι λαγός», «Μας το κρύβει». Ένα χρόνο πριν, αυτός ο υποτιθέμενος «λαγός», σε συνάδελφό σας, τον κύριο Προβατά, έχει κάνει αντίστοιχη συζήτηση, όπου εκεί επειδή είχα και παραπάνω χρόνο, πάλι είπα για προσωπική θέση… Τι είχα πει τότε; Να έχουμε ειδική μέριμνα για ειδικές περιπτώσεις, όπως είναι άνεργοι μεγαλύτερης ηλικίας, άνεργες μητέρες και οτιδήποτε άλλο. Το ξαναλέω. Δεν υπάρχει τέτοια.. Θα φτάσω και στο ΠΑΣΟΚ…
Δεν υπάρχει τέτοια συζήτηση στην Κυβέρνηση. Το ξαναλέω, είναι μία ταυτοτική προσωπική θέση, γιατί εγώ θέλω να πολιτεύομαι με τα ένσημά μου, με τις απόψεις μου και βέβαια με προμετωπίδα το πρόγραμμα το οποίο θα έχει η Νέα Δημοκρατία, το οποίο είναι αυτό το οποίο θα αποφασιστεί και δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στον σχεδιασμό. Αλλά, συγγνώμη, όταν ένας άνθρωπος βάζει το όνομά του σε ένα ψηφοδέλτιο έχει και μια ύπαρξη και προσωπικότητα και οντότητα. Και τελευταίο, αυτό που είπατε. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, στο πρόγραμμά του το ’18 έχει μία ανάλογη πρόταση. Το ξαναλέω. Κανείς δεν είπε μετά από ένα διάστημα δύο-τριών μηνών, οποιοδήποτε, οι άνθρωποι αυτοί να μην παίρνουν επίδομα. Τι λέμε κάποιοι, με άλλο τρόπο ο καθένας; Από ένα διάστημα και μετά, ως προσωπική μας θέση, να επιδοτείται η εργασία για να βρει ο άνθρωπος αυτός δουλειά, γιατί οι επιχειρήσεις δεν βρίσκουν εργαζόμενους.
