Αρχική Blog Σελίδα 4

Ιράν προς Συμβούλιο Ασφαλείας: Δεν επιδιώκουμε πόλεμο, αλλά σε περίπτωση επίθεσης θα απαντήσουμε αποφασιστικά

Με επιστολή του προς τον Γενικό Γραμματέα και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ιράν στον ΟΗΕ, Αμίρ Σείντ Ιραβανί, καταγγέλλει τις συνεχιζόμενες απειλές χρήσης βίας από τις ΗΠΑ, κάνοντας λόγο για «κατάφωρη παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου» που «ενέχει τον κίνδυνο να βυθίσει την περιοχή σε νέο κύκλο κρίσης και αστάθειας».

Η επιστολή αναφέρεται ειδικά σε δημόσια δήλωση του Προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος ανέφερε ότι «Εάν το Ιράν αποφασίσει να μη συνάψει συμφωνία, ενδέχεται να καταστεί αναγκαίο για τις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν το Ντιέγκο Γκαρσία και το αεροδρόμιο που βρίσκεται στο Φέρφορντ, προκειμένου να εξαλείψουν μια πιθανή επίθεση».

Η Τεχεράνη τονίζει ότι, δεδομένης της «συνεχιζόμενης μετακίνησης και συσσώρευσης στρατιωτικού εξοπλισμού και μέσων», η δήλωση αυτή «δεν πρέπει να εκληφθεί ως απλή ρητορική», αλλά «σηματοδοτεί πραγματικό κίνδυνο στρατιωτικής επιθετικότητας», με «καταστροφικές» συνέπειες για την περιοχή και «σοβαρή απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια».

Παράλληλα, το Ιράν δηλώνει ότι «παραμένει πλήρως προσηλωμένο στους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στις διπλωματικές λύσεις» και ότι έχει εμπλακεί «εποικοδομητικά, με σοβαρότητα και καλή πίστη» στις πυρηνικές συνομιλίες με την Ουάσιγκτον, επιδιώκοντας «την πλήρη και επαληθεύσιμη άρση των παράνομων και απάνθρωπων μονομερών καταναγκαστικών μέτρων» και μια «αμοιβαία αποδεκτή και προσανατολισμένη σε αποτελέσματα λύση» συμβατή με τα «αναγνωρισμένα αναφαίρετα δικαιώματα» των κρατών μερών της Συνθήκης Μη Διάδοσης (NPT).

Το Ιράν καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας, στο πλαίσιο της «πρωταρχικής ευθύνης για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας», να διασφαλίσει ότι οι ΗΠΑ «θα παύσουν αμέσως τις παράνομες απειλές χρήσης βίας» και θα συμμορφωθούν με το ‘Αρθρο 2 (4) του Χάρτη. Προειδοποιεί επίσης το Συμβούλιο ότι «δεν πρέπει να επιτρέψει την κανονικοποίηση των απειλών χρήσης βίας και πράξεων επιθετικότητας».

Τέλος, η Τεχεράνη υπογραμμίζει ότι «δεν επιδιώκει ένταση ούτε πόλεμο και δεν θα ξεκινήσει κανέναν πόλεμο», αλλά σε περίπτωση επίθεσης «το Ιράν θα απαντήσει αποφασιστικά και αναλογικά», βάσει του ‘Αρθρου 51 του Χάρτη, καθιστώντας «όλες τις βάσεις, εγκαταστάσεις και τα μέσα της εχθρικής δύναμης στην περιοχή» νόμιμους στόχους, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να φέρουν «πλήρη και άμεση ευθύνη» για τις συνέπειες.

“Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα φέρουν την πλήρη και άμεση ευθύνη για τυχόν απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες συνέπειες” αναφέρει επιστολή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μειωμένο στα 362,8 δισ. ευρώ το Δημόσιο Χρέος το 2025

Στα 362,8 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε το δημόσιο χρέος στο τέλος του 2025, παρουσιάζοντας μείωση 2,15 δισ. ευρώ σε σύγκριση με τα 364,95 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024.

Tαυτόχρονα τα ρευστά διαθέσιμα της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκαν στα 39,5 δισ. ευρώ από 36,2 δισ. ευρώ αντιστοίχως.  Εάν αφαιρεθούν από το συνολικό χρέος — δεδομένου ότι αποτελούν μέρος του — το καθαρό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης περιορίζεται στα 323,22 δισ. ευρώ, από 328,68 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024.

Τα στοιχεία για το Δημόσιο Χρέους δείχνουν επίσης μία αύξηση των repos του Δημοσίου στα 62,8 δισ. ευρώ από 56,9 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του 2024. Το ποσό αυτό αφορά βραχυπρόθεσμα δάνεια, ανακυκλούμενα  που χορηγούν φορείς της Γενικής Κυβέρνησης προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Οι εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου κατέγραψαν μείωση κατά 724 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον Σεπτέμβριο του 2024, στα 25,07 δισ. ευρώ από 25,8 δισ. ευρώ στο τέλος του τρίτου τριμήνου εκείνης της χρονιάς. Οι εγγυήσεις που έχει χορηγήσει το Δημόσιο στο πλαίσιο του προγράμματος ΗΡΑΚΛΗΣ για την ελάφρυνση των κόκκινων δανείων από τις τράπεζες διαμορφώθηκαν στα 17,1 δισ. ευρώ από 17,3 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του 2024.

Κατά τη  διάρκεια του 2025 δόθηκαν νέες εγγυήσεις 2,3 δισ. ευρώ για την τιτλοποίηση των δανείων της Attica Bank (Rhodium , Domus1) Εθνικής Τράπεζας (Leon) και στην Alpha Bank για τα πακέτα δανείων Gaia I και ΙΙ, . Τα έσοδα που εισέπραξε το Δημόσιο από τις προμήθειες των εγγυήσεων αυτών το 2025 ανήλθαν σε 293 εκατ. ευρώ.

Όσον αφορά τις εγγυήσεις για τα δάνεια της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, αυτές παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές, φθάνοντας τα 2,09 δισ. ευρώ το 2025, έναντι 2,07 δισ. ευρώ στο τέλος Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους.

Η μέση σταθμική διάρκεια του χρέους διαμορφώθηκε στα 18,37 έτη, ελαφρώς χαμηλότερα από τα 18,97 έτη που ίσχυαν στο τέλος του 2024, εξέλιξη που συνδέεται με τη σταδιακή εξόφληση βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων της περιόδου της οικονομικής κρίσης. Παρά τη μικρή αυτή μεταβολή, το μέσο επιτόκιο εξυπηρέτησης παρέμεινε σταθερό στο 1,33%, συγκαταλεγόμενο στα χαμηλότερα επίπεδα εντός της ΕΕ. Το ιδιαίτερα χαμηλό κόστος δανεισμού οφείλεται κυρίως στα δάνεια ύψους 230 δισ. ευρώ από τους επίσημους πιστωτές — κυρίως την Ευρωζώνη, τον EFSF και τον ESM — τα οποία έχουν μεγάλη διάρκεια αποπληρωμής (25-30 έτη) και μέσο επιτόκιο 1,1%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων των ενδοκυβερνητικών υποχρεώσεων (δηλαδή των οφειλών του Κεντρικού Δημοσίου προς φορείς της Γενικής Κυβέρνησης), ανήλθε στα 406,18 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, έναντι 402,2 δισ. ευρώ στο τέλος του προηγούμενου έτους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ισχυρές βροχές, καταιγίδες και άνεμοι έως 8 μποφόρ

Πρόσκαιρη επιδείνωση του καιρού με ισχυρές βροχές, καταιγίδες και πιθανώς κατά τόπους χαλαζοπτώσεις προβλέπεται μέχρι και το απόγευμα του Σαββάτου (21/2) αρχικά στη βορειοδυτική χώρα, βαθμιαία στις υπόλοιπες περιοχές της δυτικής Ελλάδας, τα βορειοανατολικά ηπειρωτικά και το ανατολικό Αιγαίο, σύμφωνα με το Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού με πορτοκαλί προειδοποίηση, που εξέδωσε η ΕΜΥ.

Ισχυροί, νοτίων διευθύνσεων άνεμοι, εντάσεως 7 και τοπικά 8 μποφόρ θα πνέουν αύριο, πρόσκαιρα στο Ιόνιο και βαθμιαία στο κεντρικό και βόρειο Αιγαίο.

Πιο συγκεκριμένα, κατά τόπους ισχυρές βροχές και καταιγίδες προβλέπονται:

Σήμερα

α. στο βόρειο τμήμα του Ιονίου (περιοχή Κέρκυρας, Διαποντίων νήσων, Παξών) και την Ήπειρο από τις πρώτες ώρες μέχρι νωρίς το μεσημέρι β. στις υπόλοιπες περιοχές του Ιονίου και τη δυτική Στερεά από τις πρωινές ώρες μέχρι το απόγευμα γ. στη δυτική και νότια Πελοπόννησο από τις προμεσημβρινές ώρες μέχρι αργά το απόγευμα δ. στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη από τις απογευματινές ώρες

ε. στην υπόλοιπη Πελοπόννησο, την ανατολική Στερεά (συμπεριλαμβανομένης της Αττικής) και την Εύβοια πρόσκαιρα από νωρίς το βράδυ μέχρι αργά τη νύχτα

στ. στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου από νωρίς το βράδυ.

Το Σάββατο

α. στην ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη και τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου μέχρι το απόγευμα β. στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου μέχρι το μεσημέρι γ. στα Δωδεκάνησα από τις πρωινές ώρες μέχρι το μεσημέρι.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιατί δυσκολευόμαστε να πούμε «όχι» – Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Για πολλούς ανθρώπους, η λέξη «όχι» συνοδεύεται από σφίξιμο στο στομάχι. Δεν είναι απλώς μια άρνηση. Είναι φόβος μήπως πληγώσουμε, μήπως απορριφθούμε, μήπως χαρακτηριστούμε εγωιστές ή αδιάφοροι.

Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Κι έτσι λέμε «ναι» ενώ μέσα μας θέλουμε «όχι». Και κάθε τέτοιο «ναι» αφήνει ένα μικρό ίχνος δυσαρέσκειας…

Όρια δεν σημαίνει απόρριψη

Πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει ότι τα όρια ισοδυναμούν με απόσταση. Ότι αν βάλω όριο, κινδυνεύει η σχέση. Ότι η αγάπη σημαίνει διαθεσιμότητα χωρίς προϋποθέσεις.

Αυτό όμως δεν είναι εγγύτητα. Είναι συγχώνευση.

Τα όρια δεν κόβουν τη σύνδεση, τη διαμορφώνουν δημιουργώντας ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο δύο άνθρωποι μπορούν να υπάρχουν χωρίς να καταπιέζεται κανείς.

Από πού ξεκινά η δυσκολία

Η δυσκολία στο «όχι» συχνά έχει βαθιές ρίζες.

  • Παιδιά που επιβραβεύονταν όταν ήταν «καλά» και συνεργάσιμα
  • Παιδιά που φοβούνταν τη σύγκρουση
  • Παιδιά που έμαθαν ότι η αγάπη κερδίζεται

Όταν η αξία συνδέεται με την αποδοχή, τότε το όριο μοιάζει επικίνδυνο, γιατί κάθε «όχι» μοιάζει με ρίσκο απώλειας!

Η ενοχή ως εσωτερικός μηχανισμός ελέγχου

Ακόμα κι όταν κάποιος καταφέρει να πει «όχι», συχνά ακολουθεί ενοχή. Σαν μια εσωτερική φωνή που λέει: «Ήσουν σκληρός», «Έπρεπε να βοηθήσεις», «Δεν είσαι αρκετά καλός».

Η ενοχή λειτουργεί σαν μηχανισμός επιστροφής στην παλιά ισορροπία. Σαν να μας τραβά πίσω στον ρόλο που έχουμε μάθει να παίζουμε.

Όρια και αυτοεκτίμηση

Τα όρια είναι δείκτης αυτοσεβασμού. Δηλώνουν ότι αναγνωρίζω τις ανάγκες μου και τους δίνω χώρο. Δεν σημαίνει ότι αγνοώ τον άλλον. Σημαίνει ότι δεν αγνοώ τον εαυτό μου.

Όσο πιο σταθερή είναι η εσωτερική αίσθηση αξίας, τόσο λιγότερο απειλητικό γίνεται το «όχι».

Τι αλλάζει όταν αρχίζεις να βάζεις όρια

Στην αρχή, συχνά εμφανίζονται αντιδράσεις. Κάποιοι θα δυσαρεστηθούν. Κάποιοι θα αιφνιδιαστούν. Αυτό δεν σημαίνει ότι το όριο είναι λάθος.

Σημαίνει ότι η ισορροπία αλλάζει.

Και κάθε αλλαγή απαιτεί χρόνο προσαρμογής.

Η ψυχοθεραπεία και η οικοδόμηση ορίων

Στη θεραπευτική διαδικασία, τα όρια δεν μαθαίνονται ως τεχνική. Καλλιεργούνται ως εσωτερική στάση. Μέσα από τη διερεύνηση της ενοχής, του φόβου απόρριψης, της ανάγκης για αποδοχή.

Όταν κάποιος αρχίζει να αναγνωρίζει ότι έχει δικαίωμα στις ανάγκες του, τότε το «όχι» παύει να είναι επίθεση. Γίνεται σαφήνεια.

Τα όρια δεν χτίζονται για να απομακρύνουν τους ανθρώπους. Χτίζονται για να επιτρέψουν σχέσεις που βασίζονται στον σεβασμό και όχι στον φόβο.

Το «όχι» δεν είναι ρήξη.
Είναι το σημείο όπου αρχίζει η αληθινή παρουσία.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας

ΕΦΕΤ: Ενημέρωση των καταναλωτών για την περίοδο της Σαρακοστής

Η περίοδος της Σαρακοστής και ιδιαίτερα η Καθαρά Δευτέρα συνδέονται με συγκεκριμένα τρόφιμα, τα γνωστά σαρακοστιανά.

Πρόκειται κυρίως για νηστίσιμες επιλογές, όπως όσπρια, λαδερά πιάτα χωρίς κρέας, αλλά και αλιεύματα όπως χταπόδια, καλαμάρια, θράψαλα, σουπιές, γαρίδες και μύδια, μαζί με προϊόντα όπως ο ταραμάς και το αυγοτάραχο. Αγαπημένο επιδόρπιο της περιόδου είναι ο χαλβάς, που πλέον κυκλοφορεί σε πολλές εμπορικές παραλλαγές.

Πολλά από αυτά τα τρόφιμα, ιδιαίτερα τα αλιεύματα είναι ευαίσθητα στη διατήρηση (ή αλλιώς ευαλλοίωτα). Ωστόσο, με σωστή αποθήκευση, σωστή προετοιμασία των γευμάτων και γενικά την τήρηση των ορθών πρακτικών υγιεινής, αποφεύγονται οι αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των καταναλωτών. Στο πλαίσιο αυτό, ο ΕΦΕΤ δημοσίευσε ορισμένες χρήσιμες συμβουλές για την επιλογή τροφίμων που καταναλώνονται ειδικά την περίοδο της Σαρακοστής Αναλυτικότερα:

ΚΕΦΑΛΟΠΟΔΑ (π.χ. χταπόδια, καλαμάρια, θράψαλα, σουπιές)

Τα βρίσκουμε στην αγορά, είτε νωπά, είτε κατεψυγμένα, είτε αποψυγμένα. Στα νωπά προσέχουμε:

– Να μην έχουν δυσάρεστη οσμή, ή οσμή αμμωνίας, ή οποιαδήποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν, αλλά να αναδίδουν την χαρακτηριστική οσμή της θάλασσας.

– Η επιφάνεια του σώματος να είναι υγρή και γυαλιστερή, ενώ τα πλοκάμια και οι βεντούζες να αντέχουν σε ελαφρύ τράβηγμα και να μην αποσπώνται εύκολα.

– Η σάρκα να είναι συμπαγής, ελαστική και γυαλιστερή ενώ τα μάτια να είναι γυαλιστερά, ζωηρά χωρίς κηλίδες. Ακόμη, έχοντας υπόψη ότι η αξία του καλαμαριού είναι υπερδιπλάσια από αυτή του θράψαλου, καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας τις διαφορές στα χαρακτηριστικά ανάμεσα στα καλαμάρια και τα θράψαλα όταν τα βλέπουμε ολόκληρα και να μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε, για να αποφύγουμε κάποια πιθανή παραπλάνηση. Τα καλαμάρια και τα θράψαλα έχουν μια χαρακτηριστική μορφολογική διαφορά στη μορφή του πτερυγίου τους. Τα καλαμάρια έχουν ένα ρομβοειδές πτερύγιο που εκτείνεται στο μεγαλύτερο μήκος του σώματός τους, ενώ το πτερύγιο στα θράψαλα είναι τριγωνικού σχήματος και πιο πεπλατυσμένο.

Όταν τα δύο είδη εκτίθενται νωπά πάνω στον πάγο είναι εύκολη η διάκρισή τους, γιατί τα θράψαλα διαθέτουν δέκα πλοκάμια παρόμοιου μήκους, ενώ τα καλαμάρια έχουν δύο χαρακτηριστικά πλοκάμια πιο επιμήκη σε σχέση με τα υπόλοιπα οκτώ. Τα κατεψυγμένα (συσκευασμένα ή χύμα) κεφαλόποδα δεν πρέπει να πωλούνται με αλλοιωμένη χροιά, ενώ συνήθως καλύπτονται από ένα στρώμα πάγου. Μετά την απόψυξη το περιεχόμενο πρέπει να έχει το χρώμα και την οσμή του νωπού προϊόντος.

Τα αποψυγμένα αλιεύματα που πωλούνται χύδην, θα πρέπει να διατίθενται στην αρχική συσκευασία τους, η οποία θα πρέπει να φέρει το σήμα αναγνώρισης (οβάλ σφραγίδα) της εγκεκριμένης εγκατάστασης που πραγματοποιήθηκε η απόψυξή τους. Κατά την πώλησή τους πρέπει υποχρεωτικά εκτός από τις ενδείξεις στη συσκευασία τους να έχουν εμφανή δήλωση της αποψυγμένης κατάστασής τους με την αναγραφή της λέξης «αποψυχθέν» στην ενδεικτική πινακίδα πώλησης. Τονίζεται ότι απαγορεύεται η απόψυξη στα καταστήματα πώλησης.

ΟΣΤΡΑΚΟΕΙΔΗ (π.χ. μύδια, κυδώνια, γυαλιστερές, στρείδια, αχιβάδες, χτένια)

Εφόσον πωλούνται νωπά με κέλυφος θα πρέπει να είναι ζωντανά και αυτό φαίνεται εύκολα αν ισχύουν τα εξής:

-Το κέλυφος είναι κλειστό και ανοίγει πολύ δύσκολα ή αν είναι μερικώς ανοιχτό με την ελάχιστη πίεση πάνω στο κέλυφός κλείνει μόνο του ερμητικά.

-Το περιεχόμενο είναι υγρό, καθαρό και άοσμο.

– Η σάρκα είναι υγρή, γερά προσκολλημένη στο κέλυφος. Είναι χαρακτηριστικό ότι με τσίμπημα καρφίτσας ή με λίγες σταγόνες λεμονιού προκαλείται συστολή του σώματος. Για τα αποφλοιωμένα μύδια που πωλούνται πάνω σε πάγο, παρατηρούμε αν η σάρκα τους είναι γυαλιστερή, συνεκτική και αναδίδει μυρωδιά θάλασσας. Τα μύδια πωλούνται επίσης και κατεψυγμένα με ή δίχως κέλυφος.

ΜΑΛΑΚΟΣΤΡΑΚΑ (π.χ. γαρίδες, καραβίδες, αστακοί, καβούρια)

Τα βρίσκουμε στην αγορά είτε ως νωπά, είτε ως κατεψυγμένα, είτε ως αποψυγμένα.  Όσον αφορά τα νωπά, ελέγχουμε ότι:

– Δεν έχουν δυσάρεστη οσμή, αλλά αναδίδουν την χαρακτηριστική οσμή της θάλασσας.

– Τα πόδια τους είναι στερεά κολλημένα στο σώμα και σκληρά.

– Η μεμβράνη του θώρακα είναι τεντωμένη, ανθεκτική και διαφανής.

– Το κεφάλι και ο θώρακας είναι ανοιχτόχρωμα, όχι μελανού χρώματος και δεν πρέπει να έχουν μαύρες κηλίδες.

– Να έχουν αντανακλαστικές κινήσεις στα μάτια, στις κεραίες και στα πόδια όταν είναι ζωντανά. Γενικά, να γνωρίζουμε ότι οι φρέσκες γαρίδες γλιστρούν εύκολα από το χέρι.

ΑΧΙΝΟΙ

Οι αχινοί πρέπει κατά την αγορά τους να είναι ζωντανοί, κάτι που διακρίνεται εύκολα από την κίνηση των αγκαθιών τους. Όταν επιλέγουμε κονσέρβες ιχθυηρών που διατηρούνται στο ψυγείο ή εκτός ψυγείου, προσέχουμε να είναι ακέραιες και σφραγισμένες, χωρίς βαθουλώματα ή διογκώσεις.

ΑΛΛΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΙΑΝΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ

Ο ταραμάς συναντάται σε μορφή πάστας και πρέπει να έχει ομοιόμορφο χρώμα. Πιθανή αλλοίωση στον ταραμά διαπιστώνεται από την εμφάνιση μούχλας, την ξηρότητα, την τάγγιση, την πικρή ή ξινή γεύση.

ΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ

Τόσο τα ψάρια, τα μαλάκια και τα οστρακοειδή, όπως και οι σπόροι σησαμιού και οι ξηροί καρποί (πρώτες ύλες για τον χαλβά) είναι από τις ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες ή δυσανεξίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγνωρίσει με κανονισμό τις 14 ουσίες ή προϊόντα που προκαλούν πιο συχνά τροφικές αλλεργίες ή δυσανεξίες (παράρτημα ΙΙ του Κανονισμού 1169/2011).

Οι ουσίες αυτές πρέπει να αναγράφονται ευκρινώς στα προσυσκευασμένα τρόφιμα, είτε χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη, είτε μπορεί να περιέχονται ίχνη αυτών από διασταυρούμενη επιμόλυνση. Στα μη προσυσκευασμένα τρόφιμα και σε χώρους μαζικής εστίασης οι υπεύθυνοι πρέπει να είναι σε θέση να μας παρέχουν τις απαραίτητες πληροφορίες είτε μέσω του μενού, είτε μέσω πινακίδων, είτε και προφορικά εφόσον υπάρχει γραπτή ενημέρωση (σε μενού, σε καταλόγους ή σε πινακίδες) για την ύπαρξη αλλεργιογόνων στα τρόφιμα.

Αν σκοπεύουμε να μαγειρέψουμε κάτι για φίλους ή την οικογένειά μας ή να πραγματοποιήσουμε κάποιο τραπέζι, δεν ξεχνάμε να τους ρωτήσουμε αν υποφέρουν από κάποια τροφική αλλεργία, ώστε να προσέξουμε τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε ή να τους προειδοποιήσουμε να μην φάνε κάποια από τα φαγητά. Αν κάποιος νιώσει αδιαθεσία ή παρουσιάσει αλλεργική αντίδραση μετά από κατανάλωση κάποιου τρόφιμου, θα πρέπει να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Ζήτημα δημόσιας υγείας η μικροβιακή αντοχή σε βακτήρια που μεταδίδονται μέσω τροφίμων

Η μικροβιακή αντοχή (AMR) σε κοινά βακτήρια που μεταδίδονται μέσω των τροφίμων, όπως η σαλμονέλα και το καμπυλοβακτήριο, εξακολουθεί να αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας σε ολόκληρη την Ευρώπη, σύμφωνα με νέα κοινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Τα ευρήματα της έκθεσης βασίστηκαν σε δεδομένα μικροβιακής αντοχής των ετών 2023-2024 που υποβλήθηκαν από τα κράτη- μέλη της ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Ελβετία. Διαπιστώθηκε ότι τα πρότυπα αντοχής διαφέρουν σημαντικά μεταξύ χωρών, βακτηρίων και φαρμάκων αντανακλώντας διαφορές στη χρήση αντιμικροβιακών ουσιών, στις γεωργικές πρακτικές, στα μέτρα υγείας των ζώων και στις στρατηγικές πρόληψης λοιμώξεων.

Όπως προκύπτει από την έκθεση, μεγάλο ποσοστό στελεχών σαλμονέλας και καμπυλοβακτηρίου, τόσο από ανθρώπους όσο και από παραγωγικά ζώα, συνεχίζει να εμφανίζει αντοχή στη σιπροφλοξασίνη, ένα σημαντικό αντιβιοτικό για τη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων στον άνθρωπο. Όπως επισημαίνεται, ενώ η αντοχή στη σαλμονέλα από παραγωγικά ζώα παραμένει σταθερά υψηλή, η αντοχή σε λοιμώξεις των ανθρώπων από σαλμονέλα έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Η τάση αυτή προκαλεί ανησυχία, καθώς η αντοχή στη σιπροφλοξασίνη περιορίζει τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.

Στην περίπτωση του καμπυλοβακτηρίου, η αντοχή είναι πλέον τόσο διαδεδομένη στην Ευρώπη ώστε η σιπροφλοξασίνη δεν συνιστάται πλέον για τη θεραπεία λοιμώξεων στον άνθρωπο. Για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητάς της στην Ιατρική, έχουν επιβληθεί περιορισμοί στη χρήση της στα ζώα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υψηλά ποσοστά σαλμονέλας και καμπυλοβακτηρίου σε ανθρώπους και επιλεγμένα παραγωγικά ζώα εμφανίζουν επίσης αντοχή σε ευρέως χρησιμοποιούμενες αντιμικροβιακές ουσίες, όπως η αμπικιλλίνη, οι τετρακυκλίνες και τα σουλφοναμίδια.

Την ίδια ώρα, πάντως, αρκετές χώρες αναφέρουν πρόοδο στη μείωση των επιπέδων αντοχής τόσο στους ανθρώπους και στα παραγωγικά ζώα. Συγκεκριμένα, για τη σαλμονέλα η αντοχή των βακτηρίων στην αμπικιλλίνη και τις τετρακυκλίνες μειώθηκε σημαντικά στους ανθρώπους τα τελευταία δέκα χρόνια σε 19 και 14 χώρες, αντίστοιχα. Θετικές τάσεις εντοπίστηκαν επίσης σε ζώα στην ΕΕ, με μειωμένη αντοχή στις τετρακυκλίνες σε κοτόπουλα και στην αμπικιλλίνη και τις τετρακυκλίνες σε γαλοπούλες.

Για το καμπυλοβακτήριο, η αντοχή στην ερυθρομυκίνη έχει μειωθεί σε αρκετές χώρες την τελευταία δεκαετία, τόσο στους ανθρώπους όσο και σε ορισμένα ζώα. Επιπλέον, η συνδυασμένη αντοχή σε κρίσιμα σημαντικά αντιμικροβιακά, που σημαίνει αντοχή σε περισσότερα από ένα αντιμικροβιακά ταυτόχρονα, παραμένει γενικά χαμηλή στη σαλμονέλα, το καμπυλοβακτήριο και το E.coli.  Στην έκθεση σημειώνεται ότι η μικροβιακή αντοχή αφορά όλους. Όταν τα βακτήρια καθίστανται ανθεκτικά στα αντιμικροβιακά φάρμακα, οι λοιμώξεις γίνονται δυσκολότερες στη θεραπεία και οι διαθέσιμες επιλογές περιορίζονται.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της προσέγγισης «One Health», που αναγνωρίζει τη στενή διασύνδεση μεταξύ ανθρώπινης υγείας, υγείας των ζώων και παραγωγής τροφίμων. Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε ορισμένους τομείς, η συνετή και υπεύθυνη χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών σε όλους τους τομείς, σε συνδυασμό με αποτελεσματικά μέτρα πρόληψης λοιμώξεων, υγείας των ζώων και ασφάλειας τροφίμων, παραμένει απαραίτητη για την επιβράδυνση της εμφάνισης και εξάπλωσης ανθεκτικών βακτηρίων και την προστασία της δημόσιας υγείας στην Ευρώπη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Μ.Κουζινοπούλου

Τα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας ανησυχούν περισσότερο για την απώλεια της δουλειάς τους απ΄ όσο σε οποιονδήποτε άλλο κλάδο, σύμφωνα με νέα έρευνα

Η αυτοκινητοβιομηχανία φοβάται απώλειες θέσεων εργασίας, εν μέσω συνεχιζόμενων αναταραχών, σύμφωνα με νέα έρευνα της AlixPartners.

Ορισμένα στελέχη, συμπεριλαμβανομένων αυτοκινητοβιομηχανιών, αντιπροσωπειών και κέντρων εξυπηρέτησης, παρόχων aftermarket και υπηρεσιών που σχετίζονται με αυτοκίνητα, ανέφεραν μεγαλύτερη αναστάτωση και ανασφάλεια από ό,τι πριν από ένα χρόνο, σε μια νέα έρευνα της AlixPartners, αναφέρει το Bloomberg. Περισσότεροι από 4 στους 10 ηγέτες της αυτοκινητοβιομηχανίας ανέφεραν ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια των θέσεων εργασίας τους στον Δείκτη Διαταραχών του AlixPartners για το 2026, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου.

Ο Δείκτης Διαταραχής AlixPartners για το 2026 – η έβδομη ετήσια έκθεση – που βασίζεται σε απαντήσεις από πάνω από 3.200 ανώτερα στελέχη σε 11 χώρες και 10 κλάδους, αποκαλύπτει μια σύνθετη εικόνα μετριασμού των διαταραχών στους περισσότερους κλάδους και γεωγραφικές περιοχές, παράλληλα με αναδυόμενες περιοχές εμπιστοσύνης και ικανότητας. Η βαθμολογία του Δείκτη Διαταραχής είναι ένας αριθμός που προκύπτει από την ανάλυση του αριθμού και της σοβαρότητας των ανατρεπτικών δυνάμεων. Είναι μια συνάρτηση του πόσες δυνάμεις λένε τα στελέχη ότι διαταράσσουν την επιχείρησή τους, σε συνδυασμό με το πόσο ισχυρές λένε ότι είναι αυτές οι δυνάμεις.

Ο Δείκτης Διαταραχών AlixPartners του 2026 επιβεβαιώνει αυτό που έχει παρατηρηθεί από την έναρξη αυτής της μελέτης πριν από επτά χρόνια: η αναστάτωση είναι πραγματικά ο νέος οικονομικός μοχλός. Σχεδόν τα μισά στελέχη αναφέρουν ότι οι επιχειρήσεις τους υπέστησαν σοβαρές αναταραχές κατά το περασμένο έτος, και η βαθμολογία 70 υπογραμμίζει ένα ακόμη έντονο περιβάλλον, ακόμη και καθώς ορισμένες πιέσεις μετριάζονται σε ετήσια βάση. Τα στελέχη αναφέρουν λιγότερη ανησυχία για τη ρύθμιση, τις αλυσίδες εφοδιασμού και την αγορά εργασίας, ωστόσο οι τιμές ενέργειας, ο πληθωρισμός, οι δασμοί, η γεωπολιτική και η κυβερνοασφάλεια παραμένουν αμείλικτες πηγές πίεσης.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει γίνει ο μεγάλος διαχωριστής: το 80% των στελεχών είναι αισιόδοξα και οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες εταιρείες χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη, την αλλαγή επιχειρηματικού μοντέλου και την γεωπολιτική αναδιάρθρωση για να μετατρέψουν την αναστάτωση σε πλεονέκτημα, ακόμη και όταν το άγχος αυξάνεται περισσότερο μεταξύ αυτών των ηγετών. Οι διευθύνοντες σύμβουλοι, αισθάνονται πιο αναστατωμένοι, λιγότερο προετοιμασμένοι και υπό μεγαλύτερη προσωπική πίεση.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Σπύρος Ρέκκας

Η Γερμανία επιδιώκει να αποκτήσει δεκάδες επιπλέον F-35 από τις ΗΠΑ, καθώς το πρόγραμμα για την κατασκευή ευρωπαϊκού μαχητικού πνέει τα λοίσθια

Η γερμανική κυβέρνηση μελετά το ενδεχόμενο να παραγγείλει περισσότερα αμερικανικής κατασκευής μαχητικά αεροσκάφη F-35, δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς δυο πηγές του, κάτι που θα αύξανε την εξάρτηση του Βερολίνου από τις ΗΠΑ καθώς το πρόγραμμα για την κατασκευή μαχητικού αεροσκάφους επόμενης γενιάς από κοινού με τη Γαλλία πνέει τα λοίσθια.

Η πρώτη πηγή εξήγησε ότι η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την αγορά ακόμη 35 F-35. Η Λούφτβαφε είχε ήδη υπογράψει σύμβαση το 2022 για την αγορά τριάντα πέντε μαχητικών που κατασκευάζει η Lockheed Martin και αναμένεται να αρχίσει να τα παραλαμβάνει αργότερα φέτος.

Η ενδεχόμενη αγορά τέτοιων μαχητικών, που κοστίζουν πάνω από 80 εκατομμύρια δολάρια, εξετάζεται εν μέσω πίεσης της Ουάσιγκτον στους ευρωπαίους συμμάχους της να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες. Αν εκτελεστούν οι προϋπάρχουσες παραγγελίες και γίνουν νέες, η Γερμανία θα αποκτήσει από 70 ως 85 τέτοια αεροσκάφη, ωστόσο οι πηγές επισήμαναν ότι η προοπτική αυτή είναι ακόμη αβέβαιη.

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Άμυνας απέφυγε να σχολιάσει αμέσως. Το Πεντάγωνο παρέπεμψε στη γερμανική κυβέρνηση. Εκπρόσωπος της Lockheed Martin περιορίστηκε να πει ότι η εταιρεία είναι επικεντρωμένη στην κατασκευή των F-35 που έχουν παραγγελθεί ήδη από το Βερολίνο.

Τον Οκτώβριο, πηγή στη γερμανική κάτω Βουλή ανέφερε ότι σκοπός του υπουργείου είναι να παραγγείλει ακόμη δεκαπέντε F-35 άμεσα. Αναμένεται η αγορά αυτή να ανακοινωθεί σύντομα, σύμφωνα με τη δεύτερη πηγή. Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες του πρακτορείου, θα πρόκειται για σημαντική, στρατηγική στροφή προς περαιτέρω ολοκλήρωση με τις ΗΠΑ και ταυτόχρονα απομάκρυνση από τον στόχο της ευρωπαϊκής αυτονομίας όσον αφορά τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, προτεραιότητα για τη Γαλλία.

Οι διαφωνίες ανάμεσα στο Βερολίνο και στο Παρίσι συνεχίζονται όσον αφορά το πρόγραμμα για το μαχητικό επόμενης γενιάς (Future Combat Air System, FCAS), το οποίο στη θεωρία θα άρχιζε να αντικαθιστά τα υπάρχοντα στρατιωτικά αεροσκάφη της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας από το 2040. Κατά το σενάριο που προκύπτει, το πρόγραμμα οδεύει να εγκαταλειφθεί από τη Γερμανία.

Η πιθανή δέσμευση της για την αγορά επιπλέον F-35 θα άλλαζε επίσης την ισορροπία στο NATO, καθώς το συγκεκριμένο αεροσκάφος μπορεί να φέρει πυρηνικά όπλα και διαδραματίζει ρόλο κλειδί στη στρατηγική της συμμαχίας ως προς αυτή τη διάσταση. Σε αυτή την περίπτωση η Γερμανία θα έχει χρόνο να επιλέξει και να αναπτύξει νέο μαχητικό του μέλλοντος.

Ο γερμανός καγκελάριος Μερτς αμφισβήτησε χθες Τετάρτη το κατά πόσον έχει λογική η ανάπτυξη επανδρωμένου μαχητικού έκτης γενιάς. «Θα χρειαζόμαστε ακόμη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος σε 20 χρόνια; Το χρειαζόμαστε, με δεδομένο πως θα πρέπει να το αναπτύξουμε με μεγάλα έξοδα;», είπε κατά τη διάρκεια πόντκαστ που μεταδόθηκε χθες.

Το F-35 που θα αγοράσει η Γερμανία είναι το μόνο μαχητικό που είναι ικανό να μεταφέρει πυρηνικές βόμβες B61 και θα αντικαταστήσει ιδίως τα πεπαλαιωμένα αεροσκάφη Tornado της Λούφτβαφε. Ο υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Μπόρις Πιστόριους είπε την περασμένη εβδομάδα πως αναμένει η τύχη του FCAS να κριθεί εντός ημερών. Αν και αναμένεται το πρόγραμμα να εγκαταλειφθεί, η συνεργασία της Γερμανίας με τη Γαλλία θα συνεχιστεί, ιδίως στα πεδία των drones και των υποδομών ηλεκτρονικού και ψηφιακού πολέμου, σύμφωνα με ειδικούς.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μάριος Θεμιστοκλέους: 250 νέα ασθενοφόρα προστίθενται στο στόλο του ΕΚΑΒ- Προχωρούν οι διαδικασίες για την πρόσληψη διασωστών

Ο υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους, στη σημερινή του συνέντευξη στην τηλεόραση του BLUE SKY αναφέρθηκε στη μεγάλη δωρεά του ΚΑΤ, στην εξέλιξη του κύματος γρίπης, στους χρόνους αναμονής στα ΤΕΠ, στην αξιολόγηση των νοσοκομείων από τους ασθενείς, στην πορεία της Ενιαίας Λίστας Χειρουργείων και των απογευματινών χειρουργείων, στις προσλήψεις προσωπικού, στον ψηφιακό μετασχηματισμό/τεχνητή νοημοσύνη και στα προγράμματα πρόληψης.

Η ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την Πολιτεία, με έμφαση τόσο στις υποδομές όσο και στο ανθρώπινο δυναμικό. Το 2026 προγραμματίζονται 5.000 μόνιμες προσλήψεις και 3.000 θέσεις επικουρικού προσωπικού, με ιδιαίτερη στόχευση στην κάλυψη των αναγκών σε νοσηλευτές, ένα ζήτημα που απασχολεί συνολικά την Ευρώπη, ανέφερε, μιλώντας στην τηλεόραση του BLUE SKY, ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους.

«Η πλατφόρμα θα ανοίξει για επικουρικό νοσηλευτικό προσωπικό αρχικά στην Αττική και στα μεγάλα αστικά κέντρα και στη συνέχεια στην υπόλοιπη χώρα. Όποιος καταθέσει αίτηση και πληροί τα απαιτούμενα προσόντα θα προσληφθεί», ανέφερε. Παράλληλα, πρόσθεσε, προχωρούν οι διαδικασίες για την ενίσχυση του ΕΚΑΒ, σημειώνοντας ότι η εικόνα έχει βελτιωθεί, αλλά υπάρχει ακόμα δρόμος.

«Στην Αττική, στην πρωινή βάρδια, επιχειρούσαν περίπου 60 ασθενοφόρα, ενώ πλέον επιχειρούν περίπου 70, δηλαδή επιπλέον 10 ασθενοφόρα σε σχέση με πριν, που είναι και ο μεγαλύτερος αριθμός που διέθετε το ΕΣΥ». Τόνισε ότι η αύξηση των μηχανών άμεσης επέμβασης έχει συμβάλει στη μείωση χρόνων απόκρισης, ώστε να δίνονται γρήγορα πρώτες βοήθειες σε οξέα περιστατικά. Συμπλήρωσε ότι «παραλαμβάνονται 250 νέα ασθενοφόρα από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και θα ανοίξει σύντομα η πλατφόρμα για διασώστες στην Αττική και στα μεγάλα αστικά κέντρα, με στόχο περαιτέρω ενίσχυση».

Σχετικά με την αξιολόγηση των νοσοκομείων από τους ασθενείς, ο υφυπουργός ανέφερε ότι, «το δείγμα έχει ξεπεράσει τους 40.000 ασθενείς και το 75% χαρακτηρίζει τη νοσηλεία καλή ή πολύ καλή, ενώ στο 92% των περιπτώσεων οι ασθενείς δήλωσαν ότι βρήκαν γιατρό της ειδικότητας στο νοσοκομείο που επισκέφθηκαν». Υπογράμμισε ότι τα αποτελέσματα λειτουργούν ως εργαλείο διοίκησης, καθώς τα λαμβάνει και ο διοικητής κάθε νοσοκομείου για άμεσες παρεμβάσεις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάσκεψη ασφαλείας του Μονάχου 2026 – Geoeurope: Η ομάδα της γεωπολιτικής

Στο σταυροδρόμι των παγκόσμιων ανακατατάξεων, η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου του 2026 λειτούργησε ως ένας καθρέφτης που αντικατόπτριζε τις βαθιές ρωγμές στο οικοδόμημα της Ατλαντικής Συμμαχίας και την αγωνία της Ευρώπης μπροστά σε ένα αβέβαιο μέλλον. Το κεντρικό θέμα της διάσκεψης, η «καταστροφική πολιτική», δεν ήταν μια αφηρημένη έννοια, αλλά μια ευθεία βολή προς τις Ηνωμένες Πολιτείες υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ. Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, σε αυτό το τεταμένο κλίμα, αποτέλεσε ένα γεγονός μεγάλης σημασίας, το οποίο όμως, παρά την επιφανειακή ανακούφιση που προσέφερε, δεν ήταν παρά ένα επικάλυμμα, που έκρυβε την πικρή γεύση μιας αμετάβλητης αμερικανικής στρατηγικής.

Η ατμόσφαιρα στο Μόναχο ήταν ήδη βαριά από την προηγούμενη χρονιά, όταν ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς είχε επιτεθεί μετωπικά στην Ευρώπη, κατηγορώντας την για παρακμή και υπονομεύοντας τις θεμελιώδεις αρχές της συμμαχίας. Έναν χρόνο μετά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχοντας πλέον αποδεχθεί την πραγματικότητα της προεδρίας Τραμπ, δεν περίμεναν εκπλήξεις, αλλά μάλλον μια επιβεβαίωση της ρήξης.

Να υπενθυμίσουμε ότι τον Νοέμβριο 2025, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δημοσίευσε μια νέα έκδοση της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας, δίνοντας έμφαση στο «τεράστιο ιδεολογικό χάσμα» που έχει προκύψει μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των παραδοσιακών συμμάχων τους. Το έγγραφο ανέφερε ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα «διπλό δίλημμα», με «το μερίδιο της ηπείρου στο παγκόσμιο ΑΕΠ να μειώνεται, αλλά αυτή η οικονομική ύφεση τώρα καλύπτεται από τον σοβαρό κίνδυνο μιας πολιτισμικής εξάλειψης (civilisational erasure)».

Σε αυτό το πλαίσιο, η ομιλία του Ρούμπιο λειτούργησε ως μια τακτική κίνηση «καλού αστυνομικού» απέναντι στον «κακό αστυνομικό» Βανς. Ο Ρούμπιο υιοθέτησε μια ρητορική αλλαγή 180 μοιρών, γεμάτη πολιτισμικές αναφορές, από τον Μπετόβεν και την Καπέλα Σιξτίνα, μέχρι τον καθεδρικό της Κολωνίας. Παρουσίασε μια εικόνα ταπεινότητας, φτάνοντας στο σημείο να αποκαλέσει την Αμερική «παιδί της Ευρώπης», μια φράση που απέσπασε ενθουσιώδη και παρατεταμένα χειροκροτήματα. Αυτή η χειρονομία προσέφερε μια στιγμιαία ανακούφιση. Ωστόσο, κάτω από την επιφάνεια των ευγενικών λόγων, η ουσία της αμερικανικής πολιτικής παρέμενε αμετάβλητη. Οι κεντρικές απαιτήσεις των ΗΠΑ δεν είχαν αλλάξει, και η περιφρονητική στάση απέναντι σε ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή, την οποία ο Ρούμπιο αποκάλεσε «λατρεία του κλίματος», αποκάλυπτε ότι η συμφιλιωτική διάθεση ήταν απλώς επιφανειακή. Η απειλή του Τραμπ για κατάληψη της Γροιλανδίας, μιας περιοχής που ανήκει στη σύμμαχο του ΝΑΤΟ Δανία, είχε ήδη φέρει την Ευρώπη στα όριά της, καθιστώντας σαφές ότι η παλιά τάξη πραγμάτων είχε οριστικά τελειώσει.

Η απάντηση της Κάγια Κάλλας ήταν άμεση, αιχμηρή και πολυεπίπεδη. Απέρριψε κατηγορηματικά την ιδέα της ευρωπαϊκής παρακμής, τονίζοντας ότι η ελκυστικότητα του ευρωπαϊκού εγχειρήματος παραμένει ισχυρή, όπως αποδεικνύεται από τις πολλές χώρες που εξακολουθούν να επιδιώκουν την ένταξή τους στην ΕΕ. Περνώντας στην αντεπίθεση, η Κάλλας αμφισβήτησε την ηθική ανωτερότητα των ΗΠΑ στο πεδίο των ελευθεριών, επισημαίνοντας με νόημα ότι, την ώρα που ο Ρούμπιο επέκρινε την Ευρώπη, οι ΗΠΑ κατατάσσονταν στην 58η θέση παγκοσμίως στην ελευθερία του Τύπου, την ίδια στιγμή που η πατρίδα της, η Εσθονία, βρισκόταν στη δεύτερη. Αυτή η σύγκρουση, ωστόσο, αποκτά το πλήρες της νόημα μόνο όταν εξεταστεί υπό το πρίσμα της εμφάνισης του Αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς στην ίδια διάσκεψη έναν χρόνο νωρίτερα.

Η «καθησυχαστική» φύση της ομιλίας του Ρούμπιο ήταν απολύτως σχετική: ήταν καθησυχαστική σε σύγκριση με τον εμπρηστικό και απροκάλυπτα επιθετικό λόγο του Βανς το 2025. Ο Βανς είχε προκαλέσει «παγωμένη σιωπή», επιτιθέμενος μετωπικά στις φιλελεύθερες ευρωπαϊκές αξίες και υποστηρίζοντας ότι η μεγαλύτερη απειλή για την ήπειρο δεν ήταν εξωτερική, αλλά οι «εσωτερικές απειλές» της λογοκρισίας και της ηθικής παρακμής. Η προσέγγισή του είχε κινηθεί στα όρια του απομονωτισμού, αμφισβητώντας την ίδια τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ. Αντίθετα, ο Ρούμπιο το 2026 παρουσιάστηκε ως «παιδί της Ευρώπης», τονίζοντας την κοινή κληρονομιά και προσφέροντας έναν δρόμο συνεργασίας, έστω και υπό αυστηρούς όρους.

Αυτή η συνειδητοποίηση ωθεί την Ευρώπη, με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς, προς την αναζήτηση της «στρατηγικής αυτονομίας». Η ιδέα, που κάποτε θεωρούνταν ένα απλό σύνθημα του Γάλλου Εμανουέλ Μακρόν, σήμερα εμφανίζεται ως επιτακτική ανάγκη. Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται σε εξωτερικές δυνάμεις για την ασφάλεια της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είτε στρέφουν την προσοχή τους πίσω στο Δυτικό Ημισφαίριο, είτε στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, καθιστώντας σαφές ότι η Ευρώπη δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτούργησε ως καταλύτης. Η Ευρώπη αντιλαμβάνεται αυτή τη σύγκρουση ως έναν πόλεμο που αφορά την ίδια την ύπαρξή της και είναι αποφασισμένη να στηρίξει την Ουκρανία, ακόμη και χωρίς την αμερικανική βοήθεια. Αυτή η κατάσταση αναγκάζει τις ευρωπαϊκές χώρες να κινηθούν προς την αυτάρκεια και την ανεξαρτησία. Αντικειμενικά, η Ευρώπη διαθέτει σημαντικές δυνάμεις σε διάφορους τομείς. Εάν καταφέρει να ενσωματώσει αυτές τις διάσπαρτες δυνάμεις και να δημιουργήσει μια συνεκτική οντότητα, η επίτευξη της στρατηγικής αυτονομίας δεν είναι αδύνατη. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία είναι εξαιρετικά χρονοβόρα. Εκτιμάται ότι σε μια δεκαετία, το τοπίο ασφαλείας στην Ευρώπη θα έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές, αποκαλύπτοντας τα αποτελέσματα αυτής της μεταμόρφωσης. Η απαισιοδοξία στην Ευρώπη τροφοδοτείται και από την οικονομική στασιμότητα. Το γερμανικό μοντέλο ευημερίας, που βασιζόταν σε τρεις πυλώνες – φθηνή ρωσική ενέργεια, αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας και πώληση αυτοκινήτων υψηλής τεχνολογίας στην Κίνα – έχει καταρρεύσει πλήρως. Η Ευρώπη αισθάνεται να έχει χάσει την κατεύθυνσή της, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση της ανασφάλειας.

Στο επίκεντρο αυτής της παγκόσμιας αναδιάταξης βρίσκεται η Κίνα, η παρουσία της οποίας είναι πλέον πανταχού παρούσα και αναπόφευκτη. Η Δύση, και ειδικότερα η Ευρώπη, βλέπει συχνά τη διεθνή τάξη μέσα από έναν ναρκισσιστικό και συχνά αλαζονικό φακό, θεωρώντας ότι η «φιλελεύθερη διεθνής τάξη» που η ίδια δημιούργησε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελεί το μόνο ισχύον μοντέλο. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη δημιουργεί μια ψευδαίσθηση.

Η διεθνής τάξη είναι μια πολύ ευρύτερη έννοια που περιλαμβάνει την συνύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών συστημάτων, πολιτισμικών παραδόσεων και θρησκευτικών πεποιθήσεων. Γεγονότα όπως η ανεξαρτητοποίηση/ αποαποικιοποίηση 51 αφρικανικών χωρών, η σύγκρουση των δύο μπλοκ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και κυρίως, η άνοδος της Κίνας και δευτερευόντως της Ινδίας, αποδεικνύουν ότι η ιστορία δεν περιορίστηκε ποτέ σε ένα ενιαίο, φιλελεύθερο μοντέλο. Η περίοδος που θα μπορούσε να μοιάζει με τη «φιλελεύθερη τάξη» που περιγράφει η Δύση διήρκεσε στην πραγματικότητα μόνο για περίπου 15 χρόνια, από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έως την πλήρη άνοδο της Κίνας.

Η στάση της Ευρώπης απέναντι στην Κίνα έχει πλέον εισέλθει σε μια δεύτερη, πιο πραγματιστική φάση. Αρχικά, η Ευρώπη προσπάθησε να ασκήσει πίεση στην Κίνα για να πείσει τη Ρωσία να σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, μια απλοϊκή προσέγγιση που αγνοούσε την πολυπλοκότητα των σχέσεων. Όταν αυτή η στρατηγική απέτυχε, η Ευρώπη υιοθέτησε μια πιο ρεαλιστική στάση, με τους ηγέτες της να επισκέπτονται συλλογικά το Πεκίνο, εστιάζοντας πλέον στην ανάπτυξη της οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας. Οι ευρωπαϊκές διαμαρτυρίες για το εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα κρίνονται ως ανούσιες από γεωοικονομική άποψη.

Εν κατακλείδι, η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ανέδειξε μια δυσάρεστη αλήθεια: οι δεσμοί που ένωναν τον δυτικό κόσμο για δεκαετίες έχουν διαρραγεί, μάλλον ανεπανόρθωτα. Η συμφιλιωτική ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο ήταν απλώς μια εφήμερη χειρονομία, ανίκανη να καλύψει το χάσμα που έχει δημιουργηθεί. Η διατλαντική σχέση έχει υποστεί θεμελιώδη βλάβη, ωθώντας την Ευρώπη, έστω και απρόθυμα, στον δρόμο της στρατηγικής αυτονομίας. Η παλιά βεβαιότητα της αμερικανικής προστασίας έχει αντικατασταθεί από την αγωνία ενός αβέβαιου μέλλοντος, όπου η Ευρώπη καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση και τον ρόλο της σε έναν αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο. Σε αυτό το νέο τοπίο, η άνοδος της Κίνας δεν είναι απλώς ένας παράγοντας, αλλά το κεντρικό γεγονός που διαμορφώνει τις νέες ισορροπίες, αναγκάζοντας τη Δύση να εγκαταλείψει τις ψευδαισθήσεις της και να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα που δεν ελέγχει πλέον.

Προέλευση: https://geoeurope.org/2026/02/17/diaskepsi-asfaleias-tou-monaxou-2026/