Ως μία έμπρακτη κυβερνητική στήριξη της αναμόρφωσης της Ημαθίας σε δημοφιλή τουριστικό προορισμό κατά τους χειμερινούς μήνες, χαρακτήρισε ο Τάσος Μπαρτζώκας την απόφαση της Υπουργού Τουρισμού, κας Όλγας Κεφαλογιάννη, να ενταχθεί το χιονοδρομικό Κέντρο 3-5 Πηγάδια στους πόρους του Ταμείου Ανάπτυξης.
Πρόκειται για μία ουσιαστική κίνηση για την τουριστική ανάπτυξη όλου του Νομού, αφού εγκρίνεται η οικονομικη ενίσχυση του Χιονοδρομικού Κέντρου με ποσό άνω των 10 εκατομμυρίων ευρώ. Εξάλλου, με αυτό τον τρόπο υλοποιείται η βελτίωση των υποδομών και υπηρεσιών του Χιονοδρομικού Κέντρου σε πολλαπλά επίπεδα, όπως η δημιουργία καλοκαιρινής πίστας ελκήθρων και ταινιόδρομου με σκέπαστρο, η εγκατάσταση μονάδας παραγωγής χιονιού για τεχνητό χιόνι αλλά και ηλεκτρονικό σύστημα διαχείρισης εισιτηρίων, ενώ θα δημιουργηθεί και φωτοβολταϊκός σταθμός.
Η Νάουσα και η Ημαθία αποκτούν ένα σύγχρονο χιονοδρομικό κέντρο, ευρωπαϊκών προδιαγραφών που θα γίνει πόλος έλξης τουριστών από ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Κυρίως, όμως, χάρη στον κυβερνητικό σχεδιασμό, η Ημαθία μπαίνει δυναμικά στο χάρτη του ορεινού τουρισμού και γίνεται η αρχή για πολλές ακόμα δράσεις που θα την καταστήσουν γνωστό και αγαπημένο χειμερινό προορισμό.
Για κακή μας τύχη το 1922 καταρρέει το Μικρασιατικό μέτωπο και ο εκεί Ελληνισμός, μπαίνει σε ανήκουστες και βασανιστικές περιπέτειες με αποκορύφωμα τον βίαιο ξεριζωμό του από τις πατρογονικές εστίες. Βαρύς ο φόρος αίματος, αλλά κατά την άποψή μου βαρύτερος υπήρξε ο ξεριζωμός και η προσφυγιά.
Γράφει ο Πέτρος Κεφαλάς
Το 1925 φτάνουν οι πρόσφυγες πρόγονοί μας στην περιοχή του Πλατύ, με την προτροπή ενός εξέχοντα Καππαδόκη του αείμνηστου Ευάγγελου Παπασάββα ο οποίος είναι και ο ιδρυτής του Πλατέος. Πόσοι όμως είναι αυτοί που γνωρίζουν κάτι για τον Ευάγγελο Παπασάββα; Μην σκοτίζεστε… Μετρημένοι στα δάκτυλα δύο χεριών είναι και αν είναι. Μετά από 96 χρόνια στήθηκε μνημείο από τον Σύλλογο Καππαδοκών Πλατέος στο οποίο υπάρχει και η μορφή του αείμνηστου ιδρυτή του Πλατέος Ευάγγελου Παπασάββα.
Ιδρύεται λοιπόν το Πλατύ σε μία από τις πιο σημαντικές – προνομιακές γεωγραφικές θέσεις της Μακεδονίας. Σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος, κοντά στην Θεσσαλονίκη και κοντά στον κύριο οδικό άξονα Θεσσαλονίκης – Αθηνών. Βέβαια οι πρώτοι κάτοικοι αντιμετώπισαν τους βάλτους, τα κουνούπια, τα φίδια, τις βδέλλες και την ελονοσία. Κατάφεραν όμως να επιβιώσουν και να χτίσουν το Πλατύ.
Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, άρχισε στην Ελλάδα μια εσωτερική και μέτριας κλίμακας μετανάστευση. Εκείνη την εποχή το βασικό μέσο μαζικής μεταφοράς ήταν το τρένο. Έτσι χιλιάδες άνθρωποι κατέφθαναν σιδηροδρομικώς στο Πλατύ, πολλοί εκ των οποίων ήθελαν να εγκατασταθούν με τις οικογένειές τους στο Πλατύ. Οι περισσότεροι προέρχονταν από περιοχές των Γρεβενών και της Κοζάνης. Να που όμως αυτοί οι εσωτερικοί μετανάστες δεν υπολόγισαν την στενοκεφαλιά ορισμένων – (όχι όλων) – τότε κατοίκων του Πλατέος, μετρημένων στα δάκτυλα της μιας χειρός, οι οποίοι για να τους διώξουν ξεσήκωναν και τους υπόλοιπους προτάσσοντας, άκουσον – άκουσον, το μπέρδεμα της ράτσας… Έτσι οι λίγοι ξεσηκώνοντας τους πολλούς κατάφερναν να αγανακτούν τους νεοφερμένους, με αποτέλεσμα αυτοί να φεύγουν και να εγκαθίστανται στην Αλεξάνδρεια και αλλού. Και πολύ καλά έκαναν οι άνθρωποι…
Παράλληλα διάφορες Δημόσιες Υπηρεσίες (Εφορία, ΙΚΑ κ.α.) θέλαν να εγκατασταθούν στο Πλατύ, αλλά οι αντιδράσεις ορισμένων τις εξανάγκασαν να εγκατασταθούν στην Αλεξάνδρεια τότε Γιδά. Έτσι σιγά – σιγά άρχισε η ανάπτυξη της Αλεξάνδρειας η οποία σήμερα είναι μια αξιοθαύμαστη πόλη.
Το Πλατύ συνέχισε το διάβα του στον χρόνο και παρά την επιλογή του για εγκατάσταση μεγάλων βιομηχανικών μονάδων, δεν κατέστη δυνατόν να αλλάξουν και πολλά πράγματα σχετιζόμενα με την ανάπτυξή του. Το 1963 εγκαθίσταται στο Πλατύ το κρατικό εργοστάσιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (το μεγαλύτερο στην Ελλάδα), το 1969 η κρατική Ελληνική Βιομηχανία Ζωοτροφών χτίζει το εργοστάσιό της, το 1970 η πολυεθνική Ελβετική εταιρία της Nestle επιλέγει το Πλατύ για της εγκατάσταση του εργοστασίου επεξεργασίας γάλακτος, ενώ την ίδια χρονιά περίπου η Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών Αλεξάνδρειας εγκαθιστά στο Πλατύ το διαλογητήριο – συσκευαστήριο φρούτων, το 1980 η οικογένεια Μιχαλογιαννάκη ιδρύει και αυτή στο Πλατύ διαλογητήριο – συσκευαστήριο φρούτων και το 1981 η οικογένεια Μανώλη Βογιατζή ιδρύει στο Πλατύ το εργοστάσιο επεξεργασίας ελαιούχων σπόρων. Την εποχή εκείνη διαφαίνονταν ότι το Πλατύ θα έχει μια αλματώδη ανάπτυξη μια που οι προαναφερόμενες βιομηχανίες προσέφεραν πάνω από χίλιες πεντακόσιες θέσεις εργασίας. Βέβαια η επιλογή του Πλατέος για την εγκατάσταση των ανωτέρω βιομηχανικών μονάδων έγινε λόγο της προνομιακής του γεωγραφικής θέσης αλλά και του σημαντικού σιδηροδρομικού κόμβου.
Αμέσως το αγροτικό εισόδημα πολλαπλασιάστηκε, μια που οι περισσότεροι κάτοικοι του Πλατέος ήταν γεωργοί. Επίσης αρκετοί προσλήφθηκαν στις βιομηχανικές μονάδες έχοντας ένα σταθερό εισόδημα και το Πλατύ άρχισε να γίνεται ένας αξιοζήλευτος τόπος. Εκτός από τους κατοίκους του Πλατέος στα εργοστάσια εργάζονταν και άνθρωποι από τους περισσότερους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας. Το Πλατύ ήταν γνωστό πλέον σε όλη την Ελληνική επικράτεια. Θυμάμαι όταν ήταν Δήμαρχος Αλεξάνδρειας ο Φώτης Δημητριάδης, τον συνόδευσα στην Αντιπροεδρεία της Κυβέρνησης για κάποια θέματα του Δήμου. Ένας υπάλληλος τον ρώτησε: Σε ποιο Δήμο είστε Δήμαρχος; Αυτός απάντησε: Στον Δήμο Αλεξάνδρειας. Ο υπάλληλος τον κοίταξε με απορία χωρίς να μιλήσει. Τότε εγώ του είπα: Η Αλεξάνδρεια βρίσκεται δίπλα στο Πλατύ Ημαθίας… Τότε εκείνος χαμογέλασε λέγοντας: Αααα, τώρα συνεννοηθήκαμε…
Στις δύο κρατικές βιομηχανίες του Ζαχάρεως (ΕΒΖ) και των Ζωοτροφών (ΕΛΒΙΖ) η κάθε κυβέρνηση που εκλεγόταν φρόντιζε να προσλαμβάνει δικούς της ψηφοφόρους από όλη την Ελληνική επικράτεια σε βάρος των κατοίκων του Πλατέος και των πέριξ χωριών οι οποίοι θα έπρεπε να αποτελούν και την πλειοψηφία των εργαζομένων. Κανένας στο Πλατύ δεν αντέδρασε και η τακτική αυτή συνεχίστηκε μέχρι το κλείσιμο του Ζαχάρεως του μεγαλύτερου στην Ελλάδα αφού πρώτα πέρασε σε χέρια ιδιώτη. Η ΕΛΒΙΖ ιδιωτικοποιήθηκε και πέρασε σε χέρια άξιων επιχειρηματιών. Επίσης διέκοψαν τις εργασίες τους και το εργοστάσιο της Nestle, η Ελαιουργεία και το διαλογητήριο Μιχαλογιαννάκη με αποτέλεσμα πολλές θέσεις εργασίας να χαθούν οριστικά. Το Πλατύ παρά την βιομηχανική και αγροτική ανάπτυξη που γνώρισε δεν κατόρθωσε μακροχρόνια να πετύχει και πολλά πράγματα.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ποτέ οι κάτοικοι του Πλατέος δεν κατάφεραν να ομονοήσουν και να ενωθούν υποστηρίζοντας τα συμφέροντα του τόπου τους. Έτσι το ένα αγνόημα έφερνε το άλλο και πάντα εις βάρος του τόπου και των κατοίκων του Πλατέος. Από παλιά υπήρχε σε ορισμένους ένα σαθρό ιδεολόγημα το (γιατί αυτός και όχι εγώ…), το οποίο φρέναρε ή κατέστρεφε κάθε δημιουργική προσπάθεια ορισμένων συνετών που μοχθούσαν υπέρ του τόπου μας. Το προαναφερόμενο σαθρό ιδεολόγημα δυστυχώς κληροδοτήθηκε σε ορισμένα άτομα και των επόμενων γενεών, συνεχίζοντας έτσι να υπάρχει μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα τα καταβλακεύματα να μην έχουν τελειωμό και πάντα εις βάρος των κατοίκων και του χωριού.
Στο διάβα του χρόνου το Πλατύ έχασε το ΤΟΕΒ, το Κτηνιατρείο, το Λύκειο και το Ταχυδρομείο. Υπήρξαν λίγες αντιδράσεις για το Λύκειο οι οποίες όμως καταπνίγηκαν από ορισμένους εντολοδόχους που διακατέχονταν από πλήρη ασυνεσία. Το ανησυχητικό είναι ότι, έστω και εκ των υστέρων, δεν έγινε κάποια οργανωμένη κίνηση για την επιστροφή κάποιου εκ των χαμένων εκεί που ανήκουν. Οι κάτοικοι του Πλατέος είναι γνωστό πλέον ότι προκειμένου να υπερασπίσουν τα συμφέροντα του τόπου τους δεν καταφέρνουν να συνασπιστούν, με αποτέλεσμα ο κάθε δεινοθέτης να καταφέρνει μια μεγάλη μερίδα κατοίκων να τους άγει και να τους φέρει. Σε παρακείμενο χωριό αν κάποιος, έστω και για αστείο σηκώσει να πάρει ακόμα και μια πέτρα, τότε θα βρει όλους τους κατοίκους του χωριού, παρά τις διαφορές τους, ενωμένους σα μια γροθιά προς υπεράσπιση των συμφερόντων του τόπου τους. Έτσι κανένας δεν τολμάει να τα βάλει με το παρακείμενο χωριό. Προσωπικά επαινώ αυτή την στάση των κατοίκων, επειδή αυτό το γεγονός καταδεικνύει ότι αγαπούν το χωριό τους.
Σήμερα το Πλατύ συρρικνώνεται με γοργούς ρυθμούς και το μέλλον φαίνεται δυστυχώς δυσοίωνο. Ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε δραματικά ενώ από νωρίς το βράδυ επικρατεί μια παράξενη ερημιά λες και κάποιος κλείδωσε κάπου τους κατοίκους. Ευτυχώς αυτή τη μονοτονία τη σπάει η ταβερνούλα του Φίλιππα και πιο κάτω της Κικής τις οποίες οι κάτοικοι θα έπρεπε να τις υποστηρίζουν με φανατισμό για να μην κλείσουν και αυτές.
Τι πρέπει να γίνει
Αρχικά θα πρέπει να επικρατεί η παρακάτω κλασματική εξίσωση σε όλους τους διαμένοντες στο Πλατύ Ημαθίας:
Όπως παρατηρείτε η εξίσωση έχει τον κοινό παρονομαστή «Πλατύ ο τόπος μου» ενώ το αποτέλεσμα είναι «ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΤΟΠΟ ΜΑΣ». Ο γράφων είναι Καππαδόκης στην καταγωγή, από τα Φάρασα ο πατέρας, από το Σατί η μητέρα, θα χαιρόταν όμως αν έβλεπε μια κοινή εκδήλωση όλων των πολιτιστικών συλλόγων του Πλατέος. Και αυτό θα ήτα μια καλή αρχή…
Το Πλατύ έχει τέσσερις σημαντικούς Πολιτιστικούς Συλλόγους, ο Σύλλογος των Καππαδοκών, ο Σύλλογος των Ποντίων, ο Σύλλογος των Μουσουλμάνων και ο Σύλλογος Αστερούπολη. Θα μπορούσε να οργανωθεί μια ετήσια εκδήλωση υπό την αιγίδα όλων μαζί των Συλλόγων. Π.χ. Ετήσια ποδηλατοδρομία με έπαθλα για τους νικητές ή μια εκδήλωση με παραδοσιακούς χορούς ή μια εκδήλωση με μαγειρική. Τέλος να καθιερωθεί ένα ετήσιο γλέντι με τη συμμετοχή όλων των συλλόγων.
Να υποστηρίζεται η τοπική αγορά ώστε να μη κλείσουν τα υπάρχοντα καταστήματα και μεγεθυνθεί η ερήμωση του χωριού μας.
Όταν αδικείται το χωριό μας όλοι οι κάτοικοι ενωμένοι να αντιμετωπίζουν την κατάσταση εκτοπίζοντας κάθε εγωισμό και μικροδιαφορές. Μερικοί που επιβουλεύονται το Πλατύ πιστεύουν ότι θα επιβάλουν αυτό που θέλουν επειδή είναι σχεδόν σίγουροι ότι δε θα βρούνε αντίσταση. Έτσι καθίστανται ανεπίσχετοι. Από την πλευρά τους οι κάτοικοι του Πλατέος καλό είναι να πάψουν να είναι ευεπίφοροι και να αντιστέκονται σε κάθε δολορραφία από όπου και αν προέρχεται αυτή. Κανείς να μη ξεχνάει ότι αν υπήρχε ενότητα σήμερα το Πλατύ θα ήταν πόλη μεγαλύτερη ίσως και από τα Γιαννιτσά.
Τα λάθη του παρελθόντος να αποτελέσουν παραδείγματα προς αποφυγή και επειδή ένα Γυμνάσιο μας έμεινε να επαγρυπνούμε ώστε να μη το χάσουμε και αυτό.
Η κάμερα του emvolos.gr βρέθηκε στο «Σπίτι του Εποικισμού» στο Πλατύ Ημαθίας και κατέγραψε πλάνα από το ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε και υλοποιείται από το Ελληνικό ίδρυμα Ιστορικών μελετών που εδρεύει στην Αθήνα.
Ρεπορτάζ: Στέλιος Νίκας
Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Αρσενίου στην Ελλάδα και 30 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Παϊσίου. Με αφορμή λοιπόν αυτές τις ημερομηνίες σε συνεργασία με την Ιερά Μονή Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου στην Ορμύλια Χαλκιδικής υλοποιείται αυτό το ιστορικό ντοκιμαντέρ όπως μας δήλωσε η Ειρήνη Σαρίογλου καθηγήτρια Ιστορικών μελετών στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.
Μέλη του Συλλόγου Καππαδοκών Πλατέος ο Βαρασός βρέθηκαν στο γύρισμα και αναφέρθηκαν στην δράση του Συλλόγου.
Το Επιμελητήριο Ημαθίας ενημερώνει τα μέλη του ότι μετά από απόφαση του ΔΣ, προτίθεται να προχωρήσει στη δημιουργία: α) Αγροτικού Τμήματος και β) Ενεργειακού Τμήματος, με βάση τους όρους και τις προϋποθέσεις που απορρέουν από το άρθρο 67 του ν. 4497/2027, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει μετά την ψήφιση του ν. 5087/2024.
Οι επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να μετακινηθούν στα νέα τμήματα, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου, καλούνται να συμπληρώσουν τη φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος που θα βρουν αναρτημένη στη σελίδα του Επιμελητηρίου (www.icci.gr) και να την αποστείλουν στο email: chamimat@otenet.grμέχρι 30-4-2024.
Συνημμένα θα πρέπει απαραίτητα να προσκομίσουν την προσωποποιημένη πληροφόρηση της ΑΑΔΕ όπου φαίνονται οι ΚΑΔ της επιχείρησης (κύριοι και δευτερεύοντες).
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στο τηλέφωνο 23310 25470 (κα Σαββίδου Όλγα) κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες από 9:00 π.μ. – 14:30 μ.μ..
Η ατμοσφαιρική κυκλοφορία πάνω από την Ευρώπη, ευνοεί τη μεταφορά θερμών αέριων μαζών από την Αφρική προς τα Βαλκάνια και την Ελλάδα, με αποτέλεσμα τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες και τη μεταφορά σημαντικής ποσότητας σαχαριανής σκόνης σήμερα, Δευτέρα 1η Απριλίου 2024 και αύριο.
Στην Πολυεθνική Άσκηση «VOLFA 2024», που πραγματοποιήθηκε στην Αεροπορική Βάση Mont de Marsan της Γαλλίας από την Τρίτη 12 έως την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2024, συμμετείχε η Πολεμική Αεροπορία. Στην άσκηση συμμετείχαν δυνάμεις από τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία και τον Καναδά. Η Πολεμική Αεροπορία συμμετείχε με 4 αεροσκάφη Rafale της 332 Μοίρας από την 114 Πτέρυγα Μάχης και ανάλογο προσωπικό. Συνολικά εκτελέστηκαν περισσότερες από 20 σύνθετες αεροπορικές αποστολές, σε σενάρια που επιτρέπουν την εκπαίδευση μάχης υψηλής έντασης προσαρμοσμένα σε νέες απειλές, ημέρα και νύχτα, αποσκοπώντας στην επαύξηση της διαλειτουργικότητας, της ετοιμότητας και της μαχητικής ικανότητας των μονάδων των συμμετεχουσών χωρών.
Ένα μικρό παράδεισο για τους λάτρεις της φύσης , ένα καλά κρυμμένο μυστικό, ένα ανεξερεύνητο φαράγγι με καταρράκτη και πλούσια χλωρίδα, κρύβουν οι πρόποδες του όρους Αράκυνθος, απέναντι από το Αιτωλικό.«Το φαράγγι εποπτεύεται από την Μονάδα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Μεσολογγίου του ΟΦΥΠΕΚΑ, καθώς όλη η περιοχή είναι προστατευόμενη».Μπαίνοντας στο άγνωστο φαράγγι του Παλαιορόλακα , ακούγονται ήχοι από τρεχούμενα νερά. Οι σχηματισμοί από τα πετρώματα είναι εντυπωσιακοί. Είναι μία επιβλητική βραχώδης εικόνα που δημιουργεί δέος .Καθώς προχωράμε μέσα στο φαράγγι συναντάμε ρέματα και μικρούς καταρράκτες, ενώ δίπλα στο μονοπάτι κρασπεδωτές χελώνες , ένα ενδημικό είδος στην χώρα μας που προστατεύεται .
Στην διαδρομή συναντάμε απομεινάρια από νερόμυλους που υπήρχαν παλαιότερα στην περιοχή. Είναι πέτρινα ερειπωμένα κτίσματα , που διηγούνται στον περιπατητή την ιστορία του τόπου.Η θέα του άγνωστου καταρράκτη, στην καρδιά του φαραγγιού, εντυπωσιάζει. Τα νερά πέφτουν με ορμή από ύψος περίπου 20 μέτρων και δημιουργούν μια μικρή γαλαζοπράσινη λίμνη. Το περιβάλλον εκπέμπει μια θεραπευτική ενέργεια.Το φαράγγι του Παλαιορόλακα, αν και απλώνεται σε προστατευόμενη περιοχή ,δεν έχει εξερευνηθεί. Για όσους είναι φυσιολάτρες η ορειβάτες, η πορεία ανάμεσα στα βράχια και ο καταρράκτης ,είναι μία αποκάλυψη.
Επτά μήνες μετά την κακοκαιρία «Daniel» που προκάλεσε καταστροφικές πλημμύρες στη Θεσσαλία, η στάθμη της λίμνης Κάρλα δεν έχει επανέρθει σε φυσιολογικά επίπεδα και τα χωράφια της γύρω περιοχής εξακολουθούν να είναι «βυθμισμένα» στο νερό. Η Λίμνη Κάρλα αποξηράνθηκε το 1962, επειδή την εποχή εκείνη προκαλούσε πλημμύρες στις παρακείμενες αγροτικές καλλιέργειες Η αποξήρανση της Λίμνης Κάρλας άρχισε στο τέλος Αυγούστου του 1962 και ήταν από τα σημαντικότερα έργα για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας. Ο βασικός λόγος για τον οποίο αποφασίστηκε η αποξήρανση τότε ήταν η ανάγκη εξασφάλισης περισσότερων καλλιεργήσιμων εκτάσεων στην περιοχή. Αποδόθηκαν τότε περίπου 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης στους αγρότες της Θεσσαλίας, σε μία εποχή που η ελληνική γεωργία πραγματοποιούσε τα πρώτα βήματά της προς την εκβιομηχάνιση. Το 2010, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ένας ταμιευτήρας μεγέθους μικρότερου της αρχικής έκτασης της Κάρλας και να γεμίσει νερό έτσι ώστε να γίνει επανασύσταση της λίμνης. Σήμερα μετά τις πλημμύρες Ντάνιελ η εικόνα θυμίζει πλέον την αρχική έκταση της λίμνης, καθώς πάνω από 180.000 στρέμματα έχουν πλημμυρίσει. Σάββατο 30 Μαρτίου 2024.
Με παρόντα στο εδώλιο τον πατέρα Αντώνιο ξεκίνησε και διακόπηκε για την Πέμπτη 4 Απριλίου ενώπιον του τριμελούς πλημμελειοδικείου, η δίκη του ιδρυτή του ΜΚΟ Κιβωτός του Κόσμου και επτά εργαζομένων , για περιστατικά ξυλοδαρμών και βάναυσων συμπεριφορών σε βάρος παιδιών φιλοξενούμενων σε δομές.
Η υπόθεση φθάνει, μετά από δύο αναβολές, στην Δικαιοσύνη μετά από έρευνα της εισαγγελίας Ανηλίκων, με αφορμή καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση που αποτελούν άλλη δικογραφία , ενώ σε βάρος του κληρικού εκκρεμεί και δικογραφία για κακουργηματικες πράξεις που αφορούν την οικονομική διαχείριση της Κιβωτού.
Στο κατηγορητήριο της υπόθεσης, που αφορά το χρονικό διάστημα 2018 έως και τον Αύγουστο του 2022, περιλαμβάνονται κατηγορίες για βαριά σωματική βλάβη, επικίνδυνη σωματική βλάβη και απειλή που βαρύνουν τους εργαζόμενους ενώ στον πατέρα Αντώνιο αποδίδεται η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας στα παραπάνω αδικήματα. Σύμφωνα με την κατηγορία,ο κληρικός γνώριζε ή και υπαγόρευε τις επίδικες συμπεριφορές ως μεθόδους τιμωρίας σε βάρος ανηλίκων παιδιών.
Οι πράξεις που περιλαμβάνονται στην δικογραφία φέρονται να έχουν τελεστεί στις δομές της Αθήνας, του Βόλου, της Χίου και της Καλαμάτας.
Η δίκη, που αναμένεται να διαρκέσει, διακόπηκε στο πρόσωπο συνηγόρου του ιερωμένου, για λόγους υγείας.
