Ένας νέος όρος έχει εμφανιστεί τα τελευταία 20 χρόνια διεθνώς στον χώρο της Φυσικής Αγωγής, για να υπογραμμίσει τη σημασία της υιοθέτησης μιας κινητικά δραστήριας συμπεριφοράς σε όλη τη ζωή του ατόμου, μέσω της ισορροπημένης ανάπτυξής του σε κινητικό, συναισθηματικό και γνωστικό επίπεδο. Πρόκειται για τον «κινητικό γραμματισμό» («physical literacy»), που, όπως όλες οι συμπεριφορές υγείας, είναι σημαντικό να καλλιεργηθεί από την παιδική ηλικία.

«Ο κινητικός γραμματισμός δεν έχει να κάνει με το να γίνουν τα παιδιά αθλητές, αλλά με τον μελλοντικά υγιή άνθρωπο, γι’ αυτό η καλλιέργειά του έχει μεγάλη αξία», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Φωτεινή Βενετσάνου, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΕΚΠΑ. «Αναλογιστείτε πόσοι από τους ανθρώπους του περίγυρού σας υπήρξαν αθλητές στην παιδική ή την εφηβική τους ηλικία και τώρα, στην ενήλικη ζωή τους, έχουν καθιστική ζωή, η οποία συνεπάγεται πολλαπλά προβλήματα υγείας. Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, δεν είναι κινητικά εγγράμματοι. Το κινητικά εγγράμματο άτομο, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, θα προσπαθεί και θα βρίσκει τρόπους, προκειμένου να είναι κινητικά δραστήριο, παρά τους περιορισμούς που, ενδεχομένως, αντιμετωπίζει, διασφαλίζοντας έτσι την υγεία του», περιγράφει η ίδια.

«Κινητικός γραμματισμός είναι η συνειδητή επιλογή του ατόμου να συμμετέχει δια βίου σε φυσικές δραστηριότητες, που έχουν νόημα για τον ίδιο, από το να πηγαίνει γυμναστήριο ως το να συμμετέχει σε δραστηριότητες αναψυχής, κυρίως επειδή διαθέτει κίνητρο, αυτοπεποίθηση και σχετικές γνώσεις που του επιτρέπουν να υποστηρίζει αυτή τη συμπεριφορά, ακόμα και αν οι συνθήκες ζωής του δεν είναι ιδανικές. Οπότε ο κινητικός γραμματισμός περιλαμβάνει την έννοια της κίνησης, αλλά και την έννοια της αγωγής ή της παιδείας που έχει σχέση με τον τομέα αυτό», τονίζει η μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΕΚΠΑ και υπεύθυνη Φυσικής Αγωγής και Σχολικού Αθλητισμού στην Πρωτοβάθμια Διεύθυνση Πειραιά, Βασιλική Καϊόγλου.

Η θεωρία του κινητικού γραμματισμού διατυπώθηκε το 2001 από τη Βρετανίδα καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, Μάργκαρετ Γουάιτχεντ, και η απήχησή της ήταν τόσο μεγάλη που το 2018 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συμπεριέλαβε την καλλιέργεια του κινητικού γραμματισμού στους βασικούς στόχους του. Επίσης, η UNESCO προτείνει την ενσωμάτωση του κινητικού γραμματισμού στις καλές πρακτικές Φυσικής Αγωγής.

Ο κινητικός γραμματισμός συνδέεται με καλύτερη υγεία, ποιότητα ζωής και ολιστική ανάπτυξη. Έρευνες τον έχουν συνδέσει, μεταξύ άλλων, με χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος, καλύτερη φυσική ευεξία, μειωμένη καθιστική συμπεριφορά, λιγότερο άγχος και κατάθλιψη, καλή διάρκεια ύπνου και καλύτερους δείκτες κοινωνικοσυναισθηματικής νοημοσύνης.

Οι βάσεις πρέπει να τεθούν στην παιδική ηλικία, υπογραμμίζει η κ. Καϊόγλου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, και είναι σημαντικό «να εφοδιάσουμε όσο καλύτερα γίνεται τα παιδιά να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες και τα χαρακτηριστικά, ώστε να μπορούν σε κάθε στάδιο της ζωής τους να υποστηρίξουν αυτή τη συμπεριφορά της δια βίου άσκησης».

Ο κινητικός γραμματισμός στα παιδιά αφορά στην ανάπτυξη των θεμελιωδών κινητικών δεξιοτήτων τους (όπως το τρέξιμο, η ρίψη και το άλμα) μέσα από μια ποικιλία αθλημάτων, δραστηριοτήτων και παιχνιδιών. Ταυτόχρονα, όμως, περιλαμβάνει και την παροχή γνώσεων για τη σημασία της άσκησης για την υγεία, καθώς και την εξασφάλιση θετικών εμπειριών μέσα από τη σωματική δραστηριότητα, προκειμένου τα παιδιά να θέλουν να βάλουν την κίνηση διαχρονικά στη ζωή τους.

Στην Ελλάδα, η έρευνα γύρω από το αντικείμενο αυτό είναι πολύ πρόσφατη. Στην πρώτη μελέτη που έγινε για τον κινητικό γραμματισμό και δημοσιεύθηκε το 2020 παρακολουθήθηκαν 715 παιδιά ηλικίας 8-12 ετών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και διαπιστώθηκε ότι είχαν μη επαρκές επίπεδο κινητικού γραμματισμού, με πολύ χαμηλή συμμετοχή σε φυσική δραστηριότητα και μη ικανοποιητικό επίπεδο κινητικών δεξιοτήτων. Αντίθετα, ήταν σε ικανοποιητικό βαθμό οι φυσικές τους ικανότητες, δηλαδή η καρδιοαναπνευστική αντοχή και η μυϊκή δύναμη, όπως και οι γνώσεις τους ως προς τα οφέλη της φυσικής δραστηριότητας. Τέλος, στους τομείς του κινήτρου και της αυτοπεποίθησης τα παιδιά επέδειξαν υψηλό επίπεδο κινητικού γραμματισμού.

«Τα αποτελέσματα του χαμηλού κινητικού γραμματισμού ήταν όμοια με αυτά που βρέθηκαν και σε άλλες χώρες, όπως στον Καναδά, την Κίνα, την Ιρλανδία, και τα περιμέναμε και στην Ελλάδα, όπου οι προηγούμενες έρευνες έδειξαν χαμηλά ποσοστά συμμετοχής σε φυσική δραστηριότητα», επισημαίνει η Βασιλική Καϊόγλου, η οποία ήταν επικεφαλής της έρευνας.

Όπως είναι γνωστό στους ερευνητές, οι υγιεινές συμπεριφορές διαμορφώνονται κατά την παιδική ηλικία, γι’ αυτό θεωρείται σημαντική η ανάπτυξη του κινητικού γραμματισμού στις μικρές ηλικίες.

«Είναι, λοιπόν, εξαιρετικά σημαντικό οι γονείς, οι δάσκαλοι και οι προπονητές στις αναπτυξιακές ηλικίες να αντιληφθούν πόσο σημαντικό είναι να βοηθήσουν τα παιδιά, ώστε να γίνουν κινητικά εγγράμματα άτομα. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, θα πρέπει να περιοριστεί και ιδανικά να εκλείψει η πρόωρη αθλητική εξειδίκευση, η πίεση για τη νίκη στον αγώνα με όποιο ψυχικό κόστος, η στέρηση της χαράς που προσφέρει η κίνηση», τονίζει η αναπληρώτρια καθηγήτρια, Φωτεινή Βενετσάνου.

Ο πρώτος πυλώνας, λοιπόν, για την καλλιέργεια του κινητικού γραμματισμού στην παιδική ηλικία είναι οι γονείς, οι οποίοι είναι σημαντικό από μικρή ηλικία να προσφέρουν στα παιδιά τους ευκαιρίες για κίνηση, παιχνίδι, δραστηριότητες αναψυχής και εμπλοκή σε δραστηριότητες αθλητικού χαρακτήρα. Ακόμα και το παιχνίδι στη γειτονιά και στο πάρκο ή οι εκδρομές που περιλαμβάνουν δραστηριότητες αναψυχής εντάσσονται στο πλαίσιο αυτό.

Καθώς ο τρόπος ζωής, ειδικά στις μεγάλες πόλεις δεν ευνοεί ούτε τις πολλές ελεύθερες φυσικές δραστηριότητες των παιδιών ούτε την εγγραφή τους σε πολλά διαφορετικά κινητικά/αθλητικά προγράμματα, λόγω έλλειψης χρόνου και των γονέων/κηδεμόνων και των παιδιών των ίδιων, καθώς και λόγω οικονομικών δυσχερειών που συνήθως αντιμετωπίζει η μέση οικογένεια, αναδεικνύεται ο ρόλος που μπορεί να παίξουν στην καλλιέργεια του κινητικού γραμματισμού η σχολική Φυσική Αγωγή και τα οργανωμένα προγράμματα που επιλέγουν τα παιδιά κατά τον ελεύθερο χρόνο τους.

«Τα ίδια τα προγράμματα Φυσικής Αγωγής θα πρέπει να αλλάξουν, καθώς δεν είναι τόσο πολυδιάστατα, δεν έχουν τόσο πολλαπλούς στόχους, δεν προσπαθούν να αναπτύξουν ένα πλούσιο κινητικό ρεπερτόριο στα παιδιά για να μπορέσουν με αυτοπεποίθηση να συμμετέχουν σε κάθε φυσική δραστηριότητα. Επίσης, τα προγράμματα θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο εξατομικευμένα», αναφέρει η κ. Καϊόγλου.

Όσον αφορά στα οργανωμένα αθλητικά προγράμματα που επιλέγουν τα παιδιά ως εξωσχολικές δραστηριότητες, «καλό είναι να μην επιδιώκεται η εξειδίκευση του παιδιού σε ένα άθλημα ή μία κινητική δραστηριότητα, καθώς αυτό θα εμποδίσει το παιδί να αποκτήσει ευρεία γκάμα δεξιοτήτων», τονίζει η ίδια. «Το ιδανικότερο θα ήταν να δίναμε την ευκαιρία στα παιδιά να περάσουν από διαφορετικές δραστηριότητες και αθλήματα, τόσο μέσα στην ίδια χρονιά, για παράδειγμα να κάνουν εβδομαδιαίως δύο δραστηριότητες, όσο και διαχρονικά, κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής τους ηλικίας», προσθέτει.

Ακόμα και στους ενήλικες είναι σημαντική η ενίσχυση του κινητικού γραμματισμού. «Γνωρίζουμε πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που ήταν έντονα κινητικά δραστήριοι στο παρελθόν, αλλά δεν το διατήρησαν μεγαλώνοντας. Αυτό που λείπει, είναι κυρίως το κίνητρο και η αυτοπεποίθηση για κάτι τέτοιο, ίσως να μην διαθέτει και την απαραίτητη γνώση για το πόσο καλό κάνει η άσκηση στην υγεία και την ποιότητα της ζωής του. Παίζουν ρόλο και οι αρνητικές εμπειρίες που ίσως είχε βιώσει κατά τη συμμετοχή του», περιγράφει η μεταδιδακτορική ερευνήτρια του ΕΚΠΑ.

Στην κατεύθυνση αυτή, η ίδια προτείνει τη διοργάνωση ενημερωτικών δράσεων από την Πολιτεία για τα οφέλη της άσκησης και για το πώς μπορεί κάποιος να ενσωματώσει διάφορες μορφές άσκησης στην καθημερινότητά του, την υλοποίηση οικονομικών προγραμμάτων άσκησης για όλους μέσω των δήμων ή των περιφερειών, την ενίσχυση της μαζικής συμμετοχής σε δραστηριότητες αναψυχής, μέσω παροχής οικονομικών πακέτων κοινωνικού τουρισμού αναψυχής από την Πολιτεία, και την προσπάθεια ενίσχυσης της φυσικής δραστηριότητας σε χώρους εργασίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πριν από λίγες ημέρες, έγινε γνωστό πως ο πρώην εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας Άρης Σπηλιωτόπουλος, εντάχθηκε στο επικοινωνιακό επιτελείο του προέδρου του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Στέφανου Κασσελάκη. Σε αυτό το πλαίσιο, δύναται να αναφέρουμε πως ουκ ολίγοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι εξεπλάγησαν από την συγκεκριμένη κίνηση.

Εκτιμούμε όμως πως δεν θα έπρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο, ακριβώς διότι με δηλώσεις του όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα (επί προεδρίας Αλέξη Τσίπρα ακόμη), ο επικοινωνιολόγος Άρης Σπηλιωτόπουλος είχε καλλιεργήσει ο ίδιος το έδαφος για την ένταξη του στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και προφανώς τώρα κρίθηκε πως το timing είναι κατάλληλο για την ανακοίνωση της προσθήκης Σπηλιωτόπουλου στην επικοινωνιακή ομάδα Κασσελάκη.[1]

Εν είδει υποθέσεως εργασίας, θα υποστηρίξουμε πως η πρόταση Κασσελάκη προς τον Άρη Σπηλιωτόπουλο (εάν υποθέσουμε πως υπήρξε κάποια συγκεκριμένη πρόταση), θεωρήθηκε από τον δεύτερο ως μεγάλη επαγγελματική ‘ευκαιρία’ την οποία δεν θα μπορούσε να αρνηθεί εύκολα.

Και γιατί κάνουμε λόγο για ‘μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία’; Διότι, πρώτον, του προσφέρει την δυνατότητα να εργαστεί πάνω στο αντικείμενο του, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της επικοινωνιακής στρατηγικής ενός κόμματος που προσπαθεί να κάνει μία ‘νέα αρχή’ με νέα ηγεσία.

Δεύτερον, διότι του προσφέρει την δυνατότητα να ‘επιστρέψει’ στην πολιτική σκηνή (δεν θα κάνουμε λόγο για την ‘κεντρική πολιτική σκηνή’), μετά από χρόνια,[2]  κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να ακουστεί ξανά το όνομα του. Τρίτον, του προσφέρει την δυνατότητα να θέσει από τώρα υποθήκες για μία πιθανή κάθοδο του στις βουλευτικές εκλογές, με τον εθνικολαϊκιστικό ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, καθίσταται εκ των προτέρων εσφαλμένη η σύγκριση της περίπτωσης Αντώναρου (επίσης παλαιό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και στενός συνεργάτης του Κώστα Καραμανλή), με την περίπτωση Σπηλιωτόπουλου.

Για τους εξής λόγους: Πρώτον, γιατί ο Ευάγγελος Αντώναρος έχει κατοχυρώσει για τα καλά status μέλους του ΣΥΡΙΖΑ που και δεν διστάζει να παρέμβει στη δημόσια ή στην ψηφιακή σφαίρα υπέρ του, και να αποδεχθεί προτάσεις για την συμμετοχή του στα ψηφοδέλτια του κόμματος.

Μάλιστα η όλη συμπεριφορά του και η ρητορική που διατυπώνει (ο πολιτικοϊδεολογικός του λόγος/ δεν προδίδουν πως μεταπήδησε στο συγκεκριμένο ριζοσπαστικό, αριστερό κόμμα, προερχόμενος μάλιστα από την φιλελεύθερη παράταξη της χώρας.

Στην «ιδεολογική ταυτότητα»[3] Αντώναρου, σύμφωνα με την διατύπωση της Βαΐας Μουζακιάρη, κεντρική θέση καταλαμβάνει όχι μόνο ο αντι-Μητσοτακισμός, αλλά, και οι συνωμοσιολογικές αφηγήσεις.

 Εκτιμούμε πως η μεγάλη  ‘ανάγκη’ του να δείξει ή να αποδείξει στα υπόλοιπα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ πως ‘είναι σαν και αυτούς, δικός του’, τον καθιστά πρόθυμο να αποδεχθεί τις πλέον ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας, πολλές εκ των οποίων διακινούνται με χαρακτηριστική ευκολία στο ‘βαθύ διαδίκτυο’.

Εν αντιθέσει με τον Ευάγγελο Αντώναρο, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος δεν έχει απωλέσει την ταυτότητα του φιλελεύθερου. Και ως φιλελεύθερος εντάσσεται στο επικοινωνιακό επιτελείο Κασσελάκη[4], για να συνδράμει με τις γνώσεις και με τις ιδέες του. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο Άρης Σπηλιωτόπουλος δεν μπορεί να αποκτήσει μία Συριζαϊκή πολιτικοϊδεολογική ταυτότητα.

Δεύτερον, γιατί ο Ευάγγελος Αντώναρος, επενδύει πόρους στο μοντέλο του «συντηρητικού πατερναλισμού»,[5] για να δανεισθούμε την ορολογία της Μουζακιάρη.

Δηλαδή, ο ίδιος πιστεύει πως η ηγεσία του κόμματος, η εκάστοτε ηγεσία του κόμματος είναι διαρκώς σε θέση να λαμβάνει ορθολογικές ή αλλιώς, τις πλέον κατάλληλες αποφάσεις οι οποίες, θα ‘ωφελήσουν κατά πολύ’ το κόμμα. Και κάτι τέτοιο, μόνο η ηγεσία μπορεί να το κάνει.

Εν αντιθέσει με τον Αντώναρο, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, επενδύει στην ομαδική ‘δουλειά’ και πιστεύει πως όχι μόνο η ηγεσία αλλά και τα μέλη μπορούν να συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κομματικής στρατηγικής και στην εκλογική επικράτηση ενός κόμματος. Εν προκειμένω του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αναλύσεις Σπηλιωτόπουλου θα διαδραματίσουν κάποιον ρόλο ως προς το πως θα επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ανοίγματα προς συγκεκριμένες κατηγορίες ψηφοφόρων, εν όψει ευρωεκλογών.

Θα το επιχειρήσει εστιάζοντας αποκλειστικά στο πρόσωπο του αρχηγού που ως άλλος Αντόνιο Ταγιάνι (Ιταλός υπουργός Εξωτερικών που είναι και επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του συγκυβερνώντος κόμματος ‘Φόρτσα Ιτάλια’), παίρνει πάνω του την προεκλογική καμπάνια; Ή μέσω της τοποθέτησης σε κεντρική θέση, δίπλα στον ‘αρχηγό,’ μικρού έστω αριθμού ευρωβουλευτών; Οι οποίοι, στο σύνολο τους, παραμένουν άγνωστοι (τη εξαιρέσει της Σοφίας Μπεκατώρου και των νυν ευρωβουλευτών) στο ευρύ κοινό;

[1] Θα μπορούσαμε να το θέσουμε και διαφορετικά: Θεωρούμε πως η ένταξη Σπηλιωτόπουλου στο επιτελείο Κασσελάκη, με τον ίδιο να φροντίζει να διενεργεί δημοσκοπήσεις και να ενημερώνει για τα ευρήματα τους τον πρόεδρο του κόμματος, απλά επιβεβαιώνει το προφανές: Πως ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, ο άλλοτε στενός συνεργάτης του πρώην προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, ‘είναι ΣΥΡΙΖΑ και μόνο ΣΥΡΙΖΑ’. Κινούμενοι θεωρητικά, θα επισημάνουμε όμως πως η ένταξη του στον ΣΥΡΙΖΑ δεν συνεπάγεται πως θα αναλάβει καθήκοντα δίπλα στον πρόεδρο του κόμματος, καθιστάμενος  ο εξ απορρήτων συνεργάτης του, όπως επί συνέβαινε τα πρώτα χρόνια της θητείας του Κώστα Καραμανλή στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη δημιουργήσει μία ομάδα συνεργατών που βρίσκονται διαρκώς δίπλα, κάτι που σημαίνει πως θα ήσαν εκ των προτέρων δύσκολο να ενταχθεί ο Άρης Σπηλιωτόπουλος εντός αυτής της ομάδας. Σε μία τέτοια περίπτωση και εφόσον μιλάμε για ένα πρόσωπο που δεν διέθετε δεσμούς με τον ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν, η προσθήκη του εύκολα θα μπορούσε να προκαλέσει εντάσεις και να διαταράξει την συνοχή της ‘ομάδας Κασσελάκη.’ Των περιώνυμων ‘Κασσελίστας’. Ο ρόλος Σπηλιωτόπουλου θα είναι περισσότερο επικουρικός, καθότι καλείται να συμβάλλει με τις επιστημονικές γνώσεις που διαθέτει, στην ορθή ανάλυση των δημοσκοπικών ευρημάτων εν όψει των επικείμενων ευρωεκλογών της 9^ης Ιουνίου.

[2] Το άλλοτε στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, δεν επέδειξε «συμπεριφορά λύκου», για να παραπέμψουμε στην ανάλυση των Blyton & Turnbull. Και τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Σημαίνει πως εξέτασε προσεκτικά και με μεγάλη υπομονή την πρόταση που του έγινε, αποφεύγοντας να δηλώσει απευθείας και δίχως άλλη σκέψη, το ‘Ναι’. Άλλως πως, δεν λειτούργησε ως ‘αρπακτικό’ που θεώρησε πως βρήκε τροφή. Το γεγονός όμως πως εξέτασε προσεκτικά όλα τα δεδομένα, δεν σημαίνει πως έδωσε και έμφαση, ή αλλιώς, πως αφιέρωσε πολύ χρόνο στο να σκέφτεται ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας όταν μαθευτεί πως θα συνεργαστεί με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Εμβαθύνοντας περισσότερο, θα πούμε πως αυτή η παράμετρος δεν τον απασχόλησε καθόλου, από την στιγμή όπου αφενός μεν ανέμενε υπομονετικά, επί χρόνια, μία τέτοια ‘ευκαιρία,’ και, αφετέρου δε, από την στιγμή όπου είχε διαρρήξει τους δεσμούς του με την Νέα Δημοκρατία εδώ και πολλά χρόνια. Βλέπε σχετικά, Blyton, P., & Turnbull, P., ‘The dynamics of employee relations,’ Basinstoke,  Palgrave/Macmillan, 2004, σελ. 352. Βλέπε και, Τσακίρης, Θανάσης., ‘Ο συνδικαλισμός των εργαζομένων στις τράπεζες στην Ελλάδα (1974-1993),’ Διδακτορική Διατριβή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 2006, Διαθέσιμη στο: Ο συνδικαλισμός των εργαζομένων στις τράπεζες στην Ελλάδα (1974-1993) (didaktorika.gr)

[3] Βλέπε σχετικά, Μουζακιάρη, Βάϊα., ‘Η φιλελεύθερη ιδεολογία σε ένα πολυσυλλεκτικό κεντροδεξιό κόμμα: διερεύνηση του βαθμού αφομοίωσης του φιλελευθερισμού από την Νέα Δημοκρατία, 1990 – 2015,’ Διδακτορική Διατριβή, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, 2019, Διαθέσιμη στο: Η φιλελεύθερη ιδεολογία σε ένα πολυσυλλεκτικό κεντροδεξιό κόμμα: διερεύνηση του βαθμού αφομοίωσης του φιλελευθερισμού από την Νέα Δημοκρατία, 1990 – 2015 (didaktorika.gr) Ένας ‘πιστός στη γραμμή’ πολιτικός όπως ο Ευάγγελος Αντώναρος, δεν δυσκολεύθηκε καθόλου να εκφράσει την υποστήριξη του στο πρόσωπο του Στέφανου Κασσελάκη, στο εγκάρσιο σημείο όπου η υποστήριξη του αυτή εκτιμήθηκε δεόντως από την νέα ηγετική ομάδα του κόμματος. Και το παράδοξο στην περίπτωση του, έγκειται στο ό,τι οι  δηλώσεις του έχουν την ικανότητα να προξενούν το ενδιαφέρον και να στρέφουν τα φώτα στα λεγόμενα του, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα να ξεχαστεί εύκολα και γρήγορα η εκλογική του αποτυχία στις εκλογές του 2023, τότε που απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. Και αυτή η ‘λήθη’ τον φέρει πάλι στο προσκήνιο, αυτή την φορά ως υποψήφιο ευρωβουλευτή.

[4] Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος εκτιμά, προδήλως απλοϊκά και εσφαλμένα, πως η Νέα Δημοκρατία έχει ‘απομακρυνθεί ριζικά από τις αρχές του φιλελευθερισμού επί προεδρίας Κυριάκου Μητσοτάκη,’ με αποτέλεσμα να έχει προκύψει ένα ‘κενό’ το οποίο μπορεί να ‘εκμεταλλευθεί ο ΣΥΡΙΖΑ του Στέφανου Κασσελάκη’. Με ποιον τρόπο όμως; Ούτε η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει αποκλίνει από φιλελεύθερες αρχές και αξίες, ούτε και ο Κασσελακικός ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να καλύψει ένα ‘κενό’ που θα μπορούσε να προκύψει συνεπεία της πολιτικοϊδεολογικής μετατόπισης της Νέας Δημοκρατίας.

[5] Βλέπε σχετικά, Μουζακιάρη, Βάϊα., ‘Η φιλελεύθερη ιδεολογία σε ένα πολυσυλλεκτικό κεντροδεξιό κόμμα: διερεύνηση του βαθμού αφομοίωσης του φιλελευθερισμού από την Νέα Δημοκρατία, 1990 – 2015…ό.π. Θεωρητικά μιλώντας, θα υπογραμμίσουμε πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα μεταπήδησης κατώτερων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και τα ‘Καραμανλικά’ στελέχη δεν πρόκειται να επηρεαστούν από την ένταξη Σπηλιωτόπουλου στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Έπειτα από έρευνα των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Κατερίνης, εξιχνιάστηκαν συνολικά δέκα διαρρήξεις σπιτιών, που έγιναν από τον Σεπτέμβριο του 2023 έως τον Νοέμβριο του 2023, σε περιοχές της Πιερίας και της Λάρισας.

Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος ενός άνδρα και μίας γυναίκας, για το αδίκημα της διακεκριμένης κλοπής. Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την έρευνα των αστυνομικών, σε συνεργασία και με αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Τεμπών Λάρισας, ο προαναφερόμενος άνδρας ενεργώντας μαζί με δύο συνεργούς του και χρησιμοποιώντας όχημα ιδιοκτησίας της γυναίκας, διέπρατταν συστηματικά διαρρήξεις σπιτιών, αφαιρώντας χρήματα και κοσμήματα.

Στο όχημα που χρησιμοποιούσαν, τοποθετούσαν πινακίδες κυκλοφορίας που είχαν αφαιρέσει από σταθμευμένα οχήματα σε περιοχές της Πιερίας και Λάρισας. Από την μέχρι στιγμής έρευνα, διαπιστώθηκε ότι το χρονικό διάστημα από 1η Σεπτεμβρίου έως 11η Νοεμβρίου του 2023, διέπραξαν δέκα διαρρήξεις σπιτιών σε περιοχές της Πιερίας και Λάρισας, όπου σε επτά από αυτές αφαίρεσαν χρήματα και κοσμήματα, η συνολική αξία των οποίων ξεπερνά τις 11.000 ευρώ.

Επίσης διαπιστώθηκε ότι το ίδιο χρονικό διάστημα αφαίρεσαν τις πινακίδες κυκλοφορίας από συνολικά πέντε σταθμευμένα οχήματα, σε περιοχές της Πιερίας και Λάρισας. Η έρευνα των αστυνομικών συνεχίζεται για την ταυτοποίηση των στοιχείων των άγνωστων συνεργών τους και για την τυχόν συμμετοχή τους και σε άλλες παρόμοιες αξιόποινες πράξεις. Η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος τους θα υποβληθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Κατερίνης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συνεχείς είναι οι έλεγχοι που διενεργούν αστυνομικοί Υπηρεσιών της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, με σκοπό τον εντοπισμό ατόμων που ενέχονται σε περιπτώσεις διακίνησης και κατοχής ναρκωτικών ουσιών.

Στο πλαίσιο αυτό, από το απόγευμα της 30ης Απριλίου μέχρι σήμερα το πρωί, αστυνομικοί των Διευθύνσεων Ασφάλειας και Άμεσης Δράσης Θεσσαλονίκης συνέλαβαν σε διάφορες περιοχές της πόλης, συνολικά σαράντα εννέα άτομα, σε βάρος των οποίων σχηματίσθηκαν δικογραφίες για παράβαση του Νόμου περί εξαρτησιογόνων ουσιών, ενώ κατασχέθηκαν ποσότητες κάνναβης, ηρωίνης, κοκαΐνης και ναρκωτικών δισκίων.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση σύλληψης 45χρονου, στην οποία προχώρησαν αστυνομικοί του Τμήματος Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, για κατοχή εξαρτησιογόνων ουσιών. Συγκεκριμένα, πρωινές ώρες στις 3 Μαΐου, στην περιοχή του Ωραιοκάστρου, έπειτα από έλεγχο που διενήργησαν σε αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του συλληφθέντα, εντοπίσθηκε και κατασχέθηκε μικροποσότητα κοκαΐνης και αυτοσχέδια τσιγάρα με κάνναβη.

Διαπιστώθηκε ότι ο 45χρονος είχε στο σπίτι του ποσότητες κοκαΐνης, ηρωίνης και κάνναβης. Οι συλληφθέντες, με τις δικογραφίες που σχηματίστηκαν σε βάρος τους, οδηγήθηκαν στην αρμόδια δικαστική Αρχή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ