Με απόφαση του προέδρου του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) Στέφανου Κασσελάκη, παύει η έκδοση του καθημερινού φύλλου της κομματικής εφημερίδας Η ‘Αυγή.’ 

Θεωρητικώ τω τρόπω, θα επισημάνουμε πως ο πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (και συνεργάτες του), επιλέγει την μερική και όχι την ολική παύση της λειτουργίας της συγκεκριμένης εφημερίδας: Η διαδικτυακή έκδοση και το κυριακάτικο φύλλο της ‘Αυγής’ θα συνεχίσουν κανονικά την λειτουργία τους.[1] Ποιοι μπορεί να είναι όμως οι λίγοι που ώθησαν τον Στέφανο Κασσελάκη στο να προχωρήσει σε μία τέτοια ενέργεια; Ας το δούμε αναλυτικότερα.

 Ο πρώτος λόγος άπτεται του γεγονότος πως η κυκλοφορία του καθημερινού φύλλου της εφημερίδας κινούνταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, πολύ κάτω από την κυκλοφορία φύλλων εφημερίδων όπως είναι ‘Τα Νέα,’ κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να ζημιώνεται οικονομικά τόσο η εφημερίδα, όσο και το κόμμα με το οποίο διατηρούσε και διατηρεί ‘σχέση αίματος’.

Οπότε, ο πρώτος λόγος είναι καθαρά οικονομικός και εμπορικός, στο εγκάρσιο σημείο όπου ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ[2] δεν πίστευε πως υπήρχε κάποιο ευοίωνο μέλλον για την εφημερίδα, σπεύδοντας να λάβει μία δύσκολη απόφαση, δίχως να ζητήσει την γνώμη της διεύθυνσης της και των δημοσιογράφων που εργάζονται σε αυτή την εφημερίδα.

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με το ό,τι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούσε πως η κομματική εφημερίδα[3] θα στεκόταν εμπόδιο στην προσπάθεια μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ που θα ξεκινήσει το προσεχή φθινόπωρο, λόγω της αταλάντευτης στράτευσης της στην Αριστερή ιδεολογία, την στιγμή όπου αυτός επιθυμεί να ‘ανοίξει’ πολιτικοϊδεολογικά το κόμμα. Να δημιουργήσει τον ‘νέο ΣΥΡΙΖΑ.’

Και αν εδώ επιχειρήσουμε να εμβαθύνουμε περισσότερο, τότε θα σημειώσουμε πως για πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ η παύση κυκλοφορίας του καθημερινού φύλλου της ‘Αυγής’[4] εκλαμβάνεται ως ‘τραύμα’, ακριβώς διότι με αυτόν τον τρόπο ‘χάνεται’ η ‘Αριστερή-κινηματική ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ.’ Ή αλλιώς, ο ‘ΣΥΡΙΖΑ που γνώριζαν όλα αυτά τα χρόνια’. Ο τρίτος λόγος που εντοπίζουμε, αφορά την πεποίθηση Κασσελάκη πως το χρονικό διάστημα που ο ίδιος βρίσκεται στην αρχηγία του κόμματος, η ‘Αυγή’ απέτυχε να λειτουργήσει ως βασικό ‘εργαλείο’ τεκμηρίωσης των προτάσεων που καταθέτουν οι βουλευτές του κόμματος.

[5]Ως βασικό ‘εργαλείο’ υποστήριξης της ‘μαχητικής’ αντιπολίτευσης που ασκούσε και που ασκεί το κόμμα. Στερούμενη τον κατά Κασσελάκη βασικό ή αλλιώς, πρωταρχικό λόγο ύπαρξης της, η ‘Αυγή’ δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως έχει. Και ο θιασώτης των δραστικών αλλαγών εντός κόμματος, αποφάσισε να παύσει την κυκλοφορία του καθημερινού φύλλου.

Και, ο τέταρτος λόγος, έχει σχέση με την επιθυμία Κασσελάκη, να προχωρήσει στην έκδοση ενός νέου δημοσιογραφικού μέσου, ειδικά εάν καταφέρει να περάσει τις αλλαγές που θέλει στο κόμμα. Ως εκ τούτου, για τον ίδιο, η ‘Αυγή’ δεν έχει να προσφέρει πλέον και πολλά. Στην ανάλυση μας, αποφύγαμε να αντιμετωπίσουμε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ όχι ως «κατοπτρικό λογοκριτή»,[6] σύμφωνα με την διατύπωση του Θεόφιλου Τραμπουλή, αλλά ως απλό λογοκριτή.

 Εάν κάναμε κάτι τέτοιο, τότε θα χάναμε από τον οπτικό μας ορίζοντα, και μάλιστα πολύ εύκολα, τους λόγους για τους οποίους προχώρησε στην παύση της κυκλοφορίας του καθημερινού φύλλου της ‘Αυγής’.

[1] Εν είδει υποθέσεως εργασίας, θα υποστηρίξουμε πως στην περίπτωση της ‘Αυγής’ η οποία άρχισε να κυκλοφορεί το πολύ μακρινό 1952, ως εφημερίδα προσκείμενη στην τότε Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (και μέσω αυτού και με το Κομμουνιστικό Κόμμα), ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί το μοντέλο που ακολουθήθηκε στην περίπτωση της εφημερίδας ‘Το Βήμα’. Η διεύθυνση του οποίου σταμάτησε την έκδοση του καθημερινού φύλλου, δίνοντας έμφαση τόσο στην διαδικτυακή έκδοση, η οποία κάλυψε και με το παραπάνω το κενό από την παύση της κυκλοφορίας του καθημερινού φύλλου, όσο και στην κυκλοφορία του κυριακάτικου φύλλου. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να προχωρήσει και στην παύση λειτουργίας του κυριακάτικου φύλλου, όμως δεν το έκανε για λόγους που πρωτίστως έχουν να κάνουν με την αποφυγή πρόκλησης περαιτέρω αντιδράσεων μεταξύ των αναγνωστών της εφημερίδας (οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ) και των μελών του κόμματος. Εάν επέλεγε αυτή την λύση, τότε η ‘Αυγή’ θα έχανε πλήρως τον εφημεριδιακό της χαρακτήρα, μετατρεπόμενη σε ενημερωτική ιστοσελίδα. Μία δεύτερη και πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση εργασίας είναι η ακόλουθη. Θεωρούμε πως η απόφαση περί παύσης λειτουργίας του καθημερινού φύλλου της εφημερίδας  η ‘Αυγή’ στενοχωρεί ιδιαιτέρως όλους όσοι εμπίπτουν στην κατηγορία των «επαρκών αναγνωστών» της εφημερίδας, για να παραπέμψουμε στην ανάλυση του Iser. Και ποιους θεωρούμε ως ‘επαρκείς αναγνώστες’ της ‘Αυγής; Πρώτον, όλους όσοι γνωρίζουν, και μέσω της ανάγνωσης της εφημερίδας, πάρα πολύ καλά τις πολιτικοϊδεολογικές θέσεις του κόμματος που αυτή υποστηρίζουν, καθώς και την ιστορία του. Δεν γίνεται για παράδειγμα, ένας ‘επαρκής’ αναγνώστης της ‘Αυγής’ να μην γνωρίζει για την θητεία του Λεωνίδα Κύρκου στην εφημερίδα αυτή. Δεύτερον, όλους όσοι έχουν ‘μυηθεί’ στην ανάγνωση και δη στην καθημερινή ανάγνωση της ‘Αυγής’ από τους γονείς τους, είτε και τους δύο είτε από έναν εκ των δύο. Και σε μία τέτοια περίπτωση, ‘μύηση’ στην ανάγνωση μίας Αριστερής εφημερίδας σημαίνει και ‘μύηση’ στην Αριστερή ιδεολογία. Και, τρίτον, όλους όσοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την ‘Αυγή’ ως βασική (εάν όχι μοναδική) ‘πηγή’ ενημέρωσης τους κατά την διάρκεια της ημέρας, με την ενημέρωση από άλλες ‘πηγές’ απλά να ακολουθεί. Βλέπε σχετικά, Iser, W., ‘Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο κείμενο και στον αναγνώστη. Στο Λεοντσίνη Μ., (επιμ.), ‘Όψεις της ανάγνωσης,’  Εκδόσεις Νήσος, Αθήνα, 2000.

[2] Κινούμενοι αυστηρά σε ένα θεωρητικό πλαίσιο, θα υπογραμμίσουμε πως στην πολιτικοϊδεολογική διαπαιδαγώγηση των Αριστερών αναγνωστών συνέβαλλαν ιστορικά (ας σταθούμε στην περίοδο της Μεταπολίτευσης), περισσότερο οι κυριακάτικες εκδόσεις και πολύ λιγότερο τα καθημερινά φύλλα. Στις κυριακάτικες εκδόσεις εφημερίδων όπως είναι ο ‘Ριζοσπάστης’ (ΚΚΕ) και η ‘Αυγή,’ ο αναγνώστης έβρισκε και βρίσκει κείμενα και δη θεωρητικά κείμενα στοχαστών και ιστορικών προσωπικοτήτων της κομμουνιστικής Αριστεράς, αποτίμηση για ιστορικά γεγονότα, δοκίμια και κριτικές (βλέπε τις ‘Αναγνώσεις’ της κυριακάτικης ‘Αυγής’) σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από ό,τι στο καθημερινό φύλλο, το οποίο, λόγω χώρο, δίνει πολύ μεγαλύτερη έμφαση στην τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα και σε όλα όσα συμβαίνουν στο χώρο της διεθνούς πολιτικής. Ένας τέτοιου τύπου ‘ιδεολόγος’ αναγνώστης όμως, ‘τρέφεται’ από τους ‘μύθους’ της ιδεολογίας την οποία ασπάζεται. Και αυτούς τους ‘μύθους’ τους προσφέρει σε μεγάλες ποσότητες η κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας. Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον ‘Ριζοσπάστη’. Πόσα κείμενα του Λένιν έχουν φιλοξενηθεί στις σελίδες της κυριακάτικης έκδοσης του; Εκατοντάδες. Του Καρλ Μαρξ; Εκατοντάδες. Και όσο πιο επιτυχημένη η ‘κατήχηση’ ή η εμβάπτιση στα νάματα της κομμουνιστικής ιδεολογίας, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες για να καταστεί ο ‘ιδεολόγος’ αναγνώστης και αναγνώστης του καθημερινού φύλλου της εφημερίδας.

[3] Χρήζει θεωρητικής επισήμανσης το γεγονός πως η εφημερίδα ‘Αυγή’ δεν απέκτησε ιδιαίτερη δημοφιλία την περίοδο της βαθιάς κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κρίσης. Θα μπορούσαμε να το θέσουμε και διαφορετικά: Η αύξηση της πολιτικής και εκλογικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν συμβάδισε με την αύξηση της δημοφιλίας της. Και λέγοντας κάτι τέτοιο δεν έχουμε αποκλειστικά κατά νου την αύξηση της κυκλοφορίας του καθημερινού όσο και του κυριακάτικου φύλλου της εφημερίδας. Αλλά, το να καταστεί περισσότερο γνωστή μεταξύ ατόμων κυρίως νεότερων ηλικιών. Πόσοι πολίτες σήμερα επιλέγουν για την ενημέρωση τους την διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας; Πολύ λίγοι, εκτιμούμε. Πολύ λιγότεροι από όσους επιλέγουν την διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα’, η διεύθυνση της οποίας πρώτη αντιλήφθηκε πολύ καλά το τι ζητά την σημερινή εποχή ο Έλληνας αναγνώστης εφημερίδων.

[4] Ο Ιάσωνας Ζαρίκος, καταθέτει ευθαρσώς τον προβληματισμό του σε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διδακτορική διατριβή για την εφημερίδα ‘Η Καθημερινή’ και για την συμβολή της την περίοδο της Μεταπολίτευσης, στη διαμόρφωση της εγχώριας φιλελεύθερης (και όχι ρεπουμπλικανικής) ιδεολογίας. «Ο Τύπος φαίνεται να χρησιμεύει περισσότερο ως υλικό ευκολίας, ένα βολικό αποθετήριο κοινωνικών νοημάτων από το οποίο αλιεύεται, είτε η κομματική γραμμή είτε ένα κάποιο «κοινωνικό κλίμα». Η απουσία ιδεολογικών βιογραφιών, ακόμα και εφημερίδες εγνωσμένης επιρροής όπως το Βήμα ή η Καθημερινή, μαρτυρεί τα όρια της ενασχόλησης με τον ελληνικό τύπο». Ακόμη και σήμερα, παρά το ό,τι προηγήθηκε την προηγούμενη δεκαετία (μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα εξουσίας), απουσιάζει μία μελέτη της ‘Αυγής’ και του περιεχομένου της με όρους «ιδεολογικής βιογραφίας». Και τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Σημαίνει πως δεν έχει μελετηθεί η συμβολή της στη διαμόρφωση της ριζοσπαστικής-κινηματικής ταυτότητας του κόμματος. Η συμβολή της στη διατύπωση προτάσεων τις οποίες αξιοποίησε αργότερα ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ. Ο ρόλος που διαδραμάτισε στην πολιτικοϊδεολογική ‘εκστρατεία’ που πραγματοποίησαν οι υπέρμαχοι του ‘Όχι’ στο δημοψήφισμα του 2015. Ο ρόλος που διαδραμάτισε στην άρθρωση ενός ρηχού αντιδεξιού, ‘αντι-Μητσοτακικού’ λόγου, από τις αρχές του 2020 και μετέπειτα.  Η ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ της προηγούμενης δεκαετίας δεν μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή εάν δεν στρέψουμε το ερευνητικό μας ενδιαφέρον στην ‘Αυγή.’ Η οποία έφθασε να έχει πολύ μικρή σχέση με την ‘Αυγή’ των δεκαετιών του 1980 (τότε ήσαν μεν ‘ιδεολογικοποιημένη,’ από την άλλη όμως δε, παρέμενε ανοιχτή σε νέες πολιτικές και πολιτισμικές τάσεις και ρεύματα)  και του 1990, με το σημείο τομής που συνετέλεσε καταλυτικά στο να αποκτήσει και λαϊκιστικό χαρακτήρα, να είναι η άνοδος του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του παλαιού Συνασπισμού, το 2008. Βλέπε σχετικά, Ζαρίκος, Ιωάννης., ‘Η εφημερίδα Καθημερινή στην μεταπολίτευση, 1974-1993: ιστορική και συγκριτική μελέτη του ελληνικού φιλελευθερισμού,’ Διδακτορική Διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, σελ. 19, 2020, Διαθέσιμη στο: Ζαρίκος Ιάσωνας (2020 Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών) Η εφημερίδα Καθημερινή στην μεταπολίτευση, 1974-1993: ιστορική και συγκριτική μελέτη του ελληνικού φιλελευθερισμού (ekt.gr) Στον αχαλίνωτο λαϊκισμό της ‘Αυριανής’ που δεν δίσταζε να αποδομεί και χαρακτήρες, αντιτάχθηκε η σοβαρή και φιλελεύθερη ‘Καθημερινή.’ Σήμερα, καμία εφημερίδα, όσα φύλλα και αν πουλά, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της και της ‘ηλικίας’ της,  δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ‘καταφύγιο’ όλων όσοι αντιμετωπίζουν την κρίση της μέσης ηλικίας. Οι εφημερίδες εκλαμβάνονται από πολλούς ως ‘προϊόν’ μίας άλλης εποχής, αναντίστοιχες των σημερινών προκλήσεων και εξελίξεων. Και όμως, απέναντι στην ταχύτητα στη μετάδοση της πληροφορίας, αντιπαρατάσσουν την συγκέντρωση βλέμματος και νου. Χαρακτηριστικό που διαθέτει ο καλός αναγνώστης. Στην μετάδοση ψευδών ειδήσεων και στην παραπληροφόρηση, αντιπαρατάσσουν την εξακρίβωση, την τεκμηρίωση και την ψυχραιμία. Στη σκόρπια συσσώρευση πληροφοριών την εμβάθυνση.

[5] Από την άλλη, σημείο τομής για την απόκτηση των κινηματικών χαρακτηριστικών της εφημερίδας (σχεδόν όλη η θεωρία των κοινωνικών κινημάτων και της συλλογικής δράσης, ‘παρέλασε’ μέσα από τις σελίδες της/Κάτι παρόμοιο μπορεί να ειπωθεί και για την εφημερίδα ‘Η Εποχή’), αποτέλεσε η ανάληψη της προεδρίας του ΣΥΡΙΖΑ από τον Αλέκο Αλαβάνο. Με όρους ‘συνέχειας’, και οι τρεις τελευταίοι πρόεδροι του Συνασπισμού, επηρέασαν με τις αποφάσεις, με την ρητορική και με τις επιλογές τους, την φυσιογνωμία της εφημερίδας. Ο μεν Νίκος Κωνσταντόπουλος την κατέστησε, ειδικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, περισσότερο αντι-κυβερνητική, ο δε Αλέκος Αλαβάνος (ο Κύρκος ήθελε από την ‘Αυγή’ το να ‘μορφώνει’) περισσότερο Αριστερίστικη-κινηματική, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας περισσότερο καταγγελτική-λαϊκιστική. Να μία τρίτη και πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση εργασίας: Η χρόνια υστέρηση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έναντι του ΚΚΕ, οφείλεται και στην αδυναμία της ‘Αυγής’ να εκπαραθυρώσει τον ‘Ριζοσπάστη’ και να καταστεί αυτή η κυρίαρχη ή η σημαντικότερη  εφημερίδα της εν Ελλάδι Αριστεράς. Πολλοί γνωρίζουν για την διανομή του ‘Ριζοσπάστη’ από φοιτητές διαφόρων πανεπιστημιακών τμημάτων. Λίγοι όμως για την διανομή της ‘Αυγής’ που δεν κατέστη ποτέ viral εντός των πανεπιστημίων.

[6] Βλέπε σχετικά, Τραμπουλής, Θεόφιλος., ‘Ο κατοπτρικός λογοκριτής,’ στο: Πετσίνη, Πηνελόπη., & Χριστόπουλος, Δημήτρης., (επιμ.), ‘Η λογοκρισία στην Ελλάδα,’ Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, 2015, Διαθέσιμο στο: logokrisies_web.pdf (rosalux.gr) Ιστορικά, η ‘Αυγή’ στερούνταν της παρουσίας αρθρογράφων που να έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ, διακωμωδώντας το ίδιο τους το κόμμα. Ο δε Θανάσης Καρτερός περισσότερο θύμιζε και θυμίζει τον ‘Μεγάλο Ιεροεξεταστή’ του Ντοστογιέφσκι, όντας έτοιμος να πάρει την πένα του και να αρχίσει να κρίνει το πόσο ‘Αριστερός και πιστός στην ηγεσία’ είναι κάποιος.

Προγράμματα ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και στο νέο ΕΣΠΑ για την Κεντρική Μακεδονία, προανήγγειλε ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας, μετά την επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος «Διέξοδος» που είχε απτά αποτελέσματα στη στήριξη επτά χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τη διασφάλιση είκοσι πέντε χιλιάδων θέσεων εργασίας.

Απαντώντας σε ερώτημα του περιφερειακού συμβούλου της παράταξης «Πράξεις για τη Μακεδονία», Σταμάτη Παπουλίδη, στη συνεδρίαση λογοδοσίας της περιφερειακής αρχής, για τα βασικά χρηματοδοτικά εργαλεία (ΕΣΠΑ και Ταμείο Ανάκαμψης), ο κ. Τζιτζικώστας γνωστοποίησε ότι ήδη έχουν εκδοθεί δυο προσκλήσεις.

 Η πρώτη είναι η «Μετάβαση στην καινοτομική, εξωστρεφή και έξυπνη εξειδίκευση». Ο προϋπολογισμός της είναι 65 εκατομμύρια ευρώ δημόσια δαπάνη ενώ σκοπός της είναι η ενίσχυση επενδυτικών σχεδίων με αντικείμενο την Έξυπνη Εξειδίκευση. Η υποβολή των προτάσεων λήγει σε περίπου ένα μήνα από σήμερα.

 Η δεύτερη πρόσκληση αφορά στους «Συνεργατικούς Σχηματισμούς για την προώθηση της καινοτομίας στην τοπική επιχειρηματικότητα». Ο προϋπολογισμός είναι 4 εκατομμύρια ευρώ δημόσια δαπάνη και ο στόχος είναι η ενίσχυση της ίδρυσης ή αναβάθμισης λειτουργίας συνεργατικών σχηματισμών, δηλαδή των λεγόμενων clusters, για την προώθηση της καινοτομίας στην τοπική επιχειρηματικότητα. Η πρόσκληση είναι ήδη ανοιχτή και οι προτάσεις θα υποβάλλονται μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον Περιφερειάρχη, έχει προγραμματιστεί η έκδοση, μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2025, προσκλήσεων για την ενίσχυση επιχειρήσεων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας και για την εισαγωγή καινοτόμων λύσεων Τεχνολογιών Πληροφοριών και Επικοινωνιών, με προτεραιότητα πάντα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Για τους ελέγχους σχετικά με το πρόγραμμα «Διέξοδος» διευκρίνισε ότι τα αποτελέσματα έδειξαν πως όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις, συμμορφώθηκαν με τις υποχρεώσεις που προέβλεπε η πρόσκληση, πλην ενός.

Παραμονές του τελευταίου ανασχηματισμού, άνθρωποι του γραφείου του βουλευτή Χίου Μηταράκη, σε κορυφαία έξαρση φανφαρονισμού, έλεγαν ότι ο Μητσοτάκης του έχει… προσφέρει  τρεις επιλογές υπουργείων για να … επιλέξει! Μιλάμε για κωμωδία, αλλά τέτοιες κωμωδίες βρίσκουν συχνά ευήκοα ώτα, ειδικά σε αφελείς κοινωνίες. Κι όταν ο συγκεκριμένος έμεινε χωρίς υπουργείο (προφανώς ήταν… αναποφάσιστος κι άργησε να δώσει απάντηση στον Μητσοτάκη), βγήκε στα κάγκελα υπέρ της Δεξιάς υποψηφιότητας προέδρου Δημοκρατίας, νομίζοντας ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα στον πρωθυπουργό.

Το ερώτημα φυσικά εξακολουθεί να είναι ένα και μόνο: Λείπε σε κάποιον ο Μηταράκης, ευρισκόμενος εκτός κυβέρνησης; Η απάντηση είναι εύκολη.

Πάμε παρακάτω: Η ΝΔ έχασε σημαντικό ποσοστό από εκείνο που είχε στις προηγούμενες ευρωεκλογές κι ακόμη πιο σημαντικό από το περυσινό 41% στις εθνικές. Όλα μα όλα τα δεδομένα, δείχνουν ότι αυτό το ποσοστό που έχασε, προέρχεται από Κεντρώους ψηφοφόρους. Οι οποίοι δεν ψήφισαν κάτι άλλο, αλλά απείχαν.

«Όχι», λέει ο γηραιός Κακλαμάνης. «Στροφή Δεξιά»! Τα ίδια κι ο πολύς Ευριπίδης Στυλιανίδης εκ Ροδόπης, υπουργός της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, με τα γνωστά αποτελέσματα. Τα ίδια κι οι Κώστας Βλάσσης,  Χρήστος Μπουκώρος,  Ανδρέας Κατσανιώτης. Θεόδωρος Καράογλου και Δημήτρης Κυριαζίδης. Ίσως και κάποιο άλλοι, ενώ  κάποιος Σαλμάς, από την Αιτωλοακαρνανία, προφανώς ευρισκόμενος σε άλλη συμπαντική διάσταση, ρώτησε  απευθυνόμενος τον Μητσοτάκη… «κάνατε τίποτα για τους πολλούς; Λες και δεν ήταν οι πολλοί που έδωσαν στη ΝΔ 41% στις εθνικές εκλογές… Χαρακτηριστικό πάντως της παρέμβασης Σαλμά, είναι η δυσφορία που εξέφρασαν εναντίον του οι περισσότεροι βουλευτές της ΝΔ, ενώ κάποιοι σχολίαζαν ότι όσα αναφέρει οφείλονται στη δυσαρέσκειά του από την υπουργοποίηση του … προαιώνιου πολιτικού του αντιπάλου Κώστα Καραγκούνη.

Όλοι οι διαμαρτυρόμενοι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Τη Λαϊκή Δεξιά! Που όταν δεν έχει καρέκλα είναι στα …κάγκελα και βρίσκει πάντα αφορμές να δημιουργεί εσωστρέφεια. Τώρα γκρινιάζει για τη δήθεν απομάκρυνση της ΝΔ από τον ιδεολογικό πυρήνα της παράταξης ! Κι αγνοεί ηθελημένα ότι χωρίς τη διεύρυνση στην οποία προχώρησε ο Μητσοτάκης, θα κυβερνούσε ακόμη ο Τσίπρας με τους εκ της … Λαϊκής Δεξιάς και της Δεξιάς συνιστώσας  συνοδοιπόρους της καταστροφικής του κυβέρνησης.

Το ερώτημα φυσικά, εξακολουθεί να είναι το ίδιο: Λείπει σε κάποιον ο Κακλαμάνης κι οι άλλοι προαναφερόμενοι συνάδελφοί του, που είναι εκτός κυβέρνησης;

Κι άλλο ερώτημα: Θα ενοχλούσε κάποιον εξ αυτών η διεύρυνση Μητσοτάκη, αν ο ίδιος διέθετε …υπουργικό αυτοκίνητο;

Κι άλλο ερώτημα: Τώρα θυμήθηκαν τη διεύρυνση του Μητσοτάκη ή απλώς βλέπουν τα νεύματα των πρώην προέδρων, που ο καθείς για τους δικούς του λόγους ροκανίζουν τον Μητσοτάκη παντοιοτρόπως;

Η ουσία είναι ότι ην σκεπτόμενη κοινωνία λέει αυτό που στη δημοκρατία θεωρείται αποκρουστικό: Όλα για την καρέκλα και με σκοπιμότητα.

Ποιοι ασκούν κριτική που ουσιαστικά είναι κακοπροαίρετη; Όσοι δεν αξιοποιήθηκαν σε κυβερνητικές θέσεις και όσοι παύθηκαν από υπουργοί (κατά τεκμήριο σωστά και λόγω ανεπάρκειας) και απαιτούν να επανα-υπουργοποιηθούν. Συνηθισμένη χορογραφία, εδώ και χρόνια! Κι εκ του ασφαλούς.

Κανένας δυσαρεστημένος που δεν έγινε υπουργός ή επειδή η ΝΔ δεν κλίνει Δεξιά, θα ρίξει την κυβέρνηση για το πρόσωπο του προέδρου.  Άλλωστε αυτό με το νέο νόμο, δεν είναι εύκολο πια. Επιπλέον, κανένας δεν θα ρίξει την κυβέρνηση για χάρη των γεροντικών εγωισμών των πρώην. Κανένας δεν θα ρίξει την κυβέρνηση, την ώρα που η χώρα «φεύγει» μπροστά, έχει σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης κι όχι ύφεση, και δεν κινδυνεύει με ασύντακτη χρεοκοπία.

Επιπλέον, κάποιος πρέπει να πει σ’ όσους μουρμουράνε, ότι η διεύρυνση Μητσοτάκη ήταν εκείνη που τους έκανε  δυο φορές βουλευτές τα τελευταία πέντε χρόνια! Κι όσοι προσχώρησαν, ήταν παρόντες στις εκλογές και ψηφίστηκαν κι ως υπουργοί (όσοι έγιναν) είναι κατά κανόνα είναι αποτελεσματικοί, σε αντίθεση με άλλους… Πιερρακάκης. Γεραπετρίτης, Λιβάνιος, Αγαπηδάκη, Φλωρίδης…

Εν κατακλείδι, για μια ακόμη φορά οι όποιες αντιδράσεις είχαν βασική αφορμή κάποια καρέκλα και τους παρασκηνιακούς εγωισμούς των πρώην. Για μια ακόμη φορά οι διαμαρτυρόμενοι δεν έχουν διαβάσει σωστά την κάλπη. Ενώ ήταν απολύτως σωστή η κριτική τους για κάποιους υπουργούς που τους κρατούν κλειστή την πόρτα. Όμως, ουσιαστικά ουδείς από τους «γκρινιάρηδες» λείπει από το κυβερνητικό σχήμα. Ουδείς!

Πάντως, η κινητικότητα/κλεφτοπόλεμος εναντίον του Μητσοτάκη θα συνεχιστεί την προσεχή  Δευτέρα. Όπου θα παρουσιαστεί και πάλι το βιβλίο «οι απόρρητοι φάκελοι του Καραμανλή», παρ’ ότι  έχει κυκλοφορήσει το … 2021 κι έχει ήδη παρουσιαστεί δεκάδες φορές!! Βιβλίο του Μανώλη Κοττάκη, διευθυντή της «Εστίας» και σφοδρού πολέμιου του Μητσοτάκη. Θα δώσουν το παρόν οι πρώην πρόεδροι της ΝΔ, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς κι η παρουσίαση αναμένεται να ανοίξει νέα μέτωπα συζήτησης αφού η δήθεν νέα παρουσίαση έχει σαφή σκοπιμότητα.

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ  28/6/2024

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΥ Η Άγκυρα απειλεί με νέο «Αττίλα» Η ενδεχόμενη επέμβαση του Ισραήλ στον Λίβανο και οι κραυγές για Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο – Ο Κασσελάκης στα… σχοινιά: Τι κάνεις; Πού πάμε;»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΔΩΣΤΕ ΚΑΙ… ΣΩΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ  – ΜΟΝΙΜΩΣ ΕΚΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ – Η ΧΩΡΑ ΘΩΡΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΑΕΡΑ – ΘΑΛΑΣΣΑ Εγκρίθηκε σε κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση η αγορά 20 F-35»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «ΤΑ ΝΕΑ ΕΦΑΠΑΞ ΣΕ 35 ΤΑΜΕΙΑ – Ανταρσία κατά Κασσελάκη – ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΑΝ ΤΑ F-35 – Φονική επίθεση μπαχαλάκηδων»

ΕΣΤΙΑ: «Εμπλοκή με την ορκωμοσία Μπελέρη»

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «ΛΗΣΤΡΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Αυγή νέου εμφυλίου στον ΣΥΡΙΖΑ – Βαρύς ο πέλεκυς για τη Folli Follie»

ΜΑΚΕΛΕΙΟ: «ΚΟΥΛΗΣ ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ ΠΑΕΙ ΣΕ ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΤΟΥ»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΒΑΡΕΛΙ ΔΙΧΩΣ ΠΑΤΟ ΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ Νέο πακέτο – «μαμούθ» για τα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ»

ESPRESSO: «Οι Κουτσολιούτσοι της αμαρτωλής χλιδής οριστικά πίσω από τα… κάγκελα της αυτόκαταστροφής ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ»

Ο ΛΟΓΟΣ: «ΕΠΙΣΤΟΛΗ 87 ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΚΑΤΑ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗ «Εξέγερση» στο ΣΥΡΙΖΑ – ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ Αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος καλούνται ως ύποπτοι να καταθέσουν – «ΑΛΜΑ» ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΪΟ «Καυτά» τα πράσινα τιμολόγια ρεύματος Ιούλιο και Αύγουστο»

TA NEA:«Η «ΟΜΑΔΑ ΤΣΙΠΡΑ» ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗ Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΩΝ 87 – ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Μα, τι συμβαίνει επιτέλους;»

KONTRA: «Κινήσεις πανικού στο Μαξίμου με απειλές για διαγραφές ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ – ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΤΩΧΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΡΟΦΙΜΑ ΑΜΦΙΒΟΛΟΥ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ»

STAR: «ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΟΙ ΚΡΟΙΣΟΙ ΤΗΣ FOLLI FOLLIE»

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «9.425 ΑΦΜ ΧΡΩΣΤΟΥΝ 82 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΚΑΙ 4.636.166 ΑΦΜ ΟΦΕΙΛΟΥΝ 25 ΔΙΣ. Τα παράδοξα των οφειλετών της εφορίας – ΥΠ. ΥΠΟΔΟΜΩΝ – ΧΩΡΙΣ ΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΔΙΚΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ»

Το Φεστιβάλ μας αποτελεί πλέον «θεσμό» για την νεολαία, αντέχει στο χρόνο, ανανεώνεται κι αναβαθμίζεται γιατί η «καρδιά» του είναι ο στόχος για τον οποίο παλεύουν το ΚΚΕ και η ΚΝΕ: η νέα σοσιαλιστική κοινωνία. Παραμένει νέο γιατί απέναντι στο σημερινό γερασμένο εκμεταλλευτικό σύστημα προβάλει τη μόνη πραγματική διέξοδο προς όφελος της νεολαίας: την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή αποτελεί εικόνα από το όμορφο μέλλον για το οποίο παλεύουμε! Στήνεται με το μεράκι, την συλλογική, εθελοντική, σχεδιασμένη δουλειά νέων  ανθρώπων . Χορηγοί του Φεστιβάλ σε  όλη την Ελλάδα  είναι οι χιλιάδες νέοι που το κάνουν γνωστό με όλους τους τρόπους όπου ζουν, μορφώνονται   και δουλεύουν .

Έλα μαζί μας στον αγώνα για να κερδίσουμε τη ζωή που μας στερούν! Μαζί είμαστε πιο δυνατοί !