Όσο η πλειονότητα του κόσμου συνωστίζεται σε κάποιους πολύ δημοφιλείς προορισμούς, η αναζήτηση για λίγες μέρες διακοπών και μάλιστα on budget φαντάζει ουτοπικό σενάριο.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική ακόμη και για τον πιο “δύσκολο” μήνα στην Ελλάδα, δηλαδή τον Αύγουστο. Όπως αναφέρουν οι ξενοδόχοι, η χώρα μας διαθέτει πολλές δυνατότητες για να κάνει κάποιος τις διακοπές του και να απολαύσει τη φύση αλλά και τα μπάνια του, να χαλαρώσει και να ξεφύγει από την καθημερινότητα, χωρίς να χρειαστεί να δαπανήσει πάρα πολλά χρήματα σε μια περίοδο που λόγω της υψηλής ζήτησης οι τιμές είναι αυξημένες.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδος υπάρχουν προορισμοί, που συνδυάζουν βουνό και θάλασσα ή άλλες δραστηριότητες στη φύση και αποτελούν εξαιρετική επιλογή.

Όπως υπογραμμίζει ο Άγγελος Καλλίας, Γενικός Γραμματέας στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ) μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, «τα βουνά δίνουν την λύση για ξεκούραστες διακοπές και προσιτές τιμές που κυμαίνονται γύρω στα 50-100 ευρώ το δίκλινο. Υπάρχει η επιλογή της θάλασσας σε κοντινές αποστάσεις, τα ποτάμια και άλλου είδους εμπειρίες όπως η ποδηλασία, η γαστρονομία κτλ. Γενικότερα όμως υπάρχουν πολλές ευκαιρίες σε περιοχές όπως η Θράκη, η Πελοπόννησος, η Πιερία και τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου»

Το γεγονός ότι ο Έλληνας επιλέγει ακόμα να πηγαίνει διακοπές κυρίως τον Αύγουστο δημιουργεί ένα μεγάλο πρόβλημα, σύμφωνα με τον ΓΓ της ΠΟΞ, γιατί οι πληρότητες είναι πολύ υψηλές και δυσκολεύεται. «Χρειάζεται να αλλάξουμε φιλοσοφία και γενικώς να εξετάζουν  και άλλες λύσεις όπου μπορούμε να ξεκουραστούμε δροσερά και οικονομικά».

Σύμφωνα με τον κ.Καλλία, υπήρχαν ορεινοί προορισμοί που το καλοκαίρι οι πληρότητες ξεπερνούσαν το 70%, όπως τα Ζαγόρια, το Πήλιο, η Αρκαδία, και η Πελοπόννησος γενικότερα, φέτος όμως η κίνηση είναι κατά τι μειωμένη.

Να σημειωθεί ότι από τα συγκεκριμένα ξενοδοχεία, μένουν ανοιχτά και τους θερινούς μήνες γύρω στο 40%, δηλαδή περίπου 800 μονάδες.

«Φέτος, η κατάσταση δεν είναι τόσο καλή γενικότερα, γιατί ενώ έχουμε αύξηση των αφίξεων περίπου 14% συνολικά, τα ξενοδοχεία θα “κλείσουν” τη χρονιά με πτώση του τζίρου περίπου 7%, καθώς παρόλο που ανέβηκαν οι τιμές, τα λειτουργικά κόστη είναι πάρα πολύ υψηλά και δεν αφήνουν περιθώριο κέρδους. Να προσθέσουμε εδώ, ότι την τελευταία 8ετια έγιναν 50.000 ξενοδοχειακές κλίνες ενώ τα καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης υπολογίζονται σε 800.000 και αυτό δημιουργεί ένα ακόμη ζήτημα για τον ξενοδοχειακό κλάδο», εξηγεί ο κ.Καλλίας.

Στην Ήπειρο οι δυνατότητα να καταλήξει κάποιος σε μια επιλογή που θα τον “αποζημιώσει” είναι ακόμη μεγαλύτερη φέτος, καθώς όπως επισημαίνει ο Σπύρος Σουρέλης, πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων ν. Ιωαννίνων ορισμένες παραδοσιακές αγορές χάθηκαν ή μειώθηκαν, όπως το Ισραήλ και χώρες της κεντρικής Ευρώπης και έτσι οι πληρότητες κυμαίνονται κατά μέσο όρο στο 30% εκτός από ορισμένα Σαββατοκύριακα και φυσικά τον Δεκαπενταύγουστο που μέχρι στιγμής κυμαίνονται γύρω στο 60%. «Οι πιο τουριστικές περιοχές είναι το Μέτσοβο, τα Τζουμέρκα, η Κόνιτσα και τα Ζαγοροχώρια όπου μπορεί κάποιος να απολαύσει λίγες μέρες διακοπών σε τιμές που αρχίζουν από 50 ευρώ το δίκλινο. Είναι πολλοί επίσης εκείνοι που επιλέγουν τα Ιωάννινα και από εκεί κάνουν εξορμήσεις σε Σύβοτα, Πάργα, Πρέβεζα ενώ φυσικά υπάρχουν και τα last minute. Στο βουνό μπορεί να μην έχει θάλασσα αλλά έχει ποτάμια και δυνατότητες για rafting, πεζοπορίες κτλ που αποτελούν εξαιρετική επιλογή», σημειώνει ο κ.Σουρέλης.

Καταλύματα που ξεκινούν από 50 ευρώ και ξενοδοχεία από 80, συνδυάζοντας βουνό και θάλασσα μπορεί να βρει κανείς και στην περιοχή των Καλαβρύτων, όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Δαφαλιάς Πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων & Τουριστικών Καταλυμάτων Καλαβρύτων.

«Σε εμάς οι πληρότητες δεν είναι υψηλές αυτήν την περίοδο, εκτός από τα Σαββατοκύριακα που φτάνουν γύρω στο 60% και με δεδομένο ότι μόνο το 40% των καταλυμάτων παραμένουν ανοιχτά αυτήν την περίοδο. Ωστόσο η περιοχή αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή καθώς ο επισκέπτης μπορεί να κάνει το μπάνιο του σε κοντινή απόσταση και να κοιμηθεί το βράδυ στη δροσιά, χωρίς κλιματισμό. Η θάλασσα απέχει περίπου 30 χλμ, καθώς έχουμε κοντά τις παραλίες της Αιγιάλειας, όπως η Πούντα, η Ακράτα κτλ αλλά και το Διακοπτό. Επίσης μπορεί κανείς να πάρει τον οδοντωτό και να κατέβει Διακοπτό σαν εκδρομή. Επιπλέον, υπάρχει και η δυνατότητα για θρησκευτικό τουρισμό, όπου μπορεί κανείς να επισκεφθεί το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας και το Μέγα Σπήλαιο την παλαιότερη μονή στην Ελλάδα.

Συνδυαστικά μπορεί να επισκεφθεί το Σπήλαιο των λιμνών και τους καταρράκτες στον Ταξιάρχη, την Άνω Βλασιά, την περιοχή της Κλειτοριάς, όπως και τις πηγές του Αροάνιου ποταμού που βρίσκονται στο χωριό Πλανητέρο μέσα σε πλατανόδασος. Η Ζαρούχλα και η κάτω Ζαχλωρού είναι επίσης πολύ όμορφα παραδοσιακά χωριά. Εκτός όμως από την περιοχή των Καλαβρύτων και τα Τρίκαλα Κορινθίας είναι μια ενδιαφέρουσα επιλογή που συνδυάζει βουνό και θάλασσα, καθώς σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι παραλίες του Ξυλόκαστρου».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ελατοδάση, ανοικτοί ορίζοντες, οξυγόνο και ανάσες δροσιάς, όμορφα χωριά με διάσπαρτους παραδοσιακούς οικισμούς που ξεφυτρώνουν στις πλαγιές των βουνών της Πίνδου, κρυμμένα μυστικά της φύσης, η κοιλάδα του Αχελώου, είναι όλα, όσα εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη στην ορεινή Άρτα, στον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Αφήσαμε την πόλη της Άρτας και πήραμε τον δρόμο για τα ορεινά

Διαδρομή όμορφη, αν και ανηφορική, με την εικόνα της φύσης να αποζημιώνει τον επισκέπτη σε κάθε στροφή. Μετά από 57 χιλιόμετρα φτάνουμε στο Αστροχώρι, ένα χωριό σημείο αναφοράς  για την περιοχή, καθώς βρίσκεται στο κέντρο του ορεινού όγκου και αποτελεί αφετηρία για εξορμήσεις στον άγνωστο και ανόθευτο τόπο.

Στο Αστροχώρι συναντήσαμε τον Διογένη Δήμου, ένα νέο άνθρωπο, δημοτικό σύμβουλο, ο οποίος με  προθυμία δέχτηκε να μας ξεναγήσει στην περιοχή. Όπως μας είπε,  αν και μεγάλωσε  στην Αθήνα επέστρεψε μαζί με την οικογένειά του  στο Αστροχώρι , ακολουθώντας το όραμα του, να αναδειχθεί σε εναλλακτικό προορισμό ο τόπος του, ώστε να μην «σβήσει».

«Βλέποντας τόσα χρόνια, ότι αδειάζει ο τόπος μου, σιγά-σιγά έρημοποιείται, θεωρώ πως μπορώ να δώσω σαν νέα παρουσία, ως νέος άνθρωπος, στα μέρη μου νέα πνοή.  Εδώ είναι μία άλλη Ελλάδα, είναι η ορεινή Ελλάδα με τις άγνωστες ομορφιές της , την ιδιαίτερη  ποικιλομορφία, τα ποτάμια, τους λοφίσκους, τα φαλακρά όρη , τα μεγάλα ελατοδάση…», μας λέει χαρακτηριστικά.

Ξεκινήσαμε την «εξερεύνηση» της περιοχής με οδηγό τον Διογένη, ο οποίος μας προσφέρει μια εξαιρετική εμπειρία στις άγνωστες κολυμπήθρες, τις σούδες ,όπως τις λένε οι ντόπιοι, σε παραπόταμο του Διχομερίτη ποταμού. Αφήνουμε το Αστροχώρι και κατευθυνόμαστε προς τα Ριτσιανά, μια δροσερή διαδρομή 5 χιλιομέτρων μέσα στα έλατα. Μαθαίνουμε, πως ο Διχομερίτης ποταμός πηγάζει από τα Αθαμανικά όρη και εκβάλει στην τεχνητή λίμνη στο φράγμα Πουρναρίου.

Μετά από μία κατηφόρα, το αυτοκίνητο σταματά και αντικρίζουμε ένα μικρό φαράγγι. Δίπλα στη ροή του ποταμού και ανάμεσα από χαραγμένους σχηματισμού βράχων, μία φυσική πισίνα με γαλαζοπράσινα νερά εντυπωσιάζει. Ακολουθώντας τις οδηγίες του ξεναγού ξεκινάμε την εξερεύνηση του φαραγγιού. Περπατάμε πάνω σε σταθερές μεγάλες πέτρες, μέσα και δίπλα στο ποτάμι, για να φτάσουμε στη μεγάλη κολυμπήθρα με τον καταρράκτη. Το τοπίο είναι μαγικό. Θεϊκή δημιουργία. Είναι ένας τόπος για κολύμπι, για πεζοπορία , για μία ζωή γεμάτη ανέγγιχτη φυσική ομορφιά.

Οι Σούδες απέχουν 1,2 χιλιόμετρα την πλατεία των Ριστιανών.

Ο Διογένης Δήμου, μας αναφέρει πως γίνεται προσπάθεια ανάδειξης του φυσικού αξιοθέατου. Πρόσφατα βελτιώθηκε ο δρόμος, τοποθετήθηκαν πινακίδες, ώστε ο επισκέπτης να βρει εύκολα τη διαδρομή.

Φεύγουμε από τις Σούδες και λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά , η θέα της κοιλάδας του Αχελώου κόβει την ανάσα. Η στάθμη του ποταμού έχει πέσει και δημιουργεί ένα υπέροχο ανάγλυφο ανάμεσα στα στο βουνό και τον κάμπο. Ο ποταμός είναι το φυσικό όριο των Νομών Άρτας, Τρικάλων  και Καρδίτσας. Σε πολλά σημεία της ροής του, δημιουργούνται μικρές παραλίες, όπου οι ντόπιοι απολαμβάνουν δροσερές βουτιές το καλοκαίρι.

Είναι στόχος να αναδείξουμε  τον τόπο μου, λέει ο Διογένης, ως εναλλακτικό προορισμό ή μία άλλη πρόταση διακοπών, καθώς η περιοχή  προσφέρεται για πολλές δραστηριότητες. Ωστόσο αναφέρει, πως δεν υπάρχουν ακόμη όλες οι απαραίτητες υποδομές, όμως δειλά-δειλά ξεκινούν κάποιες ιδιωτικές πρωτοβουλίες.

Στην επιστροφή για το Αστροχώρι, πηγαίνουμε σε παλιούς νερόμυλους και νεροτριβές, μνημεία της προβιομηχανικής εποχής, που πρέπει να συντηρηθούν και να αναπαλαιωθούν, ως κομμάτι του πολιτισμού της περιοχής, αλλά και αξιοθέατα.

Ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει σε ένα παλιό πετρόχτιστο  σχολείο. Είναι το 2ο Δημοτικό Αστροχωρίου, όπως αναγράφεται στην παλιακή ταμπέλα. Κάποτε ο χώρος πλημμύριζε από παιδικές φωνές. Τις 10ετίες του ΄60 και του ΄70ο κόσμος άρχισε να εγκαταλείπει τον τόπο και να αναζητά καλύτερη τύχη στις μεγαλουπόλεις. Οι αίθουσες είναι «ζωντανοί μάρτυρες» εκείνης της εποχής. Τα ξύλινα θρανία, ο μαυροπίνακας, οι αφίσες από τις εθνικές επετείους, παλιοί χάρτες, αναδύουν άρωμα της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Με μια μικρή χρηματοδότηση, μας λέει ο Διογένης Δήμου, θα μπορούσε να γίνει Μουσείο Σχολικής Ζωής.

Δίπλα στο σχολείο και πάνω από ένα ρέμα  με κρύα νερά και υπεραινώβια πλατάνια, στέκει ο Ιερός Ναός της Αγίας Βαρβάρας, ο οποίος κτίστηκε το 1860 στο καθολικό παλιού μοναστηριού, που είχε λεηλατήσει και είχε καταστρέψει ο Κουρτ πασάς.

Καθώς επιστρέφουμε στο Αστροχώρι, ο Διογένης Δήμου, μας επισημαίνει, πως την ορεινή Άρτα πρέπει να την ανακαλύψεις. Έχει χαρίσματα της φύσης , ιστορία, πολιτισμό, που παραμένουν άγνωστα, γιατί δεν της δόθηκε η ευκαιρία μέχρι σήμερα.

Μάλιστα, όπως λέει ,προσπαθεί να παρακινήσει νέους ανθρώπους στην περιοχή, ώστε με συλλογική δουλειά, πνεύμα εθελοντισμού και την βοήθεια της Πολιτείας να αναδειχθεί, ως προορισμός.

ΑΠΕ-ΜΠΕ