Ολοκληρώθηκε η επεξεργασία του νομοσχεδίου του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό Παύλου Μαρινάκη για την ενίσχυση της ΕΡΤ και εφαρμοστικές διατάξεις για τον ευρωπαϊκό Κανονισμό για την Ελευθερία των ΜΜΕ (EMFA).
Το σχέδιο νόμου έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων από την αρμόδια Διαρκή Μόνιμη Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και αύριο, Πέμπτη 20 Νοεμβρίου εισάγεται προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων.
Ακολουθεί η τοποθέτηση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ Παύλου Μαρινάκη:
«Σε πέντε ζητήματα, θέλω να δώσω απαντήσεις και μάλιστα με ακόμα πιο απλό τρόπο για να γίνει κατανοητός όχι μόνο στους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης, αλλά και στους πολίτες.
Κοινή «κατηγορία» εναντίον της κυβέρνησης είναι ότι «αυξάνουμε τον κρατικό έλεγχο» με διάφορους τρόπους που δεν τους έχετε περιγράψει, αυτός που περιγράφετε, ο κυριότερος, είναι ότι αυξάνουμε τα μέλη του ΔΣ από 7 σε 9, άρα στην πραγματικότητα, επειδή αυτοί οι δύο δεν είναι εργαζόμενοι, όπως είπατε κυρία Τσαπανίδου, έρχεται η κυβέρνηση και αυξάνει την επιρροή της, την εποπτεία της στην ΕΡΤ. Πάμε να δούμε όμως λίγο με αριθμούς τι συνέβαινε και τι συμβαίνει.
Μέχρι και να εφαρμοστεί ο νέος νόμος για την επιλογή διοικήσεων στο δημόσιο, η ΕΡΤ, που είχε 7μελές ΔΣ, όπως έχει και σήμερα, τα 5 από τα 7 μέλη τα επέλεγαν οι εκάστοτε υπουργοί ή υφυπουργοί που είχαν υπό την εποπτεία τους την ΕΡΤ, προκάτοχοί μου, στην δική μας κυβέρνηση, στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κάποιες φορές είχε πάει στο Υπουργείο Πολιτισμού, δεν έχει σημασία αυτό. Έχει σημασία ότι 5 στα 7 ήταν με επιλογή των υπουργών που είχαν υπό την εποπτεία τους την ΕΡΤ. Τι σημαίνει αυτό 5 στα 7; Έκανα μία απλή διαίρεση, 71,4%, δηλαδή πάνω από 2 στα 3 μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
Όταν λοιπόν έρχεται η αντιπολίτευση και λέει «αυξάνουμε την επιρροή, την εποπτεία», πρέπει αυτό το ποσοστό να ανέβει, λέω εγώ. Εμείς λοιπόν πάμε και κάνουμε τα 7, 9. Δύο παραμένουν εργαζόμενοι. Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος. Τους επιλέγουμε εμείς ή εγώ ή ο διάδοχός μου ή ο προκάτοχός μου από εδώ και στο εξής, εγώ και οι επόμενοι που έχουμε αυτή την ευθύνη, αυτούς τους δύο; Δηλαδή αν θέλω εγώ αύριο το πρωί να βάλω τον κύριο Μπιάγκη, την κυρία Τσαπανίδου, πρόεδρο ή διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΡΤ μπορώ, όπως γινόταν με τους προκατόχους μου; Ναι ή όχι; Να λέμε καθαρές κουβέντες. Θα ήσασταν πολύ καλές επιλογές. Εγώ δεν διαφωνώ. Και μάλιστα η κυρία Τσαπανίδου είναι δημοσιογράφος και έχει προϋπηρεσία.
Δεν ειρωνεύομαι. Έστω όμως ότι ξυπνάω εγώ αύριο το πρωί και θέλω να βάλω έναν από εσάς. Έναν συνεργάτη μου. Έναν άνθρωπο που μπορεί να εκτιμώ και μπορεί να αξίζει. Μπορώ να το κάνω, να λέμε την αλήθεια, πλέον; Όχι. Πρέπει αυτός ο άνθρωπος, όποιος, να πάει… Δεν είναι μόνο η συνέντευξη. Γίνεται διαδικασία γραπτή, με κλειστές κόλλες, ανεξάρτητους βαθμολογητές από το ΑΣΕΠ, εκτός αν δεν δέχεστε τον ΑΣΕΠ -νομίζω είναι μια κατάκτηση και ειδικά το ΠΑΣΟΚ, το έχουμε δεχτεί όλοι, μεταπολιτευτική-, διορθώσεις των ανθρώπων αυτών (των ανεξάρτητων βαθμολογητων του ΑΣΕΠ) και μία λίστα που βγαίνει αρχική, μετά η λίστα που βγαίνει με τα προσόντα που είναι αντικειμενικά.
Και στο τέλος είναι η συνέντευξη, προσέξτε, ο Πρόεδρος και ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ αυτή τη στιγμή ήταν και οι δύο πρώτοι στα γραπτά και στο σύνολο ήταν πρώτοι. Γιατί κάναμε σε Επιτροπή αυτή τη διαδικασία. Άρα, δύο είναι από ΑΣΕΠ, δύο είναι οι εργαζόμενοι τέσσερις και ένας καθηγητής πανεπιστημίου με συγκεκριμένα προσόντα, όχι όποιος περνάει απ’ έξω. Άρα αυτοί είναι πέντε. Μένουν τέσσερις. Έκανα, λοιπόν, την πράξη: τέσσερα στα εννιά. Τέσσερα στα εννιά το 71% που στους τέσσερις είναι ένας από το Υπουργείο Οικονομικών, τρεις. Τέσσερα στα εννιά είναι 44%. Άρα «αυξάνεται ο κρατικός έλεγχος», λέει η αντιπολίτευση, και το 71% γίνεται 44% των ανθρώπων που ορίζονται από τους δύο υπουργούς; Ένα πρόσωπο από το Υπουργείο Οικονομικών και τρία πρόσωπα από τον αρμόδιο υπουργό. Και αυτά, βέβαια, με αυστηρά κριτήρια και προϋποθέσεις.
Κάνατε πάρα πολλές προτάσεις, οι οποίες προσκρούουν στο νόμο 4972 περί εταιρικής διακυβέρνησης. Εδώ δύο είναι τα τινά. Ή να έρθετε με μία ολοκληρωμένη πρόταση αναθεώρησης του νόμου περί εταιρικής διακυβέρνησης, στον οποίον υπάγεται και η ΕΡΤ ως εταιρεία του δημοσίου ή να έρθετε και να πείτε να μην είναι η ΕΡΤ Α.Ε να είναι κάτι άλλο, ανεξάρτητη αρχή, να κάνουμε αυτή την κουβέντα. Αλλά από τη στιγμή που είναι εταιρεία του Δημοσίου η ΕΡΤ, νομίζω ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση να κάνει αυτό το οποίο κάνουν και οι υπόλοιπες εταιρείες του δημοσίου και οι γενικοί διευθυντές, δηλαδή τα πρόσωπα που είναι κάτω ακριβώς από τη διοίκηση, να επιλέγονται με τις διαδικασίες που επιλέγονται οι γενικοί διευθυντές στις υπόλοιπες εταιρείες του Δημοσίου.
Πάροχοι ενέργειας. Εδώ θεωρώ ότι είναι το ζουμί της υποκριτικής κριτικής σας. Τι λέτε; «Κάνουμε δωράκι στους παρόχους ενέργειας», γιατί, για να καταλαβαίνει ο κόσμος που μας βλέπει, το 0,5% που παρακρατούσαν μέχρι σήμερα από τα ποσά που εισέπρατταν από τους λογαριασμούς των πολιτών, των καταναλωτών, το κάνουμε 1%. Άρα, εμείς «κάνουμε δωράκι» αυτό 0,5%. Τι δεν λέτε; Πρώτο που δεν λέτε. Τι είπα και τις προηγούμενες μέρες, ότι μέχρι τώρα 52 εκατομμύρια ευρώ, εγώ δεν λέω ότι κάναν κάποια απατεωνιά οι πάροχοι -τα είχαν πάρει και δεν τα έδωσαν, και δεν προκύπτει κάτι τέτοιο, αλλά 52 εκατομμύρια ευρώ από το 2013 μέχρι σήμερα, με μεγαλύτερο μέρος το 2015-2019, δεν τα έχουν δώσει στην ΕΡΤ.
Και γιατί δεν τα έχουν δώσει; Γιατί ισχυρίζονται οι πάροχοι και καλή τη πίστει τους πιστεύουμε και το ΔΣ έχει κάνει νομικές ενέργειες, ότι δεν τα εισέπραξαν. Ωραία. Δεν τα εισέπραξαν. Μέχρι τώρα όμως, δεν έμπαιναν σε καμία βάσανο ελέγχου και πιστοποίησης αυτής της παραδοχής. Και σωρεύονταν τα λεφτά, σωρεύονταν τα λεφτά, τα 30 γίναν 35, τα 35 γίνανε 40, τα 40 γίνανε 45, και φτάσανε 52. Τώρα τι κάνουμε; Τους βάζουμε σε μια πολύ αυστηρή διαδικασία, όπου και από τα 52, εγώ δεν λέω να μαζευτούν και τα 52 απ’ την ΑΑΔΕ, εγώ θα σας πω και να μαζευτεί ένα 10%, πέντε εκατομμύρια ευρώ, θα είναι ένα κέρδος, γιατί αν μαζευτούν πέντε, τα τεσσεράμιση θα πάνε στην ΕΡΤ, δεν θα πάνε κάπου άλλου, γιατί άκουσα διάφορα. Θα πάνε στην ΕΡΤ.
Εάν στο τέλος του χρόνου η ΕΡΤ όπως και όλες οι εταιρείες είναι πλεονασματικές, αφού επιστραφεί αυτό που είναι να επιστραφεί, περίπου ένας μισθός στους εργαζομένους, το άλλο πάει πίσω στον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό προβλέπεται, κυρία Καλογεροπούλου, για όλες τις εταιρείες του δημοσίου. Τίποτα αντισυνταγματικό δεν είναι. Αλλά προσέξτε όμως το πιο φοβερό για το «δωράκι», για να καταλάβετε τι λέτε στον κόσμο. Ζήτησα πόσα εισπράττει η ΕΡΤ από το ανταποδοτικό τέλος τον χρόνο από τους παρόχους ενέργειας. Θα σας πάω στην τελευταία χρονιά που πήρε τα πιο πολλά. Έχει αυξηθεί η εισπραξιμότητα. 228 εκατομμύρια. Αυτά είναι τα λεφτά. Πόσο είναι το 1%; Το 10% είναι 22 εκατομμύρια. Το 1% είναι 2,2 εκατομμύρια. Το 1%. Το 0,5% που έπαιρνε δηλαδή μέχρι τώρα, είναι 1,1. Άρα το 1,1 εκατομμύριο ευρώ γίνεται 2,2. Άρα το «δωράκι», αυτό το οποίο εμείς οι «κακοί», που «τα έχουμε βρει με τις εταιρείες ενέργειας», «θέλουμε να τους κάνουμε δώρο», προσέξτε τι λένε.
Είναι 1,1 εκατομμύρια σε όλους τους παρόχους ενέργειας, στη ΔΕΗ, στις υπόλοιπες ιδιωτικές εταιρείες, για να μην κάνουμε τώρα τοποθέτηση προϊόντος. Δηλαδή ήρθαμε εμείς που έχουμε πάρει, ζήτησα τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, πριν να ανέβω στο βήμα, 5,4 δισ. από τους παρόχους ενέργειας για τη στήριξη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων για το ρεύμα τα τελευταία χρόνια – 5,4 δισεκατομμύρια, δεν θυμάμαι να έχει πάρει κανένα από τα αριστερά, «ευαίσθητα», κεντροαριστερά, προοδευτικά κόμματα που «φορολογούν τον πλούτο» έστω και ένα cent υπερφορολόγηση από τους παρόχους ενέργειας, δεν το θυμάμαι-εμείς λοιπόν οι «κακοί», που πήγαμε και πήραμε 5,4 δισ. από αυτούς και «τα έχουμε βρει μαζί τους», «τους κάνουμε δώρο 1 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο απ’ την ΕΡΤ». Στην πραγματικότητα μόνο δωράκι δεν είναι, γιατί πλέον έχουν υποχρεώσεις ελέγχου, έχουν την υποχρέωση κάθε ευρώ που δεν εισπράττουν να αποδεικνύουν γιατί δεν το εισπράττουν, θα υπόκειται στη βάσανο των ορκωτών ελεγκτών, άρα αντιλαμβάνεστε ότι στο κόστος-όφελος, το όφελος είναι πολύ μεγαλύτερο.
Τα περί ΕΡΤ 3: απορρίπτουμε την πρόταση αυτή- στο πλαίσιο της διαβούλευσης κατατίθεται κάθε φορά και πολύ καλά κάνουν οι άνθρωποι και το προτείνουν. Όχι, είναι λάθος οικονομικά, διοικητικά, από άποψη πόρων, η ΕΡΤ είναι μία, ενωμένη, ενιαία, είναι γενική διεύθυνση ξεχωριστή η ΕΡΤ 3 και άποψή μας, εσείς μπορείτε να έχετε άλλη άποψη, άποψη της πλειοψηφίας και της κυβέρνησης είναι ότι είναι λάθος, θα δημιουργήσει πρόβλημα μεγάλο το να υπάρχει μία ξεχωριστή EΡT που να είναι η ΕΡΤ 3. Έχει την αυτοτέλειά της, είναι ξεχωριστή γενική διεύθυνση, θεωρούμε ότι έτσι υπηρετείται καλύτερα ο σκοπός της που είναι ουσιαστικά η φωνή της Δημόσιας Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης στην ελληνική περιφέρεια.
Άκουσα και σήμερα τα περί κράτους δικαίου, Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα, με σύνορα ό,τι θέλετε πάρτε το όπως θέλετε. Και τι είπατε κυρία Τσαπανίδου ως επιχείρημα; Μ’ άρεσε πολύ αυτό που είπατε «μα δεν σας αρέσουν οι ρεπόρτερ χωρίς σύνορα; Τους Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα τους επικαλείται και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή», αυτό δεν είπατε; «Μιλάνε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή». Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ως καθήκον για να κάνει την ετήσια έκθεση για το κράτος δικαίου μιλάει με όλους, με τα κόμματα, με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, παίρνει δεδομένα και στο τέλος της ημέρας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που εσείς κάνατε επίκληση- πολύ σωστά συντάσσει μια έκθεση, σωστά; Τι άλλο κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Συντάσσει τον EMFA European Media Freedom Act, το οποίο εσείς ζητάτε -και καλά κάνετε και εμείς εντάσσουμε- να ενταχθεί στην νομοθεσία.
Άρα, συμφωνούμε όλοι εδώ μέσα -τουλάχιστον εσείς που το επικαλεστήκατε γιατί υπάρχουν και κόμματα τα οποία δεν θέλουν την Ελλάδα στην Ευρώπη, θέση τους- ότι είναι η «πυξίδα» η έκθεση για το κράτος δικαίου δηλαδή όταν λες «ρε παιδί μου δεν μπορεί να μην ακούσεις ρεπόρτερ χωρίς σύνορα αυτά που λένε εντάσσονται στην έκθεση» που δεν εντάσσονται ως θέσφατα, εντάσσονται ως απόψεις, υπάρχουν οι απόψεις των φορέων και των μη κυβερνητικών οργανώσεων -δηλαδή η έκθεση χωρίζεται σε δύο μέρη: απόψεις και συμπεράσματα. Οι απόψεις είναι υποκειμενικές. Τα συμπεράσματα είναι αντικειμενικά. Και τι λένε τα συμπεράσματα για το κράτος δικαίου; Ετησίως αυτό- αναφέρομαι στην τελευταία- την έχω καταθέσει και στα πρακτικά: 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν περισσότερες συστάσεις. Η Ελλάδα έχει 4 συστάσεις. Είχε 6, είχε 7- μειώνονται. Δεν έχει μηδέν, χρειάζεται κι άλλη δουλειά, έχει 4 συστάσεις. 15 χώρες έχουν παραπάνω συστάσεις. Πώς γίνεται, λοιπόν, να είμαστε τελευταίοι στο κράτος δικαίου; Εκτός εάν -γιατί σας συμφέρει ως αντιπολίτευση- δεν «πιάνουμε» το συμπέρασμα, την κατάληξη, το αντικειμενικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πιάνουμε το υποκειμενικό ενός εκ των φορέων -στη συγκεκριμένη περίπτωση μη κυβερνητικής οργάνωσης- δυνάμει της οποίας, με τις απόψεις των κομμάτων των κοινοβουλίων, συντάσσεται αυτή η έκθεση.
Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δεν στέκει και σας το λέω πραγματικά γιατί δύο χρόνια τώρα πραγματικά έχει γίνει δουλειά και οι περισσότερες προτάσεις τις οποίες αναγνωρίζει ως τομές η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι προτάσεις των ενώσεων, των ανθρώπων που ακούσατε προχτές και τις οποίες υιοθετούμε μία-μία και επειδή λέτε, μα γιατί δεν τα βάζουμε όλα του EMFA; Δύο απαντήσεις: πρώτον πάμε παραπέρα σε πολλές διατάξεις, δηλαδή παίρνουμε τον κανονισμό και πάμε παραπέρα γιατί έτσι πρέπει να κάνουμε, γινόμαστε δηλαδή ακόμα πιο ξεκάθαροι και είπαν εδώ οι φορείς που ήρθαν ότι «σας ευχαριστούμε που συμμετείχαμε στη διαβούλευση και μας ακούσατε και κάποια τεχνικά θέματα θα τα φέρετε σε επόμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες, για να μην έχουμε ζήτημα πολυνομίας». Αυτό έγινε και με την κουβέντα που έγινε με το ΕΣΡ. Άρα υπάρχουν απαντήσεις για όλα.
