Την ίδρυση του FresHellas, του «Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων Συσκευασίας και Τυποποίησης Φρέσκων Φρούτων και Λαχανικών», αποφάσισαν επιχειρήσεις του κλάδου από όλη την Ελλάδα, κατά την ιδρυτική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε χθες 21 Ιουνίου 2026.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, ο νέος φορέας δημιουργήθηκε με στόχο να αποτελέσει τη συλλογική φωνή των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη διαλογή, την τυποποίηση και τη συσκευασία φρέσκων φρούτων και λαχανικών, προωθώντας τη συνεργασία, την εξωστρέφεια, την ποιότητα, την καινοτομία και τη βιώσιμη ανάπτυξη του κλάδου.

Μεταξύ των βασικών επιδιώξεων του Συνδέσμου είναι η θεσμική εκπροσώπηση των επιχειρήσεων-μελών, η τεκμηριωμένη παρέμβαση στα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο και η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων. Παράλληλα, επιδιώκει να συμβάλει στη διαμόρφωση πολιτικών που στηρίζουν την ελληνική γεωργία, τις εξαγωγές και την ανάπτυξη της υπαίθρου.

Για την εκπροσώπηση και τον λειτουργικό συντονισμό του Συνδέσμου κατά το μεταβατικό στάδιο, έως την έγκριση του καταστατικού και την εκλογή του πρώτου τακτικού Διοικητικού Συμβουλίου, αποφασίστηκε ομόφωνα η συγκρότηση Προσωρινής Διοίκησης.

Προσωρινός Πρόεδρος ορίστηκε ο Σάββας Αργυράκης από την ΕΑΣ Καβάλας, αντιπρόεδρος ο Νίκος Σωφρονιάδης από τη Westland Fruit ΕΠΕ, γενικός γραμματέας ο Γεώργιος Κατσαγκιώτης από την ΚΑΤΣΑΓΚΙΩΤΗΣ Γ. Α.Ε. και ταμίας ο Δημήτρης Μανιατάκος από την EUROPACK. Μέλος της Προσωρινής Διοίκησης ορίστηκε ο Νίκος Κουτλιάμπας από τον ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού.

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, η ίδρυση του FresHellas αποσκοπεί στη συγκρότηση ενός σύγχρονου, ανεξάρτητου και αξιόπιστου φορέα εκπροσώπησης ενός κλάδου με σημαντική συμβολή στην ελληνική οικονομία. Οι διαδικασίες για την αναγνώριση του Συνδέσμου και τη συγκρότηση των πρώτων τακτικών οργάνων διοίκησής του αναμένεται να ολοκληρωθούν το προσεχές διάστημα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ΠΟΜΙΔΑ χαιρετίζει την χθεσινή αποσαφήνιση από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ότι η Κυβέρνηση δεν εξετάζει και δεν προτίθεται να προχωρήσει σε οποιαδήποτε μορφή διοικητικού καθορισμού ή ανωτάτου ορίου στα μισθώματα κατοικιών, εξηγώντας μάλιστα τους λόγους που το επιβάλλουν και παραθέτοντας τη δήλωση ότι «η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης απαιτεί διαρθρωτικές παρεμβάσεις που αυξάνουν το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα και όχι διοικητικό καθορισμό τιμών».

Επειδή όμως το θέμα, όπως αναφέρει η ΠΟΜΙΔΑ, «σηκώθηκε» στο δημόσιο διάλογο έστω και εκ παρεξηγήσεως, όπως διαβεβαίωσε το αρμόδιο Υπουργείο,  η ΠΟΜΙΔΑ θεωρεί αναγκαίο να σκιαγραφήσει τις καταστροφικές συνέπειες της υιοθέτησης ενός τέτοιου μέτρου κατά το παρελθόν αλλά και κατά την τυχόν υιοθέτησή του στο μέλλον, τόσο για τους ιδιοκτήτες όσο και κυρίως για τους ενοικιαστές. Επίσης δράττεται της ευκαιρίας να κωδικοποιήσει τις προτάσεις της για την επίλυση του θέματος προς όφελος όλων.

Το πρωταρχικό ζητούμενο στην σημερινή πραγματικότητα των μισθώσεων κατοικιών, που ορθά αναδεικνύεται ως πρώτη προτεραιότητα της Εθνικής Στρατηγικής για τη στέγαση, είναι η υιοθέτηση και εφαρμογή μέτρων που να «ανοίγουν τα σπίτια», να αυξήσουν δηλαδή την προσφορά τους στην αγορά των μισθώσεων, γεφυρώνοντας δηλαδή το σημερινό χάσμα μεταξύ της συνεχώς μειούμενης προσφοράς και της συνεχώς αυξανόμενης ζήτησης κατοικιών, γιατί μόνον αυτό μπορεί να εξισορροπήσει τα ενοίκιά τους.

Ενώ το  Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής περιέχει σωρεία θετικών προτάσεων για σημαντικά μέτρα τα οποία πράγματι θα συμβάλλουν στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών για εκμίσθωση, φαίνεται έμμεσα να περιγράφει ταυτόχρονα και ένα μέτρο το οποίο αν παρ΄ελπίδα ισχύσει, αυτόματα θα ακυρώσει όλα τα άλλα: Την επιβολή αγορανομικού ελέγχου στα μισθώματα παλαιών και νέων μισθώσεων κατοικιών, εντοπισμένη μάλιστα στα παλαιά ακίνητα χαμηλής ενεργειακής κλάσης, που είναι και το μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς, η πλειοψηφία των οποίων ανήκουν κατά τεκμήριο σε ηλικιωμένους και οικονομικά ασθενέστερους μικροϊδιοκτήτες, με τα εξής μοιραία αποτελέσματα:

Στις υφιστάμενες μισθώσεις, επειδή η αναγκαστική μείωση ή το «πάγωμα» ενοικίων θα συνδυαστεί εξ ορισμού με ποινικές ή και διοικητικές συνέπειες σε βάρος των ιδιοκτητών για τον εξαναγκασμό εφαρμογής του και εν συνεχεία με αναγκαστική παράταση της διάρκειάς τους, και έτσι θα εξελιχθεί σε πλήρες «Ενοικιοστάσιο», το οποίο αφότου νομοθετηθεί θα παρατείνεται επ΄αόριστον, με αποτέλεσμα την πλήρη εγκατάλειψη και απαξίωση των περιουσιακών στοιχείων από τους ιδιοκτήτες τους, και την μηδενική ανέγερση ή ανακαίνιση κατοικιών για εκμίσθωση.

Στις νέες μισθώσεις που θα πρέπει να συνάπτονται με εξ αρχής αγορανομικά ελεγχόμενο μίσθωμα, αναπόφευκτη συνέπεια θα είναι ότι, πέρα από την έντονη διστακτικότητα των ιδιοκτητών να εκμισθώνουν κατοικίες τους σε άγνωστα σ΄αυτούς άτομα, οι συμβαλλόμενοι θα οδηγούνται νομοτελειακά σε συμφωνίες για αναγκαστική απόκρυψη του τυχόν υπερβάλλοντος ποσού πέραν του «πλαφόν», ώστε να αποφύγουν τόσον τις ποινικές και άλλες συνέπειες όσο και τη φορολογική επιβάρυνση.  Έτσι πρώτα θύματα του νέου Ενοικιοστασίου θα είναι όχι μόνον τα νέα παιδιά και τα νέα ζευγάρια, αυτά ακριβώς που πρέπει να μπορούν να βρουν σπίτια και δεν θα βρίσκουν, αλλά και τα έσοδα του Κράτους…

Επειδή λοιπόν το ζητούμενο είναι μέτρα που «να ανοίγουν τα σπίτια», και όχι «να τα κλείνουν»,  ζητούμε την άμεση απόσυρση της πρότασης αυτής από το κείμενο της διαβούλευσης, καθόσον και η απλή παραμονή της στο δημόσιο διάλογο αρκεί για να επαναφέρει αντανακλαστικά στη μνήμη των παλαιοτέρων την ποινική καταδίκη σε εξάμηνη φυλάκιση και τα βαριά πρόστιμα σε βάρος χιλιάδων ιδιοκτητών για υπέρβαση λίγων δραχμών από τη Νομοθετική Πράξη της 8.9.1978 για το «Θεμιτό Μίσθωμα» (1978 – 1984), την εν συνεχεία πολυετή (1984-1994)  δέσμευση των περιουσιών τους από τις αναγκαστικές παρατάσεις των μισθώσεων και παλαιότερα, την πλήρη απαξίωση των περιουσιών από το  κατοχικό ενοικιοστάσιο (1940-1965), ανατριχιαστικές μνήμες που μόνον επιφυλακτικότητα θα δημιουργήσουν απέναντι στο αναγκαίο «άνοιγμα» των κατοικιών στη μακροχρόνια μίσθωση…

Τι προτείνει η ΠΟΜΙΔΑ για την αύξηση προσφοράς κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση:

1.Επέκταση της τριετούς απαλλαγής από το φόρο εισοδήματος από νέες μισθώσεις κύριας κατοικίας, για κάθε κατοικία που είναι σήμερα ξενοίκιαστη για οποιοδήποτε λόγο (νεόδμητη, ανακαινισμένη, νεοαποκτηθείσα, ιδιοκατοικούμενη, δωρεάν παραχωρημένη και κάθε είδους Νομικών Προσώπων). Η ρύθμιση αυτή θα φέρει τεράστιο αριθμό ξενοίκιαστων κατοικιών στην αγορά, με μηδαμινή απώλεια δημοσίων εσόδων, διότι από αυτά σήμερα δεν εισπράττεται απολύτως τίποτε!

2. Νομοθέτηση της δυνατότητας μονομερούς διαίρεσης διαμερισμάτων μεγάλου εμβαδού σε μικρότερα διαμερίσματα, ακόμη και όταν αυτό απαγορεύεται από τον κανονισμό της πολυκατοικίας.

3.Περαιτέρω μείωση όλων των φορολογικών συντελεστών εισοδήματος μισθωμάτων.

4.Μείωση του ΦΠΑ για υλικά και εργασίες λειτουργικής και ενεργειακής αναβάθμισης κατοικιών στο 12% και βελτίωση των όρων επιστροφής φόρου εισοδήματος λόγω δαπανών αναβάθμισης κτιρίων, εντός τριετίας (αντί 5ετίας) και έως το 50% των δαπανών για υλικά (αντί του 25%).

5.Έναρξη λειτουργείας της εφαρμογής αξιολόγησης της φερεγγυότητας των υποψήφιων ενοικιαστών από τη Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, ώστε οι ιδιοκτήτες να μην διστάζουν λεπτό να «ανοίξουν» τα σπίτια τους σε κάθε ενοικιαστή που σέβεται τις υποχρεώσεις του.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, το 81% των τροπολογιών που κατατέθηκαν μόλις μία ημέρα πριν από την ψήφισή τους εισήχθησαν μεταξύ 21:00 και 01:00 τα ξημερώματα. 

Η πρόσφατη συζήτηση σχετικά με τον Ν. 5308/2026 ανέδειξε εκ νέου διαχρονικά προβλήματα της νομοθετικής διαδικασίας στην Ελλάδα. Παρά τις βελτιώσεις που καταγράφονται στον Δείκτη Ποιότητας Νομοθέτησης, τον οποίο δημοσιεύει κάθε χρόνο το ΚΕΦΙΜ, η κατάθεση άσχετων και ουσιαστικά εκπρόθεσμων τροπολογιών παραμένει μια επίμονη παθογένεια.

Γιατί το ζήτημα των τροπολογιών μας αφορά όλους: 

• Οι τροπολογίες μπορούν να αλλάζουν κανόνες που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτικών και τη λειτουργία των επιχειρήσεων.
• Όταν κατατίθενται αργά τη νύχτα και ψηφίζονται λίγες μόλις ώρες αργότερα, δεν υπάρχει επαρκής χρόνος για μελέτη, δημόσιο διάλογο και κοινοβουλευτικό έλεγχο.
• Όταν περιλαμβάνουν πολλές ή άσχετες μεταξύ τους διατάξεις, μειώνεται η διαφάνεια και δυσκολεύεται η κατανόηση και ο έλεγχος του περιεχομένου τους.
• Η καλή νομοθέτηση σημαίνει σαφέστερους, σταθερότερους και εφαρμόσιμους νόμους, λιγότερη αβεβαιότητα και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Η νέα μελέτη του ΚΕΦΙΜ με τίτλο «Τι ώρες έρχονται οι τροπολογίες στη Βουλή;» εξετάζει δεδομένα από 2.064 τροπολογίες που ψηφίστηκαν κατά την περίοδο 2014–2026 και καταγράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής::

• Παρότι ο συνολικός αριθμός των τροπολογιών και των συνολικών άρθρων έχει μειωθεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καθεμία περιλαμβάνει πλέον περισσότερες διατάξεις. Το 2025 αντιστοιχούσαν σχεδόν τέσσερα άρθρα ανά τροπολογία, αριθμός διπλάσιος σε σχέση με το 2019, γεγονός που καταδεικνύει την αυξανόμενη χρήση ερανιστικών τροπολογιών.
• Από το 2021 και μετά, η κατάθεση τροπολογιών έχει μετατοπιστεί έντονα στις νυχτερινές ώρες. Ενώ πριν από το 2020 μόλις το 2%–12% κατατιθέμενων τροπολογιών υποβάλλονταν μετά τις 21:00, το ποσοστό ξεπέρασε το 70% κατά την περίοδο 2023–2025.
• Στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, από τον Ιούλιο του 2023 έως τον Μάιο του 2026, το 76% των τροπολογιών κατατέθηκε μεταξύ 21:00 και 01:00, ενώ περισσότερες από τις μισές κατατέθηκαν στο δίωρο 22:00–23:59.
• Το πρόβλημα είναι εντονότερο στις τροπολογίες της τελευταίας στιγμής. Στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, το 81% όσων κατατέθηκαν μόλις μία ημέρα πριν από την ψήφισή τους εισήχθησαν στη Βουλή μεταξύ 21:00 και 01:00 τα ξημερώματα.
• Η εξάλειψη της κατάθεσης τροπολογιών την ίδια ημέρα που ψηφίζονται, μία συνήθης πρακτική μέχρι το 2019, δεν αύξησε ουσιαστικά τον χρόνο κοινοβουλευτικής επεξεργασίας. Στην πράξη, η κατάθεσή τους μεταφέρθηκε λίγες ώρες νωρίτερα, ημερολογιακά μία ημέρα πριν, αργά το προηγούμενο βράδυ. Το 2026, ένα μέλος της Βουλής έχει κατά μέσο όρο περίπου 11 ώρες ανά άρθρο τροπολογίας για να μελετήσει το περιεχόμενο και τις συνοδευτικές εκθέσεις, να διαβουλευτεί και να αποφασίσει για την ψήφο του.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Πρόκειται για μια διαχρονική πρακτική που περιορίζει τον διαθέσιμο χρόνο για ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο και αποδυναμώνει τη διαφάνεια της νομοθετικής διαδικασίας.

Η βελτίωση της ποιότητας της νομοθέτησης προϋποθέτει την τήρηση του Συντάγματος και του θεσμικού πλαισίου, την ουσιαστική διαβούλευση επί του συνόλου των προτεινόμενων ρυθμίσεων, την επαρκή τεκμηρίωσή τους και την αποφυγή άσχετων διατάξεων σε νομοσχέδια διαφορετικού αντικειμένου.

Ο Πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ Νίκος Ρώμπαπας δήλωσε σχετικά: «Οι τροπολογίες μπορούν να εξυπηρετούν πραγματικές και επείγουσες ανάγκες. Όταν, όμως, κατατίθενται συστηματικά αργά τη νύχτα, περιλαμβάνουν άσχετες διατάξεις και ψηφίζονται λίγες μόλις ώρες αργότερα, περιορίζουν τον ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο και υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Παρά τη σημαντική βελτίωση που τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί, μεταξύ άλλων και στην πρόσφατη έρευνα του δικτύου EPICENTER, στην ποιότητα της νομοθέτησης, η Κυβέρνηση και η Βουλή οφείλουν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την πρακτική των ουσιαστικά εκπρόθεσμων και άσχετων τροπολογιών».

Διαβάστε περισσότερα εδώ