Αρχική Blog Σελίδα 3

Νέο τοπίο για τους μισθούς στην Ελλάδα, με αυξήσεις 30% από το 2019

Νέο τοπίο για τους μισθούς στην Ελλάδα με αυξήσεις που κατά μέσο όρο φτάνουν το 30% και σε ορισμένους κλάδους υπερβαίνουν ακόμη και το 40% από το 2019. Την εικόνα αυτή καταγράφουν τα στοιχεία της αγοράς εργασίας όπως αυτά συνοψίζονται στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού και παρουσιάζονται αναλυτικά στις έρευνες της ΕΛΣΤΑΤ και της ΕΡΓΑΝΗ.

Πίσω από την άνοδο των μισθών βρίσκεται μια σημαντική αλλαγή που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στην αγορά εργασίας. Η ανεργία έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας 15ετίας, η απασχόληση αυξάνεται και σε αρκετούς κλάδους οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται πλέον να βρουν εργαζόμενους. Πρόκειται για έναν συνδυασμό που δημιουργεί συνθήκες για ανοδική πορεία στις αμοιβές.

Το 2025 ο μέσος μηνιαίος μισθός των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα ανήλθε στα 1.336 ευρώ σημειώνοντας αύξηση 30,3% συγκριτικά με το 2019, ενώ ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης ανέβηκε στα 1.516 ευρώ. Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και το 2026 αφού οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας ανά εργαζόμενο εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά 3,7%. Περαιτέρω αύξηση κατά 3,9% το 2027 προβλέπεται για τις αμοιβές εξαρτημένης εργασίας ανά εργαζόμενο. Πρόκειται για θετικές εξελίξεις στο επίπεδο των μισθών που ενσωματώνουν τις διαδοχικές αυξήσεις στον  κατώτατο μισθό τα τελευταία χρόνια, την αύξηση των αποδοχών σε βασικούς κλάδους της οικονομίας, όπως  την αύξηση των μισθών στο δημόσιο. Για το 2027 στους υπολογισμούς αυτούς περιλαμβάνεται και η αύξηση που θα προέλθει από το νέο επίδομα των 500 ευρώ για τους δημοσίους υπαλλήλους. Για τους λόγους αυτούς, το 2027 οι κατά κεφαλήν αμοιβές εξαρτημένης εργασίας προβλέπεται να είναι αυξημένες κατά 25,8% σε ονομαστικούς όρους σε σχέση με το 2019. Σε ότι αφορά την πραγματική αύξηση των αμοιβών ανά εργαζόμενο το 2027 εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά 1,5% δεδομένου του πληθωρισμού.

Τροφοδότης των θετικών εξελίξεων στο μέτωπο των μισθών, είναι οι ισχυροί ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας σε επίπεδα πάνω από 2% οι οποίοι αποτυπώνονται σε όλα τα κρίσιμα μεγέθη της αγοράς εργασίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, το ισοζύγιο αναγγελιών προσλήψεων – αποχωρήσεων στο επτάμηνο Ιανουάριος – Ιούλιος φέτος ήταν θετικό κατά 323.136 θέσεις εργασίας έναντι 319.843 το αντίστοιχο επτάμηνο πέρυσι. Αναλυτικότερα οι προσλήψεις ανήλθαν σε 1.994.155 και οι αποχωρήσεις σε 1.671.019.

Είναι ενδεικτικό ότι το ποσοστό ανεργίας το 2ο τρίμηνο του 2026 περιορίστηκε περαιτέρω στο 7,9% από 8,6% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, ενώ με βάση τις εποχικά διορθωμένες εκτιμήσεις τον περασμένο Αύγουστο διαμορφώθηκε σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα στο 7,4% συγκριτικά με τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι. Συνολικά η απασχόληση εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 0,4% το 2027 και ειδικότερα για τους μισθωτούς κατά 0,7%. Σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού ο αριθμός των μισθωτών προσεγγίζει τα 4 εκατ. άτομα και του συνόλου των απασχολούμενων τα 5,3 εκατ.

Η αύξηση της απασχόλησης οδήγησε σε άνοδο των ονομαστικών μισθών. Ο κατώτατος μισθός από τον περασμένο Απρίλιο αυξήθηκε κατά 4,55% στα 920 ευρώ από 880 ευρώ ενώ το κατώτατο ημερομίσθιο των εργατοτεχνιτών αυξήθηκε από 39,30 ευρώ σε 41,09 ευρώ. Ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί κατά 41,5% από το 2019  με προοπτική να φτάσει τα 960 ευρώ τον Απρίλιο του 2027 και να διαμορφωθεί στα 1.000 ευρώ έως τον Ιανουάριο του 2028, όπως έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση.

Τα στοιχεία από τις έρευνες της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν πλήρως με μεγαλύτερη ανάλυση για επιμέρους κλάδους της οικονομίας το νέο τοπίο στους μισθούς στη χώρα μας. Έτσι, από το 2019 έως το 2026 ο δείκτης μισθών στις επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες παρουσίασε αύξηση κατά 45,4%. Πρόκειται για την μεγαλύτερη άνοδο στο επίπεδο των αμοιβών μεταξύ 12 κατηγοριών μισθωτής απασχόλησης. Στην ενημέρωση και επικοινωνία ( Μέσα Μαζικής Ενημέρωση) η αύξηση ανήλθε σε 43,8% ενώ στις διοικητικές δραστηριότητες ( γραμματειακή υποστήριξη κτλ.) σε 41%. Στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο ( εμπορικά καταστήματα, σούπερ μάρκετ κτλ.) οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 37,6% και στις κατασκευές κατά 36,3%, με τα ορυχεία να ακολουθούν με αυξήσεις 33,6%.

Στη βιομηχανία και στις βιοτεχνίες οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 33,3% ενώ στον κλάδο των μεταφορών και αποθήκευσης κατά 31,2%. Στον κλάδο διαχείρισης ακίνητης περιουσίας σημειώθηκε άνοδο 24,7% ενώ στα καφέ, εστιατόρια, ξενοδοχεία οι αυξήσεις ανήλθαν σε 19,6%. Επίσης, άνοδος μισθών 18,6% σημειώθηκε στον κλάδο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου και 14,9% στον κλάδο παροχής νερού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Σπίτι μου 3»: Όλα όσα αλλάζουν για ηλικίες, εισοδήματα και όρια χρηματοδότησης

Μια νέα ευκαιρία για την απόκτηση πρώτης κατοικίας μέσω χαμηλότοκου στεγαστικού πρόκειται να προσφέρει το πρόγραμμα «Σπίτι μου 3», το οποίο εκτιμάται ότι θα τεθεί σε εφαρμογή περί τα τέλη Δεκεμβρίου με αρχές Ιανουαρίου του 2027.

Η νέα δράση φιλοδοξεί να διευκολύνει περισσότερους πολίτες στην αγορά κατοικίας, αυξάνοντας τα εισοδηματικά και ηλικιακά κριτήρια, καθώς και τα όρια χρηματοδότησης και αξίας ακινήτου.

Με βάση, δε, τις αλλαγές που επέρχονται στο «Σπίτι μου 3» διευρύνονται οι επιλογές για όσους επιθυμούν να αποκτήσουν δικό τους σπίτι, σε μια περίοδο κατά την οποία το αυξημένο κόστος κατοικίας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για πολλά νοικοκυριά.

Ο προϋπολογισμός, ο στόχος και τα κριτήρια

Με τις λεπτομέρειες για τη διαδικασία συμμετοχής και τα δικαιολογητικά να οριστικοποιούνται πριν την έναρξη του προγράμματος, ο προϋπολογισμός του «Σπίτι μου 3» ανέρχεται σε 2 δισ. ευρώ και ο στόχος είναι να επωφεληθούν περίπου 20.000 νέοι, ζευγάρια και νοικοκυριά να αποκτήσουν την πρώτη – και – προσιτή κατοικία τους.

Μία από τις σημαντικές αλλαγές που φέρνει το νέο πρόγραμμα είναι η ηλικία των ενδιαφερομένων, με το ηλικιακό όριο των δικαιούχων να αυξάνεται στα 55 έτη από 50 που ίσχυε στο «Σπίτι μου 2».

Η αξία της κατοικίας μπορεί να είναι έως 300.000 ευρώ, έναντι 250.000 ευρώ που ίσχυε στο «Σπίτι μου 2» και η μέγιστη δανειοδότηση έως 230.000 ευρώ από 190.000 ευρώ που ήταν στο προηγούμενο πρόγραμμα.

Πάντα σε σύγκριση με το «Σπίτι μου 2», στο νέο πρόγραμμα η προσαύξηση του οικογενειακού εισοδήματος αυξάνεται σε 7.000 ευρώ ανά παιδί από 5.000 ευρώ.

Και ειδικότερα, για τους άγαμους, τα ανώτατα εισοδηματικά όρια ανέρχονται στις 25.000 ευρώ από 20.000 ευρώ.

Τα ανώτατα εισοδηματικά όρια για τους έγγαμους ανέρχονται στις 35.000 ευρώ με προσαύξηση 7.000 ευρώ για κάθε παιδί, έναντι 28.000 ευρώ και προσαύξηση 4.000 ευρώ για κάθε παιδί.

Για τις μονογονεϊκές οικογένειες, τα ανώτατα εισοδηματικά όρια ανέρχονται στις 39.000 ευρώ και 7.000 ευρώ για κάθε παιδί (από 31.000 ευρώ και προσαύξηση 5.000 ευρώ για κάθε επιπλέον παιδί).

Κατά συνέπεια με αυτό τον τρόπο το «Σπίτι μου 3» αποκτά μεγαλύτερη εμβέλεια για οικογένειες με παιδιά που αντιμετωπίζουν όπως είναι φυσικό και τις μεγαλύτερες ανάγκες σε επίπεδο κατοικίας.

Μία επίσης σημαντική αλλαγή στο πρόγραμμα είναι και η αύξηση των επιτρεπόμενων τετραγωνικών για οικογένειες με περισσότερα από τέσσερα παιδιά, με επιπλέον 10 τ.μ. για κάθε τέκνο άνω των τεσσάρων.

Η χρηματοδότηση δύναται να καλύπτει έως το 90% της αξίας του ακινήτου (το υπόλοιπο 10% με ίδια κεφάλαια του ωφελούμενου), γεγονός που διατηρεί το βασικό πλεονέκτημα του προγράμματος, δηλαδή πρόσβαση σε στεγαστικό δάνειο με σημαντικά χαμηλότερο κόστος.

Υπενθυμίζεται πως από το «Σπίτι μου 1» και το «Σπίτι μου 2» ο αριθμός των ωφελούμενων ανήλθε σχεδόν 22.000, καθώς υπογράφηκαν 7.814 και 14.114 συμβάσεις αντίστοιχα.

«Ευκαιρία ζωής» – Τι λένε ωφελούμενοι του προγράμματος «Σπίτι μου 2»

Ο 28χρονος Δημήτρης Σταυριανάκης, ο οποίος ως φοιτητής εργαζόταν για να καλύπτει τα προσωπικά του έξοδα, εδώ και περίπου μία πενταετία είναι ενταγμένος στην αγορά εργασίας και στον τομέα που επιθυμούσε. Όπως είπε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ούτε καν μπορούσε να σκεφτεί πως θα μπορούσε να αποκτήσει δικό του σπίτι.

Το μικρό κεφάλαιο που είχε στη διάθεσή του, το υψηλό κόστος του τραπεζικού δανεισμού σε συνδυασμό με τις τιμές όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί στα ακίνητα, καθιστούσαν απαγορευτική αυτήν την προοπτική.

Από γνωστό του έμαθε για το Σπίτι μου 2 και «κινητοποιήθηκα ώστε να διερευνήσω τι προσφέρει και τη δυνατότητα ίσως να αποκτήσω δικό μου σπίτι».

Για τον ίδιο αποδείχθηκε «ευκαιρία ζωής», όπως θα πει και εξηγεί: «Εξασφάλισα την πρώτη μου κατοικία μου. Μάλιστα θα έλεγα ότι υπήρξα και τυχερός γιατί κατάφερα να βρω σπίτι στην ευρύτερη περιοχή όπου επιθυμούσα-όχι μακριά από εκεί που μεγάλωσα-που πληρούσε τις προϋποθέσεις που είχα θέσει. Να έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης».

Η μηνιαία δόση για το σπίτι του αναφέρει πως είναι σε λογικά επίπεδα και πολύ χαμηλότερα από μία δόση ενός συνηθισμένου στεγαστικού δανείου και φυσικά απολύτως διαχειρίσιμη στο πλαίσιο του οικονομικού του προϋπολογισμού. Ερωτηθείς σχετικά και δίνοντας ένα μέτρο σύγκρισης, θα πει πως αυτό το σπίτι αν υποθέσουμε ότι ενοικιαζόταν, το ενοίκιο θα μπορούσε να ήταν τουλάχιστον έως και 200 ευρώ επιπλέον της δόσης που καταβάλλει.

«Πριν το πρόγραμμα ήξερα ότι δεν μπορούσα να αποκτήσω σπίτι», λέει και προσθέτει πως πλέον έχει και μία βάση που θα μπορεί να αξιοποιηθεί εάν μελλοντικά αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και ανάγκες του.

Ο Χρήστος και Ελίνα είναι ένα νεαρό ζευγάρι που με την απόκτηση του δεύτερου παιδιού τους, η ανάγκη για ένα σπίτι που να εξυπηρετεί τις καθημερινές ανάγκες της οικογένειας έγινε επιτακτική.

Στην έκδοση «Ιστορίες που άλλαξαν ζωές – 26 προγράμματα – ένα υπουργείο – κάθε οικογένεια», του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας που παρουσιάστηκε στην 90η ΔΕΘ μοιράζονται την εμπειρία τους από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα.

Το ζευγάρι, αφού ενημερώθηκε για τη συγκεκριμένη δράση μέσω του διαδικτύου, κατάφερε να αποκτήσει τη δική του κατοικία. Όπως λένε η αγορά αυτή δεν θα ήταν εφικτή κατά την παρούσα χρονική περίοδο χωρίς τη διευκόλυνση και τη στήριξη που τους προσέφερε το πρόγραμμα.

Μιλούν για τα οφέλη που αποκόμισαν, συγκρίνοντας τη νέα τους ζωή με την προηγούμενη. Το νέο τους σπίτι είναι μεγαλύτερο, πιο άνετο και βρίσκεται σε καλύτερη περιοχή, καλύπτοντας πλήρως τις ανάγκες των ίδιων και των παιδιών τους. Παράλληλα, σημειώνουν ότι η μηνιαία δόση του δανείου τους είναι σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με ένα κοινό στεγαστικό δάνειο. «Αυτό μας βοήθησε πάρα πολύ, γιατί τα χρήματα που θα δίναμε θα τα δώσουμε κάπου αλλού, δηλαδή σε ανάγκες της οικογένειάς μας, των παιδιών», αναφέρουν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επεκτείνεται η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας σε νέους κλάδους από τις 12 Οκτωβρίου

Ν. Κεραμέως: Το 2025 δηλώθηκαν 2,7 εκατ. περισσότερες υπερωρίες σε σχέση με το 2024

Περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι θα καλύπτονται από την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, καθώς 500.000 επιπλέον εργαζόμενοι προστίθενται στο μέτρο μέσω της ένταξης νέων κλάδων στο σύστημα σε δύο φάσεις.

Το επόμενο ορόσημο είναι η 12η Οκτωβρίου 2026, οπότε ξεκινά η πλήρης εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας σε μια σειρά από νέες δραστηριότητες, με την ψηφιακή καταγραφή του χρόνου εργασίας να καθίσταται υποχρεωτική για τις επιχειρήσεις που υπάγονται στο νέο πλαίσιο.

Ειδικότερα, στο μέτρο εντάσσονται εργαζόμενοι που απασχολούνται σε δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας, δηλαδή σε νοσοκομεία, θεραπευτικά και διαγνωστικά κέντρα, με εξαίρεση τους γιατρούς, καθώς και σε δραστηριότητες υποστήριξης απασχόλησης και στις τηλεπικοινωνίες.

Παράλληλα, η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας επεκτείνεται σε επιμέρους κλάδους υπηρεσιών, όπως κομμωτήρια, κέντρα αισθητικής και καθαριστήρια, αλλά και σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παροχή υπηρεσιών σε κτίρια και εξωτερικούς χώρους, κυρίως σε υπηρεσίες καθαρισμού.

Όπως και στους υπόλοιπους κλάδους που έχουν ήδη ενταχθεί στο μέτρο, προηγήθηκε πιλοτική εφαρμογή από τις 2 Ιουνίου έως τις 11 Οκτωβρίου 2026.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, δηλώνει:

«Η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας επεκτείνεται σε ολοένα περισσότερους κλάδους της αγοράς, προστατεύοντας επιπλέον μισό εκατομμύριο εργαζόμενους. Συνολικά από το μέτρο προστατεύονται περίπου 2.500.000 εργαζόμενοι, οι οποίοι, χάρη στην Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, αμείβονται για τον πραγματικό χρόνο εργασίας τους. Η αποτελεσματικότητα του μέτρου αποδεικνύεται από τα επίσημα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος “ΕΡΓΑΝΗ”, καθώς η χρήση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας έχει οδηγήσει σε αυξήσεις στις δηλωθείσες υπερωρίες έως και +1.200% σε συγκεκριμένους κλάδους, ενώ το 2025 δηλώθηκαν 2,7 εκατ. περισσότερες υπερωρίες σε σχέση με το 2024».

Οι κλάδοι με τις περισσότερες υπερωρίες

Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία που αφορούν το πρώτο οκτάμηνο του 2026 δείχνουν ότι η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας έχει συμβάλει στην πιο συστηματική και διαφανή καταγραφή του χρόνου εργασίας, με τις πρόσθετες ώρες απασχόλησης να αποτυπώνονται πλέον ψηφιακά και με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Από την έναρξη εφαρμογής του μέτρου, η αύξηση των δηλωθεισών υπερωριών σε σχέση με τα προηγούμενα έτη είναι σημαντική στους κλάδους που έχουν ενταχθεί στην Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, όπως αποτυπώνουν τα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ».

Συνολικά, στο πρώτο οκτάμηνο του 2026 καταγράφηκαν σχεδόν 6,8 εκατομμύρια υπερωρίες, αυξημένες κατά 35,5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.

Στη βιομηχανία οι υπερωρίες ανήλθαν σε 2.294.977 το πρώτο οκτάμηνο του 2026 έναντι 1.993.118 την ίδια περίοδο του 2025, δηλαδή 301.859 περισσότερες ώρες (+15,1%).

Στο χονδρικό εμπόριο οι υπερωρίες έφτασαν τις 1.026.540 έναντι 327.474, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 699.066 ώρες (+213,5%).

Στην εστίαση οι υπερωρίες ανήλθαν σε 999.770 από 653.236, αυξημένες κατά 346.534 ώρες (+53%).

Στο λιανικό εμπόριο οι υπερωρίες έφτασαν τις 565.528, αυξημένες κατά 91.210 ώρες (+19,2%), ενώ στον τουρισμό διαμορφώθηκαν σε 557.738, εμφανίζοντας αύξηση κατά 86.200 ώρες (+18,3%).

Στον κλάδο της ενέργειας (παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου, ατμού και κλιματισμού) οι υπερωρίες ανήλθαν σε 446.921, αυξημένες κατά 68.469 ώρες (+18,1%), ενώ στις εταιρείες security έφτασαν τις 338.888, καταγράφοντας αύξηση κατά 12.000 ώρες (+3,7%).

Στα σούπερ μάρκετ οι υπερωρίες διαμορφώθηκαν σε 255.603, αυξημένες κατά 84.847 ώρες (+49,7%).

Στις ΔΕΚΟ οι υπερωρίες ανήλθαν σε 100.366 έναντι 86.197, σημειώνοντας αύξηση κατά 14.169 ώρες (+16,4%). Οι υπερωρίες στις διοικητικές και υποστηρικτικές δραστηριότητες στον τουρισμό έφτασαν τις 97.711 από 37.998, δηλαδή 59.713 περισσότερες ώρες (+157,1%).

Στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες οι υπερωρίες ανήλθαν σε 39.280, αυξημένες κατά 13.834 ώρες (+54,4%), ενώ στις ασφαλιστικές εταιρείες έφτασαν τις 14.433 από 12.996, αυξημένες κατά 1.437 ώρες (+11,1%).

Νέα διεύρυνση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας από τον Νοέμβριο

Η εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας διευρύνεται περαιτέρω από τον Νοέμβριο. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 29 Ιουνίου 2026 και θα παραμείνει σε πιλοτική εφαρμογή έως τις 15 Νοεμβρίου, ενώ, από τις 16 Νοεμβρίου, το μέτρο περνά σε πλήρη εφαρμογή για εργαζόμενους που απασχολούνται σε συμβουλευτικές υπηρεσίες, διαφήμιση και λοιπές δραστηριότητες γραφείου, στις επισκευές, στην αποθήκευση και στις υποστηρικτικές προς τη μεταφορά δραστηριότητες (logistics), στη διαχείριση νερού και λυμάτων, καθώς και στα τυχερά παίγνια.

Στόχος της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας είναι η ακριβής καταγραφή του πραγματικού χρόνου εργασίας και, κατ’ επέκταση, η ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων.

Όπως αναφέρει το υπουργείο Εργασίας, η ψηφιακή καταγραφή περιορίζει τα περιθώρια για αδήλωτες υπερωρίες, αλλά και για παράνομες μεταβολές ή υπερβάσεις του δηλωμένου ωραρίου.

Παράλληλα, ενισχύει τη διαφάνεια των ελέγχων της Επιθεώρησης Εργασίας, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση της αδήλωτης και της υποδηλωμένης εργασίας, καθώς και της εισφοροδιαφυγής, φαινομένων που πλήττουν τους εργαζόμενους, αλλά και τις συνεπείς επιχειρήσεις.

Με την εφαρμογή myErgani app, το αναβαθμισμένο Πληροφοριακό Σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ» του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο για το ωράριο των εργαζομένων. Με βάση τα δεδομένα που εισάγονται, κάθε ώρα εργασίας χαρακτηρίζεται αυτόματα ως κανονικό ωράριο, υπερεργασία ή υπερωρία.

Η Ψηφιακή Κάρτα καλύπτει όλες τις μορφές απασχόλησης και τα διαφορετικά ωράρια εργασίας (σταθερό ή μεταβαλλόμενο ωράριο, βάρδιες και υπερωρίες).

Παράλληλα, μέσω του myErgani app, ο εργαζόμενος έχει άμεση πρόσβαση σε αναλυτικά στοιχεία για τον συνολικό χρόνο εργασίας του, τα ρεπό και τις άδειές του, έχοντας έτσι άμεση εικόνα για τα δεδομένα της απασχόλησής του.

Όπως επισημαίνει το υπουργείο, «η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο το οποίο ενισχύει περαιτέρω τη διαφάνεια και την αξιοκρατία στην αγορά εργασίας, ενώ έχει πολλαπλά οφέλη:

Οι εργαζόμενοι αμείβονται για τον πραγματικό χρόνο εργασίας τους και μέσω των καταγεγραμμένων πλέον υπερωριών βλέπουν τις απολαβές τους να αυξάνονται.

Για τις επιχειρήσεις, η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας προωθεί τον υγιή ανταγωνισμό, ενώ η αύξηση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων δίνει στην κυβέρνηση τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο, προκειμένου να διορθωθούν κοινωνικές αδικίες, όπως, για παράδειγμα, οι περικοπές στις συντάξεις χηρείας».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΔΑΙΔΑΛΟΣ: Τι δυνατότητες προσφέρει ο νέος υπερυπολογιστής

Δ. Παπαστεργίου: «Ανοίγει τον δρόμο για την εκπαίδευση μοντέλων ΤΝ στην Ελλάδα»

Ο νέος εθνικός υπερυπολογιστής ΔΑΙΔΑΛΟΣ τίθεται σε λειτουργία, ενώ τα επίσημα εγκαίνιά του θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου. Εγκατεστημένος στο νέο Κέντρο Δεδομένων στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, θα παρέχει υπολογιστικούς πόρους σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, νεοφυείς επιχειρήσεις, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και δημόσιους φορείς.

Το έργο αποτελεί πρωτοβουλία του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης και υλοποιείται από το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ Α.Ε. – GRNET). Ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται σε 58,9 εκατ. ευρώ. Το έργο εντάσσεται στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και χρηματοδοτείται με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω του NextGenerationEU και της Κοινής Επιχείρησης EuroHPC JU.

Η μετρημένη επίδοση του ΔΑΙΔΑΛΟΥ φτάνει τα 85,69 petaflops, κατατάσσοντάς τον στην 31η θέση παγκοσμίως στη λίστα TOP500 και στην 23η θέση της Green500 ως προς την ενεργειακή αποδοτικότητα. Παράλληλα, αποτελεί τον πυρήνα του ελληνικού εργοστασίου Τεχνητής Νοημοσύνης PHAROS, το οποίο συνδέει την υπολογιστική υποδομή με τις ανάγκες ανάπτυξης εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης.

«Μπαίνει στην πρίζα ο Δαίδαλος. Στην ουσία πλέον ξεκινούν οι τελικές ρυθμίσεις και τίθεται σε λειτουργία. Ο Δαίδαλος είναι ένα μηχάνημα που μπορεί να εκπαιδεύσει μοντέλα. Υπάρχουν πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικοί φορείς αλλά και επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν κάτι στο μυαλό τους ή έχουν δοκιμάσει σε μικρότερη κλίμακα κάτι, αλλά θέλουν πλέον χώρο, χρόνο και προφανώς χωρίς κόστος, για να εκπαιδεύσουν τα μοντέλα τους. ‘Αρα αυτό θα λειτουργήσει ως Pharos. Θα καλέσει πιο δυνατά, πιο ανοιχτά πλέον όλο αυτό το οικοσύστημα της τεχνητής νοημοσύνης να φτιάξει μοντέλα, να πειραματιστεί με μοντέλα. Αυτό που έρχεται μετά, είναι το πού τρέχουν αυτά τα μοντέλα. Γιατί και εδώ πάλι το οικονομικό ζήτημα μπαίνει μετ’ επιτάσεως. Δεν είναι φθηνή ιστορία η τεχνητή νοημοσύνη», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Δημήτρης Παπαστεργίου.

Και συνέχισε: «Τον Οκτώβριο ξεκινά η δημοπράτηση του δεύτερου μηχανήματος στην Κοζάνη, το οποίο θα είναι εξίσου ισχυρό μηχάνημα κυρίως όμως για να τρέξει τα μοντέλα αυτά. Μέχρι τότε βέβαια, τα μοντέλα μπορούν να τρέχουν σε υποδομές που διαθέτει ο Pharos αλλά φέρνουμε ένα εξίσου δυνατό μηχάνημα γιατί οι ανάγκες θα πολλαπλασιαστούν. Τα μοντέλα, τα οποία θα εκπαιδευτούν αυτά τα χρόνια θα χρειαστεί μετά κάπου να τρέξουν με αξιώσεις. Οπότε τότε νομίζω θα είναι και η στιγμή που θα μπορέσουμε να βάλουμε σε λειτουργία και το δεύτερο μηχάνημα. Παράλληλα, φυσικά, υπάρχουν και άλλα μηχανήματα. Για παράδειγμα υπάρχει ο Ίκαρος που δεν είναι τόσο γνωστός και είναι το καινούργιο μηχάνημα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. ‘Αρα και αυτό μπαίνει στο γενικότερο οικοσύστημα και κάτω από την ομπρέλα του Pharos προκειμένου και εκεί να μπορέσουμε συμπληρωματικά με τον Δαίδαλο να δώσουμε υπηρεσίες σε όλη αυτή την κοινότητα».

Πώς λειτουργεί ένας υπερυπολογιστής 

Ένας υπερυπολογιστής αποτελείται από πολλές ισχυρές υπολογιστικές μονάδες που λειτουργούν ταυτόχρονα και συνεργάζονται ως ενιαίο σύστημα. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να εκτελεί σύνθετους υπολογισμούς και να επεξεργάζεται μεγάλους όγκους δεδομένων σε πολύ μικρότερο χρόνο από έναν συμβατικό υπολογιστή.

Ανάλογα με την εφαρμογή, μια εργασία που θα απαιτούσε εβδομάδες ή μήνες μπορεί να ολοκληρωθεί σε ώρες ή ημέρες. Η δυνατότητα αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εκπαίδευση μεγάλων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, τις επιστημονικές προσομοιώσεις και την ανάλυση δεδομένων μεγάλης κλίμακας, καθώς και για εφαρμογές που απαιτούν την εξέταση πολλών διαφορετικών σεναρίων.

Μέχρι σήμερα, ελληνικές ερευνητικές ομάδες, πανεπιστήμια και επιχειρήσεις που χρειάζονταν μεγάλη υπολογιστική ισχύ συχνά αναζητούσαν πρόσβαση σε υποδομές του εξωτερικού. Η λειτουργία του ΔΑΙΔΑΛΟΥ διευρύνει τις δυνατότητες εκτέλεσης τέτοιων εργασιών εντός της χώρας, επιτρέποντας την ανάπτυξη ερευνητικών έργων και εφαρμογών που απαιτούν σημαντικούς υπολογιστικούς πόρους.

Εφαρμογές στην πολιτική προστασία, την υγεία και τη βιομηχανία

Στον τομέα της πολιτικής προστασίας και της μελέτης της κλιματικής αλλαγής, ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ μπορεί να υποστηρίξει προσομοιώσεις υψηλής ανάλυσης για φυσικές καταστροφές. Μια ερευνητική ομάδα μπορεί, για παράδειγμα, να εξετάζει την πιθανή εξέλιξη μιας πυρκαγιάς υπό διαφορετικές καιρικές συνθήκες, μεταβάλλοντας παραμέτρους όπως η ένταση του ανέμου. Η υπολογιστική ισχύς επιτρέπει την εξέταση περισσότερων σεναρίων σε μικρότερο χρόνο και με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Στην υγεία, μια ελληνική νεοφυής επιχείρηση μπορεί να χρησιμοποιήσει την υποδομή για την εκπαίδευση μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης που αναλύουν ιατρικές εικόνες, όπως ακτινογραφίες και αξονικές τομογραφίες. Η ανάπτυξη τέτοιων εφαρμογών προϋποθέτει την επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων και επαναλαμβανόμενους κύκλους δοκιμών και αξιολόγησης, διαδικασίες που μπορούν να επιταχυνθούν με τη χρήση ισχυρών υπολογιστικών συστημάτων.

Αντίστοιχα, ένα πανεπιστημιακό εργαστήριο μπορεί να επεξεργαστεί μεγάλες συλλογές ελληνικών κειμένων και να εκπαιδεύσει γλωσσικά μοντέλα που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής γλώσσας. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να αναπτυχθούν εφαρμογές προσαρμοσμένες στις ανάγκες της χώρας, χωρίς να περιορίζονται σε γενικές λύσεις που έχουν σχεδιαστεί για γλώσσες με πολύ μεγαλύτερο όγκο διαθέσιμων δεδομένων.

Στη βιομηχανία, η υπολογιστική ισχύς μπορεί να αξιοποιηθεί για τη δημιουργία ψηφιακών διδύμων (digital twins) προϊόντων και παραγωγικών διαδικασιών. Οι επιχειρήσεις μπορούν να προσομοιώνουν διαφορετικές συνθήκες πριν προχωρήσουν στην πραγματική κατασκευή, να εντοπίζουν πιθανά προβλήματα νωρίτερα και να βελτιώνουν τον σχεδιασμό, περιορίζοντας τον χρόνο και το κόστος.

Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν, επίσης, τη βιοϊατρική έρευνα, τη φυσική, τη χημεία, την ανάπτυξη νέων υλικών, τα κλιματικά μοντέλα, την ανάλυση δεδομένων μεγάλης κλίμακας και την ανάπτυξη εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης για τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

ΔΑΙΔΑΛΟΣ και PHAROS: Η υπολογιστική ισχύς και η αξιοποίησή της

Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ αποτελεί τον υπολογιστικό πυρήνα του ελληνικού AI Factory PHAROS. Οι δύο υποδομές έχουν διακριτούς αλλά συμπληρωματικούς ρόλους: ο υπερυπολογιστής παρέχει την απαιτούμενη υπολογιστική ισχύ, ενώ το PHAROS οργανώνει την πρόσβαση σε αυτήν και τη συνδυάζει με δεδομένα, εργαλεία, τεχνογνωσία, τεχνική υποστήριξη και συνεργασίες.

Στόχος είναι να μπορούν επιχειρήσεις, πανεπιστήμια και ερευνητικές ομάδες να αξιοποιούν τους διαθέσιμους πόρους για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης. Η σύνδεση της υπολογιστικής ισχύος με τα δεδομένα και την επιστημονική γνώση διευκολύνει την αξιοποίηση της υποδομής από το οικοσύστημα έρευνας και καινοτομίας.

Το PHAROS φέρνει την Ελλάδα ανάμεσα στις 14 χώρες παγκοσμίως που διαθέτουν υποδομές αυτής της κλίμακας για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η ανάπτυξη τέτοιων υποδομών εντάσσεται στην κατεύθυνση που έχει θέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την ενίσχυση των δυνατοτήτων της χώρας στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Στόχος είναι η Ελλάδα να μην περιορίζεται στη χρήση τεχνολογιών που αναπτύσσονται στο εξωτερικό, αλλά να διαθέτει τις υποδομές και το ανθρώπινο δυναμικό για τη δημιουργία νέων εφαρμογών.

Στο ιστορικό κτίριο του πρώην Ηλεκτρικού Σταθμού

Το νέο Κέντρο Δεδομένων στεγάζεται στο ιστορικό κτίριο του πρώην Ηλεκτρικού Σταθμού, στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου του ΕΜΠ. Στον χώρο όπου λειτουργούσε παλαιότερα μια βιομηχανική υποδομή έχει εγκατασταθεί πλέον ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ, με σκοπό να υποστηρίξει τις σύγχρονες ανάγκες της έρευνας και της τεχνολογίας.

Η υποδομή μπορεί να αξιοποιηθεί από πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα για σύνθετες επιστημονικές προσομοιώσεις, από νεοφυείς επιχειρήσεις για την εκπαίδευση μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης και από επιχειρήσεις για την ανάπτυξη και τη δοκιμή νέων προϊόντων και υπηρεσιών.

Όπως τονίζεται σε κάθε ευκαιρία από την ηγεσία του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και ΤΝ, με τον ΔΑΙΔΑΛΟ, η Ελλάδα αποκτά εντός των συνόρων της υπολογιστικούς πόρους μεγάλης κλίμακας, τους οποίους μπορούν να αξιοποιήσουν ερευνητικοί και επιχειρηματικοί φορείς για έργα που μέχρι σήμερα συχνά απαιτούσαν πρόσβαση σε αντίστοιχες υποδομές του εξωτερικού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χρειάζεται να ζητάμε συγγνώμη από τα παιδιά μας; – Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Μπορεί να φώναξε περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν, να κατηγόρησε το παιδί πριν μάθει τι πραγματικά συνέβη, να του μίλησε απότομα επειδή επέστρεψε κουρασμένος από τη δουλειά ή να είπε πάνω στον θυμό του κάτι που λίγο αργότερα θα ήθελε να πάρει πίσω.

Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Όταν η ένταση περάσει, μένει εκείνη η γνώριμη σκέψη:

«Δεν έπρεπε να του μιλήσω έτσι.»

Και μετά;

Για κάποιους γονείς η απάντηση είναι αυτονόητη: θα ζητήσουν συγγνώμη. Για άλλους όμως αυτό δεν είναι τόσο εύκολο. Μπορεί να αισθάνονται ότι αν παραδεχτούν το λάθος τους θα χάσουν κάτι από τη θέση τους απέναντι στο παιδί. Ότι θα αποδυναμώσουν την αυθεντία τους ή ότι το παιδί θα χρησιμοποιήσει αργότερα αυτή την παραδοχή για να αμφισβητήσει τα όριά τους.

Υπάρχει ακόμη η παλιότερη αντίληψη ότι ο γονιός οφείλει να γνωρίζει, να καθοδηγεί και να έχει τον τελευταίο λόγο. Μέσα σε αυτή την εικόνα, το «έκανα λάθος» μπορεί να μοιάζει παράταιρο.

Τα παιδιά όμως δεν χρειάζονται αλάνθαστους γονείς.

Άλλωστε, πολύ γρήγορα ανακαλύπτουν ότι δεν είμαστε.

Μας βλέπουν να κουραζόμαστε, να θυμώνουμε, να ξεχνάμε, να βιαζόμαστε, να παρεξηγούμε. Ακόμη κι αν δεν παραδεχτούμε το λάθος μας, αυτό δεν σημαίνει ότι εκείνα δεν το αντιλήφθηκαν. Μερικές φορές μάλιστα το παιδί βρίσκεται σε μια παράξενη θέση: γνωρίζει ότι αδικήθηκε, βλέπει τον γονιό να το γνωρίζει κι εκείνος, αλλά κανείς δεν μιλά γι’ αυτό.

Η συγγνώμη μπορεί να ξεμπλέξει αυτή τη στιγμή.

«Πριν σου μίλησα πολύ άσχημα. Είχα θυμώσει, αλλά ο τρόπος που σου μίλησα δεν ήταν σωστός. Συγγνώμη.»

Μια τόσο απλή φράση μεταφέρει στο παιδί περισσότερα απ’ όσα φαίνονται αρχικά.

Του δείχνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν λάθος χωρίς να καταρρέει η αξία τους. Ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε πως πληγώσαμε κάποιον χωρίς να ψάχνουμε αμέσως μια δικαιολογία. Κυρίως, του δίνει ένα πραγματικό παράδειγμα για κάτι που αργότερα θα ζητήσουμε πολλές φορές και από το ίδιο: να μπορεί να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του.

Είναι δύσκολο να μάθουμε σε ένα παιδί να ζητά συγγνώμη αν δεν μας έχει ακούσει ποτέ να το κάνουμε.

Φυσικά, έχει σημασία και ο τρόπος.

Υπάρχουν συγγνώμες που ακούγονται σαν συγγνώμες, αλλά στην πραγματικότητα επιστρέφουν όλη την ευθύνη στον άλλον.

«Συγγνώμη που φώναξα, αλλά με έβγαλες από τα ρούχα μου.»

Το πρώτο μισό της πρότασης αναλαμβάνει την ευθύνη και το δεύτερο σχεδόν την παίρνει πίσω.

Ένας γονιός μπορεί να αναγνωρίσει τον δικό του τρόπο συμπεριφοράς και παράλληλα να διατηρήσει απολύτως το όριο που είχε θέσει. Αν, για παράδειγμα, το παιδί παραβίασε μια συμφωνία, μπορούμε να πούμε ότι η συμφωνία εξακολουθεί να ισχύει και ότι θα υπάρξει η συνέπεια που είχαμε ορίσει. Το ότι φωνάξαμε ή το προσβάλαμε δεν γίνεται σωστό επειδή εκείνο είχε προηγουμένως κάνει κάτι που δεν έπρεπε.

Αυτή η διάκριση είναι πολύ σημαντική.

«Είχες κάνει κάτι που είχαμε συμφωνήσει ότι δεν επιτρέπεται και χρειάζεται να το συζητήσουμε. Εγώ όμως δεν έπρεπε να σου μιλήσω με αυτόν τον τρόπο.»

Μέσα σε μια τέτοια φράση χωρούν ταυτόχρονα το όριο και η ευθύνη.

Η συγγνώμη επίσης δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε μεγάλη συναισθηματική εξομολόγηση. Ένα παιδί δεν χρειάζεται να βρεθεί στη θέση να παρηγορεί τον γονιό επειδή εκείνος αισθάνεται τρομερές ενοχές για το λάθος του. Όταν η συγγνώμη συνοδεύεται από υπερβολικό αυτοκατηγορητικό λόγο – «είμαι απαράδεκτος γονιός», «τα κάνω όλα λάθος» – οι ρόλοι μπορεί για λίγο να αντιστραφούν και το παιδί να αισθανθεί ότι πρέπει να μας καθησυχάσει.

Χρειάζεται περισσότερο καθαρότητα.

Έκανα κάτι. Καταλαβαίνω ότι σε επηρέασε. Αναλαμβάνω αυτό που μου αναλογεί. Θα προσπαθήσω την επόμενη φορά να το διαχειριστώ διαφορετικά.

Υπάρχει βέβαια και μια παγίδα στην άλλη πλευρά. Αν η ίδια συμπεριφορά επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και κάθε φορά ακολουθεί μια συγγνώμη, κάποια στιγμή οι λέξεις χάνουν το βάρος τους. Η αποκατάσταση μιας σχέσης δεν βρίσκεται μόνο στο «συγγνώμη». Φαίνεται και στην προσπάθεια να αλλάξει κάτι στον τρόπο που σχετιζόμαστε.

Αυτό ισχύει για όλες τις σχέσεις και τα παιδιά το καταλαβαίνουν εξαιρετικά καλά.

Ίσως τελικά μία από τις πιο σημαντικές πλευρές της γονεϊκότητας είναι ότι τα παιδιά δεν μαθαίνουν μόνο από αυτά που τους διδάσκουμε συνειδητά. Μαθαίνουν παρακολουθώντας πώς ζούμε εμείς όσα τους ζητάμε.

Θα τους πούμε πολλές φορές να παραδέχονται τα λάθη τους, να σέβονται τους άλλους, να ζητούν συγγνώμη όταν πληγώνουν κάποιον και να προσπαθούν να διορθώνουν ό,τι μπορούν.

Κάποιες από τις πιο δυνατές φορές που θα τους διδάξουμε όλα αυτά θα είναι όταν χρειαστεί να σταθούμε εμείς απέναντί τους και να τα κάνουμε πρώτοι.

Η γονεϊκή αυθεντία δεν χρειάζεται να στηρίζεται στην εικόνα ότι ο γονιός έχει πάντα δίκιο.

Μπορεί να στηρίζεται και στην εμπειρία ότι, όταν κάνει λάθος, είναι αρκετά ασφαλής μέσα στον ρόλο του ώστε να μπορεί να το αναγνωρίσει.

Και ίσως έτσι το παιδί μαθαίνει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ότι μια δύσκολη στιγμή δεν σημαίνει πως μια σχέση χάλασε.

Οι άνθρωποι μπορούν να θυμώσουν, να αστοχήσουν, να πληγώσουν ο ένας τον άλλον – και ύστερα να επιστρέψουν, να μιλήσουν γι’ αυτό και να ξαναβρούν τον δρόμο μεταξύ τους.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Υγεία: Καρδιακή ανεπάρκεια: Τα νέα φάρμακα της παχυσαρκίας αλλάζουν τα δεδομένα – Κλειδί ο οικογενειακός γιατρός και οι νέες οδηγίες για τους ασθενείς

Η καρδιακή ανεπάρκεια περνά σε μια νέα εποχή θεραπευτικής αντιμετώπισης, με τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας να αποκτούν πλέον θέση και στην καρδιολογία, τον οικογενειακό γιατρό να αναδεικνύεται σε κρίσιμο κρίκο της παρακολούθησης και τον ίδιο τον ασθενή να αποκτά ενεργότερο ρόλο στη διαχείριση της νόσου του.

Η επίκουρη καθηγήτρια Καρδιολογίας και Καρδιακής Ανεπάρκειας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και υπεύθυνη της Μονάδας Καρδιακής Ανεπάρκειας του Ιπποκράτειου, Χριστίνα Χρυσοχόου, μίλησε στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου,«104,9 Μυστικά Υγείας» για τις σημαντικότερες εξελίξεις σε αυτό το πεδίο. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε με αφορμή το συνέδριο Καρδιακής Ανεπάρκειας που είναι σε εξέλιξη από την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου στο Αμφιθέατρο του Ιπποκρατείου, και διοργανώνεται από τη Μονάδα Καρδιακής Ανεπάρκειας της Α΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Εφαρμογών Πληροφορικής Υγείας,
Για ποια κατηγορία ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια υπάρχει ισχυρή ένδειξη
Τα νεότερα φάρμακα για την παχυσαρκία, με κύριους εκπροσώπους τη σεμαγλουτίδη και την τιρζεπατίδη, φαίνεται πλέον να ξεπερνούν τα όρια της αντιμετώπισης του σακχαρώδους διαβήτη και της απώλειας βάρους, αναφέρει η κ. Χρυσοχόου, για να επισημάνει στη συνέχεια ότι οι μελέτες των τελευταίων ετών έχουν δείξει ότι τα φάρμακα αυτά αποκτούν σημαντικό ρόλο στο ευρύτερο καρδιομεταβολικό σύνδρομο και ιδιαίτερα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. «Δηλαδή ασθενείς με κλάσμα εξώθησης της καρδιάς πάνω από 50%, (που αποτελούν μεγάλο ποσοστό των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια) και παράλληλα, εμφανίζουν καρδιομεταβολικό σύνδρομο και δείκτη μάζας σώματος πάνω από 30. Οι νεότερες κατευθυντήριες οδηγίες δίνουν ισχυρή ένδειξη στα φάρμακα αυτά για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου, τη βελτίωση της πορείας της καρδιακής ανεπάρκειας και των επανεισαγωγών, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν ενδείξεις και για μείωση της θνητότητας. Φαίνεται ότι βελτιώνουν τη λειτουργία των αγγείων βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την καρδιακή παροχή και την ποιότητα ζωής αυτών των ασθενών, πέρα από την απώλεια του σωματικού βάρους». Η καθηγήτρια τονίζει ότι η χορήγηση των φαρμάκων για την παχυσαρκία απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση. Ο γιατρός θα πρέπει να λαμβάνει πλήρες ιστορικό και να ελέγχει τις συνοσηρότητες που ενδεχομένως να αποκλείουν τη θεραπεία, ενώ σημαντικό ρόλο έχει και το ψυχολογικό προφίλ του ασθενούς. Το ζητούμενο, όπως εξηγεί, δεν είναι απλώς η προσωρινή απώλεια βάρους. «Ο ασθενής θα πρέπει να αξιοποιεί την περίοδο κατά την οποία μειώνεται η πείνα και το βάρος, ώστε να εκπαιδευτεί σε έναν πιο υγιεινό τρόπο διατροφής και άσκησης. Η διακοπή της θεραπείας συχνά συνοδεύεται από επαναφορά της πείνας και του βάρους, γι’ αυτό και η αλλαγή συμπεριφοράς αποτελεί κρίσιμο μέρος της συνολικής αντιμετώπισης».
Ο οικογενειακός γιατρός μπορεί να προλάβει την επιδείνωση
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει η κ. Χρυσοχόου στον ρόλο του οικογενειακού γιατρού, τόσο στην έγκαιρη διάγνωση όσο και στην παρακολούθηση του ασθενούς με καρδιακή ανεπάρκεια. Ο ρόλος αυτός, όπως επισημαίνει, γίνεται ακόμη σημαντικότερος στην περιφέρεια και ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές, όπου ο οικογενειακός γιατρός μπορεί να είναι ο μόνος γιατρός που βλέπει συστηματικά ο ασθενής. Σύμφωνα με την καθηγήτρια, οι οικογενειακοί γιατροί έχουν εκπαιδευτεί ώστε να αναγνωρίζουν συμπτώματα και κλινικά ή εργαστηριακά ευρήματα που μπορεί να παραπέμπουν σε καρδιακή ανεπάρκεια και να κατευθύνουν έγκαιρα τον ασθενή στην κατάλληλη εξειδικευμένη μονάδα.«Η συνεργασία, ωστόσο, δεν αφορά μόνο την επαρχία. Και στα μεγάλα αστικά κέντρα ο οικογενειακός γιατρός μπορεί να αποτελέσει το πρώτο σημείο επαφής για έναν ασθενή, μέσα στο πλαίσιο της γενικότερης πρόληψης και παρακολούθησης της υγείας του. Το μοντέλο που προωθείται είναι αυτό της στενότερης διασύνδεσης των οικογενειακών γιατρών με τα νοσοκομεία και τις μονάδες καρδιακής ανεπάρκειας. Με αυτόν τον τρόπο, ο ασθενής μπορεί να παρακολουθείται σε τακτική βάση από τον οικογενειακό του γιατρό, ενώ παράλληλα να υπάρχει συμβουλευτική και εξειδικευμένη παρακολούθηση από τη μονάδα καρδιακής ανεπάρκειας».
Νέες οδηγίες, αλλά και για τον ίδιο τον ασθενή
Μια σημαντική αλλαγή στη σύγχρονη αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας είναι ότι οι κατευθυντήριες οδηγίες δεν απευθύνονται πλέον αποκλειστικά στους γιατρούς. Όπως αναφέρει η κ. Χρυσοχόου, η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία έχει δημιουργήσει ειδικό εκπαιδευτικό υλικό για τους ίδιους τους ασθενείς. «Στόχος είναι ο ασθενής να κατανοεί τη νόσο του, να αναγνωρίζει τα συμπτώματά της, να γνωρίζει ποια φάρμακα πρέπει να λαμβάνει και με ποιον τρόπο, να είναι ενημερωμένος για πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και, κυρίως, να μπορεί να αναγνωρίζει έγκαιρα τα σημάδια επιδείνωσης. Η έγκαιρη αναγνώριση μιας αλλαγής στην κατάσταση του ασθενούς μπορεί να οδηγήσει σε άμεση επικοινωνία με τον θεράποντα γιατρό και να αποτρέψει, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια σοβαρότερη επιδείνωση και μια νοσηλεία».Η κ. Χρυσοχόου επισημαίνει ότι το υλικό αυτό έχει μεταφραστεί και στην Ελλάδα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εκπαιδευτικό εργαλείο, πάντα σε συνδυασμό με την προφορική ενημέρωση από τον γιατρό. Ιδιαίτερη ανάγκη υπάρχει, όπως τονίζει, για καλύτερη και πιο οργανωμένη ενημέρωση των μεγαλύτερων σε ηλικία ασθενών, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν περισσότερες συνοσηρότητες και έχουν μεγαλύτερη ανάγκη συστηματικής υποστήριξης. Για την επίκουρη καθηγήτρια Καρδιολογίας και Καρδιακής Ανεπάρκειας Χριστίνα Χρυσοχόου πάντως, το διαδίκτυο μπορεί να προσφέρει χρήσιμη πληροφόρηση μόνο όταν ο ασθενής αναζητά πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές, όπως οι επίσημοι ιστότοποι της Ελληνικής και της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, οι μονάδες καρδιακής ανεπάρκειας και οι θεράποντες γιατροί. Η τελική αξιολόγηση κάθε πληροφορίας θα πρέπει να γίνεται σε συνεργασία με τον γιατρό που παρακολουθεί τον ασθενή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία – Καρκίνος μαστού: Πανευρωπαϊκή μελέτη με AI για την πρόβλεψη κινδύνου – Τι αλλάζει στον προληπτικό έλεγχο – Ποιες γυναίκες χρειάζονται επιπλέον εξετάσεις

Μία στις επτά έως οκτώ γυναίκες θα εμφανίσει στη διάρκεια της ζωής της καρκίνο του μαστού διεθνώς.

Στην Ευρώπη, κάθε ένα λεπτό διαγιγνώσκεται μία γυναίκα, ενώ κάθε ώρα 17 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους από τη νόσο. Στην Ελλάδα, καταγράφονται κάθε χρόνο περίπου 8.000-9.000 νέες διαγνώσεις, αναφέρει η ακτινοδιαγνώστρια Χαρίκλεια Μαυρίδου, επιμελήτρια Α΄ στο Τμήμα Μαστού του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου. Και τονίζει ότι η έγκαιρη διάγνωση παραμένει καθοριστική, ενώ οι εξελίξεις στην απεικόνιση του μαστού δημιουργούν νέα δεδομένα για την πρόληψη και την εξατομίκευση του ελέγχου. Μιλώντας στο Πρακτορείο FM και στην Τάνια Μαντουβάλου, με αφορμή το πρόσφατο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Απεικόνισης Μαστού (EUSOBI) στο Μάαστριχτ και τον μήνα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού, η κ. Μαυρίδου εξηγεί ποιες γυναίκες χρειάζονται συμπληρωματικό έλεγχο, πότε ενδείκνυται η μαγνητική μαστογραφία και πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί στο μέλλον να συμβάλει στην εξατομίκευση του προληπτικού ελέγχου.
Πυκνοί μαστοί πότε χρειάζεται συμπληρωματικός έλεγχος- Απόλυτες και σχετικές ενδείξεις
Οι πυκνοί μαστοί αποτελούν ιδιαίτερη πρόκληση,καθώς μπορεί να κρύβουν έναν όγκο στη μαστογραφία. Πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται αυτή τη στιγμή μια γυναίκα με πυκνούς μαστούς και φυσιολογική μαστογραφία; Χρειάζεται πρόσθετη εξέταση; Και από τι εξαρτάται η επιλογή αυτής της εξέτασης, ρωτήθηκε η ειδικός. «Στις γυναίκες με πυκνούς μαστούς, είναι απαραίτητη η αξιολόγηση της μαστογραφίας από εξειδικευμένο ακτινολόγο μαστού και η διενέργεια συμπληρωματικού υπερηχογραφήματος, κατά προτίμηση από τον ίδιο γιατρό που έχει αξιολογήσει και τη μαστογραφία. Εφόσον η πυκνότητα είναι μεγάλη, μπορεί να χρειαστεί και μαγνητική μαστογραφία. Για γυναίκες με πυκνούς μαστούς χωρίς οικογενειακό ιστορικό, οι κατευθυντήριες οδηγίες που εφαρμόζονται από το 2024 προβλέπουν, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, επανάληψη της μαγνητικής ανά τέσσερα χρόνια, ενώ όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, η μαγνητική προτείνεται να γίνεται ετησίως. Αυτές οι περιπτώσεις είναι στο πλαίσιο του προληπτικού, προσυμπτωματικού ελέγχου. Η μαγνητική μαστογραφία όμως έχει και άλλες ενδείξεις, απόλυτες και σχετικές. Οι απόλυτες ενδείξεις που αφορούν στην ετήσια μαγνητική μαστογραφία είναι για γυναίκες με γονιδιακή μετάλλαξη (με τα γνωστά BRCA1, BRCA2 ή και άλλα γονίδια που τώρα πια εξελίσσονται και ανακαλύπτονται), για γυναίκες που έχουν ακτινοβοληθεί σε μικρότερη ηλικία (20-25 έτη) στο θώρακα, οι οποίες είχαν λέμφωμα και έχουν ιαθεί και για γυναίκες με εμφυτεύματα σιλικόνης, τα οποία έχουν τοποθετηθεί πριν από το 2016. Φυσικά υπάρχουν ενδείξεις, για μετεγχειρητικό μαστό, καθώς και για γυναίκες που έχουνε μια εστία λοβιακού καρκίνου στον ένα μαστό, οπότε πρέπει να ελέγξουμε οπωσδήποτε και τον άλλο».
Γιατί η μαγνητική σήμερα δεν μπορεί να αποτελέσει εξέταση πληθυσμιακού ελέγχου
Η ακτινοδιαγνώστρια του Παπαγεωργίου είναι κατηγορηματική ότι η μαγνητική μαστογραφία, όταν γίνεται για διαγνωστικό έλεγχο, χρειάζεται σκιαγραφικό, καθώς μεγάλο μέρος της διαγνωστικής της αξίας βασίζεται στο πώς αυτό «φωτίζει» μια ύποπτη περιοχή. Πρόκειται για διαφορετικό σκιαγραφικό από εκείνο που χρησιμοποιείται στην αξονική τομογραφία, το οποίο όπως επισημαίνει «έχει λιγότερες παρενέργειες για τους νεφρούς καθώς επίσης και λιγότερες αλλεργικές αντιδράσεις. Χωρίς σκιαγραφικό η μαγνητική δεν μπορεί να μας δώσει όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για να αξιολογήσουμε μια βλάβη. Γιατί το να τη δούμε απλά, γίνεται ήδη με τη μαστογραφία και τον υπέρηχο». Η κ. Μαυρίδου εκτιμά ακόμη ότι η μαγνητική μαστογραφία, παρά την υψηλή διαγνωστική της αξία, δεν μπορεί σήμερα να αποτελέσει εξέταση πληθυσμιακού ελέγχου. «Η περιορισμένη διαθεσιμότητα μηχανημάτων, ειδικότερα στη νησιωτική χώρα και σε απομακρυσμένες περιοχές, το κόστος, ο μεγαλύτερος χρόνος της εξέτασης και πρακτικοί περιορισμοί, όπως πχ η κλειστοφοβία δυσκολεύουν την καθολική εφαρμογή της. Στο ερώτημα αν η μαγνητική μαστογραφία μπορεί να γλιτώσει τη γυναίκα από περιττές βιοψίες, η κ. Μαυρίδου απαντά ότι μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να συμβάλει στην αποφυγή περιττών εξετάσεων, «αλλά το σημαντικότερο είναι ο έλεγχος να γίνεται με τη σωστή σειρά. Η μαστογραφία παραμένει η βάση του προληπτικού ελέγχου και πολλές γυναίκες δεν χρειάζονται τίποτε περισσότερο. Όταν υπάρχει συγκεκριμένο εύρημα που μπορεί να οδηγήσει άμεσα σε βιοψία, η μαγνητική δεν είναι απαραίτητο να παρεμβληθεί ως ενδιάμεση εξέταση. Η σωστή αξιολόγηση από εξειδικευμένο γιατρό είναι αυτή που θα καθορίσει αν χρειάζεται υπερηχογράφημα, μαγνητική ή βιοψία».
Το Τμήμα Μαστού του Παπαγεωργίου συμμετέχει στο πρόγραμμα «Ψηφιακή Ευρώπη»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, πάντως, η νέα πανευρωπαϊκή μελέτη στην οποία πρόκειται να συμμετάσχει το Τμήμα Μαστού του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακή Ευρώπη». Όπως αποκαλύπτει η κ. Μαυρίδου, θα χρησιμοποιηθεί σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σε συνδυασμό με την αξιολόγηση του γιατρού, με στόχο να εκτιμηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε βάθος χρόνου. «Το σύστημα θα επιχειρήσει να υπολογίσει την πιθανότητα να εμφανίσει μια γυναίκα κακοήθεια, χρονικά κατατάσσοντάς την σε χαμηλού, μέτριου, ή υψηλού κινδύνου. Η μελέτη αναμένεται να διαρκέσει περίπου έναν χρόνο, ανάλογα με τον αριθμό των μαστογραφιών που θα συγκεντρωθούν». Ωστόσο η κ. Μαυρίδου επισημαίνει ότι, παρά τη μεγάλη πρόοδο, η τεχνητή νοημοσύνη παραμένει σήμερα υποστηρικτικό εργαλείο και δεν αντικαθιστά τον γιατρό. «Η βασική εξέταση εδώ και 60 χρόνια εξακολουθεί να είναι η ψηφιακή μαστογραφία, η οποία μπορεί να εντοπίσει μη ψηλαφητούς καρκίνους. Η τεχνητή νοημοσύνη έρχεται να βοηθήσει τον ακτινολόγο στην αξιολόγηση των εικόνων, ενώ σημαντική θέση έχουν και οι νεότερες τεχνικές, όπως η τρισδιάστατη μαστογραφία. Οι σχετικές μελέτες είναι πολλές και βρίσκονται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή, αλλά, η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται ακόμη σε ερευνητικό στάδιο ως προς την ευρεία κλινική εφαρμογή της».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υπ. Παιδείας: Συμπληρωματικές προσλήψεις 2.096 αναπληρωτών εκπαιδευτικών

Στην πρόσληψη συνολικά 2.096 αναπληρωτών εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, στη Γενική Εκπαίδευση και την Ειδική Αγωγή για το διδακτικό έτος 2026-27, προχώρησε το υπουργείο Παιδείας, για την κάλυψη λειτουργικών κενών τα οποία προέκυψαν από μη αναλήψεις ή παραιτήσεις ήδη προσληφθέντων αναπληρωτών της Β’ φάσης προσλήψεων.

Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο, 2.008 προσλήψεις αφορούν στους εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, 86 προσλήψεις αφορούν σε ΕΕΠ και ΕΒΠ.

Αναλυτικότερα, όσον αφορά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην πρόσληψη:
(α) 939 εκπαιδευτικών κλάδων/ειδικοτήτων στην Γενική Εκπαίδευση και
(β) 25 εκπαιδευτικών για Παράλληλη Στήριξη.
Όσον αφορά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, το υπουργείο προχώρησε στην πρόσληψη:
(α)  1.000 εκπαιδευτικοί κλάδων/ειδικοτήτων Γενικής Εκπαίδευσης
(β) 22 εκπαιδευτικοί στην Παράλληλη Στήριξη
(γ) 4 εκπαιδευτικών Γενικής Εκπαίδευσης στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία
(δ) 20 εκπαιδευτικοί στη Σιβιτανίδειο Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων.
Επιπλέον, το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην πρόσληψη 86 μελών Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, τα οποία κατανέμονται ως εξής:
(α) 20 στις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης  (ΣΜΕΑΕ)
(β) 12 στην Εξειδικευμένη Εκπαιδευτική Υποστήριξη (παράλληλη)
(γ) 4 στα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ) και
(δ) 50 στις Τάξεις Υποδοχής ΖΕΠ.
Οι προσλαμβανόμενοι οφείλουν να παρουσιαστούν και να αναλάβουν υπηρεσία από την από την Πέμπτη 15 έως και την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ρωσία: Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου δήλωσε ότι ο πρόεδρος Πούτιν μετέφερε τη θέση του Ιράν για μία πιθανή διευθέτηση της διαμάχης στον πρόεδρο Τραμπ

Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν μετέφερε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τη θέση του Ιράν σχετικά με μια πιθανή διευθέτηση του πολέμου μεταξύ των ΗΠΑ και Ιράν, με την υποστήριξη του Ιρανού προέδρου, μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

“Σε συντονισμό με τον πρόεδρο του Ιράν, ο πρόεδρος Πούτιν μετέφερε στον πρόεδρο Τραμπ την άποψη του Ιράν για μία πιθανή διευθέτηση της διαμάχης”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, όπως μετέδωσε το Interfax.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Η φωνή που έμεινε χαμηλόφωνα στη μνήμη – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δέκα ακριβώς χρόνια από τη «φυγή» της εξαιρετικής Νάντιας Κωνσταντοπούλου (9 Οκτωβρίου 2016), της κορυφαίας Κυρίας του λεγόμενου ελαφρού μας τραγουδιού, θα θυμηθούμε στιγμιότυπα από τη «χρυσή» διαδρομή της στα μουσικά μας δρώμενα.

Μια γυναίκα, με κρυστάλλινη φωνή, δωρικότητα στις ερμηνείες της, ευγένεια, κομψότητα κι έμφυτη αρχοντιά.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το τραγούδι και η απόλυση

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από εκείνο το απομεσήμερο που η Νάντια Κωνσταντοπούλου είχε έρθει στο studio του «Αιγαίο, 88.3 FM» για να συζητήσουμε «στιγμιότυπα» της σπουδαίας πορείας της και ν’ ακούσουμε  τραγούδια της. Όπου, άρχισε να ξεδιπλώνει όλη την καριέρα της, τα βραβεία της σε φεστιβάλ, την συνύπαρξή της με τον Τάκη Μωράκη.

 

«Το τραγούδι ήταν η ζωή μου», είπε. «Η σκηνή ήταν το σπίτι μου», συνέχισε.

Την είχα ρωτήσει πώς έγινε τραγουδίστρια σε μια εποχή που δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα. «Ήταν περιπέτεια», μου είχε πει. Και συνέχισε: «Εργαζόμουν στη δισκοθήκη της Εθνικής Ραδιοφωνίας και τραγουδούσα παντού… όπου βρισκόμουν τραγουδούσα. Είχα γίνει φίλη με όλους τους τραγουδιστές. Ένα βράδυ που η Μούσχουρη δεν μπορούσε να τραγουδήσει στα «Αστέρια» που εμφανιζόταν, μου ζήτησε να την αντικαταστήσω. Με αφέλεια και άγνοια κινδύνου, το έκανα. Κι όταν το πρωί πήγα άυπνη στη δουλειά, στη Ραδιοφωνία, απολύθηκα! Μου είπαν ότι είναι ασυμβίβαστο να είμαι υπάλληλος στη δισκοθήκη του  ραδιοφώνου και συγχρόνως να τραγουδώ»…

ΝΚ ροή 1

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Τότε, ο Μίμης Πλέσσας την πήρε υπό την προστασία του. Έγινε άλλο ένα «πλεσσόπουλο», όπως η Τζένη Βάνου, η Γιοβάννα, η Ζωή Κουρούκλη, η Νάνα Μούσχουρη και τόσες/τόσοι άλλοι.  Η συνεργασία τους  ξεκίνησε ουσιαστικά μέσα από τους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου, όπου ο Μίμης Πλέσσας διηύθυνε την περίφημη Ελαφρά Ορχήστρα του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) και η Νάντια Κωνσταντοπούλου έγινε μία από τις βασικές ερμηνεύτριες. Μάλιστα, ερμήνευσε σε πρώτες εκτελέσεις ή σε ζωντανές ραδιοφωνικές μεταδόσεις σπουδαία τραγούδια του Πλέσσα, όπως το «Έλα κάτσε πλάι μου» και το «Εσύ που λες πως μ’ αγαπάς». Επίσης, έμεινε ιστορική η ερμηνεία της στο εμβληματικό «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη» υπό τη δική του διεύθυνση ορχήστρας.

Εκείνη την περίοδο, με προτροπή του μέγιστου Γιώργου Μουζάκη, εμφανίστηκε στο ελαφρό μουσικό θέατρο («Ροζ μπαλέτα», «Τριάντα κότες κι ένας κόκορας», κ.λπ.) και γνώρισε τον διακεκριμένο τραγουδοποιό και συνθέτη, Τάκη Μωράκη, με τον οποίο παντρευτήκαν το 1961 κι ακολούθησαν κοινή πορεία στη ζωή, στη μουσική και στο τραγούδι.

Φωνή συλλογική ανάμνηση

Σκέφτομαι ότι η Νάντια Κωνσταντοπούλου δεν χρειάστηκε ποτέ να «κραυγάσει» για ν’ ακουστεί. Διέθετε εκείνη την υπέροχη ευλογία των ουρανών, να ερμηνεύει με την ψυχή της και να γίνει συλλογική ανάμνηση.

Για σκεφτείτε: «Είδωλό μου», «Πες μπαλαλάικα», «Η Μαριλού», «Δεν είμαι τίποτα», «Αγαπώ έναν τύπο», «Δεν θα κλάψω γιατί», «Θεέ μου», «Μια Κάντιλακ γκρενά»… Και τη «Μαύρη Φόρντ», που της ζήτησε ο Χατζηδάκις να ερμηνεύσει, μετά από την «Οδό Ονείρων»… Και τόσα ακόμη…

«Είμαι χαρούμενη, ευτυχισμένη με όσα έκανα στη ζωή μου», μου έλεγε. Και συνέχισε: «Γι αυτό μου φαίνεται ότι όλα είναι…χθες»….

Μια μαγική διαδρομή

Η διαδρομή της άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και απλώθηκε σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες, από τις πρώτες επαγγελματικές εμφανίσεις και τα φεστιβάλ μέχρι τη δισκογραφία και τις σκηνές μιας Ελλάδας που έψαχνε να αστικοποιηθεί.

Η πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση έγινε το 1958. Έναν χρόνο αργότερα, το 1959, ήρθε και το δισκογραφικό της ντεμπούτο, με το «Θα σ’ αγαπώ κάθε μέρα», σε μουσική του Ζοζέφ Κορίνθιου και στίχους του Νίκου Φατσέα. Ήταν η αρχή μιας πορείας που θα τη συνέδεε με σημαντικούς δημιουργούς και θα της χάριζε τραγούδια που έμελλε να περάσουν στον χρόνο.

ΝΚ ροή 2

Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Τάκης Μωράκης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της καλλιτεχνικής της διαδρομής. Η Νάντια Κωνσταντοπούλου θα ερμηνεύσει τραγούδια του και θα βρεθεί σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, κατακτώντας διακρίσεις και βραβεία.

Το 1963, στο Φεστιβάλ του Σαιν Βενσάν στη Γαλλία, θα κερδίσει το «Βραβείο Ευρώπης» με το «Αγαπώ έναν τύπο». Έναν χρόνο αργότερα, το 1964, θα έρθει η μεγάλη διάκριση στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Α’ Βραβείο για το «Ποιος», σε μουσική του Τάκη Μωράκη και στίχους της ίδιας. Το τραγούδι είχε ερμηνεύσει και η Κλειώ Δενάρδου, καθώς εκείνη την εποχή ήταν συνηθισμένο τα διαγωνιζόμενα τραγούδια να αποδίδονται από δύο ερμηνευτές.

Και κάπως έτσι, μέσα στα χρόνια, η Νάντια Κωνσταντοπούλου συνέχισε να γράφει τη δική της σελίδα στο ελληνικό τραγούδι. Συνεργάστηκε με τον Ανδρέα Χατζηαποστόλου και άλλους σημαντικούς δημιουργούς, ενώ οι επιτυχίες της δεν περιορίστηκαν στη δεκαετία του ’60. Αντίθετα, πέρασαν και στα ’70, διατηρώντας εκείνο το ιδιαίτερο προσωπικό χρώμα που έκανε την ερμηνεία της αναγνωρίσιμη από τις πρώτες νότες.

Το 1972 ήρθε η «Μαριλού». Ένα τραγούδι που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό κοινό και αποτελούσε διασκευή του ισραηλινού «Shoov e’et hem», σε μουσική της Nurit Hirsh και στίχους του Dudu Barak. Το τραγούδι είχε ερμηνεύσει η Ilanit στην 4η Ολυμπιάδα Τραγουδιού, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τον Ιούλιο του 1971, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Λίγο αργότερα, πέρασε στα ελληνικά και βρήκε στη φωνή της Νάντιας Κωνσταντοπούλου έναν καινούργιο δρόμο προς το κοινό.

Ακολούθησαν η «Μια καντιλάκ γκρενά», το «Ίσως», το «Πες μπαλαλάικα», τραγούδια που συνδέθηκαν με τη δική της καλλιτεχνική παρουσία, με μουσικές ή διασκευές του συζύγου της και στίχους δικούς της. Και ύστερα, το 1974, η δική της εκδοχή στο «Από τ’ αεροπλάνο», το όμορφο τραγούδι του Κώστα Χατζή και της Σώτιας Τσώτου. Τραγούδησε μέχρι και Πιάφ, τον θρυλικό ««Milord», σε εξαιρετική διασκευή του Μωράκη και ελληνικούς στίχους δικούς της.

Διαφορετικά μουσικά τοπία

Η Νάντια Κωνσταντοπούλου δεν φοβήθηκε να κινηθεί μέσα σε διαφορετικά μουσικά τοπία. Τραγούδησε ακόμη και Χατζιδάκι. Το 1977 έδωσε τη δική της, δεύτερη εκτέλεση στη «Μαύρη Φορντ», με εκείνον τον μοναδικό, εξωστρεφή τρόπο που χαρακτήριζε την ερμηνεία της. Γιατί αυτό ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμά της: δεν τραγουδούσε ποτέ από απόσταση. Έμπαινε μέσα στο τραγούδι. Του έδινε κίνηση, χρώμα, θεατρικότητα, ζωή. Δηλαδή το τελείως αντίθετο από ότι ήταν η ίδια εκτός σκηνής, ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, διακριτική και αρκούντως προσεκτική στις επιλογές της.

Δεν χρειάστηκε να κυνηγήσει τον θόρυβο για να διατηρήσει τη θέση της. Η φωνή της ήταν αρκετή. Και τι φωνή.

Μια φωνή μεγάλη, γεμάτη, χαρακτηριστική. Από εκείνες που δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις. Ένα «φώναγμα» του τραγουδιού, όπως θα έλεγε κανείς, που μπορούσε να γεμίσει μια σκηνή και την ίδια στιγμή να αφήσει πίσω του κάτι πολύ προσωπικό, σχεδόν οικείο.

Η δισκογραφική της παρουσία θα συνεχιστεί τακτικά μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Τότε είχε ήδη διανύσει μια μεγάλη απόσταση. Είχε γνωρίσει τα φώτα των φεστιβάλ, τα βραβεία, τις επιτυχίες, τις συνεργασίες, τις αλλαγές του ελληνικού τραγουδιού. Είχε δει εποχές να έρχονται και να φεύγουν και παρέμενε εκεί, με τη δική της αισθητική, τη δική της φωνή, το δικό της μέτρο.

ΝΚ ροή 3

Νάντια και άρωμα άλλης Ελλάδας

Η Νάντια Κωνσταντοπούλου ανήκε σε μια γενιά ερμηνευτών που ήξεραν ότι ένα τραγούδι δεν είναι μόνο μελωδία και στίχος. Είναι παρουσία. Είναι βλέμμα. Είναι χειρονομία. Είναι μνήμη.

Και ίσως γι’ αυτό, τόσα χρόνια μετά, το όνομά της εξακολουθεί να συνοδεύεται από τραγούδια που έχουν κάτι από το άρωμα μιας άλλης Ελλάδας. Μιας Ελλάδας των φεστιβάλ, των μεγάλων ορχηστρών, των δίσκων 45 στροφών, των τραγουδιών που ταξίδευαν από στόμα σε στόμα και από ραδιόφωνο σε ραδιόφωνο.

Η Νάντια Κωνσταντοπούλου έφυγε, πριν δέκα χρόνια, 9 Οκτωβρίου 2016, αλλά δεν πήρε μαζί τη φωνή της.  Θα βρίσκεται εκεί, κάθε φορά που θα ξανακούγεται η «Μαριλού». Κάθε φορά που κάποιος θα αναζητήσει τη «Μαύρη Φορντ», χωρίς να είναι …μέσα η Μάρω Κοντού, που άλλωστε δεν ήθελε να την πρωτοπεί…  Κάθε φορά που θα ακουστεί το «Από τ’ αεροπλάνο» ή ένα από τα τραγούδια που σφράγισε με τη χαρακτηριστική της ερμηνεία.

Και θα επιστρέφει όχι σαν μια μακρινή ανάμνηση, αλλά σαν μια γνώριμη φωνή που ξέρει ακόμη τον δρόμο και δη μακριά από τον συρμό των ατάλαντων…

Γιατί, κάποιες φωνές δεν αποχαιρετιούνται. Απλώς χαμηλώνει ο κόσμος γύρω τους — κι εκείνες συνεχίζουν να τραγουδούν.