Στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής υπάρχει ένας χώρος ιερός, όπου η θεία χάρις αναβλύζει ως πηγή αστείρευτη.

Εκεί, στα άδυτα της καρδίας, γεννιέται η απόφαση της ολοκληρωτικής αφιέρωσης στο θείο θέλημα. Ο άνθρωπος, μεταμορφωμένος από την άκτιστη ενέργεια, γίνεται φορέας του ευαγγελικού μηνύματος, καθώς ακούει τον Κύριο να διακηρύσσει: «Ἐγὼ δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν» (Ἀποκ. 21,6).

Στην αφρικανική ήπειρο, όπου η Ορθοδοξία απλώνει τις ρίζες της όλο και βαθύτερα, η ιεραποστολική διακονία του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Μακαρίου αναδεικνύεται σε πυρσό γνώσης και πνευματικής καθοδήγησης. Η παρουσία του στην Κένυα αναγεννά την τοπική κοινωνία με τη δύναμη της θείας αγάπης, υπερβαίνοντας τα όρια της τυπικής εκκλησιαστικής παρουσίας. Μισός αιώνας ποιμαντικής μέριμνας έχει χαράξει βαθιά το πνευματικό έδαφος της αφρικανικής γης, όπου η ορθόδοξη παράδοση ανθίζει και καρποφορεί με τρόπο θαυμαστό.

Σε αυτή την ιερή διακονία, τα δακρυσμένα μάτια των αδελφών της Αφρικής έγιναν ο καθρέφτης όπου αντικρίζει καθημερινά το πρόσωπο του Χριστού. «Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. 25,40). Σε κάθε σταγόνα δάκρυ λάμπει η αιώνια αλήθεια του Ευαγγελίου, καθώς η άκτιστη δύναμις μεταμορφώνει τον πόνο σε προσευχή και την απελπισία σε ελπίδα. Τα μάτια αυτά, βαθιά και σκοτεινά ως τα νερά της λίμνης Βικτώρια τη νύχτα, καθρεφτίζουν την απεραντοσύνη της θείας αγάπης. Στο βλέμμα τους συναντάται η αρχέγονη σοφία της αφρικανικής γης με το φως της Ορθοδοξίας, δημιουργώντας μια νέα όραση της πνευματικής πραγματικότητας. Κάθε δάκρυ που κυλά στα παιδικά μάγουλα γίνεται μαργαριτάρι στο στέμμα της Εκκλησίας, μαρτυρώντας την παγκοσμιότητα του σωτηριώδους μηνύματος του Χριστού. Οι πληγές της φτώχειας και της εγκατάλειψης μεταμορφώνονται σε παράθυρα προς τον ουρανό, καθώς η άρρητος παρουσία του Θεού αγκαλιάζει κάθε πονεμένη ψυχή που αναζητά καταφύγιο στην εκκλησιαστική κοινότητα. «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται» (Ματθ. 5,4). Τα χέρια που απλώνονται για βοήθεια γίνονται γέφυρες επικοινωνίας με τον Θεό, ενώ η κάθε στιγμή συμπαράστασης μετατρέπεται σε ευκαιρία για την εκδήλωση της θείας φιλανθρωπίας. Στα χώματα της αφρικανικής ηπείρου, εκεί όπου η γη διψά για νερό, η Ορθόδοξη μαρτυρία ποτίζει τις ψυχές με το ζωογόνο ύδωρ της πίστεως, μεταμορφώνοντας την έρημο σε κήπο πνευματικής καρποφορίας.

Στην έδρα της Ι. Μητροπόλεως στο Ναϊρόμπι, εκεί όπου κάποτε υπήρχαν μόνον ξερά χόρτα και επικίνδυνα ερπετά, τώρα ανθίζει ένας πνευματικός κήπος. Η μοναδική σε όλη την Αφρική Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή, στέκει ως φάρος γνώσης και πνευματικής καθοδήγησης για ολόκληρη την ήπειρο. Εκεί, νέοι άνθρωποι από κάθε φυλή και έθνος της Μαύρης Ηπείρου συναντώνται στο φως της Ορθόδοξης παράδοσης, προετοιμαζόμενοι να γίνουν οι αυριανοί ποιμένες των κοινοτήτων τους. Η γνώση της πατερικής θεολογίας συνυφαίνεται με την κατανόηση της τοπικής κουλτούρας, δημιουργώντας ένα μοναδικό πνευματικό μωσαϊκό. Οι φοιτητές, σαν τους σπόρους που ο άνεμος της χάριτος διασκορπίζει στην αχανή ήπειρο, θα ριζώσουν στα πιο απόμακρα μέρη της Αφρικής. Από τα βάθη του Κονγκό μέχρι τις ακτές της Τανζανίας, από τις ερήμους της Αιθιοπίας ως τα δάση της Ουγκάντας, θα μεταφέρουν το φως της Ορθοδοξίας. Η πνευματική διακονία που επιτελείται σήμερα στη Θεολογική Σχολή θα καρποφορήσει αύριο σε εκατοντάδες ενορίες, όπου οι νέοι ιερείς θα μεταδώσουν τη ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας στη γλώσσα και την καρδιά του λαού τους. Μέσα από την καθημερινή λειτουργική ζωή και την ποιμαντική διακονία, θα γίνουν ζωντανοί μάρτυρες της μεταμορφωτικής δύναμης του Ευαγγελίου, αποδεικνύοντας πως η Ορθοδοξία δεν είναι ξένη προς κανένα πολιτισμό, αλλά μπορεί να φυτρώσει και να καρποφορήσει σε κάθε γωνιά της γης.

Οι παρακλητικοί κανόνες ψάλλονται σε περισσότερες από τριακόσιες πενήντα εκκλησίες στην Κένυα. Ιερείς από τη φυλή των Μασάι, ντυμένοι με τα ιερά άμφια της Ορθοδοξίας πάνω από τα παραδοσιακά τους ενδύματα, γίνονται ζωντανή απόδειξη του πώς η χάρις του Θεού μεταμορφώνει τον άνθρωπο χωρίς να καταργεί την πολιτισμική του ταυτότητα. «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην… πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. 3,28).

Τα ορφανοτροφεία και τα σχολεία που ίδρυσε η Μητρόπολις γίνονται κιβωτοί σωτηρίας για χιλιάδες παιδιά. Εδώ, το ψωμί της γνώσης μοιράζεται μαζί με το ψωμί της ζωής, και η παιδεία συμπορεύεται με την πίστη. Η φλόγα της Ορθοδοξίας ανάβει σαν λαμπάδα στις καρδιές των νέων, φωτίζοντας τον δρόμο προς ένα μέλλον όπου η ελπίδα συναντά την πραγματικότητα. Σε κάθε γωνιά της αφρικανικής γης όπου υψώνεται ένα σχολείο, εκεί ανθίζει και ένα νέο περιβόλι πνευματικής καλλιέργειας, μια εστία φωτός που διαλύει το σκοτάδι της άγνοιας και του πόνου.

Στις εκκλησίες-αντίσκηνα της σαβάνας, όπου ο άνεμος φέρνει τη μυρωδιά της άγριας φύσης, οι πιστοί συγκεντρώνονται σε ιερή συνάξη, καθώς το φως του δειλινού διαπερνά τα λεπτά υφάσματα του προσωρινού ναού. Η προσευχή υψώνεται στον ουρανό της Αφρικής όπως τα πουλιά που διασχίζουν το απέραντο γαλάζιο, μεταφέροντας τους ψιθύρους της καρδιάς στον θρόνο του Υψίστου. «Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου» (Ψαλμ. 142,1). Τα αυτοσχέδια στασίδια, φτιαγμένα από κορμούς δέντρων που έχουν λειανθεί από τον χρόνο και την προσευχή, γίνονται θρόνοι βασιλικοί στη θεία λατρεία. Η φτώχεια του ναού μεταμορφώνεται σε πλούτο πνευματικό, καθώς οι ακακίες που περιβάλλουν τον ιερό χώρο στέκουν ως άγρυπνοι φρουροί της μυστικής λειτουργίας. Στα πρόσωπα των πιστών καθρεφτίζεται η αιώνια αλήθεια πως ο Θεός δεν κατοικεί σε χειροποίητα θυσιαστήρια, αλλά στις καρδιές των ταπεινών. Το θυμίαμα από τα αυτοσχέδια θυμιατήρια ανεβαίνει στα ουράνια μαζί με ύμνους στη γλώσσα Σουαχίλι, δημιουργώντας μια γέφυρα μεταξύ γης και ουρανού.

Στα πρόσωπα των φτωχών της Αφρικής, αντικρίζουμε το πρόσωπο του πάσχοντος Χριστού. Κάθε κομμάτι ψωμί που μοιράζεται γίνεται μυστικό κερί στο σκοτάδι της ανέχειας, φωτίζοντας την αέναη παρουσία της θείας αγάπης στον κόσμο. «Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν» (Ματθ. 25,35). Τα βαθουλωμένα μάτια των παιδιών μετουσιώνονται σε θύρες της ψυχής, όπου η ελπίδα ανατέλλει όπως το πρώτο φως που διαπερνά τα πρωινά σύννεφα. Η παραμικρή προσφορά, ανεξαρτήτως μεγέθους, μετουσιώνεται σε πετραδάκι στο ψηφιδωτό της θείας οικονομίας. Τα χέρια που απλώνονται να δεχθούν τη βοήθεια μετατρέπονται σε μυστικές τράπεζες, όπου τελείται το μυστήριο της αγάπης. Η πείνα του σώματος συναντά την πείνα της ψυχής για τον άρτο της ζωής, και στη συνάντηση αυτή αποκαλύπτεται το βαθύτερο νόημα της εκκλησιαστικής διακονίας. «Ὁ τρώγων τὸν ἄρτον τοῦτον ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα» (Ἰωάν. 6,58). Στη σιωπή της ανθρώπινης οδύνης, ακούγεται ο ψίθυρος της θείας παρηγοριάς, και κάθε δάκρυ που σκουπίζεται γίνεται μυστικό κρίνο στον κήπο της θείας αποκάλυψης.

Υπάρχουν στιγμές που η αγάπη μετριέται με τρόπους απλούς, καθημερινούς, ταπεινούς. Στη μεγάλη αγκαλιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, από την Κένυα μέχρι τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, από τις φαβέλες της Βραζιλίας ως τα ορεινά χωριά του Νεπάλ, από τα νησιά της Ινδονησίας ως τις απομακρυσμένες κοινότητες της Παπούα Νέας Γουινέας, ένα ποσό που για μας μπορεί να μοιάζει πολύ μικρό, μεταμορφώνεται σε ημέρες ζωής για ένα παιδί. Είναι σαν το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων να επαναλαμβάνεται αθόρυβα σε κάθε γωνιά της γης όπου η Ορθόδοξη ιεραποστολή απλώνει το χέρι της αγάπης: «Λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε» (Ματθ. 14,19).

Η προσφορά μας, όσο μικρή κι αν φαίνεται, γίνεται ψωμί στα χέρια των ιεραποστόλων. Ψωμί που τρέφει όχι μόνο σώματα, αλλά και ψυχές. Ψωμί που μαρτυρά πως η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα, πως η Ορθοδοξία είναι πράξη και όχι μόνο λόγια. Δεν είναι υποκριτική επίδειξη ηθικού ύψους αλλά ταπείνωση και προσφορά. Μπορεί να μην είναι όλοι κλητοί να εγκαταλείψουν τον κόσμο και τις υποχρεώσεις τους για να υπηρετήσουν στο πεδίο της ιεραποστολής, όμως, «ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις ἐπ’ εὐλογίαις καὶ θερίσει» (Β’ Κορ. 9,6). Μπορούμε να γίνουμε ιεραπόστολοι στην καρδιά, να μεταμορφώσουμε την καθημερινότητά μας σε διακονία αγάπης μέσω της έμπρακτης βοήθειάς μας. Είτε προσφέροντας οι ίδιοι, είτε μεταλαμπαδεύοντας το ιεραποστολικό μήνυμα σε άλλους, γινόμαστε κρίκοι στην αλυσίδα της θείας πρόνοιας. «Καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων» (Ἰωάν. 4,36). Ο Θεός, βλέποντας την προαίρεσή μας, θα στείλει κάποιον να απλώσει χέρι βοηθείας σε αυτές τις ψυχές που διψούν για την αλήθεια και εκλιπαρούν για ένα πιάτο φαγητό. Στους τραπεζικούς λογαριασμούς της Ιεράς Μητροπόλεως Ναϊρόμπι, κάθε κατάθεση, κάθε μικρή μηνιαία προσφορά, γίνεται φως στα μάτια των παιδιών που αντικρίζουν το αύριο με ελπίδα.

Ιερά Μητρόπολη Ναϊρόμπι:

Στοιχεία λογαριασμού σε Δολάρια: Όνομα: ORTHODOX ARCHBISHOPRIC OF KENYA Αριθμός λογαριασμού: 0227050969 Τράπεζα: ABSA BANK Υποκατάστημα: MOI AVENUE Κωδικός Swift: BARCKENX

Στοιχεία λογαριασμού σε Ευρώ: Όνομα: ORTHODOX ARCHBISHOPRIC OF KENYA Αριθμός λογαριασμού: 22120029759700 Τράπεζα: CO-OPERATIVE BANK Υποκατάστημα: KAWANGWARE
Κωδικός Swift: KCOOKENA

Άμεσα συνελήφθη ένα άτομο στην Βέροια για απόπειρα ληστείας

Εισήλθε σε κατάστημα και με απειλή μαχαιριού προσπάθησε να αφαιρέσει χρήματα

Άμεσα συνελήφθη χθες (8 Νοεμβρίου 2024) το βράδυ στην Βέροια, από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Βέροιας, ένας ημεδαπός άνδρας, για απόπειρα ληστείας και για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων.

Ειδικότερα, λίγο νωρίτερα ο προαναφερόμενος άνδρας εισήλθε σε κατάστημα και με την απειλή μαχαιριού ζήτησε χρήματα, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να αφαιρέσει οτιδήποτε και διέφυγε.

Μετά από συντονισμένες ενέργειες των αστυνομικών εντοπίστηκε λίγο αργότερα και συνελήφθη.

Η έρευνα των αστυνομικών συνεχίζεται για να εξακριβωθεί η τυχόν συμμετοχή του και σε άλλες παρόμοιες αξιόποινες πράξεις.

Ο συλληφθείς, με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Βέροιας.

Με την πρωτοβουλία των μαθητών, των καθηγητών και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων το 1ο ΓΕΛ Αλεξάνδρειας συλλέγει προϊόντα μακράς διάρκειας για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου. Στην παραπάνω εικόνα αναφέρονται τα προϊόντα όπου μπορούν να συλλεχθούν καθώς επίσης τον χώρο και τις ώρες που μπορούν να συλλεχθούν.

Μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά! Ας στηρίξουμε την δράση τους και ας σταθούμε στο πλευρό όσων το έχουν ανάγκη.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6936887159

Οι ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις ιδιωτικές αερομεταφορές αυξήθηκαν κατά 46% μεταξύ 2019 και 2023, σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Communications Earth & Environment» του ομίλου Nature.

Η ιδιωτική αεροπορία χρησιμοποιείται από περίπου το 0,003% του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά εκπέμπει σημαντικά περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα ανά επιβάτη από ό,τι οι εμπορικές πτήσεις. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων για περισσότερες από 18,5 εκατομμύρια ιδιωτικές πτήσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2019 και 2023 από σχεδόν 26 χιλιάδες ιδιωτικά αεροσκάφη τύπου business jet, τα οποία αντιπροσωπεύουν τη συντριπτική πλειονότητα της ιδιωτικής αεροπορίας. Στη συνέχεια υπολόγισαν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κάθε πτήσης συνδυάζοντας το διαφημιζόμενο ποσοστό κατανάλωσης καυσίμου του μοντέλου του αεροσκάφους με τη διάρκεια της πτήσης και την τροχιά.

Όπως διαπίστωσαν, αυτές οι πτήσεις παρήγαν αθροιστικά περίπου 15,6 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα σε άμεσες εκπομπές το 2023, κατά μέσο όρο περίπου 3,6 τόνους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ανά πτήση. Αυτό σηματοδοτεί αύξηση των εκπομπών από την ιδιωτική αεροπορία κατά 46% σε σύγκριση με το 2019.

Σχεδόν οι μισές πτήσεις ήταν μικρότερες από 500 χιλιόμετρα. Επίσης, η ιδιωτική αεροπορία συγκεντρώνεται κυρίως στις ΗΠΑ (68,7% των αεροσκαφών). Η ανάλυση των σχεδίων πτήσης εντοπίζει εκτεταμένα ταξίδια για λόγους αναψυχής, αλλά και για πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις.

Σύμφωνα με τη μελέτη, υπήρξαν σημαντικές αυξήσεις εκπομπών γύρω από ορισμένα διεθνή γεγονότα, όπως η διεθνής σύνοδος των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή COP 28 που συνδέθηκε με 644 ιδιωτικές πτήσεις, οι οποίες παρήγαν 4.800 τόνους διοξειδίου του άνθρακα, αλλά και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 που συσχετίστηκε με 1.846 ιδιωτικές πτήσεις, οι οποίες παρήγαν 14.700 τόνους.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s43247-024-01775-z

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατανάλωση τροφίμων υψηλής επεξεργασίας, διατροφή πολύ φτωχή σε φρούτα, πολύ πλούσια σε αλάτι…οι κακές διατροφικές συνήθειες έχουν ένα κρυφό υγειονομικό κόστος που ξεπερνά τα 8.000 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) που ζητά «επείγουσα δράση» για την αναμόρφωση των παγκόσμιων αγροδιατροφικών συστημάτων.

Αυτά τα 8.100 δισεκατομμύρια δολάρια συνδέονται με την απώλεια παραγωγικότητας που οφείλεται στις ασθένειες που προκαλούνται από την διατροφή (διαβήτης, καρκίνος, καρδιαγγειακές νόσοι…), σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του οργανισμού.

Το αόρατο αυτό κόστος προστίθεται στο ήδη γνωστό και εντοπισμένο κόστος των ιατρικών δαπανών και οδηγεί στον διπλασιασμό του πραγματικού υγειονομικού κόστους της διατροφής μας.

Οι επιπτώσεις στην υγεία αντιπροσωπεύουν σε παγκόσμιο επίπεδο το 70% του συνολικού κρυφού κόστους της παραγωγής τροφίμων, που προστίθεται στο περιβαλλοντικό, το κοινωνικό κλπ κόστος.

Την ευθύνη για το ήμισυ αυτού του υγειονομικού κόστους έχει η φτωχή σε πλήρη (ακατέργαστα) δημητριακά διατροφή, η κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων προϊόντων, φαινόμενο γενικευμένο (με την εξαίρεση ορισμένων χωρών της Αφρικής και ίσως της Ινδίας), διατροφή φτωχή σε φρούτα (το φαινόμενο αφορά ολόκληρο τον κόσμο) και η πλούσια σε αλάτι διατροφή.

Ακολουθεί η διατροφή πλούσια σε  προϊόντα επεξεργασμένου κρέατος (λουκάνικα, αλλαντικά κλπ), σε κόκκινο κρέας και φτωχή σε λαχανικά…

Ανάλογα με την χώρα, το κρυμμένο υγειονομικό κόστος αντιπροσωπεύει μέχρι και το 10% του ΑΕΠ, κυρίως σε ό,τι αφορά ορισμένες αναδυόμενες χώρες, σύμφωνα με την έκθεση, που καλύπτει 153 χώρες και το 99% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ο υπολογισμός αυτός αντιπροσωπεύει το μίνιμουμ διότι δεν περιλαμβάνει τα φαινόμενα του υποσιτισμού που αντιπροσωπεύουν επίσης κόστος, σύμφωνα με τον FAO.

Και τι μπορεί να γίνει; Ο  FAO επισημαίνει «την ανάγκη πιο φιλόδοξων δεσμεύσεων των χωρών» και αναθέτει ρόλους κατά μήκος της αλυσίδας που ξεκινά από τον παραγωγό και φθάνει μέχρι τον καταναλωτή.

Ο  FAO προειδοποιεί για τον κίνδυνο το βάρος αυτών των αλλαγών να πέσει κυρίως στους ώμους των αγροτών που βρίσκονται «στην γραμμή του μετώπου».

«Οι όλο και πιο παγκοσμιοποιημένες εφοδιαστικές αλυσίδες και η ανισορροπία των δυνάμεων ρίχνει συχνά το φορτίο της αλλαγής στις ευάλωτες πλευρές, όπως οι παραγωγοί, που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξημένα κόστη που συνδέονται με το ρυθμιστικό πλαίσιο και με την άσκηση πιέσεων για την μείωση των τιμών», επισημαίνεται στην έκθεση.

Το υγειονομικό κόστος « που αναλαμβάνει η κοινότητα είναι αόρατο και άρα κανείς δεν δίνει προσοχή και κατά συνέπεια κανείς δεν θέλει πραγματικά να διευθετήσει το πρόβλημα», λέει ο David Laborde, διευθυντής του τμήματος Αγροδιατροφικής Οικονομίας του FAO.

«Πρέπει να βγούμε από την παγίδα στην οποία ο καταναλωτής δεν θέλει να πληρώσει, ο μεταπράτης δεν θέλει να πληρώσει, το κράτος λέει “δεν έχω χρήματα” και η τάση είναι να μεταφερθούν τα κόστη στον αγρότη», με άμεση συνέπεια διαδηλώσεις σαν αυτές που ζήσαμε στην Ευρώπη τον περασμένο χειμώνα και, εν τέλει, αδράνεια.

Οι αγροτικοί παραγωγοί πρέπει να έχουν πρόσβαση στις τεχνολογίες, να πληρώνονται για τις οικοσυστημικές τους υπηρεσίες και οι πιστοποιήσεις (βιολογικό προϊόν, fair trade) αποτελούν εργαλείο για καλύτερο εισόδημα, σύμφωνα με την έκθεση. «Η αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα και οι επενδυτές έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο». Επίσης, οι καταναλωτές αποτελούν «το τελευταίο κομμάτι του παζλ», όταν επιλέγουν υγιεινά, αειφόρου παραγωγής τρόφιμα».

«Οικονομικά κίνητρα, καμπάνιες ενημέρωσης, ρυθμιστικό πλαίσιο μπορούν να υποστηρίξουν την αλλαγή, κυρίως τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά», όταν «σε πολλές χώρες, πληθυσμοί φέρουν το διπλό φορτίο του υποσιτισμού/πάχους ή ασθένειας».

Για παράδειγμα, η φορολόγηση των ποτών που περιέχουν ζάχαρη ή η επιδότηση των φρούτων και των λαχανικών δίνουν «θετικά αποτελέσματα», σύμφωνα με την έκθεση.

 «Η διεθνής κοινότητα μπορεί πάντα να ελπίζει ότι η καινοτομία επιλύει τα προβλήματα των αγροδιατροφικών συστημάτων, αλλά η καινοτομία μόνη της δεν θα τα κατευθύνει πιθανότατα προς την βιωσιμότητα: η διαχείρισή τους πρέπει να αλλάξει χάρη στην πολιτική βούληση», καταλήγει στην έκθεσή του ο FAO.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Θεωρητικά, η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο είναι ο χειρότερος εφιάλτης της Ουκρανίας. Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος έχει επίμονα αρνηθεί να καταδικάσει την εισβολή του Πούτιν. Φαίνεται να θαυμάζει τον δικτατορικό τρόπο διακυβέρνησής του. Προσπάθησε τουλάχιστον μια φορά να εκβιάσει την Ουκρανία με εργαλείο τη στρατιωτική βοήθεια. Αποτελεί έτσι έκπληξη, αλλά και ένδειξη της κατάστασης στην Ουκρανία, η πληροφορία ότι πολλοί ανώτατοι αξιωματούχοι στο Κίεβο ήλπιζαν να νικήσει ο Τραμπ. Απέναντι στο δίλημμα ανάμεσα σε έναν Πρόεδρο που δίνει βοήθεια με το σταγονόμετρο κι έναν απρόβλεπτο Πρόεδρο που περιφρονεί τους κανόνες, έδειχναν να προτιμούν τον δεύτερο.

Ο Πρόεδρος Ζελένσκι συνεχάρη γρήγορα τον Τραμπ για τη νίκη του, αναφερόμενος στο «αποφασιστικό ηγετικό του πνεύμα». Κι αυτά δεν είναι μόνο λόγια. Σε ιδιωτικό επίπεδο, το επιτελείο του δεν κρύβει την απογοήτευσή του για τη διστακτικότητα της κυβέρνησης Μπάιντεν και το χάσμα ανάμεσα στο ότι «θα είμαστε με την Ουκρανία για όσο χρειαστεί» και σε πράξεις που δείχνουν το αντίθετο.

Η άρνηση της Αμερικής να δώσει άδεια στην Ουκρανία να χρησιμοποιεί τους πυραύλους της για επιθέσεις εντός της Ρωσίας, οι καθυστερήσεις στη χορήγηση στρατιωτικής βοήθειας και η αδυναμία της να προσφέρει ουσιαστικές εγγυήσεις ασφαλείας εισπράττονται από το Κίεβο ως ενδείξεις ανικανότητας και υποκρισίας. Η νίκη του Τραμπ δίνει τώρα μια διέξοδο σε ένα αιματηρό αδιέξοδο ή, ακόμη χειρότερα, μια ήττα.

Στην προεκλογική του εκστρατεία, ο Τραμπ υποσχέθηκε να τελειώσει τον πόλεμο σε 24 ώρες. Κανείς, πιθανότατα ούτε ο ίδιος, δεν ξέρει σε τι συνίσταται το ειρηνευτικό του σχέδιο. Το ένα σενάριο, που συνδέεται με τον μελλοντικό αντιπρόεδρο Βανς, είναι το πάγωμα της σύγκρουσης στη σημερινή κατάσταση και η υποχρέωση της Ουκρανίας να παραμείνει ουδέτερη, χωρίς εγγυήσεις ασφαλείας. Το άλλο σενάριο, που συνδέεται με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, είναι η αύξηση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο. Στο δεύτερο αυτό σενάριο, θα μπορούσε να παραμείνει ανοιχτή και η προοπτική της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.

Το να «πουλήσει» εντελώς ο Τραμπ την Ουκρανία δεν φαίνεται πιθανό, καθώς κάτι τέτοιο θα προσέκρουε σε αντιδράσεις της Ρεπουμπλικανικής του βάσης. Ο Τραμπ δεν θέλει να πάρει πάνω του την ήττα της Ουκρανίας. Μπορεί όμως να της ζητήσει ανταλλάγματα, όπως πρόσβαση στους φυσικούς της πόρους.

Η αλλαγή στην Ουάσινγκτον έρχεται σε μια δύσκολη στιγμή για τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας. Ύστερα από έναν χρόνο αντίστασης στη Ρωσία, που προκάλεσε τον θάνατο 57.000 Ρώσων στρατιωτών, η Ουκρανία έχασε μέσα σε έναν μήνα 620 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η Ρωσία επελαύνει σε διάφορα μέτωπα και η Ουκρανία προσπαθεί να αναπληρώσει τις απώλειες με επιστράτευση. Οι στόχοι, όμως, με το ζόρι έχουν εκπληρωθεί κατά τα 2/3. Την ίδια στιγμή, η Ρωσία προσελκύει στρατιώτες με γενναιόδωρα συμβόλαια, χωρίς να καταφύγει σε μαζική επιστράτευση. Σε έξι μήνες, η διαφορά αυτή θα φανεί και στα πολεμικά μέτωπα.

Ο Τραμπ θα θέλει να έχει διευθετήσει το θέμα πριν επιστρέψει στον Λευκό Οίκο. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει ο Πούτιν. Πηγές που πρόσκεινται στον Ρώσο ηγέτη δίνουν αντικρουόμενες πληροφορίες: τη μια μέρα λένε ότι θα ήταν αποδεκτό το πάγωμα των εχθροπραξιών, την επομένη μιλούν για παράδοση της Ουκρανίας. Με τις θερμοκρασίες να πέφτουν στο μηδέν, η Ρωσία αναμένεται να επαναλάβει τις επιθέσεις της εναντίον των ενεργειακών υποδομών της Ουκρανίας. «Θα καταστρέψουν το δίκτυο, θα προσπαθήσουν να δολοφονήσουν την ουκρανική ηγεσία», λέει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Βαντίμ Πριστάικο. «Οι επόμενοι τρεις μήνες θα είναι τρομεροί».

(Προέλευση: The Economist)
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Είναι βέβαιο ότι οι πολιτικές μάχες δίνονται και κερδίζονται στα χαμηλά στρώματα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο παράδειγμα από τον Μητσοτάκη που κατάφερε να νικήσει ακόμη και σε κορυφαία κάστρα της Αριστεράς, στα Δυτικά προάστια ή στις συνοικίες της Β’ Πειραιά. Οι μάχες αυτές κερδίζονται με συνεχείς προσεγγίσεις των προβλημάτων της κοινωνίας και συχνή παρουσία στις γειτονιές και στις συνοικίες.

Σήμερα, βλέπουμε να δίνει αυτές τις μάχες ΜΟΝΟΣ του ο πρωθυπουργός. Ελάχιστοι υπουργοί του μπορούν να τον ακολουθήσουν, ενώ κάποιοι «διαφημισμένοι» και προβεβλημένοι κάνουν ότι, μπορούν για να δημιουργούν κάθε τόσο δυσαρέσκεια με τις αποφάσεις τους. Και δεν μιλάμε για αυτονόητες αποφάσεις που έπρεπε να έχουν ληφθεί εδώ και δεκαετίες, αλλά για εκείνες που κτυπούν την μεσαία τάξη στο μαλακό της υπογάστριο, στο πορτοφόλι.

Ναι, η κυβέρνηση σήμερα εκταμιεύει ένα σημαντικό ποσό για επιδόματα. Πιάνουν τόπο αυτά, εκτός από μια προσωρινή ανακούφιση εκείνων που είναι εκτεθειμένοι σε οικονομικές κακουχίες; Αμφιβάλω.

Ναι, η κυβέρνηση σήμερα αυξάνει συντάξεις, αυξάνει τον κατώτατο μισθό, έχει μειώσει απίστευτα τη θηριώδη ανεργία που άφησε η Αριστερά, έχει αλλάξει το τοπίο της οικονομίας, έχει επενδύσει στοχευμένα στην άμυνα της χώρας και γενικά προσφέρει πολιτική σταθερότητα.  Όμως, τα πανάκριβα ενοίκια, οι τιμές στο super market, η ενέργεια κι η καθημερινότητα θυμίζουν εποχές χρεοκοπίας. Μιλάμε πλέον για σημαντικά τμήματα του πληθυσμού που για καμιά δεκαριά ημέρες τον μήνα, έχουν άδειο πορτοφόλι. Κι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που το βιώνουν είναι θυμωμένοι. Όπως ήταν θυμωμένοι οι Αμερικανοί από τα αντίστοιχα και τελικά …ψήφισαν Τραμπ. Το άδειο πορτοφόλι σκοτώνει τον ρεαλισμό και τη λογική. Κι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα γίνει το πανηγύρι του λαϊκισμού. Δεξιού/ακροδεξιού κι Αριστερού!

Ναι ο Θεοδωρικάκος το παλεύει. Καλύτερα από οιονδήποτε προκάτοχό του. Ήδη βλέπουμε μειώσεις τιμών σε μεγάλο αριθμό προϊόντων στα ράφια. Μα, φτάνει αυτό; Βλέπουμε από την πλευρά του υπουργού Ανάπτυξης και την συνεχή προσπάθεια αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Μα αυτό δεν θα επιφέρει άμεσα οφέλη.

Μήπως, λέμε μήπως, είναι λανθασμένος ο τρόπος  (μέσω αυτοδιοίκησης) που φτάνουν τα χρήματα του κράτους (επιδόματα και προγράμματα αλληλεγγύης) σε ομάδες που ζουν στα κόκκινα; Μήπως αυτά τα χρήματα πρέπει να δίνονται απ’ ευθείας στα χέρια όσων έχουν επισιτιστικό πρόβλημα, ούτως ώστε να έχουν τη δυνατότητα να τα ξοδεύουν όπου έχουν περισσότερες ανάγκες; Και μάλιστα πιο σύντομα απ’ ότι μέσω αυτοδιοίκησης; Ας το δουν στην κυβέρνηση.

Μήπως, λέμε μήπως, οι τακτικές επιδότησης κατοικίας δεν είναι αποτελεσματικές; Μήπως μια σημαντική λύση επίλυσης του προβλήματος (πέραν της σωστής απαγόρευσης των airbnbs στο κέντρο και πέριξ αυτού) είναι η προτεινόμενη από πολλούς ιδέα να αγοράσει το κράτος από τα fund, τα ακίνητα που έχουν αυτά αγοράσει από τα κόκκινα δάνεια και να τα διαθέσει στην αγορά; Όσο κι αν δεν είναι φιλελεύθερο μέτρο κάτι τέτοιο, ίσως είναι μια λύση. Όπως λύση θα μπορούσε να είναι κι η προοπτική δημιουργίας εργατικών κατοικιών -πολυκατοικιών, με σύγχρονα «πράσινα» χαρακτηριστικά. Με ανάπτυξη της οικοδομής και των παρεμφερών επαγγελμάτων.

Όπως και νάναι, κάτι πρέπει να γίνει τώρα. Σήμερα, ούτε καν αύριο…