Ομιλία του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργού και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο 3ο ετήσιο Συνέδριο της ΕΙΗΕΑ με τίτλο « Εφημερίδες 2026: Τεχνητή Νοημοσύνη – Ευκαιρίες και κίνδυνοι- Η επόμενη μέρα για τον Τύπο»
«Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αγαπητές και αγαπητοί εκπρόσωποι των ενώσεων, των φορέων και από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, αγαπητές και αγαπητοί φοιτήτριες και φοιτητές.
Είναι πάρα πολύ συγκινητική αυτή η εικόνα, αυτός ο συνδυασμός έμπειρων ανθρώπων της δημοσιογραφίας, της ενημέρωσης, ανθρώπων οι οποίοι εκπροσωπούν εδώ και πάρα πολλά χρόνια τον κλάδο, να συνυπάρχουν με το νέο αίμα, με τις επόμενες γενιές. Να επισημάνω και εγώ κάτι το οποίο είπε ο κ. Χατζηνικολάου και δεν είναι αυτονόητο πάντοτε στη χώρα μας σε αντίστοιχες συζητήσεις και συνέδρια ότι είστε όλες και όλοι εδώ και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και λέει πολλά.
Έρχομαι σήμερα ενώπιόν σας μία μέρα μετά την ψήφιση ενός πολύ σημαντικού νομοσχεδίου που αφορά τον εκσυγχρονισμό και την θεσμική θωράκιση της δημόσιας τηλεόρασης και την ενσωμάτωση του ΕMFA, δηλαδή του European Media Freedom Act. Δεν θα σας κάνω ανάλυση για τις νομοθετικές μας πρωτοβουλίες, θα σας πω ότι μέσα σε αυτά τα περίπου 2,5 χρόνια που έχω την τιμή να υπηρετώ αυτό το χαρτοφυλάκιο του Τύπου, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αυτό που κάνουμε υπό τις οδηγίες του Πρωθυπουργού και σε πολύ στενή συνεργασία με όλες τις ενώσεις και κυρίως την ΠΟΕΣΥ, την ΕΣΗΕΑ και όλες τις ενώσεις σ’ όλη την Ελλάδα είναι να κλείνουμε πληγές οι οποίες ήταν ανοιχτές για πάρα πολλά χρόνια.
Στην Ελλάδα, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, δεν ξέρω κι εγώ για πόσα χρόνια δίνονταν διαφημίσεις, κρατικά προγράμματα σε Μέσα τα οποία δεν διέπονταν από κανέναν κανόνα, με αποτέλεσμα στο ίδιο τσουβάλι να μπαίνουν οι υγιείς επιχειρήσεις που σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία μετά την λειτουργία των μητρώων είναι πάνω από το 80%-85%, με εκείνους οι οποίοι μπορεί να λειτουργούσαν πειρατικά. Όπως πολύ εύστοχα είχε επισημάνει η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ σε πάρα πολλές συναντήσεις που είχαμε, πριν τα μητρώα θα μπορούσε πολύ εύκολα ένας όμιλος να χρησιμοποιεί έναν δημοσιογράφο για δύο και για τρεις δουλειές και στο τέλος της ημέρας ο δημοσιογράφος να πληρώνεται μία φορά και ο όμιλος αυτός να παίρνει επιχορηγήσεις για το κανάλι, για την εφημερίδα και για το ραδιόφωνο.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια πριν την λειτουργία των μητρώων έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου μπορεί να μην είχες ενημερότητα αλλά διαφημίσεις θα έπαιρνες και εκείνος που πλήρωνε, εκείνος ο οποίος ήταν συνεπής, έπαινε στο ίδιο τσουβάλι με σένα. Δυστυχώς αυτή είναι μία από τις πολλές κακές πτυχές της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, η οποία, αγαπητά νεότερα παιδιά, έχει και πάρα πολλά καλά.
Έχουμε μεγάλη αγωνία πάντοτε όλες οι κυβερνήσεις να στηρίξουμε, με βάση τις αντοχές του τόπου, αυτούς οι οποίοι βρίσκονται σε δύσκολη θέση και καλά κάνουμε και το πραγματοποιούμε, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους συνεπείς γιατί ο συνεπής δεν σημαίνει ότι τα έχει λυμένα όλα, αλλά θυσιάζει πάρα πολλά άλλα πράγματα για να παραμείνει συνεπής. Σε αυτή λοιπόν τη λογική κινούνται και όλα τα επόμενα, σε αυτή τη λογική κινήθηκε και το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, παράλληλα με τις αλλαγές που κάνουμε εκεί, βάζουμε τάξη στο ανταποδοτικό τέλος, 9 στους 10 και τα τελευταία χρόνια 9,5 στους 10 πλήρωναν, οι άλλοι δεν πλήρωναν, κανένας δεν το έλεγχε όμως αυτό, πλέον, πηγαίνει στην ΑΑΔΕ.
Ενσωματώνουμε κάτι πάρα πολύ κομβικό μέσω του ΕMFA, δηλαδή διαφάνεια στη διαφήμιση. Νομοθετήσαμε το 30% στα περιφερειακά μέσα και παράλληλα μια καμπάνια πριν ξεκινήσει και αφού τελειώσει δημοσιεύεται και αν δεν γίνουν όλα αυτά είναι άκυρη από το Ελεγκτικό Συνέδριο, για να μπορούμε να ξέρουμε σε αυτόν τον τόπο ποιος λαμβάνει τι.
Αγαπητέ Πρόεδρε των ραδιοφώνων, έρχεται και αυτή η μεγάλη μεταρρύθμιση αφού ψηφιστούν οι αδειοδοτήσεις των περιφερειακών καναλιών. Φίλες και φίλοι, 23 χρόνια τα περιφερειακά κανάλια στη χώρα λειτουργούσαν με προσωρινές άδειες, λειτουργούν με προσωρινές άδειες. Είναι οι περιουσίες κάποιων ανθρώπων, είναι η επαγγελματική στέγη κάποιων άλλων και όλο αυτό απλά κάθε χρόνο ο εκάστοτε υπουργός ή υφυπουργός αρμόδιος για τον Τύπο το παρέτεινε για έναν χρόνο ακόμα, με λίγα λόγια «κλωτσούσε το κουτάκι προς τα κάτω». Τελειώνουν και όλα αυτά.
Αυτό το οποίο θέλω να σας πω είναι ότι ο τίτλος είναι επίκαιρος και δεν θα κρύψω τα λόγια μου, θεωρώ ότι η στήριξη του έντυπου Τύπου γι’ αυτό και στο πρόγραμμα το οποίο περιμένουμε όλοι «πώς και πώς» να εγκριθεί, αγαπητέ πρόεδρε, από την DG Comp, πήραμε την πολιτική απόφαση, προφανώς όλα τα Μέσα θα πάρουν ό,τι δικαιούνται με βάση τους τζίρους τους, με αντικειμενικά κριτήρια όπως και όλα τα προηγούμενα προγράμματα. Να πω εδώ ότι, σε συνεργασία με την ΕΙΗΕΑ, σε συνεργασία με όλες τις υπόλοιπες ενώσεις ραδιοφώνων, των ιστοσελίδων, των τηλεοπτικών σταθμών, όλα τα τελευταία χρόνια όσο μπορούσε το κράτος, στήριξε από αυτά τα οποία πραγματικά έχουν ανάγκη τα Μέσα πάντοτε με αντικειμενικά κριτήρια. Δεν ακούστηκε ούτε ένα παράπονο, δεν ακούστηκε τίποτα το οποίο να υπονοεί μια μεταχείριση υπέρ ενός Μέσου που μπορεί να θεωρηθεί φιλοκυβερνητικό ή κατά ενός άλλου Μέσου.
Πήραμε, όμως, μια απόφαση και περιμένουμε την έγκριση, στο πρόγραμμα το οποίο ουσιαστικά θα τρέξει για την επόμενη πενταετία και είναι ένα καινοτόμο πρόγραμμα στήριξης των Μέσων, να έχει τη μερίδα του λέοντος ο έντυπος Τύπος. Γιατί το κάναμε; Αυτό το κάναμε για δύο λόγους: Ο πρώτος λόγος είναι γιατί έχει μεγαλύτερη ανάγκη, αν και είναι η ναυαρχίδα του Τύπου για προφανείς λόγους, νέες τεχνολογίες, αλλάζουν οι εποχές. Ο έντυπος Τύπος έχει μεγαλύτερη ανάγκη και πρέπει να στηρίζεις αυτόν που έχει μεγαλύτερη ανάγκη.
Ο δεύτερος λόγος για μένα είναι ο πιο ουσιαστικός και είναι ο πυρήνας και το κλείσιμο της ομιλίας μου. Χωρίς τον έντυπο Τύπο, δεν μπορώ να φανταστώ πώς μπορούμε να πορευτούμε. Σε μία εποχή που τα ψέματα διαδίδονται με μεγαλύτερη ταχύτητα από την τεχνητή νοημοσύνη, μπορεί και οι πιο ειδικοί της τεχνητής νοημοσύνης να ζηλέψουν την ταχύτητα διάδοσης ψεμάτων. Σκεφτείτε ότι ζούμε στη χώρα που μπορεί να διακυβεύονται ακόμα και τα εθνικά συμφέροντα από κάποιους επιτήδειους που μπορεί να μιλάνε για μια «νεκρή κοπέλα στον Έβρο» που δεν υπάρχει.
Από την «ιδιωτικοποίηση του νερού» που δεν θα γίνει ποτέ, από το πολιτικό σύστημα που δεν μπορεί να διαχωρίσει τα φορολογικά έσοδα με τους φορολογικούς συντελεστές -καθόμαστε μεγάλοι άνθρωποι να συζητάμε το αυτονόητο ότι μειώνουμε φόρους και αυξάνουμε τα έσοδα- αλλά και άλλα πολλά, πολύ πιο επικίνδυνα, προσωπικές επιθέσεις, δήθεν σατιρικές εκπομπές οι οποίες μετατρέπονται σε ιεροκήρυκες, δολοφονίες χαρακτήρων, να βλέπουμε ανθρώπους που έχουν φίλους, παιδιά, να χρησιμοποιείται το πρόσωπό τους από διάφορα κόμματα και δήθεν να λένε πράγματα που δεν έχουν πει ποτέ. Αυτά όλα δεν μπορούν να γίνουν σε μια εφημερίδα.
Παραπέμποντας στον Αλμπέρ Καμύ, «μπορεί ο ελεύθερος Τύπος να είναι και κακός», υπάρχουν Μέσα τα οποία χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα, παρουσιάζουν ένα μέρος της αλήθειας, παρουσιάζουν κάποιες φορές ούτε το 1/10 της αλήθειας, όμως υπάρχουν και πάρα πολλά Μέσα τα οποία κάνουν εξαιρετική δουλειά. Και, εν πάση περιπτώσει, ο μόνος τρόπος να συνεχίσουμε να είμαστε σε ένα περιβάλλον μιας εδραιωμένης Δημοκρατίας, που κανείς δεν την αμφισβητεί και όλοι πρέπει να προστατεύουμε, είναι να έχουμε ισχυρό τον Τύπο.
Γιατί θεωρώ ότι το 2025, αν αθροίσουμε μια σειρά από κρίσεις, εισαγόμενες, δύσκολες, κρίση πληθωρισμού, ένα αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον, στο οποίο, θεωρώ, ότι η χώρα μας ισχυροποιείται, πρέπει να αθροίσουμε και μια κρίση ακόμα: την κρίση της παραπληροφόρησης. Σε αυτό, λοιπόν, το πεδίο, σε αυτό το περιβάλλον, θεωρώ ότι όλοι εσείς επιτελείτε ένα έργο καίριας σημασίας. Όσο, λοιπόν, έχω αυτή την ευθύνη και όσο συνεχίζουμε αυτή την συνεργασία, είμαι αισιόδοξος ότι θα έχουμε τέτοιες θετικές ειδήσεις, δηλαδή και χρηματοδότηση απ’ τη μια, όσο παραπάνω μπορούμε, σε όλους, οριζόντια, με αντικειμενικά κριτήρια, αλλά και κανόνες. Αυτό είναι το δίπτυχο, το οποίο γίνεται, γιατί στο τέλος της ημέρας χρειαζόμαστε έγκυρη ενημέρωση, ποιοτική ενημέρωση, αξιόπιστη ενημέρωση».
