Στο νοσοκομείο της Βέροιας διακομίστηκε τραυματισμένος ένας μαθητής που, κάτω από άγνωστες ακόμη συνθήκες, παρασύρθηκε από τρένο στην Αλεξάνδρεια.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από την αστυνομία, το περιστατικό συνέβη στις 8.10 το πρωί στην αποβάθρα του τοπικού σιδηροδρομικού σταθμού και πιθανόν κατά την εκκίνηση της αμαξοστοιχίας μετά από στάση.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, σε μικρή απόσταση από τον σταθμό βρίσκεται το σχολικό συγκρότημα ΕΠΑΛ. Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη, εάν ο τραυματίας μαθητής φοιτά στο συγκεκριμένο σχολείο και ενδεχομένως να κατευθυνόταν προς αυτό.

Το περιστατικό ερευνάται για να διευκρινιστούν οι ακριβείς συνθήκες τραυματισμού του ανήλικου.

Σε μια εποχή που τα πρότυπα ομορφιάς διαμορφώνονται από τα κοινωνικά δίκτυα, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, η έννοια της ομορφιάς φαίνεται εξαιρετικά σχετική και υποκειμενική.

«Η ομορφιά είναι κάτι πολύ συγκεχυμένο στο μυαλό των ανθρώπων. Αυτό που θεωρείται όμορφο στα μάτια του ενός, μπορεί να μην έχει την ίδια αξία για κάποιον άλλο. Αυτό που θεωρείται όμορφο στην Ελλάδα ενδεχομένως να μη θεωρείται όμορφο στη Κίνα ή στη Νότια Αφρική» αναφέρει ο πλαστικός χειρουργός – πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Αθανάσιος Εξαδάκτυλος μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή τη συμμετοχή σε ημερίδα, με θέμα: «Η καταπίεση της ομορφιάς: Ταυτότητα, Στερεότυπα και Κοινωνικές Προεκτάσεις». Παράλληλα, σημειώνει ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ως κοινωνικό φαινόμενο μια πίεση για αλλαγή της εμφάνισης μέσω της πλαστικής χειρουργικής, με συνέπεια κυρίως νεαρά άτομα, που επιδιώκουν να μοιάζουν με τα προβαλλόμενα  «πρότυπα», να καταλήγουν στην καταστροφή της φυσικής τους ομορφιάς.

«Βλέπουμε νεαρά κυρίως άτομα να καταπιέζονται επειδή δεν συμβαδίζουν με ένα συγκεκριμένο πρότυπο, που κατά περιόδους προκρίνεται από τα social media, από την τηλεόραση, από τον κινηματογράφο ή από οτιδήποτε άλλο. Με τη ροπή να πιάσουν ένα πρότυπο, το οποίο ενδεχομένως δεν τους ταιριάζει ή δεν είναι γι αυτά, καταστρέφουν μια φυσική ομορφιά που έχουν για να αποκτήσουν μια άλλη, η οποία είναι αφήνει ερωτηματικά» αναφέρει ο κ. Εξαδάκτυλος, τονίζοντας ότι «οι άνθρωποι στο κυνήγι της ομορφιάς θα πρέπει να μην καταστρέφουν την φυσική τους ομορφιά».

Καταστροφικό μπορεί να αποβεί σε βάθος χρόνου το «φούσκωμα» χειλιών και ζυγωματικών

Αναφερόμενος στους πιθανούς κινδύνους από τις παρεμβάσεις για το «φούσκωμα» των χειλιών και των ζυγωματικών ο κ. Εξαδάκτυλος τονίζει: «Το “φούσκωμα” των χειλιών σε βάθος χρόνου μπορεί να αποδειχθεί εντελώς καταστροφικό. Εξίσου καταστροφικό μπορεί να αποδειχθεί και το “φούσκωμα” των ζυγωματικών, τα οποία είναι θέμα χρόνου να πάρουν την κατιούσα και να κρεμάσουν» αναφέρει ο κ. Εξαδάκτυλος.

Είναι δικαίωμα του κάθε ατόμου να θέλει να βελτιώσει την εμφάνισή του, σημειώνει, τονίζοντας παράλληλα ότι άλλο είναι να θέλει μια γυναίκα να βελτιώσει την εμφάνισή της γιατί έχει μια μύτη που δεν ταιριάζει στο πρόσωπό της και άλλο είναι  να ζητάει από τον γιατρό να της «φουσκώσει» τα ζυγωματικά, γιατί φαντάζεται ότι δεν θα φαίνεται η γήρανση και μετά από μερικά χρόνια τα ζυγωματικά να κρεμάσουν και η εμφάνιση του προσώπου να είναι απογοητευτική. Και επίσης άλλο είναι ένα άτομο 18 ετών που έχει σαρκώδη χείλη να θέλει να τα «φουσκώσει», επειδή το είδε σε μια ινφλουένσερ, και στα 45 του, που φυσιολογικά αυτά τα χείλη του θα χαλαρώσουν, να χρειάζεται να τα «φουσκώνει» ξανά και ξανά.

Εξηγώντας γιατί μπορεί να αποβεί σε βάθος χρόνο καταστροφικό των «φούσκωμα», ο κ. Εξαδάκτυλος αναφέρει: «Στην πλειονότητα των περιπτώσεων χρησιμοποιείται υαλουρονικό. Εάν σε ένα χείλος δώσεις διπλάσιο όγκο από αυτόν τον οποίο έχει και αυτός ο διπλασιασμός του όγκου προέλθει από ένα υλικό όπως το υαλουρονικό, τότε το χείλος δεν θα έχει τη φυσιολογική του σύσταση. Δηλαδή δεν έχει μέσα μυικές μάζες που του δίνουν τον όγκο, αλλά θα έχει ένα αδρανές και ρευστό υλικό,  όπως είναι το υαλουρονικό. Όταν οι μυικές μάζες θα χάσουν τον όγκο τους λόγω ηλικίας, τότε για να μην είναι το  χείλος χαλαρό θα πρέπει να μπει και άλλο υαλουρονικό. Και τότε τα δύο χείλη πλέον δεν θα λειτουργούν ως χείλη, διότι πολύ απλά θα έχουν περισσότερο αδρανές υλικό και λιγότερο μυική μάζα. Αυτό το αδρανές υλικό φεύγει με τον καιρό, αλλά στο τέλος κάπου μένει, δεν φεύγει 100%. Και κάθε φορά “φουσκώνουμε” λίγο παραπάνω και λίγο παραπάνω. Είναι σαν ένα μπαλόνι που το παραφουσκώνεις και μπορεί να μην σπάσει ποτέ, αλλά κάποτε θα καταντήσει ανεπιθύμητο. Με άλλα λόγια, ένα νεανικό πρόσωπο αντέχει πιο πολύ έντονα χείλη, αλλά αυτό το πρόσωπο δεν είναι το ίδιο πρόσωπο, από μία ηλικία και μετά τα δυο χείλη δείχνουν πάνω του γκροτέσκα».

Πότε προτείνεται να γίνονται τέτοιες παρεμβάσεις

Όπως επισημαίνει ο κ. Εξαδάκτυλος, τέτοιες παρεμβάσεις μπορούν να γίνουν σε οποιαδήποτε ηλικία, όταν υπάρχει ανάγκη. «Όμως η ανάγκη πρέπει να έχει μέσα μια λογική και μια αρμονία. Όταν η λογική και η αρμονία ξεπερνιούνται, γιατί το πρότυπο ομορφιάς λέει ότι όλες πρέπει να αποκτήσουν Russian lips, τότε, στη συνέχεια, βρίσκουμε ένα πρόβλημα που δεν είχαμε εξαρχής» σημειώνει ο κ. Εξαδάκτυλος.

Παράλληλα τονίζει ότι δεν υπάρχει μία και μόνη ομορφιά. «Ομορφιές υπάρχουν πάρα πολλές. Οι πάρα πολλές ομορφιές έχουν ένα κοινό στοιχείο, την αρμονία. Εάν υπάρχει αρμονία, υπάρχει ομορφιά και αυτό ισχύει για όλα τα πρότυπα ομορφιάς. Βλέπουμε τη Ναόμι Κάμπελ, που είναι όμορφη και βλέπουμε και την Κλόντια Σίφερ και λέμε ότι και αυτή είναι όμορφη. Και οι δύο είναι όμορφες, αλλά δεν έχει καμία σχέση η μία με την άλλη. Υπάρχει ένας συγκεκριμένος μαθηματικός κανόνας. Ό,τι εμπίπτει σε αυτόν τον κανόνα είναι όμορφο. Όταν κάτι στην εμφάνιση ξεφεύγει από αυτόν τον κανόνα, τότε το μάτι αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάτι, το οποίο θεωρείται πλέον άσχημο. Οι εγκέφαλοι των ανθρώπων χωρίς να ξέρουν ποιος είναι αυτός ο κανόνας αντιλαμβάνονται ως ομορφιά, εφόσον υπάρχει αυτή η αρμονία» εξηγεί ο κ. Εξαδάκτυλος.

Η δύσκολη απόφαση του γιατρού

Απαντώντας στο ερώτημα «πώς αντιμετωπίζει ο πλαστικός χειρουργός ένα άτομο που ζητάει αλλαγές στην εμφάνισή του, που ενδεχομένως δεν του ταιριάζουν», ο κ. Εξαδάκτυλος σημειώνει ότι αυτό εξαρτάται από παράγοντες, όπως η ιατρική δεοντολογία, η συνείδηση του γιατρού και από το προσωπικό αισθητικό κριτήριο του γιατρού. «Η ιατρική δεοντολογία λέει ότι αν δεν μπορείς να ωφελήσεις κάποιον, δεν πρέπει να τον βλάψεις. Αλλά το τι θα κάνει ο γιατρός, στην περίπτωση που ο ασθενής ζητά κάτι που δεν του ταιριάζει, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πρώτον από τη συνείδηση του γιατρού, δηλαδή αν ο γιατρός αρνηθεί θα χάσει το οικονομικό αντίτιμο, το οποίο πολλές φορές είναι πολύ υψηλό. Εξαρτάται, επίσης, από την προσωπική αισθητική του γιατρού, δηλαδή ένας γιατρός μπορεί να έχει μία αισθητική παρασυρμένη από όλη αυτή την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τα πρότυπα, τα οποία ανέφερα προηγουμένως ή να έχει κακή αισθητική. Η αλήθεια είναι ότι, στην πραγματικότητα, κάποιοι γιατροί θα αρνηθούν, αλλά στο τέλος ένα άτομο που έχει μια εμπεδωμένη άποψη για κάτι, κάπου θα βρει κάποιον που θα το κάνει για οποιονδήποτε λόγο, είτε γιατί δεν έχει τη γνώση του τι θα παράξει αυτό το οποίο θα πράξει, είτε γιατί δεν υπάρχει ενδιαφέρον για το ποιες είναι οι μακροχρόνιες  επιπτώσεις, είτε γιατί δεν ενδιαφέρεται και κάνει τη σκέψη ότι αν δεν το κάνω εγώ, θα το κάνει κάποιος άλλος και γιατί να χάσω ασθενή» καταλήγει ο κ. Εξαδάκτυλος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καθώς οι θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνουν, το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο. Αυτό διαπιστώνει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Food».

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Aalto στη Φινλανδία μελέτησαν πώς οι μελλοντικές αλλαγές στη θερμοκρασία, τις βροχοπτώσεις και την ξηρασία θα επηρεάσουν τις συνθήκες καλλιέργειας 30 σημαντικών ειδών τροφίμων σε όλο τον κόσμο. Διαπίστωσαν ότι οι περιοχές χαμηλού γεωγραφικού πλάτους αντιμετωπίζουν σημαντικά χειρότερες συνέπειες από ό,τι τα μεσαία ή υψηλά γεωγραφικά πλάτη. Ανάλογα με το επίπεδο της αύξησης της θερμοκρασίας υπολογίζεται ότι έως και το ήμισυ της παραγωγής καλλιεργειών σε περιοχές με χαμηλό γεωγραφικό πλάτος θα κινδυνεύσει. Ταυτόχρονα, στις περιοχές αυτές αναμένεται να παρατηρηθεί μεγάλη μείωση της ποικιλομορφίας των καλλιεργειών.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν, εξάλλου, ότι η αύξηση της θερμοκρασίας θα μειώσει σημαντικά την ποσότητα των παγκόσμιων καλλιεργήσιμων εκτάσεων που είναι διαθέσιμες για βασικές καλλιέργειες: ρύζι, καλαμπόκι, σιτάρι, πατάτα και σόγια, οι οποίες αντιπροσωπεύουν πάνω από τα δύο τρίτα της παγκόσμιας ενεργειακής πρόσληψης τροφής. Επιπλέον, οι τροπικές ριζώδεις καλλιέργειες, όπως η γλυκοπατάτα, που αποτελούν κλειδί για την επισιτιστική ασφάλεια σε περιοχές με χαμηλό εισόδημα, καθώς και τα δημητριακά και τα όσπρια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα. Στην υποσαχάρια Αφρική, την περιοχή που αναμένεται να επηρεαστεί περισσότερο, σχεδόν τα τρία τέταρτα της σημερινής παραγωγής κινδυνεύουν αν η υπερθέρμανση του πλανήτη ξεπεράσει τους τρεις βαθμούς Κελσίου.

Αντίθετα, οι περιοχές μεσαίου και υψηλού γεωγραφικού πλάτους είναι πιθανό να διατηρήσουν τα παραγωγικά εδάφη τους, αν και οι ερευνητές εντόπισαν ότι οι ζώνες για συγκεκριμένες καλλιέργειες θα αλλάξουν και είναι πιθανό να αυξηθεί η ποικιλομορφία των καλλιεργειών σε κάποιες περιοχές. Για παράδειγμα, η καλλιέργεια εύκρατων φρούτων, όπως τα αχλάδια, θα μπορούσε να γίνει πιο συνηθισμένη στις βορειότερες περιοχές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η παλαιότερη συλλογή προϊστορικών οστέινων εργαλείων αποκαλύπτει ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου ήταν πιθανότατα ικανοί για πιο προηγμένη σκέψη ένα εκατομμύριο χρόνια νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Η μελέτη των εργαλείων παρουσιάζεται σε δημοσίευση στο περιοδικό Nature.

Στο φαράγγι Ολντουβάι, στη βόρεια Τανζανία, μια περιοχή που φημίζεται για τη μακρά ιστορία σημαντικών ανακαλύψεων σχετικών με την προέλευση του ανθρώπου, εντοπίστηκε μια συλλογή από 27 οστά που είχαν διαμορφωθεί σε εργαλεία χειρός πριν από ενάμισι εκατομμύριο χρόνια. Τα οστά προέρχονταν κυρίως από μεγάλα θηλαστικά, όπως ελέφαντες και ιπποπόταμους. Τα εργαλεία, που φτάνουν σε μήκος μέχρι και τα 38 εκατοστά, είναι κατασκευασμένα αποκλειστικά από τα οστά των άκρων των ζώων, τα οποία είναι τα πιο πυκνά και ισχυρά. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο σε τι ακριβώς χρησίμευαν τα εργαλεία, συμπεραίνεται λόγω του συνολικού σχήματος, του μεγέθους και των αιχμηρών άκρων τους ότι είναι πιθανό να χρησιμοποιήθηκαν για την επεξεργασία σφαγίων ζώων για τροφή.

Πρόκειται για την πρωιμότερη συλλογή οστέινων εργαλείων που έχει βρεθεί ποτέ και καταδεικνύει ότι τέτοια εργαλεία παράγονταν συστηματικά νωρίτερα από ό,τι πίστευαν οι αρχαιολόγοι. Πριν από αυτό το εύρημα, υπήρχαν ελάχιστες ενδείξεις για την ευρεία κατασκευή οστέινων εργαλείων πριν από περίπου 500.000 χρόνια και τα εργαλεία αυτά είχαν εντοπιστεί μόνο σποραδικά και σε μεμονωμένες περιπτώσεις και ποτέ με τρόπο που να υποδηλώνει ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου τα παρήγαγαν συστηματικά.

Αντίθετα, οι ενδείξεις για τα λίθινα εργαλεία χρονολογούνται τουλάχιστον 3,3 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ο τρόπος κατασκευής των οστέινων εργαλείων δείχνει ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου (Hominins- Ανθρωπίνοι) είχαν προηγμένη κατανόηση της τέχνης της κατασκευής εργαλείων και μπορούσαν να προσαρμόσουν τις δεξιότητες που είχαν στην επεξεργασία της πέτρας σε μια νέα πρώτη ύλη. Αυτό το γεγονός καταδεικνύει ένα σημαντικό πνευματικό άλμα και θα μπορούσε να υποδηλώνει, όπως σημειώνουν οι ερευνητές, ότι οι πρόγονοι των ανθρώπων εκείνη την εποχή διέθεταν μεγαλύτερο επίπεδο γνωστικών δεξιοτήτων και ανάπτυξης του εγκεφάλου από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες.

Δεν είναι σαφές ποιο είδος ανθρώπινου προγόνου κατασκεύασε τα εργαλεία, ωστόσο είναι γνωστό ότι εκείνη την εποχή ο Homo erectus και ο Paranthropus boisei ήταν κάτοικοι της περιοχής.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41586-025-08652-5

Credit φωτογραφίας: CSIC
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο κόσμος που κατέβηκε στα συλλαλητήρια, πέραν των συναισθηματικών φορτίσεων, της γραφικότητας κάποιων και της κομματικής εργαλειοποίησης, έστειλε κι ένα κορυφαίο μήνυμα προς την κυβέρνηση: Διαλύστε επιτέλους και ξαναφτιάξτε από την αρχή αυτό το κράτος -τέρας! Ένα κράτος διεφθαρμένο, άρρωστο, ανεύθυνο! Ένα κράτος που πήρε ένα αχθοφόρο, τον έκανε ….σταθμάρχη κι αυτός έστειλε κόσμο στον … άλλο κόσμο!

Στον 21^ο αιώνα ΔΕΝ είναι νοητό το ρουσφέτι κι ο «δικός» του «δικού» στο δημόσιο και κυρίως στις παλιές ΔΕΚΟ. Είναι αδιανόητο ο συνδικαλισμός να αποτρέπει ή να μην επιτρέπει την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Στο κάτω κάτω της γραφής δεν είναι έντιμο απέναντι στην υπόλοιπη κοινωνία να καλύπτεται ο άχρηστος υπάλληλος και να μην απολύεται ούτε καν ο… φονιάς!

Στον 21^ο αιώνα, δεν μπορεί να μην υπάρχει εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο κράτος. Κι η εμπιστοσύνη κερδίζεται. Κερδίζεται αν η εξοστρακιστεί η δυσπιστία του πολίτη. Αυτό όμως δεν γίνεται όταν υπάρχουν ημέτεροι ή συνδικαλιστές του αισχίστου είδους ή μικροπολιτικές επιπέδου «Καλοχαιρέτα»…

Έχουμε φτάσει στο σημείο, η εργαλειοποίηση των Τεμπών, να προκαλεί βόμβα ακόμη και στο μαλακό υπογάστριο της Δικαιοσύνης. Την πλήττει κατά χυδαίο πολιτικό τρόπο ακόμη κι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Την πλήττει κι η υπόλοιπη αντιπολίτευση, πρωτοστατούντος του κόμματος που έχει στις τάξεις του κατάδικο βουλευτή και πρώην υπουργό, αλλά και του βεβαιωμένου επισήμως παραδικαστικού κυκλώματος!

Είναι και το άλλο: Ουδείς από την αντιπολίτευση τάσσεται ξεκάθαρα και «χωρίς ναι μεν, αλλά…» υπέρ της αξιολόγησης στον δημόσιο τομέα. Ουδείς! Θα πρόσθετα και πολλοί εξ εκείνων που διαδήλωσαν. Αν ρωτούσε κάποιος τους εκ των κομμάτων παρόντες αναφορικά με το αν πρέπει να απολύονται οι ανεπαρκείς δημόσιοι υπάλληλοι, δύσκολα θα λάμβανε καταφατική απάντηση.

Όπως και νάναι όμως, η πλειοψηφία έστειλε το μήνυμα. Είναι πάνδημο το αίτημα να αλλάξει αυτό το κράτος -τέρας και να σέβεται τον πολίτη.

 Η δε  πολιτική τάξη που δεν επενδύει στον λαϊκισμό, στην τοξικότητα και στον ανορθολογισμό, πρέπει να γίνει πρωτοπόρος σ’ αυτό.

Με όποιο κόστος…