Ο βουλευτής, τα πήρε στο κρανίο. Ως γνήσιος απόγονος των σταυροφόρων, «μπούκαρε» στην Εθνική Πινακοθήκη και έγινε βουλευτής- βάνδαλος! Έσπασε προθήκες, πέταξε στο έδαφος καλλιτεχνήματα και μετά …διαμαρτυρήθηκε κιόλας για το…παρακράτος του Μητσοτάκη που τον κράτησε, μέχρι ο εισαγγελέας να διαπιστώσει αν διέπραξε κακούργημα ή πλημμέλημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επαγγελματίες της θρησκείας προβαίνουν σε βανδαλισμούς εκείνων που θεωρούν ότι δεν τους αρέσουν οι λόγοι η τα έργα τους ή νομίζουν ότι τους προσβάλλουν. Έχουμε δει το έργο ουκ ολίγες φορές. Από τον Μεσαίωνα μέχρι τον σημερινό Μεσαίωνα που κάποιοι συνεχίζουν να ζουν. Οι οποίοι είναι απέναντι σε οτιδήποτε δεν συμβαδίζει με τα πιστεύω τους. Μέλη της πιο ζωντανής οπισθοδρομικής κομπανίας, με τις παρωπίδες και τις προκαταλήψεις τους, που φτάνουν στα έσχατα σημεία του ολοκληρωτισμού. Κι όχι μόνο, αλλά πράττουν το αντίθετο από αυτό που διδάσκει ο θεός τους. Από την ευσπλαχνία και την αγάπη του θεού του, ο βουλευτής της «Νίκης» έγινε βάνδαλος και φθονερός… Τσιμουδιά για αγάπη, λέξη για φιλευσπλαχνία, για έλεος, για προσευχή σωτηρίας εκείνων που τάχα υβρίζουν τον θεό τους…
Ναι, είναι βαθιά η έλλειψη καλλιέργειας σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας. Ναι, είναι βαθύ το χάσμα ανάμεσα στην υποκειμενικότητα της πίστης και την πραγματικότητα κι ανεκτικότητα. Μα, κάτι πρέπει να κάνει ο πολιτισμός. Και το σχολείο μέσω της γνώσης.
Όμως, τι να λέμε, τώρα. Όταν η χώρα μας είναι το μοναδικό θεοκρατικό κράτος του Δυτικού κόσμου, με βούλα θρησκείας στο Σύνταγμα και την απαίτηση της εκκλησίας που γίνεται αποδεχτή, ακόμη και στη διαμόρφωση των σχολικών προγραμμάτων, τι να περιμένει κάποιος; Όταν κλείνονται δρόμοι και πλατείες για να περάσει ένα…δόντι ή μια μασέλα ή ένα χέρι αγίου ή όταν επικαλούμαστε θαύματα και γραφές 20 αιώνων και τους πρωτόπλαστους, όταν η γη κι η ζωή έχουν ηλικία δισεκατομμυρίων χρόνων, τι να πει κάποιος; Απλά, αναπαράγονται βάνδαλοι… Παπαδόπουλοι….
Αμ ο άλλος; Που φόρεσε κοστούμι, έγινε εθνοπατέρας και πήγε στη Βουλή με την …παραίνεση προς μια γυναίκα συνάδελφό του… «άντε κάνε ένα παιδί», ενώ της έδωσε κι εναλλακτική λύση… «ή υιοθέτησε»;
Δεν τον ήξερα τον Κυριαζίδη. Νομίζω ελάχιστοι τον ήξεραν ανά το πανελλήνιο, αφού το πολιτικό του έργο είναι άκρως μηδενικό. Δεν είναι ο πρώτος. Ούτε είναι ο πρώτος που αντί προβιά φοράει κοστούμι. Χωρίς παραστάσεις, θα μπορούσε ίσως να είναι λάτρης του θανάτου που κουβαλούσε ο Καρυωτάκης…
Τι τον νοιάζει τον Κυριαζίδη τι κάνει ο ένας κι ο άλλος; Πώς μπαίνει κάτω από τα ρούχα του καθενός κι απαιτεί να ελέγξει τα «θέλω» του; Πάντως, κατάφερε κάτι: Τον έμαθε όλη η Ελλάδα. Αφού δεν μπορούσε μέσω της πολιτικής, έγινε μέσω της χυδαιότητας. Για την οποία δεν είχε καν την τσίπα να ζητήσει συγγνώμη, παρ’ ότι του υποδείχτηκε ακόμη και από συναδέλφους του της ΝΔ. Πολιτικός νεάτερνταλ, κατά σύμπτωση εκ της Λαϊκής Δεξιάς, που ασφαλώς…στενοχωριέται που δεν τον κάνει…υπουργό ο Μητσοτάκης… Ευτυχώς ο πρωθυπουργός, τον έστειλε σπίτι του, με μια αντίδραση υγιούς αυτοματισμού.
Κάτι τελευταίο: Όση αποστροφή δημιούργησε η φράση Κυριαζίδη, άλλη τόση προκάλεσε η άρνηση της Κωνσταντοπούλου να δεχθεί τη συγγνώμη που της ζήτησε ο Μητσοτάκης για λογαριασμό του βουλευτή, παρ’ ότι δεν έφερε καμιά ευθύνη ο ίδιος.
