Σημεία συνέντευξης Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Συνδέσεις» της ERTNews και τους δημοσιογράφους Κώστα Παπαχλιμίντζο και Στέλλα Παπαμιχαήλ.
Για την ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαγόρευση πρόσβασης στα social media από παιδιά κάτω των 15 ετών και τη στάση της Αντιπολίτευσης
Θα ξεκινήσω από την ευχάριστη οπτική και ανάγνωση της χθεσινής εξέλιξης, που είναι το γεγονός ότι αποτελεί πλέον νόμο του κράτους ένα σημαντικό νομοσχέδιο. Προφανώς αποτελεί ένα βήμα για να αντιμετωπίσουμε μια νέα πραγματικότητα, την οποία ειδικά όσοι γονείς μας ακούνε τη βιώνουν και έχει να κάνει με τους περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, συγκεκριμένων πλατφορμών, από την 1η Ιανουαρίου. Δεν είναι ένα τιμωρητικό μέτρο. Τα παιδιά προφανώς δεν μπορούμε να τα βάλουμε απέναντι ούτε θα τα βάζαμε ποτέ απέναντι, αλλά είναι ένα μέτρο το οποίο συμβαδίζει με τα προβλήματα της εποχής, συμβαδίζει με την ανάγκη αντιμετώπισης των προβλημάτων της εποχής. Η άλλη οπτική είναι η στάση της Αντιπολίτευσης, η οποία εδώ δεν θεωρώ ότι πρέπει να αναλυθεί με όρους κομματικής αντιπαράθεσης.
Θα το πω έτσι όπως το νιώθω. Οι άνθρωποι με τη χθεσινή τους στάση, τα κόμματα αυτά, μηδενός εξαιρουμένου- το ΠΑΣΟΚ ψήφισε «παρών», τα υπόλοιπα κόμματα ψήφισαν «κατά»- δείχνουν ότι είναι εκτός πραγματικότητας. Δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει στο κάθε σπίτι, δεν βλέπουν τι γίνεται γύρω τους, δεν ξέρω τι έχουν στο μυαλό τους, πάντως το να βάζεις ακόμα και σε ένα τέτοιο θέμα που θα έπρεπε να ενώνει όλο το πολιτικό σύστημα και ειδικά ας πούμε κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, που στο παρελθόν, στα μεγάλα, είχε δείξει μια θεσμική συνέπεια. Εδώ νομίζω ότι δείχνεις ότι είσαι πολύ μακριά από την κοινωνία, και αυτό είναι κάτι που αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις. Και δεν το λέω ούτε για να καταδικάσω, το λέω γιατί πραγματικά είναι λυπηρή η χθεσινή στάση των κομμάτων.
Για τα επιχειρήματα που προέβαλαν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης προκειμένου να μην ψηφίσουν το νομοσχέδιο
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 10 και μπορεί και παραπάνω μέρες κοσκινίζει. Πάντα θα βρουν μια πρόφαση. Κάτι πάντα θα βρουν να πούνε για να μην στηρίξουν μια πρωτοβουλία. Προφανώς αυτή η πρωτοβουλία δεν θα δημιουργήσει μια άλλη εντελώς εικόνα από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι όμως μια σημαντική κίνηση. Δεν αρκεί μόνο να βάλεις έναν περιορισμό, χρειάζονται και άλλες πρωτοβουλίες. Και έχουμε ξεκινήσει. Κάνουμε για παράδειγμα με το Υπουργείο Παιδείας, με την κ. Ζαχαράκη, ένα πολύ σημαντικό πρόγραμμα καλλιέργειας κριτικής σκέψης στα σχολεία, ξεκινήσαμε πιλοτικά, το συνεχίζουμε στα υπόλοιπα σχολεία. Είναι όλες οι πρωτοβουλίες αυτές οι οποίες μπαίνουν σταδιακά στα σχολεία και έχουν να κάνουν με την κριτική σκέψη.
Και να πω και κάτι: Έχουμε όλοι ευθύνη, και στην πολιτική, κάνουμε ο καθένας ένα πέρασμα, όσα χρόνια θέλει ο κόσμος, όσοι είναι αιρετοί, όσα χρόνια μας εμπιστεύεται ο Πρωθυπουργός, δεν είμαστε για πάντα. Αλλά γονείς- και όσοι δεν είναι γονείς, μπορεί να θέλουν να γίνουν, πολίτες, μέλη της κοινωνίας των πολιτών- είμαστε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Δεν πρέπει λοιπόν όταν αναλαμβάνεις κάτι πάρα πολύ σημαντικό, για παράδειγμα όταν εκλέγεσαι βουλευτής ενός άλλου κόμματος, να σκέφτεσαι μόνο με βάση το πώς θα πω «όχι» σε μια Κυβέρνηση. Πρέπει να σκέφτεσαι ότι πάνω απ’ όλα είσαι πατέρας, μητέρα, πολίτης, αδελφός. Δεν βλέπετε τι γίνεται γύρω μας, δεν βλέπουν οι άνθρωποι αυτοί τι είπε ένας καθηγητής στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής; Δημιουργούνται πλέον γενιές που ενημερώνονται μόνο από τα 15 δευτερόλεπτα του TikTok, δημιουργούνται πλέον γενιές οι οποίες δυσκολεύονται να διαβάσουν μια σελίδα ή να γράψουν μια γραμμή, ενώ είναι πάρα πολύ έξυπνα παιδιά.
Δεν φταίνε τα παιδιά, αλλά τα εργαλεία που τους δίνονται. Αυτή είναι μια διέξοδος, και δυστυχώς, για να μην κατηγορούμε μόνο τα παιδιά, δεν είναι τα παιδιά που υπάρχει πρόβλημα και εμείς που τα κάνουμε όλα σωστά. Εμείς. Πόσες φορές καταφεύγουμε σε εύκολες λύσεις; Πόσες φορές πέφτουμε στην παγίδα και πολλοί οι οποίοι μπορεί να παρασύρονται από ψέματα με την ενημέρωση των λίγων δευτερολέπτων. Και θα σας πω κάτι το οποίο δεν το σκεφτόμαστε. Όταν μιλάμε, πολλές φορές, έχω πει για την ταυτοποίηση χρηστών στο διαδίκτυο, το έχει αναφέρει και ο Πρωθυπουργός, στη συνομιλία του με τον Εμμανουέλ Μακρόν, για τους κανόνες που πρέπει να μπουν στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης όταν είναι μια πληροφορία, δεν το λέμε για την πολιτική αντιπαράθεση.
Αυτό είναι το τελευταίο. Σημαντικό είναι, γιατί όταν παραπλανάται μια ολόκληρη χώρα, θυμηθείτε τι έγινε πέρυσι στην επέτειο από το δυστύχημα των Τεμπών, είναι ζήτημα δημοκρατίας, δηλαδή το ότι είμαστε η πρώτη χώρα αυτή τη στιγμή με βάση τη Eurostat, η τελευταία στη διασταύρωση πληροφοριών. Υπάρχει ο κίνδυνος στην κόρη ή στο γιο κάποιου αντί ενός συνομήλικου, μιας συνομήλικης που δήθεν μιλάει, να είναι ένας περίεργος τύπος 40, 50, 60 ετών και να κρύβεται πίσω από ένα προφίλ.
Αν η κυβέρνηση φοβάται παρεμβάσεις μέσω του κυβερνοχώρου ενόψει εκλογών και αν θα ληφθούν μέτρα
Δεν θέλω να κινδυνολογώ κύριε Παπαχλιμίντζο, αλλά να ζούμε σε μια νέα πραγματικότητα. Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τις εκλογές, έχει να κάνει με τα πάντα. Μπορεί ξαφνικά να εμφανιστεί ένα βίντεο δύο μέρες πριν τις εκλογές ή μια άλλη μέρα που να μην έχει σχέση με τις εκλογές και να βάζει από τον πρωθυπουργό της χώρας μέχρι έναν οποιοδήποτε πολιτικό αντίπαλο να λέει κάτι που δεν έχει πει. Αυτό δεν πρέπει να έχει μια σήμανση ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης; Δεν μπορούμε να πάμε κόντρα στην τεχνολογία. Αλλά, πρέπει να κάνουμε σύμμαχό μας την τεχνολογία με κανόνες. Να ξέρει αυτός που το βλέπει αυτό το βίντεο ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Κοιτάξτε, όλα αυτά έχουν ειπωθεί από τον Πρωθυπουργό και από το αρμόδιο Υπουργείο.
Η θέση μας είναι γνωστή, ότι θεωρούμε ότι πηγαίνοντας και στις εκλογές πρέπει, οι κανόνες μπαίνουν ούτως ή άλλως από τη διακομματική επιτροπή και ξεκινάνε από τις εμφανίσεις των υποψηφίων μέχρι τις διαφημίσεις και όλα τα σχετικά. Θεωρώ ότι πρέπει όταν έρθει η ώρα να συζητηθούν κάποια πράγματα και να μπορούμε να τα επηρεάσουμε κιόλας, γιατί υπάρχουνε, δυστυχώς ή ευτυχώς, δυστυχώς εν προκειμένω, υπάρχουν αποφάσεις που δεν μπορούν να ληφθούν μόνο από την Ελλάδα. Για παράδειγμα, το πώς ταυτοποιεί ένα χρήστη ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης ή το πώς βάζει κανόνες όταν ανεβαίνει ένα βίντεο και τι σήμανση έχει.
Αυτό προφανώς είναι μια απόφαση, πρωτίστως ευρωπαϊκή, για το πώς θα διαπραγματευτεί με τις πλατφόρμες. Αλλά το να παίρνεις εσύ όσα μέτρα μπορείς ως κράτος, όπως το χθεσινό νομοσχέδιο, αυτό μπορούσαμε να το κάνουμε μέχρι ένα σημείο μόνοι μας. Έγινε σε συνεννόηση με την Ευρώπη, είναι μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε, σας θυμίζω, από τον ΟΗΕ. Δηλαδή, δεν είναι κάτι το οποίο έγινε εν κενώ από την κυβέρνηση. Δεν είναι καθόλου αντίθετο στην ευρωπαϊκή οδηγία. Και το ξαναλέω, δεν είναι θέμα κομματικής αντιπαράθεσης, γιατί νομίζω ήμουνα σαφής. Έχει να κάνει με το πώς αντιλαμβάνεται το κάθε κόμμα τη θέση του στην κοινωνία των πολιτών.
Για το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Η εξωτερική πολιτική δε νομίζω ότι πρέπει να αναλύεται με γηπεδικούς όρους. Δηλαδή, να μιλάμε για ήττες, ειδικά όταν μιλάμε για παράνομες πράξεις. Σκεφτείτε στο σπίτι που μένετε, ο μη γένοιτο, σε μία από τις διπλανές μονοκατοικίες, πολυκατοικίες, κτίσματα να διαπραχθεί μια παράνομη πράξη. Εδώ μιλάμε για κάτι παράνομο. Θα το λέγατε ποτέ ήττα του συμπολίτη σας που το υπέστη ή νίκη αυτού που το έκανε; Εδώ δε μιλάμε για ένα διπλωματικό παιχνίδι στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, που κάποιοι κέρδισαν και κάποιοι έχασαν. Εγώ θα σας πω ποια είναι η πραγματικότητα. Υπάρχει ένα δίκαιο, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, για να καταλαβαίνει ο κόσμος που μας βλέπει, δεν δίνει τη δυνατότητα σε κράτη που δεν έχουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές, όπως η Τουρκία και η Λιβύη, να συνάπτουν ένα τέτοιο μνημόνιο.
Άρα, το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο, όχι επειδή το λέει η κυβέρνηση, αλλά επειδή το λέει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Και το λέει η Ελλάδα μόνο; Όχι, το λέει η Ευρώπη σύσσωμη, το λέει η Αίγυπτος, το λέει το Ισραήλ… Εγώ θα σας πω κάτι. Επειδή την διάβασα την ανακοίνωση. Δεδομένου ότι όλοι, όχι έβαλαν πλάτη στην Ελλάδα, πλάτη στο νόμιμο που είναι αυτό το οποίο υπαγορεύεται το διεθνές δίκαιο και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δήλωσαν ότι όλα πρέπει να γίνουν με βάση το διεθνές δίκαιο. Νομίζω είναι σαφές. Άρα, όταν έρχονται δύο κράτη, κάτι το οποίο δεν είναι και καινούργιο, είναι μια εξέλιξη από το 2019 και προχωράνε σε κάτι το οποίο πέραν του ότι είναι άκυρο και ανυπόστατο, δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα, πέραν των δύο που το έκαναν για να το κάνουν, δεν μπορεί να έρχεσαι εσύ και να λες ήττα.
Γιατί; Γιατί στην πραγματικότητα με αυτό το οποίο λες, έστω και έμμεσα, εγώ δεν λέω ότι υπάρχει κανένας δόλος στο πολιτικό σύστημα να νομιμοποιηθεί η Τουρκία, προς Θεού. Χωρίς να το καταλαβαίνεις όμως νομιμοποιείς το παράνομο. Ποια είναι η πραγματικότητα; Στην εξωτερική πολιτική, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει κάνει όσα δεν έχουν γίνει όλα τα προηγούμενα, που προφανώς και οι προηγούμενοι από εμάς βάδισαν στον πατριωτικό δρόμο και στην υπηρέτηση εθνικών γραμμών. Αλλά εκ του αποτελέσματος, έχουμε καταφέρει να κάνουμε όλα όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Αυτές λοιπόν είναι πραγματικές νίκες, όχι «γηπεδικού» χαρακτήρα, αλλά γιατί ψήλωσαν την Ελλάδα. Εγώ δεν λέω ότι είναι μια ευχάριστη εξέλιξη, αλλά είναι μια εξέλιξη η οποία δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Και ενέργειες πάντοτε γίνονται. Αλλά να σας πω κάτι;
Μετά από ενέργειες της Κυβέρνησης αυτής, έγιναν 4-5 πράγματα που θα σας πω πολύ γρήγορα, που δεν τα είδαμε τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα. Κάποιοι δεν πρόλαβαν, κάποιοι δεν τα κατάφεραν. Όλοι ήθελαν. Η Κυβέρνηση αυτή πρόλαβε όμως και κατάφερε να έχουμε συμφωνία ΑΟΖ με την Αίγυπτο, η οποία από χθες επανεκκινούνται οι συζητήσεις για να επεκταθεί, ΑΟΖ με την Ιταλία, θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό. Ήταν μια πολύ σημαντική εξέλιξη. Εκεί αποτυπώνονται τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας με τη σφραγίδα της Ευρώπης. Όχι κάτι δηλαδή ανυπόστατο, κάτι επίσημο. Όλα όσα έχουν γίνει με τα εξοπλιστικά, στα οποία ήμασταν εκτός, F-16, F-35, ενώ οι γείτονές μας ήταν εντός και τώρα διαπραγματεύονται.
Τα F-16 δεν είναι κάτι που «θα», είναι κάτι που γίνεται. Όπως και τα F-35 είναι κάτι εξασφαλισμένο που προχωράει. Rafale, Belharra, είδαμε εικόνες και τις τελευταίες μέρες. Να σας πω κάτι; Όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Όλα αυτά δεν είναι στα λόγια. Όλα αυτά δεν είναι κόντρα στο Διεθνές Δίκαιο. Υπαγορεύονται από το Διεθνές Δίκαιο. Οι σχέσεις που έχουμε με άλλα Κράτη. Όταν, λοιπόν, η Ελλάδα έχει καταφέρει όλα αυτά μέσα σε επτά χρόνια, όταν η Ελλάδα έχει πετύχει στα χρόνια των κρίσεων και των πολέμων να σηκώσει ανάστημα, είναι άδικο να πυροβολάμε τα πόδια μας.
(ερώτηση σχετικά με τη στάση βουλευτών της ΝΔ) Για να είμαστε δίκαιοι και οι δύο βουλευτές που αναφέρατε, τόνισαν το παράνομο και το ανυπόστατο και ο κ. Καιρίδης χθες. Εγώ δεν συμφωνώ ότι υπάρχει θέμα ήττας. Είναι μια δυσάρεστη εξέλιξη, αλλά δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα, γιατί μιλάμε για κάτι άκυρο και ανυπόστατο. Και οι απαντήσεις της Ελλάδας, ακόμα και τις τελευταίες ημέρες, όχι μόνο, την ισχυροποίησαν ακόμα περισσότερο, και εν πάση περιπτώσει, δικαιώνονται οι αυτονόητα σωστές θέσεις, όμως οι βουλευτές και εκείνοι μίλησαν για κάτι παράνομο και ανυπόστατο. Και βέβαια, το έγραψε και ο κ. Καλογερόπουλος χθες στην ανάρτηση που έκανε στη συνέχεια και εκείνος επεσήμανε, για να τα βλέπουμε όλα όσα λέγονται, ότι έχουμε καταφέρει στην εξωτερική πολιτική όσα δεν είχαμε πετύχει πάρα πολλά χρόνια.
Για το αν υπάρχει ανησυχία για τις μεταναστευτικές ροές
Πλέον έχουμε σε μια εβδομάδα, μιλάμε συνολικά, έτσι, και θα πάω και στην Κρήτη, γιατί το Μεταναστευτικό είναι ένα ζήτημα όχι ελληνικό, ευρωπαϊκό και όχι μόνο. Η Ελλάδα, καταρχάς, έχει καταφέρει να το διαχειριστεί καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα, παρά το γεγονός ότι έχει την πιο δύσκολη γεωγραφία. Όσες ροές είχαμε σε μια εβδομάδα το 2015, το 2016, τώρα τις έχουμε μέχρι τώρα από την αρχή του χρόνου, συνολικά. Και μάλιστα, επειδή είναι μακριά το 2019, αλλά όχι και πολύ μακριά, δεν είναι πολύ μακριά εκείνα τα χρόνια που κάποιοι έλεγαν ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα. Από τότε μέχρι σήμερα μπορεί να έχουν μειωθεί οι ροές 80%, αλλά και από πέρυσι-φέτος οι ροές ήταν λίγο παραπάνω από 60.000, 61.000, τώρα είναι λίγο παραπάνω από 40.000.
Μειώθηκαν κατά 20.000. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Και επετεύχθη γιατί άλλαξε το νομικό πλαίσιο. Πλέον, όποιος έρχεται στην Ελλάδα παράνομα, ή θα φυλακίζεται ή θα κρατείται ή θα επιστρέφει. Δεν υπάρχει αυτό που λέμε το pull factor, ότι «ελάτε στην Ελλάδα γιατί μπορείτε με διάφορα, τέλος πάντων, τεχνάσματα, τα οποία μπορεί να εφευρίσκουν και οι λαθροδιακινητές, να παραμένετε εκεί καιρό». Γιατί εξετάζονται οι αιτήσεις ασύλου σε λίγους μήνες. Σε λίγες εβδομάδες πλέον. Γίνονται επιστροφές. Άρα αυτή είναι η εικόνα του Μεταναστευτικού. Ναι, νοτίως της Κρήτης υπάρχει μια πίεση τις τελευταίες ημέρες, αύξηση. Οι δομές μας είναι 50% σε πληρότητα. Γίνεται μια συζήτηση από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, συγκεκριμένη, για τις δομές. Υπό έλεγχο είναι η κατάσταση. Σίγουρα όμως, νοτίως της Κρήτης υπάρχει ένα alert. Αλλά δεν υπάρχει λόγος ευρύτερης ανησυχίας.
Σχετικά με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης και τις κινήσεις της ελληνικής Κυβέρνησης
Η απάντηση έχει δοθεί και ισχύει η ίδια απάντηση, ότι το έργο θα προχωρήσει κανονικά. Είναι ένα πολύ σημαντικό ενεργειακό έργο, που αίρει την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου, ενός κράτους μέλους της Ευρώπης, πολύ σημαντικού για εμάς. Η Κύπρος για την Ελλάδα είναι κάτι παραπάνω από ένα ευρωπαϊκό κράτος. Είναι η Κύπρος που έχουμε κοινά αιτήματα, συμφέροντα, διεκδικήσεις. Είμαστε ένα έθνος. Εδώ μιλάμε όμως για ένα εξαιρετικά σημαντικό ενεργειακό έργο, το οποίο μάλιστα μπαίνει με τη σφραγίδα της Ευρώπης, με μια πολύ μεγάλη γαλλική εταιρεία. Ήδη έχουν γίνει τα αιτήματα αδειών στην Ελλάδα και μόνο. Άρα η μόνη χώρα, η οποία θα αδειοδοτήσει το έργο μέσω δύο διαδικασιών, από το Υπουργείο Εξωτερικών και από το Υπουργείο Ναυτιλίας, επειδή μιλάμε για ένα ξένο πλοίο, είναι οι ελληνικές αρχές και καμία άλλη αρχή. Και όπως γίνεται σε κάθε τέτοιο έργο, η εταιρεία θα προβεί στις δέουσες ενημερώσεις, όπως τις περιέγραψε προ ημερών ο Υπουργός Εξωτερικών.
Σχετικά με την κοινή παρουσία Καραμανλή – Σαμαρά σε εκδηλώσεις και το ενδεχόμενο ανάληψης πρωτοβουλίας από τη Νέα Δημοκρατία ή την Κυβέρνηση, ώστε να μη φτάσει στις εκλογές με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς απέναντί της.
Νομίζω ότι είναι λάθος να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι ανθρώπους, πολιτικούς, πολλώ δε μάλλον πρωθυπουργούς της χώρας και αρχηγούς εν προκειμένω του κόμματος που ανήκω και εγώ και μάλιστα από μικρό παιδί. Κάθε πολιτικός, κάθε προσωπικότητα είναι κάτι ξεχωριστό. Το γεγονός, ότι μπορεί να βρίσκονται μαζί σε μια εκδήλωση δεν σημαίνει κάτι. Ο καθένας εκφράζεται όπως πιστεύει. Και είναι δύο διαφορετικές, θεωρώ, περιπτώσεις. Σεβόμενος και τους δύο απολύτως, τη διαδρομή τους, το γεγονός ότι υπηρέτησαν την παράταξη, τους τίμησε η παράταξη να γίνουν αρχηγοί, δεν θεωρώ ότι είναι οι ίδιες περιπτώσεις. Γιατί ο κύριος Σαμαράς με κάποια πράγματα που είπε και έγραψε, έκανε αναπόφευκτη μια πολύ δυσάρεστη εξέλιξη που ήταν η διαγραφή του. Κανένας δεν χάρηκε εκείνη τη μέρα, ούτε εκείνη την περίοδο, ούτε μέχρι σήμερα θεωρώ ότι είναι ευχάριστο αυτό, αλλά ήταν αναπόφευκτο.
Γιατί υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία δεν μπορείς να ξεπεράσεις, όπως είναι κάποιες διατυπώσεις για την εξωτερική πολιτική της χώρας, που όπως σας απέδειξα νομίζω προηγουμένως, όχι με λόγια, αλλά με συμφωνίες και επιτυχίες που δεν τις είχαμε δει δεκαετίες ολόκληρες, η Ελλάδα κατάφερε από το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης σε όλα τα επίπεδα να πρωταγωνιστεί. Αξίζει απλά να ρωτήσετε Έλληνες της ομογένειας, οι οποίοι έχουν και μια αυξημένη ευαισθησία για την πατρίδα, γιατί λείπουν από αυτήν, πώς αντιμετωπίζονταν τα προηγούμενα χρόνια και πώς αντιμετωπίζονται τώρα. Θεωρώ ότι αυτό δεν συμβαδίζει με όσα ακούστηκαν και δυστυχώς οδήγησαν σε αυτή τη δυσάρεστη εξέλιξη. Ο κύριος Καραμανλής έχει κατά καιρούς διατυπώσει επισημάνσεις, ανησυχίες, με έναν τρόπο όμως που δεν φαίνεται ότι θέλει να πληγώσει την παράταξη. Δεν το έχει κάνει ποτέ ο κύριος Καραμανλής και νομίζω ειδικά σε αυτό έχει δώσει δείγματα γραφής.
Άρα, ιδανικά θα θέλαμε να μην είναι κανένας εκτός. Αλλά δεν μπορούμε όμως και να κάνουμε εκπτώσεις σε μια πολιτική, η οποία δυναμώνει τη χώρα. Αυτό όμως έχει να κάνει και με τον κάθε έναν ξεχωριστά και νομίζω ότι δεν είμαι εγώ αυτός και κανένας άλλος, ειδικά από τους νεότερους, που θα υποδείξουν σε έναν πρώην πρωθυπουργό πώς θα κινηθεί. Εγώ είμαι αισιόδοξος, ενόψει των εκλογών, ότι η παράταξη θα συνεχίσει να βαδίζει ενωμένη και έχετε μεγάλη εμπειρία. Η Κυβέρνηση αυτή είναι μια Κυβέρνηση επτά ετών, σε πάρα πολύ δύσκολα χρόνια, κρίσεις που δεν μπορούσαμε να τις φανταστούμε, μια ακρίβεια λόγω των εισαγόμενων πληθωριστικών πιέσεων που έχει χρόνια να ζήσει η Ευρώπη και ευρύτερα, όχι μόνο η Ευρώπη, πόλεμοι. Η Ελλάδα έχει καταφέρει αυτά τα χρόνια να αντέξει, να δυναμώσει, να αυξηθεί όσο γίνεται το εισόδημα των πολιτών, παρά το γεγονός ότι πιέζεται με βάση τις τιμές και παράλληλα σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον ασταθές, να προχωρήσουν συμφωνίες και συμμαχίες που δεν μπορούσαμε όλες μαζί να τις δούμε τα προηγούμενα χρόνια.
«Ας μην πυροβολούμε, λοιπόν, τα πόδια μας» και εμείς στην παράταξη. Έχουμε μια ενωμένη κοινοβουλευτική ομάδα που έχει σταθεί αρωγός στις πολύ μεγάλες αλλαγές. Έχουμε ακόμα μπροστά μας κάποιους μήνες να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμά μας και νομίζω, έχοντας και την εμπειρία των προηγούμενων ετών, ότι όλα αυτά δεν τα έχουμε ξαναδεί. Έχουμε ξαναδεί ποτέ μια κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας με τόσες κρίσεις, τόσα προβλήματα -δείτε τις χθεσινές δύο δημοσκοπήσεις- να έχει διπλάσια διαφορά από το δεύτερο κόμμα; Ναι. Πρέπει να διανύσουμε μεγάλη απόσταση. Ναι, έχουμε πολλά να κάνουμε ακόμα και πολλά προβλήματα να λύσουμε, γιατί ο κόσμος έχει προβλήματα. Αλλά το ξαναλέω «μην πυροβολούμε τα πόδια μας».
Για την οικονομία και την ενεργειακή κρίση
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι βιώνουμε τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση της ιστορίας, όπως έχει ειπωθεί από τους αρμόδιους εκτός Ελλάδος. Αυτό, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει και να μην επηρεάσει και τη χώρα μας. Άρα, κρινόμαστε ως Κυβέρνηση συγκριτικά αντιλαμβανόμενοι πλήρως ό,τι αντιμετωπίζει ο κόσμος, πλήρως. Είναι πρωτοφανή όλα αυτά και έρχονται στη συνέχεια προηγούμενων κρίσεων. Σε τρία επίπεδα κινούμαστε. Το πρώτο επίπεδο είναι τα μέτρα που ψηφίζονται χρόνο με τον χρόνο, τα οποία έρχονται για να μείνουν. Και αυτά τα μέτρα ψηφίζονται, παράδειγμα οι μειώσεις φόρων, το γεγονός ότι θα δούνε, δηλαδή, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σε συνέχεια των μισθωτών, έναν φόρο που ήταν στο 29% να πέφτει κάτω από το 20%, από 20% και κάτω, αναλόγως με τα πόσα παιδιά έχει ο καθένας ή να μηδενίζεται αν κάποιος είναι τρίτεκνος ή πολύτεκνος ή νέος.
Αυτά προήλθαν και όλες οι άλλες παρεμβάσεις, τα ενοίκια που δίνονται, το ένα ενοίκιο στο 80% των ενοικιαστών και τα δύο ενοίκια σε καθηγητές, νοσηλευτές, γιατρούς. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αύξησε τις επενδύσεις, τις εκτόξευσε και τις εξαγωγές, δημιούργησε δουλειές, οι δουλειές δεν δημιουργούνται ως δια μαγείας και αύξησε τα έσοδα για να μπορεί το κράτος να δίνει πίσω αυτά στον κόσμο με όσο μεγαλύτερη ταχύτητα. Το δεύτερο επίπεδο παρεμβάσεων, είναι τα έκτακτα μέτρα που έχουμε ήδη πάρει. Είναι παραπάνω από τα παραπάνω έσοδα από τον ΦΠΑ, τον οποίο δεν έχουμε αυξήσει. Θυμίζω, τα παραπάνω έσοδα προέρχονται κυρίως από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Και το τρίτο επίπεδο μέτρων, παρεμβάσεων, είναι αυτό το οποίο για να το πετύχουμε, για να προχωρήσουμε σε αυτά, θέλουμε την ευρωπαϊκή άδεια, γιατί έχουμε φτάσει στα όρια των οροφών δαπανών. Ελπίζω η Ευρώπη να καταλάβει, ότι ζούμε σε χρόνια που απαιτούνται υπερβάσεις.
Δεν θέλω να πω τι θα γίνει, δεν μπορώ να το πω, δεν το γνωρίζω, δεν μπορώ να προεξοφλήσω ευρωπαϊκές αποφάσεις. Ξέρω, όμως, ότι όταν ο Πρωθυπουργός πήρε αυτή την πρωτοβουλία, κάποιοι εδώ στην Ελλάδα τον ειρωνεύτηκαν. Θυμηθείτε τι είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Ανδρουλάκης. Μίλησε για «γαλάζια γράμματα», ειρωνευόμενος τον Πρωθυπουργό. Τελικά αυτό ήταν μια από τις βασικές συζητήσεις σε επίπεδο κορυφής, σε επίπεδο ηγετών. Άρα ήταν μια αναγκαιότητα. Η Ευρώπη θα δώσει τις απαντήσεις της. (Δημοσιογράφος: Αν δεν τις δώσει, εμείς τι θα κάνουμε;).
Εμείς θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε κόντρα στη λογική των κυβερνήσεων στη χώρα, των περισσότερων από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Εμείς δεν θα πηγαίνουμε να υποθηκεύουμε το μέλλον της χώρας, να ψάχνουμε για λεφτά από «λεφτόδεντρα». Θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε τις συνθήκες, ούτως ώστε το κράτος να αυξάνει τα φορολογικά έσοδα όσο πιο γρήγορα μπορεί, ενώ μειώνονται οι φόροι, από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, ούτως ώστε να μπορεί συνεχώς να ανακοινώνει χρόνο με τον χρόνο και να εφαρμόζει μέτρα, όπως αυτά που ψηφίζονται, που θα αυξάνουν το εισόδημα των πολιτών. Αλλά το ξαναλέω, εμείς αυτά τα κάνουμε με στέρεα βήματα, με βάση τους δημοσιονομικούς κανόνες και δεν ερχόμαστε να κοροϊδέψουμε τον κόσμο.
Για τα όσα συμβαίνουν στον χώρο του μπάσκετ
Το είπα και χθες. Τυχαίνει, μάλιστα, και από μικρό παιδί, ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, να είναι το μπάσκετ. Προφανώς, όλα αυτά που βλέπουμε μας σοκάρουν όλες αυτές τις εικόνες. Υπάρχουν δύο επίπεδα. Το επίπεδο της Πολιτείας και της Δικαιοσύνης. Η Πολιτεία και, εν προκειμένω, το Υπουργείο Αθλητισμού δέχτηκε καταγγελίες τον Απρίλιο που μας πέρασε και τις διαβίβασε αρμοδίως στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού και στον αθλητικό Εισαγγελέα. Από εκεί και πέρα, η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της. Της έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιες είναι οι επόμενες ενέργειες. Τώρα είναι σε μια κορύφωση η ανακριτική διαδικασία.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τη Δικαιοσύνη να πάρει τις αποφάσεις της. Και το κυριότερο είναι, από το σημείο αυτό και μετά, το μεγάλο μέρος ενός προϊόντος που μας κάνει περήφανους, δεκαετίες ολόκληρες, από τότε που γεννήθηκα, λίγο πριν, το ’87 και τα προηγούμενα, βέβαια, χρόνια είχαμε μεγάλες επιτυχίες μέχρι και σήμερα, τη μεγάλη εικόνα που είναι το προϊόν, που είναι το μπάσκετ, που είναι οι αθλητές, που είναι όλοι όσοι το αγαπάμε και το βλέπουμε, στη συνέχεια να συνεχίσει να μας κάνει περήφανους. Αλλά ό,τι πρέπει να απομονωθεί, με βάση τα όσα θα πει η Δικαιοσύνη, προφανώς αυτό πρέπει να γίνει.
