Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη σε vidcast του Newsbomb και την δημοσιογράφο M. Γεωργαντή
Για την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις
Έχουμε δει σε επτά χρόνια και ειδικά τα τελευταία χρόνια από την Ελλάδα, από τον Πρωθυπουργό και σε επίπεδο συμβολισμών και σε επίπεδο ουσίας όσα δεν είχαμε δει όλα τα προηγούμενα χρόνια της μεταπολίτευσης. Και σε σχέση με τις ΗΠΑ και συνολικά σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Και για να πάμε στα των σχέσεών μας με τις ΗΠΑ- δεν θα σας πάω στα ενεργειακά, όλα αυτά τα οποία είπατε, που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τα προηγούμενα χρόνια και μετατρέπουν την Ελλάδα σε πύλη ενεργειακής εισόδου όχι μόνο για την Ευρώπη αλλά συνολικά- θα σας κάνω μια πολύ σύντομη αναδρομή σε σχέση με τα εξοπλιστικά προγράμματα. Γιατί έχει σημασία πού ήμασταν και που είμαστε.
Μια χώρα από το 2019, σε αυτή τη συζήτηση δεν ήταν πουθενά. Εκτός F-35 και εκτός προγράμματος αναβάθμισης F-16- και σε αντίθεση με εμάς, οι γείτονές μας ήταν στην αντίθετη μοίρα- σήμερα έχει εξασφαλισμένα 20 F-35, και ετοιμάζεται και ξεκινάει η εκπαίδευση των Ελλήνων πιλότων, δικαίωμα και δυνατότητα να πάμε συν 20, δηλαδή 40 , και είναι εντός προγράμματος F-16 ήδη πάνω από 50 F-16 Viper, έχουν έρθει στην Ελλάδα, έχουν έρθει, δεν είμαστε στο «θα» και θα φτάσουμε τα 83. Μια χώρα λοιπόν που πριν αναλάβει αυτή η Κυβέρνηση, δεν υπήρχε «στο χάρτη» των εξοπλιστικών προγραμμάτων με τις ΗΠΑ, τώρα όλα αυτά τα έχει προχωρήσει, τα έχει εξασφαλίσει. Και έρχονται κάποιοι και μας «ζητάνε τα ρέστα», γιατί πήρε μια υπόσχεση η Τουρκία.
Έχουμε αποφασίσει την πιο σοβαρή από τις πολιτικές, που είναι η εξωτερική πολιτική, όπως και όλες τις υπόλοιπες αλλά ειδικά τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, να την ασκούμε με βάση το αποτέλεσμα και την ουσία. Και όχι με βάση κινήσεις εντυπωσιασμού. Κάποιοι μπορεί να προτιμούν το δεύτερο.
Για τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας και τους «φιδέμπορους» στα εθνικά θέματα
Η απάντηση είναι πώς είμαστε έτη φωτός μπροστά σε σχέση με την χρονιά εκλογής της Κυβέρνησης αυτής και ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται η χώρα μας συγκριτικά με την Τουρκία, αδικεί όλα όσα έχουμε καταφέρει. Και θεωρώ ότι είναι και λάθος προσέγγιση μια χώρα να ετεροπροσδιορίζεται.
Πρώτον, ποιοι είναι οι «φιδέμποροι». Είναι όσοι από το πολιτικό σύστημα και δεν είναι απαραιτήτως ο κ. Τσίπρας αυτός που ήταν ο προηγούμενος Πρωθυπουργός, αλλά και κάποιοι συνάδελφοί σας κάποιες εφημερίδες κυρίως, που πρωτοσέλιδά τους θα τα ζήλευαν ακόμα και στην Τουρκία. Δηλαδή, τη στιγμή που ο τουρκικός Τύπος επιτίθεται στον Έλληνα Πρωθυπουργό για τα όσα είπε και δεν είχαν ειπωθεί ποτέ τα προηγούμενα χρόνια, μέρος μικρό, θλιβερή μειοψηφία, για να μην αδικούμε τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα εθνικά θέματα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μια θλιβερή μειοψηφία πρωτοσέλιδων στον ελληνικό τύπο, μιλάει για «πανηγυρική νίκη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν». Πρωτοσέλιδα που δεν τα βλέπουμε ούτε στην Τουρκία. Αυτό είναι θλιβερό. Είναι ό,τι πιο θλιβερό. Προκειμένου δηλαδή κάποιος να κάνει κακό στον Μητσοτάκη, υμνεί στην πραγματικότητα τον Ερντογάν, βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα και έτσι θεωρεί ότι κάνει καλό στην πατρίδα μας. Κάνει πάρα πολύ μεγάλο κακό. Τώρα, καταρχάς η διαδικασία στο Κογκρέσο δεν έχει παράμετρο μόνο τα S-400. Ακόμα και αν δεχθούμε τα δημοσιεύματα αυτά, που εγώ κρατάω μικρό καλάθι, γιατί μιλάμε για φήμες και δημοσιεύματα, δεν έχω λόγο να τα αμφισβητήσω, υπάρχουν μια σειρά από παράμετροι που πρέπει να ικανοποιηθούν, παράμετροι που πρέπει να τις ικανοποιήσει η Τουρκία. Άρα, ας αφήσουμε να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και να μην βιαζόμαστε. Το ξαναλέω όμως. Η Τουρκία αυτά που είχε δεδομένα, τώρα τα έχει ζητούμενα με μια σειρά από παραμέτρους, όπως είπαμε. Και η Ελλάδα που ήταν στο μηδέν, όλα αυτά τα έχει εξασφαλίσει. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν, εμείς που προσπεράσαμε όλα αυτά και πήγαμε μπροστά και στα F-16, και δεν είναι μόνο αυτά, είναι τα Rafale, είναι οι Belhara. Υπήρχαν όλα αυτά στον χάρτη μέχρι το 2019; Δεν υπήρχαν. Και δεν είναι μόνο τα εξοπλιστικά, που είναι μια σειρά από άλλα εξοπλιστικά προγράμματα. Θυμίζω ότι η Ελλάδα είναι σε μια «ελίτ» πέντε κρατών που ικανοποιούν την πρόβλεψη του 5% για δαπάνες για την άμυνα συνολικά στο ΝΑΤΟ. Αυτή λοιπόν η χώρα που είναι μία στις πέντε, πώς είναι δυνατόν να έχει μείνει πίσω; Πώς είναι δυνατόν μια χώρα που δεν υπήρχε στη συζήτηση η ΑΟΖ με την Ιταλία, η ΑΟΖ με την Αίγυπτο, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, τα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο -και όλα αυτά έχουν γίνει σε επτά χρόνια- να έχει μείνει πίσω; Πώς είναι δυνατόν μια χώρα που ο Πρωθυπουργός της, μια χώρα που είχε απέναντί της ένα γείτονα με το casus belli- το απαράδεκτο, το εκτός οποιαδήποτε λογικής casus belli- και κανείς δεν το έχει θέσει. Εγώ θυμάμαι κάποιον προκάτοχο του Κυριάκου Μητσοτάκη, κανενός τον πατριωτισμό δεν αμφισβητώ, αλλά δεν θυμάμαι κανέναν να έχει θέσει θέμα άρσης του casus belli. Και ο πρώτος που το κάνει να είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και αυτός να παρουσιάζεται από τους «φιδέμπορους» ενδοτικός. Ε θα μας τρελάνουν! Μόνο έτσι μπορώ να το πω. Δηλαδή και έχουμε καταφέρει όσα δεν είχαν καταφέρει οι προηγούμενοι και βάζουμε σε επίπεδο Πρωθυπουργού, προσέξτε, το γεγονός ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα με την Ευρώπη σε επίπεδο προγράμματος SAFE η Τουρκία αν δεν άρει το casus belli, οφείλεται στην Ελλάδα και στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το γεγονός ότι επί 30 χρόνια, και πολύ καλά έκαναν θα πω εγώ, όλοι οι προκάτοχοί του συναντιούνταν με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, γιατί έτσι πρέπει να κάνεις για να υπερασπιστείς τα συμφέροντα της χώρας σου και κανείς δεν τους έλεγε κάτι, κανείς δεν τους ζητούσε τα ρέστα. Και πολύ σωστά έκαναν και έκαναν αυτές τις συναντήσεις. Όλοι. Όλοι όσοι μας κατηγορούν για ενδοτικότητα πρώην Πρωθυπουργοί, είχαν κάνει πολλές συναντήσεις με τον Τούρκο Πρόεδρο, με το casus belli από την Τουρκία σε ισχύ. Εμείς γιατί είμαστε μειοδότες ή οτιδήποτε άλλο μας έχουν κατηγορήσει; Για πείτε μου.
Για την κριτική του Α. Σαμαρά για τα εθνικά θέματα
Σέβομαι και τιμώ κάθε πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Είμαι ένας άνθρωπος που, παρά το γεγονός ότι δεν ζω από την πολιτική, ζω από τη δουλειά μου, δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός και δεν έχω σκοπό να είμαι και μια ζωή πολιτικός, αλλά επειδή είμαι από μικρός στη Νέα Δημοκρατία, έχω ταχθεί στο πλευρό κάθε προέδρου και πρωθυπουργού και προφανώς και του Αντώνη Σαμαρά. Και θεωρώ ότι ως πρωθυπουργός και στα εσωτερικά θέματα και στα εξωτερικά θέματα έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε.
Εδώ υπάρχουν δύο ερωτήματα που δεν έχουμε πάρει σοβαρή απάντηση, ούτε από τον κύριο Σαμαρά, ούτε από όποιον υπερασπίζεται τις θέσεις αυτές. Πρώτον: σε τι έχει χάσει η Ελλάδα αυτά τα χρόνια; Δεν έχουμε πάρει μια σοβαρή απάντηση. Μια χώρα, δηλαδή, η οποία έκανε όσα σας είπα, μην τα επαναλάβω. Και δεύτερον: τι από όλα αυτά που σας είπα, τις συμφωνίες με Ιταλία, με Αίγυπτο, θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, τα ενεργειακά, τα εξοπλιστικά προγράμματα, τι έκανε τα προηγούμενα χρόνια και δεν θυμάμαι εγώ. Τι από όλα αυτά είχανε γίνει;
Για την Θράκη
Έχω σπουδάσει στη Θράκη. Σπούδασα, ήμουνα πέντε χρόνια στην Κομοτηνή. Είναι, κατά κάποιο τρόπο, η δεύτερη πατρίδα μου. Και τυχαίνει και έχω και εγώ, και όπως όλοι όσοι έχουμε περάσει από εκεί, μια αυξημένη ευαισθησία.
Το να αντιμετωπίζουμε τα θέματα αυτά όπως κάποιοι, δεν αναφέρομαι σε εσάς, αναφέρομαι σε ένα κομμάτι της αντιπολίτευσης, με έναν απλοϊκό τρόπο δεν προσφέρει κάτι στη συζήτηση. Να πω, κατ’ αρχάς, ότι είμαστε η κυβέρνηση που αντιμετώπισε, σε συνεργασία με τους ανθρώπους αυτούς που βρίσκονται εκεί —γιατί μόνο αυτοί ξέρουν την αξία όλων αυτών των συζητήσεων— την πιο επικίνδυνη και την πιο δύσκολη υβριδική απειλή. Και αναφέρομαι στα γεγονότα του 2020.
Τίποτα δεν έγινε τυχαία και ήταν η μεγαλύτερη, θεωρώ, εθνική επιτυχία σε επίπεδο αντιμετώπισης κρίσεως με διάσταση πολύ σημαντική, μεταναστευτική και εξωτερικής πολιτικής. Είμαστε αυτοί οι οποίοι προχωράμε τον φράχτη στον Έβρο και η κυβέρνηση αυτή, διά του Κυριάκου Μητσοτάκη, να θυμίσω ότι έθεσε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο, όχι μόνο, στη συνάντηση των δύο ηγετών, στην Αθήνα, αλλά και συνολικά, όλα όσα έχουν υπογραφεί και συμφωνηθεί στη Συνθήκη της Λωζάνης. Γιατί έχουμε ακούσει διάφορες ανακρίβειες και διατυπώσεις εκτός οποιασδήποτε σύμβασης και διεθνούς δικαίου περί υποτιθέμενης «τουρκικής μειονότητας», αλλά τις έχουμε ακούσει πολλές φορές στο παρελθόν. Η θέση της Δύσης, η θέση της Ελλάδας, η θέση του διεθνούς δικαίου περί μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, ακούστηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τίποτα λοιπόν από όλα αυτά, δεν έχει αφήσει «να πέσει κάτω» η κυβέρνηση. Το γεγονός ότι κάποιοι μπορεί να έχουν κάποια πράγματα στο μυαλό τους, δεν σημαίνει ότι εμείς τα αφήνουμε στην τύχη τους. Και να πω και κάτι. Ποιος είναι ο πήχης ο σημερινός και ποιος ήταν ο πήχης τα προηγούμενα χρόνια; Όλα αυτά που σας λέω, όλα όσα έχουμε καταφέρει ως χώρα, τα έχουμε καταφέρει σε μια περίοδο πολέμων και κρίσεων. Σε μια περίοδο που δεν υπάρχει τίποτα που θεωρούσαμε μέχρι τώρα σταθερό ή τίποτα δεδομένο. Είναι άλλη η διαδικασία, άλλη η κατάσταση, άλλες οι σχέσεις Ευρώπης-Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, άλλη κατάσταση που ζούμε. Όλα αυτά που σας λέω, τα έχουμε καταφέρει εν μέσω πολέμων και, μάλιστα, μιας περιόδου με μεγάλη ανασφάλεια. Άρα, παρά το γεγονός ότι ο πήχης ανέβηκε, η Ελλάδα ισχυροποιήθηκε. Εγώ θεωρώ ότι αυτή είναι η προσέγγιση. Και είμαστε εδώ για να ακούσουμε, εννοείται, και τις προσεγγίσεις κάθε πρώην πρωθυπουργού και του κυρίου Σαμαρά και όλων των υπολοίπων.
Αλλά το να «πυροβολούμε τα πόδια μας», το να μη βλέπουμε ότι η Ελλάδα έχει ισχυροποιηθεί όσο ποτέ στην πιο δύσκολη περίοδο, δεν είναι κάτι που δίνει πόντους στην αντιπολίτευση, είναι κάτι που αδικεί την ίδια μας τη χώρα.
Για την ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας ότι «δεν απειλούμε όποιον δεν μας απειλεί» και τη θέση της Ελλάδας
Η Ελλάδα ισχυροποιείται. Η Ελλάδα είναι ένα κράτος το οποίο σέβεται το διεθνές δίκαιο. Είναι μια χώρα που επιδιώκει την ειρηνική συνύπαρξη, αλλά δεν υποχωρεί, δεν είναι αφελής. Δεν απεμπολεί κανένα δικαίωμά της. Αυτός είναι και ο λόγος που είμαστε ένα από τα πέντε κράτη του ΝΑΤΟ που εκπληρώνουμε την υποχρέωσή μας για 5% δαπανών για εξοπλισμούς. Γιατί θέλουμε, επιδιώκοντας ειρήνη, επιδιώκοντας συνεννόηση, επιδιώκοντας διάλογο, να είμαστε πιο ισχυροί από ποτέ, ούτως ώστε ποτέ να μην αμφισβητηθούν τα εθνικά μας συμφέροντα.
Για το ζήτημα της ακρίβειας και τις προτάσεις της αντιπολίτευσης
Η Eurostat λέει ότι ο μέσος μισθός στην Ελλάδα έχει ανέβει 30%, αλλά επειδή ο πληθωρισμός σωρευτικά είναι 20%, με όρους αγοραστικής δύναμης αυτό το 30% ροκανίζεται και γίνεται, κατά μέσο όρο, 10%. Αλλά θεωρώ ότι είναι μια απάντηση που εκνευρίζει τον κόσμο, πολλές φορές αυτή η απάντηση, γιατί αυτό το 30, 20, 10% δεν είναι για όλους το ίδιο. Υπάρχουν κάποιοι που, για παράδειγμα, μένουν στο ενοίκιο και εγώ μένω στο ενοίκιο, αλλά υπάρχουν συμπολίτες μας που ζορίζονται πολύ παραπάνω, που αυτός ο μέσος πληθωρισμός 20% δεν τους λέει τίποτα, γιατί τα ενοίκια σε κάποιες περιπτώσεις έχουν εκτοξευθεί πολύ παραπάνω.
Άρα, το να υποτιμούμε ή επικαλούμενοι τα επίσημα στοιχεία να λέμε ότι έχουμε καταφέρει να αυξήσουμε τους μισθούς σε κάποιες περιπτώσεις παραπάνω από τις τιμές δεν είναι θεωρώ η σωστή προσέγγιση ή από μόνη της δεν λέει κάτι. Γι’ αυτό και αν ακούσατε τον πρωθυπουργό στη συζήτηση στη Βουλή, δεν έμεινε μόνο στα επίσημα στοιχεία.
Εδώ πρέπει να κάνουμε μια πιο γενναία συζήτηση ως πολιτικό σύστημα και να μη βγάλουμε απ’ έξω ούτε εμάς τους ίδιους. Υπάρχουν δύο προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα: ένα εισαγόμενο και ένα ελληνικό. Το εισαγόμενο είναι ο πληθωρισμός. Ο πληθωρισμός δεν είναι ελληνικό πρόβλημα, είναι ένα πρόβλημα που διαχειρίζεται όμως αναγκαστικά κάθε κυβέρνηση, υποχρεωτικά και η Ελλάδα. Οι τιμές ανέβηκαν πολύ, ο κόσμος δυσκολεύεται, μην καθόμαστε να εξηγούμε ότι τώρα που μιλάμε έξω έχει ήλιο. Ήλιο έχει.
Συνυπάρχει όμως αυτό το πρόβλημα με μια πολύ μεγάλη ελληνική παθογένεια που μας οδήγησε και στην κρίση. Η Ελλάδα ζούσε με ψέματα από το ’80 και μετά, κάτι το οποίο ξεκίνησε επί Ανδρέα Παπανδρέου και συνεχίστηκε δυστυχώς από πολλές κυβερνήσεις και δικές μας κάποιες. Δηλαδή, πολλές κυβερνήσεις για να καταφέρουν να επανεκλεγούν ή οι αντιπολιτεύσεις για να πάρουν τη θέση κυβερνήσεων, έταζαν λεφτά τα οποία δεν υπήρχαν ή τα έπαιρναν από εμάς που τότε μπορεί να ήμασταν ή πολύ νεότεροι ή αγέννητοι ή από παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί μέχρι σήμερα. Αυτό έφτασε στο «μη παρέκει» την Ελλάδα και η Ελλάδα κατάφερε να βγει από όλη αυτή την κρίση μετά από τρία μνημόνια και ένα αχρείαστο αλλά ήρθε μετά και αυτό το οποίο ζούμε τα τελευταία χρόνια και εξήντλησε τα όρια, την υπομονή και τις αντοχές της κοινωνίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Εδώ λοιπόν υπάρχουν δύο δρόμοι. Ο ένας δρόμος είναι να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που μας οδήγησε στην καταστροφή. Το ακούω, δυστυχώς, από όλη την αντιπολίτευση. Ο κύριος Τσίπρας γεννάει δισεκατομμύρια σε κάθε του ομιλία. Έξι δις λέει από την ετοιμότητά του, 5 δις από κάπου αλλού. Ο κύριος Ανδρουλάκης βαφτίζει «13η σύνταξη», κάτι το οποίο κοστίζει 450 εκατομμύρια, ενώ κάθε μήνα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ξέρει ότι η κάθε σύνταξη κοστίζει 2,5 δισεκατομμύρια. Πώς γίνεται οι 12 συντάξεις να κοστίζουν έκαστη 2,5 δισεκατομμύρια και η 13η να κοστίζει 450 εκατομμύρια; Αλλά για να μην μείνω στην αντιπολίτευση. Απλά να πω για εμάς. (δημοσιογράφος: Είναι «λαγοί με πετραχήλια» αυτό που είπε ο κ. Ανδρουλάκης;» Μα προφανώς, κυρία Γεωργαντή.
Για την πρόταση του Ν. Ανδρουλάκη για 13η σύνταξη
Όταν κάθε χρόνο το κράτος, αυτά τα λέει ο προϋπολογισμός, αν ανοίξει κάποιος τον προϋπολογισμό που ψηφίζεται κάθε Δεκέμβριο, θα το δει. Όταν κάθε χρόνο το κράτος πληρώνει στους συνταξιούχους, κάθε μήνα 2,5 δις, οι συντάξεις κοστίζουν, αν βάλει κανείς και κάποιες εκκαθαρίσεις που γίνονται είναι 2,7 δις, αλλά το έχει εξηγήσει ο κύριος Πετραλιάς, ο Υφυπουργός Οικονομικών, ότι οι συντάξεις είναι 2,5 δις. Άρα κάθε μήνα το κράτος πληρώνει 2,5 δις στους συνταξιούχους. Άρα, το κόστος της κάθε σύνταξης, είναι δεδομένο 2,5 δις. Δεν είναι ότι το λέτε εσείς ή εγώ. Και έρχεται λοιπόν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και λέει «εγώ πιστεύω ότι η 13η σύνταξη είναι 450 εκατομμύρια». Δεν βγαίνει. Λοιπόν, αυτό δεν είναι κάποιο πρόβλημα των ανθρώπων που μας βλέπει. Όσοι μας βλέπουν αυτή τη στιγμή δεν θα γίνουν πλουσιότεροι με το να τους τάξουμε κάτι το οποίο δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε. Ο δεύτερος δρόμος ποιος είναι; Όχι ότι τον ακολουθούμε απολύτως σωστά, αλλά σίγουρα τον ακολουθούμε και πρέπει να βελτιωθούμε. Βγήκε μια είδηση προχθές. Ρεκόρ άμεσων ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα. Πολύ λογικά, αυτοί που μας ακούνε λένε «και εμένα τι με νοιάζει ρε φίλε; Σε μένα επένδυσαν; Εγώ θα τα πάρω τα λεφτά;». Και έχουν δίκιο. Και όμως μας αφορά. Θα σας πω γιατί μας αφορά. Γιατί όλες αυτές οι επενδύσεις, οι οποίες έχουν αυξηθεί κατά 95% στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δημιουργούν δουλειές. Αυτές οι δουλειές μειώνουν την ανεργία. Οι άνθρωποι αυτοί που βρίσκουν δουλειά πληρώνουν φόρους και εισφορές στο κράτος. Και έτσι το κράτος, με αυτόν τον τρόπο, είναι μια πολιτική που αποδίδει -γιατί δεν «τρελάθηκαν» όλοι αυτοί να επενδύσουν στην Ελλάδα- αυξάνει τα έσοδά του και έτσι τα επιστρέφει πίσω στον κόσμο. Και εδώ είναι η μεγάλη συζήτηση και αυτοκριτική που πρέπει να κάνουμε. Εμείς έχουμε καταφέρει, ενώ μειώνουμε τους φόρους και το χρέος, να αυξάνουμε τα έσοδα. Όλη η αντιπολίτευση μας καταγγέλλει για αυτό. Το θέμα είναι πού πάνε τα λεφτά. Αυτή για μένα είναι η μεγάλη συζήτηση και για το ’27 και για τα επόμενα χρόνια. Το δρόμο τον δείχνουν τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός την τελευταία ΔΕΘ: μειώσεις φόρων. Μειώσεις φόρων ξανά και ξανά και όχι επιδόματα. Και είναι και μια προσωπική θέση. Πρέπει, όσο αφήνουμε τις κρίσεις πίσω μας, τις επιπτώσεις της πανδημίας, τις επιπτώσεις της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, να αποβάλουμε από το λεξιλόγιό μας και από την πολιτική μας τα επιδόματα. Σέβομαι τα 150€ για κάθε παιδί και μάλιστα με εισοδηματικά κριτήρια, δεν το υποτιμώ ως μέτρο, αλλά θεωρώ πολύ πιο σωστό μέτρο το να μειωθεί ο φόρος εισοδήματος όπως τον έχουμε μειώσει κι άλλο, το να έρθουμε στην επόμενη ΔΕΘ να δούμε τι άλλο θα κάνουμε για τις επιχειρήσεις, το να δούμε τις εισφορές ακόμα παραπάνω. Αλλά, όπως εμείς πρέπει να ακούσουμε αυτή την κριτική της κοινωνίας, γιατί κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν τα λέει αυτά, έτσι και η αντιπολίτευση πρέπει να καταλάβει ότι πρώτα βρίσκεις τα λεφτά, όπως κάνουμε εμείς, και μετά τάζεις μέτρα.
Για τη μείωση φόρων και εισφορών
Να πω στον κόσμο, γιατί με το που ακούει κάποιος ότι είμαι πολιτικός, το βασικό που θα γράψει, όχι όλος ο κόσμος, είναι σχόλια από κάτω «τι ανάγκη έχεις εσύ, 20 σπίτια έχεις ή θα έχεις σε λίγα χρόνια». Εντάξει, αν δει κανείς το πόθεν έσχες του καθενός από εμάς θα καταλάβει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Όχι ότι ποινικοποιώ κάποιος να έχει σπίτια, αλλά εντάξει, υπάρχει μια υπερβολή, είναι λογικό ο κόσμος με το που ακούει ότι είσαι πολιτικός, σου λέει «λυμένα τα έχεις όλα, ανεπάγγελτος είσαι». Ούτε ανεπάγγελτος είμαι, ούτε λυμένα τα έχω και ζω από την εταιρεία μου, τη δικηγορική, παρά το γεγονός ότι υποχρεωτικά είμαι σε αναστολή. Άρα, αντιλαμβάνομαι και τι σημαίνει ΦΠΑ, και τι σημαίνει φόρος εισοδήματος, και τι σημαίνουν όλα αυτά για να μπορώ να τα εξηγήσω και στον κόσμο. Γιατί δεν μπορεί ένας άνθρωπος που δεν ξέρει όλα αυτά ή δεν έχει υπάρξει μισθωτός, να μπορεί να διοικήσει και να επηρεάσει τις ζωές ανθρώπων που το κάνουν αυτό κάθε μέρα.
Έχω μάθει να μιλάω για τον εαυτό μου και ξέρω ότι είμαι εκπρόσωπος ενός Πρωθυπουργού που, για πρώτη φορά, άνοιξε το δρόμο σε ανθρώπους που δεν είναι επαγγελματίες πολιτικοί, που μπορεί να είναι όπως εγώ, χρόνια στη Νέα Δημοκρατία, μπορεί κάποιοι άλλοι να ήρθαν στη Νέα Δημοκρατία, να πάρουν ευκαιρίες. Είναι στο χέρι του κόσμου, όταν έρθει η ώρα να ψηφίσει, να επιλέξει τα πρόσωπα που θέλει ο καθένας να εκπροσωπεί, δημοκρατία έχουμε. Κανείς δεν επέβαλε κανέναν. Ψηφιζόμαστε όλοι. Επανέρχομαι λοιπόν. Είναι πολύ λογικό λοιπόν να κάνουμε αυτή την κουβέντα για τους φόρους. Γιατί ζούμε σε μία χώρα, η οποία έβαζε μια ζωή τη μεσαία τάξη, από το ’80 και μετά, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, να πληρώνει ένα μεγάλο δημόσιο, ένα συνταξιοδοτικό το οποίο δεν αντέχει. Αυτή είναι η μοίρα του μέσου ελεύθερου επαγγελματία, του μέσου μισθωτού, της μεσαίας τάξης. Η πραγματικότητα είναι αυτή. Μέχρι και το ’19 μαθαίναμε για καινούριους φόρους. Είναι δεδομένο ότι εμείς έχουμε μόνο μειώσει ή καταργήσει φόρους. Είναι 83 και μάλιστα είναι και πολύ ΦΠΑ, γιατί πολλοί μας λένε για τους έμμεσους φόρους. Είναι επίσης, δεδομένο ότι δεν αρκεί. Πρέπει να συνεχίσουμε. Και πρέπει να συνεχίσουμε γιατί; Γιατί κάποια στιγμή αυτό το πράγμα θα σκάσει. Αλλά είμαστε οι μόνοι που έχουμε βάλει τα θεμέλια. Εγώ να δεχθώ ότι πρέπει να το κάνουμε με μεγαλύτερη ταχύτητα. Ποια είναι όλη η κουβέντα; Όλη η κουβέντα είναι πόσο κοστίζει κάθε μέτρο. Δηλαδή κάθε φόρος που μειώνεται έχει ένα δημοσιονομικό κόστος. Άλλο που μπορεί μετά να αποδώσει αυτό το μέτρο και να έχουμε παραπάνω έσοδα. Χαρακτηριστική περίπτωση τα μερίσματα. Ενώ μειώσαμε το φόρο των μερισμάτων, αυξήθηκαν τα έσοδα. Για μένα, αυτό που χρειάζεται είναι μία ανακατεύθυνση των πόρων από επιδόματα σε μειώσεις φόρων. Δηλαδή, πόσο χρειάζεται πλέον το επίδομα ανεργίας; Πόσο μπορεί να μιλάμε για επίδομα ανεργίας σε μια χώρα που έχει χαμηλότερη ανεργία από τη Φινλανδία, από την Ισπανία, από πολύ ισχυρές οικονομίες, πιο ισχυρές από εμάς; Δεν λέω να το καταργήσουμε, λέω να το αναπροσαρμόσουμε. Μην κοροϊδευόμαστε, όλοι έχουμε πάει σε μαγαζιά, σε επιχειρήσεις εστίασης και όχι μόνο, που μας λένε ότι «δεν βρίσκουμε ανθρώπους να δουλέψουν». Εδώ λοιπόν, είναι και ένα μεγάλο στοίχημα και ενόψει των εκλογών να το καταφέρουμε, πρέπει επιτέλους να γίνει μια μεγάλη μεταρρύθμιση στα επιδόματα. Να στηρίξουμε παραπάνω τα προνοιακά, το επίδομα μητρότητας, τα αναπηρικά επιδόματα, και να πάρουμε λεφτά από επιδόματα, τα οποία θεωρώ ότι πλέον δεν έχουν τόση αξία -δεν λέω να τα καταργήσουμε- και να τα πάμε σε μειώσεις εισφορών και φόρων για αυτόν τον «κακομοίρη» τον νοικοκυραίο, αυτή την «έρμη» τη μεσαία τάξη, που μια ζωή πληρώνει για κάποιους άλλους. Έτσι; Και εδώ είναι και μια απάντηση σε αυτούς που τάζουν από την αντιπολίτευση. Δεν τάζετε από τα λεφτά τα οποία υπάρχουν κάπου και δεν τα βλέπουμε, τάζετε από το φόρο του Έλληνα φορολογούμενου. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Για τις δημοσκοπήσεις και τις καταγγελίες του Άδωνι Γεωργιάδη για τον Αλέξη Τσίπρα
Κύρια Γεωργαντή, δεν ξέρω τι κάνουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και αν ανεβαίνουν ή πέφτουν και μάλιστα είδατε, είπατε και εσείς ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον είναι… κάναμε λάθος, γιατί είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με άλλο όνομα, αλλά εν πάση περιπτώσει, για την αλήθεια, είναι η ΕΛ.ΑΣ. Εγώ ξέρω κάτι. Νομίζω όλοι όσοι μας βλέπουνε και μας ακούνε θα συμφωνήσουν. Αν έρθει κάποιος και μάλιστα όχι ένα ανώνυμο προφίλ στο διαδίκτυο που εκεί ή θα το κάνεις μπλοκ, άντε να το στείλεις και στο ηλεκτρονικό έγκλημα. Αν έρθει ένας υπουργός, ο κύριος Γεωργιάδης είναι Υπουργός Υγείας, ή ένας πολιτικός αντίπαλος και πει ότι «τα παίρνω», την επόμενη στιγμή, άντε την επόμενη μέρα, άντε για να γράψω και τη μήνυση, τη μεθεπόμενη μέρα, έχω πάει στην εισαγγελία και έχω καταθέσει μήνυση. Έρχεται λοιπόν ένας πολιτικός αντίπαλος και λέει επωνύμως, ότι ένας πρώην πρωθυπουργός «τα παίρνει». Περιμένεις την επόμενη στιγμή, ο πρώην πρωθυπουργός και ένας άνθρωπος που επιθυμεί να ξαναγίνει πρωθυπουργός της χώρας να πάει να κάνει μήνυση και να πει «κύριε Γεωργιάδη, ελάτε εδώ, αποδείξτε ότι αυτό που λέτε ισχύει», γιατί το βάρος απόδειξης πράγματι το έχει αυτός που το λέει. Εγώ τι είπα την επόμενη μέρα σε συναδέλφους σας σε τηλεοπτική συνέντευξη; Ότι τα δεδομένα είναι αδιαμφισβήτητα. Τα έχει πει ο Υπουργός Δικαιοσύνης του κυρίου Τσίπρα ότι, «κρατήσαμε ανοιχτή τη Βουλή για να κάνουμε μια κατά παραγγελία νομοθέτηση του Ποινικού Κώδικα». Αυτό δεν το έχω πει εγώ, ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ούτε ο Άδωνις Γεωργιάδης, το έχει πει ο Σταύρος Κοντονής. Και μάλιστα, άμα δει κανείς, δεν είναι μόνο το αδίκημα αυτό το οποίο άλλαξε φωτογραφικά, και ωφελήθηκαν όσοι ωφελήθηκαν είναι ότι αποφυλακίστηκε όλο το βαρύ έγκλημα. Όταν είχα πριν από κανένα χρόνο πει, θυμάμαι κάπου ήταν κοντά στη ΔΕΘ την προηγούμενη, ότι στους μόνους που έχει λείψει ο κύριος Τσίπρας είναι στους βαρυποινίτες που αποφυλακίστηκαν λόγω της νομοθέτησής του, κάποιοι δήθεν ποιοτικοί αναλυτές, «πεφωτισμένοι» αρθρογράφοι, «μου την έπεσα»ν. «Τι τοξικά μιλάει ο Μαρινάκης, παιδί μου, δεν είναι αυτός λόγος». Ένα χρόνο μετά, στο επίκεντρο της συζήτησης, και βλέπω και από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, είναι αυτή η σκανδαλώδης νομοθέτηση του Ποινικού Κώδικα το 2019. Αυτό που έγινε το ’19, κυρία Γεωργαντή, τυχαίνει και έχω και μια κάποια εμπειρία, γιατί το ψωμί μου το βγάζω από τη δικηγορία, με εξαίρεση τα χρόνια της πολιτικής που παραμένω εταίρος στη δικηγορική εταιρεία. Αυτό που έγινε το ’19 δεν έχει ξαναγίνει. Όλες οι κυβερνήσεις έχουνε προχωρήσει σε νομοθετήσεις αποσυμφόρησης των φυλακών, έχουν κάνει αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα μετά από διάφορες εισηγήσεις. Το ’19, πέραν του σκανδάλου των φωτογραφικών διατάξεων, πέραν αυτού, μειώθηκαν οι ποινές σε όλα τα βαριά εγκλήματα. Για να ξέρει ο κόσμος που μας βλέπει. Το ότι αυτό βγάζει μάτι, βγάζει μάτι. Το αν τα πήρε ή όχι ένας άνθρωπος, εγώ θα το πω μόνο αν έχω αποδείξεις. Ο κ. Γεωργιάδης είπε ό,τι ήθελε να πει, τον εκτιμώ, έχουμε και μια πολύ στενή προσωπική σχέση, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος θεωρώ ότι έχει κάνει φοβερό έργο στην Υγεία, βγήκε δημοσίως και είπε κάτι για τον κ. Τσίπρα. Εγώ προσωπικά δεν θα το έλεγα, γιατί δεν το γνωρίζω αυτό. Ούτε αποδείξεις έχω, ούτε ενδείξεις.
Δεν είναι περίεργο, το ότι έχει έρθει τόσες μέρες ένας άνθρωπος δημοσίως και έχει πει αυτό που έχει πει, ότι «τα έχεις πάρει» και δεν έχει πάει στον Εισαγγελέα να κάνει μήνυση; Είναι φοβερό. Δεν ξέρω τι κάνει, εγώ το εντοπίζω ως περίεργο. (δημοσιογράφος: τότε γιατί να μην πηγαίνει;) Δεν ξέρω ρωτήστε τον. Καταρχάς εγώ περιμένω έναν συνάδελφο σας, σε μια από τις συνεντεύξεις που δίνει, δεν κάνουμε υποδείξεις, αλλά δεν πρέπει να εξηγήσει σε μια ερώτηση: «Γιατί αλλάξατε το συγκεκριμένο αδίκημα κ. Τσίπρα και κρατήσατε ανοιχτή τη Βουλή; Γιατί το κάνατε αυτό; Μια απλή ερώτηση.
Για τις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ
Είναι ένα μάθημα για όσους ασχολούμαστε με την πολιτική αυτό που έχει συμβεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ένα μάθημα. Δεν σημαίνει βέβαια ότι όλα είναι ίδια. Απίστευτα κυνικό αυτό το οποίο έχει κάνει ο κ. Τσίπρας και με τον Παύλο Πολάκη, τον Σωκράτη Φάμελλο, με όλους αυτούς. (Δημοσιογράφος: εκείνος κρύβεται πίσω από την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ;) Βεβαίως. Θα σας πω, δεν είναι θέμα διάλυσης ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι αυτοί οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, που έχουμε τεράστιες διαφορές, έκαναν ό,τι έκαναν, συμπεριφέρθηκαν όπως συμπεριφέρθηκαν, νομοθέτησαν όπως νομοθέτησαν. Παράδειγμα ο κ. Παππάς βρέθηκε κατηγορούμενος και καταδικάστηκε επειδή ψήφισε έναν νόμο και έκανε μια σειρά από κινήσεις στο χαρτοφυλάκιό του. Ήταν αποφάσεις Υπουργικού Συμβουλίου και προφανώς, προφανέστατα, εντολές Αλέξη Τσίπρα. Λέμε ας πούμε «Νόμος Κατρούγκαλου». Δεν υπάρχει «Νόμος Κατρούγκαλου», «Νόμος Τσίπρα» είναι. Δεν υπάρχει «Νόμος Παππά». Είναι «Νόμος Παππά» καθ’ υπόδειξη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Όλοι αυτοί βρέθηκαν, κατηγορούμενοι, καταδικασμένοι, εκτός Βουλής, επειδή ακολούθησε μια πολιτική ο Αλέξης Τσίπρας. Τους πετάει «σαν την τρίχα από το ζυμάρι», όλους, τρίχα, τρίχα, τρίχα, βρίσκονται κάποιοι να μην εκλέγονται, κάποιοι εκτός έδρας, κάποιοι στον εξώστη και εκείνος βρίσκει κάποιους άλλους, οι οποίοι τώρα είναι χαρούμενοι, αλλά δεν ξέρουν τι τους περιμένει αν πάλι δεν πετύχει το rebranding και είναι «ωραίος», για να μιλάμε απλά, σε άλλο κόμμα, με άλλο όνομα, «άνετος». Και εγώ θα πω και μπράβο του, αν τα καταφέρει. Αν δηλαδή πράγματι αποτελέσει τον άλλο πόλο. Όλοι αυτοί δεν έκαναν τίποτα από μόνοι τους. Εγώ να δεχθώ ότι μπορεί κάποιες λεκτικές υπερβολές ή κάποιες αισχρές διατυπώσεις, από κάποια στελέχη του, όπως του κ. Πολάκη, μπορεί να ήταν μια προσωπική επιλογή. Αλλά δεν διαγράφηκαν ποτέ, δεν έφυγαν ποτέ, άρα ανεκτά ήταν όλα αυτά από τον κ. Τσίπρα. Όλοι αυτοί λοιπόν «πετιούνται» και διαλύεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι σημαίνει διαλύεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Απλά επέλεξε ο κ. Τσίπρας το ΣΥΡΙΖΑ να μετατραπεί σε ΕΛ. Α. Σ.
Για τα ποσοστά του κόμματος ΕΛ.Α.Σ στις δημοσκοπήσεις
Δεν είναι αμελητέο… Καταρχάς ή θα συγκρίνουμε πρόθεση με πρόθεση ή εκτίμηση με εκτίμηση. Αν συγκρίνουμε το 17% για την εκτίμηση, το δικό μας είναι 30%. 30%-17% είναι η εκτίμηση τελευταίων δύο δημοσκοπήσεων και εγώ να δεχτώ ότι η πρόθεση είναι 25%- 15%. Εν πάση περιπτώσει και εμείς θέλουμε πολύ για να πετύχουμε τον στόχο μας, ο οποίος είναι η αυτοδυναμία, αλλά είναι εφικτό, γιατί αντίστοιχη η κατάσταση ήταν και το ’23 και ο μόνος τρόπος να το καταφέρουμε είναι να δουλέψουμε και να είμαστε ταπεινοί και αποτελεσματικοί και ο κ. Τσίπρας έχει ένα ποσοστό σε εκτίμηση ψήφου, το ποσοστό που είχε όταν αποχώρησε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει καταφέρει ο Αλέξης Τσίπρας και εκφράζει καλύτερα από τους υπόλοιπους όλη αυτή την λογική, το μέτωπο των εύκολων υποσχέσεων. Είναι ένα αόρατο νήμα που ενώνει τη δεκαετία του ’80 με την πάνω και την κάτω πλατεία του ’12, ’15, και όλα όσα ζήσαμε από το ’15 και μετά. Κοινή συνισταμένη όλων αυτών είναι οι εύκολες λύσεις, τα συνθήματα, ο «μπαλκονάτος» λόγος που μετατράπηκε μετά σε δήθεν πιασάρικα, στην πραγματικότητα επιζήμια βίντεο στα social media. Δηλαδή το «μπαλκόνι» μπορεί να έγινε TikTok ή μπορεί να έγινε vidcast, δεν φταίει το μέσο, είναι ο τρόπος που το χρησιμοποιούν. Η αλήθεια είναι ότι από το ’12 και μετά αυτός που κατάφερε και εξέφρασε καλύτερα αυτό το κοινό ή τους ανθρώπους που «αγόραζαν» αυτή την προσέγγιση είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν το αμφισβητούμε αυτό. Αυτό ας το δουν πολιτικοί όπως ο κ. Ανδρουλάκης, που είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα κερδίσουν τον αυθεντικό εκφραστή στο γήπεδό του. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εμείς δεν θα αναδείξουμε αυτή τη βλαβερή για τη χώρα προσέγγιση. Τώρα το ποιος θα κερδίσει στο τέλος, αυτό θα το πουν οι πολίτες.
Για το αν θα επηρεάσει τον στόχο της ΝΔ περί αυτοδυναμίας η ενδεχόμενη ίδρυση κόμματος από τον Α. Σαμαρά
Βγήκαν κάποιοι τίτλοι, όπου παρουσίασαν ότι εγώ όταν μίλησα για το «Ρετιρέ», παρομοίασα τον πρώην πρωθυπουργό και τη συμπεριφορά του με το «Ρετιρέ». Έκανα το αντίθετο. Έκανα αντιπαραβολή, αντίστιξη στην πραγματικότητα. Είπα ότι αυτό που πετυχαίνει, όπως πολύ σωστά είπατε, στην τηλεόραση, δεν σημαίνει ότι θα πετύχει στην πολιτική. Γιατί; Για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι γιατί ζήσαμε το τέλος των ψευδαισθήσεων. Η Ελλάδα έφτασε στο «χείλος του γκρεμού». Έφτασε να αναγκάζεται να υπογράφει μνημόνια, να ψηφίζονται δύσκολα μέτρα και το τρίτο το αχρείαστο (σ.σ. μνημόνιο), αλλά όλα αυτά δηλαδή τα ζήσαμε. Είδαμε που οδηγεί όλο αυτό. Και ο δεύτερος λόγος είναι γιατί όλο αυτό το οποίο φαίνεται ότι θα κάνει ο κ. Σαμαράς, συνεχίζω και πιστεύω ότι υπάρχει έστω και μια ελπίδα να μην το κάνει, για το καλό της παράταξης, γιατί όλοι στο τέλος της ημέρας στην ίδια παράταξη ανήκουμε, είναι remake. Κοιτάξτε να δείτε, ο καθένας πιστεύει ό,τι θέλει και ο άνθρωπος αυτός έχει ηγηθεί της χώρας, άρα έχει κάθε λόγο να εκφράζεται όπως πιστεύει και δεν το λέω ειρωνικά, το λέω με όλο το σεβασμό. Αλλά, αν κάθε φορά στη Νέα Δημοκρατία αναφέρομαι, που σε αυτή τη μεγάλη παράταξη, κάθε φορά που είχαμε μια διαφορετική προσέγγιση, κάναμε κόμμα, δεν θα ήμασταν Νέα Δημοκρατία, θα είμασταν ένα από τα περιθωριακά κόμματα της αριστεράς ή της κεντροαριστεράς που πάνε από τα μονοψήφια στα διψήφια σαν «ασανσέρ».
Διαφορετική προσέγγιση δεν είναι να αποκαλείς μειοδότη τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών. Αυτό είναι κάτι που συνιστά μια κόκκινη γραμμή. Που αν δεν υπήρχε αυτή η αναπόφευκτη και όχι ευχάριστη εξέλιξη της διαγραφής, δεν χάρηκε κανείς μας εκείνη την ημέρα, ούτε στο Μέγαρο Μαξίμου, ούτε στη Νέα Δημοκρατία, που διεγράφη ο κ. Σαμαράς. Δεν ήταν μια μέρα χαράς, ήταν μια κακή μέρα, ήταν μια δύσκολη μέρα, αλλά ήταν μια απόφαση που αν δεν την είχε πάρει ο Πρωθυπουργός θα ήταν μια έμμεση αποδοχή μιας άδικης και πολύ σοβαρής κατηγορίας. Όχι απλά άδικης, αντίθετης με την πραγματικότητα. Δεν χάρηκε λοιπόν κανείς, αλλά δεν μπορούσε να γίνει και κάτι διαφορετικό.
Για τα βίντεο του Α. Σαμαρά και τα όσα λέει «ότι δεν τον άκουσαν και για αυτό μειώθηκαν τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας»
Όσο ήμουν Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, ένα από τα πρώτα τα οποία μου ζήτησε να κάνω ο Πρωθυπουργός -μιλάω για την περίοδο 2021-2023 – ήταν να ακούω τους βουλευτές, τα μέλη, αλλά και τους πρώην Προέδρους και έχω να λέω μόνο καλά και για τον Κώστα Καραμανλή, με τον δικό του τρόπο και για τον Αντώνη Σαμαρά, που σχεδόν κάθε μήνα υπήρχε μια επικοινωνία και με το Μαξίμου και με εμένα, ενόψει ειδικά της προετοιμασίας των εκλογών του 2023 και για τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος ειδικά σε επίπεδο οργανώσεων και συνεδρίων και κομματικών πρωτοβουλιών, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει αφήσει το στίγμα του. Αυτό μπορώ να το βεβαιώσω μέχρι το 2023. Από το 2023 και μετά -και το ίδιο συνέβη και στις αυτοδιοικητικές εκλογές και μάλιστα και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπου πετύχαμε μια πολύ μεγάλη νίκη όλοι μαζί και με τον Αντώνη Σαμαρά. Σίγουρα μετά υπήρχαν κάποιες αντιθέσεις. Κάποιες διαφορετικές προσεγγίσεις, τις οποίες δημοσίως είχε εκφράσει ο κ. Σαμαράς, δεν γνωρίζω για κάτι, κάποια πρόταση συγκεκριμένη που να έχει υποβληθεί σε κάποιον εξ’ ημών, τουλάχιστον δεν γνωρίζω εγώ, γιατί δεν μπορώ να ξέρω και την επικοινωνία που έχει κάθε κυβερνητικό στέλεχος με έναν πρώην Πρωθυπουργό. Μπορεί να υπάρχει και ιδιωτική επικοινωνία, αλίμονο αν δεν υπήρχε. Ξέρετε το μεγάλο λάθος για μένα, το οποίο έχει γίνει, είναι ότι η κατ΄ εξοχήν συνεπής στην κεντροδεξιά ιδεολογία πολιτική που έχει εκφραστεί από αυτή την Κυβέρνηση, έχει παρουσιαστεί από πολιτικούς του χώρου μας, όπως ο κ. Σαμαράς, ως μια πολιτική «ΠΟΤΑΜΙ». Είναι λάθος. Το ξαναλέω, προσέγγιση δική μου, μπορεί να κάνω εγώ λάθος, αλλά είναι δική μου προσέγγιση. Πρώτον, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η Κυβέρνηση που έχει μειώσει τους περισσότερους φόρους. Σας είπα και πριν θεωρώ ότι πρέπει να μειώσουμε και άλλους. Μιλάω καθαρά, ειδικά όριο, όπως εισοδηματικά κριτήρια, πρέπει να φύγουν από το λεξιλόγιο μας σιγά-σιγά. Ένας άνθρωπος ο οποίος παίρνει 3.000 τον μήνα δεν είναι πλούσιος και αυτός έχει ανάγκη να ανακαινίσει το σπίτι του. Ναι αλλά σιγά-σιγά βρίσκουμε τα λεφτά, πρέπει να το κάνουμε στη θέση επιδομάτων, το ξαναλέω, όχι προνοιακών. Αλλά να δεχτούμε, ότι ο πιο φιλελεύθερος είναι αυτός που μειώνει ή καταργεί 83 φόρους, σε σχέση με τους προηγούμενους. Ποιος μπορεί να μιλήσει για δεξιά ατζέντα, που για μένα είναι αυτονόητη η ατζέντα σε έναν Πρωθυπουργό που έχει κάνει όλα όσα είπαμε στην εξωτερική πολιτική, που αντιμετώπισε την κρίση στον Έβρο, που έχει κάνει τα πιο αποτελεσματικά εξοπλιστικά προγράμματα και τις πιο ισχυρές συμφωνίες. Και ως προς το νόμος και τάξη, ναι, γιατί είμαστε και σε μια περίοδο που επιτέλους έχουμε συλλήψεις και για την τραγωδία της Θεσσαλονίκης, τη δολοφονία αυτή και για την Marfin, αλλά 45 χρόνια κυβερνήθηκε η Ελλάδα και από την Νέα Δημοκρατία και δεν θυμάμαι εγώ άλλη Κυβέρνηση να μπαίνει μέσα στα Πανεπιστήμια, αυτονοήτως, όπως κάνει αυτή η Κυβέρνηση, μέσω της αστυνομίας και να πετάει έξω τους μπαχαλάκηδες και τους εγκληματίες και να τους στέλνει στη Δικαιοσύνη.
Για το αν υπήρξε κλειστή πόρτα στον Α. Σαμαρά
Κοιτάξτε, νομίζω ότι το γυαλί «ράγισε» με την νομοθέτηση για τα ομόφυλα ζευγάρια. Εκεί νομίζω, αν θυμάμαι καλά ήταν η πρώτη έντονη και διαφορετική αντιπαράθεση που υπήρχε. Σεβαστή η θέση αυτή και εγώ έχω πει κιόλας και το λέω τώρα πιο καθαρά σε εσάς, ότι θεωρώ ότι ο τρόπος που επικοινωνήθηκε αυτή η νομοθέτηση, στενοχώρησε πολύ κόσμο και αδίκησε και τη συζήτηση της δεύτερης τετραετίας για πολλές άλλες μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Δηλαδή αντί να συζητάμε για τα μη Κρατικά Πανεπιστήμια, που ολόκληρες γενιές Νεοδημοκρατών και Οννεδιτών υπέστησαν πολύ άγριες επιθέσεις για αυτές τις θέσεις και μετά από τόσα χρόνια το νομοθετήσαμε, συζητούσαμε για τα ομόφυλα και την ισότητα στο γάμο. Και τελικά ό,τι ακούσαμε ως κινδυνολογία από πολιτικούς όπως ο κ. Σαμαράς δεν επιβεβαιώθηκε. Όλα αυτά τα οποία λέγανε ότι θα γίνουν με αυτό τον νόμο δεν ίσχυαν, αλλά εν πάση περιπτώσει εγώ δέχομαι τη διαφορετική άποψη και δέχομαι και τη διαφορετική προσέγγιση. Δεν θεωρώ ότι αυτός είναι λόγος να κάνει κάποιος κακό στην παράταξη. Γιατί όταν κάνεις ένα κόμμα κάνεις κακό στην παράταξη, η οποία μάλιστα σε έχει αναδείξει Πρόεδρο και Πρωθυπουργό. Και το λέω και το εννοώ με όλο το σεβασμό και την αναγνώριση της προσφοράς του ανθρώπου αυτού και στον τόπο και στην παράταξη τα προηγούμενα χρόνια.
Για το αν θα υπάρξει μετεκλογικά συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ
Εντάξει για να μην κοροϊδευόμαστε, εμάς ο στόχος μας είναι η αυτοδυναμία, θεωρώ ότι είναι ο μόνος ρεαλιστικός στόχος και το μόνο πλάνο το οποίο έχει αρχή, μέση και τέλος. Το αν θα τα καταφέρουμε ή όχι οι πολίτες θα το αποφασίσουν, αλλά αν πει ο κόσμος «ναι, είστε πρώτοι, αλλά όχι αυτοδύναμοι», δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε με άλλο κόμμα πέραν του ΠΑΣΟΚ, όλα τα υπόλοιπα είναι, περιττό να σας πω ότι είναι ουτοπικά και εκτός της οποιασδήποτε συζήτησης. Σκεφτείτε όμως να την προχωρούσαμε αυτή τη συζήτηση και να καθόμασταν, να καθόταν ο Πρωθυπουργός, ο κ. Ανδρουλάκης, όποιοι επιλέγονταν και να έλεγαν, «ωραία πάμε να δώσουμε την 13η σύνταξη». Και να έβγαινε ο Υπουργός Οικονομικών, ο όποιος Υπουργός Οικονομικών και να έλεγε: «παιδιά, λέει ο προϋπολογισμός του Κράτους 2,5 δισ.» και να έλεγε ο κ. Ανδρουλάκης «όχι δεν είναι 2,5 δισ., είναι 450 εκατομμύρια». Γιατί; «Γιατί το λέω εγώ».
Δεν θεωρώ ότι υπάρχουν αδιέξοδα. Τα αδιέξοδα θα τα λύσουν οι εκλογές και δεν υπάρχουν δεύτερες και τρίτες εκλογές, είναι μεγάλο λάθος αυτό. Οι βουλευτικές εκλογές δεν έχουν δεύτερο γύρο. Αυτός είναι και λόγος που όση αξία έχουν οι δημοσκοπήσεις, έχουν πολύν μικρότερη από τις εκλογές, γιατί όταν έρθει η ώρα των εκλογών δεν θα υπάρχει κόμμα αναποφάσιστων, δεν θα υπάρχει κόμμα αποχής, θα υπάρχουν οι ψηφοφόροι που θα επιλέξουν να ψηφίσουν ό,τι ψηφίσουν. Εμείς λοιπόν θα πάμε και θα πούμε δέκα πράγματα που κάναμε, θα παραδεχθούμε τρία πράγματα που δεν κάναμε, όσα είναι και πρέπει να τα αλλάξουμε και θα πούμε άλλα πέντε, δέκα που θέλουμε για τα επόμενα χρόνια. Όλα αυτά θα τα έχουμε κοστολογήσει και θα κοιτάξουμε τον κόσμο στα μάτια και θα του ζητήσουμε μια ισχυρή εντολή. Από εκεί και πέρα, αν το ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι μπορεί να πορευτεί όπως πορεύτηκε ο κ. Τσίπρας το ’19 ή το ’23, όπου το πρόγραμμα του κ. Τσίπρα ήταν 30 δισεκατομμυρίων ευρώ και έχασε από ένα πρόγραμμα 9 δισεκατομμυρίων ευρών σε βάθος τετραετίας που ήταν το δικό μας, τότε νομίζω ότι θα βάλει άλλα πολλά ακόμα αυτογκόλ. Αλλά ας μην βιαζόμαστε οι εκλογές είναι μπροστά μας, είναι περίπου σε έναν χρόνο και όλες αυτές οι απορίες θα μας λυθούν.
Γιατί δεν καλούνται οι μάρτυρες που ζητά η αντιπολίτευση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής
Για το γιατί δεν εκλήθησαν οι μάρτυρες τους οποίους ζήτησε ξανά η αντιπολίτευση, τέλος πάντων, την τελευταία απάντηση έδωσε η επιτροπή. Δεν είμαι εγώ εκπρόσωπος της επιτροπής, αλλά επί της ουσίας όλα αυτά τα έχει ερευνήσει η Δικαιοσύνη. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν κληθεί ξανά και ξανά, κάποιοι εξ’ αυτών ως μάρτυρες, κάποιοι εξ’ αυτών ως κατηγορούμενοι. Μάλιστα, εις εκ των δύο προτεινόμενων μαρτύρων είναι κατηγορούμενος πλέον σε δεύτερο βαθμό στο εφετείο που εκκρεμεί και έχει προσδιοριστεί για τον Δεκέμβριο που μας έρχεται. Παραβιάζουν ανοιχτές θύρες στην αντιπολίτευση. Μια υπόθεση όταν έχει πάει στη Δικαιοσύνη, αρμόδια να δώσει απαντήσεις είναι η Δικαιοσύνη. Μπορεί να έχουμε συνηθίσει το «τέρας» των τηλεδικαστηρίων, γιατί είναι ένα επικίνδυνο φαινόμενο για τη Δημοκρατία, αλλά δεν είμαστε εμείς διατεθειμένοι να συμβάλουμε σε αυτή την κανονικοποίηση. Είναι τρελό αυτό που γίνεται. Ανοίγεις κατά περιόδους ένα κανάλι και ενώ περιμένεις από τους πολιτικούς να πει ο καθένας τι πιστεύει και τι θέλει να αλλάξει στη ζωή των ανθρώπων που βλέπει αυτό το κανάλι, βλέπεις έναν εισαγγελέα, έναν δικαστή, λείπει ένας γραμματέας για να κάνουν μια σύνθεση δικαστηρίου. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Η υπόθεση αυτή, κυρία Γεωργαντή, έχει πάει στη Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη τους κάλεσε όλους αυτούς, κάποιους ξανά και ξανά. Έχει συλλέξει έγγραφα, έχει συλλέξει στοιχεία. Παρέπεμψε τέσσερις πολίτες να δικαστούν. Δικάστηκαν, καταδικάστηκαν. Άσκησαν έφεση.
Για την προσφυγή του Α. Σαμαρά στη Δικαιοσύνη για την υπόθεση των υποκλοπών
Καλά έκανε. Και καλά έκανε ο κύριος Σαμαράς, πολίτης είναι, ασχέτως αν ήταν πρωθυπουργός. Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Θα δώσει απαντήσεις η Δικαιοσύνη. Εντάξει, μας προβληματίζει το timing. Μας προβληματίζει το timing, αλλά προσέξτε. Για να πάω στον κύριο Σαμαρά. Μην ξεχνάμε, ότι η Δικαιοσύνη έχει εκδώσει τρεις διατάξεις σε ανώτατο επίπεδο και αυτοί που τις εξέδωσαν δεν είναι «υπουργοί του Μητσοτάκη». Είναι ανώτατοι δικαστές. Μάλιστα η τελευταία διάταξη εκδόθηκε από τον άνθρωπο, ο οποίος ήταν η πρόταση, η υπόδειξη της Δικαιοσύνης, της πλειοψηφίας της ανώτατης Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση για επικεφαλής, αναφέρομαι στην περσινή επιλογή, της Δικαιοσύνης. Τι να κάνουμε τώρα; Όταν έχεις μια δικαστική απόφαση, δεν μπορεί να καθόμαστε να κάνουμε debate αν μας αρέσει ή όχι. Ας το καταλάβει αυτό και ο κύριος Ανδρουλάκης και η αντιπολίτευση. Ως προς τον κύριο Σαμαρά, αυτή την επισήμανση την έκανα, όχι γιατί δεν έχει δικαίωμα ο άνθρωπος να πάει στη Δικαιοσύνη. Και καλά έκανε, αλλά για το timing. Μας προβληματίζει το timing. Τι να κάνουμε τώρα; Όταν έχει προεξοφληθεί ένα νέο κόμμα και αυτός είναι ο χρόνος που επιλέγει ο κύριος Σαμαράς να πάει στη Δικαιοσύνη, αυτά δικαίως τα συνδέουμε. Και την Κυβέρνηση με τις υποκλοπές δεν την έχουμε συνδέσει εμείς. Η Δικαιοσύνη μάλιστα έχει δώσει απαντήσεις για το αν έχει σχέση το Κράτος και έχει πει εκκωφαντικά «όχι, δεν έχει σχέση». Ο κύριος Σαμαράς τι έκανε; Την ημέρα εκείνη, ενώ πήγε στη Δικαιοσύνη, είπε ότι ρωτάει την Κυβέρνηση για να πάρει απαντήσεις. Τον πείραξε που το είπα εγώ δύο ώρες μετά;
Για τις εμπρηστικές επιθέσεις σε σπίτια στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη και τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα
Έχω γίνει στόχος στο παρελθόν, λίγες εβδομάδες αφού εξελέγην γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, ακόμα δεν είχαμε το παιδί μας. Ήμασταν δηλαδή με τη γυναίκα μου οι δυο μας. Εξερράγη εκρηκτικός μηχανισμός. Φανταστήκαμε και εμείς και όλη η γειτονιά ότι μάλλον ο στόχος ήμουν εγώ. Και περίπου δύο, τρεις εβδομάδες μετά, σε αυτό το γνωστό site που δημοσιεύουν όλα αυτά τα «μπουμπούκια» τις προκηρύξεις τους, είπαν ότι «το βάλαμε για να προσέχει». «Να προσέχει. Τώρα που εξελέγη να προσέχει». Όποιος δεν το έχει ζήσει, δεν το καταλαβαίνει. Εγώ κάθε φορά που βλέπω μια είδηση ότι εξερράγη εκρηκτικός μηχανισμός, πολλώ δε μάλλον όταν έχουμε δολοφονία, καταλαβαίνω, ότι στη θέση της Βάγιας Νέστορα, πολλοί που ήμασταν θύματα εκρηκτικού μηχανισμού ή άνθρωποι που στα πανεπιστήμια ή οπουδήποτε αλλού δέχθηκαν επιθέσεις στο κεφάλι με γκλοπ, από τύχη ζούμε. Και δεν είμαστε μόνο εμείς. Είναι η γυναίκα μου, είναι το παιδί μου, είναι οι γείτονές μου, είναι άνθρωποι που ανησυχούν για μένα. Αυτό το οποίο συνέβη στη Θεσσαλονίκη και δεν πρέπει να ξεχαστεί. Είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι έχουμε συλλήψεις και μακάρι η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της και θα την κάνει τη δουλειά της και οι άνθρωποι αυτοί να πληρώσουν. Ανακοινώθηκαν συλλήψεις. Φαντάζομαι οι συλλήψεις αυτές συνοδεύονταν με στοιχεία και μάλιστα την ίδια μέρα που ανακοινώθηκαν οι συλλήψεις για τη δολοφονία και τις δολοφονικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη, είχαμε και συλλήψεις για την τραγωδία της Marfin. Η Δικαιοσύνη θα δώσει απαντήσεις, αλλά σίγουρα ένα «ουφ» ακούστηκε από κάθε πολίτη που θέλει τα αυτονόητα σε αυτή τη χώρα. Ανεξαρτήτως ποιο κόμμα ψηφίζει. Αλλά μία συζήτηση είναι η συζήτηση της αστυνομίας και της Δικαιοσύνης, που βλέπουμε επιτέλους να συλλαμβάνονται εγκληματίες, να εξαρθρώνονται εγκληματικές οργανώσεις και μια άλλη συζήτηση είναι «πώς φτάνουμε στο σημείο να μπαίνει ένα γκαζάκι;». Υπάρχει το σκέλος των αυτουργών, που είναι αυτοί οι οποίοι το κάνουν, που είναι οι εγκληματίες και οι ηθικοί αυτουργοί. Δε συνδέω κανένα κόμμα με αυτό. Και υπάρχει και η πολιτική συζήτηση. Καταρχάς είναι πολύ σημαντικό που είδαμε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης στην κηδεία της Βάγιας Νέστορα και εκπροσώπους και άλλων κομμάτων. Δεν πρέπει να είμαστε μικρόψυχοι σε αυτό. Αλλά θέλω να πω κάτι. Γιατί δε γεννηθήκαμε σε αυτή τη χώρα το 2026 και ειδικά όσοι έχουμε περάσει από δημόσιο πανεπιστήμιο, ξέρουμε ποια είναι η πραγματικότητα. Η κατάληξη είναι τα «γκαζάκια», όπως απενοχοποιημένα τα λέμε ή η «παρέμβαση» με «τρικάκια». Η αρχή είναι πολλά χρόνια πίσω. Η αρχή ήταν όταν μια κατάληψη, που είναι μια παράνομη πράξη, φασιστική ενέργεια, γιατί εμποδίζεις έναν φοιτητή να μπει στο πανεπιστήμιο του. Δεν μπορεί να νομιμοποιούμε μια παράνομη πράξη. Λέγεται μία πράξη αντίδρασης. «Έκαναν κατάληψη -λέει- τα παιδιά. Πήρε απόφαση ο φοιτητικός σύλλογος». Να πάρουμε και μια απόφαση για υπεξαίρεση, να πάρουμε και μια απόφαση για κλοπή. (δημοσιογράφος: Εννοείτε ότι τους υποστηρίζουν κόμματα;). Βεβαίως, πλάκα κάνετε; Οι περισσότερες καταλήψεις είναι από νεολαίες κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων. Όταν πάει η Κυβέρνηση μία κατάληψη να την κάνει βιβλιοθήκη, ενώ θα έπρεπε όλο το πολιτικό σύστημα να είναι μαζί μας στην αυτονόητη αυτή ενέργεια, σας θυμίζω στο Αριστοτέλειο, ότι με εξαίρεση εμάς που ήμασταν Κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία, όλα τα υπόλοιπα κόμματα ήταν με τις βαριοπούλες.
(Για το αν είναι ηθικοί αυτουργοί της κατάστασης τα υπόλοιπα κόμματα)
Όχι. Αυτό που έκαναν εκείνοι με τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια, που είπανε εμάς «δολοφόνους» σε ένα τραγικό συμβάν, εμείς δεν θα το κάνουμε. Δεν πρόκειται να το κάνουμε. Εμείς ποτέ δεν πρόκειται να πούμε ανθρώπους «δολοφόνους ή ηθικούς αυτουργούς» σε μια δολοφονία, επειδή έχουν μια πολιτικά προβληματική στάση. Αλλά ας μην πέφτουν από τα σύννεφα κυρία Γεωργαντή, αυτοί που ανέχτηκαν αυτές τις συμπεριφορές. Και θα σας πω και κάτι: Ήταν πάρα πολύ καλό για τη Δημοκρατία, το ότι είδαμε και τον Πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης δίπλα σε αυτή την οικογένεια, που τυχαίνει και την ξέρω παραπάνω από ό,τι μια πολιτική σχέση. Γνωρίζω καλά την Αφροδίτη. Ξέρω τι άνθρωπος είναι. Είναι ένα παράδειγμα ανθρώπου που ήρθε να προσφέρει χωρίς να θέλει τίποτα. Είναι αυτό ακριβώς το οποίο χρειάζεται ο κόσμος. Και δεν θέλω αυτό να το κάνω περισσότερο γνωστό ή να πω κάτι παραπάνω. Αλλά σκέφτομαι. Το σκεφτόμουν όσο ήμουν εκεί και μετά επιστρέφοντας από την Κοζάνη, από αυτή την τραγωδία. Σκεφτείτε, στη θέση αυτών των ακροαριστερών δολοφόνων που συνελήφθησαν και ελπίζω να είναι αυτοί και τέλος πάντων η Δικαιοσύνη θα δώσει τις απαντήσεις της- δεν θα κάνω εγώ το δικαστή- να ήταν μια ακροδεξιά εγκληματική οργάνωση, που για μένα είναι το ίδιο. Το ίδιο εγκληματίες, το ίδιο τέρατα είναι όσοι πάνε να σκοτώσουν άνθρωπο ή να διαπράξουν βία. Και στη θέση της μαμάς της Αφροδίτης, της εκλιπούσας, να ήταν η μαμά μιας πολιτικού της αριστεράς. Για μένα είναι το ίδιο πράγμα. Δεν ζυγίζεται η «αξία» των νεκρών. Ο νεκρός είναι νεκρός και ο σεβασμός σε αυτόν και στην οικογένειά του είναι ιερός. Σκεφτείτε τι θα είχε γίνει. Από διάφορους που μου πάει το μυαλό. Από τους «γνωστούς αγνώστους» θα είχε καεί η Θεσσαλονίκη. Κακώς θα πω. Δεν λέω καλώς. Θα είχε καεί η Κοζάνη. Θα είχαν φτάσει στην Αθήνα. Εννοείται πως θα είχαν κατηγορήσει την Κυβέρνηση για «κρατική δολοφονία», γιατί μέσω της Κυβέρνησης έγινε ότι έγινε. Λέω την αλήθεια. Δεν αναφέρομαι στην αντιπολίτευση. Και δεν είναι μόνο πολιτικό. Λέμε την αλήθεια για να μην επαναληφθούν όλα αυτά. Δεν είναι μόνο πολιτικό το πρόβλημα, είναι και κοινωνικό. Πόσες influencers θα είχαν μετατρέψει σε σύμβολο τη μαμά της πολιτικού από άλλο πολιτικό χώρο; Πόσοι συνάδελφοί σας που κραδαίνουν και φωνάζουν στα πάνελ -ευτυχώς δεν είναι οι περισσότεροι, αλλά είναι κάποιες νοσηρές μειοψηφίες- θα φώναζαν και θα έλεγαν «Δικαιοσύνη». Είδατε να συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά; Για μένα, το ξαναλέω, είτε είναι από τη μία πλευρά είτε είναι από την άλλη πλευρά, ο εγκληματίας είναι εγκληματίας, ο νεκρός είναι νεκρός. Η Δικαιοσύνη πρέπει να αποδοθεί και το μήνυμα πρέπει να είναι αυτό το οποίο είδαμε και από τον Πρωθυπουργό και από τον κύριο Ανδρουλάκη και από τους εκπροσώπους των υπόλοιπων κομμάτων. Αλλά πρέπει να θυμηθούμε τι αντίστροφο ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια για να μην επαναληφθεί. Το ξαναλέω, κανένας δεν είναι δολοφόνος από το πολιτικό σύστημα. Κανένας δεν είναι ηθικός αυτουργός. Όχι, δε θέλουμε να γυρίσουμε σε χρόνια που έχουμε αφήσει πίσω μας, αλλά ας προβληματιστούν όλοι αυτοί που δικαιολόγησαν τέτοιες συμπεριφορές, απενοχοποίησαν εγκληματικές ενέργειες, ακόμα και πρώιμες, πόσο κακό έκανε αυτή η συμπεριφορά. Μόνο αυτό λέμε και τίποτα παραπάνω.
