Συνεχίζεται ομαλά η ελεγχόμενη διακίνηση τυροκομικών προϊόντων από τη Λέσβο προς την υπόλοιπη χώρα και το εξωτερικό, στο πλαίσιο της σταδιακής άρσης των περιορισμών που είχαν ληφθεί λόγω του αφθώδους πυρετού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί έως και τις 10 Ιουνίου 2026, από τη Λέσβο έχουν διακινηθεί συνολικά 1.044,6 τόνοι τυριών, με την τήρηση των προβλεπόμενων υγειονομικών όρων και των διαδικασιών ελέγχου.

Συγκεκριμένα, έχουν διακινηθεί:

• 853,8 τόνοι φέτα ΠΟΠ
• 24 τόνοι λαδοτύρι ΠΟΠ
• 77,7 τόνοι κασέρι ΠΟΠ
• 15,5 τόνοι γραβιέρα
• 10,6 τόνοι κεφαλοτύρι
• 62,9 τόνοι λοιπά τυριά

Η διαδικασία εξελίσσεται με καθημερινή παρακολούθηση, σε συνεργασία με τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία της ζωικής παραγωγής, η τήρηση των κανόνων βιοασφάλειας και ιχνηλασιμότητας, αλλά και η ομαλή διάθεση των προϊόντων της Λέσβου στην αγορά.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συνεχίζει να στηρίζει έμπρακτα τους παραγωγούς, τις επιχειρήσεις και την τοπική οικονομία του νησιού, με στόχο η παραγωγική δραστηριότητα να επανέρχεται σταδιακά στην κανονικότητα, χωρίς καμία έκπτωση στην ασφάλεια και στους ελέγχους.

Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, με αφορμή τη δημοσιοποίηση σε ψηφιακή πλατφόρμα του λεγόμενου «πολλαπλού βιβλίου» ανά μάθημα, εκφράζει την έντονη ανησυχία της τόσο για τους εκπαιδευτικούς στόχους όσο και για τον τρόπο εφαρμογής του μέτρου στην ελληνική εκπαίδευση.

Η συγκεκριμένη «καινοτομία», σύμφωνα με την οποία κάθε σχολείο καλείται να επιλέξει το εγχειρίδιο με το οποίο θα εργαστεί, εγείρει σοβαρές ενστάσεις μεταξύ των φιλολόγων και της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας. Μέσα από την επιλογή βιβλίου για κάθε σχολείο γίνεται ένα ακόμη βήμα στη διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, στη δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων, μαθητών διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου και άνισων εκπαιδευτικών δυνατοτήτων. Τα «καλά» σχολεία θα επιλέγουν βιβλία υψηλών απαιτήσεων, ενώ άλλα θα περιορίζονται σε βιβλία με στοιχειώδεις γνώσεις και επιφανειακή κάλυψη της ύλης. Αυτό οδηγεί σε θεσμικό περιορισμό των μορφωτικών δυνατοτήτων πολλών μαθητών.

Παράλληλα, το πολλαπλό βιβλίο εμφανίζει σοβαρές δυσχέρειες ως προς την πρακτική και παιδαγωγική του λειτουργία λόγω της Τράπεζας Θεμάτων και του συστήματος των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Οι μαθητές θα εξετάζονται με ενιαία κριτήρια, ενώ θα διδάσκονται από διαφορετικά εγχειρίδια ανά σχολείο. Το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο: από ποιο βιβλίο θα προετοιμαστούν αποτελεσματικότερα οι υποψήφιοι; Κάποια βιβλία θα προετοιμάζουν καλύτερα τους μαθητές για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις; Η ασάφεια αυτή εντείνει την πίεση που ήδη βιώνουν μαθητές και οικογένειες μέσα σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό εξεταστικό πλαίσιο.

Επιπλέον, ο όρος «πολλαπλό βιβλίο» δημιουργεί την εντύπωση πλουραλιστικής εκπαιδευτικής προσέγγισης. Στην πράξη, όμως, τα Προγράμματα Σπουδών πάνω στα οποία στηρίζονται τα νέα εγχειρίδια είναι ιδιαίτερα κατευθυνόμενα και υπερφορτωμένα, αφήνοντας μικρά περιθώρια πραγματικής διαφοροποίησης. Ταυτόχρονα, όταν όλα τα εγχειρίδια είναι υποχρεωμένα να υπηρετούν τα ίδια Προγράμματα Σπουδών, την ίδια Τράπεζα Θεμάτων και το ίδιο εξεταστικό πλαίσιο, οι ουσιαστικές διαφοροποιήσεις παραμένουν αναπόφευκτα περιορισμένες. Η υποσχόμενη πολλαπλότητα κινδυνεύει έτσι να καταλήξει σε αγορά πολλών βιβλίων με παρόμοιο περιεχόμενο, αλλά διαφορετική εμπορική δυναμική.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η ίδια η φιλοσοφία του μέτρου. Το λεγόμενο «πολλαπλό βιβλίο» παρουσιάζεται ως διεύρυνση των επιλογών και ενίσχυση της παιδαγωγικής ελευθερίας. Στην πραγματικότητα, όμως, εισάγει στο δημόσιο σχολείο λογικές αγοράς και ανταγωνισμού που ελάχιστη σχέση έχουν με τις μορφωτικές του ανάγκες. Η επιλογή σχολικού εγχειριδίου παύει να αποτελεί αποκλειστικά παιδαγωγικό ζήτημα και κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο προβολής, προώθησης και επικράτησης εκδοτικών συμφερόντων.

Δεν είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ότι θα αναπτυχθεί έντονος ανταγωνισμός μεταξύ εκδοτικών οίκων και συγγραφικών ομάδων για την επικράτηση των δικών τους διδακτικών πακέτων. Η εμπειρία από αντίστοιχες πρακτικές δείχνει ότι τέτοιες διαδικασίες συχνά συνοδεύονται από άμεσες ή έμμεσες μορφές προώθησης, παρουσιάσεις, επιμορφωτικές δράσεις και άλλες παρεμβάσεις με στόχο την επιλογή συγκεκριμένων εγχειριδίων από τις σχολικές μονάδες. Έτσι, ο εκπαιδευτικός κινδυνεύει να μετατραπεί από λειτουργός της εκπαίδευσης σε καταναλωτή εκπαιδευτικών προϊόντων και το σχολείο σε χώρο ανταγωνισμού μεταξύ διαφορετικών εκδοτικών προτάσεων. Αυτό επιβεβαιώνεται ήδη από τις συνεχείς προσκλήσεις εκπαιδευτικών σε σεμινάρια που διοργανώνουν εκδοτικοί οίκοι και συγγραφικές ομάδες που έχουν αναλάβει τη σύνταξη των νέων εγχειριδίων.

Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων θεωρεί ότι το δημόσιο σχολείο δεν έχει ανάγκη από έναν ιδιότυπο «διαγωνισμό επικράτησης» σχολικών εγχειριδίων ούτε από τη μεταφορά των μηχανισμών της αγοράς στο εσωτερικό της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η γνώση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προϊόν προς προώθηση και η εκπαιδευτική πολιτική δεν μπορεί να υποκαθίσταται από τον ανταγωνισμό εκδοτικών οίκων και συγγραφικών ομάδων. Η εκπαίδευση οφείλει να υπηρετεί πρωτίστως μορφωτικούς και παιδαγωγικούς σκοπούς και όχι να δημιουργεί νέες αγορές επιρροής στο εσωτερικό του δημόσιου σχολείου.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και ο τρόπος με τον οποίο καλούνται οι σχολικές μονάδες να επιλέξουν τα νέα εγχειρίδια. Πρόκειται για βιβλία που θα χρησιμοποιηθούν τα επόμενα σχολικά έτη και θα επηρεάσουν ουσιαστικά τη μαθησιακή πορεία χιλιάδων μαθητών. Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να λάβουν μια τόσο κρίσιμη παιδαγωγική απόφαση μέσα σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια, χωρίς να έχει προηγηθεί επαρκής χρόνος μελέτης, συζήτησης και ουσιαστικής αποτίμησης των διαθέσιμων διδακτικών πακέτων. Η επίκληση της «αυτονομίας» και της «ελεύθερης επιλογής» χάνει έτσι μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας της, όταν δεν συνοδεύεται από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για μια τεκμηριωμένη και παιδαγωγικά υπεύθυνη κρίση.

Παράλληλα, η δυνατότητα επιλογής εγχειριδίου φέρνει τους εκπαιδευτικούς αντιμέτωπους με ένα σύνθετο δίλημμα: αν θα στραφούν σε πιο απαιτητικά ή σε πιο προσιτά βιβλία. Η διαδικασία αυτή ενδέχεται να ενισχύσει εκπαιδευτικές ανισότητες μεταξύ σχολείων και μαθητών. Την ίδια στιγμή, οι συχνές μετακινήσεις εκπαιδευτικών —ιδίως αναπληρωτών— καθιστούν την εφαρμογή του μέτρου ακόμη δυσκολότερη, καθώς οι εκπαιδευτικοί που τοποθετούνται σε περισσότερα από ένα σχολεία θα κληθούν να διδάξουν διαφορετικά βιβλία. Ένας φιλόλογος που αλλάζει σχολική μονάδα μέσα στη χρονιά ή από έτος σε έτος θα καλείται κάθε φορά να προσαρμόζεται σε διαφορετικό εγχειρίδιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη συνέχεια και τη σταθερότητα της διδασκαλίας. Επίσης, οι μαθητές που αλλάζουν σχολείο κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς είναι υποχρεωμένοι να προσαρμόζονται σε διαφορετικά εγχειρίδια και διαφορετικές διδακτικές οργανώσεις της ίδιας ύλης.

Ανησυχία, επίσης, προκαλεί και η προβλεπόμενη χρήση ψηφιακών ασκήσεων μέσω κωδικών QR. Πέρα από το γεγονός ότι πολλά σχολεία, κυρίως σε απομακρυσμένες ή οικονομικά ασθενέστερες περιοχές, εξακολουθούν να μη διαθέτουν σταθερή πρόσβαση στο διαδίκτυο ή επαρκή τεχνολογική υποδομή, προβληματίζει και η κατάχρηση συχνά μη ουσιαστικών ψηφιακών δραστηριοτήτων, σε βάρος του έντυπου βιβλίου. Υπό αυτές τις συνθήκες, η φιλοσοφία του ψηφιακού πολλαπλού βιβλίου κινδυνεύει να αποδειχθεί όχι μόνο άνιση και πρακτικά δυσχερής, αλλά και παιδαγωγικά αμφισβητήσιμη.

Συνεπώς, το λεγόμενο «πολλαπλό βιβλίο» είναι κατ’ επίφαση πολλαπλό, αφού για κάθε σχολείο και κάθε μαθητή θα εξακολουθήσει να είναι ένα και μοναδικό. Πόσο μάλλον, όταν για συγκεκριμένα διδακτικά αντικείμενα δεν υπάρχουν περιθώρια επιλογής, καθώς τα προσφερόμενα εγχειρίδια δεν είναι περισσότερα του ενός.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων θεωρεί αναγκαία την έναρξη ενός ουσιαστικού διαλόγου με την εκπαιδευτική κοινότητα πριν από οποιαδήποτε πιλοτική ή γενικευμένη εφαρμογή του θεσμού. Ένας διάλογος που θα λάβει σοβαρά υπόψη τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των σχολείων, το ισχύον εξεταστικό σύστημα, την κινητικότητα εκπαιδευτικών και μαθητών και τις υπαρκτές ανισότητες στις ψηφιακές υποδομές. Μόνο μέσα από μια τέτοια διαδικασία μπορεί μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να υπηρετήσει την ισοτιμία, τη συνοχή και την παιδαγωγική ουσία της δημόσιας εκπαίδευσης.

Για το Δ.Σ

 Η πρόεδρος                                                                        Ο γενικός γραμματέας

Μαρία Κ. Πεσκετζή                                                                Γιώργος  Σαραντόπουλος 

Στην προμήθεια 14 νέων προσομοιωτών εκπαίδευσης για μηχανοδηγούς και σταθμάρχες προχωρούν οι Σιδηρόδρομοι Ελλάδος, «μια σημαντική επένδυση για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης και της επιχειρησιακής ετοιμότητας του προσωπικού του ελληνικού σιδηροδρόμου».

Οι Σιδηρόδρομοι Ελλάδος ανακοίνωσαν την υπογραφή δύο συμβάσεων που αφορούν την προμήθεια 6 προσομοιωτών εκπαίδευσης μηχανοδηγών και  8 προσομοιωτών ρύθμισης κυκλοφορίας και τηλεδιοίκησης για σταθμάρχες. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, οι νέοι προσομοιωτές αναμένεται να παραδοθούν εντός του 2026 και θα αποτελέσουν βασικό εργαλείο για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης μηχανοδηγών, σταθμαρχών, ελεγκτών κυκλοφορίας και λοιπού προσωπικού κρίσιμων καθηκόντων. Θα προσομοιώνουν περισσότερα από 500 χιλιόμετρα βασικών ελληνικών σιδηροδρομικών διαδρομών, επιτρέποντας την εκπαίδευση σε ρεαλιστικές συνθήκες λειτουργίας.

Μέσω των προσομοιωτών, το προσωπικό θα μπορεί να εκπαιδεύεται τόσο σε σενάρια κανονικής κυκλοφορίας όσο και σε υποβαθμισμένες ή έκτακτες συνθήκες, όπως παραβίαση σηματοδότη, υπέρβαση ταχύτητας, απρόβλεπτα περιστατικά στο δίκτυο και λειτουργία του ETCS.

«Με τον τρόπο αυτό, ενισχύεται η πρακτική κατάρτιση, η ετοιμότητα αντίδρασης και η αξιολόγηση δεξιοτήτων σε ασφαλές και πλήρως ελεγχόμενο περιβάλλον» αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Οι προσομοιωτές εκπαίδευσης μηχανοδηγών θα περιλαμβάνουν φυσικά χειριστήρια οδήγησης και πέδησης, συστήματα απεικόνισης υψηλής ανάλυσης, οθόνες αφής και λοιπές λειτουργίες, καθώς και λογισμικό προσομοίωσης ηλεκτροκίνητης μηχανής.

Το σύστημα προσομοίωσης ρύθμισης κυκλοφορίας και τηλεδιοίκησης θα περιλαμβάνει οκτώ θέσεις εκπαιδευομένων και έναν σταθμό εκπαιδευτή, δίνοντας τη δυνατότητα προσομοίωσης ηλεκτρονικού συστήματος διασφάλισης, σηματοδότησης, τηλεδιοίκησης και επιχειρησιακών σεναρίων διαχείρισης κυκλοφορίας.

«Με την επένδυση αυτή, οι Σιδηρόδρομοι Ελλάδος διαμορφώνουν μια νέα βάση για πιο πρακτική, επαναλαμβανόμενη και αξιολογήσιμη εκπαίδευση, με στόχο την ενίσχυση της επιχειρησιακής πειθαρχίας, της κοινής αντίληψης μεταξύ των κρίσιμων ειδικοτήτων και της συνολικής ασφάλειας του ελληνικού σιδηροδρόμου» επισημαίνεται στην ανακοίνωση.

Όπως αναφέρεται στην ίδια ανακοίνωση ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης δήλωσε: Η ασφάλεια ξεκινά από την εκπαίδευση. Από τις πρώτες ημέρες στο υπουργείο, θέσαμε έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: η εκπαίδευση στον ελληνικό σιδηρόδρομο να πάψει να είναι κυρίως θεωρία, χαρτιά και διαδικασίες, και να περάσει σε ένα σύγχρονο και πρακτικό μοντέλο, με πραγματική προσομοίωση συνθηκών λειτουργίας. Η προμήθεια των νέων προσομοιωτών είναι ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Οι μηχανοδηγοί, οι σταθμάρχες και το προσωπικό κυκλοφορίας πρέπει να μπορούν να εκπαιδεύονται σε όλα τα σενάρια: από την κανονική λειτουργία μέχρι την παραβίαση σηματοδότη, την υπέρβαση ταχύτητας, τη λειτουργία του ETCS, τις υποβαθμισμένες συνθήκες και τα έκτακτα περιστατικά.

Τέλος, ο διευθύνων σύμβουλος των Σιδηροδρόμων Ελλάδος Χρήστος Παληός, δήλωσε: Για τους Σιδηροδρόμους Ελλάδος, η εκπαίδευση δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι βασικός πυλώνας ασφάλειας, αξιοπιστίας και επιχειρησιακής ετοιμότητας. Με την προμήθεια των προσομοιωτών, τα στελέχη μας σε κρίσιμες ειδικότητες θα μπορούν να εκπαιδεύονται σε ρεαλιστικές συνθήκες λειτουργίας, να δοκιμάζουν σενάρια υποβαθμισμένης λειτουργίας και έκτακτων περιστατικών, και να αξιολογούνται με πιο συστηματικό τρόπο. Ο εκσυγχρονισμός του σιδηροδρόμου δεν αφορά μόνο τις γραμμές, τα συστήματα και τις υποδομές. Αφορά και τον τρόπο με τον οποίο εκπαιδεύουμε, προετοιμάζουμε και στηρίζουμε το προσωπικό που κρατά καθημερινά το δίκτυο σε λειτουργία. Αυτόν ακριβώς τον ρόλο έρχεται να υπηρετήσει η νέα Σιδηροδρομική Ακαδημία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυξάνεται κατά 33.000 ο αριθμός των δικαιούχων του προγράμματος κοινωνικού τουρισμού για την περίοδο 2026-2027, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπόψη την αυξημένη ζήτηση για το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού, καθώς οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν ξεπέρασαν τις 800.000, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) προχώρησαν στην αύξηση του αριθμού των δικαιούχων-ωφελουμένων που πλέον ανέρχονται συνολικά σε 333.000. Η διάρκεια του προγράμματος είναι από 1.6.2026 έως 30.6.2027.

«Αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες της κοινωνίας και τις ικανοποιούμε. Λαμβάνοντας υπόψη την αυξημένη ζήτηση που σημειώθηκε εφέτος για το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού, αυξήσαμε τους δικαιούχους-ωφελούμενους κατά 33.000, παρέχοντας επιπλέον 5,5 εκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό της ΔΥΠΑ. Στεκόμαστε δίπλα στους συνανθρώπους μας, βελτιώνουμε την καθημερινότητά τους στην πράξη», δήλωσε η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως.

Το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού αφορά εργαζόμενους με εξαρτημένη σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ασφαλισμένους στον e-ΕΦΚΑ με εισφορές υπέρ του κλάδου ανεργίας της ΔΥΠΑ, ανέργους και τις οικογένειές τους, ενώ η διαμονή ανέρχεται σε έως 12 διανυκτερεύσεις, υπό προϋποθέσεις.

Ειδικά, όπως αναφέρει το υπουργείο Εργασίας, για τους συμπολίτες μας με αναπηρία, όσοι είναι ΑμεΑ ή έχουν μέλη της οικογένειάς τους, έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής σε προγράμματα συνεχόμενων περιόδων.

Επίσης, εξαιρούνται από την κύρωση μη ενεργοποίησης των επιταγών, ενώ για την επιδότηση της διαμονής ισχύουν οι ίδιες προϋποθέσεις που αφορούν στον γενικό πληθυσμό.

Για Άτομα με Αναπηρία σε ποσοστό τουλάχιστον 50% προβλέπεται επιδότηση μετακίνησης (ακτοπλοϊκά) ύψους 100%, ενώ κάθε άτομο με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω δικαιούται έναν συνοδό χωρίς προϋποθέσεις, εφόσον υπάρχει ανάγκη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ