Μια εξαιρετική εκπαιδευτική σύμπραξη κορυφώθηκε στα Ιωάννινα, καθώς τα Δημοτικά Σχολεία Νέου Παντελεήμονα και Νέων Πόρων παρουσίασαν το καινοτόμο πιλοτικό πολιτιστικό πρόγραμμα «Ο Πάπυρος ως εργαλείο γραφής από την αρχαιότητα έως σήμερα». Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων, αποτελώντας το επιστέγασμα μιας τριήμερης εκπαιδευτικής και πολιτιστικής επίσκεψης από τις 7 έως τις 9 Μαΐου 2026.

Το  πρόγραμμα που εντάσσεται στα πολιτιστικά προγράμματα της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πιερίας (με αριθμό Φ/22/226/14-1-2026) ξεπέρασε τα όρια της σχολικής αίθουσας. Οι μαθητές/τριες ερεύνησαν σε βάθος το φυτό πάπυρος, ανακαλύπτοντας την ιστορική του αξία από την εποχή της Ιερογλυφικής γραφής, της αρχαίας Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και την αρχαία ελληνική εποχή του παπύρου, έως τη σύγχρονη εποχή.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η συμβολή του 6ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων, καθώς οι μαθητές/τριες του παρουσίασαν τη δική τους έρευνα. Για την ορθή φροντίδα και μελέτη του φυτού, τα παιδιά των Ιωαννίνων ήρθαν σε επαφή με το Τμήμα Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, λαμβάνοντας πολύτιμες επιστημονικές συμβουλές. Αυτή η συνεργασία έδωσε στο πρόγραμμα μια μοναδική διάσταση, συνδέοντας το σχολείο με την ανώτατη εκπαιδευτική κοινότητα.

Για την επιτυχία της δράσης συνεργάστηκαν οι:

• Αθηνά Σέβη, Διευθύντρια 6ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων
• Μαρία Χίγκα, Δασκάλα Τμήματος Ένταξης 6ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων
• Μαργαρίτα Αμανατίδου, Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων & Καινοτόμων Δράσεων Σχολικών Μονάδων, Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πιερίας
• Θωμάς Σακελλαρίου, Διευθυντής Δ.Σ. Νέου Παντελεήμονα
• Σταυρούλα Ντελημιχάλη, Διευθύντρια Δ.Σ. Νέων Πόρων
• Αθανάσιος Μακροβασίλης, Εκπαιδευτικός Πληροφορικής Δημοτικών Σχολείων Νέου Παντελεήμονα, Νέων Πόρων και Πλαταμώνα
• Ηλίας Μπόκορος, Εκπαιδευτικός Ε’-ΣΤ’ τάξης Δημοτικού Σχολείου Νέων Πόρων
• Μενέλαος Ήραντος, Εκπαιδευτικός ΣΤ΄τάξης Δημοτικού Σχολείου Νέου Παντελεήμονα

Την εκδήλωση όπου παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα του έργου, τίμησαν με την παρουσία τους οι:

• Δρ. Ιωάννης Φίκαρης,  Καθηγητής Διδακτικής Μεθοδολογίας Τμήματος Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Διευθυντής του Εργαστηρίου Παραγωγής & Επεξεργασίας Φορέων Γραφής (παπύρου) και Επεξεργασίας Αρχαίων Ελληνικών & Λατινικών Κειμένων
• Δρ. Παναγιώτης Αθανασόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής Αρχαίων Ελληνικών Τμήματος Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων,  Μέλος του Εργαστηρίου Παραγωγής & Επεξεργασίας Φορέων Γραφής (παπύρου) και Επεξεργασίας Αρχαίων Ελληνικών & Λατινικών Κειμένων
• Μαρία Γιαννακού, Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων
• Λάζαρος Κωστανάσιος, Επόπτης Ποιότητας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων- Σύμβουλος Εκπαίδευσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων
• Αγλαΐα Ντόκα, Επόπτρια Ποιότητας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Άρτας- Σύμβουλος Εκπαίδευσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Άρτας

Οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές/τριες της Πιερίας εκφράζουν τις θερμότατες ευχαριστίες τους στη Διευθύντρια του 6ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων για την υποδειγματική φιλοξενία και την οργάνωση. Η κοινή παρουσίαση των δραστηριοτήτων (βιωματικών και ψηφιακών) ανέδειξε πώς η συνεργασία μεταξύ διαφορετικών σχολείων και περιοχών μπορεί να γεννήσει σπουδαία αποτελέσματα.

Πέρα από το εκπαιδευτικό σκέλος, το τριήμερο περιελάμβανε εκπαιδευτικές επισκέψεις στο Κάστρο των Ιωαννίνων, το Μουσείο Βρέλλη, το Σπήλαιο Περάματος και τη Λίμνη Παμβώτιδα, προσφέροντας στους/στις μαθητές/τριες μια ολοκληρωμένη εμπειρία γνώσης και πολιτισμού.

Η δράση αυτή αποτελεί πρότυπο για το πώς τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τα εργαστήρια δεξιοτήτων, μπορούν να κινητοποιήσουν μαθητές/τριες, εκπαιδευτικούς και πανεπιστημιακούς φορείς σε μια κοινή πορεία μάθησης.

 34η Τακτική Γενική Συνέλευση ΣΕΤΕ, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 

Αγαπητοί μας εταίροι του τουριστικού κλάδου. Θα ήθελα να ξεκινήσω με ευχαριστίες στον απερχόμενο Πρόεδρο του ΣΕΤΕ Γιάννη Παράσχη, για τη συνεργασία που είχαμε αυτά τα 3 χρόνια, αλλά και όλα τα προηγούμενα αφού συμμετείχε στο ΔΣ του Συνδέσμου ήδη από το 2011. Τόσο από τη θέση του Προέδρου του ΣΕΤΕ, αλλά και ως Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΑΑ, ο Γιάννης πρόσφερε πολλά στον τουρισμό μας, αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις και αφήνει ισχυρή παρακαταθήκη.

Ο τουρισμός δεν είναι μόνο ο κλάδος με τη μεγαλύτερη συμβολή στο ΑΕΠ της χώρας. Είναι επίσης η δραστηριότητα με τη μεγαλύτερη κοινωνική διάχυση του οικονομικού της αποτυπώματος. Επομένως, με την ανάδειξη του τουρισμού, ο ΣΕΤΕ ως βασικός φορέας εκπροσώπησής του, χρειάζεται μια διπλή ατζέντα:

• κλαδική, για τα ζητήματα που αφορούν το επιχειρείν και τα προβλήματά του, και
• κοινωνική, για την διατήρηση των ιστορικών δεσμών του με τις τοπικές κοινότητες και την ελληνική κοινωνία συνολικά.

Οι δύο ιεραρχήσεις συνδέονται. Η ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη του κλάδου και της οικονομίας συνολικά. Ωστόσο, το χωροταξικό για τον τουρισμό πρέπει να λάβει υπόψη τις θέσεις όλων των φορέων, τις σημερινές προτεραιότητες αλλά και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές γιατί πρόκειται για μια βαριά θεσμική παρέμβαση και από τη στιγμή που θα οριστικοποιηθεί οι προσαρμογές θα είναι δύσκολες και το πλαίσιο θα παραμείνει δεσμευτικό ίσως και για δεκαετίες.

Η προώθηση του αιτήματος για επενδύσεις σε υποδομές σε τοπικό επίπεδο συνδέει τις ανάγκες των τουριστικών επιχειρήσεων με τις εύλογες απαιτήσεις των πολιτών. Σήμερα, υπάρχουν ενδείξεις ότι το κοινωνικό αίσθημα απέναντι στον τουρισμό δεν είναι τόσο θετικό, όσο στο παρελθόν. Η εκτεταμένη συζήτηση για τον λεγόμενο υπερτουρισμό έχει υποχωρήσει, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας εφησυχάζει γιατί ενδέχεται να επανέλθει. Παράδειγμα, η πρόσφατη σχετική τοποθέτηση του Δημάρχου Αθηναίων. Ο τουριστικός κλάδος έχει πολλά επιχειρήματα -και χρειάζεται περαιτέρω ανάδειξή τους.

Όπως ακριβώς έγινε με την προβολή της πραγματικότητας απέναντι σε μια φιλολογία περί «οικονομίας του καφέ». Ή απέναντι στην εύκολη θέση ότι ο τουρισμός «πνίγει» τις υπόλοιπες επενδύσεις, που στην περίπτωση του Ταμείου Ανάκαμψης είδαμε ότι δανειοδότηση άλλων κλάδων ήταν ποσοστιαία σημαντικότερη από την συμμετοχή τους στο ΑΕΠ (ενδεικτικά 23,5% για τη βιομηχανία και 35% για την ενέργεια).

Τέλος, επειδή πλέον ζούμε σε έναν ευμετάβλητο κόσμο, η διαφοροποίηση των πηγών εσόδων πρέπει να αποτελέσει ακόμη μια προτεραιότητα. Διατηρώντας τις οικείες σε εμάς αγορές (της Ευρώπης, των ΗΠΑ) να ανοιχτούμε σε νέες ευκαιρίες, και η Ινδία είναι μια από αυτές, καθώς ενδεικτικά, μόνο 5 δις δολάρια είναι η ετήσια δαπάνη για γάμους Ινδών εκτός της χώρας τους. Η Eurobank και τα στελέχη της στηρίζουν τον τουρισμό θεσμικά, αλλά και σε επίπεδο κάθε επιχείρησης, μεγάλης, μεσαίας ή μικρής.

Εκδόθηκε σήμερα, 18/05/2026, με υπογραφή της Γενικής Γραμματέως Ενωσιακών Πόρων και Υποδομών, Αργυρώς Ζέρβα, ο προσωρινός πίνακας αποτελεσμάτων της Παρέμβασης Π3-73-1.2 «Βελτίωση πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις» του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027 (ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027).

Με συνολικό προϋπολογισμό 194 εκατ. ευρώ, 365 έργα, σε 123 Δήμους και παρουσία και στις 13 Περιφέρειες της χώρας, υλοποιείται το μεγαλύτερο πρόγραμμα αγροτικής οδοποιίας των τελευταίων προγραμματικών περιόδων του ΥΠΑΑΤ.

Ο αρχικός προϋπολογισμός της πρόσκλησης ανερχόταν σε 65 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων  Μαργαρίτη  Σχοινά εγκρίθηκε σημαντική υπερδέσμευση πόρων, με αποτέλεσμα ο συνολικός προϋπολογισμός των προς ένταξη έργων να αυξηθεί σχεδόν τρεις φορές και να διαμορφωθεί στα 194 εκατ. ευρώ, ώστε να χρηματοδοτηθούν σημαντικά περισσότερα έργα σε όλη τη χώρα.

Σημειώνεται ότι, σε σχέση με την αντίστοιχη πρόσκληση του 2022, καταγράφεται σημαντική αύξηση τόσο στον αριθμό των έργων που εγκρίνονται όσο και στους διαθέσιμους πόρους, καθώς στην προηγούμενη πρόσκληση είχαν εγκριθεί 208 έργα συνολικού προϋπολογισμού 107 εκατ. ευρώ.

Η Παρέμβαση συμβάλλει στη βελτίωση της πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, συμβάλλοντας στην ασφαλή και απρόσκοπτη μετακίνηση γεωργών και κτηνοτρόφων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Η ιδιαίτερη γεωμορφολογία της χώρας, αλλά και η ολοένα συχνότερη εκδήλωση ακραίων καιρικών φαινομένων, καθιστούν ακόμη πιο αναγκαία την υλοποίηση ασφαλών και ανθεκτικών υποδομών αγροτικής οδοποιίας στις αγροτικές περιοχές της χώρας.

Επισημαίνεται ότι οι δικαιούχοι δύνανται να υποβάλλουν προσφυγή σχετικά με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης εντός αποκλειστικής προθεσμίας επτά (7) εργάσιμων ημερών από την επομένη της αποστολής του πίνακα στις Υπηρεσίες τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Αναλυτικότερες οδηγίες προς τους δικαιούχους περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση που είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027: www.agrotikianaptixi.gr

Προσωρινός πίνακας αποτελεσμάτων διοικητικού ελέγχου των αιτήσεων στήριξης για την Παρέμβαση Π3-73-1.2 του ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027 – ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Η Κομισιόν ψήφισε, όμως το μέλλον είναι αβέβαιο και απειλητικό για τα ελληνικά ελαιόλαδα και πυρηνέλαια.

Μετά από συζητήσεις που κράτησαν 26 (!) ολόκληρα χρόνια, η Κομισιόν στις 13 Μαΐου 2026 ψήφισε τον κανονισμό για τους Αρωματικούς Υδρογονάνθρακες Ορυκτελαίων (ΜΟΑΗ) στα ελαιόλαδα και στα πυρηνέλαια. Πρόκειται για μια απόφαση που μάλλον ανοίγει παρά κλείνει τις αβεβαιότητες γύρω από ένα ζήτημα, το πιο πολύπλοκο, δυσνόητο και απειλητικό, που έχει αντιμετωπίσει ο τομέας του ελαιολάδου και του πυρηνελαίου εδώ και πολλές δεκαετίες.

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) ανακοινώθηκε στα Μέσα Ενημέρωσης το βράδυ της Παρασκευής (15/5/2026) εσπευσμένα και αποσπασματικά μόνο σε ό,τι αφορά στα όρια, δηλαδή:

Για τα ελαιόλαδα:

•  4,0 mg/kg από 01/03/2027
• 2,0 mg/kg από 01/01/2028.

Για τα πυρηνέλαια:

• 10,0 mg/kg από 01/03/2028
• 5,0 mg/kg από 01/01/2029
• 2,0 mg/kg από 01/01/2030.

Φαινομενικά και αριθμητικά θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως πρόκειται για μια μεγάλη επιβεβαίωση της γραπτής επιστολής που είχε αποστείλει η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) στις 23/2/2023 ανταποκρινόμενη στην ανοιχτή πρόσκληση της Κομισιόν. Τότε η 4Ε είχε προτείνει όρια 2,0 mg/kg στο ελαιόλαδο και 10,0 mg/kg στο πυρηνέλαιο. Δεν επρόκειτο για μαντεψιά, ούτε παιχνίδι της τύχης αλλά για συνδυαστική γνώση των δεδομένων της επιστήμης της Χημείας του καθηγητή Βιοχημείας και Χημείας Τροφίμων, κ. Κωνσταντίνου Α. Δημόπουλου, με την εμπειρία του προέδρου της 4Ε, κ. Βασίλη Ζαμπούνη για τον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεων της κοινοτικής γραφειοκρατίας.

Η πρόταση της 4Ε έθετε την εξής στοιχειωδώς αναγκαία προϋπόθεση:  η μέτρηση των ΜΟΑΗ να βασίζεται σε μία ορθή αναλυτική μέθοδο. Όπως τεκμηριώνει ο καθηγητής  κ. Κωνσταντίνος Α. Δημόπουλος, η μέθοδος που προτείνεται από την Κομισιόν για τον προσδιορισμό των ΜΟΑΗ είναι μη αξιόπιστη διότι ΣΥΝ-ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ και ενδογενή συστατικά του ελαιόκαρπου που όμως δεν είναι τοξικά. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο στο πυρηνέλαιο λόγω της συμπύκνωσης αυτών των συστατικών κατά την επεξεργασία του. Υπάρχει κατάλληλη δόκιμη μέθοδος προσδιορισμού των τοξικών ΜΟΑΗ, που όμως είναι δαπανηρή. Γι’ αυτό, εναλλακτικά, η 4Ε πρότεινε, κάνοντας χρήση υπάρχουσας Ευρωπαϊκής νομοθεσίας, (κατευθυντήριες γραμμές του JRC) σε περίπτωση ανίχνευσης ΜΟΑΗ με την μέθοδο της Κομισιόν έκτος ορίων, τότε να απαιτείται η δαπανηρή μέθοδος για τον ακριβή προσδιορισμό των αποδεδειγμένα τοξικών ουσιών.

Δηλαδή, ο νέος κανονισμός οδηγεί σε ένα δυνητικό χάος, σαν π.χ. να μετράμε την ταχύτητα των αυτοκινήτων και να κόβει κλήσεις η τροχαία χρησιμοποιώντας λάθος μετρητές σε αυτοκίνητα που δεν έχουν τυποποιημένα κοντέρ.

Με άλλα λόγια, η όλη διαδικασία είναι άδικη για τους επαγγελματίες (παραγωγή, εμπόριο, βιομηχανία), ενώ θα μπορεί να προσβληθεί και νομικά.

Η 4Ε δεν έσπευσε να ανακοινώσει αυτά τα αριθμητικά όρια, μη θέλοντας στη σημερινή φάση να προκαλέσει αναστάτωση και ανησυχία. Περιμένουμε να πληροφορηθούμε όλο τον κανονισμό με τα παραρτήματά του και ιδίως τη μέθοδο ανάλυσης και μέτρησης που προαναφέραμε. Αλλιώς τι νόημα έχουν τα αριθμητικά όρια;

Επίσης, εξ’ ίσου κρίσιμο είναι το ερώτημα της στάσης που κράτησε η κάθε εθνική αντιπροσωπεία. Έχουμε την ανεπίσημη πληροφορία πως η απόφαση ήταν σχεδόν ομόφωνη με εξαίρεση την … Εσθονία, η οποία δεν έχει κανένα συμφέρον γιατί αν έχει λίγες ελιές θα είναι σε διακοσμητικές γλάστρες. Αντιθέτως, γιατί ψήφισαν υπέρ οι ελαιοπαραγωγικές χώρες; Για την Ιταλία να το καταλάβουμε καθώς δεν την ενδιαφέρει το πυρηνέλαιο ως προϊόν. Όμως η Ισπανία και (δευτερευόντως η Πορτογαλία); Ποιες λύσεις έχουν βρει για τη διαχείριση του πυρήνα που παράγεται από 1.855 ελαιοτριβεία και πηγαίνει σε 50 πυρηνελαιουργεία, 9 ραφιναρίες, δημιουργώντας 18.000 θέσεις εργασίας και μέσο ετήσιο κύκλο εργασιών άνω των 400 εκατομμυρίων ευρώ;

Αρχίζοντας από το άριστα οργανωμένο Υπουργείο -με τον Λούις Πλάνας στον 8ο χρόνο της θητείας του- προχωρώντας στην πανίσχυρη Διεπαγγελματική Ελαιολάδου, έως και την εξαιρετικά δραστήρια Διεπαγγελματική Πυρηνελαίου, την ORIVA, όλους σε άριστη διαρκή στενή συνεργασία με τους επιστήμονες (Instituto de la Grasa της Σεβίλλης), πώς μπορεί κανείς να σκεφτεί ότι όλος αυτός ο μηχανισμός  “αυτοκτόνησε” αποδεχόμενος το όριο των 2,0 mg/kg για το πυρηνέλαιο; Λυπούμαστε, αλλά αδυνατούμε να απαντήσουμε.

Ακόμη πιο  φλέγον είναι το ερώτημα αν και γιατί η Ελλάδα όχι μόνο ψήφισε υπέρ της πρότασης της Κομισιόν αλλά αυτό θεωρείται και μεγάλη επιτυχία. Απορούμε και αναμένουμε μια απάντηση στα  ερωτήματα:

• Το όριο των 2,0 mg/kg είναι εφικτό για το ελαιόλαδο, ακόμη και στις γεωγραφικές περιοχές που υπήρχε το πρόβλημα, το οποίο ήδη σε μεγάλο βαθμό έχει επιλυθεί χωρίς να χρειάζονται “σεμινάρια” και αφορμές κατασπατάλησης των εθνικών ή/και ενωσιακών πόρων. Άλλωστε, και η 4Ε είχε προτείνει αυτό το όριο για το (παρθένο βρώσιμο) ελαιόλαδο χρησιμοποιώντας όμως και τις κατευθυντήριες γραμμές του JRC..
•  Όμως, είναι ποτέ δυνατόν να τηρηθεί το όριο των  2,0 mg/kg στο πυρηνέλαιο; Μπορούν τα σημερινά πυρηνελαιουργεία (με την υπάρχουσα τεχνολογία, ως εργοστασιακός εξοπλισμός και οικονομικές επιχειρήσεις) να ανταπεξέλθουν και να προσαρμοστούν στο όριο των 2,0 mg/kg μέσα σε 3,5 χρόνια; Κανείς μέχρι στιγμής δεν έχει ισχυριστεί κάτι τέτοιο.
• Είναι τόσο ευκαταφρόνητος ο κλάδος του πυρηνελαίου ώστε να θυσιαστεί, και γιατί; Λόγω ανυπαρξίας επίσημων στατιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων θα αποφύγουμε τις ανεπίσημες εκτιμήσεις, ωστόσο δεν “χαρίζουν” έστω και λίγες (;) δεκάδες εκατομμύρια ευρώ (άνω των 50 εκατ. ευρώ ο ετήσιος μέσος όρος εξαγωγών  προς Ισπανία και Ιταλία).
• Και έστω πως “θυσιάζουμε” τα πυρηνελαιουργεία και αποζημιώνουμε (από εθνικούς και ενωσιακούς πόρους) τους λίγους πυρηνελαιουργούς, που συνταξιοδοτούνται ή αλλάζουν δραστηριότητα. Όμως, ποιος θα καλύψει την απώλεια εισοδήματος των ελαιοτριβείων για τα οποία ο πυρήνας (και το πυρηνόξυλο) αποτελούν εισόδημα; Δεν θα μετακυλήσουν αυτή την απώλεια στο “δικαίωμα”, δηλαδή στον ελαιοπαραγωγό;
• Και έστω πως επιβαρύνουμε ελαιοτριβείς και ελαιοπαραγωγούς. Καταλήγουμε στο μεγάλο παραλογισμό. Το πυρηνελαιουργείο, μπορεί να μυρίζει λίγο, “η μυρωδιά του χρήματος” όπως πολύ σωστά λένε οι ισπανοί ελαιοκαλλιεργητές, όμως αποτελεί τον “οικολογικό σταθμό”, εδώ ολοκληρώνεται ομαλά η “κυκλική οικονομία” του ελαιολάδου. Αν από (χρήσιμο) υποπροϊόν μεταπέσει σε (άχρηστο) παραπροϊόν ώστε να απαξιωθεί και ακυρωθεί το πυρηνέλαιο τότε πώς και με τι κόστος, οικονομικό και περιβαλλοντικό, θα κλείσει ο κύκλος;

Ο κανονισμός που ψηφίστηκε όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα του παρελθόντος αλλά, αντιθέτως, δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα του μέλλοντος, τα οποία, ειδικά το ελληνικό ελαιόλαδο, αλληλένδετα με το πυρηνέλαιο, αδυνατούν να αντιμετωπίσουν.

Τα παραπάνω ζητήματα έχουν απασχολήσει την 4Ε, συνεχίζουν να την απασχολούν και παραμένουν ανοιχτά. Μεμονωμένα, μέλη της 4Ε ασχολούνται επιστημονικά και επαγγελματικά με το θέμα των επιμολυντών και ειδικά των ΜΟΗ από τις αρχές του 2000.

Υπογραμμίζουμε πως η 4Ε αποτελεί τη μοναδική μη κρατική οντότητα την οποία αναγνωρίζει και συνομιλεί η Επιτροπή (Κομισιόν) στην Ελλάδα.

Προσπάθησε και προσπαθεί από τον Δεκέμβριο 2022 να προσφέρει τις καλές της υπηρεσίες σε συνεργασία με το αρμόδιο Υπουργείο, εποπτευόμενους Οργανισμούς και επαγγελματικές κλαδικές οργανώσεις (συνδέσμους), και μάλιστα άνευ οικονομικής αμοιβής.

Σύμφωνα με τους σκοπούς ίδρυσης και το καταστατικό της η 4Ε, ως συλλογική επιστημονική οντότητα, είναι ανεξάρτητη από οικονομικά συμφέροντα, δεν κάνει διακρίσεις και είναι ουδέτερη απέναντι σε πολιτικούς (κομματικούς) διαχωρισμούς.

Όπως αναφέρεται και στον τίτλο της (“Εγκυκλοπαιδιστές”) η 4Ε εμπνέεται από τις αρχές του Διαφωτισμού, επιμένοντας, “E pur si muove, Και όμως κινείται” όπως θα έλεγε κι ο Γαλιλαίος.

Ακολουθούν  2 Παραρτήματα με συμπληρωματικές αναλυτικές πληροφορίες.

Παράρτημα I: Εκδήλωση της 4Ε, ΕΣΗΕΑ, Δεκέμβριος 2025

Παράρτημα II: Αναλυτικό – Επεξηγηματικό Σημείωμα, 6 ερωτήσεις και απαντήσεις για τους ΜΟΑΗ (4Ε, Νοέμβριος 2025)

Παράρτημα IIΙ: Να προστατεύσουμε την ελιά και την αλήθεια: Παρέμβαση για το υπό διαμόρφωση πλαίσιο των MOAH (Άντζελα Γκερέκου, Νοέμβριος 2025)

_____________________________________________________________________

Ποια είναι η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε)

Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) ιδρύθηκε το 2018 από συγγραφείς της «Εγκυκλοπαίδειας Ελαιοκομίας: Το ελαιόλαδο». Αποτελεί μια διεπιστημονική ομάδα με 70 επιστήμονες από διάφορα πεδία, όπως γεωπονία, χημεία, διατροφολογία, οικονομία, λαογραφία, με κοινό στόχο την προστασία, ανάπτυξη και προώθηση της ελαιοκομίας. Η 4Ε διοργανώνει συνέδρια και ημερίδες, όπως το διεθνές συνέδριο του 2023 για τη δακοπροστασία και την ημερίδα για τον ρόλο της γυναίκας στην ελαιοκομία. Επιδιώκει τη διαμόρφωση μιας εθνικής στρατηγικής για το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, ενώ παραμένει ουδέτερη σε πολιτικά και θρησκευτικά ζητήματα.