Δασμολογικοί πόλεμοι: κίνδυνοι για την διεθνή, την περιφερειακή και την ελληνική οικονομία

Η Μονάδα Οικονομικής Ανάλυσης και Έρευνας της Eurobank εξέδωσε μελέτη με τίτλο «Δασμολογικοί πόλεμοι: κίνδυνοι για την διεθνή, την περιφερειακή και την ελληνική οικονομία». Στη μελέτη έχει συνεισφέρει το σύνολο των αναλυτών της Μονάδας.

Περίληψη Μελέτης

Η κλιμάκωση των παγκόσμιων εμπορικών εντάσεων, με σημείο αφετηρίας την αύξηση των δασμών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελεί ένα σημαντικό σημείο καμπής για τις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές. Εν μέσω αυξημένης αβεβαιότητας και εύθραυστων γεωπολιτικών συνθηκών, η προστατευτική εμπορική πολιτική έχει επανεμφανιστεί ως βασική πηγή καθοδικού κινδύνου για την παγκόσμια ανάπτυξη, αστάθειας στη δυναμική του πληθωρισμού και τις διασυνοριακές ροές κεφαλαίων. Οι ΗΠΑ έχουν αναστείλει προσωρινά την επιβολή δασμών πέραν ενός βασικού δασμού 10% σε όλες τις εισαγωγές μέχρι τον Ιούλιο (εκτός από τις εισαγωγές από την Κίνα, όπου ο συντελεστής μειώθηκε στο 30%), για να δοθεί χρόνος για διαπραγματεύσεις, ενώ εφαρμόζουν και ειδικούς δασμούς σε κρίσιμους κλάδους. Αυτή η προσωρινή 90ήμερη δασμολογική εκεχειρία με την Κίνα έχει προσφέρει μια ανακούφιση στις αγορές. Ωστόσο, ο κίνδυνος παρατεταμένων εμπορικών τριβών έχει αυξηθεί σημαντικά, δεδομένου ότι οι εμπορικές διαπραγματεύσεις λαμβάνουν χώρα σε πολλαπλά μέτωπα σε μικρό χρονικό διάστημα και συχνά με παλίνδρομη ρητορική, με απειλές για νέα αύξηση των δασμών εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν (π.χ. κατά της ΕΕ), οι οποίοι αποσύρονται αργότερα. Ως εκ τούτου, η ευρύτερη πορεία των παγκόσμιων εμπορικών σχέσεων παραμένει σκιασμένη από αβεβαιότητα, ειδικά μετά την απόφαση του αμερικανικού δικαστηρίου στις 28 Μαΐου ότι πολλοί από τους δασμούς είναι παράνομοι. Λόγω αυτών των εξελίξεων, το ΔΝΤ και η αγορά έχουν αναθεωρήσει τις προβλέψεις τους για την παγκόσμια ανάπτυξη προς τα κάτω, γεγονός που αντανακλά τις διαταραχές στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, την αποδυνάμωση της δυναμικής των επενδύσεων και την αρνητική επίδραση της αβεβαιότητας στην καταναλωτική εμπιστοσύνη. Η επίδραση στον πληθωρισμό εξακολουθεί να υπόκειται σε αντίρροπες δυνάμεις: αφενός, διαταραχές στην πλευρά της προσφοράς και υψηλότερο κόστος εισαγωγών και αφετέρου, πιο ασθενής συνολική ζήτηση και ανατιμήσεις κάποιων νομισμάτων.

Σε ό,τι αφορά την Ευρωζώνη, ειδικότερα, δεδομένου ότι έχει υψηλό βαθμό ενσωμάτωσης στο  παγκόσμιο εμπόριο, οι αυξανόμενοι δασμοί και ο κίνδυνος αποτυχίας στις εμπορικές συνομιλίες ΕΕ-ΗΠΑ επηρεάζουν σημαντικά την εξωτερική ζήτηση και την ανταγωνιστικότητα ως προς τις τιμές από την ανατίμηση του ευρώ. Οι οικονομετρικές μας εκτιμήσεις υποδηλώνουν ότι σε ένα ευνοϊκό σενάριο όπου οι δασμοί σταθεροποιούνται, η αύξηση του ΑΕΠ της Ευρωζώνης το 2025 θα μπορούσε να επιβραδυνθεί κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες σωρευτικά το 2025-26 σε σχέση με το προ δασμών επίπεδο. Αυτό είναι αποτέλεσμα του άμεσου αντίκτυπου των δασμών στο διεθνές εμπόριο της Ευρωζώνης, της υψηλότερης αβεβαιότητας και της ανατίμησης του ευρώ. Σε ένα πιο δυσμενές σενάριο, το πλήγμα θα μπορούσε να διπλασιαστεί σε μέγεθος, ενώ ο πληθωρισμός θα μειωνόταν λόγω των αποπληθωριστικών επιπτώσεων της μειωμένης ζήτησης, γεγονός που θα μπορούσε να μεταφραστεί σε συνέχιση των μειώσεων επιτοκίων από την ΕΚΤ. Οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος έχουν μειώσει τις πιθανότητες εμφάνισης του δυσμενούς σεναρίου.

Για την Ελλάδα, η άμεση έκθεση στις ΗΠΑ παραμένει χαμηλή, καθώς οι εξαγωγές αγαθών προς τις ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν μόλις το 1% του ΑΕΠ της και ο εισερχόμενος τουρισμός από τις ΗΠΑ αντιπροσώπευε το 2024 μόλις το 7,7% των συνολικών εισπράξεων. Ωστόσο, οι έμμεσες επιπτώσεις, μέσω της χαμηλότερης ανάπτυξης στην ΕΕ, τον κύριο εμπορικό εταίρο της Ελλάδας, και της αυξημένης αβεβαιότητας, δημιουργούν μη αμελητέους κινδύνους για τη ζήτηση εξαγωγών, τις ροές τουρισμού και τα ευρύτερα κανάλια εμπιστοσύνης. Παρ ‘όλα αυτά, η Ελλάδα εισέρχεται σε αυτή τη νέα περίοδο αστάθειας που προκαλείται από το διεθνές εμπόριο σε μια θέση σχετικής ισχύος σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν της κατά τη διάρκεια της κρίσης δημοσίου χρέους της περιόδου 2008-2018. Τα ισχυρά πρωτογενή πλεονάσματα, η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, τα σημαντικά αποθέματα ρευστότητας, η επιστροφή στην πιστοληπτική αξιολόγηση επενδυτικής βαθμίδας, η συνεχιζόμενη εισροή κεφαλαίων από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και τα υπόλοιπα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ, τα οποία λειτουργούν ως ισχυρό αντι-κυκλικό εργαλείο, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του νέου δημοσιονομικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύουν την ανθεκτικότητα της χώρας. Επιπλέον, οι προοπτικές του τουρισμού παραμένουν ισχυρές και, μέχρις στιγμής, ο προγραμματισμός αεροπορικών θέσεων δείχνει ανοδική τάση για τη φετινή τουριστική περίοδο, συμπεριλαμβανομένων των ταξιδιωτών από τις ΗΠΑ. Οι αυξανόμενες επενδύσεις στην άμυνα, σε εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο, θα μπορούσαν επίσης να προσφέρουν ώθηση στη συνολική ζήτηση, καθώς και διαχύσεις υψηλής τεχνολογίας στην οικονομία. Τέλος, οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν καλά κεφαλαιοποιημένες και διαθέτουν υψηλή ρευστότητα, με ελάχιστη άμεση έκθεση σε κίνδυνο που συνδέεται με τις ΗΠΑ. Ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων δανείων, αν και εξακολουθεί να είναι υψηλότερος σε σύγκριση με την Ευρωζώνη, έχει υποχωρήσει στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί, και η εξυπηρέτηση των δανείων έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα έναντι μίας σειράς από κραδασμούς (πανδημία, ενεργειακή κρίση, επίμονος πληθωρισμός), μετριάζοντας τις πιθανές ανησυχίες για ένα νέο κύμα καθυστερήσεων. Τούτων δοθέντων, εκτιμάται ότι η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει και την παρούσα χρονιά να υπεραποδίδει αναπτυξιακά έναντι της Ευρωζώνης.

Η μελέτη περιλαμβάνει επίσης αναλύσεις των πιθανών επιπτώσεων των εμπορικών εντάσεων στις -συνδεόμενες με την Ελλάδα- οικονομίες της Κύπρου και της Βουλγαρίας. Αμφότερες οι χώρες έχουν περιορισμένη άμεση έκθεση στο εμπόριο με τις ΗΠΑ αλλά πιο σημαντικούς δευτερογενείς κίνδυνους μέσω των εμπορικών σχέσεων με την ΕΕ, καθώς κι ευρύτερες επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης κι ορισμένες θετικές πιθανές επιπτώσεις: i) αποκλιμάκωση του πληθωρισμού στη Βουλγαρία από την ανατίμηση του ευρώ, που υποβοηθά την αξιολόγηση για την ένταξη της χώρας στο ευρώ, ii) ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών για την Κύπρο ως ασφαλές καταφύγιο, δεδομένων αντίστοιχων εξελίξεων κατά τον πρώτο γύρο των δασμών Τραμπ το 2018-2019.

Μήνυμα του Δημάρχου Αλεξάνδρειας Παναγιώτη Γκυρίνη

Αγαπητές μαθήτριες, αγαπητοί μαθητές,

Αυτές τις μέρες ξεκινάτε μια σημαντική δοκιμασία – τις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Δεν είναι η πρώτη πρόκληση που συναντάτε στη ζωή σας, αλλά σίγουρα είναι μια από τις πιο καθοριστικές. Και γι’ αυτό θέλω, ως άνθρωπος πρώτα, μετά ως γονιός και μετά ως Δήμαρχος, να σας απευθύνω ένα μήνυμα στήριξης, κουράγιου και πίστης.

Γνωρίζω πολύ καλά ως πατέρας που η κόρη του συμμετέχει φέτος στις εξετάσεις, πως αυτή η περίοδος είναι γεμάτη ένταση, προσδοκίες και προσπάθεια. Είναι όμως και μια σημαντική αφετηρία. Μια δοκιμασία που, πέρα από το αποτέλεσμα, αναδεικνύει τον κόπο, την επιμονή και τον δυναμισμό σας. Διεκδικήστε το μέλλον σας με τόλμη και αξιοπρέπεια, χωρίς φόβο. Να θυμάστε πως ο δρόμος της ζωής είναι πολυδιάστατος και πάντα ανοιχτός σε νέες ευκαιρίες. Η αξία σας δεν μετριέται μόνο από ένα γραπτό, αλλά από την προσπάθεια, το ήθος και τη δύναμη ψυχής σας.

Να μπείτε στην αίθουσα με ψηλά το κεφάλι. Με πίστη στις δυνάμεις σας. Διεκδικήστε το μέλλον που σας ανήκει με θάρρος και αυτοπεποίθηση. Και να θυμάστε πως κανένας δρόμος δεν είναι μονόδρομος – η ζωή έχει πάντα τρόπους να μας εκπλήσσει και να μας δικαιώνει, αρκεί να συνεχίσουμε να προσπαθούμε.

Εμείς, ως Δήμος, στεκόμαστε στο πλευρό σας. Σας καμαρώνουμε και σας στηρίζουμε. Εσείς είστε η ελπίδα, η φωνή και η προοπτική του τόπου μας. Η προσπάθεια που έχετε καταβάλει όλα αυτά τα χρόνια είναι αξιέπαινη.

Συγχαρητήρια  στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς σας που στάθηκαν δίπλα σας με αγάπη και στήριξη όλα αυτά τα χρόνια.

Εύχομαι από καρδιάς σε όλες και όλους καλή επιτυχία! Με πίστη στις δυνάμεις σας, με καθαρό μυαλό, νηφαλιότητα και ψυχραιμία, είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρετε.

Να προχωράτε μπροστά με ελπίδα και αξιοπρέπεια! Καλή πρόοδο στη ζωή σας!

Ο
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΚΥΡΙΝΗΣ

Η μέση αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη αναμένεται να ξεπεράσει τον 1,5° Κελσίου σε σύγκριση με την προβιομηχανική εποχή κατά την περίοδο 2025-2029, προβλέπει σήμερα, με βεβαιότητα που φθάνει το 70%, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (ΠΜΟ), μέρος του συστήματος του ΟΗΕ.

Ο πλανήτης αναμένεται κατά συνέπεια να παραμείνει σε ιστορικά επίπεδα αύξησης της θερμοκρασίας, έπειτα από τα δυο θερμότερα χρόνια που καταγράφτηκαν ποτέ (2023 και 2024) κι επίσης τη θερμότερη δεκαετία στα χρονικά, σύμφωνα με ετήσια έκθεση για το κλίμα που καταρτίστηκε από τη βρετανική μετεωρολογική υπηρεσία (Met Office) με βάση τις προβλέψεις δέκα διεθνών κέντρων και δημοσιοποιήθηκε από τον ΠΜΟ.

«Μόλις ζήσαμε τα δέκα πιο θερμά χρόνια που καταγράφτηκαν ποτέ. Δυστυχώς, αυτή η έκθεση του ΠΜΟ δεν αφήνει να διαφανεί καμιά ανάπαυλα», συνόψισε η αναπληρώτρια γενική γραμματέας της μετεωρολογικής υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών, η Κο Μπάρετ.

Η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5° Κελσίου υπολογίζεται σε σύγκριση με την περίοδο 1850-1900, προτού δηλαδή η ανθρωπότητα να αρχίσει να καίει σε βιομηχανική κλίμακα άνθρακα, πετρέλαιο και αέριο, με αποτέλεσμα ολοένα μεγαλύτερες εκλύσεις διοξειδίου του άνθρακα, αερίου που προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου, στο οποίο αποδίδεται η κλιματική αλλαγή.

Πρόκειται για τον πιο αισιόδοξο στόχο που εγγράφτηκε από τις κυβερνήσεις των χωρών του κόσμου το 2015 στη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, όμως ολοένα περισσότεροι κλιματολόγοι θεωρούν αδύνατο να τηρηθεί. Καθώς οι εκπομπές CO2 όχι μόνο δεν έχουν αρχίσει να πέφτουν σε παγκόσμια κλίμακα αλλά ακόμα αυξάνονται.

«Αυτό συμφωνεί απόλυτα με το ότι βρισκόμαστε κοντά στο να ξεπεράσουμε το όριο του 1,5° Κελσίου μακροπρόθεσμα στα τέλη των χρόνων του 2020 ή στις αρχές των χρόνων του 2030», σχολίασε ο κλιματολόγος Πίτερ Θορν του πανεπιστημίου Maynooth της Ιρλανδίας.

Για να μένουν ανεπηρέαστες από τις φυσικές διακυμάνσεις του κλίματος, πολλές επιστημονικές μέθοδοι αποτιμούν την αύξηση της θερμοκρασίας μακροπρόθεσμα, εξήγησε ο Κρίστοφερ Χιούιτ, διευθυντής των κλιματολογικών υπηρεσιών του ΠΜΟ.

Μια προσέγγιση που συνδυάζει παρατηρήσεις των 10 προηγούμενων ετών με προβλέψεις για τα 10 επόμενα οδηγεί στην πρόβλεψη πως η μέση τρέχουσα αύξηση της θερμοκρασίας κατά την περίοδο 2015-2034 θα είναι 1,44° Κελσίου, αλλά «δεν υπάρχει συναίνεση», προειδοποιεί ο κ. Χιούιτ.

Πάντως η εκτίμηση αυτή είναι της ίδιας τάξης μεγέθους με εκείνη του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου Copernicus (1,39° Κελσίου).

Παρότι σύμφωνα με τον ΠΜΟ είναι «εξαιρετικά απίθανο», υπάρχει πλέον η πιθανότητα, που δεν είναι μηδενική (1%), τουλάχιστον το ένα από τα πέντε επόμενα χρόνια η αύξηση της θερμοκρασίας να ξεπεράσει τους 2° Κελσίου.

«Είναι η πρώτη φορά που το βλέπουμε αυτό στις προβλέψεις μας», σημείωσε ο Άνταμ Σκέιφ της Met Office. «Είναι σοκ», πρόσθεσε, αν και «θεωρούσαμε πως ήταν εύλογο σε αυτό το στάδιο».

Υπενθύμισε πως πριν από μια δεκαετία, οι προβλέψεις έκαναν λόγο, για πρώτη φορά, περί πιθανότητας –ακόμη τότε «πολύ ισχνής», κάποια χρονιά να ξεπεραστεί το όριο του 1,5° Κελσίου.

Πράγμα που συνέβη για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια ημερολογιακού έτους το 2024.

Κάθε δεκαδικός αριθμός της αύξησης της θερμοκρασίας της Γης μπορεί να σημαίνει κλιμάκωση των κυμάτων καύσωνα, των ακραίων βροχοπτώσεων, των ξηρασιών, της τήξης του χιονιού και του πάγου στις κορυφές βουνών, επιπλεόντων κομματιών πάγου, παγετώνων…

Μέχρι τώρα το 2025 η κλιματική κατάσταση δεν βελτιώνεται.

Την περασμένη εβδομάδα στην Κίνα καταγράφτηκαν θερμοκρασίες άνω των 40° Κελσίου κατά τόπους, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τα θερμόμετρα έδειξαν 52° Κελσίου, το Πακιστάν βρέθηκε αντιμέτωπο με φονικές ανεμοθύελλες έπειτα από κύμα καύσωνα.

«Έχουμε πλέον φθάσει σε επικίνδυνο επίπεδο αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη» και το τελευταίο διάστημα καταγράφτηκαν «φονικές πλημμύρες στην Αυστραλία, στη Γαλλία, στην Αλγερία, στην Ινδία, στην Κίνα και στην Γκάνα» και «δασικές πυρκαγιές στον Καναδά», απαρίθμησε η Φριντερίκε Ότο, κλιματολόγος του Imperial College του Λονδίνου.

«Το να συνεχίζουμε να ήμαστε εξαρτημένοι από το πετρέλαιο, το αέριο και τον άνθρακα το 2025 είναι απόλυτη τρέλα», σχολίασε η ίδια.

Οι συγκεντρώσεις πάγων στη θάλασσα αναμένεται να συρρικνωθούν στη θάλασσα του Μπάρεντς, στη θάλασσα Μπέρινγκ και στη θάλασσα Οκότσκ, ενώ στη Νότια Ασία αναμένεται να συνεχιστούν κατακρημνίσεις επιπέδου υψηλότερου από το φυσιολογικό.

Αναμένονται επίσης πιο υγρές συνθήκες στο Σαχέλ, στη βόρεια Ευρώπη, στην Αλάσκα και στη βόρεια Σιβηρία, και αντίθετα πιο ξηρές συνθήκες στη λεκάνη του Αμαζονίου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία με μια μικρή δύναμη περίπου 150.000 στρατιωτών. Δεν αρκούσε για να κατακτήσει την Ουκρανία, η δύναμη εισβολής ήταν επαρκής για να πείσει την Ουκρανία να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ισχυρίστηκε ότι αυτός ήταν ο αρχικός στόχος της στρατιωτικής επιχείρησης: «[τα] στρατεύματα ήταν εκεί για να ωθήσουν την ουκρανική πλευρά σε διαπραγματεύσεις». Βέβαια αυτό δεν είναι απολύτως αληθές, γιατί το 2022 το Κρεμλίνο μιλούσε για αποναζιστικοποίηση και αποστρατικοποίηση της Ουκρανίας, αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση.

Η προσφυγή σε διαπραγματεύσεις σχεδόν λειτούργησε. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, στην Κωνσταντινούπολη, μια προοπτική ειρήνης κατόπιν διαπραγματεύσεων ήταν εφικτή. Μόνο αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πολωνία και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ εξέτρεψαν την Ουκρανία από το μονοπάτι της διπλωματίας και την έστρεψαν στο συνεχιζόμενο μονοπάτι του πολέμου, ο Πούτιν κινητοποίησε περισσότερα στρατεύματα και περισσότερους πόρους.

Ενώ μέχρι την Κωνσταντινούπολη η Ουκρανία είχε εμπλακεί στον πόλεμο με μια σαφή στρατηγική, να αποκρούσει τη ρωσική εισβολή, μετά την Κωνσταντινούπολη συνέχισε χωρίς σαφείς στρατηγικούς στόχους και χωρίς σαφή στρατιωτική στρατηγική. Απλά υιοθέτησε τους στόχους των χωρών της Δύσης. Αυτοί οι στόχοι, εκείνη την εποχή, ήταν εκτός πραγματικότητας, όπως η ανατροπή του Πούτιν, η διαίρεση της Ρωσίας, η καταστροφή της ρωσικής οικονομίας από τις κυρώσεις και διάφορες άλλες τέτοιες ψευδαισθήσεις, που γρήγορα κατέρρευσαν.

Στην αρχική φάση του πολέμου, η Ρωσία αγωνίστηκε χωρίς το πλεονέκτημα της συντριπτικής αριθμητικής υπεροχής και χωρίς να δεσμεύσει τον πιο πρόσφατο και πιο προηγμένο εξοπλισμό της. Αν και στη πρώτη φάση του πολέμου, η Ρωσία κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του στρατιωτικού υπόβαθρου της Ουκρανίας, η κατάσταση άλλαξε γρήγορα. Με τις ΗΠΑ και τους εταίρους τους στο ΝΑΤΟ να παρέχουν στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις όχι μόνο τα πιο προηγμένα οπλικά τους συστήματα, αλλά και την ανθρώπινη υποστήριξη για την αποτελεσματική χρήση τους, η Ουκρανία είχε στην πραγματικότητα ένα γενικό τεχνολογικό πλεονέκτημα στις επόμενες φάσεις του πολέμου. Αλλά οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, εκμεταλλεύτηκαν το πληθυσμιακό πλεονέκτημα έναντι της Ουκρανίας, ενώ η γρήγορη προσαρμογή της ρωσικής οικονομίας στις απαιτήσεις του πολέμου, εξασφάλισε την υλική υποστήριξη τους. Υιοθέτησαν νέες τακτικές και μια πολύ πιο μεθοδική προσέγγιση στον πόλεμο, εισήγαγαν νέα οπλικά συστήματα και επέδειξαν την ικανότητα προσαρμογής και καταστροφής των πιο προηγμένων δυτικών όπλων και εξοπλισμού.

Μέχρι τη στιγμή που η ουκρανική αντεπίθεση είχε αποτύχει να πετύχει κάποιον από τους στόχους της, τα δεδομένα άλλαξαν και η Ρωσία άρχισε να κερδίζει αμετάκλητα τον πόλεμο. Από το σημείο αυτό και πέρα, ήταν σαφές ότι η Ουκρανία θα είχε μεγάλες εδαφικές απώλειες, δεν θα γίνονταν αποδεκτή στο ΝΑΤΟ και θα υφίστατο οικονομική καταστροφή.

Στην αρχή του πολέμου στην Κωνσταντινούπολη, πριν από την μεγάλη απώλεια ζωών στα επόμενες φάσεις του πολέμου, θα μπορούσε να είχε υπογραφεί ένα τέλος του πολέμου κατόπιν διαπραγματεύσεων. Τρία χρόνια αργότερα, μετά την απώλεια περισσότερων εδαφών και εκατοντάδων χιλιάδων ακόμη ζωών, θα υπογραφεί μια παρόμοια ειρήνη κατόπιν διαπραγματεύσεων, προσαρμοσμένη μόνο στην τρέχουσα πραγματικότητα στο έδαφος, η οποία είναι σαφώς εις βάρος της Ουκρανίας. Το Κίεβο θα μπορούσε να είχε μια παρόμοια συμφωνία και να διατηρήσει όλο το έδαφός της χώρας, εκτός από την Κριμαία. Εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν μάταια επιδιώκοντας τη φαντασίωση της Αμερικής και της Ευρώπης, για ένα ΝΑΤΟ χωρίς όρια και μια αποδυναμωμένη Ρωσία.

Η Ρωσία πήγε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στην Κωνσταντινούπολη το 2022, σε πιο αδύναμη θέση από ό,τι πηγαίνει σήμερα. Τώρα, έχει επιβιώσει από τον πόλεμο των κυρώσεων και της απομόνωσης και κέρδισε τον πόλεμο ενάντια στους Ουκρανούς στρατιώτες και τα όπλα του ΝΑΤΟ, στο πεδίο της μάχης. Η Ρωσία θα είναι πρόθυμη να προχωρήσει σε κατάπαυση του πυρός, αλλά μόνο εάν μπορεί να επιτύχει χωρίς να πολεμήσει, όλα όσα μπορεί να επιτύχει με τον πόλεμο.

Φαίνεται τραγικό αλλά, τρία χρόνια αργότερα, οι συνομιλίες για την κατάπαυση του πυρός θα συνεχιστούν από εκεί που σταμάτησαν οι συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη. Επομένως το ερώτημα είναι αν όλα στο ενδιάμεσο ήταν μάταια.

Και αν θεωρήσουμε ότι οι διαφορές που απομένουν θα μπορούσαν να γεφυρωθούν και να υπογραφεί ειρήνη στην Κωνσταντινούπολη, τότε θα πρέπει να προετοιμαστούμε για έναν πολύ μακρύ πόλεμο. Διότι αυτά, είναι ακριβώς τα ίδια σημεία που θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης για να πετύχει η τρέχουσα πρόταση κατάπαυσης του πυρός.

Μετά από όλες τις απώλειες γης και τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, η Ουκρανία θα εξακολουθήσει να παραδίδει εδάφη και να μην είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Δεν θα λάβει εγγύηση ασφάλειας που περιλαμβάνει στρατιωτική δέσμευση των ΗΠΑ. Το Κουρσκ έχει καταρρεύσει, καταλήγοντας σε μια δαπανηρή στρατηγική αποτυχία και οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις μετά βίας αντέχουν σε όλο το μήκος του μετώπου των 2.000 χιλιομέτρων, στην ανατολική Ουκρανία. Η Ρωσία δεν πρόκειται να σταματήσει τον πόλεμο χωρίς να λάβει μια υπογεγραμμένη συμφωνία από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ότι δεν θα υπάρχει ούτε Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, ούτε ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Και δεν πρόκειται να σταματήσει τον πόλεμο χωρίς την Κριμαία και τα εδάφη από τις τέσσερις περιφέρειες που έχει προσαρτήσει, καθώς και μια εγγύηση στο ουκρανικό σύνταγμα για την προστασία των δικαιωμάτων των Ρώσων στην επικράτεια που παραμένει στην Ουκρανία.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατέστησε σαφές ότι η ιδέα μιας κατάπαυσης του πυρός και μιας ειρήνης υπό διαπραγμάτευση είναι «η σωστή» και ότι η Ρωσία «την υποστηρίζει», αλλά ότι «υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να συζητήσουμε» και ότι οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις κατάπαυσης του πυρός θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις «αρχικές αιτίες» του πολέμου.

Φαίνεται ξεκάθαρο ότι, προτού οι ΗΠΑ πιέσουν την Ουκρανία να εκφράσει την «ετοιμότητα να αποδεχθεί την πρόταση των ΗΠΑ για θέσπιση άμεσης, ενδιάμεσης εκεχειρίας 30 ημερών», είχαν ήδη θέσει τις βάσεις συζητώντας με τη Ρωσία, η οποία μπορεί να συνεχίσει να μάχεται για να επιτύχει τους αδιαπραγμάτευτους στόχους της.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο επιβεβαίωσε, για παράδειγμα, ότι οι συνομιλίες της Σαουδικής Αραβίας με την Ουκρανία περιλάμβαναν συζητήσεις για «εδαφικές παραχωρήσεις». Πριν λίγες ημέρες, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι όταν θα συνομιλήσει με τον Πούτιν, «θα μιλήσουμε για το έδαφος, θα μιλήσουμε για σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής». Είπε ότι συζητούν ήδη «διαμερισμό ορισμένων περιουσιακών στοιχείων». Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ, έχει ήδη πει ότι οποιεσδήποτε σκέψεις για την ανάκτηση του χαμένου εδάφους της Ουκρανίας είναι «ένας μη ρεαλιστικός στόχος» και ένας «παραπλανητικός στόχος».

Και, το πιο σημαντικό, ο Χέγκσεθ έχει επίσης ορίσει ότι ο Τραμπ «δεν υποστηρίζει την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ως μέρος ενός ρεαλιστικού ειρηνευτικού σχεδίου». Και ο Τραμπ μοιράστηκε αυτή την ετυμηγορία με τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ. Στις 14 Μαρτίου, όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε ρωτήθηκε εάν ο Τραμπ είχε αφαιρέσει την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, απάντησε απλώς, «Ναι».

Από τη στιγμή που η Ουκρανία απομακρύνθηκε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τη στιγμή που θα επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όλες οι απώλειες ζωών και γης φαίνεται να ήταν μάταιες. Είναι προκαθορισμένο ότι η Ουκρανία δεν θα ανακτήσει ολόκληρη την επικράτειά της, και είναι προκαθορισμένο ότι δεν θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανοί στρατιώτες έχουν πεθάνει για έναν πόλεμο, ο οποίος θα έπρεπε να σταματήσει στο πρώτο στάδιο του, μέσα στο 2022.

Προέλευση:  https://geoeurope.org/2025/04/18/oukrania-mia-kathysterimeni-ekexeiria/

Αυτός ο ιστότοπος geoeurope.org δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς, με επικεφαλής τον Βαγγέλη Χωραφά, που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.