Τα οφέλη για την υγεία από το περπάτημα και το ποδήλατο μέσα στην πόλη υπεραντισταθμίζουν τις επιβλαβείς συνέπειες από την ατμοσφαιρική ρύπανση, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν στην πόλη ο αέρας δεν είναι καθαρός, πάλι έχει νόημα κανείς να περπατά ή να κάνει ποδήλατο, διότι τελικά θα βγει ωφελημένος.

Πολλοί άνθρωποι διστάζουν να περπατήσουν ή να κάνουν ποδήλατο στην πόλη, φοβούμενοι ότι έτσι θα επιβαρύνουν την υγεία τους. Όμως η νέα μελέτη καθησυχάζει ότι δεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά, συνεπώς δεν πρέπει να προβάλλουν τους φόβους τους ως δικαιολογία για να πάρουν το λεωφορείο και το αυτοκίνητό τους ή να…αράξουν στο καναπέ τους.

 Οι ερευνητές της Μονάδας Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, με επικεφαλής τον δρα Μάρκο Ταΐνιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό προληπτικής ιατρικής “Preventive Medicine”, ανέλυσαν στοιχεία από διάφορες επιδημιολογικές μελέτες, συγκρίνοντας τα υπέρ και τα κατά της σωματικής άσκησης, σε σχέση με την ατμοσφαιρική ρύπανση σε διάφορες τοποθεσίες παγκοσμίως.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ισοζύγιο γίνεται αρνητικό (δηλαδή τα αρνητικά είναι περισσότερα από τα θετικά) για κάποιον που ζει σε μια πόλη με μέση ατμοσφαιρική ρύπανση, μόνο αν κάνει ποδήλατο πάνω από επτά ώρες τη μέρα ή περπατά πάνω από 16 ώρες.

Αν όμως η ρύπανση του αέρα είναι πολύ μεγάλη σε μια πόλη -κάτι που συμβαίνει σε λίγες πόλεις του κόσμου- τότε οι αρνητικές συνέπειες του περπατήματος ή του ποδηλάτου ξεπερνούν τα οφέλη μετά την μισή ώρα. Όμως αυτό δεν συμβαίνει σε πάνω από το 1% των πόλεων του πλανήτη.

«Ακόμη και στο Δελχί, την πόλη με την μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση στον κόσμο, δεκαπλάσια σε σχέση με τη ρύπανση του αέρα στο Λονδίνο, οι κάτοικοι πρέπει να κάνουν ποδήλατο πάνω από πέντε ώρες την εβδομάδα, για να υπεραντισταθμίσουν οι κίνδυνοι τα οφέλη», δήλωσε ο Ταΐνιο.

Η μέση ατμοσφαιρική ρύπανση στις πόλεις της Γης είναι 22 γραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Ανάμεσα στις πιο μολυσμένες πόλεις είναι, εκτός από το Δελχί, το Καράτσι του Πακιστάν και η Ντόχα του Κατάρ.

Η τακτική σωματική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο για διάφορες παθήσεις, όπως διαβήτη, καρδιοπάθεια, καρκίνο και άνοια.

Παύλος Δρακόπουλος


ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα ρομπότ έκαναν ένα ακόμη καθοριστικό βήμα για να αποκτήσουν τη δική τους αυτονομία στο χειρουργείο, φιλοδοξώντας να κλέψουν λίγη από τη δόξα των αυτόνομων οχημάτων της Google. Για πρώτη φορά, ένα αυτόνομο ρομπότ – υπό την απλή επίβλεψη αλλά όχι καθοδήγηση ενός γιατρού- έκανε με επιτυχία μια χειρουργική επέμβαση σε μαλακούς ιστούς ενός πειραματόζωου.

 Το ρομπότ τα κατάφερε καλύτερα τόσο από τους έμπειρους χειρουργούς, όσο και από την υπάρχουσα σήμερα υποβοηθούμενη από ρομπότ χειρουργική επέμβαση. Η δοκιμή αφορούσε επέμβαση εντέρου σε ζωντανούς χοίρους. Το ρομπότ έκοψε και έραψε ξανά το έντερο με μεγάλη ακρίβεια.

 Οι έρευνητές του Ινστιτούτου Παιδιατρικής Χειρουργικής Καινοτομίας Sheikh Zayed (ιδρύθηκε το 2010 με δωρεά από την κυβέρνηση του Αμπού Ντάμπι) και του Τμήματος Επιστήμης των Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Αζάντ Σέιντμαν, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Science Translational Medicine”.

  Σήμερα η ρομποτική χειρουργική βασίζεται στον χειρουργό, ο οποίος καθοδηγεί χειροκίνητα το ρομπότ και η έκβαση της εγχείρισης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εκπαίδευση και την εμπειρία του γιατρού. Μέχρι τώρα είχαν γίνει πρόοδοι στην αυτόνομη ρομποτική χειρουργική μόνο για επεμβάσεις σε σκληρούς ιστούς, όπως τα οστά. Τώρα, για πρώτη φορά, έγινε κάτι ανάλογο και σε μαλακούς ιστούς, οι οποίοι περιλαμβάνουν τους τένοντες, τους μυς, τα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία, το δέρμα, τον λιπώδη ιστό κ.α.

Οι μαλακοί ιστοί εμφανίζουν συνεχείς και απρόβλεπτες αλλαγές κατά την εγχείριση, γι’ αυτό οι χειρουργοί πρέπει να κάνουν συνεχείς προσαρμογές, πράγμα που έως τώρα ήταν πέρα από τις δυνατότητες ενός ρομπότ. Όμως το νέο ρομποτικό σύστημα STAR (Smart Tissue Autonomous Robot) διαθέτει έναν ελαφρύ ρομποτικό βραχίονα και χειρουργικά εργαλεία ακριβείας, τεχνολογίες τρισδιάστατης όρασης και «έξυπνης» απεικόνισης, καθώς και ειδικό λογισμικό με εξελιγμένους αλγόριθμους. Όλα αυτά του επιτρέπουν να παίρνει αποφάσεις και να «πλοηγείται» σε πραγματικό χρόνο και με μεγάλη επιτηδειότητα στον μαλακό ιστό.

Οι ερευνητές σύγκριναν την αποτελεσματικότητα του STAR με παρόμοια χειρουργική επέμβαση που έγινε μέσω λαπαροσκόπησης από έμπειρα χέρια χειρουργών (με εμπειρία τουλάχιστον επτά ετών), καθώς και με την ημι-αυτόνομη επέμβαση που πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του δημοφιλούς ρομποτικού συστήματος «Ντα Βίντσι». Σε όλες τις περιπτώσεις, σύμφωνα με τους ερευνητές, το αυτόνομο ρομποτικό σύστημα STAR είχε ίδιες ή και ανώτερες επιδόσεις, ακόμη και στην αναστόμωση (επανένωση) του εντέρου των πειραματόζωων. Όλοι οι χοίροι ήσαν καλά μετά την επέμβαση και δεν εμφάνισαν επιπλοκές.

 Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι ο αυτόνομς ρομποτικός χειρουργός STAR μπορεί να πιάσει δουλειά στα νοσοκομεία μέσα στην επόμενη διετία.

Στόχος των ερευνητών είναι σταδιακά να καταστήσουν αυτόνομους τους ρομποτικούς χειρουργούς, θεωρώντας ότι εξοβελίζοντας τον ανθρώπινο παράγοντα, στο μέλλον θα μειώσουν την πιθανότητα λάθους. Τα ρομπότ θα κάνουν μόνα τους την εγχείρηση και οι γιατροί απλώς θα παρακολουθούν, επεμβαίνοντας μόνο αν χρειασθεί. Παραμένει όμως ερώτημα κατά πόσο οι άνθρωποι θα εμπιστεύονταν τα ρομποτικά χειρουργικά χέρια.

Σύνδεσμος: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση:http://stm.sciencemag.org/content/8/337/337ra64

Παύλος Δρακόπουλος


ΑΠΕ-ΜΠΕ