Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος, www.simvouleftikigamou.gr
Ξυπνάμε. Δουλεύουμε. Γυρνάμε. Τρώμε. Κάνουμε δουλειές. Βλέπουμε τηλεόραση. Κοιμόμαστε.
Ξυπνάμε. Δουλεύουμε. Γυρνάμε…
Ξυπνάμε. Δουλεύουμε. Γυρνάμε. Τρώμε. Κάνουμε δουλειές. Βλέπουμε τηλεόραση. Κοιμόμαστε.
Ξυπνάμε. Δουλεύουμε. Γυρνάμε…

Αντίθετα τα όσα είπε για το χρέος, με δεδομένη τη νίκη Τραμπ αλλά και την παντελή αποχή των ΗΠΑ από το κόστος της αναδιάρθρωσης χρέους, έχουν απλώς τον χαρακτήρα χρήσιμων ευχών. Ευχές που έχουν επαναληφθεί κατά κόρον αλλά μέχρι σήμερα διόλου δεν επηρέασαν τη γερμανική κυβέρνηση, ακόμα κι όταν ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε τεράστια διεθνή ισχύ.
Συνεπώς, με δεδομένο ότι όποια άποψη κι αν έχει κανείς για τον Πρόεδρο Ομπάμα κανείς δεν αμφισβητεί τις διανοητικές του ικανότητες, θα ήταν χρήσιμο να εντρυφήσουμε περισσότερο όχι τόσο στο πρώτο επίπεδο των δηλώσεών του, αλλά στα όσα υπονόησε στις σύντομες παρεμβάσεις του στην Αθήνα για την πραγματικότητα της οικονομικής πολιτικής.
Ομπάμα: «Περάσαμε από σημαντική συρρίκνωση. Η οικονομία μας συρρικνωνόταν ταχύτερα από ότι στην περίοδο της μεγάλης ύφεσης… Είχαμε το πλεονέκτημα του δολαρίου. Είχαμε περιθώρια ευελιξίας». Τι υπονοεί εδώ ο Ομπάμα, στη διάρκεια της Προεδρίας του οποίου το χρέος των ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 6 περίπου τρισεκατομμύρια δολάρια; Κάτι πολύ απλό. Ότι για να ξεπεράσει την μεγάλη ύφεση, που κληρονόμησε από την προηγούμενη κυβέρνηση, επέλεξε να αυξήσει με κατακλυσμιαίο τρόπο τον δανεισμό του αμερικανικού κράτους. Μόνο που επειδή το δολάριο είναι ακόμα το μοναδικό παγκόσμιο νόμισμα μεγάλο μέρος του λογαριασμού δεν τον πλήρωσε (βραχυπρόθεσμα) η Αμερική. Οι ΗΠΑ έκοψαν χρήμα και τη νύφη πλήρωσαν όσοι διακρατούν αμερικανικά ομόλογα (προπαντός οι Κινέζοι). Κι όσοι πλήρωσαν τη νύφη ανέλαβαν το σχετικό κόστος αδιαμαρτύρητα. Γιατί; Είτε για λόγους εμπορικούς (οι Κινέζοι που θεωρούν ζωτική τη συνέχιση και ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου), είτε για λόγους γεωπολιτικούς (Σαουδική Αραβία και λοιποί που δεν υπάρχουν χωρίς την Αμερική), είτε γιατί δεν υπάρχει άλλο διεθνές νόμισμα που να εμπνέει αντίστοιχη εμπιστοσύνη, αφού την ίδια περίοδο η ευρωζώνη συνταράσσονταν από τη δική της κρίση, που ακόμα δεν έχει τελειώσει.
Μάθημα πολιτικής οικονομίας Νο1: Στην πραγματική οικονομική πολιτική μετρούν προπαντός οι πραγματικοί συσχετισμοί ισχύος, όχι ο βολονταρισμός και οι ιδεολογικές εμμονές.
Ομπάμα: «Για να μην αδικήσω κάποιες κυβερνήσεις του βορρά να πω ότι και εκεί έχουν τις δικές τους πολιτικές και τους δικούς τους ψηφοφόρους. Δείχνουν διστακτικότητα στην ελάφρυνση του χρέους. Βλέποντας πως η Ελλάδα κάνει μεταρρυθμίσεις πιστεύω ότι υπάρχει μια ευκαιρία και οι δύο πλευρές μπορούν να καταλήξουν σε κάποια λύση μέσα στο επόμενο έτος». Το μήνυμα εδώ είναι διαφορετικό. Ο Ομπάμα μας λέει: καταλαβαίνω ότι η επιλογή που έκανα για τις ΗΠΑ δεν περνά ούτε ουσιαστικά -δεν έχουν διεθνές νόμισμα-, ούτε πολιτικά στη Γερμανία, που ακολουθεί μια τελείως άλλη φιλοσοφία οικονομικής πολιτικής. Συνεπώς πρέπει κάτι να τους δώσετε πρώτα ώστε όταν θα είναι πολιτικά εφικτό (μέσα στον επόμενο χρόνο, δηλαδή μετά τις γερμανικές εκλογές), να έχετε ελπίδα κάτι να πάρετε.
Μάθημα πολιτικής οικονομίας 2: Καμία οικονομική συμφωνία δεν είναι εφικτή αν δεν ληφθούν υπόψη οι πολιτικές ανάγκες και των δύο πλευρών. Κι ο αδύνατος κινείται πρώτος για να έχει κάποια ελπίδα επιτυχίας.
Ομπάμα: «Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του βλέπω πως έχουν τη βούληση να κάνουν την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική και να προσελκύσουν επενδύσεις.» Εδώ το μήνυμα είναι προφανές -θέλω να σας πω καλά λόγια αλλά να ξέρετε η οικονομία σας δεν είναι αρκετά ανταγωνιστική και ως έχει δεν προσελκύει επενδύσεις. Μου λέτε ότι θέλετε να την αλλάξετε. Κάντε το.
Μάθημα πολιτικής οικονομίας Νο3: Επενδύσεις σε μη ανταγωνιστικές οικονομίες δεν γίνονται. Στα θέματα επενδύσεων η οικονομία αποφασίζει και η πολιτική παρακολουθεί.
Τρία απλά μαθήματα από έναν Πρόεδρο που θα χρησιμοποιήσει σήμερα την Ελλάδα για να στείλει το δικό του συμβολικό πολιτικό μήνυμα στην Αμερική και στον κόσμο. Και με τον τρόπο αυτό θα μας βοηθήσει όσο μπορεί, υπενθυμίζοντας τη συμβολική αξία της χώρας μας στην παγκόσμια κοινότητα. Το κάνει για τους δικούς του προπαντός λόγους αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να τον ευχαριστήσουμε. Εκτός από τα αμερικανικά μαθήματα πολιτικής οικονομίας υπάρχει και η ελληνική λαϊκή σοφία που λέει πως «μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα».


Του έχει γίνει έμμονη ιδέα. Το χρέος. Και η αναδιάρθρωσή του.
Αυτό είναι το μόνο και τελευταίο του αφήγημα προς όσους τον ψήφισαν. Όλα τα άλλα έχουν καταρρεύσει. Εξ ου και η μονοθεματική προσέγγιση της οικονομίας μας.
Κάποιος όμως πρέπει να πει στον πρωθυπουργό και τους ιδεοληπτικούς συντρόφους του, ότι δεν είναι το χρέος που κρατά τραβηγμένα τα γκέμια της οικονομίας και της ανάπτυξης.
Ποιος επενδυτής, επί παραδείγματι, θα έρθει στην Ελλάδα που αλλάζει τρεις φορές τον χρόνο τα φορολογικά δεδομένα; Ποιος επενδυτής θα έρθει στην Ελλάδα που οι δικαστικές αποφάσεις κάνουν 10 και 15 χρόνια για αν εκδοθούν; Ποιος επενδυτής θα έρθει στην Ελλάδα όταν σ’ αυτή το κέρδος θεωρείται, περίπου, ποινικό αδίκημα; Ποιος επενδυτής θα έρθει στην Ελλάδα της πολυνομίας και της γραφειοκρατίας; Ποιος επενδυτής θα έρθει στην Ελλάδα, όταν το πολιτικό σύστημα είναι τόσο ασταθές και επιπόλαιο; Ποιος επενδυτής θα έρθει στην Ελλάδα, όταν γνωρίζει ότι κυβερνάται από μια κυβέρνηση που έφτασε μια ανάσα από το βγάλει τη χώρα από την Ευρωζώνη; Ποιος σοβαρός επενδυτής θα πάει να συνομιλήσει με αυτούς που κυκλοφορούν σαν λέτσοι, πουλώντας τάχα αντισυμβατικότητα;
Να το δούμε κι αλλιώς;
Εδώ καλά καλά οι Έλληνες δεν έχουν εμπιστοσύνη (εξ ου και τα χρήματά τους είναι στα στρώματα κι όχι στις τράπεζες) την κυβέρνηση, θα την εμπιστευθούν οι ξένοι επενδυτές;
Είναι και κάτι ακόμη: Όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν άλλες χώρες με χρέος πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας, που δεν έπεσαν στην κόλαση της ύφεσης και της δικής μας κρίσης.
Όμως, αυτές οι χώρες έκαναν ή κάνουν όσα πρέπει. Παρεμβαίνουν, επεμβαίνουν σε καίρια ζητήματα κι οι πολιτικοί τους δεν αερολογούν, ούτε ανεβαίνουν στα μπαλκόνια και απειλούν επενδυτές ή άλλα κράτη. Χώρες που δεν κυβερνώνται με ιδεοληψίες και τσιτάτα. Χώρες που αποθεώνουν εκείνους που είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν σ’ αυτές, ακόμη και εκατό ευρώ. Χώρες που μεταρρυθμίζουν συστηματικά ότι προκαλεί εμπόδια και φραγμούς στην ανάπτυξή τους.
Ναι, δεν τίθεται ζήτημα ότι το χρέος πρέπει κάποια στιγμή να διευθετηθεί.
Όμως, πρέπει πρώτα να … διευθετηθούμε – μεταρρυθμιστούμε εμείς.
Να δούμε τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν και έπρεπε ήδη να έχουμε κάνει μόνοι μας, να δούμε τις δημοσιονομικές μας ισορροπίες, να κλείσουμε τον πάτο του βαρελιού που κατασπαράζει όλες τις θυσίες μας.
Διαφορετικά, χωρίς εμείς να κάνουμε όσα πρέπει, ακόμη κι αν αύριο το πρωί μας χαρίσουν όλο το χρέος, σε 12 χρόνια αυτό θα έχει γίνει πάλι ίδιο με το σημερινό…
Κάτι που δεν μπορεί ή δεν θέλει να καταλάβει ο Αλέξης Τσίπρας, οι υπουργοί, τα στελέχη του και οι εναπομείναντες οπαδοί του.
Και πολλοί από την αντιπολίτευση…

Σύμφωνα με την μελέτη της Εθνικής Τράπεζας ο μεγάλος αριθμός των μικρών επιχειρήσεων, οι οποίες καλύπτουν τα 2/3 των συνολικών πωλήσεων έναντι μόλις ¼ στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η βασική αδυναμία του ελληνικού λιανεμπορίου. Αν και οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της Ελλάδας, αναφέρεται στην μελέτη, μπορούν να δικαιολογήσουν μια δομική απόκλιση από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους, μεγάλο κομμάτι του πλεονάσματος μικρών επιχειρήσεων οφείλεται σε διαρθρωτικές στρεβλώσεις του περιβάλλοντος επιχειρείν στην Ελλάδα και δημιουργεί εμπόδια στην αποδοτική λειτουργία του κλάδου.
Πρώτον, οι ελληνικές μικρές επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου – αν και αντιστοίχου μεγέθους με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές (σε όρους πωλήσεων και απασχόλησης) – δεν καταφέρνουν να παράγουν αντίστοιχο επίπεδο προστιθέμενης αξίας.
Συγκεκριμένα, το ποσοστό προστιθέμενης αξίας στις πωλήσεις των μικρών λιανεμπόρων στην Ελλάδα είναι σχεδόν το ½ του αντίστοιχου ποσοστού που επιτυγχάνουν οι μεγαλύτεροι λιανέμποροι (10% έναντι 18% την τελευταία δεκαετία), ενώ δεν παρατηρείται αντίστοιχη απόκλιση σε άλλες χώρες της ΕΕ (με το ποσοστό αυτό κατά μέσο όρο στο 18% ανεξαρτήτως μεγέθους επιχείρησης). Η αδύναμη αυτή εικόνα της «μέσης» επιχείρησης λιανικού εμπορίου στην Ελλάδα αποκρύπτει έντονες ανομοιογένειες. Βάσει στοιχείων από έρευνα πεδίου που διεξήγαγε η Διεύθυνση Οικονομικής Ανάλυσης της Εθνικής Τράπεζας σε 300 μικρομεσαίες επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου, εντοπίστηκαν σημάδια ενός κλάδου διαιρεμένου σε τρία διακριτά κομμάτια:
*τις δυναμικές επιχειρήσεις (38% του τομέα) οι οποίες επιτυγχάνουν θετικά λειτουργικά αποτελέσματα έχοντας υιοθετήσει ένα συνδυασμό επενδυτικών και στρατηγικών κινήσεων έναντι της κρίσης,
*τις αδύναμες επιχειρήσεις (24% του τομέα) οι οποίες βρίσκονται στα όρια επιβίωσης χωρίς να έχουν προβεί σε καμία επενδυτική ή στρατηγική κίνηση την τελευταία πενταετία, και
*τις λοιπές επιχειρήσεις (38% του τομέα), που παλεύουν με λιγότερο στοχευμένο πλάνο σε σχέση με τις δυναμικές και λειτουργικά βρίσκονται σε μια ενδιάμεση των δύο παραπάνω κατηγοριών κατάσταση.
Δεύτερον, το μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων λιανεμπορίου δημιουργεί πιέσεις στη ρευστότητα και στον εμπορικό κύκλο τους, καθώς οι προμηθευτές τους έχουν έντονο διαπραγματευτικό πλεονέκτημα, με το βασικό προμηθευτή να καλύπτει το 40% των συνολικών πρώτων υλών και να είναι κυρίως μεγάλη επιχείρηση (σε ποσοστό 30% επιχείρηση του εξωτερικού). Ενδεικτικά αναφέρεται στην μελέτη ότι στην Ελλάδα αντιστοιχούν 3 λιανέμποροι ανά χονδρέμπορο έναντι 2 κατά μέσο όρο για την Ευρωπαϊκή Ενωση – υποδηλώνοντας μια σχετικά πιο ολιγοπωλιακή δομή του ελληνικού κλάδου χονδρικού εμπορίου σε σχέση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Τρίτον, ο κλάδος λιανικού εμπορίου στην Ελλάδα χρησιμοποιεί σχεδόν πενταπλάσιας αξίας πάγια κεφάλαια σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο για να πετύχει 1 ευρώ πωλήσεων – γεγονός ενδεικτικό αναποτελεσματικής χρήσης παγίων κεφαλαίων και διαρθρωτικά αδύναμων επιχειρήσεων. Ισχυροποιώντας το προαναφερόμενο συμπέρασμά μας για έντονη ανομοιογένεια μεταξύ των επιχειρήσεων του κλάδου, ξεχωρίζει (i) ένα 1/3 του τομέα των ΜμΕ λιανεμπορίου όπου χαρακτηρίζεται από αποτελεσματικότητα χρήσης παγίων κεφαλαίων αντίστοιχη των ευρωπαϊκών δεδομένων και (ii) ένα ¼ το οποίο λειτουργεί με αποτελεσματικότητα κατώτερη του 20% της αντίστοιχης μέσης ευρωπαϊκής. Από την άλλη πλευρά, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο έτερος παραγωγικός συντελεστής – η εργασία – δε φαίνεται πλεονασματικός καθώς οι απασχολούμενοι που απαιτούνται για την επίτευξη €1 πωλήσεων είναι μόλις 16% περισσότεροι σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Σύμφωνα με το πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά, που εκδόθηκε το 1975, ο αριθμός των νεκρών ήταν 18 βεβαιωμένοι επώνυμοι νεκροί. Έχασαν τη ζωή τους γύρω από το Πολυτεχνείο και σε διάφορα σημεία της Αθήνας στις 16 και 17 Νοεμβρίου του 1973. Το 1976 ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας….
Διομήδης Κομνηνός, 17χρονος, πρώτος στη λίστα του Τσεβά, χτυπήθηκε από πυροβόλο όπλο στις 16 Νοεμβρίου 1973, στο πιστοποιητικό θανάτου αναφέρεται, ότι τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά.
Φάμελλος Βασίλειος του Παναγιώτου, ετών 26. Σκοτώθηκε κοντά στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως στις 16/11, από σφαίρα.
Έγκελεντ Τόριλ, Νορβηγίδα σπουδάστρια. Σκοτώθηκε στην πλατεία Αιγύπτου στις 16/11, ώρα 23.30.
Σαμούρης Γεώργιος του Ανδρέου, ετών 22, σπουδαστής. Σκοτώθηκε στις 16/11 τα μεσάνυχτα, σε άγνωστο σημείο.
Σπαρτίδης Αλέξανδρος του Ευστρατίου, ετών 16, μαθητής. Σκοτώθηκε στην οδό Κότσικα στις 17/11, ώρα 10.30.
Καραμάνης Μάρκος του Δημητρίου, ετών 23. Σκοτώθηκε σε πολυκατοικία της Πατησίων στις 17/11, ώρα 10.30.
Καράκας Βασίλειος, ετών 43. Σκοτώθηκε στην πλατεία Αιγύπτου από σφαίρα στις 17/11, ώρα 13.00.
Μπεκιάρη Βασιλική του Φωτίου, ετών 17. Σκοτώθηκε στην ταράτσα του σπιτιού της στις 17/11, ώρα 12.30.
Θεοδώρας Δημήτριος. Θεοδ. ετών 6. Σκοτώθηκε σε οδό στου Ζωγράφου από στρατιώτες, στις 17/11, ώρα 13.30.
Γεριτσίδης Γεώργιος του Αλεξάνδρου, ετών 48, εφοριακός υπάλληλος, σκοτώθηκε στις 17/11, ώρα 12.15 από αδέσποτη σφαίρα άρματος.
Μαρκούλης Νικόλαος του Πέτρου, ετών 25. Σκοτώθηκε από άρμα στην πλατεία Βάθης στις 17/11, ώρα 11.
Καραγιώργης Στυλιανός, ετών 19, εργάτης. Τραυματίστηκε θανάσιμα, μπροστά στον κινηματογράφο “Ελληνίς” στις 17/11, ώρα 10.00 από σφαίρα άρματος.
Κούμπος Ανδρέας του Στεργίου, ετών 63. Τραυματίστηκε σοβαρά από σφαίρα άρματος και πέθανε στην οδό Καποδιστρίου στις 18/11, ώρα 11.00.
Μυρογιάννης Μιχαήλ του Δημητρίου, ετών 20. Σκοτώθηκε Πατησίων και Στουρνάρη από σφαίρα πυροβόλου όπλου στο κεφάλι στις 18/11, ώρα 13.30.
Παντελεάκης Κυριάκος του Δημητρίου, ετών 45, δικηγόρος. Τραυματίσθηκε από σφαίρα άρματος στην οδό Γλάδστωνος στις 18/11, ώρα 12.40 και πέθανε αργότερα.
Κοντομάρης Σπύρος, δικηγόρος. Πέθανε από αέρια που έριχνε η αστυνομία στις 16/11.
Αργυροπούλου Αικατερίνη, ετών 75. Τραυματίστηκε σοβαρά από αδέσποτο βλήμα άρματος στις 17/11, ώρα 11.00 και πέθανε αργότερα.
Παπαϊωάννου Δημήτριος, ετών 60, ιδιωτικός υπάλληλος. Πέθανε από συγκοπή καρδίας εξαιτίας των αερίων.
Κολινιάτης Ευστάθιος, 47 ετών. Χτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών. Στις 13.30 της 18.11.1973, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
Μιχαήλ Σωκράτης, 57 ετών. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου και πέθανε.
Κυριακόπουλος Δημήτριος του Αντωνίου, 35 ετών. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
Μαρίνος Σπύρος του Διονυσίου, 31 ετών. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Μικρώνης Ιωάννης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα….
Αιώνια η μνήμη και η ευγνωμοσύνη…στους νεκρούς της ελευθερίας.
Βέροια 17/11/2016 Ουρσουζίδης Ν. Γιώργος
Βουλευτής Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ
Στις μέρες μας ο καθημερινός αγώνας να βγάλουμε τον ελληνικό λαό από τα μνημόνια και η μετωπική σύγκρουση με το σάπιο κατεστημένο της διαπλοκής και της διαφθοράς, το οποίο λεηλατούσε την πατρίδα μας για πολλά χρόνια, αποτελούν την πραγματική απόδοση τιμής στο Πολυτεχνείο και την έμπρακτη αναγνώριση της συμβολής του στην ιστορία της χώρας μας.
Οι Έλληνες έχουμε αποδείξει ότι ξέρουμε να τιμούμε την ιστορία μας, αλλά και να αγωνιζόμαστε, διεκδικώντας όλα εκείνα που οι κατεστημένες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις επιχείρησαν να μας τα στερήσουν.
Η ιστορία του Πολυτεχνείου κατέδειξε ότι όταν ο λαός είναι ενωμένος και θέλει να γίνει κυρίαρχος της μοίρας του, μπορεί να κερδίσει την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και την Εθνική Αξιοπρέπεια».
Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ τιμούμε την επέτειο του Πολυτεχνείου φωνάζοντας ένα βροντερό «όχι» στο διχασμό των Ελλήνων, που τα διαπλεκόμενα συμφέροντα επιχειρούν να επιβάλλουν με μεθόδους παραπλάνησης και αποπροσανατολισμού, έχοντας ως στόχο την ανατροπή της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης και τη διατήρηση του καθεστώτος ασυδοσίας που εξέθρεψαν».
Σαράντα τρία χρόνια μετά, θυμόμαστε και τιμούμε την εξέγερση της νεολαίας, τον Νοέμβρη του 1973, ενάντια στην αμερικανοκίνητη χούντα. Θυμόμαστε και τιμούμε μια από τις πιο λαμπρές στιγμές των αγώνων αυτού του τόπου, γιατί το παράδειγμα του ξεσηκωμού εκείνου είναι ζωντανό ακόμα και σήμερα, και θα παραμένει για πάντα ζωντανό, αρνούμενο να γίνει μια συμβολική εκδήλωση χωρίς περιεχόμενο.
Θυμόμαστε τον Νοέμβρη, γιατί τα αιτήματά του είναι επίκαιρα, και θα είναι πάντα επίκαιρα. Ο αγώνας για Δημοκρατία, η δίψα για Ελευθερία, η μάχη για τα κοινωνικά δικαιώματα, για μια διαφορετική, αξιοπρεπή ζωή, δεν εγκλωβίζεται σε χρονολογικούς δείκτες και ημερολόγια.
Θυμόμαστε την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου, τη Νομική, αλλά και τους τόπους εξορίας και μαρτυρίου ανδρών και γυναικών, τα κολαστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, κάθε μέρος όπου άνθρωποι ανακρίθηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν, υπερασπιζόμενοι ιδέες, πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά. Τιμούμε κάθε πράξη αντίστασης, κάθε προσπάθεια ρηγμάτωσης του φόβου και του επτάχρονου σκότους, κάθε αναλαμπή ελπίδας στον ζόφο της τυραννίας.
Θυμόμαστε, επίσης, την προδοσία της Κύπρου, από το στρατιωτικό καθεστώς, και συνεχίζουμε τις προσπάθειες για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ.
Δεν θυμόμαστε, απλά, τους περασμένους αγώνες, αλλά και συνεχίζουμε στους ίδιους δρόμους τον αγώνα. Ειδικά σήμερα, όπου οι νοσταλγοί της χούντας και του φασισμού εμφανίζονται ξανά, για να σκορπίσουν το δηλητήριο του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας, του αυταρχισμού, ενώ άλλοι προσπαθούν να μας πείσουν για τα θετικά της αναθεώρησης του παρελθόντος και για τη λήθη, είναι υποχρέωσή μας να μας βρουν απέναντί τους. Ο μόνος τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη των αγωνιστών του Πολυτεχνείου, των νεκρών, των εξόριστων, των φυλακισμένων και βασανισμένων, είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα τους για μια καλύτερη ζωή για όλες και όλους, για Ελευθερία,
Η γιορτή του Πολυτεχνείου είναι μια τελετή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ,για την ελεύθερη έκφραση ,τον ελεύθερο τρόπο ζωής και διακυβέρνησης κάθε λαού. Είναι ένας ύμνος για τη Δημοκρατία.
Τα ιδανικά, που ενέπνευσαν τους φοιτητές και τις φοιτήτριες στον αγώνα κατά του ολοκληρωτισμού, η ελευθερία και η Δημοκρατία αποτελούν αναμφισβήτητα διαχρονικές αξίες ,οι οποίες γεννήθηκαν σε αυτόν τον τόπο και είναι στενά δεμένες με τον ελληνικό λαό.
Η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 θα μείνει φωτεινό ορόσημο στους αγώνες του λαού μας και της νεολαίας μας για λευτεριά, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο.
Οι αγώνες της νεολαίας του Νοέμβρη δεν πρέπει να μας συγκινούν ως ένα μνημειακό σύμβολο, αλλά θα πρέπει να αποτελούν έναυσμα αγώνων για τη διατήρηση της Δημοκρατίας και της ελευθερίας στον τόπο μας.
Ας γίνει πίστη μας το σύνθημα του Πολυτεχνείου: «ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ, ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ». Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι η Δημοκρατία και η πρόοδος δεν κερδίζονται με ωραία λόγια ,αλλά με πράξεις σαν των νέων του Πολυτεχνείου και καθημερινή αξιοπρεπή στάση ζωής.
(κλικ για μεγέθυνση)









ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Σόϊμπλε ως…. Πλανητάρχης»
Η εφημερίδα γράφει ότι: «ο αδίστακτος Γερμανός υπ. Οικονομικών ακυρώνει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. «Όποιος υπόσχεται ελάφρυνση χρέους κάνει κακό»».
ΕΘΝΟΣ: «Η επίσκεψη που ανέβασε την Ελλάδα»
Η εφημερίδα σημειώνει: «ο απολογισμός του ταξιδιού Ομπάμα στην Αθήνα. Ενίσχυσε τη διαπραγματευτική θέση της χώρας στην κρίσιμη μάχη για το χρέος και την ανάπτυξη. Ανύψωσε το ηθικό των Ελλήνων, αναγνωρίζοντας τις θυσίες στα χρόνια της κρίσης και τη συνεισφορά τους στο Προσφυγικό».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Ψίχουλα κοροϊδίας αντί για ΕΚΑΣ»
Η εφημερίδα γράφει ότι: «μόλις 35 ευρώ έως 70 ευρώ το μήνα και μόνο έως το τέλος του έτους. Σε 89.764 χαμηλοσυνταξιούχους που έχασαν από 115 ευρώ έως 230 ευρώ από το ΕΚΑΣ. Καλύπτουν μόνο το 30% της απώλειας δίνοντας προπληρωμένες κάρτες αγορών για είδη διατροφής».
ΕΣΤΙΑ: «Τι μας δίδαξε ο Πρόεδρος Ομπάμα»
Η εφημερίδα τονίζει ότι: «ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, εκφώνησε κατά την διάρκεια της οκταετούς θητείας του δύο ιστορικής σημασίας και υψηλού συμβολισμού ομιλίες στο εξωτερικό. Έστειλε ένα σαφές μήνυμα στη Δύση για το πώς πρέπει να προασπίσει τα ιδανικά της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης».
Η ΑΥΓΗ: «Είναι η Δικαιοσύνη, ανόητοι. Το μήνυμα Ομπάμα στον κόσμο από την Αθήνα»
Σύμφωνα με την εφημερίδα : «η Δημοκρατία είναι το σοφότερο πολίτευμα και ο τρόπος να καταπολεμηθούν οι παρενέργειες της παγκοσμιοποίησης»
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «Αμφισβητείται το γερμανικό δόγμα»
Η εφημερίδα γράφει ότι: «βολές δέχεται ευθέως και εμμέσως η πολιτική Μέρκελ- Σόιμπλε. Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Γ. Ντάισελμπλουμ βλέπει θετικά «το ΔΝΤ που πιέζει προς περισσότερο ρεαλιστικούς στόχους το 2018». Μεγαλύτερη ευελιξία θα ήθελε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ λάβρος κατά του Βερολίνου εμφανίζεται ο Ματέο Ρέντσι».
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Παγκόσμιο μήνυμα υπέρ Δημοκρατίας από την Αθήνα»
Η εφημερίδα επισημαίνει ότι: «ο θεσμός της Δημοκρατίας από τη γέννησή του στην Αρχαία Ελλάδα μέχρι τη σημερινή μετεξέλιξή του, και οι σύγχρονες προκλήσεις που καλείται να υπερβεί βρέθηκαν στο επίκεντρο της χθεσινής ομιλίας του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα».
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «Αντιλαϊκός και επικίνδυνος απολογισμός»
Η εφημερίδα αναφέρει ότι: «συγχαρητήρια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδωσε ο Ομπάμα για τη συμμετοχή της Ελλάδας στα ΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή, τις υπέρογκες ΝΑΤΟικές δαπάνες, τη συνέχιση των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών».
ΤΑ ΝΕΑ: «Ο Ομπάμα φεύγει οι Γερμανοί επιμένουν»
Η εφημερίδα σημειώνει ότι: «με αρκετές ελληνικές λέξεις, αιχμές για τον Ντόναλντ Τραμπ και αναφορές στις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει μια δημοκρατική πολιτεία στο διεθνές περιβάλλον, ο Μπαράκ Ομπάμα αποχαιρέτησε την Αθήνα αφήνοντας πίσω του το στίγμα της πολιτικής του παρακαταθήκης».
KONTRA NEWS: «Αλέξη τώρα ή ποτέ! Να φύγουμε από την Ευρωζώνη αν η Μέρκελ δεν σταματήσει τη λιτότητα και αν δεν διαγράψετε το χρέος».
Η εφημερίδα γράφει ότι: «ο παγκόσμιος πρεσβευτής της Ελλάδας, Μπαράκ Ομπάμα έστειλε από την Αθήνα το μήνυμα προς την Γερμανία και την Άνγκελα Μέρκελ, απαιτώντας άμεσες αποφάσεις για το δημόσιο χρέος, που έχει προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση και ολοκληρωτική διάλυση στη χώρα μας».
ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ: «Γερμανικός ποιμενικός στο χρέος»
Η εφημερίδα σημειώνει ότι «αμετακίνητος ο Σόιμπλε, επιμένει σε ρύθμιση μόνο μετά τις εκλογές στη χώρα του. Σε κινήσεις χαλάρωσης για λιτότητα- προσφυγικό προχωρούν και οι Γιούνκερ, Ρέντζι».
VOICE: «Η μεγάλη επιστροφή-Λαυρέντης Λαυρεντιάδης»
Η εφημερίδα γράφει ότι «το δικό του…. Τζόκερ φαίνεται ότι παίζει ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, κατά κόσμον της Σοφοκλίτσας, Λούα Λούα. Τόσα και τόσα έχουμε δει σε αυτόν τον τόπο. Γιατί να μη δούμε και το μεγάλο come back του Λαυρέντη στις μπίζνες».
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: «Η μάχη του Βερολίνου»
Η εφημερίδα σημειώνει ότι: «ελπίδες στην Αθήνα για μεσολάβηση Ομπάμα στην καγκελάριο για ρύθμιση του χρέους. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποσχέθηκε να θέσει σήμερα το θέμα στους πιστωτές. Εντύπωση προκαλεί η εκ των προτέρων άρνηση Σόιμπλε».
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «Αμετακίνητο το Βερολίνο»
Η εφημερίδα τονίζει ότι: «η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους κάνει κακό στην Ελλάδα, ήταν η αντίδραση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφ Σόιμπλε στις συστάσεις του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, από την Αθήνα, για την απομείωση του χρέους».