Από τη Θεσσαλονίκη γράφει ο Μιχάλης Δεμερτζής

Η παγκόσμια οικονομική κρίση ήταν αδύνατο να αφήσει ανεπηρέαστη την πολιτική.

Το σύστημα άρχισε να μπάζει νερά και οι λαοί άρχισαν με τη σειρά τους να το αμφισβητούν.

Φυσιολογικό από τη μία· από την άλλη, πόσο μακριά μπορεί να πάει κανείς μόνο με την αμφισβήτηση;

Χρειάζεται και βεβαιότητες. Βήματα με σχέδιο. Και, για να είναι στέρεα τα βήματα, πρέπει να είναι στέρεο και το έδαφος. Ως εκ τούτου, ο δρόμος προς τα εμπρός δεν μπορεί να μην έχει έστω δομική σχέση με το σύστημα.

Ακόμα και όταν ο κόσμος έγινε δικαίως άνω κάτω, με τη Γαλλική Επανάσταση, η αναζήτηση για το στέρεο έδαφος έφερε την επόμενη μέρα τη δικτατορία.

Αυτό το κομμάτι με τις βεβαιότητες, στο πέρασμα από την ευμάρεια στην κρίση, πολύς κόσμος το αγνόησε. Το πήρε ως δεδομένο, επειδή η καθημερινότητά του τού έμαθε έτσι. Συνεπώς, με την ανάπτυξη σε όλο τον δυτικό κόσμο να επιβραδύνεται, επέλεξε «να ταρακουνήσει τα πράγματα» (“to shake things up” όπως είπαν όσοι ψήφισαν Τραμπ στις ΗΠΑ). Δεν ήταν δύσκολο. Χρειαζόταν απλά ένας μπροστάρης που θα εκφράσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Και επειδή η δυσαρέσκεια για το σύστημα, σε αντίθεση με την αποτελεσματικότητά του, έχει πολλές εκφάνσεις, το «ταρακούνημα» έχει πολλές και απρόσμενες μορφές. Για αυτό, μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά από το πουθενά (βλ. και Καταλονία) και, όπως ήρθε, έτσι ξαφνικά να φύγει, αφού πάντα η επιστροφή στην οικεία καθημερινότητα θα είναι γοητευτικότερη από αόριστες και πολύ ρευστές εναλλακτικές. Το αντίθετο δηλαδή από τη Γαλλική Επανάσταση, όπου οι ιδέες της ήταν τόσο καλά διαρθρωμένες και τόσα πολλά υποσχόμενες- για αυτό και αργότερα ονομάστηκαν Διαφωτισμός- που το σήμερα μπορούσε να θυσιαστεί.

Αυτό το πηγαινέλα όμως των σύγχρονων αναταράξεων, δεν μπορεί να μην συνοδεύεται και από συνέπειες. Οι επιλογές από τους λαούς μπορεί να γίνονται τώρα, οι τεκτονικές πλάκες της (γεω)πολιτικής, ωστόσο, κινούνται πιο αργά και οι ζημιές θα φανούν αργότερα. Ένα τρίμηνο «περήφανης» διαπραγμάτευσης, λ.χ., δύο χρόνια και ακόμα συνεχίζει να γράφει ο λογαριασμός…

Και μιας και πιάσαμε την περιπτωσιολογία, η Ελλάδα έκανε την «επανάστασή» της πριν δύο χρόνια και επέλεξε έναν άφθαρτο ηγέτη που έλεγε τα αντίθετα από αυτά που υπαγορεύει το σύστημα.

Οι υποτελείς των αγορών λένε ότι το ύψος του μισθού πρέπει να εξαρτάται από την πραγματική οικονομία και εκείνος έλεγε 751 ευρώ ακατέβατα, με ένα νόμο και ένα άρθρο. Ζούσατε με δανεικά μας έλεγαν, «εσείς μας τα δίνατε» τους έλεγε. Χρωστάτε μας έλεγαν, «καθρεφτάκι» τους έλεγε.

Τι περίμενε ότι θα του ξημερώσει, άγνωστο. Μόλις είπαν το πιο προβλέψιμο πράγμα του κόσμου, ότι δανεικά και μνημόνιο πάνε μαζί, υπέγραψε την υποθήκη της δημόσιας περιουσίας για έναν ολόκληρο αιώνα και αντίο επανάσταση… Περάσαμε καλά όμως, ε;

Οι Βρετανοί έκαναν το δικό τους κομμάτι όταν φώναξαν «Θέλουμε πίσω τη χώρα μας». Ένας τύπος τούς είπε ότι θα κόψει τα 350 εκατομμύρια που δίνει το Λονδίνο στην ΕΕ προκειμένου να τα διοχετεύσει στο εθνικό σύστημα υγείας και τρεις αιώνες παροιμιώδους εξωστρέφειας- που έκαναν ολόκληρο τον πλανήτη να μιλάει αγγλικά και τους ίδιους πρώτα αυτοκρατορία και μετά την τέταρτη οικονομία στον κόσμο- πήγαν έναν μικρό περίπατο, μέχρι την ακριβώς επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, όταν και ο εν λόγω κύριος παραδέχτηκε ότι έλεγε ψέματα.

Τώρα οι «επαναστατημένοι» ρωτάνε αν γίνεται να ξαναρωτηθούν για το ζήτημα, αν το κοινοβούλιό τους δεσμεύεται από την απόφασή τους, τι είναι αυτή η Kolotumba για την οποία μιλούν οι Ισπανοί και άλλα περί δημοψηφισμάτων…

Αν έπρεπε, όμως, να επιλέξουμε ένα μόνο παράδειγμα για να επιβεβαιώσουμε ότι μία επανάσταση πηγαίνει τόσο μακριά όσο ο ηγέτης της, αυτό είναι ο κ. Πουτζδεμόν.

Ο εκλεγμένος ηγέτης της Καταλονίας ξεκίνησε έναν αγώνα δύσκολο, δίκαιο ή άδικο δεν το εξετάζουμε τώρα εδώ, έβγαλε κόσμο στους δρόμους, τα έκανε όλα άνω κάτω, για να φύγει από τη χώρα μόλις έγινε γνωστό ότι θα εκδοθεί ένταλμα σύλληψης στο όνομά του. Ούτε λεπτό νωρίτερα!

Τι περίμενε ότι θα συμβεί; Ότι θα τον αφήσουν να ακρωτηριάσει την Ισπανία αβρόχοις ποσί;

Και τι περιμένει στο εξής ότι θα συμβεί; Ακόμα κι αν είναι η μετενσάρκωση του Τσε, ακόμα κι αν έχει υπόψη του ένα άψογο σχέδιο για να οδηγήσει το κίνημα για την ανεξαρτησία από το εξωτερικό, κανένας δεν πρόκειται να πιστέψει ότι δεν φοβήθηκε.

Αν ο απλός Καταλανός βλέπει τον ηγέτη της ανεξαρτησίας να προτιμά το Βέλγιο από τον αγώνα και την φυλακή, ο ίδιος, εντελώς φυσιολογικά, θα προτιμήσει την πρωινή δουλειά του από το πεζοδρόμιο και το ξύλο (και την πιθανότητα φυλακής επίσης).

Η υπόλοιπη ήπειρος φαίνεται να τα πηγαίνει καλύτερα με την κρίση. Ωστόσο, αυτό δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπάρξει προσεχώς μία άλλη εστία προβλημάτων εντός της. Άλλωστε, και όλα ήσυχα να ήταν, όσο ηγέτης του δυτικού κόσμου είναι ο Ντ. Τραμπ, η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια να εφησυχάζει.

Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, έζησαν την «επανάστασή» τους κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για το προεδρικό αξίωμα. Μετά, δεν ήθελε και πολύ για να κοπάσει ο ενθουσιασμός.

Μειώθηκε αισθητά, όταν ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ είπε στον Μεξικανό ομόλογό του να πληρώσει για το τείχος στα σύνορα και ο τελευταίος έκλεισε απλά το τηλέφωνο· πλησίασε το μηδέν, όταν άρχισε η μάχη κατά του Obamacare (η ειρωνεία είναι ότι πολλοί ψήφισαν Τραμπ ελπίζοντας σε άμβλυνση των ανισοτήτων)· και τώρα, με την έρευνα του FBI για τις σχέσεις Τραμπ- Ρωσίας, βρίσκεται υπό του μηδενός.

Η απογοήτευση των λαών από τις παραπάνω επιλογές είναι το λιγότερο από τα προβλήματά τους, καθώς, όπως είπαμε, τις συνέπειες δεν τις έχουμε δει ακόμα στην ολότητά τους.

Εντούτοις, μπορεί να βγει και κάτι καλό από όλο αυτό. Αφού πήραμε μία καλή δόση των εναλλακτικών, αντισυστημικών υποτίθεται, ηγετών μαζί με τα καμώματά τους, ίσως εκτιμήσουμε καλύτερα την αξία, όχι των προηγούμενων, αλλά των θεσμών που με χρόνο και κόπο οικοδομήσαμε στον δυτικό κόσμο, οι οποίοι, όντας ασπίδες στα πισωγυρίσματα, στέκουν όρθιοι ανάμεσα στις ζωές μας και την καταστροφή.

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πριν ακόμη σβήσει ο κρότος από τις σφαίρες του καλάσνικοφ των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατική Αυτοάμυνα» κατά του Αστυνομικού που φρουρούσε τα γραφεία του ΠαΣοΚ, χορηγήθηκε άδεια να βγει από τη φυλακή στον καταδικασμένο 11 φορές σε ισόβια κάθειρξη Δημήτρη Κουφοντίνα. Το πιο βασικό φονικό χέρι της 17Ν!

Αδιανόητη απόφαση!

Όχι μόνο επειδή έχει σκοτώσει δεκάδες ανθρώπους, αλλά κι επειδή είναι αμετανόητος και ιδεολογικός καθοδηγητής της νέας γενιάς τρομοκρατών. Κι επιπλέον, επειδή είναι ο άνθρωπος που κρύβει τα δυο όπλα της τρομοκρατικής –δολοφονικής οργάνωσης, ένα εκ των οποίων βαφτίστηκε … «ιστορικό 45άρι»!

Σχεδόν 15 χρόνια μετά την εξάρθρωση της 17Ν, το ερώτημα «τι στα κομμάτια θέλουν τα όπλα που κρύβουν;», πλανάται αναπάντητο.

Κι ας γνωρίζουν οι πάντες στην Αστυνομία και στη Δικαιοσύνη ότι σε μια από τις γιάφκες που αποκαλύφθηκαν το 2002, υπήρχε ένα όπλο που «έκαιγε» ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.

«Το όπλο αυτό δεν βρέθηκε» έγραψε ο φυλακισμένος ως αρχηγός της οργάνωσης  Αλέξανδρος Γιωτόπουλος σε επιστολή που έστειλε πριν ένα χρόνο στην εφημερίδα «Έθνος». Μήπως σκέφτονται να το κληροδοτήσουν σε εκείνους που θα θεωρήσουν διάδοχους τους στην δολοφονική τους δράση;

Θυμίζω κάτι ακόμη: Από το δικαστικό βούλευμα  του Συμβουλίου Εφετών αναφορικά με την εμπλοκή συνολικά 29 ατόμων στην επιχείρηση «Γοργοπόταμος», που είχαν οργανώσει αντιεξουσιαστές και ποινικοί το 2015 με στόχο απόδραση από τις φυλακές Κορυδαλλού και δεκάδες άλλες ένοπλες ενέργειες προκύπτει ότι:  «ο Ξηρός είχε ρωτήσει τους “Πυρήνες της Φωτιάς” αν ΄΄σηκώνουνε΄΄ το βάρος του όπλου της 17Ν ή αν φοβούνται τις επιπτώσεις κι εκείνοι απάντησαν ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα» (Βήμα 10.1.2016).

Κι ουδείς φαίνεται ν’ ασχολήθηκε. Κι από πάνω δίνουν άδεια στον δολοφόνο για να πάρει αέρα…

Πολλοί ισχυρίζονται (μεταξύ των οποίων και η ομοσπονδία Σωφρονιστικών υπαλλήλων), ότι σωστά του δόθηκε η άδεια, αφού έτσι προβλέπει ο νόμος.

Μα δεν είναι έτσι. Το αναφέρει ρητά το άρθρο 53 του Σωφρονιστικού κώδικα.

Ρώτησε κάποιος από την επιτροπή που έδωσε άδεια στον Κουφοντίνα, πού είναι κρυμμένα τα όπλα; Κι αν τον ρώτησε και δεν απάντησε, γιατί του δόθηκε η άδεια; Αφού, η ύπαρξή τους δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες αν θα τηρηθεί το άρθρο 53 του σωφρονιστικού κώδικα που προβλέπει ότι προϋπόθεση της άδειας είναι πως  «δεν υπάρχει κίνδυνος τελέσεως, κατά τη διάρκεια της άδειας, νέων εγκλημάτων»;

Και τι άλλαξε από την προηγούμενη φορά, το περασμένο καλοκαίρι, που ο Κουφοντίνας αιτήθηκε άδεια που απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι δεν έχει μετανιώσει κι αποκηρύξει τη δράση του;

Κι όταν λέμε ισόβια κάθειρξη, την εννοούμε μετά αδειών και μάλιστα σε μη μεταμεληθέντα κατάδικο;

Σε τελική ανάλυση, πότε θα μπορέσουν να… πάρουν άδεια να δουν τις οικογένειές τους οι δολοφονημένοι άνανδρα από τον «φαρμακοχέρη» Κουφοντίνα;

Ο Νίκος Μομφεράτος; Ο Παναγιώτης Ρουσέτης; Ο Δημήτριος Αγγελόπουλος; Ο Αλ. Αθανασιάδης; Ο Ουίλιαμ Νορντίν; Ο Ρόναλντ Στιούαρτ; Ο Τσετίν Γιογκού; Ο Ομέρ Σιπαχίογλου; Ο Στίβεν Σώντερς; Ο Κωστής Περατικός; Ο Μιχάλης Βρανόπουλος; Ο Θάνος Αξαρλιάν; Ο Παύλος Μπακογιάννης;

Αιδώς άθλιοι!

Αντιμέτωπη με την κατηγορία της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία, σε βαθμό κακουργήματος, βρίσκεται η πρόεδρος των συμβολαιογράφων εφετειακής περιφέρειας Θεσσαλονίκης, Ιωάννα Μπιλίση Χρουσαλά, ύστερα από ποινική δίωξη που παρήγγειλε σε βάρος της ο εισαγγελέας Διαφθοράς.

Η δίωξη συνδέεται με πλειστηριασμούς ακινήτων -φυσικών και νομικών προσώπων- που διενήργησε η ίδια κατά το 2015, όπου μετά την κατακύρωσή τους, δεν προέβη -ως όφειλε- σε δημόσια κατάθεση του πλειστηριάσματος (τιμήματος) στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Το ποσό, που σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φέρεται να παρακράτησε ανέρχεται σε τουλάχιστον 500.000 ευρώ.

Σύμφωνα με πληροφορίες του υπουργείου Οικονομικών, η υπόθεση άρχισε να ερευνάται πριν από μήνες, κατόπιν αναφοράς της Φορολογίας Ανωνύμων Εταιρειών (ΦΑΕ) Θεσσαλονίκης, όπου είχαν απευθυνθεί ιδιώτες, ζητώντας φορολογικές ενημερότητες, αλλά εμφανίζονταν ως οφειλέτες του Δημοσίου παρότι είχαν εκπλειστηριαστεί τα ακίνητά τους.

Κατόπιν τούτου, ο εισαγγελέας Διαφθοράς Θεσσαλονίκης, παρήγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος της προέδρου των συμβολαιογράφων Θεσσαλονίκης, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του άρθρου 1608 περί καταχραστών δημοσίου χρήματος, ενώ την παρέπεμψε να απολογηθεί σε ειδικό ανακριτή.

Η κατηγορούμενη έχει εξεταστεί ανωμοτί (ως ύποπτη) και μετά την απαγγελία της δίωξης φέρεται να επέστρεψε μεγάλο μέρος του παραπάνω χρηματικού ποσού, ενώ κατά πληροφορίες, πρόθεσή της είναι να επιστρέψει και το υπόλοιπο ποσό. Παράλληλα, η ίδια ξεκίνησε τις διαδικασίες για τη συνταξιοδότησή της.

Με αφορμή αυτή την υπόθεση, ο εισαγγελέας αναμένεται να διατάξει έρευνα σε βάθος 5ετίας και για άλλους πλειστηριασμούς που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες από το νόμο διαδικασίες, ενώ δεν αποκλείεται να μπουν στο «μικροσκόπιο» των εισαγγελικών αρχών οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν από την πλευρά της ΦΑΕ Θεσσαλονίκης, η οποία φέρεται να ενημέρωσε με καθυστέρηση τις αρμόδιες αρχές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι έτοιμη να καθυστερήσει την εφαρμογή αυστηρότερων κανόνων για τα ‘κόκκινα’ δάνεια ύστερα από την έντονη κριτική από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ιταλία, δήλωσε σήμερα η επικεφαλής της τραπεζικής εποπτείας της ΕΚΤ.

Η Ντανιέλ Νουί υπεραμύνθηκε των προτεινόμενων νέων κατευθυντήριων γραμμών, που αναγκάζουν τις τράπεζες να σχηματίσουν μεγαλύτερες προβλέψεις για τα νέα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, αλλά δήλωσε ότι η ΕΚΤ μπορεί να καθυστερήσει την εφαρμογή τους μετα την 1η Ιανουαρίου.

Οι κατευθυντήριες γραμμές, που τελούν υπό διαβούλευση έως τις 8 Δεκεμβρίου, έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από το Κοινοβούλιο, αυξάνοντας τον κίνδυνο για μια άνευ προηγουμένου διαμάχη μεταξύ των θεσμών.

«Εάν από τις 8 Δεκεμβρίου έως τις αρχές του έτους…έχουμε δυσκολίες για να διερευνήσουμε πλήρως αυτό που μας δόθηκε, ίσως να σημαίνει ότι η 1η Ιανουαρίου του 2018 δεν είναι η καλύτερη ημερομηνία για να ξεκινήσουμε», δήλωσε η Νουί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Μπορώ να προτείνω να έχουμε λίγο περισσότερο χρόνο».

Ωστόσο, επέμεινε ότι οι νέοι κανόνες είναι απαραίτητοι και δικαιολογημένοι.

«Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για ένα τέτοιο επιπλέον βήμα, δεδομένου ότι επί του παρόντος έχουμε πολύ ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες στην Ευρώπη», δήλωσε η Νουί στην οικονομική επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες.

«Αυτή η προσθήκη, μόλις υιοθετηθεί, θα εμπίπτει εντός της εποπτικής εντολής και δικαιοδοσίας της ΕΚΤ».

Οι κατευθυντήριες γραμμές δίνουν στις τράπεζες επτά χρόνια για να σχηματίσουν προβλέψεις για ενυπόθηκα δάνεια και δύο χρόνια για δάνεια χωρίς υποθήκες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα στοιχεία προκαλούν σοκ: 8 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών διαρρέουν στους ωκεανούς και τις θάλασσες ετησίως με αποτέλεσμα να πλήττονται τουλάχιστον 600 είδη εκ των οποίων το 15% βρίσκεται υπό εξαφάνιση ενώ το κόστος για τους Ευρωπαίους αλιείς ανέρχεται στα 80 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Υπάρχει όμως διέξοδος και μάλιστα αυτή βρίσκεται στο παρελθόν σύμφωνα με το γιο του μεγάλου εξερευνητή των ωκεανών, Πιερ Υβ Κουστώ.

Μέχρι το 2050 σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε χτες (8 Νοεμβρίου) στις Βρυξέλλες, οι ωκεανοί θα εμπεριέχουν περισσότερα πλαστικά παρά ψάρια, και το 99% των θαλάσσιων πτηνών θα έχουν στα στομάχια τους πλαστικό όπως επίσης και το 52% των θαλάσσιων χελωνών. Στην Ευρώπη πιο συγκεκριμένα απορρίπτονται στις θάλασσες 100.000 τόνοι αποβλήτων. Η πλειοψηφία των πλαστικών απορριμμάτων είναι μιας χρήσης με αυτά να αποτελούνται από: 2.5 δισ. συσκευασίες φαγητού, 580 δισ. γόπες τσιγάρων, 16 δισ. πλαστικά κύπελλα καφέ, 36,4 δισ. καλαμάκια για αναψυκτικά και 46 δισ. πλαστικά μπουκάλια!

«Στόχος μας είναι ένας ωκεανός απαλλαγμένος από τα πλαστικά» δήλωσε ο Επίτροπος Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Καρμένου Βέλα ενώ συνέχισε «στο πλαίσιο των προτάσεων Γιούνκερ σκοπεύουμε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης να ανακυκλώνουμε το σύνολο των πλαστικών μέχρι το 2030». Σημαντική θα είναι η αύξηση της χρηματοδότησης μέσω του EFSI (Σχέδιο Γιούνκερ) με κυριότερο χρηματοδοτικό εργαλείο την «έξυπνη χρηματοδότηση».

«Πρέπει όμως να αλλάξουμε συμπεριφορά, όλοι έχουμε ένα σημαντικό ρόλο να παίξουμε στη μείωση των πλαστικών» κατέληξε ο Επίτροπος.

Σημαντικά στοιχεία όμως παρουσίασε ο Πιερ Υβ Κουστώ γιος του Ζακ Υβ για την κατάσταση των ωκεανών σήμερα. Σύμφωνα με αυτά το 70% των πλαστικών παραμένουν στον πυθμένα, το 15% επιπλέει ενώ το υπόλοιπο 15% βρίσκεται στην στήλη ύδατος μεταξύ επιφάνειας και το βυθό. Έρευνα του εταίρου της Euractiv εφημερίδας The Guardian είχε αποκαλύψει ότι το 80% του πόσιμου νερού στην Ευρώπη περιέχει μικροπλαστικά.

Ωστόσο ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του Κουστώ στην αρχαία Ελλάδα. Όπως δήλωσε αποκλειστικά στη Euractiv.gr «Κατά τη διάρκεια της τελευταίας μου επίσκεψης στην Σαντορίνη επισκέφτηκα τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι. Εκεί εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο που οι Αρχαίοι Έλληνες αποθήκευαν σε πιθάρια το λάδι και το κρασί τους. Νομίζω ότι μπορούμε να πάρουμε μαθήματα από αυτό».

Τι μαθήματα όμως μπορούμε να πάρουμε την Αρχαία Ελλάδα; Η απάντηση μπορεί να προκαλέσει έκπληξη αλλά έχει ενδιαφέρον: «το πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σήμερα είναι κάτι το οποίο απασχόλησε όλους τους μεγάλους πολιτισμούς στο παρελθόν: η παραγωγή, η αποθήκευση και η μεταφορά προϊόντων και εμπορευμάτων. Τον τελευταίο αιώνα ο τρόπος που επιλέξαμε να το κάνουμε δεν ήταν βιώσιμος» ενώ αναφορικά με το μέλλον «δεν είμαι αισιόδοξος, ωστόσο πιστεύω ότι έχουμε μια ελπίδα αν οι άνθρωποι αλλάξουν συμπεριφορά».

Ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ για το Περιβάλλον στις Βρυξέλλες αναφέρθηκε στις λύσεις για την έξοδο από την κρίση: «χρειαζόμαστε θεσμικό πλαίσιο και οικονομικά κίνητρα και εθελοντική δράση. Επίσης η προώθηση της κυκλικής οικονομίας είναι απαραίτητη» είπε ενώ τόνισε ότι «θα πρέπει να μειώσουμε την παραγωγή τόσο των μιας χρήσης πλαστικών όσο και αυτών που δεν ανακυκλώνονται για παράδειγμα στα καλλυντικά και στα αυτοκίνητα».

Στις 6-7 Δεκεμβρίου ο ΟΗΕ διοργανώνει παγκόσμια συνδιάσκεψη με θέμα «προς ένα κόσμο χωρίς μόλυνση» ενώ παράλληλα ήδη τρέχει καμπάνια ενημέρωσης και δράσης στην οποία καλεί κυβερνήσεις, εταιρίες και την κοινωνία των πολιτών να συμμετέχουν στην πρωτοβουλία και να αναλάβουν τοπικές δράσεις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ