Αρχική Blog Σελίδα 15642

Συνταγή: Τεριγιάκι νουντλς με τόνο και λαχανικά – από τον chef Βαγγέλη Δρίσκα – βίντεο

Από

Έμβολος

03/07/2018

Φιλετάκια τόνου με νουντλς και σάλτσα τεριγιάκι.
Τα πιο νόστιμα γιαπωνέζικα νουντλς με φιλετάκια φρέσκου τόνου ΦΛΕΡΙΑΝΟΣ, λαχανικά και σάλτσα τεριγιάκι. Ο chef Βαγγέλης Δρίσκας αποκαλύπτει τα μυστικά της Ιαπωνικής κουζίνας με ένα εύκολο και γρήγορο πιάτο.

Από την εκπομπή “Κάθε Μέρα Chef με τον Βαγγέλη Δρίσκα”.

Δείτε τη συνταγή στο βίντεο:

Ο καταρράκτης αφαιρείται πλέον πριν … ωριμάσει

Από

Έμβολος

03/07/2018

Είστε άνω των 60 χρόνων και εμφανίζονται τα πρώτα προβλήματα στην ανάγνωση και την παρακολούθηση τηλεόρασης;

Βασίλειος Κοζομπόλης 2 — Ο διαπρεπής χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών κ. Βασίλειος Κοζομπόλης.

Ο καταρράκτης σας «χτυπά την πόρτα της όρασης» και ήρθε η ώρα για επίσκεψη στον οφθαλμίατρο σας, καθώς πλέον η παλιά αντίληψη ότι ο καταρράκτης πρέπει να ωριμάσει είναι ξεπερασμένη .

«Δεδομένου ότι χρησιμοποιείται πλέον η χρήση τεχνολογίας με υπερήχους ή και laser, όπως ανακοινώθηκε στο 51ο Πανελλήνιο Οφθαλμολογικό Συνέδριο που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη την περασμένη εβδομάδα, η χειρουργική αντιμετώπιση του καταρράκτη πρέπει να γίνεται πρωιμότερα ώστε να έχουμε μετεγχειρητικά το τέλειο αποτέλεσμα» αναφέρει ο διαπρεπής χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών κ. Βασίλειος Κοζομπόλης.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα πρώιμα συμπτώματα καταρράκτη περιλαμβάνουν:

θολή όραση,
μερικές φορές ακτίνες γύρω από μια φωτεινή πηγή
προοδευτική δυσκολία στην ανάγνωση και την παρακολούθηση τηλεόρασης

« Η ταχύτητα εξέλιξης του καταρράκτη ποικίλλει από άτομο σε άτομο. Σε ορισμένες μορφές του καταρράκτη (πυρηνικός) αλλάζει η διαθλαστική ισχύς του οφθαλμού με αύξηση της μυωπίας με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να έχουν μειωμένη όραση για μακριά, αλλά να μην χρειάζονται γυαλιά για κοντά αφού εξουδετερώνεται μερικώς ή ολικώς η πρεσβυωπία τους» εξηγεί ο κ Κοζομπόλης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες δεν υπάρχει τρόπος πρόληψης της ανάπτυξης και της εξέλιξης του καταρράκτη, εκτός ίσως από την αποφυγή του καπνίσματος που σίγουρα είναι επιβαρυντικός παράγων.

Μέχρι σήμερα ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του καταρράκτη είναι η χειρουργική αφαίρεση του φυσικού φακού και η αντικατάσταση του με τεχνητό ενδοφακό νέας τεχνολογίας, παρ’ όλο που γίνονται προσπάθειες να βρεθούν φάρμακα που αναστέλλουν την δημιουργία και την εξέλιξη του καταρράκτη.

Οι περισσότεροι καταρράκτες αναπτύσσονται σε άτομα ηλικίας άνω των 60 – 65 ετών, αλλά εμφανίζονται περιστασιακά και σε βρέφη και σε μικρά παιδιά ή μετά από τραυματισμό. Συνήθως ο κλασσικός καταρράκτης αναπτύσσεται και στα δύο μάτια, αλλά το ένα μάτι μπορεί να έχει κάπως χειρότερη όραση από το άλλο αφού η θόλωση είναι συνήθως μη συμμετρική.

ΧΡΟΝΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Σύμφωνα με τον κ Κοζομπόλη τα βασικά ερωτήματα που πρέπει να θέτει ο ασθενής με διαγνωσμένο καταρράκτη προκειμένου να πάρει την απόφαση να χειρουργηθεί είναι:

Μπορώ να εκτελέσω τη δουλειά μου και να οδηγήσω με ασφάλεια;
Έχω προβλήματα κατά την ανάγνωση ή την παρακολούθηση τηλεόρασης;
Εμποδίζουν τα προβλήματα όρασης το επίπεδο ανεξαρτησίας μου;

Όταν η όραση σας έχει μειωθεί στο σημείο όπου δεν μπορείτε πλέον να διεκπεραιώνετε καθημερινά εύκολα και με ασφάλεια τις εργασίες σας, είναι καιρός να εξετάσετε τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.

Η αφαίρεση του καταρράκτη είναι ίσως η πιο συχνή χειρουργική επέμβαση στον κόσμο. Η διαδικασία πραγματοποιείται χωρίς την ανάγκη νοσηλείας του ασθενούς στο νοσοκομείο και διαρκεί περί τα 15 με 20 λεπτά. Οι ασθενείς είναι ξύπνιοι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και χρειάζονται μόνο τοπική αναισθησία.

Υπάρχει η δυνατότητα χειρουργικής επέμβασης και στους δύο οφθαλμούς την ίδια μέρα. Απλά ο χειρουργός θα πρέπει να πραγματοποιήσει κάθε επέμβαση σε κάθε οφθαλμό ως να είναι μια ξεχωριστή περίπτωση από άποψη ασηψίας και χειρουργικής πρακτικής.

ΚΙΝΔΥΝΟΙ –ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη είναι μία από τις ασφαλέστερες και επιτυχέστερες χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται σήμερα στην σύγχρονη ιατρική, θεωρώντας ότι είναι δεδομένη η εμπειρία του χειρουργού.

«Οι επιπλοκές είναι γενικώς σπάνιες αλλά επειδή κανείς δεν ξέρει πότε θα εμφανιστούν μετά από χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, απαιτείται καλή μετεγχειρητική παρακολούθηση» τονίζει ο κ Κοζομπόλης και καταλήγει .

«Τα περισσότερα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία, αλλά μπορεί να προκύψει σημαντική απώλεια όρασης σε περίπτωση ολιγωρίας στην μετεγχειρητική παρακολούθηση. Οι επιπλοκές που μπορεί να εμφανισθούν είναι:

Φλεγμονή ή μόλυνση του οφθαλμού
Αιμορραγία
Οίδημα του κερατοειδούς
Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς
Αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση
Εξάρθρωση του εμφυτευμένου ενδοφακού

Ο κίνδυνος αυτών των επιπλοκών είναι μεγαλύτερος για άτομα που έχουν άλλες συνυπάρχουσες οφθαλμικές παθήσεις ή σοβαρά γενικά ιατρικά προβλήματα με λήψη φαρμάκων».

ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗΣ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

Αυτό συμβαίνει όταν η κάψα του φακού, η μεμβράνη δηλαδή που δεν αφαιρέθηκε κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και υποστηρίζει τον ενδοφακό, γίνεται θολή και μειώνει πάλι την όρασή σας.

Ο δευτεροπαθής καταρράκτης μπορεί να αναπτυχθεί μήνες ή χρόνια μετά τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.

Περίπου το 50% των ασθενών με χειρουργική επέμβαση καταρράκτη μπορεί να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα.

Η θεραπεία για τον δευτερογενή καταρράκτη είναι αρκετά απλή. Συνίσταται στην καψουλοτομή με YAG laser, κατά την οποία μια δέσμη λέιζερ κάνει ένα μικρό άνοιγμα στη θολή κάψουλα και η όραση επανέρχεται στην προτεραία κατάσταση. Είναι μια ανώδυνη διαδικασία σε εξωτερική βάση που συνήθως διαρκεί λιγότερο από πέντε λεπτά.

http://www.glaucoma-laser-eyecenter.gr. Τηλ. 213Ο325910

Η πολλή δουλειά, πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα, αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη στις γυναίκες, αλλά όχι στους άνδρες

Από

Έμβολος

03/07/2018

Οι γυναίκες -αλλά όχι οι άνδρες- που εργάζονται περισσότερες από 45 ώρες την εβδομάδα, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική μελέτη. Ο κίνδυνος δεν είναι αυξημένος για όσες δουλεύουν από 30 έως 40 ώρες.

Εκτιμάται ότι περίπου 439 εκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν με διαβήτη έως το 2030, σχεδόν 50% περισσότεροι από ό,τι το 2010. Το 2015 υπολογίζεται ότι ο διαβήτης κόστισε στην παγκόσμια οικονομία 1,31 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μαχί Ζιλμπέρ-Ουιμέ του Κέντρου Ερευνών FRQS του Κεμπέκ και του Ινστιτούτου Εργασίας & Υγείας του Τορόντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό “BMJ Diabetes Research & Care”, ανέλυσαν στοιχεία για 7.065 εργαζόμενους ηλικίας 35 έως 74 ετών σε βάθος 12ετίας.

Οι εργαζόμενοι χωρίσθηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με τις ώρες εργασίας τους εβδομαδιαίως: 15-34, 35-40, 41-44 και άνω των 45 ωρών. Στη διάρκεια της μελέτης περίπου ένας στους δέκα ανθρώπους εκδήλωσε διαβήτη, κυρίως άνδρες, μεγαλύτερης ηλικίας και παχύσαρκοι.

Διαπιστώθηκε ότι η μεγαλύτερη διάρκεια της εβδομάδας εργασίας δεν σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 στους άνδρες, μάλιστα φάνηκε η πιθανότητα διαβήτη να μειώνεται, όσο περισσότερο δούλευε ένας άνδρας.

Αντίθετα, για τις γυναίκες που εργάζονταν πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα, ο κίνδυνος ήταν σημαντικά αυξημένος (63% κατά μέσο όρο) σε σχέση με εκείνες που δούλευαν 35 έως 40 ώρες.

Οι ερευνητές δεν έχουν κάποια προφανή εξήγηση για τη διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Μια πιθανότητα είναι ότι στην πραγματικότητα οι γυναίκες δουλεύουν ακόμη περισσότερο, αν συνυπολογισθούν οι δουλειές του νοικοκυριού και οι ευθύνες της οικογένειας, πράγμα που μπορεί να προκαλεί ένα χρόνιο στρες στον οργανισμό τους, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος ορμονικών διαταραχών και αντοχής του σώματός τους στην ινσουλίνη.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://drc.bmj.com/lookup/doi/10.1136/bmjdrc-2017-000496

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έξι συν μία συμβουλές για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου

Από

Έμβολος

03/07/2018

Μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων των Πανελληνίων, το ενδιαφέρον των υποψηφίων για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει στραφεί στη συμπλήρωση του μηχανογραφικού.

Έως τις 16 Ιουνίου, που είναι η καταληκτική ημερομηνία υποβολής και οριστικοποίησης του μηχανογραφικού, ο κάθε υποψήφιος θα πρέπει να μελετήσει τις επιλογές του και να πάρει πληροφορίες για τις σχολές που τον ενδιαφέρουν, το πανεπιστήμιο που ανήκουν και τα προγράμματα σπουδών της κάθε μίας.

Έξι συν μία συμβουλές για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού:

1. Πριν από την ηλεκτρονική υποβολή, ο κάθε υποψήφιος μπορεί να γράψει «παραδοσιακά» σε χαρτί τις επιλογές του.

2. Οι πρώτες σχολές που θα δηλώσει ο υποψήφιος, καλό είναι να αποτελούν εκείνες που θα ήθελε πραγματικά να εισαχθεί, άσχετα με τον αριθμό των μορίων που έχει συγκεντρώσει. Δεν πρέπει να ιεραρχούνται οι σχολές κατά φθίνουσα σειρά μορίων μόνο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ενδιαφέροντα, οι κλίσεις και οι προτιμήσεις του υποψηφίου. Οι προτιμήσεις για τις σχολές πρέπει να ανταποκρίνονται στα επιστημονικά ενδιαφέροντα και στα οικογενειακά και οικονομικά δεδομένα του.

3. Η πρώτη αυτή ομάδα σχολών -που λογικά αποτελείται από μικρό αριθμό σχολών- θα πρέπει να δηλωθεί, ξεκινώντας από τις από τις υψηλόβαθμες προς τις χαμηλόβαθμες και παράλληλα, από την κοντινότερη πόλη προς την πιο μακρινή. Για παράδειγμα, εάν ένας υποψήφιος θα ήθελε να περάσει είτε στην Ιατρική, είτε στη Βιολογία, δηλώνει πρώτα όλες τις Ιατρικές σχολές, ξεκινώντας από εκείνη της Αθήνας και στη συνέχεια, όλες της Βιολογίας, ξεκινώντας και πάλι από εκείνη της Αθήνας, συνεχίζοντας με τις υπόλοιπες.

4. Οι προβλέψεις για τις βάσεις, αν και πολύ σημαντικές ως πληροφορία, δεν θα πρέπει να αποτελέσουν βασικό άξονα επιλογής ή/και κατάταξης των σχολών στο μηχανογραφικό. Το ότι μία σχολή στην οποία θα ήθελε να εισαχθεί ένας υποψήφιος προβλέπεται να σημειώσει άνοδο στη βάση της, με περισσότερα μόρια από εκείνα που έχει συγκεντρώσει ο υποψήφιος, δεν αποτελεί παράγοντα αποκλεισμού της σχολής αυτής από το μηχανογραφικό.

5. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται στην αρίθμηση των προτιμήσεων: Θα πρέπει να είναι συνεχόμενη, ξεκινώντας από τον αριθμό 1 και δεν πρέπει να υπάρχουν κενά ή επαναλήψεις των αριθμών της σειράς προτίμησης.

6. Ο κάθε υποψήφιος δεν πρέπει να επηρεαστεί από τις προτιμήσεις άλλων υποψηφίων.

7. Καλό θα ήταν, ανεξαρτήτως του αριθμού των μορίων που έχει συγκεντρώσει, ο κάθε υποψήφιος να δηλώσει όσο το δυνατόν περισσότερα τμήματα από το επιστημονικό πεδίο που έχει επιλέξει, ώστε να υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες εισαγωγής σε κάποιο τμήμα με επιστημονικό ενδιαφέρον για τον υποψήφιο.

Πάντως, καλό είναι η επιλογή των σχολών και ο καθορισμός του μηχανογραφικού να γίνουν χωρίς πίεση και χωρίς άγχος, χωρίς να παίρνονται τοις μετρητοίς οι κάθε είδους συμβουλές που μπορεί να δίνονται είτε από γνωστούς, είτε από τα ΜΜΕ. Οι καλύτεροι σύμβουλοι είναι οι καθηγητές και, καλό είναι σε κάθε περίπτωση απορίας, οι υποψήφιοι να στρέφονται πρώτα σε εκείνους.

Τέλος, υπενθυμίζεται ότι η προθεσμία για την οριστική υποβολή των μηχανογραφικών λήγει στις 16 Ιουλίου, καθώς επίσης και ότι μετά την παρέλευσή της κανένας υποψήφιος δεν θα μπορεί να οριστικοποιήσει το μηχανογραφικό δελτίο στην διεύθυνση: http://exams.it.minedu.gov.gr.

Από πλευράς υπουργείου, μάλιστα, προτείνεται οι υποψήφιοι να εκτυπώσουν ή/και να αποθηκεύσουν στον υπολογιστή τους το οριστικοποιημένο μηχανογραφικό (που θα έχει αποκτήσει αυτόματα και αριθμό πρωτοκόλλου), ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορούν να δουν τις τελικές προτιμήσεις τους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ποτάμι, παραπόταμος, ξεροπόταμος! – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Από

Νίκος Σακελλαρόπουλος

03/07/2018

Η προχθεσινή απόφαση του Σταύρου Θεοδωράκη και μερικών στελεχών του (ήταν δεν ήταν εκατό άτομα) ν’ αποχωρήσει το Ποτάμι από το Κίνημα Αλλαγής, ήταν αναμενόμενη κι επακόλουθο μιας πορείας που από κάποια στιγμή κι ύστερα είχε μεταβληθεί σε αγωνιώδη πορεία ύπαρξης κι επιλογών.

Σακελλαρόπουλος Γ. Νίκος — **Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος**

Η αλήθεια είναι ότι το Ποτάμι εμφανίστηκε στη χώρα όταν ο αχός της χρεοκοπίας δεν είχε κατακαθίσει κι είχε ως μεγάλο πλεονέκτημα την αναγνωρισιμότητα του Σταύρου Θεοδωράκη και κάποια επιφανή πρόσωπα που τον ακολούθησαν. Πρόσωπα με λάμψη στον στενό επαγγελματικό τους κύκλο αλλά και σε μικρές –πλην σημαντικές- εκφάνσεις της κοινωνίας.

Η εμφάνιση του Ποταμιού καλλιέργησε προσδοκίες σε κεντρογενή –φιλελεύθερα τμήματα της κοινωνίας. Ειδικά αν αναλογιστούμε ότι το ΠαΣοΚ παρέπαιε, η Νέα Δημοκρατία είχε σοβαρό έλλειμμα αξιοπιστίας κι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να είναι ελκυστικός προορισμός για δυνάμεις που απαρέσκονταν το κοινωνικό μίσος που καλλιεργούσε αλλά κι ήταν υποψιασμένα στις ψεύτικες υποσχέσεις που μοίραζε.

Έτσι, ο Σταύρος Θεοδωράκης και το νεοσυσταθέν κόμμα, έδειχνε μια όαση πολιτικού ορθολογισμού, ειδικά για ανθρώπους νουνεχείς. Οι συνεργασίες με τη Δράση και τους Μεταρρυθμιστές του Σπύρου Λυκούδη αποτελούσαν εχέγγυα για μια πορεία με πολιτικό ρεαλισμό.

Βεβαίως, από την πρώτη στιγμή εμφανίστηκε ένα τεράστιο ζήτημα.

Ο συγκεντρωτισμός κι εν πολλοίς κι η έπαρση του Θεοδωράκη. Μαζί με την παντελή απουσία μιας πολιτικής πλατφόρμας στην οποία θα ήταν κατατεθειμένη με κεφαλαία γράμματα η ιδεολογική τοποθέτηση του νέου κόμματος. Αυτή η απουσία αιτιολογήθηκε με την πρόφαση ότι το Ποτάμι δανείζεται ιδέες τόσο από τον Φιλελεύθερο χώρο όσο κι από την Αριστερά.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια πανσπερμία θέσεων, τοποθετήσεων κι επιδιώξεων.

Από τη μια (αναφέρω ονόματα ενδεικτικά) ο Γραμματικάκης, ο Κύρκος, ο Δανέλλης κι από την άλλη ο Σκυλακάκης, ο Αμυράς, Φωτήλας. Στη μέση ο ίδιος ο Θεοδωράκης μα κι οι εξαίσιοι ισορροπιστές με επικεφαλής τον Λυκούδη.

Ταυτοχρόνως, κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να εκτοξεύεται λάσπη εναντίον του Θεοδωράκη και το εγχειρήματός του. Πότε τον παρουσίαζαν ως «άνθρωπο του Μπόμπολα», πότε ως «άνθρωπο του Σημίτη», πότε ως άνθρωπο της μέγιστης διαπλοκής.

Προσέξτε: Ο ίδιος δεν απάντησε ποτέ σ’ αυτή η χυδαία εκτόξευση λάσπης. Ποτέ δεν ήρθε σε αντιπαράθεση, επί τούτου, με τον ΣΥΡΙΖΑ. Λες και δεν ήθελε να ανοίξει διάλογο ή να δημιουργήσει εντάσεις με την Κουμουνδούρου.

Η φημολογία από τις όχθες του Ποταμιού ανέφερε ότι τον Ιανουάριο του 2015 ο Σταύρος Θεοδωράκης περίμενε εναγωνίως τηλέφωνο από τον Τσίπρα. Όμως εκείνος προτίμησε τον Καμμένο ως συγκυβερνήτη. Το ίδιο έγινε και τον Σεπτέμβριο του 2015. Το ίδιο και πριν λίγο καιρό, όταν στη πολιτική θέση της προέδρου του ΚΙΝΑΛ περί άμεσης ανάγκης εκλογών, ο ίδιος προτίμησε να ρίξει νερό στο μύλο του Τσίπρα ισχυριζόμενος ότι δεν χρειάζονται εκλογέςέστω κι αν η κυβέρνηση είναι κακή!!!

Μια άλλη αλήθεια είναι ότι η εκλογή Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία δημιούργησε τεράστια ζητήματα στις κεντρογενείς όχθες του Ποταμιού. Η μαζική ή και μεμονωμένη φυγή φιλελεύθερων δυνάμεων από το Ποτάμι με κατεύθυνση την Πειραιώς, δημιούργησε τη μεγάλη ξηρασία που αποτυπώθηκε στις δημοσκοπήσεις.

Κι αφού τα ποσοστά του Ποταμιού έφταναν μετά βίας το 1,5%, μόνος του ο Θεοδωράκης αποφάσισε τη συμμετοχή του κόμματός του στο ΚΙΝΑΛ. Εκτιμώντας ότι θα το αλώσει εκ των έσω. Ύστερα, μετά την απόφασή του, φώναξε τα στελέχη του να την επικυρώσουν.

Κι όταν παρά τα υπερβολικά που του έδωσε η Φώφη Γεννηματά, σε σχέση με την πραγματική του δύναμη, δεν κατάφερε ν’ αλώσει το ΚΙΝΑΛ εκ των έσω, άρχισε ο κλεφτοπόλεμος.

Προσέξτε:

Ήταν ο μόνος που έδωσε χείρα βοηθείας στον πλήρως απομονωμένο Τσίπρα, όταν θυμήθηκε να δημιουργήσει συμβούλιο Εξωτερικής πολιτικής κι αφού ήδη τα είχε κάνει μούσκεμα στις σχέσεις της χώρας με την Τουρκία κι είχε εν κρυπτώ αρχίσει τη συζήτηση για το Σκοπιανό.

Ήταν ο άνθρωπος που ενώ όλοι έλεγαν ότι αν φύγουν οι ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση θα τους αντικαταστήσει εκείνος, δεν απαντούσε. Και το έπραξε ΜΟΝΟ όταν τελικά οι Τσίπρας και Καμμένος ξαναβρήκαν την μεταξύ τους συγκολλητική ουσία για τις καρέκλες της εξουσίας.

Ο δρόμος που αποφασίστηκε προχθές, την Κυριακή, για τον Σταύρο Θεοδωράκη, ήταν μονόδρομος αφού ανακάλυψε ότι το ΚΙΝΑΛ είναι …πολύ ΠαΣοΚ! Λες και δεν το ήξερε πριν…

Τώρα, ένα είναι βέβαιο.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, με σημαντική ευθύνη του ιδίου, ζυγίστηκε και βρέθηκε ολιγοβαρής.

Το Ποτάμι αποξηράνθηκε.

Μοιραία θα γίνει ουραγός.

Είτε του Τσίπρα, είτε της Γεννηματά είτε, πολύ περισσότερο και σ’ επίπεδο σημαντικών στελεχών με κοινό νου, του Κυριάκου Μητσοτάκη…

Ομιλία του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στο Υπουργικό Συμβούλιο

Από

Έμβολος

03/07/2018

Υπουργικό Συμβούλιο: Ομιλία του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα:

Κυρίες και Κύριοι Υπουργοί,

Είναι μια ιδιαίτερη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου η σημερινή.

Είναι η πρώτη μας συνεδρίαση μετά την ιστορική απόφαση του Eurogroup της 21^ης Ιουνίου που έκλεισε αμετάκλητα τον κύκλο των αξιολογήσεων και των Μνημονίων, αλλά ταυτόχρονα έδωσε και μια ουσιαστική και οριστική λύση στο ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.

Και το ότι είναι οριστική η απόφαση αυτή, δεν αποτελεί μόνο δική μας επισήμανση.

Το σύνολο των διεθνών αναλυτών, των οίκων αξιολόγησης που αναβαθμίζουν ξανά την Ελλάδα ο ένας μετά τον άλλoν, το σύνολο των ευρωπαϊκών θεσμών αλλά και των κρατών μελών της Ευρωζώνης και των πολιτικών τους ηγεσιών, αναγνωρίζουν τον ιστορικό χαρακτήρα της απόφασης αυτής.

Μιας απόφασης που η Ελλάδα δικαιούνταν.

Μιας απόφασης που αποτελεί – θα έλεγα- την ελάχιστη αναγνώριση στις θυσίες του ελληνικού λαού.

Θυσίες, που δεν ήταν πάντα δίκαιες, πρέπει να ομολογήσουμε .

Διότι υπήρχαν πολλές φορές και λάθη και υπερβολές και αστοχίες των μνημονιακών προγραμμάτων, για τις οποίες ευθύνη έχουν οι ελληνικές κυβερνήσεις του παρελθόντος, αλλά όχι μόνο αυτές.

Ευθύνη έχουν και οι θεσμοί που τα σχεδίασαν και πολλές φορές επέβαλαν την εφαρμογή τους.

Τώρα όμως – και αυτό τον χαρακτήρα έχει και η σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου- είναι, νομίζω, η στιγμή όχι να κοιτάμε πίσω, όχι να κοιτάμε το παρελθόν, αλλά να κοιτάξουμε μπροστά, να κοιτάξουμε στο μέλλον ,στην επόμενη μέρα.

Η επόμενη μέρα μπορεί να είναι μια ελπιδοφόρα μέρα, διότι εξασφαλίσαμε συγκεκριμένα μέτρα για την ελάφρυνση του δημόσιου χρέους, που η εφαρμογή τους δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να ανακτήσει μια σταθερή και αυτοδύναμη πρόσβαση στις αγορές χρήματος. Με την επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ελληνικών ομολόγων αλλά και την περίοδο χάριτος, αποπληρωμής κεφαλαίου και τόκων για τα δάνεια του EFSF, του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και μιλάμε για ύψος δανείων 100 δισεκατομμυρίων Ευρώ. Έτσι γίνεται το αποφασιστικό βήμα ώστε μεσοπρόθεσμα οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου να μην υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ, κάτι που προέβλεπε η απόφαση του Ιουνίου του περασμένου έτους του Eurogroup, που έβαλε το πλαίσιο για τις αποφάσεις που πάρθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα.

Η συνολική σε χρήμα αποτίμηση αυτού του μέτρου είναι αδύνατη αυτή τη στιγμή. Αλλά αν σκεφτεί κανείς ότι τα πολύ πιο περιορισμένα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος που ήδη εφαρμόζονται, αποτιμώνται αυτή τη στιγμή από τον ESM σε 60 δις ευρώ, μπορεί κανείς να συλλάβει την τάξη μεγέθους της αναδιάρθρωσης που έχουμε μπροστά μας.

Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Έχουμε επίσης εξασφαλίσει την επιστροφή των κερδών των Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών και της ΕΚΤ από τα ελληνικά ομόλογα που έχουν αγοράσει, ύψους 4,8 δις ευρώ.

Επιστροφές που θα γίνονται σε ετήσιες δόσεις, εφόσον η Ελλάδα τηρεί τους δημοσιονομικούς κανόνες που έχουν συμφωνηθεί.

Αλλά κυρίως έχουμε εξασφαλίσει και ένα πολύ σημαντικό στήριγμα, ένα αποκούμπι, για πιθανές αναταράξεις που μπορεί να υπάρχουν στον χώρο των αγορών, όχι με δική μας ευθύνη, από εξωγενείς παράγοντες. Και αναφέρομαι στο λεγόμενο χρηματοδοτικό μαξιλάρι ύψους περίπου 25 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Πρόκειται εδώ για ένα κρίσιμο μέτρο, μια δικλείδα ασφαλείας που καλύπτει χρηματοδοτικά τις ανάγκες της χώρας για τουλάχιστον δύο έτη μετά το τέλος του προγράμματος στήριξης.

Έτσι οι έξοδοι στις αγορές θα γίνονται χωρίς χρηματοδοτική πίεση και θα αποσκοπούν στη βέλτιστη διαχείριση του χρέους μας.

Και είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα έχει στη διάθεσή της ένα τέτοιο τεράστιο αποθεματικό.

Αλήθεια, πόση διαφορά υπάρχει εδώ με τα άδεια ταμεία και τα μηδενικά αποθέματα που άφησε πίσω της τον Γενάρη του ΄15 η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου;

Ποια άβυσσος είναι αυτή που χωρίζει τη διαχειριστική ανεπάρκεια των προηγούμενων κυβερνήσεων με μια συνετή και υπεύθυνη διαχείριση του δημόσιου χρέους που πετύχαμε τα τρία αυτά χρόνια εμείς;

Όμως πολύς λόγος έχει γίνει και για το καθεστώς της μεταμνημονιακής παρακολούθησης.

Και τι δεν έχουμε ακούσει τις τελευταίες μέρες μέσα στην προσπάθεια κάποιων να σχετικοποιήσουν μια προφανή διαπραγματευτική επιτυχία.

Έχουμε ακούσει για τέταρτο μνημόνιο, έχουμε ακούσει για νέες αβάσταχτες δεσμεύσεις, για θηλιές και άλλα τέτοια καταστροφικά.

Η αλήθεια είναι όμως ότι τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Και όποιος θέλει να δει την αλήθεια είναι εκεί για να την αναγνώσει και να τη δει.

Η μεταμνημονιακή παρακολούθηση της Ελλάδας θα γίνεται στο γνωστό πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί για όλα τα κράτη μέλη της ΕΖ που βρέθηκαν σε προγράμματα στήριξης και εξήλθαν αυτών.

Η μόνη διαφορά είναι ότι οι εκθέσεις των ευρωπαϊκών θεσμών θα είναι κατά δύο περισσότερες ετησίως. Και βεβαίως πρωταρχικός ρόλος θα είναι αυτός της Κομισιόν.

Και βάση της παρακολούθησης δεν είναι κάποια νέα ή επιπλέον προαπαιτούμενα αλλά είναι τα κριτήρια που τέθηκαν στην απόφαση του Eurogroup στις 21 του Ιούνη.

Δηλαδή η εμβάθυνση των θεσμικών μεταρρυθμίσεων των προγραμμάτων, όπως για παράδειγμα η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, η ανεξαρτησία Αρχών, όπως η Αρχή δημοσίων εσόδων και η στατιστική αρχή και φυσικά η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων που έχουν συμφωνηθεί.

Πράγματα δηλαδή γνωστά και δεδομένα, που καμία σχέση δεν έχουν με νέες δεσμεύσεις ή με όσα πιθανώς θα αναγκαζόμασταν να δεσμευθούμε στη πορεία αν επιλέγαμε όσα μας προέτρεπαν αυτοί που είχαν δεσμεύσει τη χώρα σε πλεονάσματα του 4,5 και 5%.

Αυτοί που απέτυχαν να βγάλουν τη χώρα από τα μνημόνια, μη ολοκληρώνοντας επιτυχώς ούτε το πρώτο ούτε το δεύτερο πρόγραμμα.

Και τώρα για να εξυπηρετήσουν προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες επιθυμούσαν να παραμείνει η χώρα στην ομηρεία της μνημονιακής εποπτείας.

Δυστυχώς για αυτούς, ευτυχώς για τη χώρα, όμως, τους διαψεύσαμε.

Έχουμε καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, χωρίς πιστωτικές γραμμές, χωρίς νέα προαπαιτούμενα. Χωρίς νέα προαπαιτούμενα και νέες αιρεσιμότητες έναντι μέτρων για το χρέος. Τα μέτρα για το χρέος έχουν παρθεί όλα με την απόφαση που είχαμε προχθές , χωρίς ασφυκτική επιτροπεία έναντι χρηματοδότησης.

Η Ελλάδα, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη και μετά που θα τελειώσουν, από τις 21 Αυγούστου που τελειώνει και τυπικά το 3^ο Πρόγραμμα Στήριξης, είναι μια χώρα που θα μπορεί να στέκεται στα πόδια της ξανά. Θα χρηματοδοτεί τις ανάγκες της με τις δικές της δυνάμεις.

Και το σημαντικότερο είναι ότι οι κυβερνήσεις που θα εκλέγει ο ελληνικός λαός θα αποφασίζουν αυτές τα μέσα της πολιτικής προκειμένου να καλύπτουν τους συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους.

Αυτή είναι η αλήθεια όσο και αν κάποιους αυτό τους ενοχλεί. Όσο και αν κάποιοι αδυνατούν να το πιστέψουν.

Εμείς όμως οφείλουμε, κυρίες και κύριοι υπουργοί, να μη μείνουμε μονάχα στη διατύπωση – και με όρους , αν θέλετε, οικονομικούς- της έννοιας της καθαρής εξόδου. Αλλά οφείλουμε να προσδιορίσουμε τι σημαίνει καθαρή έξοδος στη καθημερινότητα των πολιτών, ποια θα είναι η επόμενη μέρα για τη χώρα και τους πολίτες.

Αυτό καλούμαστε τώρα να σχεδιάσουμε, αυτό καλούμαστε να συγκεκριμενοποιήσουμε και να υλοποιήσουμε. Και αυτό το θέμα έχει η σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.

Αυτός είναι ο πολιτικός στόχος στη νέα περίοδο που ανοίγεται μπροστά μας, για τη χώρα, για τους πολίτες και για τα κοινωνικά στρώματα που δέχτηκαν τις αβάσταχτες, πολλές φορές, πιέσεις των μνημονιακών προγραμμάτων.

Και είναι προφανές ότι αυτός ο νέος πολιτικός δρόμος που καλούμαστε να ανοίξουμε, αυτή η νέα μέρα που οφείλουμε να σχεδιάσουμε, δεν μπορεί να είναι μια επιστροφή στο παρελθόν.

Στις επιλογές δηλαδή και τις πρακτικές του παλιού πολιτικού συστήματος, στις μέρες της γενικευμένης διαφθοράς και φοροδιαφυγής, στις μέρες της επέκτασης με ασύδοτο δανεισμό, στις μέρες μιας επίπλαστης αντικοινωνικής αφθονίας των λίγων.

Χρειάζεται σήμερα αντιθέτως μια συνετή δημοσιονομική πολιτική, μια – θα την ονόμαζα- λελογισμένη επέκταση στη βάση των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας.

Μια επέκταση με δύο στόχους: Από τη μια τη στήριξη των πλέον αδύναμων και από την άλλη την τόνωση της αναπτυξιακής προοπτικής της ελληνικής οικονομίας. Έχουμε κάποιες βασικές κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες είναι γνωστές και διατυπωμένες. Ας τις επαναλάβω:

Έχουμε μπροστά μας την προοπτική της επαναρρύθμισης της αγοράς εργασίας με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Έχουμε μπροστά μας την προοπτική της αύξησης του κατώτατου μισθού.

Έχουμε μπροστά μας τις στοχευμένες μόνιμες φοροελαφρύνσεις από τον δημοσιονομικό χώρο, ππου με βάση το ψηφισμένο μεσοπρόθεσμο, προβλέπει για το 2019 έναν δημοσιονομικό χώρο 700-750 εκ. ευρώ, που για πρώτη φορά, αυτά θα αποτυπωθούν πιο συγκεκριμένα στον προϋπολογισμό του 2019.

Έχουμε μπροστά μας την προοπτική για την περαιτέρω στήριξη του κοινωνικού κράτους και ειδικά της υγείας αλλά και της πρόνοιας.

Έχουμε βεβαίως την προοπτική επανάληψης και φέτος, όπως δείχνουν τα στοιχεία της απόδοσης της οικονομίας, μερίσματος κοινωνικής αλληλεγγύης στοχευμένα σε κοινωνικές κατηγορίες που το έχουν ανάγκη.

Έχουμε μπροστά μας την προοπτική της ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα με συγκεκριμένα θεσμικά μέτρα.

Την προσπάθεια για τη διαμόρφωση ενός φιλικότερου κλίματος για τους επενδυτές και για την προσέλκυση άμεσων επενδύσεων.

Βεβαίως έχουμε και τη στήριξη των νησιών μας, με τη διατήρηση του χαμηλού ΦΠΑ στα νησιά της προσφυγικής κρίσης, με ταυτόχρονο διπλασιασμό των κονδυλίων από ευρωπαϊκούς πόρους για έργα ανάπτυξης στα νησιά του Αιγαίου, τα επόμενα χρόνια.

Αλλά έχουμε και την εφαρμογή του νόμου, που πριν από λίγες μέρες ψηφίσαμε και αφορά το μεταφορικό ισοδύναμο, μια θεσμική τομή, προκειμένου οι πολίτες που κατοικούν στα νησιά μας να μην αισθάνονται, να μην είναι πολίτες β ΄κατηγορίας, να αμβλύνουμε εν πάση περιπτώσει σε κάποιο βαθμό – σημαντικό θα έλεγα- τις ανισότητες ανάμεσα στους νησιώτες και τους κατοίκους της ηπειρωτικής χώρας.

Όμως όλα αυτά και άλλα πολλά που έχουμε μπροστά μας, και θα πρέπει να τα εξειδικεύσουμε με ορόσημο τη ΔΕΘ, χρήζουν μελέτης. Χρειάζεται να εξειδικευτούν περαιτέρω, να πάρουν την μορφή πολιτικών δράσεων με αρχή μέση και τέλος.

Επαναλαμβάνω, και να αντιληφθούν όσο πιο γρήγορα γίνεται οι πολίτες στην καθημερινότητά τους την έννοια της καθαρής εξόδου για να πάρει σάρκα και οστα η επόμενη των μνημονίων μέρα στον τόπο μας.

Και για πρώτη φορά , θα έλεγα, ότι έχουμε σήμερα τη δυνατότητα με ένα διευρυμένο πεδίο ελευθερίας να ξεδιπλώσουμε τη δική μας πολιτική με άξονα αυτό που ονομάσαμε δίκαιη ανάπτυξη.

Και θέλω να επαναλάβω εδώ:

Ότι όσο θα απομακρυνόμαστε από τη μνημονιακή περίοδο και όσο η στρατηγική της δίκαιης ανάπτυξης θα γίνεται πολιτική πράξη και δράση τόσο οι διαχωριστικές πολιτικές γραμμές θα γίνονται πιο ορατές και πιο σαφείς.

Τόσο τα πολιτικά διλήμματα που έχουμε μπροστά μας θα γίνονται πιο σαφή, αλλά και αμείλικτα θα έλεγα.

Διότι δεν μπορεί κανείς να μην πάρει θέση στο ερώτημα, στο δίλημμα: Αν είναι υπέρ της ανάκτησης των ρυθμίσεων υπέρ των εργαζομένων και της αύξησης του κατώτατου μισθού ή συντάσσεται με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, με την κατάργηση του οχταώρου, με έναν βεβαίως δημόσιο τομέα αναποτελεσματικό, ανίσχυρο ή με έναν δημόσιο τομέα ισχυρό και ανταποδοτικό. Αν τάσσεται υπέρ της διάλυσης του δημοσίου τομέα ή υπέρ της συνέχισης των μεταρρυθμίσεων για την ανασυγκρότησή του.

Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα της επόμενης ημέρας. Δεν μπορεί κανείς να μην πάρει θέση στο κρίσιμο, αμείλικτο ερώτημα, αν στηρίζει το κοινωνικό κράτος και το ασφαλιστικό σύστημα ή τις απολύσεις γιατρών, καθηγητών, δασκάλων, τη διάλυση του δημοσίου τομέα, τη ρήτρα 5 απολύσεις προς 1 πρόσληψη, πέντε αποχωρήσεις προς μία πρόσληψη, που έχει πει δημόσια ότι θέλει να επαναφέρει ο κ. Μητσοτάκης, παρά το γεγονός ότι εμείς καταφέραμε να συμφωνήσουμε για την επόμενη περίοδο το 1 προς 1. Αυτά είναι τα κρίσιμα ζητήματα της επόμενης περιόδου.

Και ξέρετε, το να τεθούν αυτά τα διλήμματα πολύ συγκεκριμένα στην ημερήσια διάταξη, μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις που έχουμε να πάρουμε, είναι αυτό που πραγματικά φοβούνται οι αντίπαλοί μας. Διότι τώρα που κατέρρευσαν ολοκληρωτικά τα κινδυνολογικά σενάρια και η μαζική τρομοκρατία που προσπαθούσαν να εξαπολύσουν τα δύο προηγούμενα χρόνια, ότι δεν κλείσουν οι αξιολογήσεις, δεν θα πάρουμε μία λύση – τομή όπως έγινε για το χρέος, ότι δεν υπάρξει μία προοπτική επιστροφής στην κανονικότητα, τώρα είναι που θα πρέπει να αντιπαρατεθούν προγραμματικά και να καταθέσει ο καθένας τις προτάσεις του για την επόμενη ημέρα. Και τα διλήμματα αυτά θα διαγραφούν έντονα.

Και βεβαίως, θα μου επιτρέψετε να πω ότι, όταν θα διαγραφούν έντονα αυτά τα διλήμματα και οι προγραμματικές διαφορές, θα γίνουν ακόμα πιο σαφείς οι ανατριχιαστικά αντικοινωνικές προτάσεις που καταθέτει διαρκώς, βεβαίως με επικοινωνιακό ρετουσάρισμα – αλλά αυτή είναι η ουσία – ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, ο κ. Μητσοτάκης.

Διότι, τι κινδυνολογία μπορεί να στήσει, όταν το ελληνικό δεκαετές ομόλογο είναι σήμερα στο 3,89% δηλαδή έχει πέσει από το φράγμα του 4%, το ψυχολογικό, θα έλεγα, φράγμα, και όταν το πενταετές έσπασε το φράγμα του 3% και κινείται σήμερα στο 2,95%; Δεν μπορεί κανείς να πείσει κινδυνολογώντας πια για την οικονομία.

Και ακριβώς, επειδή φοβούνται ότι αυτή η εξέλιξη θα έχει συνέχεια, ακριβώς επειδή βλέπουν ότι η χώρα αλλάζει σελίδα, φοβούμαι ότι αποφάσισαν να κάνουν κάτι δραματικά επικίνδυνο: Να ασπαστούν την γραμμή μιας νέας εθνικοφροσύνης στην οποία έχει παρασύρει, πιστεύω και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, τον κ. Μητσοτάκη η ακροδεξιά ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας που τον κρατάει όμηρο.

Και με αφορμή το θέμα της ΠΓΔΜ ο κύριος Μητσοτάκης, πιστεύω, ότι έβγαλε πια οριστικά και αμετάκλητα την μάσκα του φιλελεύθερου κεντροδεξιού μεταρρυθμιστή και αποφάσισε να ακολουθήσει τον κ. Σαμαρά στο εμπόριο του δήθεν, επαναλαμβάνω, δήθεν πατριωτισμού. Με το λόγο και τις πρακτικές του πριμοδοτεί στην πραγματικότητα ένα και μόνο πράγμα και καταφέρνει ένα και μόνο πράγμα: Να νομιμοποιήσει έναν ακροδεξιό ακτιβισμό και έναν εθνικιστικό πολιτικό λόγο, που πολλές φορές φλερτάρει ανοιχτά με τον φασισμό.

Και αυτό δεν είναι επικίνδυνο μόνο για τη Νέα Δημοκρατία που πλέον χάνει κάθε διεθνή αξιοπιστία και μεταλλάσσεται πυρηνικά. Αυτό είναι επικίνδυνο για τη χώρα.

Το σημαντικό είναι, ότι με αυτή την πολιτική επιλογή εκτρέφεται ο φανατισμός, ο διχασμός, αλλά και ακραίοι φασιστικοί πολιτικοί σχηματισμοί, όπως αυτός της Χρυσής Αυγής αλλά και άλλων, που, αν και περιθωριακοί, νιώθουν τώρα πιο ασφαλείς να βγουν ξανά από τις κρυψώνες τους.

Και αυτή η γραμμή που ακολουθεί, θα έλεγα, ότι είναι μία γραμμή που διαχωρίζει πλέον μία παράταξη με μεγάλη προσφορά στη δημοκρατία και στον τόπο, η συντηρητική παράταξη, με μεγάλες διαφωνίες που μπορεί να έχουμε – αλλά είναι μία γραμμή που την διαχωρίζει πλέον από την παραδοσιακή ακροδεξιά.

Και θα μου επιτρέψετε να συσχετίσω αυτές τις εξελίξεις στη χώρα μας και με τις εξελίξεις το τελευταίο διάστημα στην Ευρώπη. Είχαμε μία κρίσιμη σύνοδο Κορυφής την προηγούμενη Πέμπτη και Παρασκευή με αφορμή τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Όπου εκεί, είχαμε, από τη μια το μέτωπο της ανθρωπιστικής και δικαιοκρατικής διαχείρισης του προσφυγικού στην Ευρώπη και από την άλλη τις απόψεις εκείνες και τις ηγεσίες εκείνες που εκφράζουν έναν έντονο διχαστικό λόγο, που εκφράζουν έναν ακραία σωβινιστικό, αντιμεταναστευτικό και πολλές φορές ρατσιστικό λόγο.

Πολύ φοβούμαι, ότι σε αυτή την αντιπαράθεση, σε αυτή την σύγκρουση ιδεών, η ηγεσία σήμερα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παίρνει το μέρος των δυνάμεων της ακραίας δεξιάς στην Ευρώπη του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας του κ. Όρμπαν ή του Αυστριακού καγκελάριου του κ. Κουρτς. Του κ. Κουρτς, θυμίζω, ο οποίος όχι μόνον ανατροφοδοτεί μία αντιμεταναστευτική ρητορική, αλλά συνδυάζει αυτόν τον ακραίο διχαστικό λόγο με μία ακραία νεοφιλελεύθερη οικονομική πρόταση. Διότι είναι αυτός ο οποίος πριν από λίγες ημέρες ανακοίνωσε και το νόμο για την υποχρεωτική 12ωρη εργασία.

Αυτή είναι η αντιπαράθεση σήμερα που διεξάγεται στην Ευρώπη. Μία αντιπαράθεση η οποία διατρέχει οριζόντια, θα έλεγα, το πολιτικό σύστημα, καθώς βλέπουν ότι είναι απόλυτα διχασμένη και η μεγαλύτερη πολιτική οικογένεια, η συντηρητική οικογένεια στην Ευρώπη: Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Διότι αυτοί είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αλλά από την άλλη μεριά άλλοι ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κρατούν μία εντελώς διαφορετική θέση και στάση.

Φοβάμαι λοιπόν ότι αυτή είναι νέα πολιτική οικογένεια της σημερινής Νέας Δημοκρατίας, του κ. Μητσοτάκη, η πολιτική συμμαχία μιας ακραίας δεξιάς που θέλει να αφήσει μόνη της την Ελλάδα να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση και να επιβάλλει στην Ευρώπη μία νέα αντικοινωνική ατζέντα.

Όλες αυτές οι επιλογές, λοιπόν, εγώ πιστεύω και θέλω να το πω ευθαρσώς, είναι επιλογές που, όχι έρχονται σε αντίθεση με την κυβέρνηση – αυτό είναι προφανές – αλλά έρχονται σε αντίθεση με αυτό που εγώ θα ονόμαζα, με πλήρη αίσθηση ευθύνης αυτού που λέγω, του «εθνικού συμφέροντος».

Η Ελλάδα είναι μία χώρα που βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Βρεθήκαμε να αντιμετωπίζουμε ταυτόχρονα δύο μεγάλες κρίσεις: μία οικονομική και μία προσφυγική. Καταφέραμε όμως να ανταπεξέλθουμε αναδεικνύοντας αρχές και αξίες. Όλη η Ευρώπη και όλος ο κόσμος μιλά για το πρόσωπο που έδειξε η Ελλάδα στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.

Καταφέραμε ταυτόχρονα να αναβαθμίσουμε τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας. Η Ελλάδα, όχι μόνο δεν έγινε μέρος της κρίσης ασφάλειας στην περιοχή, αλλά είναι πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Πιστεύω, λοιπόν, ότι αυτές οι επιλογές, οι ακραία νεοφιλελεύθερες αλλά και επιλογές που φλερτάρουν με τις ιδέες και τις αξίες μιας άκρας δεξιάς, σήμερα είναι επιλογές που βρίσκονται σε αντίθεση με το εθνικό συμφέρον.

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, οι έλληνες πολίτες και ιστορία γνωρίζουν και δημοκρατικά αντανακλαστικά έχουν και την πραγματική ευρωπαϊκή προοπτική επιθυμούν, σε τελευταία ανάλυση. Και ευρωπαϊκή προοπτική αληθινή δεν είναι ο καθένας μόνος του. Είναι αλληλεγγύη, είναι διαμερισμός των βαρών και της ευθύνης. Και οι Έλληνες πολίτες πιστεύω, ότι βλέπουν καθαρά σήμερα ποιες δυνάμεις είναι αυτές που μπορεί να εγγυηθούν την δημοκρατική σταθερότητα, το άνοιγμα της Ελλάδας στον κόσμο, την κοινωνική προστασία και την ευημερία.

Θέλω, λοιπόν, να σας πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι μετά από αυτή την κρίσιμη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την προηγούμενη εβδομάδα που ανέδειξε μία διχασμένη Ευρώπη και η συγκυρία το έφερε σε αυτή την κρίσιμη συνεδρίαση να είναι, που η Ελλάδα αναδεικνύεται ως η χώρα μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος. Που τελείωσε επιτυχώς ένα δύσκολο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, που ανακάμπτει οικονομικά, που έχει ένα πλέον διαχειρίσιμο δημόσιο χρέος από κει που ήταν μη διαχειρίσιμο όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι μετά από αυτό το κρίσιμο συμβούλιο, ότι η Ελλάδα δια της κυβέρνησής της σήμερα, της συμμαχικής κυβέρνησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και των ΑΝ.ΕΛ., η Ελλάδα παίρνει για μία ακόμη φορά το σωστό μέρος της ιστορίας σε μία σύγκρουση που ξεπερνά τα σύνορά μας. Είναι μία σύγκρουση, θα έλεγα, που αφορά την Ευρώπη αλλά και τον κόσμο. Και παίρνουμε το σωστό μέρος της ιστορίας. Βρισκόμαστε στην πλευρά, στο στρατόπεδο εκείνων των δυνάμεων που προασπίζονται τις ευρωπαϊκές αξίες και τα πανανθρώπινα ιδανικά. Και πιστεύω βαθιά, ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αυτό το κατανοούν και όταν έρθει η ώρα, θα δώσουν τη δική τους απάντηση σε όσους επιχειρούν να τους κατατάξουν ή θα επιχειρήσουν να τους κατατάξουν στο λάθος στρατόπεδο της ιστορίας, στη λάθος μεριά της ιστορίας.

Και θα αποδείξουν, βεβαίως, ότι τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του ελληνικού λαού που ιστορικά άνοιγε πάντα δρόμους για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη, θα είναι αυτά τα αντανακλαστικά που δεν θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να γυρίσει πίσω. Σε κάποιους, μάλλον, να γυρίσουν την Ελλάδα πίσω. Η Ελλάδα θα προχωρήσει μπροστά σε μία προοπτική οικονομικής ευημερίας, ανάκαμψης, προόδου, δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτό είναι το σχέδιό μας.

Μπαίνουμε σε μία ευθεία που είναι απαλλαγμένη από τα δυσβάσταχτα βάρη και τα εμπόδια του παρελθόντος.

Αυτή η ευθεία, αυτοί οι 14 μήνες που έχουμε μπροστά μας είναι όμως και οι πιο δύσκολοι, από την άποψη ότι πρέπει από δω και στο εξής να αποδείξουμε, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε με την ίδια και ακόμα μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τώρα που δεν θα’ χουμε τους «βαρβάρους», για να θυμηθώ και τον Καβάφη «τι θα γένουμε τώρα χωρίς βαρβάρους;». Νομίζω, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε πολύ καλύτερα και θα το αποδείξουμε.

Σας ευχαριστώ.

Συνάντηση Προέδρου Ν.Δ. κ. Κ. Μητσοτάκη με τον Ευρωπαίο Επίτροπο κ. P. Moscovisi

Από

Έμβολος

03/07/2018

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, θα συναντηθεί σήμερα Τρίτη 3 Ιουλίου, στις 14:30, με τον Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιο για τις οικονομικές και τις δημοσιονομικές υποθέσεις, τη φορολογία και τα τελωνεία, κ. Pierre Moscovisi.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο γραφείο του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή.

Παρουσιάστηκαν οι δράσεις ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στην 3η συνάντηση της τοπικής ομάδας υποστήριξης του έργου RUMORE

Από

Έμβολος

03/07/2018

Τις δράσεις ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας παρουσίασε ο προϊστάμενος της Αυτοτελούς Διεύθυνσης Υποστήριξης Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης, στο πλαίσιο της 3^ης συνάντησης της Τοπικής Ομάδας Υποστήριξης (Local Stakeholders Group–LSG) του έργου RUMORE, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Το έργο RUMORE συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Interreg Europe 2014-2020.

Στη συνάντηση παρουσιάστηκαν από τους εκπροσώπους του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης Κεντρικής Μακεδονίας και της ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΕ τρεις επιλεγμένες καλές πρακτικές συνεργασιών του αγροτικού με τον αστικό τομέα από τη 2^η διαπεριφερειακή εκπαιδευτική συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 2018 στην Περιφέρεια της Λομβαρδίας (Μιλάνο), από την Περιφέρεια του Luneburg (Γερμανία), το Δήμο του Μιλάνο (Ιταλία) και την Περιφέρεια της Λομβαρδίας (Ιταλία). Ακολούθησε συζήτηση με τα μέλη της Τοπικής Ομάδας Στήριξης για τα χαρακτηριστικά των καλών πρακτικών και την αξιοποίησή τους στα εργαλεία πολιτικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Επιπλέον παρουσιάστηκαν οι ανοιχτές δράσεις χρηματοδότησης ΕΠΑνΕΚ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα, Ανταγωνιστικότητας, Επιχειρηματικότητας, Καινοτομίας) από το γενικό διευθυντή του ΚΕΠΑ-ΑΝΕΜ Σπύρο Σκοτίδα, καθώς και τα Τοπικά Προγράμματα CLLD/LEADER από τον γενικό διευθυντή της ΑΝΕΘ Βασίλη Παπαβασιλείου.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με μία πρώτη προσέγγιση του Σχεδίου Δράσης (Action Plan) της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που θα αναπτυχθεί στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου RUMORE για την προώθηση των αγροτικών – αστικών συνεργασιών, καθώς και για το ρόλο της Τοπικής Ομάδας Υποστήριξης (Local Stakeholders Group – LSG).

Συνάντηση Υφυπουργού Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων Μ. Τζούφη με την Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Dunja Mijatovic

Από

Έμβολος

03/07/2018

Συνάντηση με την Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Dunja Mijatovic, είχε χθες το μεσημέρι η Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων Μερόπη Τζούφη. Από πλευράς του ΥΠΠΕΘ, στη σύσκεψη συμμετείχε και ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Γιώργος Αγγελόπουλος, καθώς και ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής.

Η Επίτροπος, ζήτησε να ενημερωθεί για τις επιπτώσεις της λιτότητας στην πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, καθώς και στην πρόσβαση των παιδιών με αναπηρίες τόσο στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, όσο και στην γενική εκπαίδευση. Ιδιαίτερα στάθηκε η κ. Mijatovic και στον αντίκτυπο που είχαν τα μέτρα λιτότητας στην ποιότητα της εκπαίδευσης, όπως επίσης σε θέματα πρόσβασης των παιδιών μεταναστών και προσφύγων αλλά και των παιδιών Ρομά.

Η Υφυπουργός σημείωσε ότι «κατά τη διάρκεια της κρίσης, η επιβράδυνση της οικονομίας είχε επίσης αντίκτυπο στους παράγοντες που επηρεάζουν τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα των μαθητών, σε επίπεδο παρακολούθησης, απόδοσης και ποιότητας. Επίσης, η μείωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών, η αυξημένη εργασία και η εργασιακή ανασφάλεια των γονέων, πυροδότησαν μια σειρά από καταστάσεις που σχετίζονται με την παιδική φτώχεια, την υλική αποστέρηση και τελικά την εκπαίδευση των μαθητών».

Πρόσθεσε ότι «μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο λιτότητας, η κυβέρνησή μας έθεσε μια σειρά από προτεραιότητες για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων – ειδικά των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, τη σταθεροποίηση της οικονομίας και την αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Όπως ανέφερε η κ. Τζούφη, παρά τις ασφυκτικές πολιτικές και οικονομικές συνθήκες των τελευταίων ετών, το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων κατάφερε ενδεικτικά να

αυξήσει τις δαπάνες για την Παιδεία μετά από 5 χρόνια μειώσεων,
αυξήσει τον Προϋπολογισμό του 2017 κατά 5,4 % σε σχέση με το 2016 και στον Προϋπολογισμό του 2018 κατά 3,6 % σε σχέση με το 2017,
εξασφαλίσει έκτακτη επιχορήγηση στα Πανεπιστήμια ύψους 41 εκατομμυρίων ευρώ,
αυξήσει τη δημόσια δαπάνη για την Έρευνα και την Καινοτομία.

Όσον αφορά συγκεκριμένα την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη θεσμοθέτηση του ενιαίου τύπου ολοήμερου Δημοτικού σχολείου και της δίχρονης προσχολικής υποχρεωτικής εκπαίδευσης, στην επέκταση του προγράμματος «Σχολικά Γεύματα» με το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, τα οποία αφορούν 124.000 μαθητές.

Η Υφυπουργός αναφέρθηκε συνοπτικά και στις παρεμβάσεις στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπως η ενίσχυση της Ενισχυτικής Διδασκαλίας, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στα πολύ χαμηλά ποσοστά μαθητικής διαρροής, που εντοπίζεται στο 6,2%, δηλαδή χαμηλότερη από τον μ.ό. των 28 χωρών μελών που είναι 10,7%. Όπως επεσήμανε, «μέσα σε συνθήκες λιτότητας, το σχολείο εδώ φάνηκε να γίνεται αντιληπτό ως μια ‘αγκαλιά’ από τα παιδιά και τις οικογένειές τους».

Απαντώντας σε ερώτηση για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, η Υφυπουργός αναφέρθηκε ενδεικτικά στην ανασυγκρότηση του θεσμικού πλαισίου με στόχο τον ενταξιακό προσανατολισμό και την ίδρυση, μετά από 8 χρόνια, 36 Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης και 570 Τμημάτων Ένταξης (ΤΕ) και την αύξηση αριθμού προσλήψεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής και ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού, σε αριθμό σχεδόν διπλάσιο των προ τριετίας πραγματοποιούμενων προσλήψεων.

Επιπλέον, σημείωσε ότι δόθηκε η δυνατότητα λειτουργίας Ολοήμερου προγράμματος σε όλα τα Ειδικά Νηπιαγωγεία και Ειδικά Δημοτικά Σχολεία και ότι θεσμοθετήθηκε νέος τύπος σχολείου, το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο-Λύκειο.

Αναπτύσσοντας περαιτέρω τις παρεμβάσεις στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, η Υφυπουργός υπογράμμισε την επαναφορά 2.500 εκπαιδευτικών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης που ήταν σε καθεστώς διαθεσιμότητας-απόλυσης. Μίλησε για την χορήγηση επαγγελματικών δικαιωμάτων και για την εξασφάλιση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, με στόχο την ασφαλή πρώτη επαφή των αποφοίτων ΕΠΑΛ με την εργασία. Τέλος, σημείωσε ότι έγιναν παρεμβάσεις για την πρόσβαση των μαθητών σε ΤΕΙ (ποσοστό 20%), Στρατιωτικές Σχολές, ΙΕΚ κ.ά., για την καθιέρωση της πρόσβασης στα Πανεπιστήμια και την ίδρυση διετών Δομών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στα Ιδρύματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την προνομιακή πρόσβαση αποφοίτων ΕΠΑΛ.

Μιλώντας ειδικότερα για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, εκτός από όσα ανέφερε εισαγωγικά, η κ. Τζούφη σημείωσε ότι αυξήθηκε η δημόσια δαπάνη για την Έρευνα και την Καινοτομία από 60 εκ. € το 2015 στα 117 εκ. € το 2017, ενώ προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί και να φτάσει τα 127 εκ. € το 2018. Επεσήμανε δε ότι υπήρξε αύξηση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από 141 εκ. € το 2015 σε 157 εκ. € το 2017, με πρόβλεψη για 206 εκ. € το 2018 και στήριξη ύψους 240 εκ. € νέων επιστημόνων και την ενίσχυση της Έρευνας στα ΑΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα.

Τόνισε επίσης ότι το ΥΠΠΕΘ προχωρά στο φιλόδοξο σχέδιο της αναμόρφωσης του χώρου των ΑΕΙ της χώρας, ενώ παράλληλα ενισχύονται τα Πανεπιστήμια με επιπλέον 1.500 νέους επιστήμονες για την απόκτηση διδακτικής εμπειρίας μέσω ΕΣΠΑ.

Για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, μίλησε ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΠΕΘ Γιώργος Αγγελόπουλος, αναφερόμενος στην ίδρυση Τάξεων Υποδοχής στην Β’θμια Εκπαίδευση και την πρόσβασή τους σε ΓΕΛ και ΕΠΑΛ. Μίλησε για τις Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση και σημείωσε ότι από τον Οκτώβριο του 2016 περισσότερα από 8.000 προσφυγόπουλα ξεκίνησαν να φοιτούν στο ελληνικό δημόσιο σχολείο.

Για την πρόσβαση των μαθητών/τριών Ρομά, ο κ. Αγγελόπουλος, σημείωσε ότι οι Διευθυντές των Σχολικών Μονάδων ενθαρρύνουν την προσέλευσή τους στο σχολείο: Τόσο στο Νηπιαγωγείο όσο και στο Δημοτικό σχολείο, γίνονται δεκτά ανεξάρτητα από το εάν είναι γραμμένα σε μητρώα ή δημοτολόγια, ακόμη κι αν δεν διαθέτουν πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας.

Εκτενώς αναφέρθηκε ο κ. Αγγελόπουλος και στις συντονισμένες δράσεις του ΥΠΠΕΘ για την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, στις επιμορφωτικές παρεμβάσεις, αλλά και στην τοποθέτηση ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία όπου φοιτούν Ρομά. Επιπλέον, επεσήμανε ότι η Κυβέρνηση ίδρυσε ειδική Γραμματεία Ρομά και πως το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης παρέχεται και σε οικογένειες Ρομά, υπό την προϋπόθεση τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο.