Την εκτίμηση ότι στις καταδύσεις αναψυχής “το μέλλον ανήκει στην Ελλάδα”, η οποία έχει μόλις αγγίξει την επιφάνεια των δυνατοτήτων της, εκφράζει ο δύτης Κώστας Μαυροχωρίδης, επαγγελματίας εκπαιδευτής καταδύσεων, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, “Πρακτορείο 104,9 FM”, περιγράφοντας τις δυνατότητες που έχει στη χώρα μας ένας τομέας, που κυρίως ανθεί σε μακρινές χώρες του Ειρηνικού Ωκεανού. “Το μέλλον λοιπόν και οι προοπτικές και σε θέσεις εργασίας και σε ανάπτυξη επιχειρήσεων όσον αφορά την καταδυτική βιομηχανία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα” τόνισε ο κ.Μαυροχωρίδης, ο οποίος έχει “γράψει” χιλιάδες ώρες καταδύσεων και εκπαίδευσης και μετά από 25 χρόνια εμπειρίας δηλώνει πεπεισμένος πως υπάρχουν σημαντικότατες προοπτικές.

“Αυτή τη στιγμή οι μελέτες που έχουν γίνει μέσα από την Ένωση Επαγγελματιών Εκπαιδευτών Κατάδυσης έχουν δείξει ότι θα (μπορούσαν να) δημιουργηθούν 3.000 καταδυτικά κέντρα, τα οποία με τον νόμο και τα θαλάσσια πάρκα, που θα γίνουν στο μέλλον θα έχουν αντικείμενο εργασίας” προσέθεσε ο Έλληνας δύτης που τόνισε πως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να διαχωρίζουμε αυστηρά τις διαφορετικές τεχνικές και εξειδικεύσεις. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι στις καταδύσεις (αναψυχής) μπορεί να εμφανιστούν κίνδυνοι μόνον όταν δεν τηρείται το σύνολο των προδιαγραφών.

“Σε ό,τι αφορά τις εξειδικευμένες καταδύσεις υπάρχει κίνδυνος, ενώ ταυτόχρονα αυτοί που ασχολούνται με τα τεχνικά θέματα είναι συγκεκριμένα άτομα και σε ό,τι αφορά την ηλικία αλλά και  σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση” εξηγεί ο κ. Μαυροχωρίδης, ορμώμενος και από τα γεγονότα της Ταϊλάνδης. “Πιστεύω ότι πολλές φορές και σε πολλές καταστάσεις η αιτία για δυσκολίες που εμφανίζονται είναι ότι γίνονται πράγματα που δεν θα έπρεπε. Επί παραδείγματι στον Όλυμπο μπορεί να βρεθούν άτομα τον χειμώνα, που δεν είναι ειδικά εκπαιδευμένα για την ορειβασία, ή όπως συνέβη στην Ταϊλάνδη, μπορεί να πηγαίνουν άτομα στις σπηλιές, που δεν θα έπρεπε να βρεθούν εκεί” προσθέτει.

Κατά τον κ.Μαυροχωρίδη, οι καταδύσεις είναι επιλογή αναψυχής με αυξητικές τάσεις. “Αλλάζουμε λοιπόν ρότα κατά 180 μοίρες και πηγαίνουμε προς έναν καταδυτικό τουρισμό ο οποίος φέρνει αναβάθμιση στις θέσεις εργασίας, στον ποιοτικό τουρισμό και σε ότι αφορά το συνάλλαγμα” τόνισε με έμφαση για την Ελλάδα ο επαγγελματίας εκπαιδευτής καταδύσεων.

Ερ. Ποιοι τύποι καταδύσεων υπάρχουν και πόσο διαφορετικές είναι οι απαιτήσεις;

Η κατάδυση ως όρος και σε ό,τι αφορά την κατάδυση αναψυχής δεν εγκυμονεί κινδύνους. Η κατάδυση αναψυχής αγγίζει όλες τις ηλικίες, από παιδιά 10 ετών μέχρι και τα 70 ή 75 χρόνια, αρκεί κάποιος να είναι υγιής, ενώ από εκεί και πέρα υπάρχουν προγράμματα κατάδυσης όπου δίνεται η δυνατότητα σε κάποιον να εξελιχθεί και να φτάσει όπου μπορεί να φτάσει. Το όριο καταδύσεων αναψυχής ξεκινάει από τα 18 μέτρα και φτάνει τα 40, ενώ μετά τα 40 μέτρα βάθος δεν μιλάμε για αναψυχή αλλά για τεχνική κατάδυση που προϋποθέτει άλλη εκπαίδευση και συγκεκριμένο λόγο για να την κάνεις. Η αναψυχή δίνει τη δυνατότητα στον μελλοντικό αυτοδύτη να ακολουθήσει τη σταδιοδρομία του εκπαιδευτή καταδύσεων. Εκεί πραγματικά δεν δημιουργούνται ποτέ ατυχήματα και ως παράδειγμα στα 25 χρόνια λειτουργίας της δικής μας σχολής, με περισσότερες από 100.000 καταδύσεις δεν είχαμε ποτέ καταδυτικό ατύχημα. Αυτό είναι ένα στατιστικό στοιχείο με το οποίο όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η κατάδυση είναι διασκέδαση, είναι αναψυχή, μπορούμε και “ταξιδεύουμε”, ανακαλύπτουμε διαφορετικούς βυθούς, ναυάγια, ξέρεις, βλέπουμε ψάρια τα οποία ποτέ δεν θα μπορούσαμε να διανοηθούμε πως θα τα δούμε εμείς οι ίδιοι, ενώ όπως είπαμε, από εκεί και πέρα μπορούμε να ακολουθήσουμε το δρόμο ως επαγγελματική σταδιοδρομία.

Ερ. Σε ποιες περιπτώσεις μιλάμε για τεχνική κατάδυση;

Εδώ βρισκόμαστε στα άλλα παρακλάδια που έχουν να κάνουν με την κατάδυση, όπως όταν μιλάμε για την σπηλαιοκατάδυση. Αυτοί οι οποίοι θέλουν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο αντικείμενο πρέπει να σπουδάσουν, κατά κύριο λόγο, γεωλογία, αρχαιολογία ή θαλάσσια βιολογία και από πολύ μικροί να ασχοληθούν με το αντικείμενο, αρχικά ως αναψυχή και στη συνέχεια να περάσουν στην τεχνική κατάδυση που είναι διαφορετικές συσκευές, διαφορετικά αέρια κ.ο.κ. Ένα άλλο αντικείμενο δε, που και πάλι ορίζεται ως είδος κατάδυσης, είναι οι επαγγελματικές εργασίες, οι επαγγελματίες δύτες που επίσης εκπαιδεύονται σε ειδικά κολέγια στο εξωτερικό κατά κύριο λόγο, και αναλαμβάνουν δράση σε συγκεκριμένες εργασίες όπως σε εξέδρες πετρελαίου, σε εργασίες που έχουν να κάνουν με υποβρύχια καλώδια και σε άλλες γενικότερα εργασίες σε βάθος. Βλέπουμε λοιπόν ότι η λέξη κατάδυση ως ορισμός έχει να κάνει με πάρα πολλές ειδικότητες, ενώ πρέπει να ορίσουμε αν κάποιος ορίζεται ως δύτης OYK ή SEALS (σ.σ όρος που σημαίνει Sea Air Land και περιγράφει επίλεκτες στρατιωτικές ομάδες ειδικών μεικτών αποστολών), αυτό δεν σημαίνει πως είναι πάρα πολύ καλός εκπαιδευτής καταδύσεων ή ότι ένας σπηλαιοδύτης είναι πολεμιστής. Βλέπουμε, άρα, πως ο κάθε ένας εκπαιδεύεται μια ολόκληρη ζωή για ένα πράγμα και σε αυτό μπορεί να αποδώσει.

Ερ. Είναι ή μπορεί να αποτελέσει η κατάδυση αναψυχής έναν χώρο με μεγάλα έσοδα για μια χώρα;

Το μέλλον ανήκει στην Ελλάδα. Αυτό γιατί από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60 η Ελλάδα είχε έναν απαρχαιωμένο νόμο περί καταδύσεων και το κράτος απαγόρευε στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας τις καταδύσεις λόγω της αρχαιοκαπηλίας. Το 2005 υπάρχει πλέον και στην Ελλάδα ο πρώτος ευρωπαϊκός νόμος που επιτρέπει τις καταδύσεις σε όλη την επικράτεια με μερικές μόνο περιοχές να εξαιρούνται από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, κάτι που σωστά γίνεται. Αυτή τη στιγμή οι μελέτες που έχουν γίνει μέσα από την Ένωση Επαγγελματιών Εκπαιδευτών Κατάδυσης έχουν δείξει ότι θα δημιουργηθούν 3.000 καταδυτικά κέντρα, τα οποία με το νόμο και τα θαλάσσια πάρκα που θα γίνουν στο μέλλον θα έχουν αντικείμενο εργασίας. Ήδη μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα πιστεύουμε πως θα δούμε το πολεμικό ναυτικό, μαζί με την τοπική αυτοδιοίκηση της Κρήτης, να βυθίζει δύο πολεμικά πλοία τα οποία θα γίνουν θαλάσσια πάρκα. Ταυτόχρονα στις Σποράδες υλοποιείται το θαλάσσιο πάρκο των Σποράδων.

Αλλάζουμε λοιπόν ρότα κατά 180 μοίρες και πηγαίνουμε προς έναν καταδυτικό τουρισμό ο οποίος φέρνει αναβάθμιση στις θέσεις εργασίας, στον ποιοτικό τουρισμό και σε ότι αφορά το συνάλλαγμα. Δεν είναι άλλωστε μόνο οι Ευρωπαίοι που θα ενδιαφερθούν, θα έρθουν και άλλοι επισκέπτες που θα δώσουν τα δολάρια για να καταδυθούν στις ελληνικές θάλασσες. Οι οποίες ελληνικές θάλασσες είναι πανέμορφες, μπορεί να μην είναι κοραλλιογενείς αλλά είναι και ένας τόπος ιστορικός, με την  μήτρα  του πολιτισμού να είναι ουσιαστικά υποθαλάσσια. Το μέλλον λοιπόν και οι προοπτικές και σε θέσεις εργασίας και σε ανάπτυξη επιχειρήσεων όσον αφορά την καταδυτική βιομηχανία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

Ερ. Θα έχουμε όμως τον αριθμό “πελατών” που θέλουμε με την ανάπτυξη της υποδομής;

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην Ελλάδα 400 πιστοποιημένα από την PADI (σ.σ Professional Association of Diving Instructors) Καταδυτικά Κέντρα κάτι που σημαίνει πως το μέλλον ανήκει στην αυτόνομη κατάδυση ενώ μέσα από τις μελέτες που έχουμε κάνει βλέπουμε πως οι κεντροευρωπαίοι είναι κύρια εκείνοι που έχουν την αθλητική κουλτούρα, δηλαδή από πολύ μικρή ηλικία ασχολούνται με τα σπορ, είτε μιλάμε για παράδειγμα για τον ορεινό τουρισμό, είτε για τον καταδυτικό τουρισμό. Βλέπουμε μικρά παιδιά να εκπαιδεύονται συνέχεια αλλάζοντας επίπεδο ανάπτυξης και ειδικοτήτων, συνεπώς η προσέγγιση αυτού του τουρισμού είναι ικανοποιητική για την Ελλάδα, διότι αναβαθμίζει της παροχές και τις υπηρεσίες της και φέρνει πολύ υψηλότερα έσοδα. Υπάρχει άλλωστε διαφορά στην κουλτούρα που φέρνει νέους ενδιαφερόμενους. Χαρακτηριστικά στη Γαλλία παιδιά από 8 ετών διδάσκονται, το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης τα στέλνει για μαθήματα κολύμβησης και από μια ηλικία μετά τους μαθαίνει και ακόμη και σκι. Σε ότι αφορά λοιπόν τη χώρα μας, άρα πρέπει αρχικά ο Έλληνας να μάθει να κολυμπάει πρώτα, είναι αδιανόητα στη χώρα μας να έχουμε πνιγμούς, απαγορεύεται, είναι κάτι που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει σε καμία περίπτωση. Η θάλασσα προσφέρει πολλά σπορ και η αυτόνομη κατάδυση αναψυχής είναι ένα από αυτά…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Αρχαία Ολυμπία αναδεικνύεται για ακόμη μια φορά, ως ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, λένε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων εκπρόσωποι φορέων της Ηλείας, με αφορμή την πρόσφατη ανακάλυψη πήλινης πλάκας, στην οποία αναγράφονται 13 στίχοι της ξ ραψωδίας της «Οδύσσειας» του Ομήρου, η οποία χρονολογείται στη ρωμαϊκή εποχή και πιθανώς πριν από τον 3ο αι. μ.Χ.

Ο δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας Ευθύμιος Κοτζάς, ο αντιπεριφερειάρχης Ηλείας Γιώργος Γεωργιόπουλος και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κώστας Νικολούτσος μιλούν στο Πρακτορείο για «μία τεραστίων διαστάσεων ανακάλυψη από τον μεγάλο πλούτο που φυλάσσει στο υπέδαφος της η Αρχαία Ολυμπία» και υπογραμμίζουν την ανάγκη να αναδεικνύεται συνεχώς η σπουδαιότητα της, ώστε να προσελκύει ακόμα περισσότερους επισκέπτες, γεγονός που μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην περαιτέρω ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

Παράλληλα, σημειώνεται ότι η σημαντική αυτή ανακάλυψη συμπίπτει χρονικά με την έναρξη των διαδικασιών για την επαναλειτουργία του μουσείου σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, μέσα στο οποίο φυλάσσονται σπουδαία κειμήλια.

Ειδικότερα, ο δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας Ευθύμιος Κοτζάς, μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, υπογράμμισε ότι «παρά το γεγονός ότι η Αρχαία Ολυμπία είναι ένας τόπος με μεγάλη ιστορία και μεγάλο όνομα, η ανακάλυψη αυτού του σημαντικού αρχαιολογικού ευρήματος, της προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη αξία και μπορεί να προσελκύσει περισσότερους επισκέπτες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής».

Όσον αφορά στην επαναλειτουργία του μουσείου, ο δήμαρχος σημειώνει ότι «έχει μεγάλη αξία για την Αρχαία Ολυμπία και θα ωφελήσει τον τόπο μας, αφού, όπως εκτιμούμε, τα σημαντικά εκθέματα θα αποτελέσουν πόλο έλξης μεγάλου αριθμού επισκεπτών».

Από την πλευρά του, ο αντιπεριφερειάρχης Ηλείας Γιώργος Γεωργιόπουλος τόνισε μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «πρόκειται για μία τεραστίων διαστάσεων ανακάλυψη από τον μεγάλο πλούτο που φυλάσσει στο υπέδαφος της η Αρχαία Ολυμπία», προσθέτοντας ότι «η  σπουδαιότητα αυτού του ευρήματος είναι ακόμα πιο μεγάλη, αφού αναδεικνύει για μια ακόμη φορά  την Αρχαία Ολυμπία, ως ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς».

Παράλληλα, ανέφερε ότι «η ανακάλυψη αυτή πρέπει να δώσει το έναυσμα, προκειμένου οι διεθνείς οργανισμοί  του σύγχρονου ολυμπιακού κινήματος να κινητοποιηθούν και να δώσουν στην Αρχαία Ολυμπία την θέση που της ανήκει».

Όπως εξήγησε, «δεν θα πρέπει να μένουμε μόνο στο γεγονός της αφής και της παράδοσης της Φλόγας, αλλά είναι αναγκαίο να αναδεικνύεται  διαρκώς η σπουδαιότητα της Αρχαίας Ολυμπίας σε όλο τον αρχαίο κόσμο μέσα από τα ευρήματά της και τις αξίες της που ενσωματώνονται στη σύγχρονη εποχή».

Όσον αφορά στην αποκατάσταση και την αναβάθμιση του μουσείου σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο Γιώργος Γεωργιόπουλος λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ  ότι «η υλοποίηση αυτού του έργου είναι σημαντική για την ανάπτυξη της περιοχής, αφού θα προσελκύει μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών, με δεδομένο ότι στο  μουσείο φυλάσσονται σπουδαίοι θησαυροί από το σύγχρονο ολυμπιακό κίνημα, δηλαδή  από το 1896 μέχρι σήμερα, όπως μετάλλια μεγάλων ολυμπιονικών, δάδες από το 1936 και άλλα σπουδαία κειμήλια».

Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας Κώστας Νικολούτσος, μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ χαρακτηρίζει ως ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός την ανακάλυψη πήλινης πλάκας με την εγχάρακτη επιγραφή, προσθέτοντας ότι «το Επιμελητήριο πρέπει να είναι πάντα κοντά στην Αρχαία Ολυμπία, διότι προφανώς έχει ακόμα πάρα πολλούς θησαυρούς».

Για αυτόν το λόγο, συνεχίζει «πρέπει να συμβάλλουμε στην ενίσχυση του ανασκαφικού τουρισμού, όπως επίσης και στην επαναλειτουργία του μουσείου σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, όπου εκεί θα μπορούν να εκτίθενται για παράδειγμα μετάλλια και αθλητικές εμφανίσεις μεγάλων ολυμπιονικών».

Ακόμη, σύμφωνα με τον Κώστα Νικολούτσο, «είναι αναγκαία η  αναβάθμιση του οδικού δικτύου που συνδέει το λιμάνι του Κατάκολου και με άλλους σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, όπως τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα, αφού κάθε χρόνο αποβιβάζεται από τα κρουαζιερόπλοια μεγάλος αριθμός τουριστών, οι οποίοι έχουν μέχρι τώρα ως κύριο προορισμό την Αρχαία Ολυμπία».

Η πήλινα πλάκα: Ένα αναπάντεχο εύρημα

Σε δηλώσεις που είχε κάνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλείας Ερωφίλη Κόλια, υπό τη διεύθυνση της οποίας διεξήχθη το ερευνητικό πρόγραμμα «Ο πολυδιάστατος χώρος της Ολυμπίας», σε συνεργασία με το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο και τρία γερμανικά Πανεπιστήμια, είχε περιγράψει αναλυτικά το πώς εντοπίστηκε το αρχαιολογικό εύρημα, αναφέροντας μεταξύ άλλων τα εξής:

«Πρόκειται για ένα αναπάντεχο εύρημα, δεν περιμέναμε σε επιφανειακή έρευνα να βρούμε επιγραφή. Στην αρχή όταν πρωτοαντικρίσαμε την πλάκα ήταν καλυμμένη από άλατα και επικαθίσεις από την έκθεση στις καιρικές συνθήκες, από τη βλάστηση κ.ά. Δεν αντιληφθήκαμε εξ αρχής γιατί ακριβώς επρόκειτο. Και, βεβαίως, όταν καταλάβαμε ότι είναι επιγραφή δεν περιμέναμε ότι είναι απόσπασμα από την Οδύσσεια. Καθαρίστηκε στα εργαστήρια συντήρησης, η επιγραφή είναι σε καλή κατάσταση, μπορούμε να πούμε ότι έχει χαραχτεί, ενώ ήταν ακόμα νωπός ο πηλός. Δεν είμαι σε θέση ακόμα να σας δώσω ερμηνεία γιατί είναι «περίεργο» το εύρημα και μοναδικό. Το πρόγραμμα τελείωσε, συνεχίζουμε με τη μελέτη και τη δημοσίευση των ευρημάτων. Το αποτέλεσμα ότι ταυτίστηκε, πρόσφατα, με τμήμα της ραψωδίας ξ της Οδύσσειας, και μια πρώτη χρονολόγηση πιθανολογείται τον 2ο αιώνα μ. Χ. είναι πολύ σημαντικό, αλλά, ίσως, με την επικείμενη συστηματική έρευνα περιμένουμε να φανεί αν πρόκειται για το παλαιότερο γνωστό απόσπασμα ομηρικών επών».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αν έπρεπε κάποιος να περιγράψει το νησί της Θάσου μόνο με φράσεις θα ήταν αρκετές οι: Άπλετο φως. Καθαρές θάλασσες. Πανέμορφες παραλίες. Πέτρινα χτίσματα. Λευκό μάρμαρο. Μνήμες και παραδόσεις. Μία ευκαιρία για απόδραση.

Η Θάσος κατά γενική ομολογία παραμένει το πιο πράσινο νησί του Αιγαίου, παρά τις μεγάλες και καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ετών, που είχαν ως αποτέλεσμα να χαθεί ένα μεγάλο μέρος του δασικού πλούτου του νησιού. Με το πεύκο να φτάνει μέχρι το κύμα και την ελιά να καλύπτει κάθε σπιθαμή καλλιεργήσιμης γης. Τόπος με ευλογημένα «σωθικά», γεμάτα μεταλλεύματα, αλλά και πετρέλαιο στη θάλασσά του, καθώς ο Πρίνος, αποτελεί τα τελευταία σαράντα χρόνια συνώνυμο των ελληνικών πετρελαίων, αφού μέχρι σήμερα στον θαλάσσιο κόλπο υπάρχει το μοναδικό κοίτασμα όπου συνεχίζεται η εξόρυξη του μαύρου χρυσού.

Από το εντυπωσιακό Υψάριο στις μαγευτικές παραλίες

Διοικητικά η Θάσος, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. Βρίσκεται σε απόσταση 10 χλμ. απέναντι από τα παράλια της ανατολικής Μακεδονίας, σε μικρή απόσταση από την Κεραμωτή και τις εκβολές του Νέστου.

Το ψηλότερο σημείο του νησιού, είναι το Υψάριο (ή Ψαριό όπως το λένε οι ντόπιοι), με ύψος 1.127 μ., η κορυφή της μεγάλης οροσειράς που διασχίζει το νησί. Στο Υψάριο τα τελευταία χρόνια διοργανώνεται το Αστροκάμπινγκ, όπου συμμετέχουν πολλά άτομα που έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ενδιαφέρουσες δράσεις αλλά και εργαστήρια με αντικείμενο την παρατήρηση του ουράνιου θόλου, την οργανωμένη φωτογράφηση, τη μελέτη αντικειμένων καθώς και εκδηλώσεις αφιερωμένες στα παιδιά.

Γύρω από το Υψάριο απλώνονται οι δαντελένιες ακτές του νησιού. Η Θάσος, αποτελεί έναν ενιαίο δήμο, με πρωτεύουσα το Λιμένα. Εκεί, όπως και στα Λιμενάρια, υπάρχουν όλες οι υπηρεσίες για την εξυπηρέτηση του κοινού αλλά η κάθε τοπική κοινότητα κρύβει τις δικές του ομορφιές.

Πλούσια ιστορία

Τα ευρήματα των ανασκαφών αποδεικνύουν ότι η Θάσος κατοικούνταν ήδη από την Νεολιθική εποχή. Αργότερα εποικίστηκε  από τους Φοίνικες, που εκμεταλλεύονταν τα ορυχεία χρυσού και σιδήρου και την πλούσια ξυλεία της.

Οι πρώτοι Έλληνες έφτασαν στη Θάσο τον 7ο αιώνα π.Χ. από την Πάρο. Οι Πάριοι άποικοι, έμαθαν από τους Φοίνικες την εξόρυξη των μετάλλων και τη βιοτεχνία, εκμεταλλεύτηκαν την ξυλεία των δασών και τα αμπέλια του νησιού, ανέπτυξαν εμπορικές και πολιτισμικές σχέσεις με την Αθήνα, τις Κυκλάδες και τις άλλες ελληνικές αποικίες, στα παράλια της Μακεδονίας και της Θράκης.

Η σημερινή Καβάλα ήταν στην αρχαιότητα αποικία των Θασίων. Ο επισκέπτης μπορεί πλέον να θαυμάσει στο σύνολό της την πλούσια ιστορία του νησιού στο σύγχρονο αρχαιολογικό μουσείο που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στη βόρεια Ελλάδα με σημαντικά εκθέματα και τον γιγάντιο Κούρο στην είσοδό του.

Ο Λιμένας

Η Θάσος σήμερα είναι ένας πανέμορφος τουριστικός τόπος, με υπερσύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες τεσσάρων και πέντε αστέρων, πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, άρτιο οδικό δίκτυο, κέντρο υγείας και άμεση πρόσβαση στη στεριά, χάρις στα πλοία και το ιπτάμενο δελφίνι, που ξεκινούν από το λιμάνια της Καβάλας και της Κεραμωτής.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι ο Λιμένας. Μια μικρή, γραφική κοινότητα, με χαμηλά σπίτια και κεραμιδένιες σκεπές. Είναι η κοινότητα στην οποία διαδραματίζονται τα σημαντικότερα γεγονότα στο νησί. Ο Λιμένα ξυπνά μνήμες από μια άλλη εποχή αφού η αρχαία πόλη συνυπάρχει αρμονικά με τη σύγχρονη. Παντού μέσα στο Λιμένα υπάρχουν διάσπαρτα αρχαιολογικά ευρήματα. Ο επισκέπτης καθώς κάνει βόλτα στους στενούς δρόμους ανακαλύπτει μοναδικής ομορφιάς εικόνες.

Ο γύρος του νησιού… εμπειρία

Οι επισκέπτες που θέλουν να περιηγηθούν οδικώς το νησί έχουν δύο δυνατότητες. Η πρώτη, είναι να ξεκινήσουν από τον Λιμένα ακολουθώντας το δρόμο δυτικά, με κατεύθυνση τα Λιμενάρια. Η δεύτερη, να ξεκινήσουν από τον Λιμένα και προχωρώντας ανατολικά, να φτάσουν ως τον Ποτό και το Θεολόγο. Ακολουθώντας την πρώτη διαδρομή, ο επισκέπτης βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού που είναι πολυσύχναστο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ορεινές πανέμορφες Τοπικές Κοινότητες. Δεν λείπουν οι εκπληκτικές παραλίες, με τις ατελείωτες αμμουδιές και τα καταπράσινα δάση που αγκαλιάζουν τις πλαγιές των βουνών. Στην πλευρά αυτή, βρίσκονται το Ραχώνι, ο Πρίνος, το Καζαβίτι, ο Σωτήρας, η Καλλιράχη, οι Μαριές, τα Λιμενάρια και το Πευκάρι. Στα περισσότερα από αυτά τα χωριά, υπάρχουν οι Σκάλες στην παραλία, που αποτελούν τόπο έλξης τους καλοκαιρινούς μήνες.

Στο… «λαβωμένο» Καζαβίτι

Ακολουθώντας τον ανηφορικό δρόμο που ξεκινά από τον Πρίνο (ή Καλύβια για τους ντόπιους), ο επισκέπτης φτάνει στο Μικρό και Μεγάλο Καζαβίτι. Ίσως το πιο γραφικό και πιο πράσινο (πριν την καταστροφική πυρκαγιά του 2016) χωριό της Θάσου, χτισμένο στις πλαγιές ενός λόφου.

Το Μικρό και το Μεγάλο Καζαβίτι ήταν πραγματικά ένας επίγειος παράδεισος που δυστυχώς έχει «λαβωθεί» σε μεγάλο βαθμό από τη μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά το Σεπτέμβριο του 2016. Το μικρό παραδοσιακό καφενεδάκι κάτω από τον αιωνόβιο πλάτανο στην ανηφορική πλακόστρωτη πλατεία, που ψήνει ελληνικό καφέ στη χόβολη και σερβίρει κρύο νερό από την πηγή της πλατείας, είναι μια από τις απολαύσεις που όλοι πρέπει να ζήσουν.

Ο επισκέπτης καθώς περπατάει ανακαλύπτει έναν τόπο γεμάτο πεύκα και πλατάνια, θάμνους έναν τόπο απαράμιλλης ομορφιάς. Σπίτια χαμηλά, πετρόχτιστα, με αυλές και σκεπές από πελεκημένη πέτρα. Εκεί, ξεκουράζεσαι στη δροσιά που χαρίζουν τα δέντρα και αποκοιμάσαι έχοντας στα αυτιά σου το θρόισμα των φύλλων τους.

Ευτυχώς, ακόμα και σήμερα, το Μικρό και Μεγάλο Καζαβίτι είναι ένας προορισμός που πρέπει όλοι να επισκεφθούν ερχόμενοι στη Θάσο. Είναι ένα μικρό Πήλιο. Και μπορεί για πολλούς από τους τουρίστες το παραδοσιακό χωριό της Παναγίας να παραμένει αυτό που κεντρίζει το ενδιαφέρον τους, ωστόσο το Καζαβίτι αποτελούσε και αποτελεί έναν τόπο ασύγκριτης ομορφιάς.

Τα κοσμοπολίτικα Λιμενάρια

Πρόκειται για ένα μεγάλο χωριό που αναπτύχθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα. Το λιμάνι των Λιμεναρίων, άρχισε να αποκτά εμπορική σημασία, από το 1903, όταν άρχισαν να φορτώνονται εκεί ορυκτά που εκμεταλλευόταν μια μεγάλη ξένη εταιρία. Η έδρα της εταιρίας, είναι ένα μεγάλο κτίριο, γνωστό ως «Παλατάκι» που βρίσκεται πάνω από το γραφικό λιμανάκι των ψαράδων. Η ανάπτυξη όμως του χωριού, οφείλεται κατά κύριο λόγο στον τουρισμό. Τους θερινούς μήνες, τα Λιμενάρια γεμίζουν και οι παραλίες σφύζουν από κόσμο.

Η άγρια ομορφιά του νησιού

Από τα μεγαλύτερα προνόμια της Θάσου, θεωρούνται οι μοναδικές φυσικές της ομορφιές, που όμοιές τους δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο νησί του Αιγαίου. Τοπία εκπληκτικά, δάση και σπηλιές, χαράδρες, ελαιώνες και γραφικές παραλίες.

Η περιήγησή ξεκινά από την παραλία της Μακρύαμμου και συνεχίζεται στην Παναγία, τη Χρυσή Αμμουδιά, την Ποταμιά, τα Κοίνυρα, την Αλυκή, την Αστρίδα, τον Ποτό και τον Θεολόγο. Το άγριο φυσικό τοπίο με τις απότομες καταπράσινες χαράδρες και τις καταπληκτικές ακρογιαλιές, έρχεται σε αντίθεση με την ήρεμη ομορφιά, το απαλό αγκάλιασμα θάλασσας και στεριάς στις άβαθες ακτές στα νότια του νησιού.

Το λευκό… χρυσάφι

Η πυκνή βλάστηση εντυπωσιάζει με πλατάνια, βελανιδιές, κέδρους και πεύκα, ενώ το έδαφος είναι πλούσιο σε μάρμαρο. Το φημισμένο λευκό μάρμαρο της Θάσου είναι ξακουστό σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που οι περισσότερες εξαγωγές γίνονται σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της βόρειας Ευρώπης. Με λευκό μάρμαρο Θάσου είναι στρωμένο το σημαντικότερο μουσουλμανικό προσκύνημα, η Μέκκα. Πάντως, η πολύχρονη και σε ορισμένες φορές αλόγιστη εξόρυξη αυτού του πλούσιου φυσικού υλικού έχει πληγώσει ανεπανόρθωτα το νησί, κάτι που ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει δια γυμνού οφθαλμού παρατηρώντας με προσοχή.

Η αρχοντική Μακρύαμμος

Είναι μια πανέμορφη γραφική παραλία, που βρίσκεται στα ανατολικά του Λιμένα. Είναι ένας πανέμορφος γραφικός ήσυχος κόλπος κοντά στην πόλη, με κρυστάλλινα νερά, περικυκλωμένος από καταπράσινα πεύκα. Η ακτή είναι αμμώδης και οργανωμένη, ιδανική για ατελείωτες ώρες μπάνιου και ηλιοθεραπείας. Στην παραλία, υπάρχει μια σύγχρονη τουριστική μονάδα με μπανγκαλόου από τις πρώτες που δημιουργήθηκαν στη χώρα στα τέλη της δεκαετίας του ‘60. Τα μικρά γραφικά σπίτια σπαρμένα μέσα στις φυλλωσιές των δέντρων αποτελούν ένα ιδανικό μέρος για ξεκούραστες διακοπές.

Η Χρυσή Αμμουδιά της Παναγίας

Ορεινό χωριό και δημοφιλής προορισμός για πολλούς τουρίστες. Η Παναγία διακρίνεται  για τα μεγάλα πλατάνια στην πλατεία τα πολλά τρεχούμενα νερά και τα γραφικά καφενεία όπου σερβίρεται ελληνικός καφές ψημένος στη χόβολη και παραδοσιακό γλυκό κουταλιού καρυδάκι. Σημαντική είναι η εκκλησία της Παναγίας , που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κοινωνική και οικονομική ζωή του χωριού.

Στην Παναγία, βρίσκεται μια από τις πιο γνωστές παραλίες του νησιού. Η Χρυσή Αμμουδιά, μια πραγματικά ατελείωτη χρυσή παραλία, με λεπτή άμμο, που αφήνει άφωνους όσους την επισκέπτονται για πρώτη φορά.

Η θάλασσα συναντά την ιστορία στην Αλυκή

Μια από τις ωραιότερες τοποθεσίες της Θάσου είναι η Αλυκή.  Εδώ βρίσκεται ένας αρχαιολογικός χώρος στον οποίο υπάρχουν αρχαία και μεσαιωνικά μνημεία. Τα σπουδαιότερα είναι το ιερό, οι λατρευτικές σπηλιές και τα λατομεία μαρμάρων. Ο οικισμός της Αλυκής έζησε όμως τα μεγαλύτερα χρόνια ακμής στους μέσους χρόνους. Από την εποχή αυτή σώζονται τα ερείπια από δύο βασιλικές εκκλησίες. Τα λατομεία και ο οικισμός, εγκαταλείφθηκαν τον 7ο μ.Χ. αιώνα, λόγω πειρατικών επιδρομών. Όμως ο οικισμός ξαναγεννήθηκε μετά από πολλά χρόνια. Σήμερα το μαγευτικό αυτό κομμάτι έχει μεταμορφωθεί. Τα καθάρια νερά του κόλπου, αποτελούν μια ανεπανάληπτη φυσική πισίνα, ανάμεσα σε πεύκα, ελαιόδεντρα και μνημεία και συγκεντρώνει πάρα πολύ κόσμο.

Ο τουριστικός Ποτός

Είναι ένα από τα πιο γνωστά τουριστικά θέρετρα του νησιού. Η ανάπτυξη είναι πρωτοφανής. Οικοδομικός οργασμός και επιχειρηματική δραστηριότητα μεγάλη. Ωραία και πολυτελή ξενοδοχεία αλλά και ενοικιαζόμενα δωμάτια που έχουν κατασκευαστεί, εξυπηρετούν τον μεγάλο αριθμό των επισκεπτών.

Ο παραδοσιακός Θεολόγος

Η ιστορία του Θεολόγου ξεκινά από τους προϊστορικούς χρόνους και είναι τόσο παλιά που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Είναι κτισμένος στο κέντρο της Θάσου. Τα άφθονα και καθαρά νερά, η πυκνή βλάστηση και η απόμερη τοποθεσία όπου βρίσκεται το χωριό, είναι ο λόγος που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν εδώ μοναχοί από το Άγιο Όρος. Ο οικισμός είναι χτισμένος αμφιθεατρικά. Τα παραδοσιακά σπίτια του Θεολόγου, χτισμένα παράλληλα προς την κλίση του εδάφους έχουν σχήμα ορθογώνιο ή τετράγωνο. Τα σπίτια στεγάζονταν με τοπική πέτρα και όχι κεραμίδια.

Παραδοσιακές συνταγές σε γλυκά και ψάρια

Στη Θάσο, όπως και στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί ολόφρεσκο ψάρι. Οι ντόπιοι προτιμούν το «λιόκαφτο», ψάρι ψημένο στον ήλιο και το σκουμπρί κομμένο στη μέση και ψημένο στα κάρβουνα. Ιδιαίτερα αγαπητό είναι το λιαστό χταπόδι που συνοδεύει ιδανικά το τσίπουρο και το ούζο.

Από τα παραδοσιακά φαγητά, ξεχωρίζουν τα λάχανα μαγειρεμένα με ντομάτα, κρεμμύδια και λάδι. Άλλα γνωστά προϊόντα του νησιού είναι οι γευστικότατες θασίτικες ελιές (πράσινες ή μαύρες), το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, το καθαρό μέλι και βέβαια δυο από τα πιο ονομαστά παραδοσιακά γλυκά κουταλιού, το καρυδάκι και το συκαλάκι, αλλά και το θασίτικο σαραγλί.

Ανακαλύψτε το… δικό σας νησί

Η Θάσος έχει αστείρευτες και απίστευτες ομορφιές. Σε κάθε στροφή του δρόμου ο επισκέπτης ανακαλύπτει και μια εντυπωσιακή παραλία. Μπορεί να μην περιγράφεται στους τουριστικούς οδηγούς, ούτε να διαφημίζεται από τους ντόπιους. Είναι όμως η παραλία που ανακαλύπτει ο επισκέπτης, η δική του παραλία και τη συνδυάζει με την καλοκαιρινή εξόρμησή του, έναν όμορφο έρωτα, μια ξεκούραστη μέρα δίπλα στη θάλασσα, μια όμορφη ανάμνηση για τον χειμώνα που έρχεται.

(ΣΣ: Επισυνάπτονται φωτογραφίες που έχει παραχωρήσει  ο δήμος Θάσου)

ΑΠΕ-ΜΠΕ