Τώρα πλέον που έχουν περάσει κάποιες ημέρες από τις φονικές πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική, εκτιμώ ότι μπορούμε με περισσότερη ψυχραιμία να αποτιμήσουμε την κατάσταση.

Πρέπει να πω ότι λόγω της επίσκεψης του κλιμακίου του ΕΕΑ στις πληγείσες περιοχές, προκειμένου να ενημερώσουμε τις δημοτικές αρχές και κυρίως τους συναδέλφους μας που επλήγησαν από την πύρινη λαίλαπα για τις άμεσες πρωτοβουλίες στήριξης τους από το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, είδα από κοντά το μέγεθος της καταστροφής. Άκουσα τις αγωνίες τους για την «επόμενη μέρα», τα παράπονα που εξέφρασαν για την αναποτελεσματική αντιμετώπιση της κατάστασης από τον κρατικό μηχανισμό. Είδα τον πόνο στα μάτια ανθρώπων που θρηνούν για συγγενείς και φίλους, σπίτια που καταστράφηκαν ολοσχερώς, περιουσίες που έγιναν στάχτη.

Σοκαρίστηκα όμως όταν συνειδητοποίησα το πόσο άναρχα δομημένα είναι πολλά από τα σημεία που πέρασαν οι φλόγες και κατάλαβα γιατί πολύς κόσμος εγκλωβίστηκε στην προσπάθεια του να φτάσει στη θάλασσα και βρέθηκε χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Δρόμοι διπλής κατεύθυνσης, όπου με δυσκολία όμως χωρά ένα αυτοκίνητο. Αδυναμία πρόσβασης στις παραλίες, απουσία ρυμοτομικού σχεδιασμού.

Να δεχθώ ότι υπήρξαν ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως η ένταση των ανέμων, που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην έκταση των καταστροφών. Να δεχθώ επίσης ότι υπήρξαν παραλείψεις και λάθη στη διαχείριση της κρίσης. Αυτό που δεν μπορώ να δεχθώ όμως ως νοήμων πολίτης είναι να χάνονται άδικα τόσες ανθρώπινες ζωές επειδή δεν έχουμε μάθει ως κοινωνία και ως Πολιτεία να λειτουργούμε με γνώμονα την πρόληψη και τρέχουμε τελευταία στιγμή για την καταστολή.

Γιατί αυτό είναι τελικά το μεγάλο πρόβλημα που οδήγησε και στις ολέθριες συνέπειες της μεγάλης πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική. Δεν προβλέπουμε, δεν λειτουργούμε προνοητικά και δεν υπακούμε σε βασικούς κανόνες.

Ως πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών έχω επισημάνει πολλές φορές στο παρελθόν την ανάγκη σχεδιασμού για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Δυστυχώς απαιτείται επανασχεδιασμός και σε άλλα θέματα, ίσως ακόμη πιο κομβικά, όπως έδειξαν τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα. Χρειαζόμαστε εδώ και τώρα αλλαγή κουλτούρας. Να μάθουμε επιτέλους να σεβόμαστε τη φύση και τον συνάνθρωπο και οι όποιες παρεμβάσεις μας να γίνονται κατόπιν μελέτης και όχι να φροντίζουμε συνέχεια για την ικανοποίηση συμφερόντων οικονομικού χαρακτήρα, με δράσεις που εκ του αποτελέσματος κρίνονται τελείως ακατάλληλες. Το πελατειακό κράτος όχι μόνο ανέχθηκε τόσα χρόνια την αυθαίρετη δόμηση, αλλά ουσιαστικά την επικρότησε κιόλας. Η ανυπαρξία ελέγχων και επιβολής ποινών έχουν οδηγήσει στον περιορισμό της πρόσβασης προς το θαλάσσιο μέτωπο. Ο καιροσκοπισμός, η προχειρότητα και ο ωχαδερφισμός καλλιέργησαν μία νοσηρή νοοτροπία και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Από τις έντονες βροχοπτώσεις που εξαιτίας των μπαζωμένων ρεμάτων και των κακοτεχνιών προκαλούνται φονικές πλημμύρες, έως τις φωτιές που κατέκαψαν ανθρώπους και περιουσίες.

Είναι ώρα να βάλουμε μία τελεία σε όλα αυτά. Να κάνουμε ένα restart. Να δείξουμε επιτέλους ότι είμαστε οργανωμένο κράτος και ως τέτοιο να λειτουργούμε.

Διαφορετικά όσο και να ενισχύσουμε την Πυροσβεστική ή τους μηχανισμούς Πολιτικής Προστασίας, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι απλώς να μειώσουμε τον αριθμό των θυμάτων σε μελλοντικές δύσκολες καταστάσεις. Μέλημα μας όμως πρέπει να είναι να μην ξαναθρηνήσουμε θύματα, να μην χυθεί ξανά δάκρυ για την απώλεια αθώων ανθρώπων, ειδικά μικρών παιδιών. Το δίλημμα είναι απλό. Ή αλλάζουμε ή παραμένουμε σε τριτοκοσμικό επίπεδο. Ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική και οι φονικές πυρκαγιές της Ανατολικής Αττικής να μας έκαναν όλους ωριμότερους.

(*) Ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου είναι πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθήνας

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Είδαμε τα χαΐρια μας με τον θίασο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ κι είναι βέβαιο ότι ακολουθεί το μέγιστο «ξεβράκωμα». Όπου έβαλαν το χέρι τους ακολούθησε στάχτη (κυριολεκτικά) και μπούρμπερη. Νόμιζαν ότι η διακυβέρνηση της χώρας είναι σαν τις πορείες με τις ντουντούκες, τις συζητήσεις στα τσιπουράδικα (ενίοτε και με προσκλήσεις στα γουναράδικα) και στα πεζοδρόμια.

Τώρα, με εκατοντάδες νεκρούς στην πλάτη και στις συνειδήσεις τους, με την Οικονομία και τη Μεσαία τάξη διαλυμένες και την ανάπτυξη όνειρο θερινής νυκτός, μετρούν τον λίγο χρόνο που τους απομένει στην εξουσία.

Ακόμη κι οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που κανακεύουν σε Βορρά και Νότο, ζητούν εγγυήσεις κι αποκρατικοποιήσεις εδώ και τώρα. Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν και βοηθήσωμεν… Ζητούν να μαζευτούν τα συριζόπουλα της αντίστασης στον διαμοιρασμό των μονάδων της ΔΕΗ, σε κάτι οδικά υπόλοιπα, σε απομεινάρια κρατικών υποδομών (ξενοδοχεία, λιμάνια, Μαρίνες κλπ). Θα τους μαζέψει ο Τσίπρας; Και, τι θα γίνει αν τα σπάσει με τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες; Που θα βρει άλλους; Στην αγαπημένη του Βενεζουέλα ή εκεί που έκαναν ταξιδάκια αναψυχής ο Τέρενς Κουίκ κι ο εξάδελφος Τσίπρας;

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι χρειαζόμαστε επενδυτές πραγματικούς.

Ποιοι, όμως, θα έρθουν να επενδύσουν στη χώρα μας; Που το κράτος, οι μηχανισμοί του αλλά κι ο κρατισμός θα τους θεωρήσουν εχθρούς; Ξέρετε τι λένε διάφοροι υποψήφιοι επενδυτές, με αληθινά κεφάλαια, στα διεθνή φόρα; Γιατί καλείτε εμάς και δεν καλείτε τους Έλληνες; Τι να τους πει ο Τσίπρας κι ο θίασός του; Ότι ακόμη κι οι Έλληνες φεύγουν;

Και τι θα κάνει με την ανεργία; Πώς θα βολευτούν 1,1 εκ. άνεργοι; Εκ των οποίων οι μισοί είναι άνω των 45-50 ετών; Θα βρουν λύσεις οι Καρανίκες, οι Πολάκηδες κι οι Καμμένοι; ‘η θα κρατικοποιήσουν τις καφετέριες, τα σουβλατζίδικα και τα τσιπουράδικα που ανθούν στην Ελλάδα; Εδώ καλά καλά είναι ανίκανοι να μοιράσουν το ΕΣΠΑ, την ανεργία θα λύσουν ή θα φέρουν ανάπτυξη;

Κι άντε, κάποια στιγμή θα βγουν και στις αγορές. Ποιος θα δανείσει τους Συριζανέλ που δεν είναι ικανοί να σβήσουν μια φωτιά, να μοιράσουν δυο γαϊδουριών άχυρα κι έχουν εξαντλημένο το πολιτικό τους κεφάλαιο;

Γι αυτό λέω. Το «ξεβράκωμα» θα είναι ανελέητο!

Σε συνδυασμό με τις τραγωδίες και τους νεκρούς και την επιχειρηθείσα επικοινωνιακή εξαπάτηση, το Μακεδονικό και το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη υφίστανται αποδοκιμασίες ακόμη κι εκεί που οι βασιλιάδες πάνε μόνοι τους…

Η τύχη του ναυαγού…

Ένας ναυαγός ήταν σ’ ένα νησί επί δέκα χρόνια μόνος του. Επιβίωνε με φρούτα, ρίζες, κάνα ψάρι κλπ…

Μια μέρα καθώς καθόταν και χάζευε το απέραντο της θάλασσας, παρατηρεί κάτι μπουρμπουλήθρες. Οι μπουρμπουλήθρες πλησίαζαν προς το μέρος του και γίνονταν όλο και περισσότερες!

Ξάφνου, προβάλλει μία θεογκόμενα  με στολή δύτη! Με αργές κινήσεις  η γκόμενα  βγάζει την κουκούλα και τη μάσκα αποκαλύπτοντας την θεσπέσια ομορφιά  του προσώπου της.

Ο ναυαγός είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό! Η γκόμενα αρχίζει να κινείται προς το μέρος του με εμφανώς σεξουαλικές διαθέσεις…

Ανοίγοντας αργά και βασανιστικά το φερμουάρ της στολής της, κοιτάει με όλο νόημα και νάζι   τον ναυαγό και του λέει:

– Ναυαγέ, από πότε έχεις να καπνίσεις ένα καλό τσιγαράκι;

– Ουου, θα’ ναι και δέκα χρόνια! απαντάει εκείνος.

Βγάζει η γκόμενα ένα πακέτο τσιγάρα μέσα απ’ τη στολή της και του το πετάει!

Κατεβάζοντας το φερμουάρ ακόμα χαμηλότερα, λίγο πιο κάτω από το στήθος, και κάνοντας το λάγνο βλέμμα ακόμα πιο έντονο του λέει:

– Ναυαγέ, από πότε έχεις να πιεις ένα καλό παλιομένο ουίσκι;

– Ουου, θα είναι και δέκα χρόνια!

Με μια κίνηση, η γκόμενα βγάζει ένα μπουκάλι ουίσκι από τη στολή της και του το πετάει!

Έχοντας πλέον κατεβάσει το φερμουάρ μέχρι τον αφαλό, κοιτάει το ναυαγό στα μάτια και όλο νόημα του λέει:

– Ναυαγέ, από πότε έχεις να… περάσεις καλά;

Αυτός γουρλώνει τα μάτια του και χωρίς να μπορεί να πιστέψει στα αυτιά του για την τύχη του, της απαντάει με δάκρυα χαράς στα μάτια

– Έλα μωρέ κοπέλα μου, αν μου πεις ότι έχεις και Playstation εκεί μέσα, θα πεθάααανω….

ΓΝΩΜΙΚΟ

Το ταλέντο του ανθρώπου αναπτύσσεται μέσα στην απομόνωση, ο χαρακτήρας του όμως διαμορφώνεται μέσα στις τρικυμίες της ζωής.

Βόλφγκανγκ Γκαίτε – 1749-1832 – Γερμανός ποιητής & φιλόσοφος

Εσφαλμένα ο ΕΛΓΟ επέβαλε πρόστιμα σε 4 επιχειρήσεις γάλακτος για μη έγκαιρη υποβολή της «Μηνιαίας Δήλωσης Ισοζυγίου γάλακτος». Στην πραγματικότητα πρόκειται για 3 εταιρίες που ήταν σε αδράνεια, οι δύο από το 2012 και η άλλη από το 2015, ενώ η τέταρτη ουδέποτε λειτούργησε.

Ο ΕΛΓΟ μάλιστα δήλωσε ότι πρόκειται για εσφαλμένες αποφάσεις που αφορούσαν στην προηγούμενη διοίκηση. ΄Ετσι κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνεδρίασης «διορθώθηκαν» τα σφάλματα οπότε δεν μιλάμε για ανάκληση προστίμων, όπως διαδίδεται κακοπροαίρετα,   αλλά για άρση επιβολής προστίμων που εσφαλμένα καταλογίστηκαν.

Η ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ τέλος συμπληρώνει ότι η δημοσιοποίηση της επιβολής ποινών και ελέγχων πολλούς ενόχλησε.