Ἀσμένως διά τοῦ παρόντος ἀνακοινοῦται ὅτι συγκαλεῖται ἐν τῷ ἐνταῦθα Ἱερῷ ἡμῶν Κέντρῳ Σύναξις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ σεβασμίων Ἱεραρχῶν τοῦ πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου “ἐκ τῶν τῆς οἰκουμένης περάτων”, ἀπό 1ης μέχρι καί 3ης Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ., μετά τήν παρέλευσιν τριῶν ἤδη ἐτῶν ἀπό τῆς προηγουμένης, μετ΄ἀπολύτου ἐπιτυχίας διεξαχθείσης, Συνάξεως συμπάσης τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Θρόνου.

         Σκοπός τῆς Συνάξεως ταύτης εἶναι ἡ ἐνημέρωσις τῶν Σεβασμιωτάτων καί Πανιερωτάτων Ἀρχιερέων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐπί ἐπικαίρων ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων καί ἡ ἐπ΄αὐτῶν ἀνταλλαγή ἀπόψεων, μάλιστα δέ ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἱερῶν δεσμῶν μεταξύ αὐτῶν καί μετά τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

        Πρό τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνάξεως, αἱ ὁποῖαι θά διεξαχθοῦν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Ἁγίας Τριάδος Σταυροδρομίου, τά μέλη τῆς προσκληθείσης Ἱεραρχίας θά ἐγκαινιάσουν ὁμοθυμαδόν ἐν προσευχῇ ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ, τήν 1ην Σεπτεμβρίου, τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος καί θά ἐπικαλεσθοῦν τήν χάριν τοῦ Θεοῦ διά τήν εὐστάθειαν τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας καί τήν εἰρήνην τοῦ σύμπαντος κόσμου, ταῖς πρεσβείαις τῆς Παναγίας τῆς Παμμακαρίστου.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Ο χοιροτρόφος και οι γουρουνίτσες του…

Ο Τάσος   είχε ένα  χοιροστάσιο. Την εποχή που έπρεπε να γκαστρωθούν οι γουρούνες του ψοφήσανε όλα τα αρσενικά. Μετά από λίγη σκέψη αποφασίζει να πάει στον κτηνίατρο.

– Γιατρέ μου σώσε με, τώρα που πρέπει να γκαστρωθούν οι γουρούνες μου ψόφησαν τα αρσενικά.

– Λυπάμαι πολύ αλλά ούτε εγώ μπορώ να κάνω τίποτα. Έχουν ψοφήσει όλα τα αρσενικά της περιοχής, θα πρέπει να περιμένεις μέχρι του χρόνου.

– Τι λες γιατρέ, πάει καταστράφηκα, κάποια λύση θα πρέπει να υπάρχει.

– Μόνο μία. Να τις γκαστρώσεις εσύ.

– Τιιιιιιι;  Πας καλά γιατρέ. Και άντε πες ότι τις πηδ@ω πως θα καταλάβω ότι τις γκάστρωσα;

– Κοίτα να δεις. Αν την άλλη μέρα το πρωί οι γουρούνες είναι μέσα στην λάσπη αυτό θα σημαίνει ότι  δεν πέτυχες. Αν είναι στο χορτάρι τότε γκαστρώθηκαν.

Τι να κάνει φεύγει από τον γιατρό και πηγαίνει μες στον στάβλο που είναι οι γουρούνες, τις »βάζει» κάτω μία μια και τις αρχίζει στο πήδ@μα. Σηκώνεται την άλλη μέρα το πρωί, τι να δει, όλες οι γουρούνες μες στην λάσπη.

– Φτου να πάρει η οργή, μάλλον δεν εμπνέονται από το περιβάλλον του στάβλου σκέφτεται, και τις φορτώνει στο φορτηγάκι  και τις πηγαίνει σε κάτι αγρούς και τις πηδ@*ει για δεύτερη φορά.

Την άλλη μέρα τα ίδια πάλι , όλες οι γουρούνες μες στην λάσπη .

– Φτου σου, μάλλον θα θέλουν βουνό, φαίνεται και τις φορτώνει πάλι στο φορτηγάκι και τις πηγαίνει πάνω σε έναν καταπράσινο λόφο με θέα από κάτω και τις ξαναπηδ@ει για τρίτη φορά.

Την άλλη μέρα εξουθενωμένος δεν μπορούσε να μαζέψει τα πόδια του από τα συνεχή πηδ@ματα και ούτε μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι.

– Σήκω, του φωνάζει η γυναίκα του, να πας στον στάβλο.

– Δεν μπορώ γυναίκα, πήγαινε εσύ να δεις τι κάνουν οι γουρούνες. Πηγαίνει η γυναίκα του και επιστρέφει.

– Πες μου γρήγορα  γυναίκα που είναι οι γουρούνες, στο χορτάρι ή στην λάσπη;

– Ούτε στο χορτάρι είναι ούτε στην λάσπη… Πάνω στο φορτηγάκι είναι και κορνάρουν…

ΓΝΩΜΙΚΟ

Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι το κλάμα. Από ‘κει και πέρα, οι άνθρωποι ή παραμένουν άνθρωποι και κλαίνε ή γίνονται τέρατα, και κάνουν τους άλλους να κλαίνε.

Μενέλαος Λουντέμης – 1912-1977 – Έλληνας συγγραφέας