΄Οτι πιο νόστιμο και υγιεινό για να συνοδεύεται τις σαλάτες σας, το τυράκι σας αλλά και το γιαούρτι.
Η ξακουστή φουρνάρισσα Μαρία Γλυκοκαλάμου στην Ανάσταση Kάλυμνου ετοίμασε για τους φίλους του emvolos.gr τις αγαπημένες της κουλούρες.
Γράφει η Σίσσυ Νίκα Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού
H Mαρία έμαθε από τη μάνα της, να πλάθει κουλούρες με κρίθινο αλεύρι ψιλοκοσκινισμένο χωρίς πίτουρο. Ο ξυλόφουρνος της οικογένειας «καπνίζει» σήμερα στην Ανάσταση Καλύμνου, από την Μαρία και τα παιδιά της. Οι φημισμένες κρίθινες κουλούρες ξεχειλίζουν από τα αρώματα μαστίχας, γλυκάνισου και από τη «σπιθάτη» γεύση του ξύλου ελιάς που σιγοκαίει, ενώ πλουμίζονται και πασπαλίζονται με μαυροσήσαμο όπως παλιά.
Εθιμικά οι κουλούρες φτιάχνονταν για τους σφουγγαράδες επειδή διατηρούνται αναλλοίωτες για πολύ καιρό σε υφασμάτινα σακούλια. Το ζύμωμά τους συνοδευόταν με τραγούδια του αποχωρισμού, λίγο πριν οι σφουγγαράδες ξεκινήσουν για το δύσκολο ταξίδι τους.
Η Μαρία Γλυκοκαλάμου ακολούθησε το τελετουργικό και τραγούδησε ένα από αυτά τα μακρόσυρτα τραγούδια, την ώρα που ο Μιχάλης φούρνιζε…
ΥΛΙΚΑ
2 κιλά κρίθινο αλεύρι
1 κιλό αλεύρι ολικής άλεσης
80 γρ. μαγιά ή ανάλογο προζύμι
1/2 ποτήρι ελαιόλαδο
1 μοσχοκάρυδο τριμμένο
1 κ.γ. μαστίχα
2 κ.γ. γλυκάνισο τριμμένο
3 κ.γ. αλάτι
1,5L νερό
μαυροκούκι
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Ψιλοκοσκινίζουμε το αλεύρι πολλές φορές. Αποβραδίς ετοιμάζουμε τη μαγιά ή αναπιάνουμε το προζύμι με το 1 κιλό κρίθινο αλεύρι και ανάλογο ζεστό νερό μέχρι να γίνει πηχτός χυλός.
Την επαύριο ανακατεύουμε στον πάγκο μας το υπόλοιπο αλεύρι με το αλάτι, το μοσχοκάρυδο, τη μαστίχα και τον γλυκάνισο. Κάνουμε μια λακκουβίτσα στο κέντρο και ρίχνουμε το προζύμι και το νερό. Ανακατεύουμε και ζυμώνουμε δυνατά και σταθερά, μέχρι να ενσωματωθούν όλα τα υλικά και να «δέσει» ένα εύπλαστο ζυμάρι.
Μόλις προσθέσουμε το ελαιόλαδο, ζυμώνουμε απαλά και αφήνουμε τη ζύμη να «σταθεί» και να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο
Παίρνουμε κομμάτια από τη ζύμη και τα τρίβουμε με τα χέρια μας κυκλικά. Τα διπλώνουμε και φτιάχνουμε κουλούρες. Με μια χτένα ή ψαλίδι φτιάχνουμε τα σχέδια που αγαπάμε, πλουμίζουμε τις κουλούρες και πασπαλίζουμε με το μαυροκούκι.
Ανάβουμε τον φούρνο και όταν ασπρίσει, βάζουμε τις κουλούρες να ψηθούν για 1 ώρα. Αφού ψηθούν, τις αφήνουμε για μια μέρα στον φούρνο να παξιμαδιάσουν.
Tip: Μπορούμε να τις ψήσουμε και σε οικιακό προθερμασμένο φούρνο στους 220οC για 30 λεπτά και αφού ψηθούν, τις παξιμαδιάζουμε χαμηλώνοντας την θερμοκρασία για 1 ώρα και 30 λεπτά ανά 10 λεπτά μέχρι να φτάσει στους 50ο C.
ΜΙΑ ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ
Νόστιμη μα προ παντός υγιεινή. Είναι πανεύκολη και γρήγορη.
ΜΙΡΜΙΖΕΛΙ
ΥΛΙΚΑ:
2 κρίθινες κουλούρες
3 μέτριες ντομάτες
θρούμπη
10 ελιές μαύρες και πράσινες
4 κ.σ. κοπανιστή
1 κρεμμύδι ξερό
5 αντζούγιες
φύλλα κάππαρης
ελαιόλαδο
1 πρέζα θαλασσινό αλάτι
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ:
Κόβουμε τις ντομάτες και το κρεμμύδι.
Περνάμε τις κουλούρες κάτω από τρεχούμενο νερό για 1 λεπτό και τις σπάμε με το χέρι.
Σε σαλατιέρα ρίχνουμε τις ντομάτες, τις κουλούρες, τις ελιές, το κρεμμύδι, την κοπανιστή, τα φύλλα κάππαρης, τη θρούμπη και το αλάτι.
Ανακατεύουμε με το χέρι καλά, προσθέτουμε τις αντζούγιες, περιχύνουμε με το ελαιόλαδο και σερβίρουμε.
Πολλές έρευνες, πολλές μελέτες, μιλούν για την ευεργετική επίδραση του χαμόγελου στη ζωή μας. Στοιχεία που άλλα αποδεικνύονται επιστημονικά κι άλλα επιβεβαιώνονται εμπειρικά, συνιστούν το χαμόγελο ως μια κύρια πηγή ευζωίας: Μειώνει το στρες, σπάει την αμηχανία, συμβάλλει στην αξιοπιστία, αυξάνει την παραγωγικότητα, χαμηλώνει τους καρδιακούς παλμούς, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνει τη διάρκεια της ζωής… Τόσοι και τόσοι λόγοι, όλοι τους εξαιρετικοί!
Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής
Τι γίνεται όμως στην πραγματική ζωή; Πόσο συχνά χαμογελάμε, πόσο συχνά επιτρέπουμε στην καθημερινότητά μας να «γεννήσει» χαμόγελα, πόσο αφήνουμε τους ρυθμούς μας να χωρέσουν ένα χαμόγελο αντί για ένα σφιγμένο πρόσωπο ή ένα «χαμογελαστό προσωπείο» που μάλλον υποκρίνεται παρά νιώθει τη χαρά;
Γιατί το χαμόγελο –κακά τα ψέματα- δεν μπορούμε να το φορέσουμε σαν να είναι μάσκα ομορφιάς, ούτε μπορούμε να το παραγγέλνουμε σαν να είναι καφές για να μας το φέρουν, το χαμόγελο πρέπει να το βρούμε μόνοι μας… να ξαναβρούμε το χαμόγελό μας! Τι σημαίνει όμως αυτό;
Σημαίνει ότι πρέπει να ξαναθυμηθούμε τις βασικές μας τις αρχές, τις αρχές δηλαδή της καλοσύνης, της ευγένειας, της εγγύτητας, όλων εκείνων των στοιχείων που επιτρέπουν την επαφή και την επικοινωνία στις ανθρώπινες σχέσεις: Μια καλημέρα, μια καλή κουβέντα, οι καλές προθέσεις, οι καλές πράξεις… το καλό γενικά! Σε αντίθεση, το συμφέρον, το κέρδος, η κοροϊδία, η κακοπιστία, όσο κι αν προσποιούμαστε δεν αφήνουν χώρο για χαμόγελα (κι ας κάνουμε πως χαμογελάμε…).
Το χαμόγελο θέλει καλή καρδιά και ανοιχτωσιά για να υπάρξει, θέλει ψυχική ευγένεια και καλοσύνη για να ευδοκιμήσει, θέλει καλούς τρόπους, καλούς ανθρώπους… Μην περιμένουμε από το χαμόγελο να έρθει να μας βρει για να μας καταπραΰνει. Πρέπει εμείς να πάμε σε αυτό και να το καλέσουμε με καλή προαίρεση στη ζωή μας… Τότε αυτό θα μας δοθεί απλόχερα και θα μας προσφέρει όλα τα ευεργετικά συστατικά του: σαν παυσίπονο, σαν μυστικό της νεότητας, σαν χαρά της ζωής και αλατοπίπερο μιας σχέσης…
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.
Πολλά γράφονται για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας από τις φυλακές Αδριανουπόλεως, όπου κρατούντο επί 167 ημέρες όμηροι.
Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Σκυλάκης
Τα περισσότερα δημοσιεύματα εστιάζονται στις προσωπικές και οικογενειακές στιγμές ευτυχίας των ιδίων και των οικογενειών τους, ενώ άλλα άρθρα εξετάζουν τους πιθανούς λόγους που οδήγησαν την Τουρκία σε αυτήν την απόφαση. Οπωσδήποτε η απελευθέρωσή τους μας γέμισε όλους χαρά και ικανοποίηση. Η κράτησή τους ήταν χωρίς καμία αμφιβολία άδικη και απάνθρωπη. Η Άγκυρα μέσω των δύο στρατιωτικών σκόπευε αφενός να μας ταπεινώσει, διεξάγοντας ψυχολογικές επιχειρήσεις, αφετέρου να προσκομίσει ανταλλάγματα.
Πως όμως φτάσαμε στην πολυπόθητη απελευθέρωσή τους; Ήταν οι στοχευμένες ενέργειες του Υπουργείου Εξωτερικών και Αμύνης; Η πιθανή παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα; Μήπως αποτέλεσε μια πράξη καλής θελήσεως από την Άγκυρα; Προσδοκούσε η Τουρκία μια αλλαγή της στάσης της Δύσης απέναντί της; Ή τελικά ήταν ένα προϊόν συνδιαλλαγής των δύο χωρών, βασιζόμενο στη λογική του ανατολίτικου παζαριού του «πάρε – δώσε»;
Πριν εξετάσουμε τα παραπάνω ερωτήματα θα ήθελα να επισημάνω ότι η διοργάνωση της όλης τελετής επαναπατρισμού των δύο στρατιωτικών περιείχε τουλάχιστον το στοιχείο της υπερβολής. Θύμιζε επίσκεψη αρχηγού κράτους, με τα παρατεταγμένα αγήματα των στρατονόμων δεξιά και αριστερά. Το μόνο που έλειπε ήταν η ρίψη βεγγαλικών και τα παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται περισσότερο σοβαρότητα και απλότητα. Βέβαια δικαιολογημένα η κυβέρνηση είδε το όλο γεγονός «ως μάνα εξ ουρανού» και προσπάθησε επικοινωνιακά να το εκμεταλλευτεί, μετά από τις συνεχείς αποτυχίες της στο εξωτερικό και εσωτερικό, σκοπιανό, ελληνορωσικές σχέσεις, εθνική τραγωδία στο Μάτι, οικονομικά προβλήματα κλπ.
Αλλά ας έλθουμε στο κύριο ερώτημα, γιατί οι Τούρκοι αποφάσισαν να στείλουν πίσω τους δύο. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ιστορικά η Τουρκία δεν είναι επιρρεπής σε πιέσεις και απειλές, σε αντίθεση με τη χώρα μας. Όσον αφορά μάλιστα στις πιθανές πιέσεις, που μπορεί να της ασκήθηκαν από την Ελλάδα ή από την Ευρώπη, είναι βέβαιο ότι η Τουρκία δεν τις λαμβάνει σε καμία περίπτωση υπόψη. Η χώρα μας είναι ανίσχυρη και η ΕΕ διχασμένη και άβουλη. Η μόνη που μπορεί να πιέσει την Άγκυρα και με αμφίβολα αποτελέσματα, είναι οι ΗΠΑ. Και αυτό το διακρίνουμε καθαρά στην περίπτωση του πάστορα Μπράνσον, όπου παρά τον οικονομικό πόλεμο που της ασκούν, ο Ερντογάν αντιστέκεται μέχρι στιγμής με επιτυχία (εξασφάλιση χρηματοδότησης από το Κατάρ, ενίσχυση των σχέσεων με Ρωσία και Ιράν κλπ).
Εφόσον όμως η Άγκυρα δεν υπέκυψε στις πιέσεις από οποιονδήποτε προερχόμενες, μήπως ήταν ενέργεια καλής θελήσεως; Η Τουρκία παραδοσιακά δεν φημίζεται για αυτού του είδους τις πολιτικές πράξεις. Δεν έχει ανάγκη να προβεί σε καμία πράξη καλής θελήσεως. Για ποιο λόγο άλλωστε. Την χώρα μας δεν την υπολογίζει καθόλου, μια και στην γεωστρατηγική σκακιέρα δεν μας θεωρεί ως αξιόπιστη απειλή, ενώ έχει σχεδόν αποκλείσει κάθε πιθανότητα εισόδου της στου κόλπους της ΕΕ. Τα οικονομικά οφέλη της Τουρκίας από την ΕΕ στηρίζονται στις διμερείς σχέσεις που έχει με τις χώρες της Ευρώπης και κυρίως με την Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία.
Εφόσον αποκλείσουμε τα παραπάνω έρχεται στο μυαλό μας το χειρότερο σενάριο της συνδιαλλαγής της χώρας μας με την γείτονα. Τι δώσαμε για να πάρουμε πίσω τους δύο. Η Τουρκία ζητούσε επιτακτικά την παράδοση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών που εμπλεκόντουσαν στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. Για συγκεκριμένους λόγους αυτό δεν κατέστη δυνατό. Οπότε τι δώσαμε; Ότι χειρότερο μπορούσαμε. Τις δύο μουφτείες στην Θράκη. Την μουφτεία της Ξάνθης και της Κομοτηνής. Λίγες ημέρες πριν την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από την Βουλή η τροπολογία του νόμου για τις Μουφτείες στην Θράκη. Με την τροπολογία η κυβέρνηση προχωράει στην «αποκαθήλωση» των νόμιμων μουφτήδων της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, ικανοποιώντας ουσιαστικά ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας.
Όπως αναφέρουν επίσημα δημοσιεύματα, με εντολή του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα, ο υπουργός Παιδείας κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου είχε ζητήσει επιτακτικά την παραίτηση των νόμιμων μουφτήδων Ξάνθης και Κομοτηνής, κ.κ. Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου και Μέτσο Τζεμαλή αντίστοιχα, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη διαδοχή τους. Από τον μουφτή της Ξάνθης μάλιστα, είχε ζητηθεί επιτακτικά να «διευκολύνει» τους κυβερνητικούς χειρισμούς, υποβάλλοντας γραπτώς την παραίτηση του. Αίτημα που τόσο ο κ. Σινίκογλου, όσο και ο μουφτής Κομοτηνής κ. Μέτσο Τζεμαλή, αρνήθηκαν υποστηρίζοντας πως η θητεία τους λήγει το 2021, και πως απόπειρα παύσης τους θα ισοδυναμούσε με νομικό πραξικόπημα. Τελικά η κυβέρνηση επέλεξε να τους παύσει μέσω της αναγκαστικής συνταξιοδότησης, ορίζοντας πλέον πως οι εκάστοτε επικεφαλής των τριών Μουφτειών Ξάνθης, Κομοτηνής και Διδυμότειχου αποχωρούν υποχρεωτικά από τη θέση τους, με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας τους.
Η Τουρκία συστηματικά επιδιώκει να υποδεικνύει και να ελέγχει την πνευματική ηγεσία της μειονότητας, αν και ακόμη και στη δική της περίπτωση οι μουφτήδες στη γειτονική χώρα διορίζονται και δεν εκλέγονται. Στόχος βέβαια είναι η πλήρης υποταγή της μειονότητας αλλά και ο έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων των Βακουφίων στην Θράκη, που περιλαμβάνει πολλά «φιλέτα». Κύριος εκφραστής των τούρκικων επιδιώξεων στην Θράκη, είναι ο βουλευτής Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο οποίος συμπεριφέρεται ως «τοποτηρητής» με το «ΟΚ» του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής. Ο Ζεϊμπέκ φιλοδοξεί να νομιμοποιήσει τον «ψευδομουφτή» Αχμέτ Μέτε, που μετά από μία περίοδο στον «πάγο» από την Τουρκία –λόγω φερόμενων σχέσεων του με το δίκτυο Γκιουλέν- επανέκαμψε δριμύτερος και βασιλικότερος του Ερντογάν.
Δεν μας εκπλήσσει λοιπόν το γεγονός ότι αμέσως μετά την υπερψήφιση της συγκεκριμένης ευνοϊκότατης για την Άγκυρα τροπολογίας η γειτονική χώρα αποφάσισε την απελευθέρωση των δύο ομήρων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η απελευθέρωσή τους αιφνιδίασε και τους Τούρκους συνηγόρους τους, καθόσον έλαβε χώρα χωρίς καν να υποβάλουν εκ νέου αίτηση αποφυλάκισης. Το αντάλλαγμα του δώσαμε στην Άγκυρα για την αποφυλάκιση είναι εξαιρετικά πολύτιμο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Η μουσουλμανική μειονότητα θα ελέγχεται ακόμα περισσότερο από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, το οποίο μετατρέπεται, με την ελληνική σύμπραξη, σε ισχυρότατος παράγοντας της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας.
Ο επαναπατρισμός των Ελλήνων στρατιωτικών δημιούργησε μια γενική ικανοποίηση και συνέβαλε σε μια παροδική εκτόνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά το αντάλλαγμα που δώσαμε στην γειτονική χώρα ήταν δυσανάλογο και οι μελλοντικές επιπτώσεις του τεράστιες για το μέλλον της Δυτικής Θράκης. Το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής μετατρέπεται σε μια «δεύτερη – εσωτερική κυβέρνηση», που θα ελέγχει όχι μόνο την μειονότητα, αλλά και γενικά όλα τα τεκταινόμενα στην δοκιμαζόμενη Ελληνική Θράκη.
Η επιχείρηση εντοπισμού των αγνοούμενων στη Γένοβα, μετά την κατάρρευση της γέφυρας Μοράντι, ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, αφού βρέθηκαν οι σοροί και των τριών τελευταίων θυμάτων, ανεβάζοντας τον επίσημο απολογισμό στους 43 νεκρούς.
Ένα τμήμα μήκους 200 μέτρων της γέφυρας Μοράντι κατέρρευσε την περασμένη Τρίτη, εν μέσω καταιγίδας, παρασέρνοντας τα οχήματα που την διέσχιζαν εκείνη την ώρα, ενώ τεράστια κομμάτια τσιμέντου και μετάλλων έπεσαν από ύψος 50 μέτρων.
Αφού εντοπίστηκαν σε ένα καταπλακωμένο αυτοκίνητο και απομακρύνθηκαν από τους διασώστες οι τρεις σοροί, οι αρχές της Γένοβας αναθεώρησαν προς τα επάνω τον τελικό απολογισμό. Άλλοι εννέα άνθρωποι παραμένουν σε νοσοκομεία και οι τέσσερις από αυτούς νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση.
Μολονότι έχουν πλέον εντοπιστεί όλοι όσοι είχαν δηλωθεί ως αγνοούμενοι, ένας αξιωματικός της πυροσβεστικής, ο Στέφανο Τσάνουτ, είπε στο Sky TG24: “Η δουλειά μας συνεχίζεται για να βεβαιωθούμε ότι δεν έμεινε κανείς κάτω από τα συντρίμμια”. Πρόσθεσε ότι οι υπηρεσίες εργάζονται ώστε να καταστήσουν ασφαλή τον χώρο και να βοηθήσουν τις ανακριτικές αρχές να καθορίσουν τα αίτια της καταστροφής.
Η οδογέφυρα αποτελούσε τμήμα του αυτοκινητοδρόμου Α10 που συνδέει τη Γένοβα με τη Γαλλία, στα δυτικά. Υπεύθυνη για τη διαχείρισή της ήταν η εταιρεία Autostrade per l’Italia, μονάδα του κατασκευαστικού ομίλου Atlantia. Το Σάββατο η Autostrade δεσμεύτηκε ότι θα επενδύσει μισό δισεκατομμύριο ευρώ για να ξαναχτίσει τη γέφυρα και να βοηθήσει τις οικογένειες των θυμάτων αλλά και όσους έχασαν τα σπίτια τους λόγω της κατάρρευσης.
Ήταν Οκτώβριος του 2009 όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου ταξίδεψε στο Λουξεμβούργο για να συμμετάσχει στην πρώτη του συνεδρίαση Eurogroup, μόλις λίγες ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές στις οποίες αναδείχθηκε πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ.
Εκεί ενημέρωσε τους ομολόγους του ότι το έλλειμμα της Ελλάδας το 2009 δε θα είναι 6% του ΑΕΠ αλλά 12,5%. «Το παιχνίδι τελείωσε, χρειαζόμαστε σοβαρά στατιστικά στοιχεία» ήταν η φράση του προέδρου -τότε- του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, η οποία σηματοδότησε σχεδόν εννιά χρόνια ελληνοευρωπαϊκού δράματος. Στο διάστημα αυτό, η Ελλάδα άλλαξε πέντε πρωθυπουργούς, απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων από όλον τον κόσμο, έγινε η αφορμή να πέσουν ευρωπαϊκες κυβερνήσεις, πρωταγωνίστησε σε εκατοντάδες συνεδριάσεις Eurogroup και Συνόδους Κορυφής.
Τώρα που γράφεται το «φινάλε» του εν λόγω δράματος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιεύει τη δική της αναδρομή στις ημερομηνίες- σταθμούς της ελληνικής κρίσης:
19 Οκτωβρίου 2009: Ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας ενημερώνει το Eurogroup ότι το 2009 το έλλειμμα θα φτάσει το 12,5% του ΑΕΠ
2 Μαΐου 2010: Το Eurogroup συμφωνεί, σε συνέχεια αιτήματος από τις ελληνικές αρχές, να παράσχει διμερή δάνεια ύψους μέχρι και 80 δισ. μέσω της Δανειακής Διευκόλυνσης για την Ελλάδα (Greek loan facility) προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να εκπληρώσει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες. Η ευρωπαϊκή χρηματοδοτική βοήθεια αποτελεί μέρος ενός κοινού πακέτου στήριξης με το ΔΝΤ, το οποίο συμβάλλει με επιπλέον 30 δισ.
26 Οκτωβρίου 2011: Στη Σύνοδο Κορυφής των χωρών της Ευρωζώνης οι ηγέτες συνάπτουν συμφωνία με την οποία ιδιώτες επενδυτές που διακρατούν ελληνικό χρέος καλούνται να προχωρήσουν σε μια εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων με ονομαστικό κούρεμα 50%
31 Οκτωβρίου 2011: Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου προτείνει δημοψήφισμα για το νέο πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας, το οποίο μετέπειτα ακυρώθηκε
11 Νοεμβρίου 2011: Ο Λουκάς Παπαδήμος ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας σε συνέχεια της παραίτησης του Γιώργου Παπανδρέου
14 Μαρτίου 2012: Το Eurogroup συμφωνεί, σε συνέχεια σχετικού αιτήματος από τις ελληνικές αρχές, ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας θα παράσχει ένα επιπλέον δάνειο 130 δισ. ευρώ προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να εκπληρώσει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες. Το ΔΝΤ δεσμεύεται να συμβάλει με 19,8 δισ. ευρώ
17 Μαΐου 2012: Ο Παναγιώτης Πικραμένος ορκίζεται υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ελλάδας και οδηγεί τη χώρα σε νέες εκλογές
12 Ιουνίου 2012: Ο Αντώνης Σαμαράς ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά τις νέες βουλευτικές εκλογές
1 Νοεμβρίου 2014: Σε συνέχεια των ευρωεκλογών του 2014, η Επιτροπή Γιούνκερ αναλαμβάνει καθήκοντα
26 Ιανουαρίου 2015: Ο Αλέξης Τσίπρας ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας σε συνέχεια των βουλευτικών εκλογών
24 Φεβρουαρίου 2015: Το Eurogroup συμφωνεί σε παράταση του δεύτερου ελληνικού προγράμματος για τέσσερις μήνες, σε συνέχεια σχετικού αιτήματος των ελληνικών αρχών
28 Ιουνίου 2015: Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει την επιβολή ελέγχων κεφαλαίου στις ελληνικές τράπεζες με περιθώριο ανάληψης 60 ευρώ ημερησίως
30 Ιουνίου 2015: Λήγει το δεύτερο ελληνικό πρόγραμμα
5 Ιουλίου 2015: Πραγματοποιείται δημοψήφισμα στην Ελλάδα για την αποδοχή ή μη, των προτάσεων μεταρρυθμίσεων στις οποίες κατέληξε το Eurogroup. 61% των συμμετεχόντων ψηφίζει κατά
8 Ιουλίου 2015: Οι ελληνικές αρχές ζητούν πρόγραμμα στήριξης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας
12/13 Ιουλίου 2015: Σε μια μαραθώνια Σύνοδο Κορυφής που διήρκησε περισσότερο από 17 ώρες, οι ηγέτες των χωρών της Ευρωζώνης καταλήγουν σε συμφωνία επί της αρχής για ένα νέο πρόγραμμα στήριξης για την Ελλάδα
17 Ιουλίου 2015: Το Συμβούλιο της ΕΕ χορηγεί στην Ελλάδα βραχυπρόθεσμη χρηματοδοτική βοήθεια (δάνειο-γέφυρα) ύψους 7,16 δισ. στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας
20 Αυγούστου 2015: Η Επιτροπή υπογράφει Μνημόνιο Συνεργασίας, εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, με την Ελλάδα για ένα νέο πρόγραμμα στήριξης και δημοσιεύει αξιολόγηση του κοινωνικού αντίκτυπου του προγράμματος. Εγκρίνεται η πρώτη εκταμίευση
23 Σεπτεμβρίου 2015: Ο Αλέξης Τσίπρας ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας σε συνέχεια των βουλευτικών εκλογών
Οκτώβριος και Δεκέμβριος 2015: Το πρώτο και το δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων ολοκληρώνεται, επιτρέποντας νέες εκταμιεύσεις στο πλαίσιο του προγράμματος
24 Μαΐου 2016: Το Eurogroup χαιρετίζει την εφαρμογή των αναγκαίων προαπαιτούμενων για την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και συμφωνεί σε ένα πακέτο βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους
16 Ιουνίου 2016: Η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος στήριξης ολοκληρώνεται μετά την εκπλήρωση όλων των σχετικών προαιπτούμενων
7 Ιουλίου 2017: Η δεύτερη αξιολόγηση του προγράμματος στήριξης ολοκληρώνεται μετά την εκπλήρωση όλων των σχετικών προαπαιτούμενων
12 Ιουλίου 2017: Η Επιτροπή προτείνει το κλείσιμο της Διαδικασίας Υπερβολικού Ελλείμματος για την Ελλάδα. Το Συμβούλιο μετέπειτα επικυρώνει την πρόταση της Επιτροπής
20 Ιουλίου 2017: Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ εγκρίνει επί της αρχής ένα νέο πρόγραμμα με την Ελλάδα
20 Αυγούστου 2018: Ολοκληρώνεται το ελληνικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.
O Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«O θάνατος του Κόφι Ανάν προκαλεί παγκόσμια θλίψη. Υπήρξε μία μεγάλη προσωπικότητα που υπηρέτησε με γνώση, αξιοπρέπεια, ανθρωπιά και αποφασιστικότητα τους σκοπούς του Ο.Η.Ε για ειρήνη, ασφάλεια και πρόοδο με σεβασμό στους ανθρώπους και το περιβάλλον.
Αν και η ενασχόληση με το κυπριακό δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, κέρδισε την εκτίμηση όλων μας.
Η ιστορία σίγουρα του επιφυλάσσει μία ξεχωριστή θέση για τη συνολικά θετική προσφορά του σε αυτήν την ταραγμένη και γεμάτη προκλήσεις για την ανθρωπότητα εποχή.
Η Διεθνής Κοινότητα οφείλει να αξιοποιήσει την πολύτιμη παρακαταθήκη του και να συνεχίσει το έργο του έχοντας πάντα κατά νου μία από τις ρήσεις του: “χρειάζεται να κρατάμε την ελπίδα ζωντανή και να παλεύουμε για το καλύτερο”».
Η απώλεια του πρώην Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν γεμίζει με θλίψη την διεθνή κοινότητα, την οποία ο εκλιπών υπηρέτησε όσο μπόρεσε με πίστη και αφοσίωση στην κατεύθυνση της εξασφάλισης της διεθνούς ασφάλειας και της δικαιοσύνης μεταξύ των Κρατών και των Εθνών.
Ο Κόφι Ανάν υπηρέτησε σε έναν δύσκολο διεθνή οργανισμό, που πολλές φορές η ισχύς των κρατών μειώνει την δυνατότητα εφαρμογής του διεθνούς δικαίου.
Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και στην αξιοπιστία του στην κοινωνία, σε συνδυασμό με την μοναδική φθορά που έχει υποστεί μέσα σε τρία χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας, έχουν σημάνει τα τύμπανα της αμφισβήτησης στο βασικό κυβερνών κόμμα. Η οποία μεγεθύνθηκε από την κυνική –επικοινωνιακή διαχείριση με την οποία ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του προσέγγισαν τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ καταλογίζουν –πλην άλλων – στον Αλέξη Τσίπρα ότι διαχειρίζεται τα πάντα με επικοινωνιακή λογική. Κι όπως έλεγε εξέχον κυβερνητικό στέλεχος – γνωστό για τις αντιρρήσεις του αναφορικά με την ποιότητα στελεχών που περιτριγυρίζουν τον πρωθυπουργό- «φτάσαμε στο σημείο να επιχειρήσουμε με non papers να οικειοποιηθούμε ακόμη και την απελευθέρωση των δυο Ελλήνων αξιωματικών, όταν είναι παγκοίνως γνωστό ότι άλλοι παράγοντες έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο σ’ αυτή».
Η πραγματικότητα είναι ότι για πρώτη φορά αμφισβητείται η κυριαρχία του Αλέξη Τσίπρα και στελέχη με φιλοδοξίες για την επόμενη ημέρα αρχίζουν να δημιουργούν συμμαχίες και υπόγεια ρεύματα. Πολύ περισσότερο αφού σχεδόν οι πάντες προεξοφλούν την ήττα στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν.
Πρόσωπα που γνωρίζουν άριστα την ανθρωπογεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ μετέφεραν στον «Έμβολο» ότι θα υπάρξει σοβαρό ζήτημα για τον Τσίπρα αν ο ΣΥΡΙΖΑ πέσει κάτω από το 20% ή η διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία αγγίξει διψήφιο ποσοστό.
Η ουσία είναι ότι εν όψει της επόμενης ημέρας οι ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζουν τις φορεσιές τους. Οι δε συζητήσεις έχουν τόσο ιδεολογικό όσο και προσωπικό περιεχόμενο. Αναφορικά, δηλαδή, με τα πρόσωπα που υπό προϋποθέσεις μπορούν να παίξουν ηγετικό ρόλο και τα πρόσωπα που είναι δημοφιλή στην κοινωνία.
Οι κινήσεις αυτές είναι σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου, εξ ου κι έχουν δοθεί εντολές να «τρέξουν» ποιοτικές έρευνες για συγκεκριμένα πρόσωπα. Όπως ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Νίκος Φίλης, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Νίκος Βούτσης κι ο Γιάννης Δραγασάκης (ακόμη κι ως πιθανή μεταβατική λύση). Μαζί μ’ αυτούς «μετριούνται» κι οι πρωθυπουργικοί ευνοούμενοι Νίκος Παππάς και Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σε όλες τις ποιοτικές έρευνες του Μεγάρου Μαξίμου, προηγείται ο «εχθρός» Ευκλείδης Τσακαλώτος και στις εσχατιές βρίσκονται οι Τζανακόπουλος και Παππάς. Κι είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τσακαλώτος περνά «ατσαλάκωτος» το γεγονός της υπογραφής του στο τρίτο και πιο αχρείαστο μνημόνιο. Ηγείται της ομάδας των «53», έχει ισχυρά ερείσματα στην Κοινοβουλευτική ομάδα, στην Κεντρική Επιτροπή και στις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Στη δε ομάδα του ανήκουν πρόσωπα όπως η Ράνια Σβίγκου, η Αννέτα Καββαδία, η Μερόπη Τζούφη, ο Γιώργος Κυρίτσης, ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος, ο Θοδωρής Δρίτσας κι η σύζυγός του Τασία Χριστοδουλοπούλου, η Θεανώ Φωτίου κλπ.
Από την άλλη πλευρά έχει ανασυσταθεί η παλιά τρόικα των χρόνων του «Συνασπισμού». Δηλαδή, Φίλης, Βούτσης, Σκουρλέτης, οι οποίοι συνδέονται με πολιτική φιλία, συμπόρευση χρόνων αλλά και κουμπαριές.
Ο Βούτσης, ως πρόεδρος της Βουλής, είναι πιο προσεκτικός και θεσμικός,. Προσεκτικός εμφανίζεται κι ο Σκουρλέτης, ως μέλος της κυβέρνησης, ενώ ο Φίλης εκφράζει αυτόνομο και πλειστάκις «αντιπολιτευτικό» λόγο, χαρακτηριζόμενος «αρχηγός των ατάκτων». Εξ ου κι υπάρχουν πληροφορίες περί επανόδου του στην κυβέρνηση κατά τον επικείμενο ανασχηματισμό, ούτως ώστε να περιοριστεί η αυτονομία του.
Προσέξτε:
Η τρόικα του «Συνασπισμού» έχει στενούς δεσμούς με τον Δραγασάκη. Τον οποίο πολλοί «βλέπουν» ως μεταβατικό πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση αποχώρησης ή πτώσης του Τσίπρα μετά τις εκλογές.
Προσέξτε:
Από την τρόικα του «Συνασπισμού», Φίλης και Σκουρλέτης είναι στα εντός εκτός και επί τα αυτά με τους «53» στους οποίους ηγείται ο Τσακαλώτος. Ενώ δεν έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με τους «προεδρικούς», των οποίων ηγούνται οι άσπονδοι φίλοι Παππάς και Τζανακόπουλος κι έχουν μεγάλα ερείσματα στην Κοινοβουλευτική ομάδα και στην Κεντρική Επιτροπή. Οι οποίοι δεν κρύβουν τις φιλοδοξίες τους. Στην ίδια ομάδα με τις ίδιες φιλοδοξίες ανήκει κι η Ρένα Δούρου. Η οποία με 117 νεκρούς (σε Μάνδρα και Μάτι) στο πολιτικό της μητρώο, δεν μπορεί πλέον να παίξει κανένα ρόλο. Εξ ου και σκέφτεται πλέον το Ευρωκοινοβούλιο.
Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι κινήσεις κι οι διεργασίες (ειδικά σε ότι αφορά τους Παππά και Τζανακόπουλο) είναι συνδεδεμένες με τις αποφάσεις του Τσίπρα. Ο οποίος, όση φθορά κι αν έχει υποστεί, όσο αποδυναμωμένος κι αν είναι στην κοινωνία, εντός του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ισχυρότατος…
Η Ισπανία τιμά τα θύματα της περσινής τρομοκρατικής επίθεσης
Φόρο τιμής στα θύματα της περσυνής τρομοκρατικής επίθεσης, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 16 ανθρώπους, απέτινε η Βαρκελώνη. Υπενθυμίζεται, ότι στις 17 Αυγούστου το 2017, ένας άντρας έριξε όχημα βαν πάνω σε πλήθος που βρισκόταν σε κεντρικό δρόμο της πόλης με αποτέλεσμα να σκοτώσει 14 ανθρώπους και να τραυματίσει εκατό. Ένας άλλος άνδρας σκοτώθηκε κατά τη διαφυγή του δράστη και μια γυναίκα σκοτώθηκε σε επίθεση που έγινε την επόμενη ημέρα στο θέρετρο Καμπρίλς. Πραγματοποιήθηκε τελετή στην οποία τραγούδησε μια χορωδία ενώ αναγνώσθηκαν επίσης ποιήματα σε διάφορες γλώσσες. Οικογένειες των θυμάτων κατέθεσαν λουλούδια στην οδό Ράμπλας όπου είχε γίνει η επίθεση με το βαν.
Russia: Former UN Secretary-General Kofi Annan dies aged 80 *ARCHIVE*
Σε ηλικία 80 χρόνων άφησε την τελευταία του πνοή ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, όπως επιβεβαίωσε αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών. Σε ένα Tweet, η υπηρεσία μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών αναφέρει: «Σήμερα θρηνούμε την απώλεια ενός σπουδαίου άνδρα, ενός ηγέτη, ενός οραματιστή». Ο Κόφι Ανάν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1938 στην Γκάνα.
Former United Nations Secretary-General Kofi Annan died in Switzerland aged 80, following a brief illness. Annan became the first black African secretary-general of the UN, serving in the role from 1997 to 2006. He was described as a “global statesman and deeply committed internationalist” in a statement by his foundation published on Twitter. M/S Kofi Annan giving interview *MULTIPLE SHOTS AT SOURCE* Moscow, April 2015 W/S Press conference, Moscow, March 2012 M/S Kofi Annan M/S Press M/S Kofi Annan speaking W/S Kofi Annan leaving W/S Then-President of Russia Dmitri Medvedev meeting Kofi Annan, Moscow, March 2012 M/S Kofi Annan W/S Medvedev and Annan M/S Kofi Annan W/S Annan speaking.
