Τι μπορεί να μάθουμε από τον Καρλ Μαρξ σήμερα; Αυτή η ερώτηση τίθεται ιδιαίτερα σήμερα -200 χρόνια από τη γέννηση  του Γερμανού φιλόσοφου και  κοινωνικού επαναστάτη . Ο συγγραφέας και ο μελετητής των μέσων ενημέρωσης Τίλμαν Μπομγκάρτελ , καθηγητής Μέσων Ενημέρωσης στο πανεπιστήμιο του Μαιντς, προσπαθεί να διερευνήσει την άποψη που θα είχε ο Μαρξ για το Διαδίκτυο.

«Η αστική τάξη, κατά τη διάρκεια της σχεδόν 100χρονης  ταξικής κυριαρχίας της δημιούργησε κολοσσιαίες παραγωγικές δυνάμεις από ό, τι είχαν παράξει όλες οι προηγούμενες γενιές μαζί. Υποταγή των δυνάμεων της φύσης, μηχανές, εφαρμογή της χημείας στη βιομηχανία και τη γεωργία, ατμός στην πλοήγηση, σιδηρόδρομοι, ηλεκτρικοί τηλέγραφοι, κατάκτηση ολόκληρων ηπείρων, κατακτήσεις για τις  οποίες δεν υπήρχαν υπόνοιες νωρίτερα ”  .

Περιμένετε ένα λεπτό – δύο άνθρωποι έγραψαν ότι ήθελαν να καταλάβουν την εξουσία από την αστική τάξη με επανάσταση;

Ναι, σύμφωνα με το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Καρλ Μαρξ και του Φρίντριχ Έγκελς του 1848, το οποίο θεωρείται το λογοτεχνικό σημείο εκκίνησης του μαρξισμού.

Το απόσπασμα δείχνει επίσης ότι ο Μαρξ, ήταν Κοινωνικός Επαναστάτης , αλλά όχι μηχανικός. Θαύμαζε την τεχνολογία της εποχής. Από τη μία πλευρά, για τον Μαρξ ήταν τα μέσα παραγωγής που συνέβαλαν στην καπιταλιστική εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Από την άλλη πλευρά, πίστευε ότι θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσουν  κρίσιμο ρόλο στην κατάργηση του καπιταλισμού. Αν διαβάσουμε σήμερα αυτό που ο Μαρξ έγραψε για την «επικοινωνία» της εποχής του , μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για το τι θα σκεφτόταν για το διαδίκτυο σήμερα.

Θα θεωρούσε πιθανώς το Διαδίκτυο ως κοινότητα, κοινή ιδιοκτησία όλης της ανθρωπότητας και πιθανότατα θα ξαναέβρισκε αυτό το κοινοτικό ιδεώδες σήμερα στην συλλογικώς δημιουργημένη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια Wikipedia ή στο εθελοντικά προγραμματισμένο λογισμικό ανοιχτού κώδικα, όπως το Linux.

Ο Μαρξ μιλούσε για την «γενική διάνοια» που εξελίσσεται όμως σε πηγή κέρδους .Αλλά οι πολλές υπηρεσίες που προσφέρει η Google δωρεάν στους χρήστες της, ενδεχομένως θα τον είχαν εμπνεύσει. Με το Google ίσως να μην χρειαζόταν να αναλώνει καθημερινά ώρες και ώρες στην Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου  .

Ωστόσο, ως  κριτικός παρατηρητής του επιχειρηματικού μοντέλου , θα αντιδρούσε σίγουρα στη συνεχή παρακολούθηση των χρηστών .Όπως και το μονοπώλιο, το οποίο έχει η Google σε πολλούς τομείς, σίγουρα θα τον είχε απογοητεύσει. Θα αξίωνε ενδεχομένως την απαλλοτρίωση και την εθνικοποίηση της εταιρείας και των άλλων μονοπωλίων όπως το Facebook ή το YouTube, όπως ζήτησε πρόσφατα ο συγγραφέας Τζόναθαν Τσάπλιν  στο βιβλίο του «Move Fast And Break Things» .

Οι νέες συνθήκες εργασίας που δημιουργεί η πρόσβαση στο ίντερνετ είναι βέβαιο ότι θα είχαν προβληματίσει τον Μαρξ . Οι εργάτες  στα εργοστάσια κατά την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης διέφεραν πολύ μεν από τους σημερινούς εργαζόμενους. Ήταν συγκεντρωμένοι σε μεγάλα εργοστάσια , είχαν αναπτύξει περισσότερο το αίσθημα της αλληλεγγύης και κυρίως είχαν «να χάσουν μόνο τις αλυσίδες τους» όπως έλεγε ο Μαρξ . Βέβαια και εκείνη την εποχή, όπως και σήμερα , τα “μέσα αλλά και οι σχέσεις παραγωγής” ωθούσαν  τον εργαζόμενο σε έναν υπο-άνθρωπο, τον ταπείνωναν σαν ένα εξάρτημα της μηχανής “. Σε αντίθεση με τον εργάτη του εργοστασίου κατά την εποχή του Μαρξ, σήμερα σε πολλές περιπτώσεις δεν απασχολούνται ούτε στις προαναφερθείσες εταιρείες, αλλά είναι αυτοαπασχολούμενοι. Πάνω απ’ όλα όμως πολλοι εργαζόμενοι σήμερα δεν έχουν να χάσουν μόνο τις αλυσίδες τους αλλά είναι «δεμένοι με χίλια νήματα με το σύστημα, με πιστωτικές κάρτες και δάνεια , που ήταν αδιανόητο για την εργατική τάξη της εποχής του Μαρξ . Πολλοί συνδέονται μόνο μέσω κάποιας εφαρμογής με τον εργοδότη τους, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους ή ακόμα και να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους συλλογικά – σε αντίθεση με το εργοστάσιο, όπου οι εργαζόμενοι βρίσκονται στην ίδια θέση.

Ο Μαρξ σίγουρα θα έβλεπε αυτή την πικρή αλήθεια για τη νέα εργατική τάξη, το «ψηφιακό προλεταριάτο», τους νέους «άθλιους της γης» . Τι θα πρότεινε στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης εκμετάλλευσης των «clickworkers» ;

Θα έλεγε ότι οι νέες τεχνολογίες που παράγουν πιο αποτελεσματικά την δημιουργία κεφαλαίου ίσως χρησιμεύσουν για να «ανατινάξουν» ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα. Με ολοένα και καλύτερες μηχανές, το κεφάλαιο “μειώνει την ανθρώπινη εργασία στο ελάχιστο, πράγμα που θα ωφελήσει την χειραφετημένη εργασία ” είχε γράψει ο Μαρξ . Με άλλα λόγια, όσοι εργάζονται λιγότερο θα έχουν περισσότερο χρόνο να σκεφτούν κάτι καλύτερο από την εργασία.

Με την ανάπτυξη όμως των δικτύων και της τεχνητής νοημοσύνης πλησιάζουμε καθημερινά σε έναν κόσμο χωρίς εργασία. Ο εθνικός πρόεδρος του SPD, Θόρστεν Σέφερ Γκούμπελ πρότεινε οι εταιρείες που επωφελούνται από την ψηφιοποίηση να φορολογούνται περισσότερο από τις εταιρείες με πολλούς εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι, ως «ψηφιακό μέρισμα», θα μπορούσαν να εργάζονται λιγότερες ώρες με το ίδιο εισόδημα. Για τον Μαρξ βέβαια το γεγονός ότι ακόμη και οι Σοσιαλδημοκράτες του SPD θυμούνται τις θεωρίες του, θα τον έκανε σίγουρα ευτυχισμένο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το έκαψε…

Σε ένα μεγάλο  συνεργείο αυτοκινήτων  όλοι φορούν άσπρες μπλούζες. Μπαίνει μέσα κάποιος και ζητά το γιατρό.

– Εδώ είναι συνεργείο κύριε του λέει κάποιος.

– Κόψε ρε φίλε τ αστεία και φώναξε το γιατρό, επιμένει.

Ο αρχιμηχανικός πηγαίνει κοντά και του λέει ότι είναι γιατρός.

– Γιατρέ μου όταν κάνω σεξ πονάει από κάτω, του λέει αυτός.

– Την πρώτη φορά που κάνεις σεξ, πίνεις ένα ποτήρι κρύο νερό;

– Όχι

– Τη δεύτερη;

– Όχι

– Την τρίτη;

– Ούτε.

– Τότε φιλαράκι έκαψες αρ**δι.

Γιόρταζε σε άλλη γιορτή…

Ένα ζευγάρι βγαίνει έξω την ημέρα της γυναίκας και εκείνος προσφέροντας της ένα τριαντάφυλλο της λέει:

-Χρόνια πολλά μωρό μου.

-Γιατί; Απαντάει αυτή.

-Μα για την γιορτή της γυναίκας.

-Μα εγώ δεν γιορτάζω στην γιορτή της γυναίκας αλλά στην γιορτή της μητέρας.

-Μα δεν είσαι μητέρα …. Λέει εκείνος.

Και εκείνη με σατανικό χαμόγελο…

-Μάντεψε …..

Ενοχλητική παρέα στο εστιατόριο…

Μια ενοχλητική παρέα τρώει σε ένα εστιατόριο. Κάποια στιγμή ένας φωνάζει δυνατά ρωτώντας που είναι η τουαλέτα.

– Δεξιά στο διάδρομο, απαντά το γκαρσόνι. Θα δείτε μια επιγραφή “ΚΥΡΙΟΙ”, μην σας πειράξει όμως αυτό. Ανοίξτε την…

ΓΝΩΜΙΚΟ

Ποτέ δεν έκανα το λάθος να λογομαχώ με ανθρώπους των οποίων την άποψη δεν σέβομαι.

Edward Gibbon, 1737-1794, Άγγλος ιστορικός

Παρουσιάσεων συνέχεια για την νέα συγγραφική δουλειά του Αλέξανδρου Ακριτίδη  «Πλεκτάνη εξ αίματος». Το καινούριο μυθιστόρημα παρουσιάστηκε σήμερα μετά την Μελίκη Ημαθίας και στον Εύοσμο(3^ο ΓΕΛ Ευόσμου) με τον κόσμο να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Ρεπορτάζ: Στέλιος Νίκας

Την παρουσίαση επιμελήθηκε ο Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Ευόσμου «Το Γαϊτάνι» και ο εκδοτικός οίκος «Ινφογνώμων». Για το βιβλίο μίλησαν η πρόεδρος του Συλλόγου Έφη Μπουϊκίδου, η Βίκυ Δελή υπεύθυνη θεατρικής ομάδας του Συλλόγου και η Ελένη Γρομπανοπούλου πρόεδρος του Σ.Ε.Κ.Μ. «Αριστοτέλης». Στην αφήγηση ήταν η Σοφία Παναγιώτου. Ο συγγραφέας Αλέξανδρος Ακριτίδης μίλησε για την έκτη συγγραφική του προσπάθεια, τόνισε ότι το μυθιστόρημα το ολοκλήρωσε σε διάστημα 2 χρόνων, πρόσθεσε ακόμη ότι αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας ενώ δεν παρέλειψε να τονίσει ότι είναι επίκαιρο και σύγχρονο.  Επόμενη παρουσίαση για το «Πλεκτάνη εξ αίματος» στην Αλεξάνδρεια.

Λίγα λόγια για το έργο.

Ένας αυταρχικός πατέρας. Μια απρόβλεπτη εγκυμοσύνη. Μια άστοργη λύση για την αποφυγή του κοινωνικού στιγματισμού… Η περιπετειώδης πορεία της Μελίνας που, παρά τις πληγές του παρελθόντος, γυρίζει με αισιοδοξία τις νέες σελίδες της ζωής της σε έναν ξένο τόπο. Ώσπου… το παρελθόν επιστρέφει δριμύτερο για να πάρει το αίμα του πίσω. Κι όταν αναζητείται η δικαίωση, η προσφυγή σε μια «πλεκτάνη» μοιάζει ως η μόνη ενδεδειγμένη λύση, ώστε να πληρώσουν κάποιοι τις αδίστακτες πράξεις τους. Θα γίνει το εφαλτήριο για μια μεγάλη αναμέτρηση με ανάλγητους κι επικίνδυνους ανθρώπους.

Αποτελεί ωστόσο η εκδίκηση το σωστό τρόπο αντίδρασης για τον άνθρωπο; Μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο που να σβήνει μεμιάς τις παλιές πληγές της καρδιάς ή είναι ένας δρόμος που οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα; Είναι άραγε όλα όπως φαίνονται ή πίσω από την επιφάνεια κρύβονται σκοτεινότερα σχέδια;

Η «Πλεκτάνη εξ αίματος» αποτελεί μια σπουδή στις ανθρώπινες σχέσεις, δοκιμάζοντας παράλληλα με ρεαλισμό χαρακτήρες και προθέσεις. Μέσα από τις εμπειρίες της ηρωίδας Μελίνας, εξετάζεται το διαχρονικό δίλημμα αν ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να συγχωρεί σε βάθος ή αν πρέπει να παίρνει το νόμο στα χέρια του.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Αλέξανδρος Ακριτίδης γεννήθηκε το 1975 στην Καλαμάτα και μεγάλωσε στη Μελίκη Ημαθίας, απ’ όπου και κατάγεται, ενώ έχει ρίζες και από τα Πλατανάκια Σερρών. Είναι στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Το 2010 δημιούργησε την, καταξιωμένη στο χώρο της, ιστοσελίδα apostaktirio.gr, η οποία έχει ως κύριο άξονα τη διάδοση της Λογοτεχνίας και των Τεχνών γενικότερα. Το 2012 έλαβε το πτυχίο του από το Τμήμα Ελληνικού Πολιτισμού της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ε.Α.Π. Ζει με τη σύζυγό του και τα δυο τους παιδιά στην κωμόπολη της Μελίκης Ημαθίας, στην οποία ασκεί τα καθήκοντα του Προέδρου μετά τις Δημοτικές εκλογές του 2014.

 Τα πρώτα βιβλία του Αλέξανδρου Ακριτίδη, η ποιητική συλλογή «Λέξεις που ψάχνουν για φτερά» (2005) και η συλλογή διηγημάτων «Αλαργινή ηχώ» (2007), εκδόθηκαν από τις Εκδόσεις Α. Αλτιντζής. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα «Η πυξίδα των ονείρων» (2011) και «Χίλιοι τρόποι να πεθάνεις» (2014), από τις Εκδόσεις Ιβίσκος. Το πέμπτο του βιβλίο, «Της ζήσης χαρμολύπες» (2016), κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων και απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Συλλογής Διηγημάτων από το Πετρίδειο Ίδρυμα της Κύπρου. Ο διαγωνισμός αφορούσε έργα Κύπριων και Ελλαδιτών συγγραφέων, που εκδόθηκαν το 2016.

Διηγήματα και ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, Μαλλιάρης Παιδεία, Εμπειρία Εκδοτική, Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας, Υδρόγειος, Noble House, Ίανθος, Πανεπιστήμιο Ελεύθερης Επιμόρφωσης Δήμου Χορτιάτη, Θρακικός Οιωνός, Βεργίνα κ.ά.

Τα διηγήματά του «Το ματωμένο βουνό» και «Ο θησαυρός» ανέβηκαν ως θεατρικά έργα από το 6ο Διαπολιτισμικό Δημοτικό Σχολείο Κορδελιού Θεσσαλονίκης, συμμετέχοντας στους πανελλήνιους Θεατρικούς Μαθητικούς Αγώνες «Ακτίς Ονείρου» το 2015 και το 2017 αντίστοιχα. Το πρώτο απέσπασε Βραβείο Καλύτερης Θεατρικής Ερμηνείας και το δεύτερο, Βραβείο Καλύτερης Συλλογικής Προσπάθειας.

Δείτε το βίντεο:

Φώτο:

Την αίθουσα του Δημοτικού Αμφιθέατρου Πλατέος, κατέκλυσε πλήθος κόσμου το απόγευμα του Σαββάτου 5 Μαΐου, για να παρακολουθήσει την μοναδική μουσικοχορευτική παράσταση “Παίξε-Γέλασε”, που παρουσίασαν τα παιδικά τμήματα του Πολιτιστικού Συλλόγου “Εστία” Ρουμλουκιωτών υπό την αιγίδα της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Αλεξάνδρεας.

Αφιερωμένη στα παιδικά παιχνίδια του παρελθόντος, η αποψινή παράσταση  ταξίδεψε το κοινό στα ανέμελα παιδικά χρόνια και ξύπνησε γλυκιές αναμνήσεις. Σε εκείνα τα χρόνια που το παιχνίδι και το γέλιο ήταν πηγή ζωής.

Παρουσιάστηκαν τα παιχνίδια της ελληνικής παράδοσης που οι περισσότεροι από εμάς παίξαμε στις γειτονιές, ζηλέψαμε στις βιτρίνες των καταστημάτων, αλλά και ακόμη παλαιότερα παιχνίδια γεμάτα σύμβολα και μαγικά στοιχεία.

Οι μικροί χορευτές της Εστίας Ρουμλουκιωτών ντυμένοι με τις πανέμορφες παραδοσιακές φορεσιές τους και ρούχα παλιάς εποχής, ξεδίπλωσαν το υποκριτικό και χορευτικό τους ταλέντο στην σκηνή, ενθουσιάσαν το κοινό και καταχειροκροτήθηκαν. Τα σκηνικά, η μουσική πλαισίωση, οι παραδοσιακοί χοροί και οι ερμηνείες των μικρών παιδιών ήταν όλα εξαιρετικά..

Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους τους συντελεστές, τα μέλη της Εστίας Ρουμλουκιωτών και ιδιαιτέρως στα ίδια τα παιδιά για την αξιόλογη προσπάθεια που κατέβαλλαν.

Δείτε φωτογραφίες και βίντεο από την παράσταση στο πλούσιο ρεπορτάζ που ακολουθεί:

Δείτε το βίντεο:

Φώτο: