Πήρα την πρωτοβουλία να επισκεφτώ, σήμερα εδώ, στο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης, τον Δήμαρχο, τον Γιάννη Μπουτάρη, προκειμένου να του εκφράσω την αμέριστη συμπαράστασή μου και τη στήριξή μου μετά από τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε πριν από κάποιες ημέρες, το προηγούμενο Σάββατο, από οργανωμένες δυνάμεις της ακροδεξιάς στην παραλία της Θεσσαλονίκης.
Θέλω να επισημάνω ότι δεν πρόκειται για ένα τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικό. Αλλά, πρόκειται για μια σχεδιασμένη και οργανωμένη επίθεση. Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν είχε προηγούμενα με αυτούς τους ανθρώπους που του επιτέθηκαν. Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν πήγε για πρώτη φορά σε αυτή την εκδήλωση για να τιμήσει τον Ποντιακό Ελληνισμό, την ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Πηγαίνει κάθε χρόνο. Αλλά αυτή τη φορά κάποιοι είχαν σχεδιάσει – αυτό ήταν απολύτως φανερό και από τα βίντεο που έχουμε στη διάθεσή μας – να του επιτεθούν, όχι απλά να τον προπηλακίσουν, αλλά να του επιτεθούν βίαια, με στόχο ακόμα και να τον δολοφονήσουν. Και την ίδια στιγμή που το οργανωμένο αυτό σχέδιο εξελισσόταν, κάποια πολιτικά πρόσωπα συνέχιζαν μπροστά στις κάμερες να στρώνουν το χαλί σε αυτόν τον εσμό της ακροδεξιάς και να δημιουργούν το πολιτικό υπόβαθρο δικαιολόγησης των αποτρόπαιων πράξεών τους.
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει μια μακρά παράδοση. Έχει μια μακρά παράδοση αγώνων και υπεράσπισης της Δημοκρατίας, αλλά έχει και μια μακρά παράδοση ενός μαύρου μετώπου, που παλιότερα το αποκαλούσαμε «παρακράτος». Ενός μετώπου εθνικισμού, ρατσισμού, μισαλλοδοξίας.
Ο Γιάννης Μπουτάρης, είναι ένας Δήμαρχος που ανέλαβε πριν από μερικά χρόνια τη δημαρχία μιας πόλης, η οποία ήταν βυθισμένη στη διαφθορά, στα σκάνδαλα, στα χρέη και κατάφερε -μπορεί να διαφωνεί κανείς μαζί του πολιτικά σε πολλά πράγματα- όμως πρέπει να του πιστώσουμε ότι κατάφερε να έχει σήμερα μια πόλη που παλεύει να λύσει τα προβλήματά της. Μια πόλη ανοιχτή, μια πόλη δημοκρατική. Και η Θεσσαλονίκη πρέπει να μείνει μια πόλη δημοκρατική.
Άκουσα τον Δήμαρχο στο Δημοτικό Συμβούλιο, την προηγούμενη εβδομάδα, να λέει ότι σκοπεύει να φτάσει τα 100 και σκοπεύει να είναι για πολλά χρόνια Δήμαρχος. Εγώ σήμερα τον ενεθάρρυνα να συνεχίσει. Είτε θέλει, είτε όχι, συμβολίζει αυτόν τον αγώνα, που δεν είναι ένας αγώνας ενός κόμματος, αλλά είναι ένας αγώνας κάθε δημοκρατικού πολίτη για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας.
Με αυτή την έννοια, τον ενθάρρυνα να μπει μπροστά. Και επειδή το μαύρο μέτωπο νικιέται πολιτικά και στην κάλπη, να μπει μπροστά, ηγούμενος ενός ευρύτερου δημοκρατικού προοδευτικού μετώπου, ώστε η Θεσσαλονίκη να μη γυρίσει πίσω. Η Θεσσαλονίκη να παραμείνει μια πόλη ανοιχτή και δημοκρατική.
Είχαμε, βεβαίως, την ευκαιρία να συζητήσουμε και μια σειρά από άλλα θέματα, που αφορούν τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών της Θεσσαλονίκης. Όμως, εγώ, θέλω να μείνω σε αυτά, διότι η παρουσία μου έχει και έναν συμβολισμό, αλλά και μια ουσία: Η ουσία είναι η στήριξη που παρέχω στην προσπάθεια του Δημάρχου να υπερασπιστεί τις δημοκρατικές παραδόσεις αυτής της πόλης για λογαριασμό όλων των προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων του τόπου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τον Οκτώβριο του 2019 θα ψηφίσουμε και για Πρωθυπουργό και για Δήμαρχο;
ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Έχω επανειλημμένως τοποθετηθεί για το θέμα που με ρωτάτε, το θέμα των εκλογών. Νομίζω ότι, κατ’ αρχάς, θεσμικά έχουμε ήδη λάβει την απόφαση να πάρουμε την πρωτοβουλία να απεμπλακούν οι αυτοδιοικητικές εκλογές από τις ευρωπαϊκές εκλογές. Από εκεί και πέρα, γνωρίζετε ότι η θητεία της παρούσας κυβέρνησης ολοκληρώνεται το φθινόπωρο του 2019. Έχω πολλάκις τοποθετεί γι’ αυτό. Με την ευκαιρία του ερωτήματός σας, να το επαναλάβω: Τρία χρόνια τώρα παλεύω και παλεύουμε για να βγει η χώρα από τα μνημόνια. Και με το που θα βγει η χώρα από τα μνημόνια θα έχουμε μπροστά μας ως κυβέρνηση άλλον ένα χρόνο, με βάση τη συνταγματική μας θητεία, για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε ένα έργο, σε αυτό το πλαίσιο που έχουμε, βεβαίως, το δημοσιονομικό, αλλά ένα έργο, το οποίο δεν θα είναι στο πλαίσιο των συμφωνιών μας με τους εταίρους και της στενής πειθαρχίας και επιτροπείας, αλλά θα είναι οι δικές μας αποφάσεις, το δικό μας έργο. Θα έχουμε, λοιπόν, έναν χρόνο μπροστά μας γι’ αυτό. Θα έπρεπε να ήμουν ανόητος για να μην επιθυμώ να το ζήσω κι αυτό. Να είμαι ένας Πρωθυπουργός μιας χώρας που θα αποφασίζει μόνη της και όχι κάτω από την αυστηρή επιτροπεία. Τώρα, γιατί διαρκώς δυνάμεις της αντιπολίτευσης επιμένουν σε αυτό, είναι προφανές γιατί επιμένουν: Γιατί ο πεινασμένος, καρβέλια ονειρεύεται. Γνωρίζουν ότι εάν αυτό συμβεί, θα υποστούν, κατά πάσα πιθανότητα, μια ήττα δεινή και στις επόμενες εκλογές. Για αυτό θέλουν να μην προλάβει αυτή η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά, να διαχειριστούμε τη χώρα σε καθεστώς ελευθερίας και μη μνημονιακής επιτροπείας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν εξελίξεις στο Σκοπιανό;
ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Βρισκόμαστε σε μια διαπραγμάτευση, η οποία είναι ευαίσθητη, είναι κρίσιμη, έχουν γίνει βήματα μπροστά. Εμείς, προχωράμε, υπερασπιζόμενοι μια εθνική θέση. Και μιας και βρίσκομαι εδώ στη Θεσσαλονίκη, στη Μακεδονία, να το πω κι αυτό. Διότι ακούω ορισμένους να λένε «μην παραδώσετε». Εδώ εμείς επιδιώκουμε να πάρουμε πίσω κάτι, όχι να παραδώσουμε κάτι, το οποίο εδώ και 70 χρόνια έχει παραδοθεί από άλλους, όχι από εμάς. Οι βόρειοι γείτονές μας, εδώ και πάνω από 70 χρόνια, έχουν μια κρατική οντότητα, είτε στο πλαίσιο της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας, είτε ως αυτόνομο κράτος αργότερα μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, που λέγονται Μακεδονία. Και φέρουν ένα όνομα, το οποίο, χωρίς κανέναν άλλον προσδιορισμό, είναι ένα όνομα που παραπέμπει στον αρχαίο ελληνικό κόσμο και στη βαριά πολιτισμική κληρονομιά της ελληνικής Μακεδονίας. Αυτό πάμε να πάρουμε πίσω. Δεν είναι εύκολο. Κάποιοι ανόητοι λένε «πάτε να δώσετε». Πάμε να πάρουμε, δεν πάμε να δώσουμε. Και πάμε να συμφωνήσουμε και με τους γείτονές μας, που βεβαίως, αυτό είναι το οξύμωρο, ότι έχουν μια κρατική οντότητα που επί εβδομήντα χρόνια λέγεται Μακεδονία, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο και την ιστορική αυτή διαδρομή. Έχουν ρίζες σλάβικες και αλβανικές. Και το παραδέχονται οι άνθρωποι. Άρα, λοιπόν, το να κερδίσουμε έναν προσδιορισμό μπροστά από το όνομα Μακεδονία, είναι μια μεγάλη νίκη. Και ακόμη μεγαλύτερη να συμφωνήσουμε ότι άλλο πράγμα η δική μας Μακεδονία, που έρχεται από τη μακρά παράδοση του αρχαίου ελληνικού κόσμου και άλλο η δική τους παράδοση και το δικό τους πολιτισμικό πρόσημο. Δεν το αγνοούμε, δε θεωρούμε ότι δεν υπάρχει. Θεωρούμε, όμως, ότι είναι δύο διαφορετικά πράγματα και θεωρούμε ότι είναι καιρός να συνυπάρχουμε, να συνεργαζόμαστε και να ζούμε ειρηνικά προς όφελος της περιοχής μας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
