Αρχική Blog Σελίδα 1507

Αύριο στις 10:00, η ορκωμοσία των νέων μελών του κυβερνητικού σχήματος – Στις 12:00 συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραστεί, αύριο Δευτέρα 30 Ιουνίου στις 10:00, στην ορκωμοσία των νέων μελών του κυβερνητικού σχήματος, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα, στο Προεδρικό Μέγαρο.

Στις 12.00 θα συνεδριάσει υπό τον πρωθυπουργό, στο Μέγαρο Μαξίμου, το υπουργικό συμβούλιο.

Τα θέματα της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου είναι:

– Παρουσίαση από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Επικρατείας Κωστή Χατζηδάκη και τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου των νέων ευρωπαϊκών προγραμμάτων για το περιβάλλον, την ανάπτυξη, την καθημερινότητα και την κοινωνική συνοχή.

– Παρουσίαση από τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου της Εθνικής Στρατηγικής για την Τεχνητή Νοημοσύνη.

– Παρουσίαση από την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως και τον υφυπουργό Κώστα Καραγκούνη του νομοσχεδίου «Δίκαιη εργασία για όλους – Απλοποίηση της νομοθεσίας – Στήριξη στον εργαζόμενο – Προστασία στην πράξη».

– Παρουσίαση από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Χρίστο Δήμα του νομοσχεδίου για την αναδιοργάνωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.

 – Παρουσίαση από τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη του νομοσχεδίου για την ενίσχυση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυρ. Μητσοτάκης: Έγιναν σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, όμως αποτύχαμε

Με το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ ξεκινάει τον εβδομαδιαίο απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

   «Για να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι από εμένα δεν πρόκειται να ακούσετε κανένα συμψηφισμό με το παρελθόν -στη λογική “και οι άλλοι τα ίδια έκαναν”- που να δικαιολογεί αδράνεια για το παρόν και για το μέλλον. Γνωρίζω ότι μας εμπιστευτήκατε για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα και όχι για να τα διαιωνίσουμε. Όσο δύσκολη κι αν είναι η μάχη με το βαθύ κράτος. Όπως αποδεικνύεται, οι διαχρονικές αδυναμίες του ΟΠΕΚΕΠΕ επέτρεπαν πελατειακές συμπεριφορές ρουσφετολογικού χαρακτήρα. Δυστυχώς και από τη δική μας παράταξη. Έγιναν σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης. Όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Αποτύχαμε. Οι διάλογοι που έρχονται στο φως προκαλούν αγανάκτηση και οργή» σημειώνει ο πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι είναι η ώρα το απόστημα να σπάσει και ότι η απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει τον ΟΠΕΚΕΠΕ εντάσσοντας τις λειτουργίες του στην ΑΑΔΕ, αυτό καταδεικνύει.

   Ο πρωθυπουργός επισημαίνει ότι όποιος αποδεδειγμένα έλαβε ευρωπαϊκούς πόρους που δεν δικαιούται θα κληθεί να τους επιστρέψει. «Όσο για τις πολιτικές συμπεριφορές, ένα μόνο θα πω: αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ευρωπαϊκή δημοκρατία, δεν μπορούμε να ανεχόμαστε πρακτικές που παραπέμπουν, ή που δίνουν την εντύπωση ότι παραπέμπουν, σε συναλλαγές για λίγους σταυρούς. Κι αυτό αφορά όλο τον πολιτικό κόσμο που πρέπει, επιτέλους, να πει όχι στον παλαιοκομματισμό» υπογραμμίζει.

   Στην ανάρτησή του ο πρωθυπουργός αναφέρεται και στη σύνοδο του ΝΑΤΟ όπου αποφασίστηκε η δραστική αύξηση των αμυντικών δαπανών της Συμμαχίας σε ορίζοντα δεκαετίας. «Η Ελλάδα εξακολουθεί να δαπανά πάνω από το 3% του ΑΕΠ της για την άμυνα, παραμένοντας στον σκληρό πυρήνα των χωρών του ΝΑΤΟ που ξεπέρασαν τον στόχο του 2%, ακόμη και στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης» σημειώνει.

   Τέλος αναφερόμενος στα συμπεράσματα του ευρωπαϊκού συμβούλιου, τονίζει ότι η Ελλάδα πέτυχε σημαντικές διπλωματικές νίκες. «Οι “27” επαναλάβαμε ξεκάθαρα στα συμπεράσματά μας ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο. Τονίσαμε, επίσης, την ανάγκη συνεργασίας της Λιβύης με την ΕΕ, καθώς η αύξηση των μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη και η εργαλειοποίησή τους συνιστούν πρόκληση ασφαλείας που η Ευρώπη δεν μπορεί να αγνοήσει. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τους διακινητές να αποφασίζουν ποιος εισέρχεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση» σημειώνει.

   Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη

   Καλημέρα! Είμαστε εδώ όχι μόνο για να λέμε όσα καλά γίνονται, αλλά για να μιλάμε και για τα πιο δύσκολα. Να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και κυρίως, να δείχνουμε τι κάνουμε για να δώσουμε λύσεις. Γι’ αυτό και ξεκινώ τη σημερινή ανασκόπηση με το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Για να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι από εμένα δεν πρόκειται να ακούσετε κανένα συμψηφισμό με το παρελθόν -στη λογική «και οι άλλοι τα ίδια έκαναν»- που να δικαιολογεί αδράνεια για το παρόν και για το μέλλον.

   Γνωρίζω ότι μας εμπιστευτήκατε για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα και όχι για να τα διαιωνίσουμε. Όσο δύσκολη κι αν είναι η μάχη με το βαθύ κράτος. Όπως αποδεικνύεται, οι διαχρονικές αδυναμίες του ΟΠΕΚΕΠΕ επέτρεπαν πελατειακές συμπεριφορές ρουσφετολογικού χαρακτήρα. Δυστυχώς και από τη δική μας παράταξη. Έγιναν σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης. Όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Αποτύχαμε. Οι διάλογοι που έρχονται στο φως προκαλούν αγανάκτηση και οργή.

   Έφτασε, λοιπόν, η ώρα το απόστημα να σπάσει. Η απόφασή μας να καταργήσουμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ εντάσσοντας τις λειτουργίες του στην ΑΑΔΕ, αυτό καταδεικνύει. Έχουμε κάνει, άλλωστε, πολλές πετυχημένες μεταρρυθμίσεις σε κρίσιμους τομείς. Έτσι θα κάνουμε και τώρα, με την ίδια αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα.

   Όποιος αποδεδειγμένα έλαβε ευρωπαϊκούς πόρους που δεν δικαιούται θα κληθεί να τους επιστρέψει. Οι πολλοί αγρότες και κτηνοτρόφοι μας που μοχθούν και παράγουν ποιοτικά προϊόντα, αλλά και όλοι οι νομοταγείς πολίτες, δεν ανέχονται απατεώνες που δηλώνουν ανύπαρκτα βοσκοτόπια και κοπάδια, ούτε εκείνους που τους διευκόλυναν να το κάνουν.

   Όσο για τις πολιτικές συμπεριφορές, ένα μόνο θα πω: αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ευρωπαϊκή Δημοκρατία, δεν μπορούμε να ανεχόμαστε πρακτικές που παραπέμπουν, ή που δίνουν την εντύπωση ότι παραπέμπουν, σε συναλλαγές για λίγους σταυρούς. Κι αυτό αφορά όλο τον πολιτικό κόσμο που πρέπει, επιτέλους, να πει όχι στον παλαιοκομματισμό.

   Μία σύγχρονη και ψηφιακή Πολιτεία όπως την εκφράζει το gov.gr δεν ρωτάει τον πολίτη τι ψηφίζει και δεν προσδοκά κανένα αντάλλαγμα για να τον εξυπηρετήσει γρήγορα και πάντα σύμφωνα με τον νόμο. Αυτή, λοιπόν, η δίκαιη, ισότιμη και διαφανής αντίληψη πρέπει να διαπερνά τη λειτουργία κάθε κρατικού φορέα και την κουλτούρα κάθε κρατικού αξιωματούχου. Και να είστε βέβαιοι ότι έτσι θα γίνει. Ο αγώνας για ένα καλύτερο κράτος και ένα πολιτικό σύστημα που αποδίδει σεβασμό και αξιοπρέπεια σε κάθε πολίτη χωρίς κομματικά γυαλιά είναι διαρκής και αποτελεί για εμένα προσωπικά και όποιον θέλει να συμπορεύεται δίπλα μου αδιαπραγμάτευτο όρο.

   Συνεχίζω. Εβδομάδα κρίσιμων αποφάσεων για την εξωτερική πολιτική και την άμυνα αυτή που μας πέρασε. Στη Χάγη, αποφασίστηκε η δραστική αύξηση των αμυντικών δαπανών της Συμμαχίας σε ορίζοντα δεκαετίας. Η Ελλάδα εξακολουθεί να δαπανά πάνω από το 3% του ΑΕΠ της για την άμυνα, παραμένοντας στον σκληρό πυρήνα των χωρών του ΝΑΤΟ που ξεπέρασαν τον στόχο του 2%, ακόμη και στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Στις Βρυξέλλες, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πετύχαμε σημαντικές διπλωματικές νίκες. Οι «27» επαναλάβαμε ξεκάθαρα στα συμπεράσματά μας ότι το τουρκολιβυκό Μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο. Τονίσαμε, επίσης, την ανάγκη συνεργασίας της Λιβύης με την ΕΕ, καθώς η αύξηση των μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη και η εργαλειοποίησή τους συνιστούν πρόκληση ασφαλείας που η Ευρώπη δεν μπορεί να αγνοήσει. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τους διακινητές να αποφασίζουν ποιος εισέρχεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τέλος, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμπεριέλαβε την πρόταση της Ελλάδας που αφορά την αμυντική συνεργασία με τρίτες, «ομονοούσες» χώρες. Αυτές θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας της Ένωσης. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε συνεργασίες που αντιστρατεύονται τα στρατηγικά συμφέροντα της Ευρώπης.

   Στην κυβερνητική δραστηριότητα της εβδομάδας, ξεκινώ με τρία νέα από τον χώρο της δημόσιας υγείας. Είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ την ολοκαίνουργια πτέρυγα του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο ΚΑΤ, το μεγαλύτερο ορθοπαιδικό νοσοκομείο και κέντρο τραύματος στην Ελλάδα. Μια ανακαίνιση που ήταν απαραίτητη, αφού μόνο στα Επείγοντα του νοσοκομείου φτάνουν πάνω από 87.000 πολίτες/ασθενείς ετησίως και 110.000 στα Εξωτερικά Ιατρεία. Πρόκειται για έναν εντυπωσιακό μετασχηματισμό του ΤΕΠ σε μια υπερσύγχρονη μονάδα, τόσο ως προς τους χώρους όσο και σε ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό. Κάτι που σημαίνει αναβάθμιση της ικανότητάς του να διαχειρίζεται -με ταχύτητα και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα- επείγοντα περιστατικά κάθε βαρύτητας, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διεθνή πρότυπα. Να θυμίσω ότι την προηγούμενη πενταετία ο προϋπολογισμός του ΚΑΤ αυξήθηκε κατά σχεδόν 70% φτάνοντας τα 66,3 εκ. ευρώ πέρυσι. Εντός των επόμενων μηνών αναμένεται να ολοκληρωθούν οι εργασίες ανακαίνισης και αναβάθμισης σε άλλα 16 ΤΕΠ στην Αττική. Συνολικά έχουν διατεθεί 142 εκ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης για την κατασκευή, επέκταση, ανακαίνιση και εκσυγχρονισμό 63 ΤΕΠ σε όλη τη χώρα.

   Λίγο πιο βόρεια, στη Λάρισα, ένα έργο που περίμενε πάνω από 15 χρόνια, επιτέλους ξεκινά. Ξεκινούν, λοιπόν, οι εργασίες για τη δημιουργία της νέας πτέρυγας 8.600 τετραγωνικών μέτρων στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, δυναμικότητας 84 κλινών. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 14 εκ. ευρώ, με χρηματοδότηση από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και υπολογίζεται να ολοκληρωθεί το 2028.

   Στο μεταξύ, οι λίστες αναμονής στα «ψυχρά» χειρουργεία με αναμονή άνω των 4 μηνών -για παράδειγμα χειρουργεία καταρράκτη, αρθροπλαστική ισχύος και γονάτου- έχουν μειωθεί στο μισό: από 80.000 που ήταν το 2023, σήμερα έχουν περιοριστεί σε κάτω από 40.000. Θα μου πείτε, είναι λίγα 40.000; Προφανώς όχι. Όμως με την πλήρη λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων, θα μειώσουμε και άλλο τους χρόνους αναμονής. Εργαζόμαστε για ένα καλύτερο ΕΣΥ, για ένα πιο σύγχρονο και πιο ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας που παρέχει υπηρεσίες ποιότητας σε όλους τους πολίτες. Και τα όσα προανέφερα, είναι η απόδειξη.

   Πάμε στον τομέα της εργασίας τώρα και στα πραγματικά εντυπωσιακά αποτελέσματα από την εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας σε μεγάλους κλάδους της οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, φέτος τον Απρίλιο οι καταγεγραμμένες υπερωρίες σε όλους τους κλάδους εφαρμογής της Ψηφιακής Κάρτας εμφανίζονται αυξημένες κατά 78% συγκριτικά με τον Απρίλιο του 2024. Η πιο θεαματική άνοδος εντοπίζεται στον κλάδο του τουρισμού: 1.105%! Ναι, καλά διαβάσατε: χίλια εκατόν πέντε τοις εκατό, και ολογράφως. Προχωράμε, λοιπόν, στην επέκταση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας και σε άλλους τομείς: χονδρικό εμπόριο, επιχειρήσεις ενέργειας, στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, καθώς επίσης και σε διοικητικές και υποστηρικτικές δραστηριότητες στον τουρισμό. Σε πρώτη φάση θα είναι πιλοτικά, και από τον προσεχή Νοέμβριο πλήρως. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων που προστατεύονται από το μέτρο φτάνει τα 1,85 εκατομμύρια.

   Και επειδή κάθε εβδομάδα κάτι λέμε για τη ΔΥΠΑ, ας κάνουμε και ένα συγκεντρωτικό. Τα τελευταία 6 χρόνια πάνω από 645.000 συμπολίτες μας έχουν ωφεληθεί από προγράμματά της: 240.736 βρήκαν δουλειά, ενώ 402.967 παρακολούθησαν προγράμματα κατάρτισης. Μάλιστα, υπάρχουν και δράσεις του οργανισμού σχεδιασμένες για ειδικές κατηγορίες, όπως το πρόγραμμα για τη ΛΑΡΚΟ. Συνολικά 429 από τους 658 πρώην εργαζόμενους έχουν ήδη προσληφθεί σε Περιφέρειες, Δήμους, σε Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας ή σε υπηρεσίες Πανεπιστημίων. Η χρονική διάρκεια της επιδοτούμενης απασχόλησης είναι έως 24 μήνες για ωφελούμενους έως 54 ετών και έως 7 χρόνια για ωφελούμενους 55 ετών και άνω, με ακαθάριστες μηνιαίες αποδοχές 1.210 ευρώ. Ο προϋπολογισμός του συγκεκριμένου προγράμματος ανέρχεται σε 60 εκ. ευρώ.

   Συνεχίζω με τον χώρο της Δικαιοσύνης. Όπως σωστά έχει ειπωθεί, «δικαιοσύνη που απονέμεται με καθυστέρηση, τείνει να είναι μη δικαιοσύνη». Προχωράμε σε αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που στόχο έχουν να συμβάλουν στη σημαντική μείωση του χρόνου έκδοσης δικαστικών αποφάσεων για όλες τις αστικές υποθέσεις. Να γίνουμε κυριολεκτικά Ευρώπη, δηλαδή, στους χρόνους έκδοσης αποφάσεων. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον νέο ΚΠΔ, μια δικαστική απόφαση υποχρεωτικά θα πρέπει να εκδίδεται το αργότερο εντός 8 μηνών, ακόμη και για πολύπλοκα νομικά ζητήματα, και το αργότερο εντός 2 ετών η τελεσίδικη. Μέσα σε 1 μήνα θα πρέπει να εκδίδονται αποφάσεις για ασφαλιστικά μέτρα και σε 4 μήνες για υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας, όπως η αναγνώριση πατρότητας, η επικύρωση διαθήκης ή δικαστικής συμπαράστασης. Προβλέπεται για πρώτη φορά ότι η δικάσιμος σε όλες τις δίκες θα ορίζεται άμεσα σε συγκεκριμένη ημερομηνία με την κατάθεση του δικογράφου σε χρονικό διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τους 6 μήνες από την κατάθεση της αγωγής. Όλες οι προθεσμίες είναι δεσμευτικές και αν δεν τηρούνται, τότε προβλέπεται η ενημέρωση του Προέδρου του ΑΠ και του επιθεωρητή δικαστή για τους δικαστές που καθυστερούν την έκδοση αποφάσεων, ώστε η φυσική ηγεσία της Δικαιοσύνης να κρίνει εάν πρέπει να κινηθεί πειθαρχική διαδικασία.

   Καινοτομία του νέου Κώδικα είναι η θέσπιση υποχρέωσης του προϊστάμενου του δικαστηρίου να ενημερώνει τους διαδίκους για την ενδεχόμενη καθυστέρηση έκδοσης της απόφασης που τους αφορά. Η ρύθμιση αυτή, πρωτοποριακή σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δείχνει έμπρακτο σεβασμό προς τον πολίτη. Παράλληλα, καινοτομία για τα ελληνικά, αλλά τολμώ να πω και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αποτελεί ο ηλεκτρονικός φάκελος δικογραφίας για κάθε υπόθεση. Ο ηλεκτρονικός φάκελος θα αποδεσμεύσει πολύτιμο χρόνο για τους δικαστές και δικηγόρους και θα περιορίσει τα δικαστικά έξοδα για τους πολίτες. Για να μειωθεί περαιτέρω ο φόρτος εργασίας των δικαστηρίων, μεταφέρεται επιπλέον ύλη σε δικηγόρους (οι διαταγές πληρωμής και οι διαταγές απόδοσης μισθωμένων ακινήτων), ενώ η δημοσίευση των διαθηκών θα γίνεται από τους συμβολαιογράφους, γεγονός που θα αποφορτίσει τα δικαστήρια και θα περιορίσει δραστικά τον χρόνο δημοσίευσης από 300 ημέρες που απαιτούνται σήμερα στην Αθήνα, σε μόλις 7. Με τον νέο Κώδικα δίνεται οριστική λύση και στις ανακοπές κατά αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμών που έχουν προσδιορισθεί να δικαστούν έως το 2036! Οι υποθέσεις αυτές, μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας που δημιουργείται στο πρότυπο του νόμου για τα υπερχρεωμένα, θα επαναπροσδιοριστούν, και οι αποφάσεις θα εκδοθούν το αργότερο σε 3 έτη από την εφαρμογή του νόμου. Ο νέος Κώδικας θα ισχύσει από το νέο δικαστικό έτος, δηλαδή από 16 Σεπτεμβρίου.

   Μεγάλη βαρύτητα αποδίδω προσωπικά στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας που ξεκίνησε να συζητείται στη Βουλή, καθώς αφορά τους ανηλίκους και συγκεκριμένα την προστασία τους από το αλκοόλ και τα διάφορα προϊόντα καπνού. Με το νέο νομοσχέδιο, απαγορεύεται ρητά η πώληση και διάθεση αυτών των προϊόντων σε ανηλίκους, είτε σε χώρους διασκέδασης, είτε από σούπερ μάρκετ και περίπτερα. Δημιουργείται, επίσης, ηλεκτρονικό μητρώο σημείων πώλησης και υπευθύνων καταστημάτων, ώστε να γνωρίζουμε με ακρίβεια ποιος πουλάει τι και πού γίνεται τι. Οι πωλητές υποχρεούνται να ζητούν στοιχεία ταυτότητας και ο έλεγχος θα γίνεται μέσω του νέου ψηφιακού εργαλείου «Kids Wallet». Οι κυρώσεις αυστηροποιούνται σημαντικά, από βαριά πρόστιμα έως και αφαίρεση άδειας λειτουργίας. Ακόμη και για τις ιδιωτικές εκδηλώσεις όπου συμμετέχουν ανήλικοι, θα υπάρχει υποχρέωση γνωστοποίησής τους μέσω πλατφόρμας στις αρμόδιες Αρχές.

   Το επόμενο θέμα έχει να κάνει με την ασφάλεια στην καθημερινότητα του πολίτη που μετακινείται με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Το 2021 είχαμε θέσει σε εφαρμογή το Σχέδιο «Αριάδνη» για την ενίσχυση της ασφάλειας των επιβατών στο Μετρό και στον ΗΣΑΠ, με πεζές περιπολίες αστυνομικών μέσα σε συρμούς και λεωφορεία, αστυνομική παρουσία στους σταθμούς και εποχούμενες περιπολίες παράλληλα με τα δρομολόγια. Δώσαμε έμφαση στις περιοχές όπου τα ποσοστά παραβατικότητας παραμένουν υψηλά. Το σχέδιο δοκιμάστηκε στην πράξη και αξιολογήθηκε θετικά. Έτσι, από τον Φεβρουάριο του 2025 υλοποιούμε τη δεύτερη φάση της «Αριάδνης», επεκτείνοντας την καθημερινή παρουσία αστυνομικών στο Τραμ, τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο και τα αστικά λεωφορεία. Μόνο το τελευταίο 4μηνο πραγματοποιήθηκαν σχεδόν 55.000 έλεγχοι και έγιναν 900 συλλήψεις για διάφορα αδικήματα. Και επειδή ακριβώς το σχέδιο αποδίδει, στους 220 αστυνομικούς που περιπολούσαν μέχρι τώρα στα πέντε ΜΜΜ, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προσθέτει άλλους 50.

   Η ενίσχυση της ασφάλειας όμως, για να περάσω και στο επόμενο θέμα, δεν περιορίζεται μόνο στις μετακινήσεις. Στο κέντρο της Αθήνας αντιμετωπίζουμε ένα πολυδιάστατο πρόβλημα που συνδυάζει αστεγία, εξάρτηση, παραβατικότητα και, το κυριότερο, δράση οργανωμένων κυκλωμάτων που εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Δεν είναι όλα αυτά το ίδιο. Δεν τα αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Ξεχωρίζουμε τον άνθρωπο που έχει ανάγκη από εκείνον που τον χρησιμοποιεί. Και δρούμε με σχέδιο: με δομές φιλοξενίας, με άμεση ιατρική φροντίδα, με εποπτευόμενη χρήση, με στόχο την πρόσβαση σε θεραπεία και την κοινωνική επανένταξη. Ταυτόχρονα, είμαστε απολύτως ξεκάθαροι: απέναντι στα δίκτυα διακίνησης και εκμετάλλευσης δεν υπάρχει καμία ανοχή. Το μήνυμα είναι σαφές: δεν υπάρχουν άβατα.

   Για ένα άλλο, μεγαλύτερο σχέδιό μας, το νέο Σχέδιο Δράσης 2025-2030 για τη Μεταρρύθμιση και τον Εκσυγχρονισμό του Σωφρονιστικού Συστήματος, ενημερώσαμε την αρμόδια Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά την πρόσφατη επίσκεψη μελών της στην Αθήνα. Λάβαμε μάλιστα θετικά σχόλια για τη φιλοδοξία και την ισχυρή δέσμευση που χαρακτηρίζει το σχέδιό μας για καταστήματα κράτησης και σωφρονισμού που θα είναι σύγχρονα, ασφαλή και με ανθρώπινες συνθήκες για τους κρατούμενους και ειδικά τις πιο ευάλωτες ομάδες εξ αυτών, όπως είναι οι ανήλικοι. Πρόκειται για ένα πλέγμα παρεμβάσεων, τόσο βραχυπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων, που αφορούν συνολικά τη λειτουργία των φυλακών: από τις συνθήκες διαβίωσης και την υγειονομική φροντίδα των κρατουμένων, μέχρι τις εργασιακές συνθήκες του προσωπικού. Το σχέδιο περιλαμβάνει, επίσης, τη συντήρηση των υφιστάμενων υποδομών, αλλά και την κατασκευή οκτώ νέων σωφρονιστικών καταστημάτων σε όλη τη χώρα, τα οποία θα αυξήσουν τη συνολική χωρητικότητα του συστήματος κατά περίπου 4.000 θέσεις έως το 2030. Η Επιτροπή ενημερώθηκε, ακόμα, για τις εναλλακτικές μορφές έκτισης ποινής που εφαρμόζουμε, όπως το «βραχιολάκι», αναγνωρίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην κατεύθυνση της υλοποίησης των συστάσεων για μεταρρύθμιση του συστήματος των φυλακών.

   Άφησα για το τέλος μια είδηση που, κυριολεκτικά, μας πάει πιο ψηλά από ποτέ! Για πρώτη φορά η χώρα μας κάνει την παρουσία της στο διάστημα με τον κυβοδορυφόρο DUTHSAT-2, ο οποίος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από ερευνητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με την υποστήριξη του Ερευνητικού Κέντρου «Αθηνά» και των ελληνικών εταιρειών Space Asics και Prisma Electronics SA. Η εκτόξευσή του έγινε με επιτυχία από τη βάση Vandenberg των ΗΠΑ και είναι η πρώτη από τις σχετικά πιο μικρές και ερευνητικές διαστημικές αποστολές του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων. Ο δορυφόρος θα συγκεντρώνει εικόνες και μετρήσεις, οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν για την παροχή πληροφοριών σχετικά με την υγρασία του εδάφους, καθώς και για τη ρύπανση της θάλασσας. Ευχόμαστε η επιτυχία αυτή να είναι μόνο η αρχή και να ακολουθήσουν και άλλες!

   Αυτά για σήμερα, και γι’ αυτόν τον μήνα. Πριν κλείσουμε, μια σημαντική υπενθύμιση: σήμερα, ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι εξαιρετικά υψηλός (κατηγορία 5) σε πολλές περιοχές: Αττική, Κύθηρα, Εύβοια, Λακωνία, Κρήτη, Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία. Ας είμαστε όλοι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Με λίγη προσοχή, μπορούμε να προστατεύσουμε ανθρώπινες ζωές, το περιβάλλον και τον τόπο μας. Καλή σας ημέρα!

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο χάρτης δικαιωμάτων του αεροπορικού επιβάτη

Οι απώλειες των αποσκευών, οι καθυστερημένες και ακυρωμένες πτήσεις,  δυστυχώς, μπορούν να προκαλέσουν πολλή ταλαιπωρία και άγχος και να «χαλάσουν» τις διακοπές μας. Όσοι ετοιμαζόμαστε να ταξιδέψουμε ή να κλείσουμε το επόμενο αεροπορικό ταξίδι μας χρήσιμο είναι να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας.

Ενόψει της αυξημένης κινητικότητας, η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας, δίνει μια σειρά πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματα των ταξιδιωτών.

Πότε ισχύουν τα δικαιώματά μας:

Τα δικαιώματά, ισχύουν σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ε.Ε., μόνο εάν:

Η πτήση εκτελείται από και προς χώρα κράτος μέλος της Ε.Ε., από αερομεταφορέα οποιασδήποτε χώρας, εντός ή εκτός Ε.Ε.

Η πτήση εκτελείται από τρίτη χώρα, εκτός Ε.Ε., προς χώρα της Ε.Ε., από αερομεταφορέα χώρας της Ε.Ε.

Η πτήση εκτελείται από χώρα της Ε.Ε., προς τρίτη χώρα εκτός Ε.Ε., από αερομεταφορέα χώρας εντός ή εκτός Ε.Ε.

Ως χώρες της Ε.Ε. θεωρούνται τα 28 κράτη μέλη, καθώς και η Ισλανδία, η Ελβετία και η Νορβηγία.

‘Αρνηση επιβίβασης

Στην περίπτωση που η αεροπορική εταιρεία αρνείται την επιβίβασή μας  στο αεροσκάφος, λόγω υπεράριθμων επιβατών ή για λόγους ασφάλειας, η εταιρεία αναζητεί αρχικά επιβάτες – εθελοντές, διατεθειμένους να παραιτηθούν από τις κρατήσεις τους, με αντάλλαγμα κάποιο όφελος, υπό όρους που θα συμφωνηθούν μεταξύ ενδιαφερόμενου επιβάτη και εταιρείας. Εάν δεν παρουσιαστεί αρκετός αριθμός εθελοντών, έτσι ώστε να επιτραπεί στους εναπομένοντες επιβάτες με κρατήσεις να επιβιβασθούν στο αεροσκάφος, η εταιρεία μπορεί να αρνηθεί την επιβίβαση μας. Σε αυτή την περίπτωση, δικαιούμαστε:

Aποζημίωση, η οποία κυμαίνεται από 250 ευρώ έως 600 ευρώ, και συγκεκριμένα:

250 ευρώ για όλες τις πτήσεις έως και 1.500 χλμ.,

400 ευρώ  για όλες τις πτήσεις μεταξύ κρατών μελών της Ε.Ε. άνω των 1.500 χλμ., και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1.500 και 3.500 χλμ.,

600 ευρώ  για όλες τις πτήσεις που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω δύο κατηγορίες.

Η αποζημίωση μπορεί να μειωθεί κατά 50%, εάν προσφέρεται μεταφορά στον προορισμό μας με άλλη πτήση και φτάσουμε με καθυστέρηση:

2 ωρών για όλες τις πτήσεις έως και 1.500 χλμ.,

3 ωρών για όλες τις πτήσεις μεταξύ κρατών μελών της Ε.Ε. άνω των 1.500 χλμ. και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1.500 και 3.500 χλμ.,

4 ωρών για όλες τις πτήσεις που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω 2 κατηγορίες.

Η αεροπορική εταιρεία, οφείλει επίσης, να μας  προσφέρει κατ’ επιλογή, τις παρακάτω δυνατότητες:

την επιστροφή του πλήρους αντιτίμου του εισιτηρίου , εντός 7 ημερών, για το μέρος του ταξιδιού που δεν πραγματοποιήθηκε και για το μέρος του ταξιδιού που ήδη πραγματοποιήθηκε, εφόσον η πτήση δεν εξυπηρετεί πλέον κανένα σκοπό, σε σχέση με το αρχικό σχέδιο, καθώς επίσης και πτήση επιστροφής στο αρχικό σημείο αναχώρησης, το νωρίτερο δυνατό.

τη μεταφορά στον τελικό προορισμό, με την νωρίτερη δυνατή πτήση, με συγκρίσιμους όρους μεταφοράς,

τη μεταφορά στον τελικό προορισμό, άλλη ημέρα που μας εξυπηρετεί, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων, με συγκρίσιμους όρους μεταφοράς.

Ωστόσο, αν επιλέξουμε μια από τις 3 παραπάνω δυνατότητες, χάνεται το δικαίωμά για τις υπόλοιπες.

Για όσο χρόνο διαρκεί η αναμονή, δικαιούμαστε επιπρόσθετες παροχές από την εταιρεία, όπως:

δωρεάν γεύματα και αναψυκτικά ανάλογα του χρόνου αναμονής,

διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο, όταν είναι αναγκαία η παραμονή  για μία ή περισσότερες νύκτες, ή για διάστημα μεγαλύτερο από αυτό που σχεδιάζαμε,

μεταφορά μεταξύ αεροδρομίου και καταλύματος,

δυνατότητα πραγματοποίησης τηλεφωνημάτων ή αποστολής μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail).

Καθυστέρηση πτήσης

Η καθυστέρηση, θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με εκτίμηση της εταιρείας, μεγαλύτερη των 2 ωρών. Διακρίνεται σε 3 περιπτώσεις και συγκεκριμένα:

2 ώρες ή περισσότερο για όλες τις πτήσεις έως 1.500 χλμ.,

3 ώρες ή περισσότερο για πτήσεις εντός Ε.Ε. άνω των 1.500 χλμ. και για όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1.500 χλμ. και 3.500 χλμ.,

4 ώρες ή περισσότερο για τις υπόλοιπες πτήσεις, που δεν εμπίπτουν στις 2 προηγούμενες κατηγορίες.

Για όσο χρόνο διαρκεί η αναμονή, δικαιούμαστε και σε αυτήν την περίπτωση  επιπρόσθετες παροχές από την εταιρεία, όπως:  δωρεάν γεύματα  και αναψυκτικά ανάλογα του χρόνου αναμονής, διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο, μεταφορά μεταξύ αεροδρομίου και καταλύματος κλπ

Όταν η καθυστέρηση φτάνει ή ξεπερνά τις 5 ώρες, έχουμε  δικαίωμα να ζητήσουμε την επιστροφή του αντιτίμου του εισιτηρίου, στην περίπτωση που αποφασίσουμε  ότι δεν θέλουμε να πετάξουμε έστω και καθυστερημένα

Ματαίωση πτήσης

Σε περίπτωση ματαίωσης της πτήσης, δικαιούμαστε κατ΄ επιλογή:

την επιστροφή του πλήρους αντιτίμου του εισιτηρίου, εντός 7 ημερών, για το μέρος του ταξιδιού που δεν πραγματοποιήθηκε και για το μέρος του ταξιδιού που ήδη πραγματοποιήθηκε, εφόσον η πτήση δεν εξυπηρετεί πλέον κανένα σκοπό σε σχέση με το αρχικό σας σχέδιο, καθώς επίσης και πτήση επιστροφής στο αρχικό σημείο αναχώρησης, το νωρίτερο δυνατό.

τη μεταφορά στον τελικό προορισμό, με την νωρίτερη δυνατή πτήση, με συγκρίσιμους όρους μεταφοράς,

τη μεταφορά στον τελικό προορισμό, άλλη ημέρα που σας εξυπηρετεί, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων, με συγκρίσιμους όρους μεταφοράς.

Αν όμως  επιλέξουμε μια από τις 3 παραπάνω δυνατότητες, χάνεται το δικαίωμά για τις υπόλοιπες.

αποζημίωση, η οποία κυμαίνεται από 250 ευρώ  έως 600 ευρώ, και συγκεκριμένα:

250 ευρώ για όλες τις πτήσεις έως και 1.500 χλμ.,

400 ευρώ για όλες τις πτήσεις μεταξύ κρατών μελών της Ε.Ε. άνω των 1.500 χλμ., και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1.500 και 3.500 χλμ.,

600 ευρώ για όλες τις πτήσεις που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω δύο κατηγορίες.

Η αποζημίωση μπορεί να μειωθεί κατά 50%, εάν προσφέρεται μεταφορά στον προορισμό μας με άλλη πτήση και φτάσουμε με καθυστέρηση:

2 ωρών για όλες τις πτήσεις έως και 1.500 χλμ.,

3 ωρών για όλες τις πτήσεις μεταξύ κρατών μελών της Ε.Ε. άνω των 1.500 χλμ. και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1.500 και 3.500 χλμ.,

4 ωρών για όλες τις πτήσεις που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω 2 κατηγορίες.

Για όσο χρόνο διαρκεί η αναμονή, δικαιούμαστε και εδώ  επιπρόσθετες παροχές από την εταιρεία, όπως: δωρεάν γεύματα  και αναψυκτικά ανάλογα του χρόνου αναμονής, διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο, μεταφορά μεταξύ αεροδρομίου και καταλύματος κλπ .

Δε δικαιούμαστε αποζημίωση, αν έχουμε πληροφορηθεί τη ματαίωση:

2 εβδομάδες τουλάχιστον πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης,

1 έως 2 εβδομάδες πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης, και  προσφέρεται μεταφορά με  εναλλακτική πτήση, με αναχώρηση το πολύ 2 ώρες νωρίτερα

από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης και άφιξη το πολύ 4 ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα άφιξης, λιγότερο από 7 ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης, και  προσφέρεται μεταφορά με  άλλη πτήση, με αναχώρηση το πολύ 1 ώρα νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης και άφιξη το πολύ 2 ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα άφιξης.

Επίσης δεν δικαιούμαστε αποζημίωση εάν:

Η ματαίωση προκαλείται από έκτακτες περιστάσεις, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν

Φθορά ή απώλεια αποσκευών

Η αεροπορική εταιρεία με την οποία ταξιδεύουμε, είναι υπεύθυνη για οποιαδήποτε φθορά ή απώλεια των αποσκευών που έχουν περάσει από σχετικό έλεγχο, υπό τον όρο ότι το συμβάν που την προκάλεσε, σημειώθηκε επί του αεροσκάφους ή κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου, κατά την οποία οι αποσκευές ήταν υπό την ευθύνη της.

Στις περιπτώσεις αυτές, δικαιούμαστε  αποζημίωση, η οποία μπορεί να ανέρχεται έως το ποσό των 1.220 ευρώ. Εάν η ζημία προκλήθηκε εξαιτίας ελαττώματος ή ποιότητας της αποσκευής , δε δικαιούμαστε αποζημίωση. Στην περίπτωση χειραποσκευών, η αεροπορική εταιρεία είναι υπεύθυνη, εφόσον η ζημία προκληθεί από δική της υπαιτιότητα. Σε περίπτωση φθοράς αποσκευών που έχουν παραδοθεί κατά τον έλεγχο των εισιτηρίων, οφείλουμε να υποβάλουμε γραπτή καταγγελία στον αερομεταφορέα, εντός 7 ημερών, και σε περίπτωση καθυστέρησης, εντός 21 ημερών, από την ημέρα που λάβαμε τις αποσκευές .
Αν δε βρίσκουμε την βαλίτσα κατά την άφιξη  στο αεροδρόμιο προορισμού, τότε θα πρέπει να το αναφέρουμε αμέσως στο Γραφείο Απολεσθέντων του αεροδρομίου, όπου θα συμπληρώσουμε Δήλωση Απώλειας Αποσκευής, ώστε να ειδοποιηθούμε σε περίπτωση ανεύρεσής της.

Αν η αποσκευή μας δεν βρεθεί σε διάστημα 21 ημερών, θεωρείται χαμένη.

‘Ατομα με μειωμένη κινητικότητα/αναπηρία

Τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα/αναπηρία δικαιούνται φροντίδα, τόσο στο αεροδρόμιο, όσο και επί του αεροσκάφους. Προτιμότερο είναι, να ενημερωθεί  η αεροπορική εταιρεία για την ανάγκη αυτής της φροντίδας, τουλάχιστον 48 ώρες πριν από την δημοσιευμένη ώρα αναχώρησης. Ο αερομεταφορέας, οφείλει να διαβιβάσει τη σχετική πληροφορία στους φορείς διαχείρισης του αερολιμένα, τουλάχιστον 36 ώρες πριν τη δημοσιευμένη ώρα αναχώρησης.
Κατ’ αρχήν οι αερομεταφορείς, δεν αρνούνται λόγω αναπηρίας ή μειωμένης κινητικότητας την αποδοχή κράτησης για πτήση και την επιβίβαση σας στον αερολιμένα (υπό τον όρο ότι υπάρχει  έγκυρο εισιτήριο και κράτηση), εκτός εάν η μεταφορά είναι φυσικώς αδύνατη ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ασφάλειας. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει η αεροπορική εταιρεία, να προσφέρει αποδεκτή εναλλακτική λύση.
Σε περίπτωση άρνησης κράτησης ή επιβίβασης, αν είστε άτομο με μειωμένη κινητικότητα ή συνοδός-φροντιστής, η εταιρεία υποχρεούται εντός 5 εργάσιμων ημερών, να σας ενημερώσει γραπτώς για τους λόγους αυτής της άρνησης.
Αν δε γίνετε δεκτός προς επιβίβαση για τους παραπάνω λόγους, έχετε δικαίωμα να ζητήσετε επιστροφή χρημάτων ή μεταφορά με άλλη πτήση.

Για όλα τα παραπάνω δικαιώματα μπορούμε   να επικοινωνούμε με την Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας, υποβάλλοντας ερωτήματα, αναφορές ή καταγγελίες.  Στοιχεία  επικοινωνίας:

On line φόρμα υποβολής καταγγελίας: https://eeke.gr/epikinonia/kataggelies/

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: info@eeke.gr

Τηλ. :210-8817730

Ιστότοπος : www.eeke.gr

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σερβία: Κάπου 140.000 διαδηλωτές απαίτησαν εκλογές

Περίπου 140.000 διαδηλωτές, σύμφωνα με ανεξάρτητο οργανισμό, διαδήλωσαν χθες Σάββατο στην πρωτεύουσα της Σερβίας για να απαιτήσουν να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές, συνεχίζοντας να ασκούν πίεση στην κυβέρνηση, έπειτα από επτά και πλέον μήνες κινητοποιήσεων με πρωτοστατούντες φοιτητές, που κλονίζουν τη χώρα των Βαλκανίων.

«Θέλουμε εκλογές!», φώναζε το πλήθος που πλημμύρισε μετά τις 18:00 (τοπική ώρα· 19:00 ώρα Ελλάδας) τη μεγαλύτερη πλατεία του Βελιγραδίου και δρόμους γύρω από αυτή, ανεμίζοντας σερβικές σημαίες και κρατώντας πανό και πλακάτ με ονόματα σερβικών πόλεων και χωριών, διαπίστωσαν δημοσιογράφοι του AFP που βρίσκονταν επιτόπου.

Αργότερα ξέσπασαν επεισόδια ανάμεσα σε ομάδες νεαρών, ορισμένοι από τους οποίους πέταξαν καπνογόνα, και τις δυνάμεις επιβολής της τάξης, που έκαναν χρήση δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης. Οι ταραχές είναι σπάνιες από την αρχή του κινήματος.

Σε ανακοίνωση της αστυνομίας αναφέρεται πως στη συγκέντρωση συμμετείχαν κάπου 36.000 διαδηλωτές, όμως δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου και φωτογραφικό υλικό από τον αέρα δείχνει πλήθος πολύ μεγαλύτερο.

Σύμφωνα με προκαταρκτική καταμέτρηση ανεξάρτητου φορέα χθες βράδυ, διαδήλωσαν κάπου 140.000 πολίτες –πρόκειται επομένως για μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις από την εκδήλωση της αμφισβήτησης, έπειτα από εκείνη της 15ης Μαρτίου, στην οποία είχαν συμμετάσχει κάπου 300.000 άνθρωποι.

«Θα διαδηλώσουμε για ακόμη μια φορά και δεν θα μας σταματήσουν», είπε ο Στέφαν Ιβάκοβιτς, φοιτητής νομικής. «Θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις για όσο χρειαστεί ωσότου να ικανοποιηθούν οι διεκδικήσεις μας», πρόσθεσε.

Το κίνημα αυτό γεννήθηκε εξαιτίας της τραγωδίας της 1ης Νοεμβρίου 2024, όταν γείσο από μπετόν κατέρρευσε σε σιδηροδρομικό σταθμό της Νόβι Σαντ (βόρεια), στοιχίζοντας τη ζωή σε 16 ανθρώπους, ανάμεσά τους δυο παιδιά.

Οι φοιτητές γρήγορα τέθηκαν επικεφαλής. Αγανακτισμένοι για την απραξία της λαϊκιστικής κυβέρνησης του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς μετά το δυστύχημα, που αποδόθηκε στη βαθιά ριζωμένη διαφθορά, πρόβαλαν σειρά διεκδικήσεων, ιδίως να διενεργηθεί ανεξάρτητη έρευνα και, από τον Μάιο, να προκηρυχτούν πρόωρες εκλογές.

Οι φοιτητές ήθελαν με τη νέα χθεσινή διαδήλωση να δώσουν νέα ορμή στο κίνημα αυτό. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα υπέβαλαν δυο αιτήματα στον πρόεδρο: να διαλύσει το κοινοβούλιο και να φύγουν υποστηρικτές του που έχουν στήσει καταυλισμό μπροστά στην προεδρία από τη 12η Απριλίου.

Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς (εθνικιστική δεξιά) είχε, κατά το τελεσίγραφο που του απηύθυναν, προθεσμία μέχρι χθες στις 21:00 (22:00) να ικανοποιήσει τα αιτήματα αυτά.

Αφού εξέπνευσε η προθεσμία, φοιτητές διάβασαν στους διαδηλωτές το μήνυμα: «Λαέ της Σερβίας! Ο χρόνος τέλειωσε, αλλά όχι για εμάς (…) Αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο των φοιτητών. Σήμερα, απαιτούμε όλοι εκλογές», και «θα τα κερδίσουμε όλα».

Σε κείμενό τους που δημοσιοποίησαν αργότερα μέσω Instagram, οι φοιτητές αρνήθηκαν πως ευθύνονταν για τη βία όπως τους κατηγορούν οι αρχές, «οι οποίες έχουν στη διάθεσή τους όλα τα μέσα για την ικανοποίηση των διεκδικήσεων αλλά προτίμησαν να επιλέξουν τη βία και την καταστολή».

Εντείνοντας την ανησυχία πως θα ξεσπούσαν επεισόδια, ο πρόεδρος Βούτσιτς προειδοποίησε χθες το πρωί πως ανέμενε «βία» προς το τέλος της διαδήλωσης των φοιτητών.

Οι τελευταίοι, οι συγκεντρώσεις των οποίων ήταν ως χθες ειρηνικές, από την πλευρά τους είχαν προειδοποιήσει πως θα υπάρξει «ριζοσπαστικοποίηση» αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους καλώντας σε «ειρηνική ανυπακοή των πολιτών».

Το βράδυ προχθές Παρασκευή ο κ. Βούτσιτς απέρριψε τις διεκδικήσεις τους και τους κατηγόρησε για ακόμη μια φορά πως είναι πουλημένοι «σε ξένες δυνάμεις».

«Στο τέλος, η Σερβία νικά πάντα», ανέφερε μέσω Instagram αργά το βράδυ χθες Σάββατο.

Αντιμέτωπος με το ογκώδες κίνημα αμφισβήτησης, ο σέρβος πρόεδρος απομάκρυνε από την κυβέρνησή του κάποιους υπουργούς του τον Ιανουάριο, κατηγορώντας ωστόσο ταυτόχρονα τους διαδηλωτές πως προσπαθούν να υποκινήσουν πραξικόπημα, πως πληρώνονται και υποκινούνται από ξένες χώρες, ότι θέλουν να τον δολοφονήσουν…

Πάνω από δέκα άνθρωποι που ανήκαν στο κίνημα αυτό συνελήφθησαν τις τελευταίες ημέρες. Χθες βράδυ, δημοσιογράφος του AFP είδε τουλάχιστον δύο προσαγωγές διαδηλωτών.

ΦΩΤΟ  EPA/ANDREJ CUKIC
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σφίγγει ο κλοιός για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές με υψηλές ανεξόφλητες οφειλές – Την Δευτέρα στην δημοσιότητα νέος κατάλογος μεγαλοφειλετών

Την Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2025, η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) θα δημοσιοποιήσει τη λίστα με τα ονόματα των μεγαλοοφειλετών που χρωστούν πάνω από 150.000 ευρώ και δεν έχουν τακτοποιήσει τις οφειλές τους, στέλνοντας σαφές μήνυμα αποφασιστικότητας στην αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Η φορολογική διοίκηση εισέρχεται σε πιο αποφασιστική φάση, εστιάζοντας στους μεγαλοοφειλέτες που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος των συνολικών ληξιπρόθεσμων χρεών της χώρας. Η ΑΑΔΕ έχει εντατικοποιήσει τις πιέσεις για ρυθμίσεις και αποπληρωμές, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση η διαδικασία πλειστηριασμών περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων διαμερισμάτων, επαγγελματικών χώρων, οικοπέδων, εργοστασίων και ξενοδοχείων.

Στόχος δεν είναι άλλος από το να πληρώσουν εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα αλλά παραμένουν ασυνεπείς απέναντι στις φορολογικές τους υποχρεώσεις.

Οι οφειλέτες με χρέη έως 150.000 ευρώ είχαν προθεσμία μέχρι και την Παρασκευή, 27 Ιουνίου, για να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους είτε με εφάπαξ εξόφληση είτε μέσω ρύθμισης. Όσοι δεν συμμορφώθηκαν, θα δουν το όνομά τους να δημοσιοποιείται μαζί με εκείνους που χρωστούν υψηλότερα ποσά.

Εκτιμάται ότι περίπου 28.000 φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις θα περιλαμβάνονται στη νέα λίστα. Αν και αριθμητικά αποτελούν μόλις το 1% των συνολικών οφειλετών, συγκεντρώνουν το 90% των συνολικών ληξιπρόθεσμων οφειλών, οι οποίες υπερβαίνουν τα 160 δισ. ευρώ. Η ΑΑΔΕ στοχεύει να εισπράξει το 2025 πάνω από 6 δισ. ευρώ από αυτά τα χρέη, μέσα από φιλόδοξους και στοχευμένους στόχους.

Από πού προέρχονται τα χρέη

Τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία της ΑΑΔΕ καταγράφουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο που υπερβαίνουν τα 110,8 δισ. ευρώ. Πάνω από 2,23 εκατομμύρια φορολογούμενοι βρίσκονται σε καθυστέρηση, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, σημαντικά ποσά παραμένουν ανεξόφλητα και στην Τελωνειακή Διοίκηση και στα ασφαλιστικά ταμεία.

Εισπρακτικοί στόχοι για το 2025

Η ΑΑΔΕ έχει θέσει για το τρέχον έτος συγκεκριμένους στόχους:

• Είσπραξη τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ από παλαιά ληξιπρόθεσμα χρέη.

•  Πάνω από 700 εκατ. ευρώ από μεγάλους οφειλέτες, μέσω στοχευμένων δράσεων.

•  Τουλάχιστον 28 εκατ. ευρώ από οφειλές προς την Τελωνειακή Διοίκηση.

•  Εισπραξιμότητα 33% στις νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Ποιοι θα περιληφθούν στη λίστα μεγαλοοφειλετών

Ήδη έχουν αποσταλεί ειδοποιήσεις σε όσους οφείλουν άνω των 150.000 ευρώ, καλώντας τους να ρυθμίσουν ή να εξοφλήσουν τις οφειλές τους έως την Παρασκευή 27 Ιουνίου. Όσοι δεν ανταποκριθούν, θα συμπεριληφθούν στη λίστα που θα αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΑΔΕ.

Θα περιλαμβάνονται:

•  Φυσικά πρόσωπα με βασική ληξιπρόθεσμη οφειλή προς την Εφορία άνω των 150.000 ευρώ, σε καθυστέρηση άνω του ενός έτους.

• Φυσικά ή νομικά πρόσωπα με βασική ληξιπρόθεσμη οφειλή προς τον ΕΦΚΑ, επίσης άνω των 150.000 ευρώ και με καθυστέρηση άνω του έτους.

Τι θα δημοσιοποιείται

Για φυσικά πρόσωπα:

•  Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ)

• Ονοματεπώνυμο και πατρώνυμο

• Ποσό βασικής οφειλής

•   Συνολικό ποσό οφειλών προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία κ.ά.

Για νομικά πρόσωπα:

•  ΑΦΜ, επωνυμία, διεύθυνση έδρας

• Ποσό βασικής και συνολικής οφειλής

•  Παρατηρήσεις, όπου υπάρχουν

Η δημοσιοποίηση αποτελεί αυστηρό μέτρο πίεσης και ταυτόχρονα ένα ισχυρό εργαλείο διαφάνειας. Η ΑΑΔΕ στέλνει σαφές μήνυμα: η περίοδος ανοχής για μεγάλα χρέη έχει λήξει. Όσοι δεν ρυθμίζουν τις υποχρεώσεις τους, θα βρεθούν αντιμέτωποι όχι μόνο με τη δημόσια έκθεση, αλλά και με τα επόμενα στάδια της αναγκαστικής είσπραξης.

Η συνέχιση των πλειστηριασμών ακινήτων καταδεικνύει την πρόθεση της Αρχής να χρησιμοποιήσει κάθε νόμιμο μέσο για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ή ρύθμιση και πληρωμή ή πλειστηριασμοί και κατασχέσεις.

Παράλληλα, και οι μικρότεροι οφειλέτες -με χρέη κάτω των 150.000 ευρώ- καλούνται να συμμορφωθούν, καθώς δεν είναι εκτός του πλαισίου των μέτρων αναγκαστικής είσπραξης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Πράσινο φως” για φωτοβολταϊκά σε πολυκατοικίες με νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ

“Ξεκλειδώνει” η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε κοινόχρηστους χώρους πολυκατοικιών με νέα ρύθμιση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που κατατέθηκε στη Βουλή, με την οποία συμφωνούν τόσο οι ιδιοκτήτες όσο και η αγορά.

Πρόκειται για το άρθρο 58 του νομοσχεδίου για την προώθηση της παραγωγής βιομεθανίου και την οργάνωση της αγοράς παραγωγής υδρογόνου που προβλέπει μεταξύ άλλων ότι: “Για την εγκατάσταση σταθμών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και συστημάτων αποθήκευσης αυτοκαταναλωτών, που ενεργούν από κοινού σε κοινόχρηστους χώρους κτιρίων, τα οποία περιλαμβάνουν περισσότερες από μια οριζόντιες ιδιοκτησίες και σε επιφάνεια μέχρι ποσοστού 40% του συνόλου της επιφάνειας του κοινόχρηστου δώματος, οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των συνιδιοκτητών λαμβάνονται με την απόλυτη πλειοψηφία του 51% που αντιστοιχεί στα ποσοστά συνιδιοκτησίας”.

Με το σημερινό πλαίσιο η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στους κοινόχρηστους χώρους, δηλαδή πρακτικά στις ταράτσες των πολυκατοικιών, προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη του συνόλου (100 %) των συνιδιοκτητών, ποσοστό που είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Ιδίως όταν ωφελούμενος είναι μόνο ο ενδιαφερόμενος να εγκαταστήσει το φωτοβολταϊκό ή ακόμη όταν δεσμεύεται χώρος στον οποίο θα μπορούσε να εγκατασταθεί ηλιακός θερμοσίφωνας. Πρόσθετο εμπόδιο αποτελούν οι απαρχαιωμένοι Κανονισμοί πολυκατοικιών, η πλειονότητα των οποίων συντάχθηκε όταν δεν υπήρχε καν η τεχνολογία των φωτοβολταϊκών.

Η νέα ρύθμιση διευκολύνει την εγκατάσταση φωτοβολταϊκού περιορίζοντας την απαιτούμενη πλειοψηφία στο 51 %, με την προϋπόθεση ότι η επένδυση αφορά σύστημα συλλογικής αυτοκατανάλωσης (δηλαδή συμβάλλονται τουλάχιστον δύο ένοικοι του κτιρίου) και ότι η εγκατάσταση δεν θα καλύψει περισσότερο από το 40 % της κοινόχρηστης επιφάνειας. Ένα από τα “κλειδιά” της ρύθμισης είναι επίσης ότι τα φωτοβολταϊκά θα εγκαθίστανται από περισσότερους από έναν καταναλωτές.

Ως “καλοδεχούμενη” χαρακτηρίζει τη ρύθμιση ο κ Στέλιος Ψωμάς, ειδικός σε θέματα “πράσινων” επενδύσεων, σημειώνοντας ότι αν δεν λειτουργήσει και αυτή η διάταξη, δεν θα μπορέσει να εφαρμοστεί στην πράξη το μέτρο της συλλογικής αυτοκατανάλωσης το οποίο προωθείται και από την ΕΕ ως εργαλείο για τη μείωση του ενεργειακού κόστους των νοικοκυριών. Τη σύμφωνη γνώμη της με τη ρύθμιση εξέφρασε και η Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ).

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Νέα ελληνο‑καναδική μελέτη δείχνει ότι οι ηλικιωμένοι κινδυνεύουν περισσότερο από βλάβες στα νεφρά και φλεγμονή

Στη σκιά της κλιματικής κρίσης, μια ερευνητική συνεργασία ανάμεσα στο Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και το Human and Environmental Physiology Research Unit του Πανεπιστημίου της Οτάβα καταγράφει, για πρώτη φορά, «βιοχημικά σημάδια κινδύνου» που εκδηλώνονται στον οργανισμό ακόμη και μετά από μόλις τρεις ώρες έκθεσης σε συνθήκες καύσωνα. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε υπό την επιστημονική καθοδήγηση του καθηγητή Ανδρέα Φλουρή, ο οποίος εκτός από τη θέση του καθηγητή Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κατέχει παράλληλα τη θέση του επισκέπτη καθηγητή στην Περιβαλλοντική Υγεία στο καναδικό πανεπιστήμιο.

Το πείραμα

Συνολικά 46 υγιή άτομα –19 νέοι (μέση ηλικία 23 ετών) και 27 μεγαλύτερης ηλικίας εθελοντές (μέση ηλικία 62 ετών)– παρέμειναν καθιστοί επί τρεις ώρες μέσα σε ένα ειδικό περιβαλλοντικό θάλαμο που προσομοίωνε τις συνθήκες ενός καύσωνα στην Ελλάδα (44°C). Αιμοληψίες πριν και αμέσως μετά την έκθεση, αποκάλυψαν τις μεταβολές σε εννέα δείκτες που σχετίζονται με φλεγμονή, διαταραχή του εντερικού φραγμού, οξειδωτικό στρες και νεφρική δυσλειτουργία.

Όπως αναφέρει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δρ Ανδρέας Φλουρής, τα αποτελέσματα υπήρξαν αποκαλυπτικά.

Αυξημένη συστημική φλεγμονή στους ηλικιωμένους

Μόνο η μεγαλύτερη ηλικιακά ομάδα εμφάνισε στατιστικά σημαντική άνοδο της C‑αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP), ενός σημαντικού δείκτη φλεγμονής που συνδέεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Παρότι οι φλεγμονώδεις κυτοκίνες TNFα και IL6 δεν μεταβλήθηκαν ουσιαστικά σε καμία ομάδα, οι ηλικιωμένοι είχαν εξ αρχής υψηλότερες τιμές, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι η «φλεγμονή χαμηλού βαθμού» αποτελεί χαρακτηριστικό της γήρανσης

Πρώιμα σημάδια οξείας νεφρικής βλάβης

Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής εξηγεί ότι ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα ευρήματα για τα νεφρά. Η λιποκαλίνη, η οποία είναι ένας από τους πιο σημαντικούς βιοδείκτες οξείας νεφρικής βλάβης, σχεδόν διπλασιάστηκε στους ηλικιωμένους μετά την έκθεση στη ζέστη, χωρίς όμως να μεταβληθεί στους νέους. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι οι νεφροί των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στη ζέστη, ακόμη και σε σύντομες περιόδους καύσωνα.

Ανεπάρκεια κυτταροπροστατευτικών μηχανισμών

Την ίδια στιγμή, εξηγεί ο Δρ Φλουρής, καταγράφηκε αξιοσημείωτη διαφορά στους κυτταρο-προστατευτικούς μηχανισμούς του σώματος. Στους νέους, η αντιφλεγμονώδης και αντιγηραντική πρωτεΐνη «Κλωθώ» αυξήθηκε σημαντικά μετά την έκθεση στη ζέστη, επιβεβαιώνοντας την ικανότητα του νεανικού οργανισμού να πυροδοτεί μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Αντίθετα, στους ηλικιωμένους η Κλωθώ παρέμεινε αμετάβλητη, αφήνοντας τα κύτταρα λιγότερο προστατευμένα στο οξειδωτικό στρες.

Επιβαρυμένος εντερικός φραγμός

Ο δείκτης iFABP, που απεικονίζει βλάβη στο επιθήλιο του εντέρου, ήταν μονίμως υψηλότερος στους ηλικιωμένους, υποδεικνύοντας ότι ο εντερικός φραγμός τους είναι ήδη επιβαρυμένος και πιθανόν επιτρέπει τη διακίνηση ενδοτοξινών στο αίμα, τροφοδοτώντας περαιτέρω τη φλεγμονή.

Τι σημαίνει για τη δημόσια υγεία

Όπως τονίζει ο Δρ Φλουρής, «η θερμοκρασία σώματος των εθελοντών μας και στις δύο ηλικιακές ομάδες δεν αυξήθηκε ιδιαίτερα. Η μέση άνοδος της θερμοκρασίας ήταν περίπου 0,5°C. Παρόλα αυτά, είδαμε ένα ανησυχητικό βιοχημικό “αποτύπωμα” στους ηλικιωμένους». Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «τα ευρήματά μας καταδεικνύουν πως οι υψηλές θερμοκρασίες δεν απειλούν τα άτομα άνω των 60 ετών μόνο μέσω θερμικής εξάντλησης ή θερμοπληξίας, αλλά μπορούν να πυροδοτήσουν χαμηλού βαθμού βλάβες στα νεφρά και να ενεργοποιήσουν χρόνιες φλεγμονώδεις διεργασίες σε χρονικό διάστημα μικρότερο από εκείνο ενός μεσημβρινού καύσωνα. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, της οποίας ο πληθυσμός γηράσκει και η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες γίνεται ολοένα συχνότερη και εντονότερη, τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι τα υφιστάμενα όρια προειδοποίησης στους καύσωνες πρέπει να επαναπροσδιοριστούν ειδικά για τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Και αυτό γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό, αν λάβουμε υπόψη την αύξηση της συχνότητας και της έντασης των καυσώνων στην ανατολική Μεσόγειο.»

Αναφερόμενος στις πιθανές λύσεις, ο Δρ Φλουρής εξηγεί ότι «από πλευράς δημόσιων υπηρεσιών υγείας, προκύπτει ανάγκη για ανάπτυξη στοχευμένων προγραμμάτων προστασίας των ηλικιωμένων. Οι δήμοι πρέπει να δημιουργούν κλιματιζόμενους χώρους δροσιάς και να ενεργοποιήσουν τηλεφωνικές γραμμές ελέγχου ευπαθών ατόμων. Επίσης, είναι σημαντική η εκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού στην έγκαιρη αναγνώριση βιοδεικτών όπως η λιποκαλίνη που θα μπορούσαν να μειώσουν τα επείγοντα περιστατικά και τις νοσηλείες κατά τη διάρκεια των καυσώνων. Παράλληλα, τα μέτρα θα πρέπει να εμπλουτιστούν με αστικές λύσεις μικροκλίματος όπως σκιάσεις και αστικό πράσινο ώστε να μειωθεί η θερμική καταπόνηση στα κέντρα των πόλεων.»

Η αξία της ελληνο-καναδικής συνεργασίας

Η ελληνοκαναδική συνεργασία αποδείχθηκε καθοριστική για την επιτυχία της μελέτης, αξιοποιώντας τη συμπληρωματική τεχνογνωσία των δύο εργαστηρίων: το FAME Lab, με πλούσιο ιστορικό σε κλινικές δοκιμές θερμικής καταπόνησης, σχεδίασε το πρωτόκολλο και συντόνισε την ανάλυση βιοδεικτών, ενώ το εργαστήριο της Οτάβας παρείχε τον υπερσύγχρονο θάλαμο άμεσης θερμιδομετρίας και την υποδομή ακριβούς μέτρησης της θερμορύθμισης. «Η διεθνής συνεργασία επιτρέπει να βλέπουμε το ίδιο πρόβλημα από διαφορετικές οπτικές, παράγοντας δεδομένα με μεγαλύτερη αξιοπιστία και βαρύτητα για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε δύο υπείρους», σχολιάζει ο Δρ Φλουρής. Οι δύο ομάδες, τις οποίες γεφυρώνει ο Δρ Φλουρής ήδη προγραμματίζουν να υποβάλουν ανθρώπους σε πολυήμερες προσομοιώσεις καύσωνα με και χωρίς σωματική δραστηριότητα για να εκτιμηθεί η σωρευτική βιολογική καταπόνηση και να δοκιμαστούν διαφορετικές λύσεις.

Γιατί μας αφορά όλους

Ο Δρ Φλουρής τονίζει πως «καθώς η Ελλάδα γηράσκει δημογραφικά και το κλίμα μεταβάλλεται ταχύτερα απ’ ό,τι προσαρμόζονται οι πόλεις και τα συστήματα υγείας, η προστασία των ευάλωτων ομάδων από την ακραία ζέστη αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας υψηλής προτεραιότητας. Η νέα μελέτη παρέχει απτά, εργαστηριακά τεκμήρια ότι πολλές από τις ημέρες ενός ελληνικού καλοκαιριού μπορεί να κρύβουν μικρές, αθόρυβες βλάβες στη λειτουργία των νεφρών, στην ακεραιότητα του εντέρου, αλλά και στο ίδιο το ανοσοποιητικό που αθροιστικά μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά και χρόνια προβλήματα υγείας. Η ενσωμάτωση αυτής της γνώσης στις εθνικές στρατηγικές για την κλιματική προσαρμογή μπορεί να σώσει ζωές και να μειώσει το κόστος στο σύστημα υγείας κατά τους όλο και πιο καυτούς ελληνικούς καλοκαιρινούς μήνες.»

Αποστόλης Ζώης
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Χρόνιες παθήσεις: 1,8 εκατομμύρια θάνατοι θα μπορούσαν να αποφευχθούν στην Ευρώπη κάθε χρόνο (ΠΟΥ)

Περί τους 1,8 εκατομμύρια θάνατοι στην Ευρώπη που προκαλούνται από χρόνιες ασθένειες θα μπορούσαν να αποφευχθούν κάθε χρόνο, ανακοίνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), και οι θάνατοι αυτοί κοστίζουν περισσότερα από 500 δισεκατομμύρια δολάρια.

«Εάν τα μη μεταδοτικά νοσήματα (ΜΜΝ) ήταν ιός, ο κόσμος θα βρισκόταν σε καραντίνα», δήλωσε ο περιφερειακός διευθυντής του ΠΟΥ για την Ευρώπη, Χανς Κλούγκε, σημειώνοντας ότι αυτές οι ασθένειες «όχι μόνο μπορούν να προληφθούν ή να θεραπευτούν, αλλά και αγνοούνται σε μεγάλο βαθμό».

Κάθε χρόνο, το 60% αυτών των θανάτων συνδέεται με συμπεριφορικούς, μεταβολικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως ο καπνός, το αλκοόλ, η κακή διατροφή ή η σωματική αδράνεια, παράγοντες που αυξάνονται στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά τους οποίους μπορούν να αντιμετωπίσουν οι πολιτικές δημόσιας υγείας.

Το υπόλοιπο 40% θα μπορούσε να αποφευχθεί ή να καθυστερήσει μέσω έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας, τόνισε ο ΠΟΥ.

Αυτοί οι θάνατοι είναι πολύ δαπανηροί. Οι απώλειες εκτιμώνται σε περισσότερα από 514,5 δισεκατομμύρια δολάρια (439,4 δισεκατομμύρια ευρώ) ετησίως.

Μόνο δέκα χώρες στην περιοχή, η οποία περιλαμβάνει 53 χώρες και εκτείνεται στην Κεντρική Ασία, έχουν ήδη επιτύχει τον στόχο της μείωσης της πρόωρης θνησιμότητας από τις τέσσερις κύριες μη μεταδοτικές ασθένειες (καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνο, διαβήτη και αναπνευστικές παθήσεις) κατά 25% μεταξύ 2010 και 2025.

Οι χώρες αυτές είναι: Βέλγιο, Δανία, Εσθονία, Ισραήλ, Καζακστάν, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία και Ελβετία.

 Σύμφωνα με την έκθεση, 26 άλλες χώρες μπορούν ακόμη να επιτύχουν αυτόν τον στόχο έως το 2025, εάν ενισχύσουν τις προσπάθειες πρόληψης και βελτιώσουν την ποιότητα της περίθαλψης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Ρωγμές στην Πέτρα – Γράφει ο Επίσκοπος Μελιτηνής Μάξιμος Παφίλης

Στην εσχατιά της Γαλιλαίας, εκεί όπου οι πέτρινες προσευχές αντηχούν στις εσοχές των ερειπίων, στην Καισάρεια του Φιλίππου· έναν τόπο εμποτισμένο με τη σφραγίδα μιας κοσμικής εξουσίας που φιλοδόξησε να καταστεί αιώνια, ο Χριστός εκφέρει μια ερώτηση που διαπερνά το ύφασμα του χρόνου με την οξύτητα μιας εσωτερικής προφητείας.

Ανάμεσα στα μάρμαρα αφιερωμένα στον Καίσαρα και στις αρχαίες πηγές του Ιορδάνη που ανάβλυζαν ως υπόμνηση μιας ανέκφραστης αρχής, ακούστηκε η φράση: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;» (Ματθ. 16,13). Δεν επρόκειτο για ένα ερώτημα κατηγορικής ταξινόμησης ούτε για θεολογική διερεύνηση· ήταν μια λυτρωτική τομή μέσα στο καθηλωμένο βλέμμα των μαθητών, ένα αίτημα να διαλυθεί ο μύθος των εύκολων ερμηνειών και να στραφεί ο νους στην κατακόρυφη σιγή του αληθινού.

Οι πρώτες τους απαντήσεις αντηχούσαν την ανακύκλωση των γραφικών προτύπων – Ηλίας, Ιερεμίας, Ιωάννης – σαν απεγνωσμένες απόπειρες να περιχαρακώσουν το ανήκουστο εντός του προϋπάρξαντος. Η ανθρώπινη σκέψη, άτολμη απέναντι στο αίνιγμα της Ενσάρκωσης, ζητούσε καταφύγιο στα αναγνωρίσιμα πρότυπα, προκειμένου να αναχαιτίσει την αποκάλυψη. Έτσι ενεργούμε διαρκώς· μεταμφιέζουμε το απόλυτο σε φιλάνθρωπο κήρυγμα, το άγιο σε ηθικό παράδειγμα, τον Θεό σε συμβολή για την πρόοδο της κοινωνίας. Μια συνεχή υποχώρηση της βούλησης από την πρόκληση της θεότητας.

Όμως μέσα από τη διστακτική ηχώ των άλλων, υψώνεται η φωνή του Σίμωνα, μια φωνή που προέκυψε από την έκλαμψη μιας καρδιάς που βρέθηκε γυμνή ενώπιον του Θεού. «Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Ματθ. 16,16). Αυτή η ομολογία δεν ήταν σχήμα ρητορικό· ήταν ρήξη με κάθε αναπαραστατικό μηχανισμό, ήταν είσοδος στον άχρονο χρόνο της Αποκάλυψης. Ο Ιησούς επιβεβαιώνει ότι τούτο «σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ’ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς»· μαρτυρώντας πως η αλήθεια δεν διδάσκεται αλλά αποκαλύπτεται.

Πάνω σε αυτήν ακριβώς την πέτρα, την ίδια την ομολογία, θεμελιώνεται η Εκκλησία. «Σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν» (Ματθ. 16,18). Πόσο παράδοξο· η πέτρα αυτή δεν είναι ακατάτμητο μάρμαρο, αλλά ένας άνθρωπος με αστάθειες, ρήγματα, και ευτέλεια: ένας ψαράς από τη Βηθσαϊδά, που υποσχέθηκε πίστη ως τον θάνατο κι έπειτα αρνήθηκε τον Διδάσκαλο μπροστά στη φλόγα μιας αυλής. Πέτρα που βυθίζεται, αμφιβάλλει, μα εξακολουθεί να καλείται χάρη στην προθυμία της να καταρρεύσει και να αναστηθεί.

Η πατερική σοφία, με την αυστηρότητα της θεολογικής ακρίβειας, ερμήνευσε ορθά πως το θεμέλιο είναι η πίστη του προσώπου. Ο Μέγας Φώτιος το σημειώνει: «Πέτρα δὲ “τῆς ἐκκλησίας” ἐστὶν ἡ ὁμολογία τῆς θεότητος τοῦ Ἰησοῦ, ἡ γενομένη μὲν ὑπὸ τοῦ Πέτρου, κοινὴ δὲ οὖσα τῶν ἀποστόλων».[1] Δεν έχουμε εδώ αυτοκρατορική διαδοχή· έχουμε ευχαριστιακή κοινότητα.

Η Εκκλησία θεμελιώνεται στη χάρη που διαπερνά τις ρωγμές. Οι κλείδες της Βασιλείας είναι σύνεργα ιατρικά, όχι σκήπτρα. Η εξουσία που μεταδίδεται δεν είναι άσκηση επιβολής, αλλά προσφορά θεραπείας. Όποιος επιχειρεί να μετατρέψει την ομολογία σε εδραίωση προσώπου, μετατρέπει την πίστη σε φατριασμό. Ο Κωνστάντιος ο από Σιναίου θυμίζει τον Απόστολο Παύλο: «ἐγὼ μὲν εἰμι Παύλου, ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ, ἐγὼ δὲ Κηφᾶ»[2] – και με αυτά τα λόγια αποκαλύπτει την πλάνη των διαιρέσεων. Εκκλησία που στηρίζεται σε πρόσωπα είναι σώμα ήδη τεμαχισμένο. Και πλάι σε αυτήν την αστάθμητη πέτρα, αναδύεται η παράλληλη ρίζα· ο Παύλος. Γέννημα της φυλής Βενιαμίν, μελετητής του Νόμου υπό τον Γαμαλιήλ, ο Σαούλ υπήρξε η ενσάρκωση της νομοκανονικής ευλάβειας, σφυρηλατημένος στο καμίνι της φαρισαϊκής αυστηρότητας. Δεν ξεκίνησε ως αδιάφορος· ξεκίνησε ως διώκτης, φλογισμένος από την πεποίθηση ότι υπερασπίζεται την καθαρότητα του Θεού. Στη λιθοβολία του Στεφάνου δεν ήταν περαστικός, ήταν παρών, και η παρουσία του είχε την οξύτητα ενός θεολογικού πολέμου. Η μεταστροφή του δεν υπήρξε ομαλή καμπύλη, ήταν ρήγμα. Φως που καταλύει την όραση, φωνή που ρίχνει καταγής τον θώρακα της αυτάρκειας. Δεν «βρήκε» τον Χριστό· ο Χριστός τον συνέτριψε, ώστε να τον αναπλάσει. Και τον ονομάζει «σκεῦος ἐκλογῆς… τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων» (Πράξ. 9,15). Πήλινο δοχείο -φθαρτό και εύθραυστο- που περιέχει το ανεκλάλητο.

Ο Παύλος δεν οικοδομεί θεολογία από την απόσταση της αφηρημένης σύλληψης· γράφει με το αίμα των πληγών του, με τη χαραγμένη σιωπή της μεταμέλειας. Τα γράμματά του δεν είναι σύστημα, είναι αντίλαλος μιας κατακλυσμιαίας εμπειρίας χάριτος. Η μαρτυρία του, λόγος και πληγή, καταλήγει να κατακλύζει τη Ρώμη, ξεκινώντας από τα υπόγεια των δεσμών για να φτάσει στα ύψη της μεταμόρφωσης.

Πέτρος και Παύλος. Ο σταυρωμένος ανάποδα κι ο αποκεφαλισμένος· δύο τρόποι μαρτυρίας που συναντιούνται στη διάλυση του εγώ. Ο ένας σώμα που ανατρέπεται, ο άλλος φωνή που σιγεί, μα και οι δύο υπερβαίνουν την ιστορία. Δεν είναι άγιοι βιτρό· είναι συντετριμμένοι άνθρωποι, και ως τέτοιοι μεταμορφωμένοι. Ο ένας θεμέλιο, ο άλλος ροπή· ο ένας κοινοτικό κάλεσμα, ο άλλος αποστολικό ρήγμα.

Και αυτό το δυϊκό σχήμα -ψαράς και νομοδιδάσκαλος- δεν εξαντλείται στη συμπληρωματικότητα· είναι η έκφραση της ίδιας Πνοής μέσα από διαφορετικές ποιότητες ύλης. Το Ευαγγέλιο δεν διαδίδεται μέσα από την πληρότητα, αλλά από την πληγή. Δεν οικοδομείται πάνω στην τελειότητα, αλλά στη συγκατάβαση της Χάριτος. Η ιστορία της σωτηρίας γράφεται με φωνές ραγισμένες.

Και η ερώτηση του Χριστού δεν έπαψε. Αντηχεί στους διαδρόμους της καθημερινότητας, στο ρίγος της μοναξιάς, στα αδιέξοδα του νου. «Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;». Η απάντηση δεν κρύβεται στη σύνοψη κατηχήσεων ούτε στην επανάληψη μιας εκκλησιαστικής ορολογίας. Η απάντηση αναβλύζει από το προσωπικό έρεβος, από τον τόπο όπου αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως ραγισμένο αγγείο.

Η Εκκλησία δεν επιβιώνει επειδή είναι αλάθητη· επιμένει επειδή μέσα από τις ρωγμές των θεμελίων της -τις αρνήσεις των Πέτρων, τους διωγμούς των Παύλων- ανασαίνει το φως ενός άλλου κόσμου. Μιας Βασιλείας που δεν ιδρύεται με συνθήκες, αλλά γεννιέται μέσα στη θυσιαστική ομολογία εκείνων που τολμούν να πουν: «Σὺ εἶ ὁ Χριστός».

Μάξιμος Παφίλης, Επίσκοπος Μελιτηνής


 

[1] Φώτιος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως. Λόγοι καὶ Ὁμιλίαι Ὀγδοήκοντα Τρεῖς. Επιμέλεια Σ. Ἀριστάρχου. Τόμος Πρῶτος. Ἐν Κωνσταντινουπόλει: Τύποις The Annuaire Oriental & Printing Co, 1900, 465.
[2] Κωνστάντιος Α΄ ὁ ἀπὸ Σιναίου. Βιογραφία καὶ Συγγραφαὶ αἱ ἐλάσσονες ἐκκλησιαστικαὶ καὶ φιλολογικαί, καὶ τινες ἐπιστολαὶ τοῦ αὐτοῦ. Επιμέλεια Θεοδώρου Μ. Ἀριστοκλέους. Ἐν Κωνσταντινουπόλει: Ἐκ τοῦ τυπογραφείου τῆς «Προόδου», 1866, 212.

«The Cracks in the Stone»

Maximos Pafilis, Bishop of Melitene (translation from the original Greek text)

In the furthest bounds of Galilee, there where the stone prayers resound in the recesses of the ruins, in Caesarea Philippi; a place imbued with the seal of a worldly power that aspired to become eternal, Christ utters a question that penetrates the fabric of time with the acuity of an inner prophecy. Among the marbles dedicated to Caesar and the ancient springs of the Jordan that welled up as a reminder of an unexpressed beginning, the word was heard: “Who do people say the Son of Man is?” (Matthew 16:13). It was not a question of categorical classification nor for theological investigation; it was a redemptive incision within the transfixed gaze of the disciples, a demand for the myth of easy interpretations to be dissolved and for the mind to turn to the vertical silence of the true.

Their first answers echoed the recycling of scriptural archetypes – Elijah, Jeremiah, John – like desperate attempts to confine the unheard-of within the pre-existent. Human thought, timid before the enigma of the Incarnation, sought refuge in recognisable models, in order to hold back the revelation. Thus we act perpetually; we disguise the absolute as a philanthropic sermon, the holy as a moral paradigm, God as a contribution to the progress of society. A continuous retreat of the will from the challenge of divinity.

But from within the hesitant echo of the others, rises the voice of Simon, a voice that emerged from the effulgence of a heart that found itself naked before the divine. “You are the Messiah, the Son of the living God” (Matthew 16:16). This confession was not a rhetorical figure; it was a rupture with every representational mechanism, it was an entry into the timeless time of Revelation. Jesus confirms that this “flesh and blood did not reveal this to you, but my Father in heaven”; testifying that truth is not taught; it is revealed.

Upon this very stone, the confession itself, the Church is founded. “You are Peter, and on this rock I will build my church” (Matthew 16:18). How paradoxical; this stone is not indivisible marble, but a man with instabilities, fractures, and frailty: a fisherman from Bethsaida, who promised faith unto death and then denied the Teacher before the flame of a courtyard. A stone that sinks, doubts, yet continues to be called thanks to its willingness to collapse and to be resurrected.

Patristic wisdom, with the rigour of theological precision, correctly interpreted that the foundation is the faith of the person. Photius the Great notes: “The rock of ‘the church’ is the confession of the divinity of Jesus, made indeed by Peter, but being common to the apostles” (Gr. Πέτρα δὲ “τῆς ἐκκλησίας” ἐστὶν ἡ ὁμολογία τῆς θεότητος τοῦ Ἰησοῦ, ἡ γενομένη μὲν ὑπὸ τοῦ Πέτρου, κοινὴ δὲ οὖσα τῶν ἀποστόλων).[1] We do not have here an imperial succession; we have a eucharistic community.

The Church is founded on the grace that penetrates the fissures. The keys of the Kingdom are medical instruments, not sceptres. The authority that is transmitted is not an exercise of imposition, but an offering of therapy. Whoever attempts to convert the confession into an establishment of a person, transforms faith into factionalism. Constantius of Sinai recalls the apostle Paul: “‘I follow Paul’; another, ‘I follow Apollos’; another, ‘I follow Cephas’”[2] – and with these words reveals the delusion of divisions. A Church that relies on persons is a body already dismembered. And alongside this unstable stone, emerges the parallel root; Paul. A scion of the tribe of Benjamin, a student of the Law under Gamaliel, Saul was the incarnation of nomocanonical piety, forged in the furnace of pharisaical austerity. He did not begin as one indifferent; he began as a persecutor, inflamed by the conviction that he was defending the purity of God. At the stoning of Stephen he was not a passer-by; he was present, and his presence had the acuteness of a theological war.

His conversion was not a smooth curve; it was a rupture. A light that dissolves the vision, a voice that casts to the ground the breastplate of self-sufficiency. He did not “find” Christ; Christ crushed him, so as to reshape him. And calls him “my chosen instrument to proclaim my name to the Gentiles and their kings” (Acts 9:15). An earthen vessel -perishable and fragile- that contains the ineffable.

Paul does not construct a theology from the distance of abstract conception; he writes with the blood of his wounds, with the etched silence of repentance. His letters are not a system; they are the echo of a cataclysmic experience of grace. His testimony, word and wound, ends up overwhelming Rome, starting from the subterranean depths of bonds to reach the heights of transformation.

Peter and Paul. The one crucified upside down and the one beheaded; two modes of martyrdom that meet in the dissolution of the self. The one a body that is overturned, the other a voice that falls silent, yet both transcend history. They are not stained-glass saints; they are broken men, and as such, transformed. The one a foundation, the other a tendency; the one a communal calling, the other an apostolic rupture.

And this dual schema –fisherman and teacher of the law– is not exhausted in complementarity; it is the expression of the same Breath through different qualities of matter. The Gospel is not propagated through completeness, but through the wound. It is not built upon perfection, but on the condescension of Grace. The history of salvation is written with fractured voices.

And Christ’s question has not ceased. It echoes in the corridors of everyday life, in the shiver of loneliness, in the impasses of the mind. “But what about you? Who do you say I am?”. It is not answered with a synopsis of catechisms nor with the repetition of an ecclesiastical terminology. The answer wells up from the personal abyss, from the place where we recognise ourselves as a cracked vessel.

The Church does not survive because it is infallible; it persists because through the cracks of its foundations -the denials of Peters, the persecutions of Pauls- breathes the light of another world. A Kingdom that is not founded by treaties, but is born within the sacrificial confession of those who dare to say: “You are the Messiah”.

Maximos Pafilis, Bishop of Melitene

________________________________________

[1] Photios I of Constantinople. Eighty-Three Speeches and Homilies. Edited by S. Aristarchos. Volume One. Constantinople: The Annuaire Oriental & Printing Co, 1900, 465.
[2] Konstantios I of Sinai. Biography and Minor Ecclesiastical and Philological Works, and Some Letters of the Same. Edited by Theodoros M. Aristokleous. Constantinople: From the printing house of “Proodou” [Progress], 1866, 212.

Θεσσαλονίκη: Συνολικά 2.716 μεταμοσχεύσεις σε 45 χρόνια στο Ιπποκράτειο – Οι λίστες αναμονής και το μέλλον με τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης

Συμπληρώθηκαν πριν λίγες ημέρες 45 χρόνια από την πρώτη μεταμόσχευση νεφρού σε ενήλικα που έγινε στο Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Μέσα σε αυτά τα 45 χρόνια στη Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων του Ιπποκρατείου πραγματοποιήθηκαν συνολικά 2.716 μεταμοσχεύσεις, όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής της Κλινικής, Γεώργιος Τσουλφάς.

Κάνοντας έναν απολογισμό, ο κ. Τσουλφάς μίλησε για όσα έγιναν στην Κλινική μέσα σε αυτό το διάστημα, για την αύξηση των δωρητών οργάνων στη χώρα μας, για τις λίστες αναμονής, για τα προβλήματα από την έλλειψη αναισθησιολόγων αλλά και για το μέλλον των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα και διεθνώς.

Οι μεταμοσχεύσεις με αριθμούς

Η πρώτη μεταμόσχευση νεφρού ενηλίκων στο Ιπποκράτειο πραγματοποιήθηκε στις 2/6/1980 και η πρώτη παιδιατρική μεταμόσχευση νεφρού στις 8/10/1980. Ημερομηνίες σταθμοί ήταν οι επιτυχείς μεταμοσχεύσεις ήπατος, ενηλίκων και παίδων, πρώτα στη Θεσσαλονίκη από τον καθηγητή Αντώνιο Αντωνιάδη στις 30/05/1990 σε 42χρονο λήπτη και στις 01/07/2022 σε παιδάκι μόλις 6 μηνών, αντίστοιχα. Ακολούθησε η πρώτη μεταμόσχευση παγκρέατος στις 16/02/1990, νησιδίων του παγκρέατος στις 30/05/1999 από τον καθηγητή Βασίλειο Παπανικολάου, καθώς και η 1η συνδυασμένη μεταμόσχευση ήπατος-νεφρού στις 16/11/1996.

Όπως σημειώνει ο κ. Τσουλφάς, μέσα σε 45 χρόνια πραγματοποιήθηκαν στο Ιπποκράτειο 2.716 μεταμοσχεύσεις, εκ των οποίων οι 747 ήταν μεταμοσχεύσεις ήπατος, οι 1.092 πτωματικές νεφρικές, 859 νεφρικές από ζώντες δότες, 6 συνδυασμένες ήπατος-νεφρού και 12 συνδυασμένες νεφρού-παγκρέατος. «Το 2024 πραγματοποιήθηκαν 102 μεταμοσχεύσεις – 29 ήπατος, 37 πτωματικές νεφρού, 34 ζώσες νεφρού, μία συνδυασμένη ήπατος-νεφρού και μία συνδυασμένη νεφρού-παγκρέατος – ενώ φέτος, σε διάστημα λίγο μικρότερο των έξι μηνών, έγιναν 54 μεταμοσχεύσεις, από τις οποίες οι 2 ήπατος, 28 πτωματικές νεφρού, 3 ζώσες νεφρού και μία συνδυασμένη νεφρού-παγκρέατος. Βλέπουμε ότι φέτος ο αριθμός των μεταμοσχεύσεων ήπατος που έγιναν σε διάστημα λιγότερο των έξι μηνών είναι πολύ κοντά στον αριθμό των μεταμοσχεύσεων ήπατος που έγιναν πέρσι. Αυτό οφείλεται στην ευαισθητοποίηση των πολιτών και σε αυτό συμβάλλουν και τα ΜΜΕ. Επίσης είναι σημαντικό ότι το σύστημα έχει οργανωθεί καλύτερα και με τον νέο νόμο και με τους συντονιστές μεταμοσχεύσεων ώστε να ξέρει ο κόσμος ότι το δώρο ζωής που προσφέρει θα αξιοποιηθεί σωστά. Πολύ σημαντικός παράγοντας είναι το να νιώσουν οι πολίτες εμπιστοσύνη στο σύστημα. Είχε πει κάποιος ότι η μεταμόσχευση είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας, και αυτό είναι αλήθεια», επισήμανε ο κ. Τσουλφάς.

Οι λίστες αναμονής για μία μεταμόσχευση

Η αναμονή για μεταμόσχευση ήπατος είναι σαφώς πολύ μικρότερη από την αναμονή για μεταμόσχευση νεφρού, η οποία μπορεί να φτάσει τα 8-10 χρόνια. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Τσουλφάς, στα τέλη του 2024 στις λίστες αναμονής του Ιπποκρατείου περίμεναν για μεταμόσχευση ήπατος 27 ασθενείς (στην εθνική λίστα ο αριθμός ήταν 41) και το ποσοστό μεταμοσχευμένων επί της λίστας του Ιπποκρατείου ήταν 36,3% (37,8% στην εθνική λίστα) και το ποσοστό θνητότητας 13,8% (10,4% στην εθνική λίστα). Στη λίστα του Ιπποκρατείου για μεταμόσχευση νεφρού περίμεναν 330 ασθενείς (1.198 στην εθνική λίστα).

«Για τη μεταμόσχευση ήπατος τα διαστήματα αναμονής δεν είναι μεγάλα. Συνήθως σε ένα εξάμηνο, ίσως και λιγότερο, θα μεταμοσχευθεί ένας ασθενής που είναι σε βαριά κατάσταση. Στη πτωματική λίστα για μεταμόσχευση νεφρού, δυστυχώς, η αναμονή μπορεί να φτάσει τα 8 με 10 χρόνια. Αυτό οφείλεται στο ότι για τους νεφροπαθείς τελικού σταδίου υπάρχει η αιμοκάθαρση, οπότε μπορούν να περιμένουν. Για το ήπαρ δεν υπάρχει τέτοια εναλλακτική, οπότε δεν μπορεί να περιμένει μεγάλο διάστημα ο ασθενής».

Οι εξελίξεις στην Κλινική Μεταμοσχεύσεων του Ιπποκρατείου

«Τα τελευταία χρόνια περάσαμε δύσκολες καταστάσεις με την πανδημία. Το Ιπποκράτειο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο κέντρο αναφοράς και το μεγαλύτερο στη Βόρεια Ελλάδα, στην πανδημία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο και κατάφερε να κρατήσει τη μεταμόσχευση ζωντανή. Εν μέσω Covid κάναμε μεταμοσχεύσεις χάρη στην προσπάθεια όλων: χειρουργών, αναισθησιολόγων, εντατικολόγων, ηπατολόγων, νοσηλευτικής υπηρεσίας, διοίκησης. Όλοι αυτοί, πραγματικά, υπερβαίνοντας το καθήκον, έδωσαν τα πάντα για να κρατηθεί η μεταμόσχευση σε δύσκολους καιρούς», σημειώνει ο κ. Τσουλφάς και προσθέτει: «Επίσης ήρθε ο νέος νόμος για τη μεταμόσχευση στην Ελλάδα, ο οποίος έφερε τους συντονιστές στα νοσοκομεία, οι οποίοι έπαιξαν και παίζουν το ρόλο της γέφυρας ανάμεσα στην Εντατική, στις οικογένειες και στις μεταμοσχευτικές ομάδες. Στην Ελλάδα είχαμε πριν όχι πολλά χρόνια τρεις με τέσσερις δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού, που ήταν από τα χαμηλότερα σίγουρα στην Ευρώπη αν όχι και παγκοσμίως, και έχουμε φτάσει τώρα στους 8-10 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Είναι μια τρομακτική αλλαγή. Και αυτό οφείλεται σε μία συντονισμένη προσπάθεια και από τον ΕΟΜ και από όλους. Μέσα στις εξελίξεις ήταν και το Κέντρο Έρευνας και Καινοτομίας στη Μεταμόσχευση Συμπαγών Οργάνων, γιατί είναι τομέας που διαρκώς χρειάζεται νέες ιδέες, νέες έρευνες για να μπορέσει να προχωρήσει. Δεν είναι μόνο το χειρουργικό, είναι και το ανοσολογικό, να βελτιωθεί η ποιότητα των μοσχευμάτων, να μπορέσουν να ωφεληθούν πιο πολλοί άνθρωποι με πρωτόκολλα όπως, π.χ., για τις ασύμβατες μεταμοσχεύσεις, τους ζώντες δότες. Ακόμη και στις τεχνικές έχει προχωρήσει· π.χ. στους ζώντες δότες, η αφαίρεση των μοσχευμάτων κατά πλειονότητα γίνεται πλέον λαπαροσκοπικά. Αυτά που μέχρι πριν λίγα χρόνια φαινόταν αδύνατο να γίνουν, τώρα είναι εφικτά».

Ελλείψεις αναισθησιολόγων και μεταμοσχεύσεις

Οι ελλείψεις αναισθησιολόγων είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Στην Κλινική Μεταμοσχεύσεων του Ιπποκρατείου, οι υπάρχοντες αναισθησιολόγοι καταβάλλουν υπεράνθρωπη προσπάθεια. «Το πρόβλημα στη μεταμόσχευση – και ειδικά στη μεταμόσχευση ήπατος – είναι ότι χρειάζεται εξειδικευμένος αναισθησιολόγος και στην Ελλάδα είναι 5-6 οι αναισθησιολόγοι που μπορούν να δώσουν αναισθησία σε ένα τέτοιο χειρουργείο. Στο Ιπποκράτειο είναι δύο, οπότε όπως καταλαβαίνετε είναι πολύτιμοι αυτοί οι συνάδελφοι, γιατί χωρίς αυτούς δεν προχωράει η μεταμόσχευση. Το Ιπποκράτειο έχει θέματα στους αναισθησιολόγους, είναι δύσκολο νοσοκομείο, γιατί ο αριθμός είναι 10 με 12 αυτή τη στιγμή. Πολύ μικρός για όλο το νοσοκομείο», σημειώνει ο κ. Τσουλφάς.

Οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης και το μέλλον των μεταμοσχεύσεων

Η εξέλιξη της τεχνολογίας και οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης συμβάλλουν και θα συμβάλουν ακόμη περισσότερο στις μεταμοσχεύσεις, επισημαίνει ο κ. Τσουλφάς. «Η τεχνητή νοημοσύνη μας δίνει τη δυνατότητα να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τα μοσχεύματα καλύτερα και, σε έναν βαθμό, είναι σημαντική για να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε και να προτεραιοποιήσουμε τους ασθενείς καλύτερα με έναν τρόπο αντικειμενικό. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να μαζέψει μία πληθώρα δεδομένων και έχει την υπολογιστική ικανότητα και τους αλγόριθμους για να αξιοποιήσει αυτά τα δεδομένα πολύ καλύτερα και πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι ο ανθρώπινος νους», προσθέτει ο κ. Τσουλφάς.

Όσον αφορά το μέλλον των μεταμοσχεύσεων, αναφέρει: «Πιστεύω ότι σε πολλούς διαφορετικούς τομείς θα υπάρξει εξέλιξη. Δηλαδή, θα είναι η καλύτερη αξιοποίηση μοσχευμάτων μέσω των αντλιών συντήρησης, οι οποίες είναι μηχανήματα στα οποία μπορεί να τοποθετηθεί ένα μόσχευμα αφού αφαιρεθεί από τον δότη, για να εκτιμηθεί η ποιότητά του. Αυτό βοηθάει να χρησιμοποιήσουμε μοσχεύματα που αλλιώς δεν θα ξέραμε αν είναι κατάλληλα. Δεύτερον, η τεχνητή νοημοσύνη θα βοηθήσει και στην προτεραιοποίηση και στην όλη διαδικασία. Επίσης, ένας τομέας που θα εξελιχθούν πολύ τα πράγματα είναι η ξενομεταμόσχευση, δηλαδή η μεταμόσχευση από χοίρους. Ήδη τρέχουν πρωτόκολλα στην Αμερική και αυτό γιατί τα προβλήματα που υπήρχαν με το ανοσοποιητικό, την ποιότητα των μοσχευμάτων, τη συμβατότητα, έχουν αρχίσει να λύνονται, καθώς πλέον η τεχνολογία μάς επιτρέπει να αλλάξουμε το γονιδιακό προφίλ του δότη. Αυτά είναι ερευνητικά πρωτόκολλα που τρέχουν αυτή τη στιγμή στην Αμερική, αλλά είναι αισιόδοξα τα αποτελέσματα».

Παράλληλα, ο κ. Τσουλφάς σημειώνει ότι δεν είναι επιστημονική φαντασία η δημιουργία οργάνων από βλαστοκύτταρα προκειμένου να μεταμοσχευθούν σε ασθενείς, καθώς ήδη προχωρούν οι μελέτες με τρισδιάστατες εκτυπώσεις. «Εμείς στο Κέντρο μας έχουμε ξεκινήσει πρωτόκολλο τρισδιάστατων εκτυπώσεων σε συνεργασία με το Τμήμα Τοπογράφων του Πολυτεχνείου του ΑΠΘ. Το πρωτόκολλο αυτό ήταν για καρκίνους στο ήπαρ, όπου γινόταν η εκτύπωση για να έχουμε τον χάρτη. Το επόμενο βήμα είναι η βιοεκτύπωση, όπου αντί να χρησιμοποιήσουμε το πλαστικό υλικό που θα εκτυπωθεί το ήπαρ για να δούμε τη γεωγραφία, χρησιμοποιούμε π.χ. βλαστοκύτταρα και με τους ειδικούς αυτούς εκτυπωτές μπορεί σιγά σιγά να εκτυπωθεί ιστός. Αυτά είναι πολύ αρχικά στάδια, αλλά η αλήθεια είναι ότι η τεχνολογία προχωρά πολύ γρήγορα και εντυπωσιακά. Πιστεύω ότι προχωράνε πολύ γρήγορα και είναι αισιόδοξα τα μηνύματα σε πολλούς τομείς», καταλήγει ο κ. Τσουλφάς.

ΑΠΕ-ΜΠΕ