Ένα από τα ερωτήματα που συστηματικά ταλανίζουν τους Έλληνες κι αφορά το κράτος που ζουν, είναι αν αυτό τους υπηρετεί ή εκείνοι είναι υποτακτικοί του.
Η απάντηση της συντριπτικής πλειοψηφίας ασφαλώς είναι αυτή που λέει ότι το ελληνικό κράτος αποτελεί δήμιο των πολιτών του.
Το είδαμε και το διαπιστώσαμε και πριν δέκα ημέρες, όπου τα πολιτικά εγκλήματα μα και η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού συνετέλεσαν τα μέγιστα στον χαμό εκατοντάδων συνανθρώπων μας.
Κι εδώ πρέπει να βάλουμε το χέρι επί των τύπων των ήλων.
Είναι στη δημόσια διοίκηση οι ικανοί και καταρτισμένοι Έλληνες ή είναι ως επί το πλείστον τα κομματόσκυλα όλων των αποχρώσεων; Είναι στις θέσεις ευθύνης της δημόσιας διοίκησης οι ικανότεροι ή είναι οι ημέτεροι, που συνήθως είναι τενεκέδες ξεγάνωτοι; Είναι ή όχι μέγιστη αιτία του κακού ο κομματισμός, είτε είναι στην εξουσία αστικά κόμματα, είτε είναι, όπως τώρα, κόμματα της Αριστεράς κι ακροδεξιάς ασυναρτησίας;
Μπορεί ν’ αλλάξει αυτό; Μπορεί, επί παραδείγματι, να γίνει αύριο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων ή της Αστυνομίας ή της Πυροσβεστικής μη δεδηλωμένος υποστηρικτής ή οπαδός της εκάστοτε κυβέρνησης ; Μπορεί κάθε φορά που φεύγει ένας υπουργός από ένα υπουργείο να μη διαταράσσεται η εύρυθμη λειτουργία του από τις αλλαγές σε πρόσωπα και δομές; Μπορεί ο σημερινός δημόσιος υπάλληλος να σταματήσει να εργάζεται σε ρυθμούς slow motion και να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της σύγχρονης κοινωνίας της ταχύτητας και των υψηλών απαιτήσεων; Μπορεί η σημερινή διοίκηση να σταματήσει το σαμποτάζ σε κάθε αντιγραφειοκρατική τεχνολογία; Μπορεί, ο κάθε Σπίρτζης ν’ αλλάξει, επί παραδείγματι, την κουλτούρα των αυθαίρετων σπιτιών, όταν ο ίδιος έφτιαξε νόμο για να τα νομιμοποιήσει; Μπορεί ο Κοντονής ν’ αλλάξει τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, όταν ουσιαστικά ο ίδιος κι η κυβέρνηση επέλεξαν τους αρεστούς τους στην ηγεσία της; Μπορεί ο Τόσκας να φτιάξει την Αστυνομία ή την Πυροσβεστική όταν ο ίδιος έδιωξε ικανά στελέχη τους για να προωθήσει ημετέρους; Μπορεί να μην έχουμε Λιμενικό Σώμα που κάθε λίγο και λιγάκι θα βγάζει ανακοινώσεις συμπαράστασης στην κυβέρνηση, όπως γίνεται σήμερα; Μπορεί ο Τσίπρας να υπόσχεται καλύτερες ημέρες όταν έχει μαζέψει πέριξ του τα κατακάθια του πιο ελεεινού ΠαΣοΚ και του κρατισμού;
Μπορεί, αύριο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης να κάνει ομελέτα με τα ίδια αυγά που έχουν ταΐσει το τέρας του πελατειακού κράτους και της αναξιοκρατίας του κρατισμού;
Ποιος έχει τους γεννετικούς αδένες να συγκρουστεί με τα προσωπικά και συντεχνιακά συμφέροντα της δημοσιοϋπαλληλίας, διακυβεύοντας τη νέκρωση των πάντων από τις απεργίες; Ποιος έχει τα «άντερα» να στείλει στο διάβολο τα κομματόσκυλα στα Νοσοκομεία, στην Εθνική Τράπεζα, στην ΕΑΒ, στον ΕΦΚΑ, στην ΕΥΔΑΠ, στη ΔΕΗ, στο ΕΚΑΒ, στα υπουργεία, στην Αστυνομία, στο Λιμενικό κκι όπου υπάρχει κράτος; Που θα φωνάζουν ότι θέλουν διορισμούς και μονιμότητα, αλλιώς θα πάνε στο διπλανό κόμμα;
Πότε θ’ αποφασίσουμε να κάνουμε κράτος στη θέση της παράγκας του Καραγκιόζη;
Πώς το λέει ο λαός μας; Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα…
