“Επιστροφή στη βρύση” προτρέπει τους καταναλωτές το Δίκτυο “ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS”, ζητώντας, παράλληλα, να τοποθετηθούν περισσότερες δημόσιες βρύσες ώστε όλοι να έχουν πρόσβαση στο νερό.

Στην απουσία της δημόσιας βρύσης αναφέρθηκε η διευθύντρια του Δικτύου “ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS”, Χριστίνα Κονταξή, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η περιβαλλοντική οργάνωση”Καλλιστώ”, με θέμα “Κινήματα και Περιβάλλον: Νερό, Χρυσός, Πετρέλαιο”.

“Εχουμε ξεκινήσει μια εκστρατεία με την Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Υδρευσης Αποχέτευσης, την ΕΥΑΘ και την ΕΥΔΑΠ,  προκειμένου να πείσουμε τον κόσμο να προτιμά το νερό της βρύσης το οποίο είναι ποιοτικό. Επίσης, ζητάμε από τον κόσμο να απαιτήσει να μπουν δημόσιες βρύσες σε πάρκα και παιδικές χαρές, προωθώντας την αξία του νερού και το δικαίωμα πρόσβασης σ΄αυτό”, ανέφερε χαρακτηριστικά η κ.Κονταξή. Στην κατεύθυνση αυτή, το Δίκτυο διοργανώνει στις 28 και 29 Μαρτίου, στην Τεχνόπολη του δήμου Αθηναίων, διεθνές συνέδριο με στόχο τη διερεύνηση των προοπτικών προώθησης του νερού της βρύσης στη χώρα μας ως περιβαλλοντικού και δημόσιου αγαθού.

“Εχουν προσκληθεί εκπρόσωποι επιχειρήσεων ύδρευσης από περιοχές που έχουν καταφέρει να επιστρέψει ο κόσμος στο νερό της βρύσης, όπως στη Λουκέρνη, το Μπρίστολ και το Τάλιν”, διευκρίνισε  η κ.Κονταξή στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, στο περιθώριο της εκδήλωσης, προσθέτοντας ότι η πρόσβαση στο νερό θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως ακόμη ένα μέσο προσέλκυσης τουρισμού.

“Το ζητούμενο είναι να μην κουβαλάει κανείς νερό στη βόλτα του στην πόλη”, εξήγησε, ζητώντας και νομοθετική πρόβλεψη για να τοποθετηθούν δημόσιες βρύσες.

“Οσο για την αντίληψη ότι οι δημόσιες βρύσες δεν τοποθετούνται γιατί θα βανδαλιστούν, εμείς απαντάμε πώς δεν μπορούμε να μείνουμε σ΄αυτό το σκεπτικό και να μην κάνουμε τίποτα μόνο από τον φόβο ο οποίος τελικά εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα”, κατέληξε η κ.Κονταξή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις 16 Φεβρουαρίου, στο άρθρο μας με τίτλο «Δεν είναι καυγάς Κανέλλη – Κασιδιάρη», αναφερόμαστε στις εθνικές ευθύνες του προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου.

Ο επίλογος του άρθρου ανέφερε:

«Τι θα μπορούσε να κάνει ο Προκόπης Παυλόπουλος;

Ίσως τη μοναδική πατριωτική και ρεαλιστική επιλογή που διαθέτει.

Την παραίτηση που θα οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές.

Τότε, μπορεί η ιστορία να φανεί γενναιόδωρη μαζί του».

Το συγκεκριμένο άρθρο δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια αποτύπωση της αγωνίας για να σωθεί, στη χώρα, ότι σώζεται ακόμη.

Βρήκε ανταπόκριση μα και ενστάσεις που αφορούσαν, κυρίως, τον σεβασμό των θεσμών.

Ομολογώ ότι χάρηκα ιδιαιτέρως επειδή μια άποψη που δημοσιεύθηκε εδώ σ’ αυτή την διαδικτυακή γωνιά της ελληνικής περιφέρειας, υιοθετήθηκε από έναν άνθρωπο που πάντα είχε το θάρρος της γνώμης του, την εξέφραζε με παρρησία και δεν κατέφυγε ποτέ στη θωπεία των ώτων της κοινωνίας για ίδιο όφελος ή ψήφους. Αναφέρομαι στον Στέφανο Μάνο.

Με άρθρο του στην «Καθημερινή» ζήτησε την παραίτηση του Προκόπη Παυλόπουλου για να μπορέσει να δρομολογηθεί η αλλαγή αλλά και ν’ αποφευχθούν νέες περιπέτειες της χώρας με την προεδρική εκλογή του 2020.

Ο Στέφανος Μάνος, αναφέρει μεταξύ άλλων στο άρθρο του:

«Υπάρχει μια λύση που προϋποθέτει μία θυσία. Να παραιτηθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Βουλή να μην αναδείξει Πρόεδρο και να προκληθούν εκλογές. Οι εκλογές θα γίνουν με το μπόνους των 50 εδρών και η κυβέρνηση που θα προκύψει δεν θα έχει τον κίνδυνο νέων εκλογών, (Σ.Σ. με απλή αναλογική το 2020 με αφορμή την προεδρική εκλογή) αλλά ορίζοντα τετραετίας. Η αβεβαιότητα θα περιοριστεί. Σκέφτομαι, γιατί όχι; Μια παραίτηση για το καλό της Ελλάδας».

Τι θα κάνει ο πρόεδρος;

Δεν τρέφω ελπίδες ότι θα πράξει το σωστό.

Πολύ περισσότερο αφού σε όλη την πολιτική του διαδρομή δεν μας έχει συνηθίσει σε σωστές πολιτικές ενέργειες.

Χώρια ότι στη δική του προτεραιότητα είναι η συμπόρευση με την παρούσα κυβέρνηση κι οι εκφρασμένες απόψεις του για τον κρατισμό που υπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ συμβαδίζουν με θέσεις και πράξεις του.

Το έχει πει άλλωστε. Εχθρός είναι … ο Μινώταυρος του νεοφιλελευθερισμού.

Μα, επαναλαμβάνω, είναι η μοναδική πράξη που μπορεί να κάνει την ιστορία να τον μνημονεύει.

Μακάρι, λοιπόν,  να συμβεί και να μην ισχυριζόμαστε μετά από πολλά χρόνια ότι ΚΑΙ σ’ αυτό είχε δίκιο ο Στέφανος Μάνος, όπως συμβαίνει κατά κόρον με τις απόψεις του.

Μια νεοσύστατη εταιρεία, η αμερικανική Nectome, που ιδρύθηκε το 2016 από ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ, υπόσχεται να κάνει στο μέλλον «μπακ-απ» τον εγκέφαλο κάθε ανθρώπου, «ανεβάζοντας» τον (upload) μετά στο υπολογιστικό «νέφος». Ακούγεται ωραίο (αν ποτέ όντως γίνει πραγματικότητα), αλλά υπάρχει μια όχι ασήμαντη λεπτομέρεια που η εταιρεία παραδέχθηκε: θα πρέπει πρώτα να σκοτώσει τον πελάτη της!

Η εταιρεία σχεδιάζει να προσφέρει σε πρώτο στάδιο τη δυνατότητα κρυοσυντήρησης του εγκεφάλου με μια καινοτόμο διαδικασία «υαλοποίησης» και, στη συνέχεια, τη «αντιγραφή» του περιεχομένου του εγκεφάλου, ώστε να αποθηκευθεί σε κάποιον απομακρυσμένο υπολογιστή. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει επιτυχείς δοκιμές του πρώτου σταδίου, δηλαδή της κρυοσυντήρησης, στον εγκέφαλο ενός κουνελιού το 2016 και ενός χοίρου το 2018.

Όμως για να δουλέψει σωστά η διαδικασία υαλοποίησης του εγκεφάλου, προκειμένου ο τελευταίος να συντηρηθεί καλά για πολλά χρόνια, εωσότου έχει πια αναπτυχθεί μια αποτελεσματική μέθοδος «ανεβάσματος» του περιεχομένου του σε υπολογιστή (και άρα να ελπίζει κανείς σε μια «αναγέννηση» του εαυτού του), θα πρέπει η διαδικασία κρυοσυντήρησης να πραγματοποιηθεί τη στιγμή του θανάτου ή μάλλον η ίδια η διαδικασία να αποτελεί την αιτία του θανάτου.

Αυτό οφείλεται στο ότι η κυκλοφορία του αίματος του πελάτη-θύματος θα πρέπει να αντικατασταθεί με χημικές ουσίες που θα διατηρήσουν άθικτη τη νευρωνική δομή του εγκεφάλου του νεκρού πλέον ατόμου.

Προκύπτει, μεταξύ άλλων, το ερώτημα αν μια τέτοια πρακτική είναι νόμιμη. Από την άλλη, η εταιρεία θα σκοτώνει τον πελάτη (με τη συναίνεση ασφαλώς του τελευταίου) υποσχόμενη να τον αναγεννήσει στο μέλλον, αλλά προς το παρόν δεν έχει αναπτύξει κάποια πραγματικά αξιόπιστη μέθοδο για να αντιγράψει το «λογισμικό» του εγκεφάλου, δηλαδή το νου του.

Η Nectome δήλωσε ότι ευελπιστεί ότι κάπου το 2024 θα έχει αναπτύξει μια μέθοδο που θα επιτρέπει την πλήρη ψηφιακή προσομοίωση ενός «βιολογικού νευρωνικού δικτύου» και το «ανέβασμα» του (upload) σε υπολογιστή. Όμως ένα νευρωνικό δίκτυο απέχει πολύ από ένα ολόκληρο εγκέφαλο, πολύ περισσότερο από ένα ολοκληρωμένο νου που αλληλεπιδρά με τον κόσμο και έχει αυτοσυνειδησία.

Η εταιρεία διευκρίνισε ότι -αντίθετα με άλλες προσπάθειες κρυογονικής- δεν αποσκοπεί στο να επαναφέρει στη ζωή τον ίδιο τον εγκέφαλο του πεθαμένου (δηλαδή το hardware του), αλλά να αποθηκεύσει ψηφιακά τις μνήμες του (δηλαδή το software του).

Πάντως η Nectome, σύμφωνα με το BBC και τη «Γκάρντιαν», υποστηρίζεται τόσο από τον οργανισμό Y Combinator, που λειτουργεί ως θερμοκοιτίδα υποστήριξης νεοφυών επιχειρήσεων (στο παρελθόν έχει στηρίξει γνωστά πλέον ονόματα, όπως το Dropbox και η AirBnB), όσο και από το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ, το οποίο ήδη την επιδότησε με σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια.

Η Nectome προτίθεται να αρχίσει δοκιμές σε ανθρώπους που έχουν κάποια ασθένεια τελικού σταδίου και βρίσκονται λίγο πριν τον θάνατο. Ήδη αναζητά ανθρώπους που σχεδιάζουν να πεθάνουν με ιατρικά υποβοηθούμενη αυτοκτονία.

Αν και η έρευνά της βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο, ήδη -προκειμένου να χρηματοδοτήσει τα σχέδια της- η εταιρεία άρχισε να «πουλάει ελπίδα», δημιουργώντας από τώρα μια λίστα αναμονής. Όποιος θέλει, μπορεί να μπει σε αυτή τη λίστα προκαταβάλλοντας 10.000 δολάρια, για να εξασφαλίσει ότι θα έχει προτεραιότητα όταν – και αν- οι υποσχέσεις της γίνουν πιο ρεαλιστικές. Σύμφωνα με πληροφορίες, 25 άνθρωποι έχουν κιόλας δηλώσει το όνομά τους.

Το χρήμα πολλοί εμίσησαν. Την αθανασία ουδείς…

ΑΠΕ-ΜΠΕ