1)“Η τουρκική προκλητικότητα προφανώς δεν είναι συγκυριακή υπόθεση. Είναι αποτέλεσμα μιας μακράς αναθεωρητικής και διεκδικητικής στρατηγικής που συνεχώς εντείνεται. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται να υπάρχει ένα ενιαίο κέντρο αποφάσεων και όχι αντιφατικά μηνύματα”
Η Ελλάδα επιδιώκει πάντα σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία. Δεν μπορεί, όμως, να δεχτεί ούτε αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της ούτε πολιτικές που αντιβαίνουν στους κανόνες καλής γειτονίας. Δεν πρόκειται να μπει σε καμιά λογική ανταλλαγής ή συμψηφισμού. Η Τουρκία επομένως οφείλει να απελευθερώσει αμέσως τους δυο στρατιωτικούς και να συνειδητοποιήσει τη σημασία της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης σε ένα Κράτος Δικαίου, όπως η Ελλάδα. Όπως οφείλει να σεβαστεί τη Συνθήκη της Λωζάνης, τη Συνθήκη των Παρισίων και την ιταλοτουρκική Συμφωνία που ορίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα στα νησιά του Αιγαίου και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για επίκληση «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο.
Η τουρκική προκλητικότητα προφανώς δεν είναι συγκυριακή υπόθεση. Είναι αποτέλεσμα μιας μακράς αναθεωρητικής και διεκδικητικής στρατηγικής που συνεχώς εντείνεται. Στο διάστημα που ακολουθεί δεν αποκλείεται ένας εθνικιστικός ανταγωνισμός μεταξύ του Ερντογάν και των αντιπάλων του. Όπως δεν μπορεί να αποκλείεται και κάποιο ατύχημα που μπορεί να πάρει διαστάσεις. Γι’ αυτό δεν γίνεται σε κρίσιμα ζητήματα δεν γίνεται να μην υπάρχει ενιαίο κέντρο αποφάσεων, να επικρατεί σύγχυση, να εκπέμπονται αντιφατικά μηνύματα.
H Νέα Δημοκρατία είναι εξαιρετικά προσεκτική και κάνει ό,τι περνά από το χέρι της ώστε να συμβάλει εποικοδομητικά στην αποκλιμάκωση της έντασης και στην άμεση επιστροφή των δύο στρατιωτικών. Από εκεί και πέρα όμως είναι αυτονόητη υποχρέωση της να επισημαίνει τα τραγικά λάθη που έχουν συντελεστεί εδώ και μήνες. Λάθη που ξεκινούν από την απροετοίμαστη και επιζήμια -όπως άλλωστε αποδείχθηκε- επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα και φτάνουν μέχρι την υπόσχεση που εμφανίζεται να έδωσε ο κ. Τσίπρας προς τον Τούρκο πρόεδρο για επιστροφή των 8 αλλά και τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις περί ακήρυχτου πολέμου του κ. Κουβέλη. Ο κ. Καμμένος είναι μία κατηγορία από μόνος του.
2)“Είναι απαράδεκτες οι πανηγυρικές δηλώσεις της Κυβέρνησης για την υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου, αφού βασίζονται στην ανερμάτιστη οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης που υπερφορολογεί και γονατίζει την ελληνική οικονομία.”
Η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου το 2017, είναι κάτι για το οποίο θα πρέπει να απολογείται η Κυβέρνηση και όχι να πανηγυρίζει. Και αυτό διότι οφείλεται αποκλειστικά στη συνειδητή επιλογή της να υπερφορολογήσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, να επιδοθεί σε ανελέητο κυνήγι κατασχέσεων και αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, αλλά και να διευρύνει την εσωτερική στάση πληρωμών, σε αναπτυξιακά κρίσιμους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Είναι, δηλαδή, αποτέλεσμα της ανερμάτιστης οικονομικής πολιτικής που συρρικνώνει το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, διογκώνει το ιδιωτικό χρέος και υπονομεύει τους αναπτυξιακούς στόχους. Η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει φτάσει στα όρια της και αυτό αποδεικνύεται και από τα στοιχεία: Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία διαρκώς διογκώνονται, υπερβαίνοντας πλέον τα 130 δις ευρώ (αύξηση κατά 50% από το τέλος του 2014). και η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη ανάπτυξη σε από όλες τις χώρες της Ε.Ε.
Όσο και αν ο κ. Τσίπρας επιμένει ότι τον Αύγουστο θα επιτύχει καθαρή έξοδο από το Μνημόνιο κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί διότι τον Αύγουστο σταματά η χρηματοδότηση, αλλά ξεκινούν -λίγους μήνες αργότερα- νέα επώδυνα μέτρα λιτότητας ύψους 5,2 δις ευρώ. Αν επρόκειτο να υπάρξει καθαρή έξοδος από τα μνημόνια γιατί δεν ακυρώνει ο κ. Τσίπρας τη νέα μείωση των συντάξεων και του αφορολογήτου που με τη δική του υπογραφή και τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ θα εφαρμοστούν από το 2019 και το 2020 αντίστοιχα; Τον κ. Τσίπρα βέβαια τον διαψεύδουν μέχρι και τα ίδια του τα στελέχη. Προ ημερών ο κ. Τσακαλώτος μίλησε για «μεταμνημονιακό πρόγραμμα παρακολούθησης» ενώ ο κ. Φίλης αμφισβητεί πλέον σε καθημερινή βάση το αφήγημα περί καθαρής εξόδου.
Για το περίφημο αναπτυξιακό πρόγραμμα δε, το μόνο που είναι γνωστό, πέραν του ότι το συζητάει αποκλειστικά με την τρόικα, είναι ότι θα έχει το “ιδεολογικό πρόσημο” του ΣΥΡΙΖΑ. Που σημαίνει ότι για να έχει το ιδεολογικό πρόσημο του ΣΥΡΙΖΑ μόνο αναπτυξιακό δεν θα είναι το συγκεκριμένο σχέδιο. Κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει όσα ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης, ότι δηλαδή ένα τέτοιο πρόγραμμα προφανώς και δεν δεσμεύει τη Νέα Δημοκρατία. Το αναπτυξιακό σχέδιο που η Νέα Δημοκρατία προτείνει ξεκινά από τη δραστική μείωση των φόρων και αποβλέπει στην προσέλκυση νέων επενδύσεων, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την επιτάχυνση της ανάπτυξης.
3)“Αυτοί που πολέμησαν τη δημιουργία της «μικρής Δ.Ε.Η.» καταφεύγουν στην κουτσή Δ.Ε.Η. και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.”
Αυτοί που πολέμησαν τη δημιουργία της «μικρής Δ.Ε.Η.» καταφεύγουν στην κουτσή Δ.Ε.Η. και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης. H Νέα Δημοκρατία σταθερά υποστηρίζει την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας με παράλληλη ισχυρή κρατική εποπτεία. Στόχος της είναι αφενός να αποτραπεί η κατάρρευση της ΔΕΗ και αφετέρου να μειωθούν τα βάρη που σηκώνουν οι καταναλωτές ώστε να πληρώνουν φθηνότερο ρεύμα και να λαμβάνουν καλύτερες υπηρεσίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Νέα Δημοκρατία προτείνει τα εξής:
- Πλήρη απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας με στόχο την τελική μείωση της τιμής του ρεύματος για τον καταναλωτή, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
- Στρατηγικό επενδυτής στη Δ.Ε.Η. για την ανάταξή της.
- Σταδιακή σχεδιασμένη απεξάρτηση από το λιγνίτη με αντικατάσταση των μονάδων με Α.Π.Ε. και αποκατάσταση των περιοχών των ορυχείων με γενναία χρηματοδότηση και κίνητρα για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας.
4)“Η Κυβέρνηση φέρει ευθύνη για την απαράδεκτη εικόνα στη Μυτιλήνη, δεν νοείται και δεν δικαιολογείται η απουσία του Κράτους”
Με ευθύνη της Κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου η Ελλάδα θυμίζει ανοχύρωτη χώρα. Τα επεισόδια στη Μυτιλήνη δυστυχώς διογκώνουν το αίσθημα απώλειας της δημόσιας ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών και πλήττουν τη διεθνή εικόνα της χώρας. Η Κυβέρνηση οφείλει, έστω και τώρα, να εγγυηθεί τη δημόσια τάξη, να διαχειριστεί επιτέλους αποτελεσματικά το προσφυγικό ζήτημα με άμεσο διαχωρισμό προσφύγων και παράτυπων μεταναστών και να επιβάλει τη νομιμότητα σε όλους τους τομείς χωρίς να αφήνει περιθώρια δράσης σε ακραίες ομάδες. Δεν νοείται και δεν δικαιολογείται η απουσία του Κράτους.
Η Νέα Δημοκρατία έχει μία συγκεκριμένη πολιτική για την επιτυχημένη διευθέτηση του ζητήματος, στοχευμένη σε μερικούς βασικούς πυλώνες:
Πρώτος πυλώνας θα είναι η άμεση επιτάχυνση της διαδικασίας χορήγησης ασύλου, καθώς είναι υπερβολικά χρονοβόρα. Είναι επίσης ανάγκη να υπάρχει διάκριση μεταξύ προσφύγων και παράτυπων μεταναστών.
Δεύτερος πυλώνας, η απόλυτη διαφάνεια στη διαχείριση εθνικού και ευρωπαϊκού χρήματος. Χρειάζεται ένα πιστοποιημένο Μητρώο όλων των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και ξεκάθαρος έλεγχος της δράσης τους στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδίου πολιτικής για το προσφυγικό -μεταναστευτικό.
Τρίτος πυλώνας, η φύλαξη και η προστασία των συνόρων και των θαλασσίων ορίων της χώρας. Τα σύνορα της Ελλάδας είναι και σύνορα της Ευρώπης. Η φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της χώρας είναι μια αποστολή την οποία ούτε πρέπει ούτε δύναται να την επωμιστεί μόνη της η Ελλάδα. Θα πρέπει να υπάρχει συνεργασία με την Ευρώπη, όπως και ευρωπαϊκή υποστήριξη και χρηματοδότηση για αυτές τις δράσεις.
Τέταρτος πυλώνας, η διαμόρφωση μιας σωστής και συγκροτημένης ευρωπαϊκής πολιτικής αλληλεγγύης και αμοιβαίας κατανομής βαρών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι πάρα πολύ άδικο η Ελλάδα, εξαιτίας και μόνο της γεωγραφίας της να επωμίζεται μόνη της το πολύ μεγάλο βάρος διαχείρισης προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. Αλληλεγγύη δεν σημαίνει μόνο χρήματα, αλλά και δίκαιο επιμερισμό των βαρών σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Πέμπτος πυλώνας, η στήριξη των τοπικών κοινωνιών και των νησιών που έχουν υποστεί σημαντική οικονομική επιβάρυνση από αυτή την πολύ μεγάλη περιπέτεια. Υπάρχει ανάγκη για την εκπόνηση ενός συγκεκριμένου αναπτυξιακού εργαλείου για να τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου, που έχουν σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν μέσα από ένα ολοκληρωμένο περιφερειακό σχέδιο.
