Μεταξύ των όσων ακούσαμε από τον Αλέξη Τσίπρα στο διήμερο της συζήτησης για την ψήφο εμπιστοσύνης ήταν κι αυτό περί αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού. Δηλαδή, μας είπε ότι η ψήφος εμπιστοσύνης κι εκείνη που ακολουθεί για το Σκοπιανό αλλάζει το πολιτικό σκηνικό κι ότι ο ίδιος και το κόμμα του θα γίνουν οι αποκλειστικοί φορείς της Κεντροαριστεράς!
Θα ήταν ευχής έργο να γίνει μετριοπαθής και οπαδός του Κέντρου κάποιος ακραίος σαν τον Αλέξη Τσίπρα. Μα όλοι γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να γίνει τέτοιος ένας άνθρωπος/πολιτικός που το μόνο που μπορεί να εκφράζει είναι ο διχασμός και η μισαλλοδοξία.
Αναρωτιέμαι: Ποιας Κεντροαριστεράς ηγέτης μπορεί να γίνει ο Αλέξης Τσίπρας;
Της …κεντροαριστεράς του Τέρενς Κουίκ; Της …κεντροαριστεράς της Έλενας Κουντουρά; Της … κεντροαριστεράς της Κατερίνας Παπακώστα; Της … κεντροαριστεράς του Παπαγγελόπουλου; Της … κεντροαριστεράς του Αντώναρου; Ή της κεντροαριστεράς του Μπίστη και του Ραγκούση, της μηδενικής αποδοχής από το εκάστοτε εκλογικό σώμα; Ή της Κεντροαριστεράς των… μεγαλοεπιχειρηματιών (Βαρδινογιάννης – Μελισσανίδης κλπ) που βρέθηκαν όλοι μαζί προχθές, με Τσίπρα και κυβερνητικά στελέχη στο σπίτι του γηραιού Λιβάνη κι επιχείρησαν να εγκλωβίσουν την Φώφη Γεννηματά;
Θα πει κάποιος ότι μιλάει και για την κεντροαριστερά του Κουρουμπλή, της Ξενογιαννακοπούλου, του Κοτσακά και του Σπίρτζη.
Μα ακριβώς αυτό υπονοούμε κι ισχυριζόμαστε. Δηλαδή για ένα συνονθύλευμα από ακροδεξιούς μέχρι ανθρώπους του Γιώργου Παπανδρέου, του Κώστα Καραμανλή, του Σημίτη αλλά και σταλινικούς, αντιεξουσιαστές, ξέμπαρκους και λούμπεν. Τι εκπροσωπούν όλα αυτά τα πολιτικά ερείπια;
Ποια κεντροαριστερά χωρίς κεντρώους και σοσιαλδημοκράτες;
Πρέπει να πούμε και τούτο: Από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας τοποθέτησε την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού στον δρόμο ενός κρίσιμου εθνικού ζητήματος με το οποίο διαφωνεί το 70-75% της ελληνικής κοινωνίας για ποια Κεντροαριστερά μπορεί να μιλά; Μπορεί να ξεκινά την διείσδυση στην Κεντροαριστερά κι αυτή να έχει προοπτική, έχοντας αντιπαράθεση με την συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος; Αστεία πράγματα.
Μα δεν είναι μόνο αυτό. Ο Αλέξης Τσίπρας μαζεύει γύρω του όλα τα λούμπεν στοιχεία του ελληνικού κοινοβουλίου. Βουλευτές –το έχουμε πει τόσες και τόσες φορές- που δεν εκφράζουν πια κανένα. Μαζεύει τους βουλευτές του Καμμένου που θα έβλεπαν το κοινοβούλιο πια μόνο με κιάλια. Έχει στο κόμμα του και μαζεύει κι άλλους από το ΠαΣοΚ που ο ίδιος αποκαλούσε και αποκαλεί «παλιό».
Ο καθένας εξ αυτών δεν εκφράζει τίποτα. Όλοι μαζί εκφράζουν τον πολιτικό καιροσκοπισμό. Εκφράζουν την πολιτική χωρίς αρχές και χωρίς προσωπική αιδώ. Εκφράζουν μια καρικατούρα που αναζητά βουλευτικό μεροκάματο σε μια Ελλάδα που δεν μπορεί πια να μένει στο παλιό που εκφράζει ο Αλέξης Τσίπρας…
